Του Αλέξανδρου Ζέρβα

Κανείς δεν μπορεί να είναι σίγουρος πόσο θα μπορεί το Μέγαρο Μαξίμου να συνεχίζει τις λεκτικές ακροβασίες μεταξύ της «υπεράσπισης της πρώτης κυβέρνησης της Αριστεράς» και του νέου οδικού της χάρτη όπως συγκροτείται από το νέο Μνημόνιο, είναι όμως εμφανές πως η βαλίτσα δεν μπορεί να πάει πολύ μακριά. Όταν μάλιστα ακούει μέχρι και τον Γκίκα Χαρδούβελη να παραδέχεται δημοσίως τα «πολιτικά κίνητρα» που είχε το ΔΝΤ απέναντι στην προηγούμενη κυβέρνηση, διαλύονται κι οι τελευταίες ψευδαισθήσεις σχετικά με την κατεύθυνση αλλά και το περιεχόμενο της τελικής συμφωνίας, όταν κι εφόσον αυτή κλείσει.

Παρ’ όλα αυτά διαπιστώνω ότι ακόμη και μέσα σε αυτή τη νέα ζοφερή για την ελληνική κοινωνία κατάσταση αρχίζουν να «φυτρώνουν» στο κυβερνητικό στρατόπεδο διάφορες νέες αυταπάτες, τώρα που τέλειωσαν οι προηγούμενες σχετικά με τη δυνατότητα επίτευξης ενός «έντιμου συμβιβασμού» με τους δανειστές. More