Αρχική

Κούβα: όλα τριγύρω αλλάζουνε…

Σχολιάστε

Κούβα

Ιnfowar

Του Άρη Χατζηστεφάνου

Ο νεαρός μακρυμάλλης Μιγκέλ Ντίας-Κανέλ, που άκουγε ροκ και μετακινούνταν με ποδήλατο, φόρεσε κουστούμι και ανέλαβε τα καθήκοντα του προέδρου της Κούβας. Θα κυβερνήσει στη σκιά του Ραούλ Κάστρο αλλά και του Ντόναλντ Τραμπ, κοιτάζοντας άλλοτε προς την Κίνα και το Βιετνάμ και άλλοτε προς το μνημείο του Τσε Γκεβάρα, στην πατρίδα του, τη Σάντα Κλάρα

Μιλούν για την αποτυχία του σοσιαλισμού, αλλά δεν μας δείχνουν την επιτυχία του καπιταλισμού στην Αφρική, την Ασία και τη Λατινική Αμερική

Φιντέλ Κάστρο

Αποστολή Κούβα, β’ μερος 

Eνα διαφορετικό hashtag κυριαρχούσε στο twitter της Κούβας την ημέρα που ανέλαβε τα καθήκοντά του ο Μιγκέλ Ντίας-Κανέλ: #somoscontinuidad (είμαστε η συνέχεια). Οσοι Κουβανοί το διάβασαν στους υπολογιστές ή στα έξυπνα κινητά τηλέφωνά τους σημαίνει ότι είχαν τη δυνατότητα να πληρώνουν περίπου δύο δολάρια για μια ώρα πρόσβασης στο ίντερνετ – δηλαδή πάνω από το 5% του μηνιαίου εισοδήματος των περίπου 30 δολαρίων που λαμβάνει ένας δημόσιος υπάλληλος. Περισσότερα

Advertisements

Τελευταία εβδομάδα στο νησί των Κάστρο

Σχολιάστε

ΙΝFOWAR

Του Άρη Χατζηστεφάνου

Σε ένα γωνιακό καφενείο στην κεντρική πλατεία της Σάντα Κλάρα, ένα συγκρότημα υπερήλικων παρουσιάζει ορισμένους από τους γνωστότερους ρυθμούς της προεπαναστατικής Κούβας. Εμφανισιακά (και ηλικιακά) συναγωνίζονται επάξια τους Buena Vista Social Club, ενώ οι μικρές παραφωνίες τους δεν ενοχλούν ούτε τους τουρίστες που τους παρακολουθούν ούτε τους (εξίσου ηλικιωμένους) Κουβανούς που χορεύουν.

Στα λίγα δευτερόλεπτα, όμως, που μεσολαβούν ανάμεσα στα τραγούδια τους, ο χώρος κατακλύζεται από τα βαριά μπάσα μιας άλλης συναυλίας που βρίσκεται σε εξέλιξη μερικές δεκάδες μέτρα μακρύτερα. Είναι ένα μουσικοχορευτικό υπερθέαμα, που συνδυάζει επίδειξη μόδας με εντυπωσιακά μοντέλα αλλά και τραγούδια αμφίβολης αισθητικής.

Δεκάδες παιδιά χορεύουν και τραγουδούν κάτω από τη σκηνή, υπό τις «διαταγές» ενός αεικίνητου παρουσιαστή, ο οποίος δεν κρύβει (αλλά μάλλον διαφημίζει) τις ιδιαίτερες σεξουαλικές του προτιμήσεις. Περισσότερα

Hasta siempre Maestro – 3 χρόνια χωρίς τον δάσκαλο

Σχολιάστε

erin-currier-eduardo-galeanoΤης Νατάσας Ακριβάκη

Σε μια τόσο δύσκολη εποχή, σε «έναν κόσμο ανάποδα», αγωνιστές της Ζωής σαν τον Γκαλεάνο τους έχουμε απόλυτη ανάγκη

Χωρίς υπερβολή, για μένα Μεγάλη Δευτέρα ήταν η Δευτέρα του Πάσχα, όταν έμαθα το θάνατο του Εδουάρδο Γκαλεάνο. Ένιωσα το ίδιο συναίσθημα που είχα νιώσει και πέρσι το Πάσχα –Μεγάλη Πέμπτη ήταν– μαθαίνοντας το θάνατο του άλλου μεγάλου δασκάλου, του Γκαμπριέλ Γκαρσία Μαρκές. Αλλά τι πιο ταιριαστό για Λατινοαμερικάνους να πεθαίνουν Άνοιξη, την εποχή που όλη η Φύση είναι ένας ύμνος στη Ζωή! Ίσως γιατί και ολόκληρη η δική τους ζωή, ειδικά των δύο αυτών μεγάλων συγγραφέων, είναι η εξύμνηση της Ζωής, της Φύσης και των ανθρώπων. Και με τον περίφημο σαρκασμό τους, μας βγάζουν τη γλώσσα και μας αποχαιρετάνε. Περισσότερα

Βενεζουέλα: Ολομέτωπη σύγκρουση

Σχολιάστε

Του Ερρίκου Φινάλη

Τι δείχνει το νέο κύμα έντασης

Η λαϊκή συμμετοχή στο πρόσφατο δημοψήφισμα που οργάνωσε η αντιπολίτευση (κατά τι μικρότερη από τα 7,7 εκατομμύρια ψήφων που αυτή είχε λάβει στις εκλογές του 2015) επιβεβαιώνει για μια ακόμη φορά το χάσμα στη βενεζουελάνικη κοινωνία, όπου συγκρούονται δύο μεγάλα στρατόπεδα. Από τη μια είναι η φιλοδυτική δεξιά αντιπολίτευση, η οποία έχει καταφέρει να κερδίσει μεγάλο μέρος των μεσαίων στρωμάτων, που ανδρώθηκαν στα χρόνια των «παχιών αγελάδων» του τσαβισμού – και έπαψαν να τον υποστηρίζουν αφότου η πτώση των τιμών του πετρελαίου βύθισε σε κρίση τη Βενεζουέλα. Απέναντι βρίσκεται το φιλοκυβερνητικό στρατόπεδο, με την (ανοιχτά κριτική πλέον) υποστήριξη της αριστερής του πτέρυγας, το οποίο εξακολουθεί να στηρίζεται στα φτωχότερα στρώματα – που πάνω απ’ όλα φοβούνται μια παλινόρθωση του παλιού καθεστώτος. Στη μέση, μια γκρίζα περιοχή, με εκατομμύρια πολιτών που δεν αποφασίζουν να ταχθούν με τη μία ή την άλλη πλευρά. Κι από πάνω… αιωρούνται οι ΗΠΑ, οι οποίες φαίνονται αποφασισμένες να ξεμπερδεύουν παραδειγματικά με την «ανταρσία» σ’ αυτό που πάντα θεωρούσαν πίσω αυλή τους.

Αυτό εξηγεί την κλιμάκωση και τη βιαιότητα της σύγκρουσης, που από τον Απρίλιο μέχρι σήμερα μετρά σχεδόν 100 νεκρούς, καθώς καμία πλευρά δεν θέλει να υποχωρήσει. Ή δεν δύναται: ο ευρισκόμενος σε διαρκή άμυνα Μαδούρο κατανοεί ότι δεν μπορεί να υπάρξει μια σχετικά «ομαλή παράδοση», όπως έγινε στο παρελθόν (σε μια πολύ διαφορετική εποχή) π.χ. στη Νικαράγουα. Το μήνυμα της Ουάσιγκτον είναι σαφές: πλήρης και άνευ όρων υποταγή, αλλιώς γενικευμένη αιματοχυσία, ακόμη και διαμελισμός της Βενεζουέλας. Το ίδιο μήνυμα μεταφέρουν και οι ένοπλες συμμορίες της αντιπολίτευσης, που σκοτώνουν και καίνε ζωντανούς ανθρώπους (άλλα δύο τέτοια περιστατικά σημειώθηκαν μόλις προχθές, με «διαδηλωτές» να πυρπολούν «υποστηρικτές της κυβέρνησης»). Είναι όμως επιτυχία της δυτικής προπαγάνδας το γεγονός ότι έχει καταφέρει να χρεώσει στο κυβερνητικό στρατόπεδο ακόμη και τους δικούς του νεκρούς… Περισσότερα

Βενεζουέλα: Ένας κόσμος ανάποδα

Σχολιάστε

Είναι ένα θέμα να κριτικάρει κανείς την κυβέρνηση του Μαδούρο για τα στρατηγικά και τακτικά λάθη της που (μαζί βέβαια με την ατέρμονη παρέμβαση των ΗΠΑ και των ντόπιων συμμάχων τους) οδήγησαν τη Βενεζουέλα στη σημερινή κρίσιμη κατάσταση, και έχουν κυριολεκτικά διχάσει την κοινωνία. Και είναι άλλο να αναπαράγει αμάσητη την παραπληροφόρηση των δυτικών ΜΜΕ για τους νεκρούς στις αντικυβερνητικές αλλά και φιλοκυβερνητικές (βλ. φωτό αριστερά) διαδηλώσεις. Περισσότερα

Βενεζουέλα: αποδομώντας την κυρίαρχη αφήγηση

Σχολιάστε

ΦΤ για το avantgarde

ΜΙΑ ΜΑΤΙΑ ΣΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ

Παρακολουθώντας κανείς τις τελευταίες μέρες τις πρόσφατες εξελίξεις στη Βενεζουέλα στα δυτικά και φιλοδυτικά μίντια, σχηματίζει την εντύπωση ότι ο λαός έχει ξεχυθεί στους δρόμους ενάντια στον δικτάτορα Μαδούρο, ο οποίος απαντά με άγρια καταστολή, ότι η χώρα είναι στα πρόθυρα της κατάρρευσης, χάος, πλιάτσικα και βία συγκλονίζουν την γωνιά της Λατινικής Αμερικής όπου πριν από 18 χρόνια ο Ούγκο Τσάβες εγκαθίδρυσε την Μπολιβαριανή Δημοκρατία. Ανησυχία και σύγκρυο πιάνει τους νοικοκυραίους για το μέλλον της δημοκρατίας, διαβάζοντας βαρύγδουπους τίτλους σε εφημερίδες και ηλεκτρονικά μέσα. Σταχυολογούμε ενδεικτικά μονάχα κάποιους τίτλους μερικών καθόλου αμερόληπτων ΜΜΕ που προκαλούν αίσθηση: «Αιματοχυσία στη ‘μητέρα όλων των διαδηλώσεων’», «Πόσο κοντά είναι η Βενεζουέλα στο χείλος της πλήρους κατάρρευσης; Υπολογίζοντας το κόστος» (Al Jazzeera),  «Η αντιπολίτευση πιθανολογεί πραξικόπημα καθώς το Ανώτατο Δικαστήριο αρπάζει την εξουσία» (The Guardian), «Βενεζουέλα: Χάος και κλίμα εμφυλίου. Τρεις νεκροί σε πορείες» (News 247) και ούτω καθεξής, στο γνωστό πνεύμα καταστροφολογίας κι εκφοβισμού.

Κι ενώ τα μεροληπτικά μέσα υπερθεματίζουν για την άγρια καταστολή και τα δακρυγόνα των οποίων έκαναν χρήση οι δυνάμεις ασφαλείας, ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή, ξεκινώντας από τα γεγονότα της Τετάρτης, τα οποία ήταν η  κορύφωση βίαιων διαδηλώσεων που οργάνωσε η δεξιά αντιπολίτευση για να διαμαρτυρηθεί για τα «δικτατορικά» μέτρα του Προέδρου Μαδούρο και την οικονομική καταστροφή της χώρας, κατά τις οποίες σημειώθηκαν 5 νεκροί. Η αντιπολίτευση, όπως είναι αναμενόμενο προσπαθεί να επιρρίψει την ευθύνη για τους νεκρούς στην κυβέρνηση. Υπάρχουν ωστόσο στοιχεία που δείχνουν ότι για δύο τουλάχιστον μεταξύ των θυμάτων την ευθύνη φέρουν οι αντικυβερνητικοί διαδηλωτές, ενώ δύο αστυνομικοί οι οποίοι φέρονται να εμπλέκονται στο θάνατο δύο διαδηλωτών είναι υπό κράτηση και αντιμετωπίζουν κατηγορίες (είναι αδύνατον να μην σχολιάσουμε πόσο γρήγορα κινήθηκε η «δικτατορική» κυβέρνηση της Βενεζουέλας στη δίωξη αστυνομικών που σκότωσαν πολίτες σε σύγκριση ας πούμε την υποδοχή που λαμβάνει η αστυνομική βία εναντίον των μαύρων στην Αμερική ή στα καθ’ ημάς με την αντιμετώπιση που επιφύλαξε το ελληνικό κράτος στο δολοφόνο του Αλ. Γρηγορόπουλου). Περισσότερα

Ισημερινός: Ένας Λενίν κι ένας τραπεζίτης αντιμέτωποι στην πιο κρίσιμη εκλογική μάχη των τελευταίων δέκα ετών…

Σχολιάστε

Του Λεωνίδα Οικονομάκη*

Ο Ισημερινός (Ecuador), είναι μια χώρα για την οποία δε γνωρίζουμε πολλά στην Ελλάδα, παρόλα αυτά τα τελευταία χρόνια αναφέρεται συχνά ως παράδειγμα, κυρίως λόγω της κόντρας του -απερχόμενου πλέον- Ραφαέλ Κορέα με το ΔΝΤ κατά τα πρώτα χρόνια της Προεδρίας του (εξελέγη για πρώτη φορά το 2006) η οποία και οδήγησε στην αποπληρωμή περίπου του 40% του χρέους της χώρας και στη διαγραφή του υπολοίπου ως απεχθούς. Ο Κορέα, ήταν ένας σχετικά άγνωστος στον Ισημερινό καθηγητής οικονομικών του πανάκριβου και ελιτίστικου Πανεπιστημίου Σαν Φρανσίσκο του Κίτο, μέχρι που διετέλεσε για σύντομο χρονικό διάστημα Υπουργός Οικονομικών σε μεταβατική Κυβέρνηση λίγο πριν τις εκλογές του 2006. Η κριτική του στάση απέναντι στη Συμφωνία Ελευθέρου Εμπορίου με τις Η.Π.Α. και η αντιπρόταση για στενότερες σχέσεις με άλλες χώρες της περιοχής, τον οδήγησε τελικά να παραιτηθεί από τη μεταβατική Κυβέρνηση, βλέποντας όμως τη δημοτικότητά του να εκτοξεύεται. Λίγους μήνες αργότερα θα ορκιζόταν Πρόεδρος της χώρας. Περισσότερα

Η Βενεζουέλα Μετά Τον Τσάβεζ

Σχολιάστε

Σε ζωντανή μετάδοση, ο αντιπρόεδρος της Βενεζουέλας Νικόλας Μαδούρο έχανε τις λέξεις του. Ο Oύγκο Τσάβεζ, γεννημένος και μεγαλωμένος σε συνθήκες αγροτικής ένδειας στην Sabaneta το 1954, είχε πεθάνει από καρκίνο. Για τους πλούσιους και λευκούς αντιπάλους του ήταν η ενσάρκωση του κακού. Για του πολλούς, φτωχοποιημένους Βενεζουελάνους, η αντιφατική και εκλεκτική ιδεολογία του – ένα δαιδαλώδες μίγμα που συνέθετε στοιχεία από την σκέψη του Simon Bolivar και του Ezequiel Zamora, τον αριστερό-στρατιωτικό εθνικισμό και τον αντι-ιμπεριαλισμό του 20ου αιώνα, τον κουβανικό σοσιαλισμό, τον κοινωνικό χριστιανισμό, ένα πραγματιστικό οικονομικό νεοστρακτουραλισμό και στοιχεία από το ρεύμα για τον σοσιαλισμό από τα κάτω- είχε πολύ νόημα στο μέτρο που ο Τσάβεz είχε την ίδια προέλευση με αυτούς και είχε κάνει εχθρούς τους σωστούς ανθρώπους.

Η διεθνής παρακαταθήκη του Βενεζουελάνου προέδρου για τμήματα της Αριστεράς έχει αμαυρωθεί από την υποστήριξή του σε ηγέτες και κράτη όπως ο Gaddafi, al-Assad, Ahmadinejad, και το κινέζικό κράτος. Αλλά μια ανάλυση που ξεκινάει από τα παραπάνω για να κατανοήσει την πρωτοφανή απήχηση του θανάτου του και του θρήνου των εκατομμύριων Βενεζουελάνων και Λατινοαμερικάνων, θυμάτων της αποικιοκρατίας, της καπιταλιστικής εκμετάλλευσης, χάνει το νόημά της. Περισσότερα

Ώστε ξαναβγαίνει η Αργεντινή στις αγορές;

Σχολιάστε

Ώστε ξαναβγαίνει η Αργεντινή στις αγορές;

Του Ερρίκου Φινάλη

Η επιτυχία της επιστροφής στο δρόμο της… χρεοκοπίας

Πλήθος τα άρθρα στα διεθνή και εγχώρια συστημικά ΜΜΕ, που εκστασιάζονται μπροστά στη μεγάλη επιτυχία του νέου δεξιού προέδρου της Αργεντινής Μαουρίτσιο Μάκρι: «Επιστροφή της Αργεντινής στις αγορές», «Προσωπική επιτυχία του Μάκρι» είναι μερικοί μόνο από τους διθυραμβικούς τίτλους των ενθουσιασμένων αναλυτών. Τι έχει συμβεί; Απλά ο Μάκρι αποφάσισε να πληρώσει τα λεγόμενα όρνεα του διεθνούς χρηματοπιστωτικού συστήματος με αντάλλαγμα την «αποκατάσταση της εξωτερικής χρηματοδότησης». Δηλαδή τη δυνατότητα να… ξαναχρεωθεί η Αργεντινή, επιστρέφοντας έτσι στην τροχιά που το 2001 οδήγησε τη χώρα σε χρεοκοπία και τη μεγάλη λαϊκή πλειοψηφία σε εξαθλίωση – γεγονότα που προκάλεσαν τη λαϊκή εξέγερση που έμεινε στην ιστορία ως Αργεντινάτσο, μαζί με την εικόνα του τότε προέδρου Ντε λα Ρούα να δραπετεύει από το προεδρικό μέγαρο με ελικόπτερο. Περισσότερα

Πρόεδρος με δανεικές ψήφους ο Μάκρι στην Αργεντινή

Σχολιάστε

Πρόεδρος με δανεικές ψήφους ο Μάκρι στην Αργεντινή

Σκίτσο του Latuff: Ο νέος πρόεδρος Μάκρι βάζει πωλητήριο στην Αργεντινή – και οι ΗΠΑ μοιάζει να ενδιαφέρονται…

Ο δεύτερος γύρος των προεδρικών εκλογών στην Αργεντινή εξελίχθηκε άσχημα για το στρατόπεδο της απερχόμενης κεντροαριστερής προέδρου Κριστίνα Κίρχνερ που, καθώς δεν δικαιούτο να θέσει εκ νέου υποψηφιότητα, όρισε διάδοχό της τον όχι ιδιαίτερα δημοφιλή Ντανιέλ Σιόλι. Οι κακές γλώσσες λένε ότι η επιλογή της καθορίστηκε από το γεγονός ότι αυτός δεν απειλούσε την πρωτοκαθεδρία της στην ηγεσία του περονιστικού κινήματος…

Τα αποτελέσματα του πρώτου γύρου, όπου ο Σιόλι ήρθε μεν πρώτος αλλά λαβωμένος, χτύπησαν καμπανάκι για μια αναμέτρηση που αρχικά θεωρείτο περίπατος (βλ. Δρόμος, φ.284, σελ. 15). Η έστω οριακή επικράτηση, τελικά, του δεξιού Μαουρίσιο Μάκρι, με 51,4% έναντι 48,6% του Σιόλι, προσθέτει μια ακόμη ρωγμή στο όλο και πιο εύθραυστο μπλοκ των λατινοαμερικάνικων κυβερνήσεων που επαγγέλλονταν, στον ένα ή τον άλλο βαθμό, μια φιλολαϊκή πολιτική. Περισσότερα

Η Λατινική Αμερική στο δρόμο της κοινωνικής απελευθέρωσης

1 σχόλιο

του Κώστα Λάμπου

«Υπάρχουν μερικοί που φαντάζονται πως υπάρχει ένα τιμόνι και παλεύουν για να το κάνουν δικό τους. Υπάρχουν όμως και αυτοί που παίρνουν ένα νησί και το μετατρέπουν όχι σε καταφύγιο για να ικανοποιήσουν τους εαυτούς τους, αλλά σε μια βάρκα για να συναντηθούν με ένα άλλο νησί και με ένα άλλο και με ένα άλλο. Δεν έχει κανένα νόημα να παλεύεις για να πάρεις στα χέρια σου ένα τιμόνι που δεν υπάρχει ή αν υπάρχει είναι ένα σχέτο ντεκόρ» Subcomandante Marcos

Μπορεί η Μεγάλη Οκτωβριανή Επανάσταση του ρώσικου και η Μεγάλη Πορεία του κινέζικου Λαού να κατάληξαν μέσω του κρατικοκαπιταλισμού στον μανιακό καπιταλισμό και στο αχανές κινέζικο εργαστήρι φασιστικής νεοδουλείας[1] και της νεοφιλελεύθερης καπιταλιστικής παγκοσμιοποίησης, που σέρνει ολόκληρη την ανθρωπότητα στην καπιταλιστική βαρβαρότητα[2], αλλά υπάρχουν και πολλοί άλλοι λαοί που αποφάσισαν να ακολουθήσουν το δρόμο της ιστορίας προς την κοινωνική ισότητα και αυτονομία και την εθνική χειραφέτησή τους. Οι λαοί της λατινοαμερικανικής ηπείρου, που γνώρισαν όσο λίγοι λαοί του πλανήτη τη βαρβαρότητα της αποικιοκρατίας και του ιμπεριαλισμού, τη βαρβαρότητα του κεφαλαίου, επιλέγουν σταθερά τις τελευταίες δεκαετίες αυτό το δρόμο και δείχνουν με τον αγώνα τους και με το παράδειγμά τους πως ένας καλύτερος, ανθρωπινότερος κόσμος δεν είναι μόνο αναγκαίος αλλά και εφικτός[3]. Περισσότερα

Πιστεύετε πως δεν υπάρχει εναλλακτική; Η Λατινική Αμερική έχει μερικές

Σχολιάστε

Του Seumas Milne

Μετάφραση: Ντίνα Τζουβάλα

Οι ηγέτες απ το Εκουαδόρ ως την Βενεζουέλα όχι μόνο επέφεραν τεράστια κοινωνικά κέρδη, αλλά συνεχίζουν να κερδίζουν τις εκλογές.

112Από τότε που η κατάρρευση του 2008 αποκάλυψε τον σάπιο πυρήνα ενός αποτυχημένου οικονομικού μοντέλου, μας λένε πως δεν υπάρχουν βιώσιμες εναλλακτικές. Καθώς η Ευρώπη βουλιάζει όλο και πιο βαθιά στην λιτότητα, τα κυβερνώντα κόμματα όλων των αποχρώσεων απορρίπτονται συνήθως απ τους ψηφοφόρους, για να αντικατασταθούν από άλλα που προκαλούν περισσότερες περικοπές του κοινωνικού κράτους, ιδιωτικοποιήσεις και ανισότητα. Περισσότερα

Επιχείρηση ανατροπή

Σχολιάστε

venezuela_protests-150x150

Του Άρη Χατζηστεφάνου

Πώς λειτουργεί το δίκτυο χρηματοδότησης αντικαθεστωτικών δυνάμεων σε Ουκρανία και Βενεζουέλα

Η οικονομική ενίσχυση που προσέφερε η Ουάσινγκτον στην αντιπολίτευση της Ουκρανίας και της Βενεζουέλας, πριν από το ξέσπασμα των αιματηρών συγκρούσεων και στις δυο χώρες, επανέφερε στο προσκήνιο το ρόλο αμερικανικών υπηρεσιών στις προσπάθειες ανατροπής καθεστώτων σε όλο τον κόσμο.

Πώς ακριβώς λειτουργεί όμως αυτός ο μηχανισμός και ποιοι είναι οι βασικοί «παίκτες» στο χορό δισεκατομμυρίων δολαρίων που χορηγεί κάθε χρόνο το Στέιτ Ντιπάρτμεντ σε αντικυβερνητικές ΜΚΟ; Περισσότερα

Tριάντα χρόνια από τη χρεοκωπία του Μεξικού, η Ελλάδα πρέπει να σπάσει αυτό το σαδιστικό σπιράλ του χρέους

1 σχόλιο

Του Νικ Ντίαρντεν*

Mετάφραση : Αναστασία Γιάμαλη

Από το στο New Statesman

Την ώρα που οι ηγέτες της Ελλάδας πληρώνουν την τελευταία δόση πολλών δισεκατομμυρίων για το χρέος τους, καλό θα ήταν να σημειώσουν την επέτειο ενός γεγονότος εξαιρετικής σημασίας και απήχησης.

Στις 20 Αυγούστου 1982, το Μεξικό κήρυξε στάση πληρωμών – κηρύσσοντας έτσι χρεοκοπία επί των τεράστιων χρεών του. Παρά το γεγονός πως τα χρέη σε πολλές χώρες της Λατινικής Αμερικής είχαν προκαλέσει βάσανα για αρκετά χρόνια, εκείνη ήταν η στιγμή που οι ηγέτες της Δύσης πιέστηκαν να αντιμετωπίσουν αυτό που μετά ονομάστηκε “Τρίτη Παγκόσμια Κρίση Χρέους”. Περισσότερα

The guardian:Eurozone ignoring parallels with Latin American debit crisis of the 1980s/ H Ευρωζώνη αγνοεί τον παραλληλισμό με την κρίση χρέους της Λατινικής Αμερικής τη δεκαετία του 80.

2 Σχόλια

Tου Larry Elliot

Οικονομικού Αναλυτή της Guardian

Έκδοση της 19ης Αυγούστου

Απόδοση στα ελληνικά για την ΕΛ.Λ.Α.Σ : N.K.

Αυτή η κρίση  χρέους ακολουθεί το ίδιο μονοπάτι όπως εκείνο πριν 30 χρόνια. Είναι η ωρα να επανεξετάσουμε το πώς διδάσκονται τα οικονομικά ώστε να αποφευχθεί άλλη μια χαμένη δεκαετία.

Η Δευτέρα σηματοδοτησε μία σημαντική επέτειο στην πρόσφατη οικονομική ιστορία όπως ήταν το 1982 η ίδια μέρα που  το Μεξικό ανακοίνωσε ένα μορατόριουμ στις διεθνείς χρέη της. Η χρεοκωπία σηματοδότησε την έναρξη του αυτό που έγινε γνωστό ως κρίση χρέους του τρίτου κόσμου.

Τρεις δεκαετίες αργότερα βρισκόμαστε στην  πρώτη παγκόσμια κρίση του χρέους.Όπου  Μεξικό βάλτε  Ελλάδα. Όπου  αμερικανικές, βρετανικές και ιαπωνικές τράπεζες που ανακύκλωσαν τα απροσδόκητα κέρδη της δεκαετίας 1970  Περισσότερα

Επανεθνικοποιήσεις μεγάλων επιχειρήσεων στη Λατινική Αμερική

Σχολιάστε

Μια άλλη οπτική που απογυμνώνει και αναδεικνύει τη σκοπιμότητα των «συνταγών» της Ε.Ε. και όχι μόνο.

Η τάση επανεθνικοποίησης μεγάλων επιχειρήσεων ενέργειας στη Λατινική Αμερική ενισχύεται με την ανάκτηση, από το βολιβιανό Δημόσιο, του βασικού δικτύου ηλεκτρισμού που είχε πουληθεί στην ισπανική Red Eléctrica Corporaciión, προ 15ετίας. Περισσότερα