Αρχική

Ποιος και γιατί επέβαλε τη χούντα της 21ης Απριλίου;

1 σχόλιο

maria-karavela_1Εικόνα από την αντιχουντική εγκατάσταση της Μαρίας Καράβελα το 1971

Ποιος επέβαλε τη δικτατορία των συνταγματαρχών; Με ποιο σκοπό; Η απάντηση στα ερωτήματα αυτά είναι ιδιαίτερα χρήσιμη σήμερα.

Το μετεμφυλιακό καθεστώς που επιβλήθηκε στον ελληνικό λαό με τη βοήθεια των όπλων των ΗΠΑ ήταν ένα καθεστώς σιδερόφραχτης, ιδιαίτερα αυταρχικής δημοκρατίας της ολιγαρχίας του πλούτου. Το παρακράτος και το παρα-Σύνταγμα ήταν στην ημερήσια διάταξη, η αμερικανοδουλεία, η υποστήριξη και ανάδειξη φασιστικών στοιχείων για να εξυπηρετηθούν καλύτερα τα σχέδια της άρχουσας τάξης ήταν τα βασικά συστατικά του. Περισσότερα

Κινδυνέψαμε να γίνουμε Ζιμπάμπουε; (2)

Σχολιάστε

Το χαρτονόμισμα της Ζιμπάμπουε που έδειξε στην κάμερα ο κ. Μητσοτάκης. Εκατό τρισεκατομμύρια δολλάρια.

Η νέα χιλιετία μπαίνει με τους χειρότερους οιωνούς για τους εξαθλιωμένους κατοίκους της Ζιμπάμπουε. Καθώς τα κεφάλαια έχουν φύγει από την χώρα, η εισροή συναλλάγματος έχει πέσει στο μηδέν και η δευτερογενής παραγωγή αγκομαχάει, τα κρατικά έσοδα βυθίζονται και ο κρατικός προϋπολογισμός καταρρέει. Κι όταν, μεσούντος του 2001, φτάνει η ώρα να καταβληθεί στο ΔΝΤ η πρώτη δόση για την αποπληρωμή του δανείου, τα άδεια ταμεία τού κράτους αναγκάζουν την κυβέρνηση να σηκώσει τα χέρια ψηλά. Ο Μουγκάμπε ζητάει από τον διευθυντή τού ΔΝΤ Χορστ Κέλλερ αναχρηματοδότηση του δανείου αλλά ο γερμανός κάνει τον… γερμανό: η Ζιμπάμπουε χρωστάει και πρέπει να πληρώσει.

Η αδιαλλαξία του ταμείου οφείλεται στο ότι η κυβέρνηση Μουγκάμπε δεν υπάκουσε στις εντολές και δεν επέστρεψε τα κατασχεμένα εδάφη στους προηγούμενους ιδιοκτήτες. Και πώς να υπακούσει δηλαδή, αφού αυτά τα εδάφη είχαν περάσει πλέον στα χέρια ανώτερων και ανώτατων κομματικών στελεχών, της οικογένειας του Μουγκάμπε μη εξαιρουμένης; Περισσότερα

Κινδυνέψαμε να γίνουμε Ζιμπάμπουε; (1)

Σχολιάστε

Χαράρε, 18/04/1980: Ο Ρόμπερτ Μουγκάμπε ορκίζεται ως πρώτος πρωθυπουργός της Ζιμπάμπουε

Τον Ιούλιο του 2015, καθώς η χώρα βάδιζε προς το γνωστό δημοψήφισμα-παρωδία, ο αρχηγός τής αξιωματικής αντιπολίτευσης Κυριάκος Μητσοτάκης βγήκε σε τηλεοπτική εκπομπή τού Μέγκα και ξιφούλκησε κατά του «Όχι». Κανείς δεν θυμάται τι είπε εκείνο το βράδυ ο κ. Μητσοτάκης. Όμως, πολλοί θυμούνται την φράση του «η Ελλάδα κινδυνεύει να γίνει Ζιμπάμπουε», μια αποστροφή που φρόντισε να υπογραμμίσει δείχνοντας στην κάμερα ένα πληθωρικό χαρτονόμισμα αυτής της αφρικανικής χώρας. Από τότε, η Ζιμπάμπουε έχει γίνει παράδειγμα-φόβητρο κατά της άποψης ότι θα ήταν καλύτερα για την χώρα μας αν έβγαινε από την ευρωζώνη και επέστρεφε σε δικό της νόμισμα. Όμως, πόσοι από μας γνωρίζουν τι ακριβώς συμβαίνει στην Ζιμπάμπουε; Κι όσοι φοβούνται, γνωρίζουν τι ακριβώς φοβούνται; Και, τελικά, κινδυνέψαμε όντως να γίνουμε Ζιμπάμπουε;

Η Ζιμπάμπουε είναι η παλιά Ροδεσία, πρώην βρετανική αποικία, η οποία κηρύχθηκε μονομερώς ανεξάρτητη το 1965. Η Βρετανία και όλες οι χώρες της βρετανικής κοινοπολιτείας δεν αναγνώρισαν την ανεξαρτησία της Ροδεσίας και η χώρα ταλανίστηκε από εμπάργκο, εμφύλιες συγκρούσεις και ανταρτοπολέμους επί 15 ολόκληρα χρόνια. Τελικά, το 1979 οι μαύροι ροδεσιανοί ηγέτες κατέληξαν σε συμφωνία με την λευκή κυβέρνηση, οι εντάσεις αμβλύνθηκαν και την επόμενη χρονιά η χώρα αναγνωρίστηκε διεθνώς ως ανεξάρτητη με το όνομα Ζιμπάμπουε. Περισσότερα

25 Μάρτη 1821: Τι (δεν πρέπει να) ξεχνάμε

1 σχόλιο

25 Μάρτη 1821: Τι (δεν πρέπει να) ξεχνάμε  - Media

Του Δημήτρη Μηλάκα

Για να έχει κάποιος αντίληψη που (και σε ποια κατάσταση) βρίσκεται θα πρέπει να γνωρίζει και να μη ξεχνά από που ξεκίνησε. Αυτή η (ιστορική) γνώση σε ατομικό και συλλογικό επίπεδο προϋποθέτει εκτός πολλών άλλων και κάποια στοιχειώδη γενναιότητα, η οποία μπορεί να φωτίσει τις σκιές του παρελθόντος. Αφού λοιπόν γιορτάζουμε για να μην ξεχνάμε,  ας ρίξουμε μια ματιά σε κάποιες από τις  σκιές που σκεπάζουν το ελληνικό κράτος από την απαρχή του. Τηρουμένων των αναλογιών δεν έχουν αλλάξει και πολλά πράγματα από τότε και ίσως κοιτώντας πίσω μπορέσουμε να δούμε πιο καθαρά το παρόν μας…

Το 1823, γράφει ο Βασίλης Ραφαηλίδης (Ιστορία- κωμικοτραγική- του Νεοελληνικού κράτους) «ο τότε υπουργός εξωτερικών της Αγγλίας Τζορτζ Κάνινγκ κάνει μια θεαματική στροφή και απαγκιστρώνεται απ την ανθελληνική πολιτική της Ιεράς Συμμαχίας (…) και γνωστοποιεί στον κόσμο όλο πως αναγνωρίζει το δικαίωμα των εμπολέμων Ελλήνων να αποκλείουν με τα πλοία του τις τουρκικές ακτές». Με αυτήν την απόφαση- διακήρυξη η Αγγλία στην ουσία αναγνώρισε  στην πράξη την επανάσταση και  το Ελληνικό κράτος πριν αυτό θεμελιωθεί και υπάρξει.  Περισσότερα

Αθέατη πλευρά της επανάστασης του ’21

Σχολιάστε

309320120141821_b_marmarinh

«Οι Τούρκοι δεν ήσαν οι χειρότεροι … Ο ελληνικός λαός δε θάκανε την επανάσταση για ν’ αποκαταστήσει και πολιτικά τους κοτσαμπάσηδες. Οι λέγοντες ότι η Επανάσταση ήταν μόνον Εθνική, ή είναι αδιάβαστοι, ή δε μας λένε την αλήθεια. Σκοτώνοντας τους Τούρκους ήξερε ότι σκοτώνει το σύμμαχο των κοτσαμπάσηδων. Χωρίς τον αφανισμό πρώτα αυτουνού, δεν μπόραε να ξεπάτωνε τους άλλους. Το ότι σ’ αυτόν η Επανάσταση γελάστηκε, δεν παει να πει ότι τους εφείσθη. Θα τους πέρναε εν στόματι μαχαίρας. Το ότι νόμισε ότι για τούτο είχε καιρό, αυτό της έφαγε … Η Επανάσταση απότυχε…».

Γιάννης Σκαρίμπας – «Το ’21 και η αλήθεια»

Περισσότερα

Όλα όπως πρέπει…

Σχολιάστε

2++images

Έφτασε και η 25η Μαρτίου, λοιπόν, ημέρα εθνικής εορτής, κατά την οποίαν σύσσωμον το έθνος των ελλήνων θα εορτάσει την επέτειον της «εθνικής παλεγγενεσίας», την επέτειον της επαναστάσεως του 1821, της επαναστάσεως κατά την οποίαν οι έλληνες εξεγέρθηκαν «για του Χριστού την πίστιν την αγίαν και της πατρίδος την ελευθερίαν», και θα γίνουν παρελάσεις, έστω για λίγους και εκλεκτούς, και θα εκφωνηθούν πανηγυρικοί, και θα μνημονευθούν τα περίλαμπρα ονόματα των ηρώων τού εικοσιένα, και θα γίνουν παραλληλισμοί τού τότε με το σήμερα, και θα φάμε και μπακαλιάρο με σκορδαλιά ή αλιάδα, όπως την λένε οι ιταλογνώστες σαν τους πατρινούς, και γενικά θα γίνουν όλα όπως πρέπει, έτσι όπως συνηθίζεται άλλωστε σε τούτο τον τόπο να μην υπάρχει πρωτοτυπία ούτε στην μαλακία.

Περισσότερα

Ο Μισσισσιππής καίγεται

Σχολιάστε

Χάττισμπεργκ, Μισσισσιππής, 1963: Μαύροι συμπληρώνουν το απαραίτητο ερωτηματολόγιο για να αποκτήσουν εκλογικό δικαίωμα. Στον τοίχο, η ταμπέλα με τις σχετικές οδηγίες.

Στις 21 Ιουνίου 1964, στα γραφεία τού COFO στο Μερίντιαν του Μισσισσιππή, συναντιούνται τρεις νεαροί, μέλη τού «Κονγκρέσσου για την φυλετική ισότητα ( Congress of Racial Equality – CORE)», που συνεργαζόταν με το COFO. Ο 21 ετών Τζέιμς Τσάνεϋ είναι μαύρος, κάτοικος του Μερίντιαν. Ο 20χρονος Άντριου Γκούντμαν και ο 24χρονος Μίκυ Σβέρνερ είναι εβραίοι και έχουν έρθει ως εθελοντές από την Νέα Υόρκη. Οι τρεις τους έχουν μια αποστολή να φέρουν εις πέρας. Πρέπει να πάνε στο Λονγκντέηλ, για να διερευνήσουν την πυρκαγιά που κατέστρεψε την «Εκκλησία του Όρους Σιών», ενός ναού των μαύρων. Καθώς επιβιβάζονταν στο φορτηγάκι του CORE, ο Σβέρνερ γύρισε και είπε σοβαρά στα μέλη του COFO που παρευρίσκονταν: «Μέχρι τις 4 το απόγευμα θα έχουμε επιστρέψει. Αν δεν έχουμε φανεί ως τότε, αρχίστε να μας ψάχνετε».

Η δουλειά στο Λονγκντέηλ τελείωσε και οι τρεις νεαροί πήραν τον δρόμο της επιστροφής. Επειδή είχαν καθυστερήσει περισσότερο απ’ όσο υπολόγιζαν, αποφάσισαν να κάνουν μια μικρή παράκαμψη και να πάρουν την εθνική ως την Φιλαδέλφεια (του Μισσισσιππή) κι από κει την άλλη εθνική ως το Μερίντιαν. Θα έκαναν λίγα μίλια παραπάνω αλλά θα έφταναν γρηγορώτερα στην βάση τους. Περισσότερα

Το 1821 …σε μη κυβερνητικές περιπέτειες

Σχολιάστε

Του Γιώργου Μαργαρίτη

Πρόκειται οπωσδήποτε για ένα επιβλητικό έργο. Στη σύντομη ιστορία των νεοελλήνων, ίσως ποτέ άλλοτε και για κανένα άλλο θέμα, επιστημονικό, ιστορικό, πολιτικό, εθνικό, αναπτυξιακό, θρησκευτικό ή άλλο δεν είδαμε παρόμοια κινητοποίηση δημόσιων, ημιδημόσιων ή μη δημόσιων φορέων με στόχο την προαγωγή της γνώσης. Πρόκειται για το πρωτοφανές και το ανεπανάληπτο.

Η αφορμή είναι, υποθέτουμε, η προσέγγιση της επετείου των διακοσίων χρόνων από την Ελληνική Επανάσταση. Επέτειος σημαδιακή, ξεκίνημα του εθνικού κράτους μέσα στο οποίο ζούμε και μέσα στο οποίο ο ελληνισμός –σε μία ακόμα φάση της μακραίωνης ιστορίας του- μεγαλούργησε και μεγαλουργεί. Οπωσδήποτε το μέγεθος του εγχειρήματος στηρίζεται σε στέρεα υλικά. Και σε στέρεους φορείς, όπως η δημοσιότητα αναφέρει. Περισσότερα

Το καλοκαίρι της ελευθερίας

Σχολιάστε

Από χτες σκέφτομαι ποια ιστορία να σας διηγηθώ . Ξεφύλλισα το αρχείο μου αλλά δεν βρήκα κάτι που να με συγκινήσει ιδιαίτερα. Ώσπου κάποια στιγμή έπεσε το βλέμμα μου στο ράφι με τις ταινίες και μου ήρθε η έμπνευση: τούτη την φορά η ιστορία μας να μην έχει μουσικό θέμα αλλά κινηματογραφικό. Το κακό είναι ότι η ιστορία που έχω κατά νου, είναι κάπως μεγάλη, οπότε θα την αρχίσω από σήμερα. Παρακαλώ, καθήστε αναπαυτικά και επιστρατεύστε όλα τα αποθέματα υπομονής που διαθέτετε, μιας και θα σας ταξιδέψω όχι μόνο στην άλλη πλευρά τού πλανήτη αλλά και πολλά χρόνια πίσω. Ως αντάλλαγμα, θα σας προσφέρω μερικές εξαιρετικά σπάνιες φωτογραφίες, από μια ειδική έκδοση εκείνης της εποχής ενός συλλόγου φοιτητών τής Ατλάντας.

Ηνωμένες Πολιτείες, 1963. Οι οργανώσεις για τα δικαιώματα των μαύρων ψάχνονται. Όσο κι αν η δουλεία έχει επισήμως καταργηθεί, οι μαύροι εξακολουθούν να θεωρούνται πολίτες κατώτερης διαλογής. Η προσοχή των ακτιβιστών στρέφεται στην πολιτεία τού Μισσισσιππή. Τα στοιχεία τους δείχνουν ότι το 1962 σ’ αυτή την πολιτεία μόνο το 6,7% των αφροαμερικανών είχε εγγραφεί στους εκλογικούς καταλόγους. Κάτι πρέπει να γίνει για να βελτιωθεί η κατάσταση. Αλλά τι; Περισσότερα

Επέτειος της… αμερικανίλας: «Δόγμα Τρούμαν»

Σχολιάστε

του Νίκου Μπογιόπουλου

Συμπληρώθηκαν 72 χρόνια …αμερικανίλας. Ήταν 12  Μάρτη 1947 όταν ο Αμερικανός Πρόεδρος Χάρι Τρούμαν ανακοίνωνε το περιβόητο Δόγμα του. Σε ό,τι αφορά στην Ελλάδα και την Τουρκία προέβλεπε οικονομική «βοήθεια» 400 εκατ. δολαρίων ώστε να αντιμετωπιστεί ο «κομμουνιστικός κίνδυνος».

Η «βοήθεια» έφτασε στον ελληνικό λαό …απλόχερα. Έτσι, αρχής γενομένης από το Δόγμα Τρούμαν και επί 7 και πλέον δεκαετίες: Περισσότερα

Λατινική Αμερική: Εκεί που ακόμα πετάει ο Κόνδορας (Μέρος IV)

Σχολιάστε

του Νίκου Καψάλη

Η τελευταία φορά που οι ΗΠΑ εισέβαλαν στρατιωτικά σε χώρα της αμερικανικής ηπείρου ήταν το 1989 με την εισβολή στον Παναμά στα πλαίσια της επιχείρησης “Δίκαιος Σκοπός” με το πρόσχημα της σύλληψης του ηγέτη της χώρας Μανουέλ Νοριέγα, πρώην πληροφοριοδότη της CIA και έμπορου ναρκωτικών, της προστασίας των 35.000 Αμερικανών πολιτών που ζούσαν εκεί, της καταπολέμησης του εμπορίου ναρκωτικών καθώς και της διασφάλισης της “ουδετερότητας” της διώρυγας του Παναμά. Οι επιχειρήσεις είχαν διάρκεια 40 ημέρες και έληξαν στις 31 Ιανουαρίου 1990, ένα μήνα μετά τη σύλληψη του Νοριέγα.

Η διεθνής κοινότητα εξέφρασε την αντίθεσή της στην εισβολή με την Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ να την καταγγέλλει ως καταφανή παραβίαση του διεθνούς δικαίου. Όμως το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ δεν θα εκδώσει ποτέ ψήφισμα παρά την άποψη της πλειοψηφίας καθώς θα ασκηθεί βέτο από τη Γαλλία, τη Μεγάλη Βρετανία και φυσικά τις ΗΠΑ. Επιπροσθέτως η κήρυξη του πολέμου από τον πρόεδρο των ΗΠΑ χωρίς την συγκατάθεση του Κογκρέσου αποτελεί παραβίαση του ομοσπονδιακού νόμου, σύμφωνα με τον οποίο μόνο εκείνο είναι αρμόδιο να λαμβάνει τέτοιες αποφάσεις. Η άποψη όμως της αμερικανικής κοινής γνώμης, που σύμφωνα με τις δημοσκοπήσεις ήταν υπέρ της επέμβασης, δεν επέτρεψε στα μέλη του Κογκρέσου που δεν ελέγχονταν από τον πρόεδρο Μπους να πράξουν διαφορετικά. Περισσότερα

Βενεζουέλα: Διαβολική επανάληψη της ιστορίας 120 χρόνια μετά

Σχολιάστε

Βενεζουέλα: Διαβολική επανάληψη της ιστορίας 120 χρόνια μετά, Βαγγέλης Γεωργίου

Του Βαγγέλη Γεωργίου

Ως «αδιόρθωτο» και «απαίσιο» περιγράφουν οι New York Times, η New York Herald και το Associated Press τον ηγέτη της Βενεζουέλας. Ο τελευταίος «απεχθάνεται τις πιο ιερές αξίες των πολιτισμένων εθνών», γράφουν τα δυτικά ΜΜΕ που υποστηρίζουν τον φιλελεύθερο «επαναστάτη», ο οποίος προσπαθεί να εξουδετερώσει τον «τύραννο». Ο τελευταίος είναι ο πλέον μισητός στον δυτικό κόσμο, το κράτος του, αν και πλούσιο σε πόρους, είναι υπερχρεωμένο, η διακυβέρνηση της χώρας διεκδικείται από έναν επαναστάτη που έχει συγκεντρώσει έναν στρατό και βαδίζει προς το Καράκας.

Θα μπορούσαν όλα αυτά να συμβαίνουν το 2019, αλλά συνέβαιναν στη Βενεζουέλα του 1899, όταν η Δύση έπρεπε να τακτοποιήσει πάλι έναν μισητό δικτάτορα κάπου στην Καραϊβική. Οι ομοιότητες διαβολικές. Η κατάληξη ίδια; Πράγματι, η Βενεζουέλα την τελευταία δεκαετία του 19ου αιώνα είχε βυθιστεί σε εμφυλίους οι οποίοι ακύρωναν τις όποιες προσπάθειες είχαν γίνει από τις κυβερνήσεις των φιλελεύθερων των προηγούμενων δεκαετιών. Περισσότερα

Επέλαση των Βαλκυριών*

Σχολιάστε

Του Κώστα Λουλουδάκη(Ιουλιανού)

Έχουν όλα ξεχαστεί. Έχουν όλα τελειώσει»

Γιάκομπ Ράιμερ πρώην αξιωματικός των SS ,στενός συνεργάτης του Άντολφ Άιχμαν μετά της CIA, του FBI  και κάτοικος Νέας Υόρκης.

Σήμερα που η παραπληροφόρηση, η αμάθεια, και οι διαδόσεις κυριαρχούν και πυρπολούν φαντασιώσεις και συλλογισμούς που μυστικιστικά αυτοαποδεικνύονται, δεν είναι δυνατόν να ξεθωριάσει η μνήμη μας ώστε οι ασύλληπτες και τρομερές καταστροφές να εξαφανιστούν στα σκοτάδια του χρόνου…

Φίλοι μου!

Επιτρέψτε μου να έχω την βεβαιότητα να πιστεύω πως ό,τι διαβάσετε σε αυτό το κείμενο σας αφορά.

Πρέπει να σας αφορά!

Θα μιλήσω για την εποχή που η ανθρώπινη μνησικακία, βουτηγμένη στο αίμα εκατομμυρίων ανθρώπινων υπάρξεων, δημιούργησε μονάχα αβύσσους όπου ζούσαν τέρατα… Περισσότερα

Πού είναι οι αδέσμευτοι;

Σχολιάστε

https://www.e-dromos.gr/wp-content/uploads/2019/02/21_%CE%A6%CE%A9%CE%A4%CE%9F.jpg

Γράφει ο Γιώργος Α. Λεονταρίτης

Το αναπάντητο ερώτημα που απασχολεί τον βασανισμένο κόσμο από τους οικονομικούς δολοφόνους των Βρυξελλών, και από τη διεθνή συμμορία των Ρότσιλντ-Σόρος-Νίμιτς, είναι: Υπάρχουν δυνάμεις να αντισταθούν στην γερμανοευρωπαϊκή δικτατορία; Υπάρχουν αγωνιστές που να πάρουν την πρωτοβουλία να σπάσουν τις αλυσίδες της ευρωπαϊκής ένωσης; Είναι αστείο να νομίζει κανείς ότι είναι δυνατόν να υπάρξει ανατροπή μέσα από το σάπιο πολιτικό σύστημα που βρίσκεται δέσμιο στα ευρωπαϊκά κέντρα εξουσίας. Μια «Αριστερά» τυχοδιωκτών λυσσασμένη για εξουσία, χάριν της οποίας προδίδει και ξεπουλάει τα πάντα, και ευρώδουλα κόμματα, φαιδρά πρόσωπα γυρολόγων που πηγαίνουν σε οποιαδήποτε παράταξη, αρκεί να εξασφαλίσουν βουλευτική έδρα, αλλά και όψιμοι υπέρμαχοι της Μακεδονίας, αφού προηγουμένως έβαλαν πλάτη και εστήριξαν την κατάπτυστη Συμφωνία των Πρεσπών, αποτελούν τον κύριο όγκο των «πολιτικών δυνάμεων» που ετοιμάζονται να κατέβουν στον εκλογικό αγώνα, μόλις ριχθεί το σύνθημα. Αφού οι σκοτεινές δυνάμεις εξασφάλισαν από μέρους μας ενυπόγραφη την προδοσία της Μακεδονίας, επανήλθαν με τους οικονομικούς μαφιόζους –τους… «θεσμούς»– ακόμα πιο άγριοι: «Συνεχίστε τις “Μεταρρυθμίσεις”, διότι καθυστερείτε. Προχωρήστε σε πλειστηριασμούς». Ο ευρωπαϊκός Μινώταυρος, διψάει και γι’ άλλο αίμα… Περισσότερα

Τα SS: Μελανές Σελίδες της Ευρωπαϊκής Ιστορίας

Σχολιάστε

Του Κώστα Λουλουδάκη (Ιουλιανού)

Είναι αλήθεια πως δεν γνωρίζουμε τα όρια της θηριωδίας του ανθρώπου, όταν αυτός μαίνεται από αμορφωσιά, εμπάθεια και φόβο. Αποτελεί, όμως, ιστορική νομοτέλεια πως, όταν όλα αυτά συνδυαστούν, μέσα σε δεδομένες οικονομικές συνθήκες όπως της ανεργίας, της φτώχειας και της πείνας, με το πρότυπο «περί ανωτερότητας της φυλής»,  έχουμε εκδήλωση του μίσους μεταμφιεσμένου σε πατριωτικό καθήκον.

Εν ολίγοις, ο άνθρωπος από αδυναμία προξενεί το Κακό και όχι από δύναμη!

Δεν μιλώ για το «κακό» με την θεολογική έννοια, που μπορεί να μην έχει ιδιαίτερο στόχο ή κάποια σοβαρή συνέπεια πέρα από την «αμαρτία». Μιλώ για το δουλεμένο, το προμελετημένο Κακό∙ το σχεδιασμένο τόσο καλά, που ωθεί καθημερινούς ανθρώπους, μπακάληδες, ράφτρες, εργάτες, δασκάλους, τελωνειακούς, τραπεζίτες, δικηγόρους, οι οποίοι ερωτεύονταν, χόρευαν, αστειεύονταν, δειπνούσαν και διοργάνωναν πάρτυ με τσάι στην καθημερινότητά τους, προς την διαστροφική, σαδιστική και ανικανοποίητη εκδίκηση εναντίον των άλλων ∙ των ξένων, των εχθρών της φυλής, και του αίματος. «Το όπιο-γράφει ο Κέσλερ-διοχετεύεται από τους ηγέτες στις μάζες τελείως ασυγκάλυπτα. Τα αρχέτυπα του Αίματος και της Γης του Υπερανθρώπου που σκοτώνει το δράκο, οι θεότητες της Βαλχάλα και οι σατανικές δυνάμεις των Εβραιών συστηματικά επιστρατεύονται για να υπηρετήσουν το έθνος». (Άρθουρ Κέσλερ: Ο Κομμισάριος και ο Γιόγκι. Εκδόσεις Γαλαξίας σελ 144) Περισσότερα

Η συμφωνία του Άαχεν

Σχολιάστε

Η συμφωνία του Άαχεν, του Lupo di mare .

του Lupo di mare

Στις 22 Ιανουαρίου του 1963  δύο άσπονδοι εχθροί και αντίπαλοι στα πεδία των μαχών του 1ου και 2ου παγκόσμιου πολέμου θέλησαν να ανοίξουν μια νέα σελίδα στις σχέσεις τους . Ήταν η περίοδος που ο στρατηγός Ντε Γγκωλ και ο Κόνραντ Αντενάουερ υπέγραφαν τη Συνθήκη των Ηλυσίων .

Επρόκειτο για μια εξαιρετικά  δύσκολη εποχή όπου ο ενθουσιασμός τότε για την υπογραφείσα συμφωνία  ήταν μάλλον περιορισμένος . Από γερμανικής πλευράς εγείρονταν η υποψία ότι ο πρόεδρος Ντε Γκωλ ήθελε να αποσπάσει τη νεαρή τότε Ομοσπονδιακή Γερμανία από το άρμα των ΗΠΑ . Γι αυτό η τότε  γερμανική βουλή , στο προοίμιο της Συνθήκης , συμπεριέλαβε ρητή αναφορά στη σταθερή προσήλωση της χώρας στη φιλία της με τις ΗΠΑ και τη Μ. Βρετανία . Μια αναφορά που εξόργισε μεν τον γάλλο πρόεδρο , αλλά αυτό δεν τον εμπόδισε στο να παραμείνει αταλάντευτα προσηλωμένος στη γραμμή του «να ενταφιάσει οριστικά την ιστορική εχθρότητα» . Περισσότερα

Φρειδερίκη…..με υπογραφή Κολούμπια

Σχολιάστε

Του Νίκου Καψάλη

Φρειδερίκη της Ελλάδος, γνωστή στους κακοήθεις και ως “Φρίκη”.  Η Πριγκίπισσα του Αννόβερου, που μας έκανε την τιμή να “υπηρετήσει” το Έθνος ως Πριγκίπισσα Διαδόχου, Βασίλισσα αλλά και ως Βασιλομήτωρ. Η “σπουδαία” πορεία της κυριαρχείται από υψηλές Aρχές, πάντα για το καλό του Έθνους και τη διασφάλιση των Ιδανικών της Πατρίδας.

Αρχικά, όταν ήταν ακόμα στη Γερμανία, υπηρέτησε τα συμφέροντα του Λαού ως αρχηγός των κοριτσιών της περιοχής της, στην Χιτλερική Νεολαία Κορασίδων. Συνέχισε την συνεπή επαφή της με τον φασισμό και μετά τον ερχομό της στην Ελλάδα, ως σύζυγος του διαδόχου Παύλου, αφού της απονεμήθηκε ο τίτλος της Γενικής Διοικήτριας των Κοριτσιών της Εθνικής Οργάνωσης Νεολαίας (ΕΟΝ) του Μεταξά. Η ατυχία της να γεννηθεί “γαλαζοαίματη” και επομένως να πρέπει να ενταχθεί αναγκαστικά και χωρίς τη θέλησή της σε αυτές τις οργανώσεις, όπως έλεγε η ίδια, βρίσκει την συμπάθεια σύσσωμης της ελληνικής κοινωνίας. Μετά τον πόλεμο και κατά τη διάρκεια του Εμφυλίου, που η Βασιλική Οικογένεια ουδέποτε επεδίωξε, η Φρειδερίκη ως αφοσιωμένη σύζυγος θα ακολουθήσει τον άνδρα της από την αντίσταση της μαύρης εξορίας στην Αίγυπτο και τη Νότιο Αφρική, πίσω στην πατρίδα. Λίγο μετά θα γίνει και Βασίλισσα, μετά τον αιφνίδιο θάνατο του πεθερού της. Η δυστυχία που αντίκρυσε στην Ελλάδα του Εμφυλίου την οδήγησε όπως δήλωνε: Περισσότερα

Ανοικοδόμηση, ιδιοκατοίκηση και Ψυχρός Πόλεμος

Σχολιάστε

Ανοικοδόμηση, ιδιοκατοίκηση και Ψυχρός Πόλεμος, της Μαριάννας Τζιαντζή

της Μαριάννας Τζιαντζή

Ή πώς ένα τούβλο την ημέρα, τον κομμουνισμό τον κάνει πέρα…

Αξίζει να διαβάσουμε την εισήγηση σε μια επιστημονική ημερίδα της αρχιτέκτονος Κωνσταντίνας Κάλφα, η οποία ανοίγει ένα αρχείο που δεν έχει μελετηθεί ξανά όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά στη διεθνή βιβιλιογραφία. Τα τεκμήρια που παρουσιάζονται δείχνουν ότι, στην περίοδο του Ψυχρού Πολέμου, η ιδιωτική κατοικία χρησιμοποιήθηκε ως ιδεολογικό όπλο κατά της «κομμουνιστικής απειλής».

Η οικονομική και τεχνική βοήθεια που δόθηκε από τους Αμερικανούς, στο πλαίσιο του Σχεδίου Μάρσαλ, για την ανοικοδόμηση των κατεστραμμένων από τον Β’ Παγκόσμιο πόλεμο και τον Εμφύλιο αγροτικών οικισμών στην Ελλάδα δεν ήταν καθόλου μα καθόλου αθώα. Αυτό αποδεικνύει η πολύ ενδιαφέρουσα εισήγηση της Κωνσταντίνας Κάλφα στην ημερίδα «Πολιτικές (αυτό-)στέγασης: Ελληνικό μεταπολεμικό κράτος και η Αμερικανική παροχή βοήθειας» που πραγματοποιήθηκε στις 25 Σεπτεμβρίου 2018 στο Ιστορικό Αρχείο του Καποδιστριακού Πανεπιστημίου. Ο τίτλος της εισήγησης είναι «’’Η πραγματικά σπουδαία εμπειρία’’ της ελληνικής Ανοικοδόμησης. Διαβάζοντας τις αμερικανικές αναφορές». Περισσότερα

Η «Μεγάλη Ιδέα» ενός τοκογλύφου

Σχολιάστε

Του Δημήτρη Κουλαλη

Όπως αναδείξαμε και στο πρώτο μέρος του αφιερώματός μας στον Α’ΠΠ και τον ρόλο της Ελλάδας , τα αλληλοσυγκρουόμενα συμφέροντα των νικητών του Α’ΠΠ συναντιόνταν στον διαμελισμό της Οθ. Αυτοκρατορίας, όπου πέρα απ’ τα σημαντικά οικονομικά οφέλη που εξασφάλιζαν, οι πολεμοκάπηλοι σχεδιαστές μπορούσαν πλέον ανενόχλητοι να χρησιμοποιούν την Τουρκία ως ορμητήριο ενάντια στο νεαρό τότε σοβιετικό κράτος.

Η αποικιοποίηση των εδαφών της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας υπό τη διοίκηση του Σουλτάνου προϋπέθετε τον διαμελισμό αυτών των εδαφών.

Όμως, τα σενάρια των αποικιοκρατών «σκόνταφταν» στο αστικοδημοκρατικό- εθνικοαπελευθερωτικό κίνημα του Μουσταφά Κεμάλ που μαχόταν για τη διατήρηση των εδαφών της Τουρκίας έναντι των ξένων στρατευμάτων που βρίσκονταν στη χώρα, μεταξύ των οποίων ήταν και τα ελληνικά. Έτσι, στις 23 Απριλίου 1920, οι άνδρες του Κεμάλ κατέλαβαν την Άγκυρα. Το παιχνίδι για τον Σουλτάνο φαίνεται να χάνεται, κάτι που αναγκάζει το διεθνές αποικιοκρατικό γκουβέρνο να βάλει μπρος το «σχέδιο Β’». Τη στρατιωτική παρέμβαση στη χώρα με στόχο, αφενός τη συνέχιση της κατασπάραξης των εδαφών της Οθ. Αυτοκρατορίας, αφετέρου το πνίξιμο της επαναστατικής δραστηριότητας του Κεμάλ. Ο χωροφύλακας βρέθηκε, η Ελλάδα! Προς αυτή την κατεύθυνση άλλωστε έδειχνε και η ντόπια πλουτοκρατία. Έτσι, με μπροστάρη τον Ελληνικό Στρατό και κάλυψη τα δικά τους στρατεύματα, οι πάλαι ποτέ Σύμμαχοι στην Αντάντ εφάρμοσαν τα σχέδιά τους. Ο Ε.Σ. αποβιβάστηκε στη Σμύρνη τον Μάιο του 1919. Περισσότερα

Το Ολοκαύτωμα των Καλαβρύτων: Μια σφαγή ανεξιλέωτη

Σχολιάστε

Του Ανδρέα Δενεζάκη

Συμπληρώνονται 75 χρόνια από την ημέρα εκείνη που μια ολόκληρη πόλη, τα Καλάβρυτα, βίωσαν τη βαναυσότητα και τη κτηνωδία του φασισμού, στη διάρκεια της γερμανικής κατοχής, ένα από τα μεγαλύτερα εγκλήματα που γνώρισε η ανθρωπότητα, το Ολοκαύτωμα των Καλαβρύτων.

Καλάβρυτα σύνθεση Φέρτη

Δευτέρα, 13 Δεκέμβρη του 1943. Η καμπάνα της Μητρόπολης Καλαβρύτων άρχισε να χτυπά από τα ξημερώματα. Σε λίγο ήρθε η διαταγή να συγκεντρωθούν όλοι οι κάτοικοι της πόλης στο Δημοτικό Σχολείο, έχοντας μαζί τους μια κουβέρτα και τρόφιμα για μια μέρα. Νέοι, γέροι, γυναίκες και παιδιά συγκεντρώθηκαν, ανήσυχοι, στο Σχολείο. Οι Γερμανοί και οι γερμανοντυμένοι συνεργάτες τους, «Ελληνες» των Ταγμάτων Ασφαλείας, προσπάθησαν να καθησυχάσουν τον κόσμο. Ό,τι είχαν να κάνουν στα Καλάβρυτα, το είχαν κάνει τις προηγούμενες μέρες. Είχαν πάρει στα χέρια τους κατάλογους με τα ονόματα των ανταρτών και των οικογενειών τους, είχαν κάψει και γκρεμίσει τα σπίτια τους, μια και δεν τους βρήκαν εκεί. Το ξενοδοχείο «Χελμός», που το είχαν χρησιμοποιήσει σαν νοσοκομείο οι αντάρτες, καταστράφηκε ολοσχερώς με πυρκαγιά. Περισσότερα

Το σεξ και η ισότητα θέλουν διάρκεια και σοσιαλισμό

Σχολιάστε

Γυναίκες - σοσιαλισμός - σεξ

INFOWAR

του Άρη Χατζηστεφάνου

Στην πρώην ΕΣΣΔ και την ανατολική Γερμανία οι γυναίκες είχαν περισσότερους οργασμούς σε σχέση με τις καπιταλιστικές χώρες», είναι ο τίτλος που αναπαράγεται εδώ και μερικούς μήνες σχεδόν απαράλλακτος σε δεκάδες μέσα ενημέρωσης σε όλο τον κόσμο. Και δεν πρόκειται για σκανδαλοθηρικά κείμενα, τύπου Cosmopolitan, αλλά για αναλύσεις σε κορυφαία έντυπα, όπως οι New York Times και ο Guardian.

Το συμπέρασμα στηρίζεται σε κοπιώδη και μακροχρόνια έρευνα της καθηγήτριας εθνογραφίας Κρίστεν Γκόντσι, η οποία παρουσιάζεται στο βιβλίο της με τίτλο Why women have better sex under socialism (Γιατί οι γυναίκες απολαμβάνουν περισσότερο το σεξ στον σοσιαλισμό).

Αναλύοντας δεδομένα δεκαετιών από το πρώην ανατολικό μπλοκ, η Γκόντσι καταλήγει σε εντυπωσιακά συμπεράσματα, όπως ότι το 80% των Ανατολικογερμανίδων έφταναν σε οργασμό στην ερωτική πράξη ενώ στη Δυτική Γερμανία το ποσοστό δεν ξεπερνούσε το 63%. Περισσότερα

Υπήρχαν νεκροί στο Πολυτεχνείο;

Σχολιάστε

mpogiopoulosΤου Νίκου Μπογιόπουλου

Κάποτε ρώτησαν τον Γκέμπελς αν υπήρχαν κρεματόρια κι αν οι ναζί είχαν επιδοθεί στην εξολόθρευση των Εβραίων. Κι εκείνος απάντησε: «Αδύνατον, αν συνέβαινε κάτι τέτοιο θα το γνώριζα»! Η ιστορία του γκεμπελισμού είναι επομένως παλιότερη των αποβρασμάτων που την υπηρετούν. Η διαφορά πλέον είναι ότι ο γκεμπελισμός πέραν των παλιών μεθόδων, αξιοποιεί και νέες μορφές διάχυσής του, όπως για παράδειγμα αυτός ο παράλληλος και συχνά ανεξέλεγκτος κόσμος του διαδικτύου. Όποιος επιχειρήσει να σερφάρει τούτες τις μέρες της επετείου του Πολυτεχνείου στο διαδίκτυο θα διαπιστώσει ότι είναι αδύνατον να μείνει ανέγγιχτος από τα βρομόνερα του γκεμπελισμού. Η προσφιλής ενασχόληση των διαδικτυακών «ΕΣΑτζήδων» είναι  η διακίνηση της θεωρίας πως «δεν υπήρξαν νεκροί στο Πολυτεχνείο» και πως «οι νεκροί  του Πολυτεχνείου είναι μύθος»… Περισσότερα

Ο Ελευθέριος Βενιζέλος και το «σκλαβάκι» του δανεισμού (Μέρος Α’)

Σχολιάστε

Του Δημήτρη Κούλαλη

Η ιστορία που θα διηγηθούμε έρχεται από το παρελθόν. Από μία περίοδο που σηματοδότησε τεράστιες αλλαγές στα πολιτικά, οικονομικά και κοινωνικά δεδομένα της χώρας μας στις πρώτες δεκαετίες του περασμένου αιώνα.

Ενδεχομένως κάποιοι να ψάξουν για ομοιότητες ή διαφορές με το σήμερα. Όχι αδικαιολόγητα. Οι σύγχρονες γεωπολιτικές ανακατατάξεις, σε μια εποχή στην οποία οι πύρινες γλώσσες του πολέμου έχουν ζώσει μια σειρά από περιοχές του πλανήτη, προσφέρονται για κάτι τέτοιο. Εμείς πάλι, μιας και πιστεύουμε ακράδαντα στην άποψη που θέλει την Ιστορία να πηγαίνει προς τα μπρος, να μην κάνει κύκλους, θα προσπαθήσουμε να φωτίσουμε τα γεγονότα και τους πρωταγωνιστές αυτών· με μόνη αξίωση την άντληση χρήσιμων συμπερασμάτων. Συμπερασμάτων που θα οπλίσουν με γνώση εκείνους που θέλουν τον πραγματικό πλούτο κάθε τόπου, τον λαό του δηλαδή, στο προσκήνιο της εξέλιξης και όχι παθητικό δέκτη προειλημμένων αποφάσεων.

Ως εκ τούτου, προσδεθείτε. Το άλμα στο παρελθόν θα έχει πολλές αναταράξεις… Περισσότερα

Η επέτειος του νόχι!

1 σχόλιο

Τι πραγματικά συνέβη στην οικία του Ιωάννη Μεταξά τα ξημερώματα της 28ης Οκτωβρίου 1940; Ο πιτσιρίκος ανοίγει τα αρχεία του Φόρεϊν Όφις και αποκαθιστά την ιστορική αλήθεια.

Η Ελλάδα είναι η μόνη χώρα που γιορτάζει την είσοδό της στο Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο – οι υπόλοιπες χώρες γιορτάζουν το τέλος του πολέμου. Βέβαια, αυτό έχει μια λογική εξήγηση: μιας και λέμε σε όλους «ΝΑΙ», γιορτάζουμε τη μια φορά που είπαμε «ΟΧΙ».

Από το ’40 και μετά, κανείς δεν μπαίνει στον κόπο να μας ρωτήσει – θεωρούν την καταφατική μας απάντηση δεδομένη και κάνουν όλοι ό,τι γουστάρουν. Περισσότερα

Η Αθήνα ελεύθερη… από το «Όχι»;

Σχολιάστε

https://www.e-dromos.gr/wp-content/uploads/2018/10/21_%CE%9F%CE%9B%CE%9F%CE%A3%CE%95%CE%9B%CE%99%CE%94%CE%9F.jpg

Του Γιώργου Παπαιωάννου

Είναι γνωστή η προσπάθεια να αναδειχθεί τα τελευταία χρόνια ιδιαιτέρως η 12η Οκτωβρίου, η επέτειος της απελευθέρωσης της Αθήνας από τη ναζιστική κατοχή. Αφίσες σε μετρό, τηλεοπτικά αφιερώματα, δεκάδες εκδηλώσεις, προβολές και ομιλίες και φέτος. Πρωταγωνιστές η Περιφέρεια Αττικής, η ΕΡΤ, η Βουλή και γενικώς οι κρατικοί φορείς. Μέχρι εδώ όλα φαίνονται από αθώα έως πολύ ευχάριστα. Τι κρύβεται όμως πίσω από αυτή την προσπάθεια;

Ο τρόπος με τον οποίο γίνεται αντιληπτή ή μεταφέρεται η ιστορία της χώρας, δεν έχει μικρή σημασία. Δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι ο δημόσιος διάλογος, αρκετές φορές τα τελευταία χρόνια έχει περιστραφεί γύρω από ζητήματα όπως οι παρελάσεις, αλλαγές στα σχολικά βιβλία (ο «συνωστισμός» της κας Ρεπούση) ή ακόμα θεατρικές παραστάσεις και τηλεοπτικές σειρές (Σκάι κ.λπ.) για την ελληνική ιστορία. Περισσότερα

Older Entries