Home

Το δίλημμα του τρένου και το ένα παιδί

Leave a comment

Το δίλημμα του τρένου και το ένα παιδί

«Είναι πιο εύκολο να διασπάσεις το άτομο παρά την πεποίθηση ενός ατόμου” Albert Einstein

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Το αρχικό ηθικό δίλημμα του τρένου είναι ευρέως γνωστό και σχετικά απλό:
Ένα τρένο κινείται σε μια γραμμή.
Μπροστά του είναι δεμένοι τέσσερις άνθρωποι.
Σε λίγο θα περάσει από πάνω τους και…

Το υποκείμενο του πειράματος μπορεί να αλλάξει την πορεία του τρένου και να το στείλει σε μια άλλη γραμμή, όπου –δυστυχώς- είναι δεμένος ένας άνθρωπος.

Θα θυσιάσει τον ένα για να σώσει τους τέσσερις;

Οι περισσότεροι από τους ερωτηθέντες προτιμούσαν να θυσιάσουν τον ένα για να σωθούν οι πολλοί. More

Ο μύθος του Νάρκισσου

Leave a comment

o mythos tou narkisou-psychiatry on line radio

Ο μύθος του Νάρκισσου αφηγείται, στην πραγματικότητα,την τραγωδία της απώλειας του εαυτού μας.Ο Νάρκισσος βλέπει την αντανάκλασή του στο νερό και ερωτεύεται το ωραίο του πρόσωπο,για το οποίο η μητέρα του σίγουρα θα ήταν περήφανη.Τον εξαπατά η αντανάκλαση της εικόνας του,αφού δείχνει μόνο το τέλειο,υπέροχο πρόσωπό του,και όχι τον εσωτερικό του κόσμο,τον πόνο και την ιστορία του. More

Το σύνδρομο της Αθήνας

Leave a comment

vaxevaniΤου Κώστα Βαξεβάνη

Μπορεί η πολιτική να ερμηνευτεί με όρους ψυχολογίας; Αν απαντήσουμε καταφατικά, τότε αυτόματα ερμηνεύουμε την πολιτική ως διαδικασία διαθέσεων που δεν έχει καμία σχέση με συμφέροντα, κοινωνικές διαφορές ή επίλυση αντιθέσεων. Η «ψυχολογικοποίηση» της πολιτικής με τον ίδιο αυτόματο τρόπο απαλλάσσει αυτούς που την ασκούν από τις ευθύνες. Ο Καραμανλής, ο Παπανδρέου ή ο Σαμαράς, με μια τέτοια ερμηνεία έχουν τα «ψυχολογικά» τους και ο καλύτερος που θα μπορούσε να επιλεγεί για πρωθυπουργός θα ήταν κάποιος δάσκαλος της γιόγκα, άντε και οι Ατενίστας, οι οποίοι εκτός από το να ξεκολλάνε τσίχλες από τα μάρμαρα του Ηρωδείου θα είχαν και την καλή διάθεση να αγκαλιαστούν με τον Βορίδη, διδάσκοντάς του πως με το τσεκούρι μπορείς να κόβεις και ξύλα αντί να κυνηγάς πολιτικούς αντιπάλους. More

Το γέλιο είναι μεταδοτικό

Leave a comment

Από τον Δημήτρη Παπαχρήστο -Συγγραφέα

πηγή : ethnos

Αλλο το «συννεφόκαμα» και άλλο το «ηλιόκαμα». Το πρώτο απλώνεται σαν τη μελαγχολία και σκιάζει τα μάτια. Το δεύτερο θέλει αντηλιακά, θάλασσα κι, απάνω στο ψήσιμο του σώματος, θέλει γύρισμα για να έρθει η χαρά του μαυρίσματος και το γέλιο της ύπαρξης. Μόνο που τη θάλασσα την έχουμε δίπλα μας και δεν τη χαιρόμαστε, φτάσαμε στο σημείο να τη φοβόμαστε και να παίρνουμε τα βουνά, είτε πραγματικά είτε φανταστικά.

Το καλοκαίρι γίνονται πιο χαλαρά τα πράγματα, σκορπάνε οι κακές σκέψεις και, κάτω από το φωτεινό απόσκιο του μεσημεριού, βγάζουμε τη γλώσσα και αφήνουμε το γέλιο να ξεπηδήσει γι’ αυτούς που λιάζονται και ψήνονται,και δεν καταλαβαίνουν τίποτα, «περιμένοντας την πέρδικα τη ψητή που θα κελαηδεί», μόνο που δεν είναι ένα παραμύθι η ζωή. Το συννεφόκαμα γίνεται αποπνικτικό, μας αλλάζει τη διάθεση. Ο ιδρώτας γίνεται ενοχλητικός και φανερώνει την κατάντια μας να ιδρώνουμε χωρίς τον κόπο για τον επιούσιο, περιμένοντας ακόμα ένα μνημονιακό σύννεφο. More