Home

Μια δόση από Νοέμβρη πραγματικό

Leave a comment

Αυτές τις μέρες η μισή Ελλάδα παράγει στο φουλ. Ελιές, λάδια, καυσόξυλα, σούμες και  τσίπουρα. Νοέμβρης, ωραίος μήνας, γεμίζει τα πυθάρια.

Η άλλη μισή Ελλάδα ζει στον κόσμο της, όπως έκανε πάντα, μόνο που τώρα είναι λιγάκι πιο μίζερος. Και νομίζουν κιόλας πως αυτός είναι ο κόσμος ολάκερος.

Ακούσατε κανέναν από τους πολιτικάντηδες που κόπτονται για την ανάπτυξη της χώρας και για τη σωτηρία της, να μιλάει για παραγωγή; Προσωπικά μονάχα για ξεπουλήματα και για προσέλκυση ξένων επενδύσεων ακούω.

Γιατί; Διότι αυτοί που ζούνε στον κόσμο τους, μακριά (από την γη και) την παραγωγή, μάθανε να εξαγοράζουν τη ζωή και τον καθημερινό τους βίο. Κι όταν εξαγοράζεις, ξεπουλάς κιόλας σαν έρθει η ώρα. Κι όταν έχεις ξεπουληθεί συνειδησιακά, ξεπουλάς τα πάντα δίχως τσίπα, δίχως αξιοπρέπεια. Άγνωστη λέξη. More

Η μούργα της Ελλάδας

Leave a comment

Το να είσαι όλη μέρα μες στη φύση, να δουλεύεις από το ξημέρωμα μέχρι το τελευταίο φως κι όταν γυρίζεις σπίτι να πέφτεις πάνω στο κατακάθι της ελληνικής κοινωνίας που είναι ακόμα στον αφρό και πολιτικολογεί περί του μέλλοντός της, είναι αβάσταχτο.

Η Ελλάδα είναι σαν το λάδι, έχουν και προφανή ηχητική συγγένεια οι δυο λέξεις. Σαν το λάδι που μόλις βγήκε από το ελαιοτριβείο κι έχει μέσα την μούργα του ανακατεμένη παντού. Χρειάζεται κάμποσος καιρός για να κατακάτσει στον πάτο του δοχείου, εκεί που είναι η θέση της και ύστερα να αφαιρεθεί. Το καθαρό λάδι, όχι το κατακάθι. More