Home

Η συμφωνία θα οδηγήσει στα ύψη την έμμεση φορολογία

Leave a comment

1715720

Του Λεωνίδα Βατικιώτη

Την αποφασιστικότητα των πιστωτών να πάρουν όλα όσα ζητούν τώρα επιβάλλοντας τον τέλειο εξευτελισμό της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ εξέφρασε η δήλωση του προέδρου του Γιούρογκρουπ, Γερούν Ντέιζελμπλουμ, ότι «δεν υπάρχει προθεσμία για την ολοκλήρωση της αξιολόγησης». Με άλλα λόγια, αν κάποιος πιέζεται χρονικά  αυτός είναι η ελληνική κυβέρνηση και μόνον που πρέπει μέσα στον Ιούλιο να καταβάλει 3,5 δισ. ευρώ στην ΕΚΤ και το ΔΝΤ, ξέροντας μάλιστα ότι τον Ιούνιο οι διαπραγματεύσεις θα διακοπούν λόγω του βρετανικού δημοψηφίσματος. Προσθέτοντας δε ότι «η Ελλάδα έχει να λάβει δύσκολες αποφάσεις» υπογράμμισε στο κυβερνητικό επιτελείο ότι αν θέλουν να κλείσει σύντομα η αξιολόγηση θα πρέπει να συμφωνήσουν και να ψηφίσουν μέτρα ύψους 3% του ΑΕΠ που εγγυημένα και όχι κατ’ ευχήν οδηγούν στο στόχο του πρωτογενούς πλεονάσματος ύψους 3,5% του ΑΕΠ το 2018. Πιέζουν δε ξέροντας ότι η κυβέρνηση παρά τους ενδοιασμούς της για το πολιτικό κόστος που θα καταβάλει στο τέλος θα ψηφίσει με χέρια και πόδια ό,τι ακριβώς της ζητήσουν. Όπως ακριβώς έκανε και το καλοκαίρι του 2015. Γιατί λοιπόν οι πιστωτές να μη ζητούν ολοένα και πιο σκληρά μέτρα λιτότητας, ξέροντας ότι απέναντι τους έχουν ασπόνδυλα μαλάκια; More

Η Αριστερά στην κυβέρνηση η κοροϊδία στην εξουσία

Leave a comment

Η Αριστερά στην κυβέρνηση η κοροϊδία στην εξουσία

του Δημήτρη Γρηγορόπουλου

Το σύστημα απαιτεί απ’ τον ΣΥΡΙΖΑ να αναλάβει την «ιδιοκτησία» του μνημονίου, να ομολογήσει πίστη σ’ αυτό, να το εφαρμόζει με συνέπεια, χωρίς κωλυσιεργίες και μικροαντιστάσεις. Υπάρχουν φόβοι ότι η ιδεολογική απόρριψη του μνημονίου, παρά το προσχηματικό χαρακτήρα της, μπορεί να ενισχύσει τις αντιδράσεις των βαριά πληττόμενων τάξεων. Ωστόσο, ο ΣΥΡΙΖΑ, όσο κι αν βυθίζεται στο βούρκο του μνημονίου, δεν παύει να ομνύει το «αριστερό» πρόσημο της πολιτικής του, στην προστασία των πιο αδυνάτων στρωμάτων, παρά τις νουθεσίες των αστών μεντόρων του. More

Σε τουλάχιστον 20 χρόνια η επιστροφή της ανεργίας στα προ κρίσης επίπεδα

Leave a comment

Τουλάχιστον 20 χρόνια θα χρειαστούν μέχρι να επιστρέψει η ανεργία στην Ελλάδα στα προ-κρίσης επίπεδα – δηλαδή στο 7,3% (2008) – εκτιμά το ΙΝΕ – ΓΣΕΕ, στην ετήσια έκθεσή του για την πορεία της ελληνικής οικονομίας

Στην έκθεση του Ινστιτούτου, η οποία παρουσιάστηκε σήμερα Πέμπτη στη Ρόδο, επισημαίνεται ότι η συνέχιση της λιτότητας αποσταθεροποιεί το μακροοικονομικό και το χρηματοπιστωτικό σύστημα της χώρας και δεν δημιουργεί συνθήκες διατηρήσιμης δημοσιονομικής προσαρμογής και αύξησης της απασχόλησης

Η προοπτική δημιουργίας βιώσιμων πρωτογενών πλεονασμάτων και εξόδου από την κρίση είναι αρνητική, προσθέτει η ΓΣΕΕ, υπογραμμίζοντας την αναγκαιότητα αλλαγής του υφιστάμενου υποδείγματος οικονομικής πολιτικής. More

Απαγορεύεται… η φτώχεια

Leave a comment

Στιγμιότυπο από Λαϊκή Αγορά

Του Αποστόλη Λυκεσά

«Απαγορεύεται στους φτωχούς να πωλούν προσωπικά τους αντικείμενα για να ζήσουν. Πρόστιμο 10.000 ευρώ».

Η πινακίδα αυτή θα πρέπει να αναρτηθεί στις λαϊκές αγορές της χώρας όπου καταφεύγουν πένητες και πληττόμενοι από την κρίση συμπολίτες, αντικαθιστώντας παλαιότερες προειδοποιητικές πινακίδες για τους «παραβάτες» του νόμου.

Δεν είναι δυστυχώς αστείο, καθώς στα ήδη γνωστά περιστατικά κρατικής αναλγησίας προστέθηκε άλλο ένα τις παραμονές των Χριστουγέννων στη Θεσσαλονίκη. More

Ποια Αριστερά και ποια Ευρώπη, όταν πεινάνε τα παιδιά;

Leave a comment

Επισιτιστική ανασφάλεια στην Ελλάδα των Μνημονίων

Των Διαλεκτής Αγγελή, Ντίνας Δασκαλοπούλου, Αφροδίτης Τζιαντζή

«Οσο υπάρχουν παιδιά που πεινούν, Θεός δεν υπάρχει».

Η φράση από τους «Αδερφοφάδες» του Καζαντζάκη απέκτησε μια νέα διαδικτυακή ζωή, όταν τη χρησιμοποίησε πρόσφατα δημοφιλής τηλε-παρουσιαστής.

«Σοκ, ακούστε τι είπε!», αναφώνησε το χριστεπώνυμο διαδικτυακό πλήρωμα, που σοκάρεται πιο συχνά απ’ όσο κλικάρει στο ποντίκι του.

Η ίδια λέξη-κλισέ, με κεφαλαία γράμματα και θαυμαστικά, συνοδεύει τις ειδήσεις για υποσιτισμένα παιδιά: «Σοκ!!! Μαθητές λιποθυμούν από την πείνα στο/στην… » και πλάι η πόλη, όπου αναφέρθηκαν τα τελευταία κρούσματα ή στατιστικά στοιχεία.

Στην πραγματικότητα όλα αυτά έχουν πάψει από καιρό να μας σοκάρουν. More

Οι χρυσές γιορτές των ολιγαρχών

Leave a comment

Σκρουτζ

Της Χριστίνας Πάντζου

Oι Βρυξέλλες δεν προλαβαίνουν να ελέγχουν προϋπολογισμούς, να εφευρίσκουν τις πιο απίθανες περικοπές, να απεργάζονται νέα πλήγματα για τους πιο ευάλωτους πολίτες της Ευρώπης, να σχεδιάζουν τις νέες λεπτομερείς συνταγές λιτότητας που θα συνεχιστούν και την επόμενη χρονιά.

Τόσος φόρτος έχει πέσει στις πλάτες των γραφειοκρατών της -η πλειονότητα των οποίων λόγω εορτών είναι… διακοπές έως τον Ιανουάριο-, ώστε αποφασίστηκε να ανταμειφθούν με αύξηση των αποδοχών τους κατά 2,4% από το 2016, επιβαρύνοντας τα κοινοτικά ταμεία κατά τουλάχιστον 100 εκατομμύρια ευρώ. More

Εύγε Μέρκελ: Πρώτη δύναμη στη Γαλλία η Λεπέν

Leave a comment

panagiotou_medium

του Πάνου Παναγιώτου

Από το ξέσπασμα της χρηματοοικονομικής κρίσης, το 2007, μέχρι σήμερα, Μέρκελ και Σόιμπλε αρνήθηκαν πεισματικά και έβαλαν εμπόδια σε έντεκα θέματα ζωτικής σημασίας για την επιβίωση της Ευρωζώνης:

  1. Στη μείωση των επιτοκίων από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα
  2. Στη αντιμετώπιση της τραπεζικής κρίσης πανευρωπαϊκά
  3. Στη «διάσωση» της Ελλάδας
  4. Στη «διάσωση» της Πορτογαλίας
  5. Στη «διάσωση» της Ιρλανδίας
  6. Στη «διάσωση» της Ισπανίας
  7. Στη διάσωση των ευρωπαϊκών τραπεζών
  8. Στην αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους
  9. Στη νομισματική χαλάρωση
  10. Στην ποσοτική χαλάρωση
  11. Στη πανευρωπαϊκή αντιμετώπιση του προσφυγικού

More

Η πολιτική κουζίνα της Θεανώς Φωτίου

Leave a comment

/var/www/rednotebook.gr/httpdocs/wp content/uploads/2015/09/150925 kouzina

του Ηλία Ιωακείμογλου

Προφανώς δικαιολογημένη ήταν η θυμηδία που προκάλεσαν οι δηλώσεις της Θεανώς Φωτίου σχετικά με την ελληνική οικογένεια που κάπως βολεύει την οικονομική της στενότητα εφευρίσκοντας συνταγές διατροφής χαμηλού κόστους. Ωστόσο, οι μαρμελάδες και τα γεμιστά της υπουργού έχουν και μια σκοτεινή πλευρά. Τώρα που γελάσαμε αρκετά με εκείνη, μπορούμε να αναρωτηθούμε ποιο είναι το σημαινόμενο πίσω από το γελοίο σημαίνον. Το σημαινόμενο, λοιπόν, δεν είναι τίποτα άλλο από τον «λιτό βίο» του Γιάνη Βαρουφάκη: μια ζωή στο όριο της επιβίωσης (για τους φτωχούς), φτωχή (για τους προλετάριους) ή έστω υλικά περιορισμένη (για τους μικροαστούς), πλην όμως τίμια και αξιοπρεπής, όπως για παράδειγμα στη δεκαετία του 1950 —και δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι η υπουργός συμπλήρωσε με νόημα ότι το μενού της, που δεν προορίζεται βεβαίως για τις εύπορες τάξεις που κατέχουν την εξουσία, μάς είναι γνωστό από το παρελθόν. Είμαστε εκπαιδευμένοι στη λιτότητα από την Ιστορία, λέει. More

Στις όχθες του Grexit κάθισα κι έκλαψα

Leave a comment

narkissos

Τα τελευταία χρόνια, βιώνουμε μία πρωτοφανή (εν καιρώ ειρήνης) επίθεση στη χώρα, σε όλα τα επίπεδα. Μισθοί, συντάξεις, εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα, πρόσβαση στην Υγεία, την Παιδεία, την Πρόνοια, ελευθερία του Τύπου, βιοτικό επίπεδο, δημόσια και κρατική περιουσία, όλα στο στόχαστρο υπό τον συνήθη εκβιασμό. Όλα, θυσία στον βωμό της αποφυγής του Grexit. Τελικά, μετά από τρία μνημόνια και εκατοντάδες νόμους που αλλάζουν την ίδια την Δημοκρατία μας, έχουμε αποφύγει το Grexit;

Μόλις πριν δυόμισι μήνες, κατά τις ημέρες του δημοψηφίσματος, μία δήλωση του Πολ Κρούγκμαν προκάλεσε αίσθηση. Ο Αμερικάνος οικονομολόγος υποστήριξε πως η χώρα μας, εξαιτίας των capital controls, βίωσε ήδη σε σημαντικό βαθμό τις συνέπειες μίας εξόδου. Γι’ αυτό, είπε τότε, θα πρέπει να αφεθεί ελεύθερη να βιώσει και τα θετικά του. Μόνο που, ουσιαστικά, τότε είπε τη μισή αλήθεια.

Υποτίθεται πως η συμμετοχή σε έναν μεγάλο οικονομικό οργανισμό, εξασφαλίζει στα κράτη του μία στοιχειώδη ευημερία, μία ωφέλιμη έστω κατάσταση σε κάποιους κρίσιμους τομείς. More

To αόρατο πραξικόπημα

Leave a comment

korovesis4

Του Περικλή Κοροβέση

Κάποτε στα παλιά τα χρόνια στη μακρινή Κίνα ήταν ένας σοφός δάσκαλος, ζωγράφος στο επάγγελμα, που ζωγράφισε ένα περιστέρι τόσο τέλειο, που οι μαθητές του κάθε πρωί που πήγαιναν στο σχολειό κοίταζαν να δουν αν το περιστέρι είχε πετάξει. Δουλειά των μαθητών ήταν να αντιγράψουν το περιστέρι όσο πιο πιστά μπορoύσαν.

Με τη σειρά τους οι μαθητές του γινήκαν και αυτοί δάσκαλοι και εκπαίδευσαν νέους δασκάλους και πάντα το θέμα ήταν το τέλειο περιστέρι του ιδρυτή της σχολής. Οπου κάποια ωραία μέρα ένας νεαρός μαθητής κοίταξε έξω από το παράθυρο και είδε ένα πραγματικό περιστέρι. Εμεινε έκθαμβος όταν διαπίστωσε πως ήταν εντελώς διαφορετικό από αυτό που ζωγράφιζαν. Και έκανε το δικό του που στηριζόταν στην πραγματικότητα. Αποτέλεσμα; Του κόψανε το δίπλωμα. More

Η τριμηνιαία …πολιτική ανάλυση του Γραφείο Προϋπολογισμού

Leave a comment

ATTENTION EDITORS - REUTERS PICTURE HIGHLIGHT TRANSMITTED BY 2205 GMT ON SEPTEMBER 27, 2009. BER513 Angela Merkel, German Chancellor and leader of the conservative Christian Democratic Union party (CDU), reacts after first exit polls in the German general election (Bundestagswahl) at party headquarters in Berlin. REUTERS NEWS PICTURES HAS NOW MADE IT EASIER TO FIND THE BEST PHOTOS FROM THE MOST IMPORTANT STORIES AND TOP STANDALONES EACH DAY. Search for "TPX" in the IPTC Supplemental Category field or "IMAGES OF THE DAY" in the Caption field and you will find a selection of 80-100 of our daily Top Pictures. REUTERS NEWS PICTURES, SINGAPORE TEMPLATE OUT

Του Λεωνίδα Βατικιώτη

Μόνο με την παρακολούθηση της εκτέλεσης του προϋπολογισμού του κράτους δεν ασχολείται η τριμηνιαία έκθεση που εξέδωσε το Γραφείο Προϋπολογισμού του Κράτους στη Βουλή των Ελλήνων, για την περίοδο Απριλίου – Ιουνίου 2015. (Εδώ το πλήρες κείμενο). Για πολλοστή φορά και κατά παράβαση των όσων προβλέπουν οι σχετικοί νόμοι, το Γραφείο Προϋπολογισμού εξέδωσε ένα πολιτικό ντοκουμέντο, που από την αρχή μέχρι το τέλος υμνεί την πολιτική των πιστωτών και καταφέρεται ενάντια σε οποιαδήποτε εναλλακτική διατυπώθηκε ή ακολουθήθηκε ενάντια στην πλήρη παράδοση στους πιστωτές. More

Να πρωταγωνιστήσει ο λαός

Leave a comment

Αθήνα

Η Ευρώπη της «αλληλεγγύης και της ισοτιμίας» έδειξε περίτρανα τα πραγματικά χαρακτηριστικά της και τις πραγματικές στοχεύσεις της | AP Photo/Petros Giannakouris

Της Αγλαίας Κυρίτση*

Στις πραγματικά δύσκολες συνθήκες που διαμορφώνονται για τη χώρα και τον λαό, συνθήκες που αποτελούν τη συνέχεια της πεντάχρονης μνημονιακής πορείας, μέσα σε πολύ συμπυκνωμένο ιστορικά και πολιτικά χρόνο επαναπροσδιορίζονται και επανακαθορίζονται πολλά και θεμελιακά πολιτικά και ιδεολογικά ζητήματα για όλους μας. Βεβαιότητες και εύκολες απαντήσεις ακυρώνονται, σχήματα και προσεγγίσεις που φαίνονταν πραγματικές δείχνουν τα όριά τους.

Η Αριστερά κλήθηκε από κυβερνητική πλέον θέση να διαχειριστεί μιαν εξαιρετικά δύσκολη κατάσταση, κλήθηκε να υπηρετήσει τη χώρα και τον λαό μέσα σε ένα ευρωπαϊκό σκηνικό εξαιρετικά δυσμενών συσχετισμών, με τους εταίρους να στραγγαλίζουν με τον πιο κυνικό τρόπο έναν ολόκληρο λαό, ο οποίος τόλμησε να ορθώσει το ανάστημά του και να διεκδικήσει μιαν άλλη πορεία. More

Η αποικιακή προέλευση του ελληνικού μνημονίου

Leave a comment

not-merkels-colony

του Τζέιμι Μάρτιν

Όταν, πριν δύο εβδομάδες, δημοσιεύθηκαν στον τύπο οι σκληροί όροι του νέου «προγράμματος διάσωσης» για την Ελλάδα, πολλοί διερωτήθηκαν εάν η χώρα μπορεί ακόμα να θεωρείται κυρίαρχο κράτος. Ο όρος «αποικία χρέους», τον οποίο χρησιμοποιούσε από καιρό ο ΣΥΡΙΖΑ και οι υποστηρικτές του, άρχισε ξαφνικά να εμφανίζεται παντού στον τύπο. Ακόμη και οι Financial Times χρησιμοποίησαν αυτοκρατορικού τύπου ορολογία: «μια διάσωση με όρους σαν αυτούς που καθορίστηκαν στις Βρυξέλλες», έγραψαν σε ένα εντιτόριαλ της 13ης Ιουλίου, «κινδυνεύει να μετατρέψει τη σχέση με την Ελλάδα σε σχέση αποικιακού επικυρίαρχου προς τον υποτελή του».

Διατυπώσεις όπως αυτές οδήγησαν σε ιστορικές συγκρίσεις. Ως ένας δυνατός παραλληλισμός αναφέρθηκε η Αίγυπτος των τελών του δέκατου ένατου αιώνα. Το 1876, καθώς η υπερχρεωμένη Αίγυπτος βρισκόταν κοντά στην πτώχευση, ο Χεδίβης Ισμαήλ Πασάς συμφώνησε να δημιουργηθεί μια διεθνής επιτροπή, στελεχωμένη από Ευρωπαίους, που να έχει εποπτεία του αιγυπτιακού προϋπολογισμού και έλεγχο επί ορισμένων πηγών δημόσιων εσόδων, με σκοπό να εξασφαλίσει την έγκαιρη εξυπηρέτηση του εξωτερικού χρέους. Η ρύθμιση αυτή άνοιξε μια νέα και παρατεταμένη περίοδο έντονης ευρωπαϊκής επέμβασης στην Αίγυπτο –η Caisse de la Dette Publique καταργήθηκε μόλις το 1940. More

Μονόδρομος προς το αδιέξοδο

Leave a comment

To 1958, o διάσημος καναδοπολιτειακός οικονομολόγος Τζον Κέννεθ Γκαλμπραίηθ (1908-2006) δημοσίευσε το δεύτερο μέρος τής σπουδαίας τριλογίας του περί της οικονομίας. Επρόκειτο για το all time classic βιβλίο “Η Κοινωνία της Αφθονίας” (στα ελληνικά: εκδόσεις Παπαζήση). Σ’ αυτό το βιβλίο, ο Γκαλμπραίηθ πήρε τις ιδέες που είχε διατυπώσει το 1899 ο φιλόσοφος Θορνστάιν Βέμπλεν (“Η θεωρία της αργόσχολης τάξης”, εκδόσεις Κάλβος) και τις πήγε ένα βήμα πιο πέρα.

Ας βάλουμε λίγο τα πράγματα στην σειρά. Ο Βέμπλεν ήταν από τους πρώτους που μίλησαν για “τεχνητές ανάγκες” και πρόβλεψε ότι η ανάπτυξη του καπιταλισμού θα στηριζόταν σε μια “βιομηχανία μη ικανοποιήσιμων αναγκών” (όπως την χαρακτήρισε), η οποία θα δημιουργούσε μια ακατάσχετη ροπή προς κατανάλωση. Η πρόβλεψη του Βέμπλεν επαληθεύτηκε απολύτως, παρ’ ότι μεσολάβησαν δυο παγκόσμιοι πόλεμοι και η μεγάλη οικονομική κρίση τού 1929. Εξήντα χρόνια μετά τον Βέμπλεν, στην “Κοινωνία της Αφθονίας” ο Γκαλμπραίηθ παρομοίασε τους ανθρώπους με χάμστερ που έχουν μπλέξει στον τροχό τής καταναλωτικής μανίας και τρέχουν διαρκώς χωρίς να φτάνουν πουθενά, χωρίς να ικανοποιούνται. Ποιό είναι το παραπάνω βήμα τού Γκαλμπραίηθ; Ως φανατικός κεϋνσιανιστής, ο καναδοπολιτειακός οικονομολόγος απέδειξε ότι η αύξηση της κατανάλωσης βρίσκεται σε ευθέως ανάλογη σχέση με την μείωση των δημόσιων παροχών. Συνεπώς, κατά τον Γκαλμπραίηθ, αν θέλουμε δημόσιες κοινωνικές παροχές πρέπει να μειώσουμε τον άκρατο καταναλωτισμό μας. Άρα… ζήτω η λιτότητα! More

Γιατί ούτε ο Δήμος των Ελλήνων μπορεί να απαγορεύσει μια ήττα

Leave a comment

Η Ζωή Κωνσταντοπούλου

Tου Άρη Καζάκου*

Το «όχι» στο δημοψήφισμα αποτελεί την πολύτιμη, ιστορικά και πολιτικά, άρνηση του ελληνικού λαού, του Δήμου των Ελλήνων, να συναινέσει στη δουλεία που θέλουν να του επιβάλουν οι δανειστές της χώρας.

Οι συνθήκες τρομοκρατίας υπό τις οποίες διατυπώθηκε αυτή η γενναία άρνηση δείχνουν και το σθένος των καθημαγμένων από τα φονικά μνημονιακά μέτρα πέντε ολόκληρων χρόνων πολιτών. Η στάση αυτή δεν είναι μόνο σπόρος που θα καρπίσει στην Ευρωπαϊκή Ένωση και τον κόσμο γενικότερα αλλά παράγει συγχρόνως άμεσα αποτελέσματα, η ανάλυση των οποίων θα υπερέβαινε τα όρια του παρόντος άρθρου.

Περιορίζομαι εδώ μόνο στην επισήμανση ότι τόσο η πολιτική της λιτότητας όσο και το ζήτημα του χρέους που έθεσε η Ελλάδα τους τελευταίους μήνες δεν θα φύγουν πια από την ατζέντα των λαών, των κοινοβουλίων, των κυβερνήσεων και των λεγόμενων θεσμών της Ευρωπαϊκής Ένωσης.  More

Πονάνε όλοι, είτε στηρίζουν είτε αντιδρούν είτε σωπαίνουν

Leave a comment

Λαϊκές κινητοποιήσεις κατά της συμφωνίας και του Μνημονίου

Της Ντίνας Δασκαλοπούλου

«Υποκλίνομαι στον έρπη του Τσίπρα», γράφουν μανιωδώς οι μισοί, «Δώστε τον προδότη στο λαό» οι άλλοι μισοί. «Στηρίζουμε την κυβέρνηση της Αριστεράς» οι μεν, «Παραιτηθείτε προδότες» οι δε.

Ενα Μνημόνιο με αριστερή υπογραφή έχει δύναμη μεγαλύτερη κι από πυρηνική βόμβα. Ο ορθός λόγος δραπέτευσε κονιορτοποιημένος, η ψυχραιμία έχει χαθεί κι ο κόσμος της Αριστεράς είναι βαθιά τραυματισμένος.

«Εχει έρθει ο κόσμος τα πάνω κάτω», λέει η 52χρονη Γιάννα που είναι οργανωμένη στην Αριστερά από τα 16 της: More

«Γιατί απέτυχε η καμπάνια του “ναι”»

Leave a comment

Πανηγυρισμοί στο Σύνταγμα για το δημοψήφισμα

AP Photo/Petros Giannakouris

«Δεν είναι δύσκολο να εξηγήσει κανείς γιατί ο Αλέξης Τσίπρας κέρδισε το δημοψήφισμα με συντριπτική νίκη. Είναι πολύ πιο δύσκολο να πει τι θα συμβεί τώρα», γράφει ο Βόφγκανγκ Μινχάου στους Financial Times, σχολιάζοντας το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος.

«Οι αντίπαλοί του, και στην Ελλάδα και στην Ευρωπαϊκή Ενωση, λάθεψαν λόγω μιας σειράς εσφαλμένων κρίσεων, που ήταν από μικροπρεπείς έως μνημειώδεις.

Για μένα τρεις ξεχωρίζουν: More

«Οχι» χωρίς ψευδαισθήσεις

Leave a comment

Περιμένοντας τον λογαριασμό

Ο ελληνικός λαός ύστερα από πέντε χρόνια αδιάκοπης επιβολής σκληρής λιτότητας έχει εξαντληθεί σε μεγάλο βαθμό. Μεγάλα τμήματα του πληθυσμού έχουν φτωχοποιηθεί, χιλιάδες νέοι και νέες έχουν εγκαταλείψει την Ελλάδα προς αναζήτηση κάποιας «ελπίδας» και μια κρίσιμη μάζα πολιτών βρίσκεται στο «μεταίχμιο», διατηρώντας ακόμα ένα επίπεδο ζωής στα όρια της αξιοπρέπειας. Είναι η πρώτη φορά που ο λαός καλείται να τοποθετηθεί με την ψήφο του μπροστά σε ένα απερίφραστο δίλημμα. Θα επιλέξουν το «ναι» σε μια επώδυνη συμφωνία που προτείνουν οι «θεσμοί»; Ή θα πουν «όχι», θέτοντας το όριο της ανοχής και της αντοχής τους; More

«Ο,τι αποπληρώνει η Ελλάδα πηγαίνει στις πλούσιες τράπεζες»

Leave a comment

«Ο,τι αποπληρώνει η Ελλάδα πηγαίνει στις πλούσιες τράπεζες»

Συνέντευξη στονΤάσο Τσακίρογλου

Η Σάσκια Σάσεν εκτιμά ότι η Ελλάδα αποτελεί απλώς ένα ακραίο δείγμα εφαρμογής μιας ακραίας πολιτικής που ακολουθείται παγκόσμια και οδηγεί σταθερά σε κοινωνική αδικία και ανισότητες. Θεωρεί ότι το φιλελεύθερο κράτος έχει αποτύχει στους στόχους του και εγκαλεί τις κυβερνήσεις ότι παρέδωσαν τα ηνία στις μεγάλες επιχειρήσεις και στον χρηματοπιστωτικό τομέα.

• Η Ελλάδα αποτελεί ένα υπόδειγμα «οικονομικής εκκαθάρισης» όπως έχετε πει. Ποια είναι η γνώμη σας για τη στάση των διεθνών «θεσμών» στη διαπραγμάτευση;

Αυτό αποτελεί ένα θέμα που δεν αφορά μόνο την Ελλάδα, αλλά στην περίπτωσή της γίνεται εγκληματικό, δεδομένου του γεγονότος πως ό,τι αποπληρώνει [από τα δάνειά της] η Ελλάδα πηγαίνει απευθείας στις πλούσιες τράπεζες, ενώ όλο και περισσότεροι Ελληνες υποφέρουν από την ανελέητη φτώχεια και τις δυσκολίες. Υπάρχει ένα σοβαρό πρόβλημα με τους κύριους δείκτες που χρησιμοποιήθηκαν από το ΔΝΤ, την ΕΚΤ και όλους όσοι έφτιαξαν τα προγράμματα λιτότητας. Είναι δείκτες που μετρούν την κατάσταση των εθνικών οικονομιών με όρους και κριτήρια των επιχειρήσεων. More

Μάικλ Ρόμπερτς :«Μόνος δρόμος η απειλή μονομερούς αθέτησης του χρέους»

Leave a comment

«Μόνος δρόμος η απειλή μονομερούς αθέτησης του χρέους»

Συνέντευξη στον Τάσο Τσακίρογλου

Ο Βρετανός οικονομολόγος Μάικλ Ρόμπερτς αναρωτιέται εάν το αποτέλεσμα μιας πιθανής συμφωνίας της Ελλάδας με τους δανειστές θα είναι η συνέχιση της λιτότητας και εκτιμά ότι οι Γερμανοί και λοιποί βορειοευρωπαίοι ηγέτες δεν θέλουν να δείξουν ότι χαρίζονται στους Ελληνες, προκειμένου να μη γίνει αυτό κακό παράδειγμα στον Νότο.

• Ποια είναι η γνώμη σας για τη διαπραγματευτική τακτική του ΣΥΡΙΖΑ και του Αλέξη Τσίπρα με τους «θεσμούς»;

Υπογράφοντας την τετράμηνη παράταση του δεύτερου πακέτου «διάσωσης» ο ΣΥΡΙΖΑ αποδέχτηκε πολλά. Αλλά σωστά προσπάθησε να εκθέσει δημοσίως την αδιαλλαξία της τρόικας στα μάτια του ελληνικού λαού. Ωστόσο, παραμένει το πρόβλημα ότι δεν θα μπορέσει να ανατρέψει τη λιτότητα και να βελτιώσει τις συνθήκες για την πλειονότητα του λαού χωρίς να απορρίψει τις απαιτήσεις της τρόικας και να ανακτήσει τον έλεγχο της οικονομίας από τις μεγάλες επιχειρήσεις στην Ελλάδα. Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν το έχει εξηγήσει πραγματικά αυτό στους Ελληνες. More

Η λιτότητα στοίχισε έναν παγκόσμιο πόλεμο στην Ελλάδα

1 Comment

German_soldiers_in_a_railroad_car_on_the_way_to_the_front_during_early_World_War_I,_taken_in_1914._Taken_from_greatwar.nl_site

Όσο καταστροφικές ήταν οι συνέπειες του πρώτου παγκοσμίου πολέμου για τη Γερμανία ήταν η πολιτική λιτότητας στην Ελλάδα, αναφέρει ο νομπελίστας οικονομολόγος Πολ Κρούγκμαν.

Συγκεκριμένα η πτώση του ΑΕΠ κατά 25% είχε παρατηρηθεί στη Γερμανία μετά την ήττα στον πόλεμο και τις ταπεινωτικές (και οικονομικά παράλογες) απαιτήσεις των νικητών. More

Μπορεί να αλλάξει η Ευρώπη;

Leave a comment

Ενα ερώτημα πλανάται πάνω από την Ευρώπη. Μπορεί να αλλάξει η ευρωζώνη και ευρύτερα η Ευρωπαϊκή Ενωση; Το ερώτημα έχει απασχολήσει εδώ και χρόνια την Αριστερά σε όλες τις εκφάνσεις της, από την αριστερή σοσιαλδημοκρατία μέχρι τις επαναστατικές εκδοχές της, καθώς η τύχη του ενιαίου νομίσματος αφορά ουσιαστικά ολόκληρο το ευρωπαϊκό οικοδόμημα.

Χιλιάδες σελίδες και τόνοι μελάνι που έχουν ξοδευτεί βρίσκουν τώρα τη ρεαλιστική αποτύπωσή τους. Μια κυβέρνηση με αριστερό πρωθυπουργό και πολλούς μαρξιστές υπουργούς, στη φτωχή βαλκανική και μεσογειακή γωνιά της Ευρώπης, επιχειρεί το φαινομενικά ακατόρθωτο: να βρει τη «χαραμάδα» στο αδιαπέραστο τείχος των Βρυξελλών και να αναδιατάξει, έχοντας απέναντί της αδυσώπητη πολεμική από πολλά κράτη-μέλη, τον κυρίαρχο κανόνα για την επιβολή σκληρής λιτότητας. More

Η καπιταλιστική λιτότητα ως παραγωγή χώρου και εναλλακτικός τρόπος ζωής: το παράδειγμα των Boxpark – Boxroom…

Leave a comment

Boxpark

Τα βασικά για το Boxpark

Το Boxpark αποτελεί μια νέα οικοδομική μορφή εμπορικού κέντρου συγκροτούμενο από 40 ναυτιλιακά κοντέινερς εγκατεστημένα το ένα δίπλα στο άλλο και άλλα 20 επιπλέον τοποθετημένα πάνω από τα τελευταία. More

Πολιτική αποφόρτιση υπό χρηματοδοτική πίεση

Leave a comment

5_SUMMIT-650x250

του Γιάννη Κιμπουρόπουλου

Όλα κρίνονται από τη «λίστα μεταρρυθμίσεων» που θα υποβάλει η κυβέρνηση – Η γεωπολιτική των συμβιβασμών και τα ψιλά γράμματα της Συνόδου Κορυφής

«Υπάρχει μια αίσθηση déjà vu», σχολίασε στο αμερικανικό CNBC αναλυτής επενδυτικού κεφαλαίου, μετά τη μίνι Σύνοδο των 8 στις Βρυξέλλες. Και από πολλές απόψεις έχει δίκιο. Το σκηνικό έχει επαναληφθεί πολλές φορές την τελευταία πενταετία. Πολλές συμφωνίες μεταξύ δανειστών και κυβερνήσεων χάνονταν στη μετάφραση, πολλές έγιναν αντικείμενο αντιφατικών ερμηνειών, εκβιασμών και επικοινωνιακού πολέμου, πολλές χρειάστηκε να επιβεβαιωθούν σε πολιτικό επίπεδο. Το τρένο εκτροχιάστηκε πολλές φορές, κι άλλες τόσες επανήλθε στις μνημονιακές ράγες. Η «αποκατάσταση» της τροχιάς, βεβαίως, είχε θύματα: τέσσερις κυβερνήσεις έπεσαν και αντικαταστάθηκαν, με «διορισμό» από τους δανειστές ή με εκλογές, η οικονομία απορυθμίστηκε εντελώς, ένα τεράστιο τμήμα της κοινωνίας εξωθήθηκε στη φτώχεια και στην ανεργία.

Αυτό το πολύ πρόσφατο παρελθόν πρέπει να το έχουμε κατά νου πριν βιαστούμε να αξιολογήσουμε τη «συμφωνία για τη συμφωνία των Βρυξελλών». Η συμπεριφορά των εταίρων απέναντι στο «πειραματόζωο» από το 2010 έχει στοιχεία χαοτικά, που σε κάνουν να αμφιβάλλεις για το αν όλοι αυτοί οι υπερεκτιμημένοι ηγέτες και ευρωκράτες έχουν μια στέρεη στρατηγική, ξέρουν τι θέλουν. Ταυτόχρονα, όμως, η τακτική τους έχει ένα σταθερό στοιχείο, δανεισμένο από την πάλη: επιδιώκουν την εξουθένωση του αντιπάλου, πριν του καταφέρουν το τελειωτικό χτύπημα. Συνέβη και με την κυβέρνηση Σαμαρά. Εκλέχτηκε τον Ιούνιο 2012, πέρασαν 4 μήνες μέχρι να γίνει δεκτός από τη Μέρκελ και μόλις τον Δεκέμβριο του ίδιου έτους, ύστερα από πολύμηνη διαπραγμάτευση με την τρόικα, κι αφού χρειάστηκε να διαγράψει τις προεκλογικές εξαγγελίες του και να πάρει μέτρα λιτότητας ύψους 18,9 δισ. ευρώ, είδε λεφτά στο ταμείο.

Οφείλει, λοιπόν, να αναρωτηθεί κανείς, εφόσον στους πολιτικά και ιδεολογικά ομογάλακτούς τους Σαμαρά-Βενιζέλο οι ηγεμόνες της Ευρωζώνης επεφύλασσαν τέτοια μεταχείριση, πόσο διαφορετική τύχη μπορεί να επιφυλάσσουν σε μια πολιτικά απεχθή κυβέρνηση; Και μέχρι πού θα φτάσουν την τακτική της κόπωσης του αντιπάλου;

Τέσσερα σημεία-κλειδιά

Μέχρι την επόμενη Παρασκευή, εφόσον πραγματοποιηθεί το έκτακτο Eurogroup, θα κριθεί η ειλικρίνεια των διακηρύξεων και η αποτελεσματικότητα της πολιτικής διαπραγμάτευσης. Και θα κριθεί και για τις δυο πλευρές, κυβέρνηση και δανειστές, από τα εξής σημεία:

  • Πρώτον, από το περιεχόμενο της «πλήρους λίστας μεταρρυθμίσεων» που θα υποβάλει η κυβέρνηση. Το να μεταγράψει η κυβέρνηση το πρόγραμμά της κατά της λιτότητας στον νεοφιλελεύθερο «μεταρρυθμιστικό» κώδικα των δανειστών μοιάζει εγχείρημα εξίσου δύσκολο με τον τετραγωνισμό του κύκλου. Υπάρχουν κάποια ουδέτερα πεδία, αλλά υπάρχουν και πεδία με ασύμβατες προσεγγίσεις, ιδιαίτερα τα εργασιακά, το ασφαλιστικό, το θέμα του ΦΠΑ, οι ιδιωτικοποιήσεις. Ποιος θα κάνει την υποχώρηση στα πεδία αυτά; Η κυβέρνηση ή οι δανειστές; Η κυβέρνηση, πάντως, έχει την ευκαιρία να δοκιμάσει τις αντοχές των δανειστών σε ένα πλαίσιο μέτρων με φιλολαϊκό πρόσημο.
  • Δεύτερον, από την κοστολόγηση και το δημοσιονομικό αποτέλεσμα των κυβερνητικών μεταρρυθμίσεων. Ακόμη κι αν οι δανειστές συμβιβαστούν με την θέση για πρωτογενές πλεόνασμα το πολύ 1,5%, οι κυβερνητικές πολιτικές θα πρέπει να καλύψουν ένα δημοσιονομικό κενό τουλάχιστον 5 δισ. ευρώ φέτος που, φυσικά, να μην προέρχεται από λιτότητα («υφεσιακά μέτρα»). Πόθεν; Μια ελπίδα είναι να υπάρξουν αποστομωτικά αποτελέσματα από την έναρξη της ρύθμισης των ληξιπρόθεσμων χρεών προς εφορίες και Ταμεία, ιδιαίτερα της ρύθμισης εξπρές μέχρι την προσεχή Παρασκευή. Δεν υπάρχουν ακόμη ενδείξεις γι’ αυτό. Επιπλέον, η ρύθμιση λειτουργεί ελαφρώς ανταγωνιστικά προς το πρόβλημα ρευστότητας των τραπεζών, εκτός αν υποθέσει κανείς ότι οι οφειλέτες θα βγάλουν λεφτά από τα σεντούκια. Μένει να δούμε αν η κυβέρνηση έχει να παρουσιάσει άλλες, πειστικές προς τους δανειστές πηγές εσόδων. Πάντως, το περίφημο πακέτο Γιούνκερ των 2 δισ. για ανεργία, ανθρωπιστική κρίση, ανάπτυξη είναι ξαναζεσταμένο φαγητό. Πρόκειται για κονδύλια που ήδη δικαιούται η Ελλάδα από τα διαρθρωτικά ταμεία με τους όρους «εμπροσθοβαρούς» καταβολής τους που είχαν συμφωνηθεί ήδη από το περασμένο φθινόπωρο.
  • Τρίτον, από τη διάθεση έστω και προσωρινού συμβιβασμού των δανειστών με τη νέα πολιτική κατάσταση στην Ελλάδα, που προς το παρόν φαίνεται μη αναστρέψιμη και χωρίς εναλλακτική γι’ αυτούς κυβερνητική λύση (βλέπε δημοσκοπήσεις). Απόλυτο κριτήριο αυτού του συμβιβασμού είναι τα λεφτά. Μια έστω και τμηματική εκταμίευση από τα περίπου 9 δισ. της εκκρεμούσας δανειακής δόσης θα έστελνε σήμα αμφίπλευρης υλοποίησης της συμφωνίας της 20ής Φεβρουαρίου και, τελικά, πραγματικής «ανακωχής» την οποία κάθε πλευρά έχει ένα ιδιαίτερο λόγο να επιδιώκει. Αν δεν υπάρξει το σήμα αυτό, σημαίνει ότι θα δούμε πολλά ακόμη επεισόδια στο σίριαλ εξουθένωσης της κυβέρνησης μέχρι τελικής πτώσεως.
  • Τέταρτον, από τα ευρήματα των τεχνικών κλιμακίων στις «πληροφορίες» για τα μακροοικονομικά, δημοσιονομικά και χρηματοπιστωτικά μεγέθη. Από αυτήν την αθώα, εκ πρώτης όψεως, επιτήρηση μπορούν να αποκαλυφθούν πολλοί σκελετοί στην ντουλάπα, αποτέλεσμα και της «καμένης γης» που άφησε η κυβέρνηση Σαμαρά, οι οποίοι να καταλήξουν σε διεύρυνση του δημοσιονομικού και χρηματοδοτικού κενού και να αυξήσουν την πίεση των δανειστών για πρόσθετα μέτρα. Εκτός αν εκτιμά κανείς ότι η διάθεση «ανακωχής» των δανειστών θα φτάσει μέχρι και στο να παραιτηθούν από την αξίωση για πρωτογενές πλεόνασμα και να συμβιβαστούν με πρωτογενές έλλειμμα. Πράγμα που θα ήταν και το μόνο ρεαλιστικό. Δεν υπάρχει η παραμικρή ένδειξη ότι οι δανειστές θα επιδείξουν τέτοιο ρεαλισμό.

Γεωπολιτική της διαπραγμάτευσης

Από τα δεδομένα αυτά, τις προσεχείς μέρες και εβδομάδες θα κριθεί ποιος κάνει το μεγαλύτερο βήμα υποχώρησης, η κυβέρνηση ή οι δανειστές, στο έδαφος της συμφωνίας της 20ης Φεβρουαρίου. Μπορεί να υπήρξε πολιτική αποφόρτιση της διαπραγμάτευσης, αλλά να μην ξεχνάμε ότι όλα εξελίσσονται υπό τον ασφυκτικό χρηματοδοτικό εκβιασμό που ασκεί η εκτός «πολιτικής διαπραγμάτευσης» ΕΚΤ, η πραγματική κυβέρνηση της Ευρωζώνης, κρατώντας την Ελλάδα στο χείλος της χρεοκοπίας.

Οφείλει, πάντως, να παρατηρήσει κανείς ότι η παρέμβαση Μέρκελ, σ’ αυτή τη διαπραγμάτευση, ενσωματώνει ευρύτερες ανησυχίες, τόσο γεωπολιτικές όσο και για τις αντοχές της Ευρωζώνης σε περίπτωση ελληνικής εξόδου. Παρ’ ότι η κυβέρνηση έχει αποκηρύξει με κάθε δυνατό τρόπο αυτή την εναλλακτική, έστω και ως σχέδιο έκτακτης ανάγκης, το σενάριο πρόκληση ενός «ατυχήματος» (Graccident) με υπαιτιότητα των ίδιων των ίδιων των εταίρων φαίνεται να δίνει τη θέση του σε μια τακτική ενσωμάτωσης της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ στο ευρύτερο «ευρωπαϊκό σχέδιο», έστω και με τις αποκλίσεις της. Αυτό μένει να επιβεβαιωθεί και από το κλίμα της συνάντησης της Δευτέρας στο Βερολίνο.

Πάντως, πολλά συντείνουν στη διαπίστωση ότι το γεωπολιτικό στοιχείο παίζει τον ρόλο του: Η παρέμβαση Ομπάμα προς Μέρκελ για «ρεαλιστικό συμβιβασμό», η επίσκεψη της Αμερικανίδας υφυπουργού Βικτόρια Νούλαντ στην Αθήνα, η επίσπευση της επίσκεψης Τσίπρα στη Μόσχα (8/4), αλλά και η ίδια η απόφαση της Συνόδου Κορυφής της Ε.Ε. που σχεδόν εξαφανίστηκε κάτω από τον ορυμαγδό πληροφοριών και δηλώσεων για την πολιτική συμφωνία της 8μερούς Συνόδου, όλα αποπνέουν και μια αγωνία «να κρατηθεί η Ελλάδα στο δυτικό στρατόπεδο», όπως γράφτηκε χαρακτηριστικά.

Οι αφανείς συμβιβασμοί

Μια προσεκτική ανάγνωση των συμπερασμάτων του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου της Πέμπτης και Παρασκευής αποκαλύπτει ότι, με τη συναίνεση και της ελληνικής κυβέρνησης, η Ε.Ε. αποφάσισε μεταξύ άλλων: α) να επιταχύνει την ενεργειακή ένωση, με μεγαλύτερο έλεγχο στις συμβάσεις προμήθειας ενεργειακών πόρων των κρατών με τρίτες χώρες, με προφανή στόχο την απεξάρτηση από το ρωσικό αέριο β) να παρατείνει μέχρι το τέλος του έτους τις κυρώσεις -αλλά και τη ρητορική- κατά της Ρωσίας για το ουκρανικό, παρ’ ότι το τελευταίο συμβούλιο των ΥΠΕΞ τις είχε περιορίσει μέχρι τον Ιούλιο γ) να ενθαρρύνει την ολοκλήρωση της συμφωνίας με τις ΗΠΑ για τη διατλαντική σχέση συναλλαγών και επενδύσεων, της διαβόητης TTIP, που έχει χαρακτηριστεί από την ευρωπαϊκή αριστερά ως «χάρτα απορύθμισης, επίθεσης στην εργασία και κατάλυσης της δημοκρατίας στην Ευρώπη» δ) να διατηρήσει, στη λογική της «Ευρώπης-φρούριο», την επιχείρηση Triton της Frontex για την επιτήρηση των θαλάσσιων συνόρων, με πρόσχημα τη διάσωση ζωών, που έχει επικριθεί και από την Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες.

Τα συμπεράσματα των ευρωπαϊκών Συνόδων Κορυφής, κατά κανόνα είναι αναμάσημα ευχών. Τα συγκεκριμένα, ωστόσο, αποτελούν συμπύκνωση στρατηγικών που επιταχύνουν την αντιδραστική ολοκλήρωση της Ε.Ε. Όταν φέρουν και την υπογραφή μιας κυβέρνησης που ευαγγελίζεται «αλλαγή στην Ευρώπη» γίνονται πιο προβληματικά. Ακόμη κι αν χρησιμοποιούνται στη διπλωματική τακτική για τη βελτίωση της διαπραγματευτικής θέσης της χώρας, στο τέλος θα συνυπολογιστούν στο ισοζύγιο συμβιβασμών -ρήξεων, υποχωρήσεων- κατακτήσεων με βάση το αξιακό πλαίσιο της Αριστεράς.

πηγή – Δρόμος της Αριστεράς

Η Ευρώπη λέει όχι στη λιτότητα έξω από την ΕΚΤ στην Φρανκφούρτη

Leave a comment

«Επειδή η μεγάλη ανατροπή που αρχικά πραγματοποιήθηκε μέσω την Ελληνικών εκλογών, μπορεί να είναι μόνο μία πανευρωπαϊκή ανατροπή, είναι δυνατό να ολοκληρωθεί στους δρόμους και τις πλατείες όλης της Ευρώπης. Οι κινητοποιήσεις του Blockupy στην Φρανκφούρτη στις 18 Μαρτίου θα είναι μία πρώτη απάντηση με αυτό τον τρόπο. Καλούμε όλους και όλες να συμμετέχουν», αναφέρει μεταξύ άλλων το κάλεσμα για την μεγάλη κινητοποίηση που από τα ξημερώματα της Τετάρτης βρίσκεται σε εξέλιξη στη γερμανική πόλη. Αφορμή τα εγκαίνια του νέου πύργου της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, αιτία όμως η εφαρμογή πολιτικών λιτότητας που έχει οδηγήσει την Ευρώπη σε κρίση.

Το σύνθημα που επικρατεί στις τάξεις των ακτιβιστών είναι «οι άνθρωποι πάνω από τις τράπεζες». Σε οδομαχίες μεταξύ αστυνομίας και διαδηλωτών, στο περιθώριο του Blockupy, έχει εξελιχθεί η ένταση που κυριαρχούσε ήδη από το ξημέρωμα στην Φρανκφούρτη την ημέρα των εγκαινίων του νέου Πύργου της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας: Η αστυνομία έχει κάνει χρήση δακρυγόνων και αντλιών νερού και έχει θέσει υπό κράτηση 350 άτομα. More

Older Entries Newer Entries