Home

Ο Ολι Ρεν δεν ήταν στο Καστελόριζο

Leave a comment

papandreoyΗ δήλωση του επιτρόπου Ολι Ρεν περί Ελλάδος υπό επιτήρηση έως τον μακρύ καιρό υπενθύμισε με πικρό τρόπο το Καστελόριζο του Γιώργου Παπανδρέου. Ο τότε πρωθυπουργός για να αναγγείλει την είσοδο της χώρας στο Μνημόνιο είχε επιλέξει το ακριτικό νησί, τη φυσική και συμβολική εσχατιά της επικράτειας. Για να αναγγείλει την έναρξη μιας ιστορικής περιόδου πόνων και δακρύων, αλλά και τον περιορισμό της εθνικής κυριαρχίας. Η χονδροειδής σκηνοθεσία του Καστελόριζου μάλλον δεν ήταν προϊόν αφέλειας· κι αν ήταν, έδειχνε παρ’ όλ’ αυτά ανάγλυφο το μέλλον, για όσους μπορούσαν να το διακρίνουν: η χώρα εφεξής θα λειτουργούσε σαν γραφική καρτ-ποστάλ, σαν ένα πανέμορφο νησί, ξεμοναχιασμένο, διεκδικούμενο, μια γκρίζα ζώνη, με ανυπεράσπιστους κατοίκους και μια κεντρική διοίκηση πολύ μα πολύ μακρινή. Ο Γ. Παπανδρέου, πάντα ρηξικέλευθος και απρόβλεπτος, εσήμανε εξωλεκτικά για την ιστορική μετάβαση όσα δεν μπορούσε να χωρέσει κανένας λόγος: εθνική κυριαρχία και λαϊκή κυριαρχία ετίθεντο υπό περιστολή και επιτήρηση για όσο χρόνο θα κρατούσε η περιπέτεια του χρέους, άγνωστο πόσο. More

Ενώπιον της κορύφωσης του δράματος

Leave a comment

viskadourakis

Το βαρύ πυκνό καλοκαίρι του 2013, πολλοί άνθρωποι που συναντώ, πολύ διαφορετικοί μεταξύ τους, μεταφέρουν την ίδια αίσθηση: ότι εκμετράται ο χρόνος της παρούσας κρίσης, ότι βαδίζουμε προς μια κορύφωση. Η κορύφωση έχει ποικίλες καταλήξεις, αναλόγως του συνομιλητή, πάντως όλες είναι δραματικές, οδυνηρές και λυτρωτικές συνάμα.

Τριάμισι χρόνια μετά την κατάπληκτη ομολογία πτώχευσης, τριάμισι χρόνια αλεπάλληλων θυσιών των Ελλήνων της μείζονος πλειοψηφίας και αλλεπάλληλων σφαλμάτων και σφαγών, τριάμισι χρόνια συνεχούς καταβύθισης. Δεν πάει άλλο. Ας γίνει κάτι ριζικό, ας είναι επώδυνο, αρκεί να μη συνεχιστεί αυτή η βύθιση, άλλωστε δεν έχουμε πια και πολλά να χάσουμε. Το λένει άνθρωποι υψηλής μορφώσεως, νοικοκύρηδες έως πρόσφατα, που τώρα αγκομαχάνε να τα βγάλουν πέρα, γονατισμένοι από φόρους, περικοπές μισθών, εξανεμισμένα εισοδήματα, με άνεργους συζύγους και παιδιά, με δάνεια και με σχολάζοντα κληρονομικά ακίνητα που κουβαλάνε φόρους και χαράτσια. More

Οικονομική κρίση ή οικονομικός θρίαμβος;

2 Comments

του Γ. Γκελάκη, μέλους της ΕΛ.Λ.Α.Σ.

Ο καπιταλισμός της ανάπτυξης έχει πεθάνει. Ο σοσιαλισμός  της  ανάπτυξης , που του μοιάζει σαν αδελφός , μας δίνει την παραμορφωμένη  εικόνα του παρελθόντος. Η ανάπτυξη των παραγωγικών δυνάμεων , χάρη στην οποία η εργατική τάξη θα έσπαγε τις αλυσίδες της και θα θεμελίωνε την παγκόσμια ελευθερία , αφαίρεσε από τους εργάτες και τα τελευταία υπολείμματα ανεξαρτησίας  και κατέστρεψε τις υλικές και υπαρξιακές βάσεις για κάποια εξουσία των παραγωγών. Η οικονομική ανάπτυξη που θα έπρεπε να εξασφαλίσει σε όλους την αφθονία και την ευημερία, επαύξησε   τις ανάγκες  με μεγαλύτερο ρυθμό ,  δεν επέτυχε πια να τις ικανοποιήσει και κατέληξε σε πλήθος αδιεξόδων που δεν είναι μόνον οικονομικά. Μπορούν να επινοηθούν διάφορες θεραπείες για τα αδιέξοδα στα οποία καταλήγει αυτή η κρίση , ο νεωτερισμός της όμως βρίσκεται στο ότι κάθε επιμέρους  και διαδοχική λύση , με την οποία ισχυρίζονται ότι θα την ξεπεράσουν , καταλήγει να την επιδεινώνει. Εκτός από την ολοκληρωτική ανατροπή των θεσμών  , της τεχνικής και της συμπεριφοράς που ισχύουν σήμερα , έφερε , όχι το καλύτερο που υπόσχεται αλλά ελλείψεις και καταναγκασμούς όλο και πιο δυσβάσταχτους. Τελικά χρειάζεται αλλαγή της ανάπτυξης , ή αλλαγή των προϊόντων , του τρόπου παραγωγής , του προσδιορισμού των αναγκών , του τρόπου ικανοποίησης τους και με λίγα λόγια , του τρόπου ζωής? Μέχρι ποιο σημείο  η υποτιθέμενη «οικονομική επιστήμη» έχει διαμορφωθεί από  a priori ιδεολογίες , πολιτικές επιλογές , από αναπόδεικτα ανθρωπολογικά αξιώματα ; More