Home

Αναβαλλόμενη Φορολογική Υποχρέωση ή αλλιώς Εγγυημένη Κερδοφορία Τραπεζών στις πλάτες της κοινωνίας

Leave a comment

trapezes

Το blog έχει επανειλημμένα ασχοληθεί με το ζήτημα των φορολογικών ασυλιών που έχει εξασφαλίσει το κεφάλαιο σε όλες του τις μορφές (τραπεζικό, εφοπλιστικό, βιομηχανικό) κάτι που αποτυπώνεται στην ολοένα και μικρότερη ποσοστιαία συνεισφορά του στην άμεση φορολογία. Προηγούμενα άρθρα μπορείτε να βρείτε εδώ , εδώ και εδώ.  Σε αυτό το άρθρο θα αναφερθούμε διεξοδικότερα για το τελευταίο κατόρθωμα της κυβέρνησης Σαμαρά που θεσμοθέτησε τη λεγόμενη αναβαλλόμενη φορολογική υποχρέωση για τις συστημικές τράπεζες καθώς και για εταιρίες leasing. Χοντρικά, η  αναβαλλόμενη φορολογική υποχρέωση για τις συστημικές τράπεζες αποτελεί μια εγγύηση της μελλοντικής κερδοφορίας των τραπεζιτών από το κράτος, δηλαδή την κοινωνία και επιπλέον ένα επίσημο τρόπο να χειραγωγούν τα στοιχεία τους οι τράπεζες για να αντεπεξέλθουν σε stress test.

Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. More

Οι “αγανακτισμένοι” καπιταλιστές

1 Comment

Μπερδεύοντας τον καπιταλισμό, θα μπορούσε να είναι ο εναλλακτικός τίτλος του σημερινού θέματος.

Από την μια έχουμε το χρηματιστή Σόρος, τον γνωστό κερδοσκόπο αλλά και «προβοκάτορα», που μπλέκει επανειλημμένως το σύστημα που υπηρετεί. Πότε με τη νομιμοποίηση των ναρκωτικών, άλλοτε με τις πράσινες επενδύσεις που προτείνει και πρόσφατα, με την αλτρουϊστική οικιστική πρόταση- συνεισφορά των φραγκάτων, προς τους μετανάστες και όλους εν γένει τους (πληγέντες) πολίτες της Ευρώπης, ένεκα της οικονομικής κρίσης.

Από την άλλη έχουμε την κυρία Γιούρι Κιμούρα, μια εκ των 42 μεγαλύτερων μετόχων της πυρηνικής βιομηχανίας TEPCO, που καταθέτει μηνύσεις εναντίον της επιχειρήσής της, διότι εξ αιτίας της πυρηνικής καταστροφής στη Φουκουσίμα, δημιούργησε μέγα κοινωνικό πρόβλημα, ενώ παράλληλα συνηγόρησε στη χρηματιστηριακή καραμπόλα και φυσικά  έπεσαν οι αξίες των μετοχών της εν λόγω εταιρείας. Ζητάει λοιπόν από την TEPCO, ν’ αποκαταστήσει άμεσα τους πληγέντες, αντί να καταφεύγει στο δικαστικό κρυφτούλι, για τις αποζημιώσεις που πρέπει να καταβάλλει! More

Όταν οι επαναστάτες έγιναν καπιταλιστές

Leave a comment

Οι 34 απεργοί μεταλλωρύχοι που σκοτώθηκαν από την αστυνομία στο ορυχείο πλατίνας της Μαρικάνα υιοθετήθηκαν αμέσως από τα ΜΜΕ ως κομπάρσοι. Για κάποιους η σφαγή στην Μαρικάνα θυμίζει το αστυνομικό μακελειό της Σάρπβιλ το 1960. Άλλοι την είδαν ως απόδειξη ότι η φτώχεια και ο κοινωνικός διχασμός δεν τελείωσαν μαζί με το Απαρτχάιντ. Άλλοι , πάλι , είδαν τους φόνους ως τον πρόλογο μιας γενικευμένης σύγκρουσης ανάμεσα στις δυνάμεις του κεφαλαίου και της εργασίας . Τέλος, για πολλούς επιβεβαιώνει την πολιτική και ηθική αποσύνθεση του κυβερνώντος Εθνικού Αφρικανικού Κογκρέσο.

Η κοινή γνώμη προτιμά να δει την Μαρικάνα κεντρισμένη από την φονική χρήση της αστυνομικής βίας για την υπεράσπιση μιας αυτοκρατορικής εξοριστικής επιχείρησης με έδρα το Λονδίνο , της Lonmin , και των λευκών διευθυντών της με τα ρόλεξ και τις μερσεντές τους. More