Αρχική

Διεκδικώντας το καλοκαίρι

Σχολιάστε

«Ύδρα», Κωνσταντίνος Παρθένης

Του Θανάση Σκαμνάκη

Λάβετε θέσεις, έτοιμοι… Σήμερα, αύριο, το πολύ το άλλο Σάββατο, δίδεται η εκκίνηση του αγωνίσματος της καλοκαιρινής απόδρασης. Οι όροι δεν είναι οι συνηθισμένοι. Καιροφυλακτεί επικίνδυνος ιός. Αλλά τι στην παραλία τι στην πόλη. Καιροφυλακτεί οικονομική κατάρρευση. Αλλά ας βγάλουμε το κεφάλι για μια βαθειά ανάσα. Καιροφυλακτεί η οικογένεια της απειλής, άλλος ως πρωθυπουργός, άλλος ως δήμαρχος και ένας με περίεργους πολιτικούς δεσμούς, ως σερίφης στη χώρα. Αλλά ας αναβάλουμε για Σεπτέμβρη τις αναμετρήσεις.

Τώρα λοιπόν είναι η δική μας ώρα, να διεκδικήσουμε με ίσους όρους, πιθανόν και ευνοϊκούς, την αυταπάτη μας. Την ιδέα της ζωής. Ας σύρουμε τις απειλές, τις δυστυχίες, την δύστηνον μοίρα, λίγο πιο κάτω. Δεν είναι μόνο η ξεκούραση που απαιτείται, απαραίτητος ανεφοδιασμός, είναι και η αίσθηση της πραγματικής ζωής που χρειαζόμαστε να αγγίξουμε. Η ανάγκη μας να υπάρξουμε στην ανθρώπινη διάστασή μας. Μια διακοπή από την εξουθένωση του μέσα μας κόσμου, από την περίοδο που αντιστρέφονται οι ιεραρχήσεις και η ιδέα της αξίας μας, ως προσώπων και ως ζωής, μετατρέπεται σε νούμερα και αποδόσεις. Αυτή εδώ, η καλοκαιρινή, είναι λοιπόν η κανονική ζωή. Αυτή θα πρέπει να είναι. Και το πρέπει εδώ είναι τόσο επιτατικό όσο ακούγεται. Περισσότερα

Καλοκαιρινές διακοπές με τον κορονοϊό

Σχολιάστε

Καλοκαιρινές διακοπές με τον κορονοϊό

Του Σπύρου Μανουσέλη

Κάθε καλοκαίρι, οι εξαντλημένοι εργαζόμενοι ασκούν το δικαίωμά τους να αφήσουν το σπίτι τους στην πόλη για να μετακομίσουν για λίγο σε κάποιο πολύ οικείο ή εξωτικό παραθεριστικό θέρετρο. Αραγε, πώς θα επηρεάσει τις φετινές διακοπές των παραθεριστών η απειλή του κορονοϊού και το άγχος της πανδημίας; ● Διανύουμε μια πολύ ανώμαλη περίοδο, όπου κυριαρχεί η καθολική επιταγή τήρησης της «κοινωνικής απομάκρυνσης» για την αποφυγή της μόλυνσης από τον κορονοϊό. Θα ήταν επομένως μάλλον απογοητευτικό να περιμένουμε από τις φετινές διακοπές μας εμπειρίες ανάλογες με αυτές που έχουμε ζήσει τα προηγούμενα καλοκαίρια.

Από τις αρχές του χρόνου η νέα πανδημία επέφερε ριζικές αλλαγές στη ζωή και τη συμπεριφορά των περισσότερων ανθρώπων. Η πανταχού παρούσα και αμείωτη απειλή του Sars CoV-2 σε συνδυασμό με την τρομοκρατική βιοπολιτική διαχείρισή της έχουν κυριολεκτικά αλλάξει τόσο το παρόν όσο και το μέλλον των ήδη προβληματικών εργασιακών, οικονομικών, κοινωνικών και διαπροσωπικών σχέσεών μας, υποβαθμίζοντας δραματικά και επ’ αόριστον την ποιότητα της ζωής μας. Περισσότερα

Oι ελίτ, οι ραντιέρηδες και ο σοσιαλισμός

Σχολιάστε

Oι ελίτ, οι ραντιέρηδες και ο σοσιαλισμός

INFOWAR

Του Άρη Χατζηστεφάνου

Καθώς το ελεύθερο κάμπινγκ μπαίνει στο στόχαστρο δημάρχων και αστυνομίας σε όλη την Ελλάδα (με ελάχιστες λαμπρές εξαιρέσεις, όπως η Τήλος), εμείς θυμόμαστε τους κοινωνικούς και ταξικούς συμβολισμούς που κουβαλά από την εποχή της Βικτωριανής Αγγλίας μέχρι τις μέρες μας.

«Θέλω να κάνω μπάντζι τζάμπινγκ, Μήτσο μου».
«Γιατί δεν κάνεις τζάμπα κάμπινγκ, Ελενίτσα;»
Περισσότερα

Οι καλοκαιρινοί καύσωνες και η διάδοση του κορονοϊού

Σχολιάστε

Οι καλοκαιρινοί καύσωνες και η διάδοση του κορονοϊού

Του Σπύρου Μανουσέλη

Οι μεγάλες ζέστες και οι καύσωνες της καλοκαιρινής εποχής δεν έχουν ακόμη ξεκινήσει, όταν αυτές εκδηλωθούν οι υψηλές εποχικές θερμοκρασίες θα πρέπει να αντιμετωπιστούν ταυτόχρονα και παράλληλα με την απειλητική παρουσία του νέου κορονοϊού. Ο συνδυασμός του θερμικού στρες λόγω καιρικών συνθηκών με τον κίνδυνο διάδοσης του κορονοϊού γεννά ωστόσο μια πρωτόγνωρη κατάσταση στον χώρο της εργασίας και υπονομεύει την υγεία των εργαζομένων.

Πώς η ταυτόχρονη παρουσία της ζέστης και της πανδημίας θα επηρεάσουν την καθημερινή ζωή μας αυτό το ασυνήθιστο καλοκαίρι; Ευτυχώς, ακόμη δεν έχουν ξεκινήσει οι μεγάλες ζέστες και οι καύσωνες αυτής της εποχής, όταν όμως θα εκδηλωθούν θα συνυπάρχουν με την απειλητική παρουσία του νέου κορονοϊού. Περισσότερα

φελιζόλ

Σχολιάστε

Του Σταύρου Αντύπα

(ελαφρύ άσπρο υλικό για την προστασία εύθραυστων καλοκαιριών)

Τα σεντόνια επιμελώς διπλώθηκαν προσηλωμένα στον πάντα πρόωρο αποχαιρετισμό του Αυγούστου. Οι μαξιλαροθήκες στα συρτάρια τους, έτοιμες να υποδεχτούν το πρώτο στρώμα σκόνης. Τα πτυσσόμενα κρεβάτια, στην γωνία τους, ετοιμάζονται για τις γέννες της πρώτης αράχνης. Οι πόρτες κλειδώθηκαν, οι σήτες ανέβηκαν, τα παράθυρα έκλεισαν, κρατώντας στις γρίλιες τους το φως ασφαλές στην γρήγορη λεηλασία των εποχών.

Στοίβες από εξοχικές πολυθρόνες μοιράζονται το χρησιμοποιημένο πλαστικό για να προστατευτούν από τους επερχόμενους ρευματισμούς. Η απουσία τους δίνει άλλο χρώμα στους τσιμεντένιους αρμούς που παραβιάστηκαν από την ελεύθερη πτώση φύλλων αμυγδαλιάς. Μια αργοπορημένη χελώνα μάταια αναζητά μια φλούδα από καρπούζι. Το νερό στέγνωσε στα παρτέρια, το λάστιχο σε πρόωρη χειμερία νάρκη, στις υδρορροές παιχνιδιάρικες σαύρες χαίρονται την απουσία άλλου είδους ζωής. Περισσότερα

φθηνά τσιγάρα

Σχολιάστε

της Αφροδίτης Φανφάρες

υπέροχη αφορμή η άδεια αθήνα μήπως και ζήσουμε μια τζούρα απ’ τα φθηνά τσιγάρα

πότε θα σωθούν τα γράμματα στα κινητά αφής από την επανειλημμένη επαναληπτική φθορά του «σε θέλω»

πότε θα στείλουμε στο διάολο τις εργοστασιακές ρυθμίσεις και θα τη στήσεις έξω από την πολυκατοικία μου κάνοντας εναλλακτικό κάμπινγκ

πότε θα μπαρουτιάσουμε τη στάση που ο έρωτας δεν σου περνά με τον επόμενο πάλι

πότε θα κοκκινίσουν από δεύτερη νιότη οι ρόζοι στα χέρια αγαπημένων

πότε θα κάψουμε το μπουρδέλο τη βουλή να ξεκουράσουμε τον τσολιά στον άγνωστο στρατιώτη

πότε θα βαρέσεις προσοχή στο τσιγγανάκι που σου ζητάει 50 λεπτά Περισσότερα

Η ημέρα της επιστροφής

Σχολιάστε

Του Πάνου Χριστοδούλου

πολλά δ᾽ ὅ γ᾽ ἐν πόντῳ πάθεν ἄλγεα ὃν κατὰ θυμόν,

αρνούμενος ἥν τε ψυχὴν καὶ νόστον ἑταίρων.

ἀλλ᾽ οὐδ᾽ ὣς ἑτάρους ἐρρύσατο, ἱέμενός περ·

αὐτῶν γὰρ σφετέρῃσιν ἀτασθαλίῃσιν ὄλοντο,

νήπιοι, οἳ κατὰ βοῦς Ὑπερίονος Ἠελίοιο

ἤσθιον· αὐτὰρ ὁ τοῖσιν ἀφείλετο νόστιμον ἦμαρ (Ομήρου Οδύσσεια, Ραψωδία Α)

Η Οδύσσεια ήταν το αγαπημένο παραμύθι της παιδικής μου ηλικίας. Η μακαρίτισσα η γιαγιά μου διάβαζε από μικρή ηλικία τα κατορθώματα του Οδυσσέα στο ταξίδι της επιστροφής του προς την Ιθάκη. Η παιδική μου σκέψη δε μπορούσε να ξεφύγει από τα μυθικά τέρατα, τον Κύκλωπα Πολύφημο, τη μάχη με τους μνηστήρες. Τα παιδικά βιβλία με τις πολύχρωμες εικόνες δε μπορούσαν (ούτε μάλλον ήθελαν) να αποτυπώσουν τα σκοτεινά σημεία του μύθου, τα οποία τόσο γλαφυρά περιγράφονται στους πρώτους 25 στίχους τις ραψωδίας: ο Οδυσσέας δεν κατορθώνει να σώσει τους συντρόφους του από τον ίδιο τους τον εαυτό που τελικά τους στερεί την ημέρα της επιστροφής. Όπως πάλι μας αναφέρει το ίδιο κομμάτι δεν πρόκειται για ένα χαρούμενο ταξίδι, ο Οδυσσέας  ο ίδιος σημαδεύτηκε από πολλά λάθη και πάθη. Ουσιαστικά η Οδύσσεια συγκροτεί μια σκοτεινή επιστροφή ενός ανθρώπου από τον πόλεμο στην ειρήνη, η οποία καταλήγει (μετά από πολλές θυσίες) στο φως. Περισσότερα

Ξεκινήστε τα Χριστούγεννα τον Ιούλιο

Σχολιάστε

INFOWAR

Του Άρη Χατζηστεφάνου

«Χο Χο Χο. Καλό καλοκαίρι»

Ανώνυμος Αγιος Βασίλης

Στα μέσα του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου οι επιτελείς του αμερικανικού στρατού, του πολεμικού ναυτικού αλλά και ο διευθυντής των ταχυδρομείων έλαβαν μια περίεργη εντολή από το υπουργείο Αμυνας:

Επρεπε να συστήσουν ένα διακλαδικό σώμα που θα αναλάμβανε να συγκεντρώνει χριστουγεννιάτικες κάρτες από τις οικογένειες στρατιωτών που πολεμούσαν στην Ευρώπη και τον Ειρηνικό Ωκεανό και να τις παραδίδουν στα «αγόρια» τους στο μέτωπο.

Το πρόβλημα ήταν ότι λόγω των καθυστερήσεων στις ταχυδρομικές αποστολές οι γονείς έπρεπε να γράφουν τις χριστουγεννιάτικες κάρτες… στα μέσα Ιουλίου. Περισσότερα

1η Ιουνίου … Καλό μήνα με το ποίημα του Γιάννη Ρίτσου » ΙΟΥΝΙΟΣ ΜΗΝΑΣ «

Σχολιάστε

Γιάννης Ρίτσος, [Ιούνιος μήνας]

“Είχαν αρχίσει οι ζέστες – Ιούνιος μήνας –

άλλαζες κάθε τόσο θέση στο κρεβάτι

ζητώντας το δροσερό μέρος στα σεντόνια,

μη βρίσκοντας δροσιά. Κι αυτή η ταυτόχρονη

καταδίκη και αθώωση. Φωνάζανε οι γρύλοι. Περισσότερα

Σούπερ Γκέιμ

Σχολιάστε

χανια

Η ώρα περασμένη. Το βαπόρι έχει από ώρα αναχωρήσει από το λιμάνι. Οι ώρες που θέλει για να δέσει μοιάζουν ατελείωτες. Οι ώρες που θέλει για να δέσει δεν είναι ποτέ αρκετές.

Τα σαλόνια ξέχειλα. το κατάστρωμα γεμάτο.

Παιδιά, γονείς, γριές και γέροι, ζευγάρια και μοναχικοί ταξιδιώτες. Φοιτητές και δασκάλοι. Περισσότερα

Ο πνιγμός δε μοιάζει με πνιγμό

1 σχόλιο

Ο πνιγμός δε μοιάζει με πνιγμό

Πολλά γράφονται αυτές τις μέρες γύρω από τον πνιγμό και δικαιολογημένα, αφού είναι η εποχή που ξεχυνόμαστε στις θάλασσες και πρέπει να είμαστε σε εγρήγορση. Καθώς περνάνε δεκάδες άρθρα από τα μάτια μου καθημερινά, νόμιζα ότι τα είχα διαβάσει όλα για το θέμα. Μέχρι που βρέθηκα στο site του Mario Vittone, που είναι κορυφή σε θέματα διάσωσης και διάβασα το post του με τίτλο Drowning Doesn’t Look Like Drowning.

Είναι ένα post του ανατρέπει όσα ξέραμε ή όσα νομίζαμε ότι ξέραμε για τον πνιγμό. Στην ουσία εξηγεί πώς ένας άνθρωπος μπορεί να πνίγεται δίπλα σου και εσύ να μην παίρνεις είδηση. Μου έκανε τόσο εντύπωση το post που επικοινώνησα μαζί του και του ζήτησα την άδεια να το μεταφράσω και να το δημοσιεύσω στο Aspa Online. Προσφέρθηκα επίσης να του στείλω ένα αντίγραφο στα ελληνικά για να το συμπεριλάβει στις μεταφράσεις που δημοσιεύει μαζί με το πρωτότυπο. Μέσα σε λιγότερο από μία ώρα μου είχε απαντήσει «ναι» και στα δύο. Ακολουθεί λοιπόν το άρθρο, με την ελπίδα ότι ως αποτέλεσμα αυτής της δημοσίευσης μπορεί κάποτε να σωθεί μια ανθρώπινη ζωή.

Περισσότερα

Πίκρα και νοσταλγία στις όχθες του ρήγματος

Σχολιάστε

katagatsi

Νίκη Καραγάτση, Το καραβάκι για την Αίγινα

Θέλω να φύγω από αυτή τη μαύρη τρύπα… Εννοούσε την Ελλάδα. Εξήγησε: όχι τη γλώσσα, τον πολιτισμό, το περιβάλλον· δεν θέλω να έχω σχέση με το ελληνικό κράτος, προτιμώ να γίνει μια πολιτεία της Ευρώπης, της Γερμανίας, οτιδήποτε, αρκεί να μην κυβερνούν την Ελλάδα Ελληνες.

Μορφωμένος άνθρωπος, έχει καλή δουλειά και εισόδημα. Εχει ένα σκεπτικό, αλλά η κατάληξή του είναι σκοτεινή, μηδενιστική, σαν να ακούς λόγια ενός μακροχρόνιου άνεργου, ενός απελπισμένου νεοπληβείου. Και καλά, να κατανοήσουμε τη μαυρίλα του χτυπημένου απ’ την κρίση, αλλά δυσκολευόμαστε να συμμεριστούμε τον μηδενισμό του σωσμένου. Σε πρώτη ανάγνωση. Περισσότερα

Αύγουστος Ψεύτης

Σχολιάστε

summer

Εκμεταλλεύομαι συχνά το ότι έχω κοντά μου τη θάλασσα. Όχι τόσο για τα ξέφρενα τα καλοκαίρια αλλά κυρίως για τους χειμώνες. Τότε που όλοι έχουν φύγει και η βοή του κόσμου έχει καταλαγιάσει για τα καλά. Λατρεύω να πηγαίνω και να βαδίζω στην κρύα άμμο, καθώς απολαμβάνω το αποκλειστικό μου προνόμιο να συνομιλώ με τη φύση, έτσι όπως τη νιώθω εντός μου την ώρα που ο άνεμος παίρνει τα μαλλιά και τα ρούχα μου προς τα πίσω και με φυσάει και αντιστέκομαι, ενώ περπατάω με τα χέρια βαθιά μέσα στις τσέπες και μοιάζω με κατάρτι από μακριά που διασχίζει το πέλαγος. Κάθομαι και μετράω στα βότσαλα τα χρόνια που ‘φύγαν, τα καλοκαίρια ένα προς ένα που περάσαν, διαλέγω ποια ήταν τα καλύτερά μου και τα υπόλοιπα τα πετάω πάνω στο νερό της θάλασσας, ρίχνοντάς τα στριφογυριστά, για να σκάσουν τρεις και τέσσερις και πέντε φορές πριν βουλιάξουν στο βυθό, όπως όλες εκείνες οι αναμνήσεις που, όσο και αν το προσπάθησαν, βυθιστήκαν στο χθες. Περισσότερα

Όταν σταματάς να πατάς

Σχολιάστε

78774

Ίκαρος, αλλά με το ζόρι· το καλοκαίρι σε μετατρέπει σε Ίκαρο, χωρίς να σε ρωτά αν ήθελες να βρεθείς τόσο κοντά στον ήλιο. Το καλοκαίρι σε έχει φέρει σε αυτό το σημείο εγγύτητας, γιατί αυτή ακριβώς είναι η λειτουργία του: δεν είναι μια ακόμα εποχή του χρόνου, δεν είναι καν χρόνος, είναι χωρόχρονος, είναι η κατάργηση της επιθυμητής απόστασης από τον ήλιο, είναι μια αυτόνομη επικράτεια που σε μεταφέρει ολοένα και πιο κοντά του, μέχρι που κάπου στα μέσα Αυγούστου να βρεθείς στην καρδιά του εκτυφλωτικά σκοτεινού φωτός, να πάρουν φωτιά τα τεχνητά φτερά που το ίδιο σου είχε φορέσει και να οδηγηθείς στην ελεύθερη πτώση.

Αν είσαι Σκανδιναβός, θα φανταστείς τον πλανήτη Μελαγχολία να πέφτει πάνω στον δικό σου· γατί ο πλανήτης που ζεις δεν λέγεται Γη, αλλά Βορράς. Αν ο Λαρς Φον Τρίερ ήταν Έλληνας, ο πλανήτης στον οποίο θα ζούσε θα λεγόταν Καλοκαίρι και θα έπεφτε αυτός πάνω στον ήλιο. Μελαγχολία: όχι αρκετός ήλιος. Καλοκαίρι: πάρα πολύς ήλιος. Κι ο πλανήτης Καλοκαίρι επιφυλάσσει ακόμη σπαρακτικότερη τύχη για όσους τον κατοικούν, φέρνοντας τους ασφυκτικά κοντά στη γυμνή τους ύπαρξη. Το καλοκαίρι είναι η ύπαρξη γυμνή από νόημα, είναι η αγριότητα της ύπαρξης, είναι η ύπαρξη ως αιτία εγκλήματος χωρίς αφορμή ή η ύπαρξη ως αφορμή εγκλήματος χωρίς αιτία, είναι ο ήλιος που καίει το μέτωπο του Μερσώ στον «Ξένο» του Καμύ. Περισσότερα

Όπως μπερδεύονται οι εποχές

Σχολιάστε

Το καλοκαίρι δεν είναι από μόνο του αυτό που λέει η λέξη .

Του Δημοσθένη Παπαδάτου-Αναγνωστόπουλου

Ανατρέχοντας στα καλοκαίρια του συνειδητού εαυτού του, ανακαλύπτει κανείς πόσο μάταια είναι η αναζήτηση μιας “καθαρής” εποχής, οριοθετημένης επαρκώς από την ψύχρα, το θόρυβο και την κοινοτοπία αυτών που προηγήθηκαν. Τα εργαστήρια της οδύνης, βλέπετε, δουλεύουν όλο το χρόνο με ευσυνειδησία και στοχοπροσήλωση σαδιστή, και φέτος το καλοκαίρι θα δουλέψουν υπερωρίες, μήπως και καλυφθεί ο χαμένος χρόνος από τις εξεγέρσεις που πληθαίνουν ανησυχητικά. Περισσότερα

Το γέλιο είναι μεταδοτικό

Σχολιάστε

Από τον Δημήτρη Παπαχρήστο -Συγγραφέα

πηγή : ethnos

Αλλο το «συννεφόκαμα» και άλλο το «ηλιόκαμα». Το πρώτο απλώνεται σαν τη μελαγχολία και σκιάζει τα μάτια. Το δεύτερο θέλει αντηλιακά, θάλασσα κι, απάνω στο ψήσιμο του σώματος, θέλει γύρισμα για να έρθει η χαρά του μαυρίσματος και το γέλιο της ύπαρξης. Μόνο που τη θάλασσα την έχουμε δίπλα μας και δεν τη χαιρόμαστε, φτάσαμε στο σημείο να τη φοβόμαστε και να παίρνουμε τα βουνά, είτε πραγματικά είτε φανταστικά.

Το καλοκαίρι γίνονται πιο χαλαρά τα πράγματα, σκορπάνε οι κακές σκέψεις και, κάτω από το φωτεινό απόσκιο του μεσημεριού, βγάζουμε τη γλώσσα και αφήνουμε το γέλιο να ξεπηδήσει γι’ αυτούς που λιάζονται και ψήνονται,και δεν καταλαβαίνουν τίποτα, «περιμένοντας την πέρδικα τη ψητή που θα κελαηδεί», μόνο που δεν είναι ένα παραμύθι η ζωή. Το συννεφόκαμα γίνεται αποπνικτικό, μας αλλάζει τη διάθεση. Ο ιδρώτας γίνεται ενοχλητικός και φανερώνει την κατάντια μας να ιδρώνουμε χωρίς τον κόπο για τον επιούσιο, περιμένοντας ακόμα ένα μνημονιακό σύννεφο. Περισσότερα