Αρχική

Πού είναι οι αδέσμευτοι;

Σχολιάστε

https://www.e-dromos.gr/wp-content/uploads/2019/02/21_%CE%A6%CE%A9%CE%A4%CE%9F.jpg

Γράφει ο Γιώργος Α. Λεονταρίτης

Το αναπάντητο ερώτημα που απασχολεί τον βασανισμένο κόσμο από τους οικονομικούς δολοφόνους των Βρυξελλών, και από τη διεθνή συμμορία των Ρότσιλντ-Σόρος-Νίμιτς, είναι: Υπάρχουν δυνάμεις να αντισταθούν στην γερμανοευρωπαϊκή δικτατορία; Υπάρχουν αγωνιστές που να πάρουν την πρωτοβουλία να σπάσουν τις αλυσίδες της ευρωπαϊκής ένωσης; Είναι αστείο να νομίζει κανείς ότι είναι δυνατόν να υπάρξει ανατροπή μέσα από το σάπιο πολιτικό σύστημα που βρίσκεται δέσμιο στα ευρωπαϊκά κέντρα εξουσίας. Μια «Αριστερά» τυχοδιωκτών λυσσασμένη για εξουσία, χάριν της οποίας προδίδει και ξεπουλάει τα πάντα, και ευρώδουλα κόμματα, φαιδρά πρόσωπα γυρολόγων που πηγαίνουν σε οποιαδήποτε παράταξη, αρκεί να εξασφαλίσουν βουλευτική έδρα, αλλά και όψιμοι υπέρμαχοι της Μακεδονίας, αφού προηγουμένως έβαλαν πλάτη και εστήριξαν την κατάπτυστη Συμφωνία των Πρεσπών, αποτελούν τον κύριο όγκο των «πολιτικών δυνάμεων» που ετοιμάζονται να κατέβουν στον εκλογικό αγώνα, μόλις ριχθεί το σύνθημα. Αφού οι σκοτεινές δυνάμεις εξασφάλισαν από μέρους μας ενυπόγραφη την προδοσία της Μακεδονίας, επανήλθαν με τους οικονομικούς μαφιόζους –τους… «θεσμούς»– ακόμα πιο άγριοι: «Συνεχίστε τις “Μεταρρυθμίσεις”, διότι καθυστερείτε. Προχωρήστε σε πλειστηριασμούς». Ο ευρωπαϊκός Μινώταυρος, διψάει και γι’ άλλο αίμα… Περισσότερα

Advertisements

Τα SS: Μελανές Σελίδες της Ευρωπαϊκής Ιστορίας

Σχολιάστε

Του Κώστα Λουλουδάκη (Ιουλιανού)

Είναι αλήθεια πως δεν γνωρίζουμε τα όρια της θηριωδίας του ανθρώπου, όταν αυτός μαίνεται από αμορφωσιά, εμπάθεια και φόβο. Αποτελεί, όμως, ιστορική νομοτέλεια πως, όταν όλα αυτά συνδυαστούν, μέσα σε δεδομένες οικονομικές συνθήκες όπως της ανεργίας, της φτώχειας και της πείνας, με το πρότυπο «περί ανωτερότητας της φυλής»,  έχουμε εκδήλωση του μίσους μεταμφιεσμένου σε πατριωτικό καθήκον.

Εν ολίγοις, ο άνθρωπος από αδυναμία προξενεί το Κακό και όχι από δύναμη!

Δεν μιλώ για το «κακό» με την θεολογική έννοια, που μπορεί να μην έχει ιδιαίτερο στόχο ή κάποια σοβαρή συνέπεια πέρα από την «αμαρτία». Μιλώ για το δουλεμένο, το προμελετημένο Κακό∙ το σχεδιασμένο τόσο καλά, που ωθεί καθημερινούς ανθρώπους, μπακάληδες, ράφτρες, εργάτες, δασκάλους, τελωνειακούς, τραπεζίτες, δικηγόρους, οι οποίοι ερωτεύονταν, χόρευαν, αστειεύονταν, δειπνούσαν και διοργάνωναν πάρτυ με τσάι στην καθημερινότητά τους, προς την διαστροφική, σαδιστική και ανικανοποίητη εκδίκηση εναντίον των άλλων ∙ των ξένων, των εχθρών της φυλής, και του αίματος. «Το όπιο-γράφει ο Κέσλερ-διοχετεύεται από τους ηγέτες στις μάζες τελείως ασυγκάλυπτα. Τα αρχέτυπα του Αίματος και της Γης του Υπερανθρώπου που σκοτώνει το δράκο, οι θεότητες της Βαλχάλα και οι σατανικές δυνάμεις των Εβραιών συστηματικά επιστρατεύονται για να υπηρετήσουν το έθνος». (Άρθουρ Κέσλερ: Ο Κομμισάριος και ο Γιόγκι. Εκδόσεις Γαλαξίας σελ 144) Περισσότερα

Η συμφωνία του Άαχεν

Σχολιάστε

Η συμφωνία του Άαχεν, του Lupo di mare .

του Lupo di mare

Στις 22 Ιανουαρίου του 1963  δύο άσπονδοι εχθροί και αντίπαλοι στα πεδία των μαχών του 1ου και 2ου παγκόσμιου πολέμου θέλησαν να ανοίξουν μια νέα σελίδα στις σχέσεις τους . Ήταν η περίοδος που ο στρατηγός Ντε Γγκωλ και ο Κόνραντ Αντενάουερ υπέγραφαν τη Συνθήκη των Ηλυσίων .

Επρόκειτο για μια εξαιρετικά  δύσκολη εποχή όπου ο ενθουσιασμός τότε για την υπογραφείσα συμφωνία  ήταν μάλλον περιορισμένος . Από γερμανικής πλευράς εγείρονταν η υποψία ότι ο πρόεδρος Ντε Γκωλ ήθελε να αποσπάσει τη νεαρή τότε Ομοσπονδιακή Γερμανία από το άρμα των ΗΠΑ . Γι αυτό η τότε  γερμανική βουλή , στο προοίμιο της Συνθήκης , συμπεριέλαβε ρητή αναφορά στη σταθερή προσήλωση της χώρας στη φιλία της με τις ΗΠΑ και τη Μ. Βρετανία . Μια αναφορά που εξόργισε μεν τον γάλλο πρόεδρο , αλλά αυτό δεν τον εμπόδισε στο να παραμείνει αταλάντευτα προσηλωμένος στη γραμμή του «να ενταφιάσει οριστικά την ιστορική εχθρότητα» . Περισσότερα

Φρειδερίκη…..με υπογραφή Κολούμπια

Σχολιάστε

Του Νίκου Καψάλη

Φρειδερίκη της Ελλάδος, γνωστή στους κακοήθεις και ως “Φρίκη”.  Η Πριγκίπισσα του Αννόβερου, που μας έκανε την τιμή να “υπηρετήσει” το Έθνος ως Πριγκίπισσα Διαδόχου, Βασίλισσα αλλά και ως Βασιλομήτωρ. Η “σπουδαία” πορεία της κυριαρχείται από υψηλές Aρχές, πάντα για το καλό του Έθνους και τη διασφάλιση των Ιδανικών της Πατρίδας.

Αρχικά, όταν ήταν ακόμα στη Γερμανία, υπηρέτησε τα συμφέροντα του Λαού ως αρχηγός των κοριτσιών της περιοχής της, στην Χιτλερική Νεολαία Κορασίδων. Συνέχισε την συνεπή επαφή της με τον φασισμό και μετά τον ερχομό της στην Ελλάδα, ως σύζυγος του διαδόχου Παύλου, αφού της απονεμήθηκε ο τίτλος της Γενικής Διοικήτριας των Κοριτσιών της Εθνικής Οργάνωσης Νεολαίας (ΕΟΝ) του Μεταξά. Η ατυχία της να γεννηθεί “γαλαζοαίματη” και επομένως να πρέπει να ενταχθεί αναγκαστικά και χωρίς τη θέλησή της σε αυτές τις οργανώσεις, όπως έλεγε η ίδια, βρίσκει την συμπάθεια σύσσωμης της ελληνικής κοινωνίας. Μετά τον πόλεμο και κατά τη διάρκεια του Εμφυλίου, που η Βασιλική Οικογένεια ουδέποτε επεδίωξε, η Φρειδερίκη ως αφοσιωμένη σύζυγος θα ακολουθήσει τον άνδρα της από την αντίσταση της μαύρης εξορίας στην Αίγυπτο και τη Νότιο Αφρική, πίσω στην πατρίδα. Λίγο μετά θα γίνει και Βασίλισσα, μετά τον αιφνίδιο θάνατο του πεθερού της. Η δυστυχία που αντίκρυσε στην Ελλάδα του Εμφυλίου την οδήγησε όπως δήλωνε: Περισσότερα

Ανοικοδόμηση, ιδιοκατοίκηση και Ψυχρός Πόλεμος

Σχολιάστε

Ανοικοδόμηση, ιδιοκατοίκηση και Ψυχρός Πόλεμος, της Μαριάννας Τζιαντζή

της Μαριάννας Τζιαντζή

Ή πώς ένα τούβλο την ημέρα, τον κομμουνισμό τον κάνει πέρα…

Αξίζει να διαβάσουμε την εισήγηση σε μια επιστημονική ημερίδα της αρχιτέκτονος Κωνσταντίνας Κάλφα, η οποία ανοίγει ένα αρχείο που δεν έχει μελετηθεί ξανά όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά στη διεθνή βιβιλιογραφία. Τα τεκμήρια που παρουσιάζονται δείχνουν ότι, στην περίοδο του Ψυχρού Πολέμου, η ιδιωτική κατοικία χρησιμοποιήθηκε ως ιδεολογικό όπλο κατά της «κομμουνιστικής απειλής».

Η οικονομική και τεχνική βοήθεια που δόθηκε από τους Αμερικανούς, στο πλαίσιο του Σχεδίου Μάρσαλ, για την ανοικοδόμηση των κατεστραμμένων από τον Β’ Παγκόσμιο πόλεμο και τον Εμφύλιο αγροτικών οικισμών στην Ελλάδα δεν ήταν καθόλου μα καθόλου αθώα. Αυτό αποδεικνύει η πολύ ενδιαφέρουσα εισήγηση της Κωνσταντίνας Κάλφα στην ημερίδα «Πολιτικές (αυτό-)στέγασης: Ελληνικό μεταπολεμικό κράτος και η Αμερικανική παροχή βοήθειας» που πραγματοποιήθηκε στις 25 Σεπτεμβρίου 2018 στο Ιστορικό Αρχείο του Καποδιστριακού Πανεπιστημίου. Ο τίτλος της εισήγησης είναι «’’Η πραγματικά σπουδαία εμπειρία’’ της ελληνικής Ανοικοδόμησης. Διαβάζοντας τις αμερικανικές αναφορές». Περισσότερα

Η «Μεγάλη Ιδέα» ενός τοκογλύφου

Σχολιάστε

Του Δημήτρη Κουλαλη

Όπως αναδείξαμε και στο πρώτο μέρος του αφιερώματός μας στον Α’ΠΠ και τον ρόλο της Ελλάδας , τα αλληλοσυγκρουόμενα συμφέροντα των νικητών του Α’ΠΠ συναντιόνταν στον διαμελισμό της Οθ. Αυτοκρατορίας, όπου πέρα απ’ τα σημαντικά οικονομικά οφέλη που εξασφάλιζαν, οι πολεμοκάπηλοι σχεδιαστές μπορούσαν πλέον ανενόχλητοι να χρησιμοποιούν την Τουρκία ως ορμητήριο ενάντια στο νεαρό τότε σοβιετικό κράτος.

Η αποικιοποίηση των εδαφών της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας υπό τη διοίκηση του Σουλτάνου προϋπέθετε τον διαμελισμό αυτών των εδαφών.

Όμως, τα σενάρια των αποικιοκρατών «σκόνταφταν» στο αστικοδημοκρατικό- εθνικοαπελευθερωτικό κίνημα του Μουσταφά Κεμάλ που μαχόταν για τη διατήρηση των εδαφών της Τουρκίας έναντι των ξένων στρατευμάτων που βρίσκονταν στη χώρα, μεταξύ των οποίων ήταν και τα ελληνικά. Έτσι, στις 23 Απριλίου 1920, οι άνδρες του Κεμάλ κατέλαβαν την Άγκυρα. Το παιχνίδι για τον Σουλτάνο φαίνεται να χάνεται, κάτι που αναγκάζει το διεθνές αποικιοκρατικό γκουβέρνο να βάλει μπρος το «σχέδιο Β’». Τη στρατιωτική παρέμβαση στη χώρα με στόχο, αφενός τη συνέχιση της κατασπάραξης των εδαφών της Οθ. Αυτοκρατορίας, αφετέρου το πνίξιμο της επαναστατικής δραστηριότητας του Κεμάλ. Ο χωροφύλακας βρέθηκε, η Ελλάδα! Προς αυτή την κατεύθυνση άλλωστε έδειχνε και η ντόπια πλουτοκρατία. Έτσι, με μπροστάρη τον Ελληνικό Στρατό και κάλυψη τα δικά τους στρατεύματα, οι πάλαι ποτέ Σύμμαχοι στην Αντάντ εφάρμοσαν τα σχέδιά τους. Ο Ε.Σ. αποβιβάστηκε στη Σμύρνη τον Μάιο του 1919. Περισσότερα

Το Ολοκαύτωμα των Καλαβρύτων: Μια σφαγή ανεξιλέωτη

Σχολιάστε

Του Ανδρέα Δενεζάκη

Συμπληρώνονται 75 χρόνια από την ημέρα εκείνη που μια ολόκληρη πόλη, τα Καλάβρυτα, βίωσαν τη βαναυσότητα και τη κτηνωδία του φασισμού, στη διάρκεια της γερμανικής κατοχής, ένα από τα μεγαλύτερα εγκλήματα που γνώρισε η ανθρωπότητα, το Ολοκαύτωμα των Καλαβρύτων.

Καλάβρυτα σύνθεση Φέρτη

Δευτέρα, 13 Δεκέμβρη του 1943. Η καμπάνα της Μητρόπολης Καλαβρύτων άρχισε να χτυπά από τα ξημερώματα. Σε λίγο ήρθε η διαταγή να συγκεντρωθούν όλοι οι κάτοικοι της πόλης στο Δημοτικό Σχολείο, έχοντας μαζί τους μια κουβέρτα και τρόφιμα για μια μέρα. Νέοι, γέροι, γυναίκες και παιδιά συγκεντρώθηκαν, ανήσυχοι, στο Σχολείο. Οι Γερμανοί και οι γερμανοντυμένοι συνεργάτες τους, «Ελληνες» των Ταγμάτων Ασφαλείας, προσπάθησαν να καθησυχάσουν τον κόσμο. Ό,τι είχαν να κάνουν στα Καλάβρυτα, το είχαν κάνει τις προηγούμενες μέρες. Είχαν πάρει στα χέρια τους κατάλογους με τα ονόματα των ανταρτών και των οικογενειών τους, είχαν κάψει και γκρεμίσει τα σπίτια τους, μια και δεν τους βρήκαν εκεί. Το ξενοδοχείο «Χελμός», που το είχαν χρησιμοποιήσει σαν νοσοκομείο οι αντάρτες, καταστράφηκε ολοσχερώς με πυρκαγιά. Περισσότερα

Το σεξ και η ισότητα θέλουν διάρκεια και σοσιαλισμό

Σχολιάστε

Γυναίκες - σοσιαλισμός - σεξ

INFOWAR

του Άρη Χατζηστεφάνου

Στην πρώην ΕΣΣΔ και την ανατολική Γερμανία οι γυναίκες είχαν περισσότερους οργασμούς σε σχέση με τις καπιταλιστικές χώρες», είναι ο τίτλος που αναπαράγεται εδώ και μερικούς μήνες σχεδόν απαράλλακτος σε δεκάδες μέσα ενημέρωσης σε όλο τον κόσμο. Και δεν πρόκειται για σκανδαλοθηρικά κείμενα, τύπου Cosmopolitan, αλλά για αναλύσεις σε κορυφαία έντυπα, όπως οι New York Times και ο Guardian.

Το συμπέρασμα στηρίζεται σε κοπιώδη και μακροχρόνια έρευνα της καθηγήτριας εθνογραφίας Κρίστεν Γκόντσι, η οποία παρουσιάζεται στο βιβλίο της με τίτλο Why women have better sex under socialism (Γιατί οι γυναίκες απολαμβάνουν περισσότερο το σεξ στον σοσιαλισμό).

Αναλύοντας δεδομένα δεκαετιών από το πρώην ανατολικό μπλοκ, η Γκόντσι καταλήγει σε εντυπωσιακά συμπεράσματα, όπως ότι το 80% των Ανατολικογερμανίδων έφταναν σε οργασμό στην ερωτική πράξη ενώ στη Δυτική Γερμανία το ποσοστό δεν ξεπερνούσε το 63%. Περισσότερα

Υπήρχαν νεκροί στο Πολυτεχνείο;

Σχολιάστε

mpogiopoulosΤου Νίκου Μπογιόπουλου

Κάποτε ρώτησαν τον Γκέμπελς αν υπήρχαν κρεματόρια κι αν οι ναζί είχαν επιδοθεί στην εξολόθρευση των Εβραίων. Κι εκείνος απάντησε: «Αδύνατον, αν συνέβαινε κάτι τέτοιο θα το γνώριζα»! Η ιστορία του γκεμπελισμού είναι επομένως παλιότερη των αποβρασμάτων που την υπηρετούν. Η διαφορά πλέον είναι ότι ο γκεμπελισμός πέραν των παλιών μεθόδων, αξιοποιεί και νέες μορφές διάχυσής του, όπως για παράδειγμα αυτός ο παράλληλος και συχνά ανεξέλεγκτος κόσμος του διαδικτύου. Όποιος επιχειρήσει να σερφάρει τούτες τις μέρες της επετείου του Πολυτεχνείου στο διαδίκτυο θα διαπιστώσει ότι είναι αδύνατον να μείνει ανέγγιχτος από τα βρομόνερα του γκεμπελισμού. Η προσφιλής ενασχόληση των διαδικτυακών «ΕΣΑτζήδων» είναι  η διακίνηση της θεωρίας πως «δεν υπήρξαν νεκροί στο Πολυτεχνείο» και πως «οι νεκροί  του Πολυτεχνείου είναι μύθος»… Περισσότερα

Ο Ελευθέριος Βενιζέλος και το «σκλαβάκι» του δανεισμού (Μέρος Α’)

Σχολιάστε

Του Δημήτρη Κούλαλη

Η ιστορία που θα διηγηθούμε έρχεται από το παρελθόν. Από μία περίοδο που σηματοδότησε τεράστιες αλλαγές στα πολιτικά, οικονομικά και κοινωνικά δεδομένα της χώρας μας στις πρώτες δεκαετίες του περασμένου αιώνα.

Ενδεχομένως κάποιοι να ψάξουν για ομοιότητες ή διαφορές με το σήμερα. Όχι αδικαιολόγητα. Οι σύγχρονες γεωπολιτικές ανακατατάξεις, σε μια εποχή στην οποία οι πύρινες γλώσσες του πολέμου έχουν ζώσει μια σειρά από περιοχές του πλανήτη, προσφέρονται για κάτι τέτοιο. Εμείς πάλι, μιας και πιστεύουμε ακράδαντα στην άποψη που θέλει την Ιστορία να πηγαίνει προς τα μπρος, να μην κάνει κύκλους, θα προσπαθήσουμε να φωτίσουμε τα γεγονότα και τους πρωταγωνιστές αυτών· με μόνη αξίωση την άντληση χρήσιμων συμπερασμάτων. Συμπερασμάτων που θα οπλίσουν με γνώση εκείνους που θέλουν τον πραγματικό πλούτο κάθε τόπου, τον λαό του δηλαδή, στο προσκήνιο της εξέλιξης και όχι παθητικό δέκτη προειλημμένων αποφάσεων.

Ως εκ τούτου, προσδεθείτε. Το άλμα στο παρελθόν θα έχει πολλές αναταράξεις… Περισσότερα

Η επέτειος του νόχι!

1 σχόλιο

Τι πραγματικά συνέβη στην οικία του Ιωάννη Μεταξά τα ξημερώματα της 28ης Οκτωβρίου 1940; Ο πιτσιρίκος ανοίγει τα αρχεία του Φόρεϊν Όφις και αποκαθιστά την ιστορική αλήθεια.

Η Ελλάδα είναι η μόνη χώρα που γιορτάζει την είσοδό της στο Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο – οι υπόλοιπες χώρες γιορτάζουν το τέλος του πολέμου. Βέβαια, αυτό έχει μια λογική εξήγηση: μιας και λέμε σε όλους «ΝΑΙ», γιορτάζουμε τη μια φορά που είπαμε «ΟΧΙ».

Από το ’40 και μετά, κανείς δεν μπαίνει στον κόπο να μας ρωτήσει – θεωρούν την καταφατική μας απάντηση δεδομένη και κάνουν όλοι ό,τι γουστάρουν. Περισσότερα

Η Αθήνα ελεύθερη… από το «Όχι»;

Σχολιάστε

https://www.e-dromos.gr/wp-content/uploads/2018/10/21_%CE%9F%CE%9B%CE%9F%CE%A3%CE%95%CE%9B%CE%99%CE%94%CE%9F.jpg

Του Γιώργου Παπαιωάννου

Είναι γνωστή η προσπάθεια να αναδειχθεί τα τελευταία χρόνια ιδιαιτέρως η 12η Οκτωβρίου, η επέτειος της απελευθέρωσης της Αθήνας από τη ναζιστική κατοχή. Αφίσες σε μετρό, τηλεοπτικά αφιερώματα, δεκάδες εκδηλώσεις, προβολές και ομιλίες και φέτος. Πρωταγωνιστές η Περιφέρεια Αττικής, η ΕΡΤ, η Βουλή και γενικώς οι κρατικοί φορείς. Μέχρι εδώ όλα φαίνονται από αθώα έως πολύ ευχάριστα. Τι κρύβεται όμως πίσω από αυτή την προσπάθεια;

Ο τρόπος με τον οποίο γίνεται αντιληπτή ή μεταφέρεται η ιστορία της χώρας, δεν έχει μικρή σημασία. Δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι ο δημόσιος διάλογος, αρκετές φορές τα τελευταία χρόνια έχει περιστραφεί γύρω από ζητήματα όπως οι παρελάσεις, αλλαγές στα σχολικά βιβλία (ο «συνωστισμός» της κας Ρεπούση) ή ακόμα θεατρικές παραστάσεις και τηλεοπτικές σειρές (Σκάι κ.λπ.) για την ελληνική ιστορία. Περισσότερα

Το χρέος για αρχάριους. Μια ιστορική επισκόπηση

Σχολιάστε

Του Σπύρου Μαρκέτου

Ένας κόσμος χρεωμένος

Τον φετινό Απρίλη το χρέος της πραγματικής οικονομίας προς τους χρηματοπιστωτικούς οργανισμούς έφτασε το 318% του προϊόντος παγκόσμια. Μέσα στο πρώτο τρίμηνο του 2018 κάθε κάτοικος του πλανήτη επιβαρύνθηκε κατά μέσον όρο χίλια δολλάρια, χρωστώντας πλέον 35.000 δολλάρια περίπου,[1], τα οποία έχουν ήδη αυξηθεί στους μήνες που μεσολάβησαν. Το ζήτημα του χρέους, που μέχρι τη παγκόσμια χρηματοπιστωτική κρίση του 2008 απασχολούσε μοναχά μερικούς ριζοσπάστες και κάποιους ειδικούς, βρίσκεται τώρα στο επίκεντρο των πολιτικών συγκρούσεων, της δημόσιας προσοχής και των ιδιωτικών πονοκέφαλων.

Το χρέος είναι η αντίστροφη όψη του πλούτου των χρηματιστών, πλούτου που τώρα πια έχει τόσο πολύ αυγατίσει ώστε ορίζει την ιστορική μας περίοδο ο όρος χρηματιστικοποίηση, άγνωστος στον πολύ κόσμο ως πρόσφατα. Στην ‘εποχή των χρηματιστών’, όπως ονομάστηκε επίσης ο καιρός μας, “ο χρηματιστής πλουτίζει τόσο εντυπωσιακά ώστε γίνεται πρωταγωνιστής της καπιταλιστικής ανάπτυξης, παίρνοντας το ρολο που είχε ως πρόσφατα ο βιομήχανος”.[2]”. Οι κάτοχοι χρηματιστικού κεφαλαίου είναι ελάχιστοι, αλλά ασκούν τεράστια εξουσία. Περισσότερα

Hip hop μάχες στα στενά του Καράκας

Σχολιάστε

INFOWAR

Του Άρη Χατζηστεφάνου

Μια «ιστοριογράφος» της rap διηγείται την πορεία της μουσικής σκηνής από τα γκέτο του Μπρονξ μέχρι τις παραγκουπόλεις του Καράκας. Μια ιστορία με αρχή, μέση και αβέβαιο τέλος

Αποστολή, Καράκας  

«Δεν εισαγάγαμε τη hip hop από το Μπρονξ, εμείς τη δημιουργήσαμε», μου λέει πριν καλά καλά ξεκινήσουμε τη συνέντευξη η Apolonia. Σαν να θέλει να ξεκαθαρίσει τους βασικούς κανόνες του παιχνιδιού, πριν κάνω κάποια «λάθος» ερώτηση. Το «εμείς», στη συγκεκριμένη περίπτωση, αναφέρεται στους Πορτορικανούς, τους Δομινικανούς, τους Μεξικανούς και τους Βενεζουελάνους που βρέθηκαν στα αμερικανικά γκέτο μαζί με τον μαύρο πληθυσμό των ΗΠΑ. Η ιστορία που θέλει να μου διηγηθεί αφορά τους «ανέγγιχτους» των μεγάλων πόλεων, που έζησαν τις λαμπρές ημέρες ενός μουσικού ρεύματος πριν γίνει εμπορεύσιμο προϊόν ή εργαλείο πολιτικής προπαγάνδας. Περισσότερα

1955: Η Ελλάδα στη δίνη της υποτέλειας και του Ψυχρού Πολέμου

Σχολιάστε

https://www.e-dromos.gr/wp-content/uploads/2018/09/rsz_30-31_%CE%A6%CE%A9%CE%A4%CE%9F_2_%CE%A0%CE%95%CE%A1%CE%99%CE%A0%CE%A4%CE%95%CE%A1%CE%9F_421.jpg

Του Στέλιου Ελληνιάδη

Τα γεγονότα δεν είναι ακατάγραπτα. Ούτε το τι ακριβώς συνέβη εκείνη τη νύχτα, ούτε το ποιο ήταν το γεωπολιτικό περίγραμμα, ούτε το τι επακολούθησε. Παρ’ όλ’ αυτά, το όλο «συμβάν», του οποίου το πογκρόμ των ολίγων ωρών της 6ης προς την 7η Σεπτεμβρίου αποτελεί κορύφωση, εγκιβωτίστηκε ιστορικά αφού προηγουμένως του αφαιρέθηκαν ή αμβλύνθηκαν όλες οι ενοχοποιητικές αιχμές που αφορούσαν βασικούς «παίκτες».

Στον ελληνικό Τύπο υπήρξε άμεση κάλυψη, με πολλές συγκλονιστικές φωτογραφίες από τις καταστροφές και μαρτυρικές αφηγήσεις αυτοπτών. Αλλά κι αυτό δεν κράτησε για πολύ. Μέχρι το τέλος του χρόνου το «θέμα» είχε περάσει στις πίσω σελίδες ή αναφερόταν σποραδικά. Στον διεθνή Τύπο, η κάλυψη ήταν μάλλον περιορισμένη. Ούτε οι τρομακτικές καταστροφές εκκλησιών, μνημείων, σκευών και εικόνων ανυπολόγιστης ιστορικής, θρησκευτικής και καλλιτεχνικής αξίας, δεν συγκίνησαν τους Δυτικούς. Οι μεγάλες αμερικάνικες εφημερίδες, με παγκόσμια εμβέλεια και επιρροή, σχεδόν αγνόησαν το «συμβάν» και οι αγγλικές το διαχειρίστηκαν με το γνωστό βρετανικό φλέγμα που ενεργοποιείται κάθε φορά που οι βρετανοί ιθύνοντες βγάζουν την ουρά τους απ’ έξω. Όποιες ανταποκρίσεις αναφέρονταν στις καταστροφές, δεν έθιγαν τη βρετανική ευθύνη. Περισσότερα

Οι Αφρικανοί Κατακτούν την Σαλονίκη

Σχολιάστε

Του Κώστα Λουλουδάκη (Ιουλιανού)

Οι βασικές ιδεολογικές δομές, μέσω των οποίων κυβερνάται ιεραρχικά ο Κόσμος σήμερα, αναπτύχθηκαν κατά την διάρκεια της αποικιοκρατίας∙ έφτασαν, όμως, στο απόγειό τους κατά την διάρκεια του 19ου αιώνα, όπου η επέκταση μερικών ευρωπαϊκών κρατών είχε φτάσει σε σημείο να ελέγχει τα εννιά δέκατα της Υφηλίου.

Πώς οι Ευρωπαίοι νομιμοποιούσαν αυτήν την εγκληματική, στυγερή και γενοκτονική  κατάκτηση;

Ας αφήσω να απαντήσει το ερώτημα ένας στοχαστής της ευρωπαϊκής διανόησης, ο Βρετανός James Lorimer (1818-1890), ο οποίος διετέλεσε καθηγητής διεθνούς δικαίου στο Πανεπιστήμιο του Εδιμβούργου και ιδρυτικό μέλος του «The Institute of International Law», οργανισμός αφιερωμένος στην ανάπτυξη του διεθνούς δικαίου. Ο καθηγητής Λόριμερ άφησε παρακαταθήκη στην ανθρωπότητα, ως νομική αυθεντία που ήταν, την επιστημονική διαπίστωση πως: «από την στιγμή που ένα πολιτισμένο έθνος έχει συνειδητά την ισχύ να βοηθήσει μια οπισθοδρομική φυλή να προχωρήσει μπροστά προς το στόχο της ανθρώπινης ζωής, τότε είναι υποχρεωμένο να ασκήσει την ισχύ του, και κατά την άσκησή της έχει το δικαίωμα να υιοθετήσει τη στάση κηδεμόνα και να παραμερίσει εντελώς την κατώτερη θέληση της οπισθοδρομικής φυλής».(Mark Mazower: Κυβερνώντας τον Κόσμο. Εκδόσεις Αλεξάνδρεια) Περισσότερα

31 Αυγούστου 1923. Ο Μουσολίνι βομβαρδίζει και καταλαμβάνει την Κέρκυρα

Σχολιάστε

του Ανδρέα Δενεζάκη

Ηταν το μεσημέρι της Παρασκευής 31 Αυγούστου 1923. Στο λιμάνι της Κέρκυρας εμφανίζεται και αγκυροβολεί ισχυρή μοίρα του ιταλικού στόλου, συνοδευόμενη από υδροπλάνα. Με ναυαρχίδα το  «Κόντε ντι Καβούρ», τρία θωρηκτά, τα «Ντουίλια», «Τζούλιο Τσεζάρε» και «Τζουζέπε Βέρντι», δυο βαρέα και δυο ελαφρά καταδρομικά, τρία μεταγωγικά, έξι αντιτορπιλικά, ένα υποβρύχιο και μερικά τορπιλοβόλα.

Γύρω στις 3.00 το μεσημέρι αποβιβάζεται στο λιμάνι ο Ιταλός πλοίαρχος Φοσκίνι και επιδίδει εκ μέρους του αντιναύαρχου Σολάρι, τελεσίγραφο στον νομάρχη Πέτρο Ευριπαίο με το οποίο ζητούσε να του παραδοθεί το νησί, εντός 30 λεπτών, χωρίς ένοπλη αντίσταση. Μετά από σύντομη σύσκεψη του νομάρχη με τους εκπροσώπους των διοικητικών αρχών του νησιού ο Ευριπαίος δηλώνει ότι δεν έχει την εξουσιοδότηση να παραδώσει το νησί, αλλά επειδή δεν διέθετε και στρατιωτικές δυνάμεις (ούτε 100 στρατιώτες δεν υπήρχαν στο νησί) δεν θα επιχειρούσε να αντισταθεί. Ζήτησε από τον Φοσκίνι ολιγόωρη προθεσμία, την υποβολή των όρων παράδοσης του νησιού, την διασαφήνιση του είδους της κατάληψης. Περισσότερα

Η «έξοδος» από τα Μνημόνια και τα άλογα του Χόμπσον

Σχολιάστε

«Έξοδος» από τη μνημόνια

Του Γιώργου Τσιάρα

Διαβάζοντας όλες αυτές τις μέρες διάφορα δήθεν ψυχοπονιάρικα γερμανικά και βρετανικά δημοσιεύματα (Handelsblatt, Welt, Economist κ.ά.), εν όψει της επικείμενης –και απολύτως πλασματικής– «εξόδου από τα Μνημόνια», για την απρόσμενα μεγάλη αντοχή του ελληνικού λαού στις κακουχίες, που όμως όλα ανεξαιρέτως κατέληγαν στην ανάγκη για «ολοκλήρωση των μεταρρυθμίσεων» (διάβαζε: του ξεπουλήματος των τελευταίων δημόσιων «φιλέτων» και της πλήρους κατάργησης των εργασιακών κεκτημένων) και φυσικά σε κλασικές παραινέσεις τύπου «σκάσε και σκάβε», θυμήθηκα την «εκλογή του Χόμπσον».

Ο Τόμας Χόμπσον, που λέτε, ήταν ιδιοκτήτης ενός μεγάλου στάβλου με περίπου 40 άλογα στο Κέμπριτζ της εποχής των Τυδώρ, στα τέλη του 16ου αιώνα: όταν έμπαινες στον στάβλο του για να νοικιάσεις ένα άλογο, ο εν λόγω κύριος σου έδινε την επιλογή να διαλέξεις όποιο ζωντανό ήθελες, αρκεί να ήταν το πιο κοντινό στην κεντρική πόρτα – είτε σου άρεσε είτε όχι. Περισσότερα

Η ψεύτικη ιστορία που διακινούν οι φασίστες για Γκεστάπο και ΕΛΑΣ

Σχολιάστε

γκεστάπο

Με αφορμή τις πρόσφατες διαδικτυακές συζητήσεις σχετικά με μια φωτογραφία που υποτίθεται ότι απεικονίζει στελέχη του ΕΛΑΣ Πελοποννήσου με Γερμανούς αξιωματικούς, ο Κόκκινος Φάκελος θεωρεί σκόπιμο να παραθέσει μια ανάλυση της υπόθεσης, που έβγαλε πολλούς λάτρεις του Χίτλερ από τις διαδικτυακές τους τρύπες, μαζί με μπόλικο ακόμα κόσμο που δέχεται αβίαστα τέτοιες απόψεις και θεωρίες που δεν στέκουν στην κριτική σκέψη.

Ξεκινώντας από το γεγονός ότι μια μόνο φωτογραφία δεν μπορεί να αποτελεί απόδειξη για τίποτε ,ιδιαίτερα όταν δεν εντάσσεται σε κάποιο αρχείο και δεν συνοδεύεται από άλλα στοιχεία, όπως ντοκουμέντα, μαρτυρίες κτλ, θα ξεκινήσουμε με μια απλή ανίχνευση του από που προήλθε η εν λόγω φωτογραφία.

Περισσότερα

ΔΕΝ ΞΕΧΝΑΜΕ: Το μπλόκο της Κοκκινιάς 17/8/1944 (Δείτε το ΒΙΝΤΕΟ)

3 Σχόλια

ΚΕΙΜΕΝΑ- ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: Γιάννης Αναγνωστόπουλος

Το ιστορικό γεγονός

Η τριπλή Κατοχή πλησιάζει στο τέλος της. Ο ναζισμός εντείνει τη βαρβαρότητά του ενάντια στον ελληνικό λαό. Σε μια κακόφημη γωνιά της Κοκκινιάς, Γερμανοί με ντόπιους συνεργάτες τους αναθέτουν σε έναν μαυραγορίτη ρόλο καταδότη. Ο μαυραγορίτης συμβάλλει στο Μπλόκο, που οδήγησε στη σύλληψη εκατοντάδων αγωνιστών, στο βασανισμό και την εκτέλεση 315 ηρώων του λαϊκού και ΕΑΜικού κινήματος.

Ηταν 17 Αυγούστου 1944. Περίπου στις 2.30 το πρωί δεκάδες γερμανικά καμιόνια περικυκλώνουν τις γύρω από την Κοκκινιά περιοχές – από Κορυδαλλό, Αιγάλεω, Δαφνί, Ρέντη, μέχρι Κερατσίνι, Φάληρο και Πειραιά. Μαζί με τους ναζί κατακτητές, καταφθάνει στην προσφυγούπολη, τη «Μικρή Μόσχα», όπως χαρακτηριζόταν η Κοκκινιά, το μηχανοκίνητο τμήμα του δοσίλογου Ν. Μπουραντά. Περίπου 3.000 οπλισμένοι με πολυβόλα, όλμους, μυδράλια, ταχυβόλα, αυτόματα. Γερμανοί και ταγματασφαλίτες κυκλώνουν την πόλη. Περισσότερα

13 Αυγούστου 1968: Η απόπειρα δολοφονίας κατά του Παπαδόπουλου από τον Α. Παναγούλη!

Σχολιάστε

002

Είναι Τρίτη και 13 Αυγούστου 1968. Ο δικτάτορας Γεώργιος Παπαδόπουλος επιβιβάζεται, στις 7.30 το πρωί, στο τεθωρακισμένο αυτοκίνητό του και αναχωρεί από την εξοχική του κατοικία στο Λαγονήσι για την Αθήνα.

Μεγάλη η πομπή. Μοτοσικλετιστές και αυτοκίνητα με αστυνομικούς μπρος και πίσω. Στις 7.40 η πομπή φθάνει στο 31ο χιλιόμετρο και οι πάντες αιφνιδιάζονται- τρομακτική έκρηξη προκαλεί, κατά το πόρισμα, δύο «μικρούς κρατήρες διαμέτρου 1.10-1.20 μ. και βάθους 0,60 μ.». Θύματα ουδέν. Ούτε οι προπομποί του δικτάτορα δεν είχαν φθάσει στο σημείο της έκρηξης… Περισσότερα

Χάικε και Κατρίν

Σχολιάστε

στίβος

Του Γιάννη Κωνσταντινίδη

Τη δεκαετία του 1980 και ώς τις αρχές της δεκαετίας του 1990 τις γνώριζα όλες με τα μικρά τους ονόματα. Μαρίτα, Μάρλις, Γκριτ, Χάικε, Κατρίν. Τα κορίτσια με τις μπλε-μοβ φανέλες σάρωναν στους δρόμους ταχύτητας, στα άλματα και στις ρίψεις.

Ο γυναικείος στίβος έδινε σε κάθε μεγάλη διοργάνωση στην Ανατολική Γερμανία υπερδιπλάσιο αριθμό μεταλλίων από αυτόν που κέρδιζε η Δυτική Γερμανία με τον υπερδιπλάσιο από την Ανατολική πληθυσμό.

Λίγα μόλις χρόνια μετά την ένωση των δύο Γερμανιών –και μετά από μια αμφιταλάντευση της πολιτικά κυρίαρχης Δυτικής Γερμανίας για τη διαχείριση του επαγγελματικού πρωταθλητισμού της Ανατολικής Γερμανίας που τελικά κατέληξε στη σιωπηρή απομόνωση των ανθρώπων εκείνων που εμπλέκονταν στο σύστημα ανάδειξης υπεραθλητών «με κάθε μέσο», οι μπλε-μοβ φανέλες ξεχάστηκαν και τα περισσότερα χρυσά κορίτσια εξαφανίστηκαν από τους στίβους. Περισσότερα

Όταν τα χρέη της Γερμανίας «κουρεύτηκαν» κατά 60%

Σχολιάστε

Στις 27 Φεβρουαρίου 1953 οι πιστωτές της Γερμανίας με πρωτοβουλία των ΗΠΑ συγκεντρώθηκαν στο Λονδίνο για να διευθετήσουν το χρέος της Γερμανίας και συγκεκριμένα αυτό της Δυτικής Γερμανίας. Το γερμανικό χρέος (προπολεμικό και μεταπολεμικό) ανερχόταν σε 32 δισεκατομμύρια μάρκα, χωρίς να υπολογίζονται οι πολεμικές επανορθώσεις και αποζημιώσεις. Στους πιστωτές περιλαμβάνονταν χώρες, όπως οι Ηνωμένες Πολιτείες, ο Καναδάς, η Γαλλία, η Μεγάλη Βρετανία, το Ιράν, η Ιταλία, η Ισπανία, η Ελβετία, η Γιουγκοσλαβία, η Νότιος Αφρική και η Ελλάδα. Η Σοβιετική Ένωση και οι χώρες της Ανατολικής Ευρώπης δεν συμμετείχαν στις διαπραγματεύσεις. Περισσότερα

Γιατί ο Μεταξάς ΗΤΑΝ φασίστας!

Σχολιάστε

Του Γιώργου Μαργαρίτη

Το μακρινό 2012 στο Πρόταγκον δημοσιεύτηκε ένα αρθράκι που επιχειρούσε να πει ότι ο Μεταξάς δεν ήταν φασίστας. Να η απάντηση.

Στα πρώτα χρόνια της «μεταπολίτευσης» το αστικό πολιτικό σύστημα που διαδέχθηκε τη χούντα είχε μερικές «κόκκινες γραμμές», τις οποίες και σεβόταν υποδειγματικά. Οι πνευματικές ελίτ του συστήματος καταδίκαζαν μετά βδελυγμίας κάθε «εκτροπή» (δικός τους όρος) του αστικού συστήματος στο παρελθόν προς καταστάσεις δικτατορικές ή φασιστικές. Ας μην ξεχνάμε ότι η νομιμοποιητική και εξωραϊστική βάση του νέου συστήματος ήταν η αντιδικτατορική αντίσταση των αστικών δυνάμεων έστω και αν αυτή συνοψιζόταν στην έκρηξη βομβών ικανών να προκαλέσουν την επέμβαση των Ευρωπαίων κηδεμόνων του Συμβουλίου της Ευρώπης, αποφεύγοντας την «εκτροπή» της λαϊκής εξέγερσης.

Σε αυτό το πλαίσιο οι ίδιες αυτές ελίτ δεν παρέλειπαν κάθε Αύγουστο να καταδικάζουν το καθεστώς της «4ης Αυγούστου», τη δικτατορία δηλαδή του Μεταξά – για ειδικούς λόγους (ο Μεταξάς πέθανε το 1941, ο Γεώργιος επέστρεψε στη χώρα το 1946 για να τη σώσει από τον κομμουνισμό…) ξεχνούσαν τον Γεώργιο Β’ Γλύξμπουργκ, καθόλα συνεταίρο του Μεταξά στη δικτατορία. Περισσότερα

Η δικτατορία της 4ης Αυγούστου και η γέννηση του ελληνικού φασισμού

Σχολιάστε

Toυ Σπύρου Μαρκέτου

Κοινοβούλιο και δικτατορία

Η μεγάλη καμπή

Το 1930 η κυβέρνηση Βενιζέλου μεσουρανούσε. Ο χαρισματικός ηγέτης των Φιλελευθέρων, ανατρέποντας τις πολιτικές ισορροπίες, είχε επιστρέψει από την αυτοεξορία του σαν σωτήρας, και φαινόταν να έχει εδραιωθεί. Το αντίπαλο καπιταλιστικό στρατόπεδο, οι αντιβενιζελικοί, που δεν ήταν πάντοτε και μοναρχικοί, παρέπαιε διασπασμένο και αδύναμο. Διώχνοντας από την κυβέρνηση την προηγούμενη ηγεσία του κόμματος των Φιλελευθέρων, που ο ίδιος είχε ιδρύσει παλιότερα, ο Βενιζέλος είχε κερδίσει πρωτοφανή πλειοψηφία στις εκλογές του 1928. Έμοιαζε να ελέγχει τις πολιτικές εξελίξεις και να είναι νομιμοποιημένος στη συνείδηση των περισσοτέρων. Όπως και σύγχρονοί μας πολιτικοί, επαγγελλόταν την εφαρμογή μεταρρυθμίσεων που θα βελτίωναν τη θέση των φτωχότερων όχι με ανακατανομή του πλούτου, αλλά μέσα από την αύξηση της παραγωγικότητας κι επομένως της εθνικής παραγωγής.

Η μοναρχία είχε διωχτεί, ενώ οι οπαδοί της είχαν απομακρυνθεί από τη διοίκηση του στρατού. Ο εξωτερικος δανεισμός παρουσιαζόταν σαν λύση για την ανάκαμψη της οικονομίας μέσα στο καπιταλιστικό πλαίσιο, ενώ η ίδρυση της Τράπεζας της Ελλάδος υποσχόταν να ενσωματώσει την Ελλάδα στις διεθνείς χρηματοπιστωτικές ροές. Οι παραγωγοί της υπαίθρου δεν ζούσαν καλύτερα από πριν, αλλά είχαν κατευναστεί με την αγροτική μεταρρύθμιση που τους υποσχόταν πως θα γίνονταν ιδιοκτήτες της γης τους. Οι εργαζόμενοι καταστέλλονταν μαζικά με το Ιδιώνυμο νομοθέτημα, που θεσμοποιούσε τη δίωξη των αριστερών ιδεών και ακόμη και της συνδικαλιστικής δράσης. Η πολιτική σταθερότητα έμοιαζε εξασφαλισμένη. Περισσότερα

Older Entries