Αρχική

Ιστορίες χρηματιστηρίου 1999

Σχολιάστε

Κάπου διάβαζα τις προάλλες ότι εντός των ημερών και λίγο πριν την οριστική παραγραφή της υπόθεσης, αρχίζει η νέα δίκη των κατηγορουμένων για το σκάνδαλο «Χρηματιστήριο-1999». Πρόκειται για τους 36 που αθωώθηκαν το 2013 αλλά θα ξανακαθήσουν στο εδώλιο, μετά την αναίρεση που άσκησε κατά της αθωωτικής απόφασης ο αντιεισαγγελέας τού Αρείου Πάγου Χαράλαμπος Βουρλιώτης.

Ο φίλος είναι γιατρός. Τον συνάντησα πρωί-πρωί, τυχαία, στον δρόμο. Μόλις με είδε, πλησίασε κάνοντας τον σταυρό του. «Γιατί σ’ έπιασαν τα θρησκευτικά σου, ρε Γιώργη;» ρώτησα. Με κοίταξε σαν χαμένος. «Τώρα που έβγαινα από την πολυκατοικία, άκουσα ψιθύρους από την σκάλα που πάει στο υπόγειο. Πάω να δω τι συμβαίνει και βλέπω την κυρα-Κούλα την καθαρίστρια να μιλάει στο κινητό για κάτι μετοχές που ήθελε να αγοράσει επειδή έμαθε ότι θα ανέβαιναν». Έκανε πάλι τον σταυρό του σηκώνοντας το βλέμμα στον ουρανό. «Μέχρι και η κυρα-Κούλα έχει πληροφορίες, ρε συ. Εμείς τι διάβολο κάνουμε;», συμπλήρωσε με απόγνωση.

Περισσότερα

Ο ναυτικός αποκλεισμός της Ελλάδας από την Αγγλία για 3.750 δραχμές

Σχολιάστε

Η συμπεριφορά των «Μεγάλων Δυνάμεων», Αγγλίας, Γαλλίας και τσαρικής Ρωσίας, απέναντι στο νεότευκτο ελληνικό κράτος, μετά την επανάσταση του 1821, είναι χαρακτηριστική των σχέσεων εξάρτησης και υποτέλειας των ελληνικών κυβερνήσεων με τους «προστάτες».

Ένα επεισόδιο που αποτυπώνει αυτό το πλέγμα των σχέσεων είναι η «υπόθεση Πατσίφικο», που εκτυλίχτηκε στην Αθήνα τη διετία 1849- 1850.

Το Πάσχα του 1849 η ελληνική κυβέρνηση απαγόρευσε ένα λαϊκό έθιμο, «το κάψιμο του Ιούδα», ή «το κάψιμο του Εβραίου», όπως το ονόμαζαν αρκετοί. Η απαγόρευση αυτή είχε συμπέσει με την επίσκεψη του οίκου Ρότσιλντ για τη σύναψη νέου δανείου με την ελληνική κυβέρνηση και λόγω της εβραϊκής καταγωγής των επικεφαλής της, η απαγόρευση αυτή είχε εξοργίσει πολλούς. Περισσότερα

Οι Ναζί Στην C.I.A

Σχολιάστε

operationpaperclip1

του Κώστα Λουλουδάκη

Ημεροδρόμος

Η χειραγώγηση της μεταπολεμικής πολιτικής σκηνής από την ακροδεξιά και τους φασίστες έλκει την καταγωγή της στην περίοδο πριν από το τέλος του Β¨ Παγκοσμίου Πολέμου, όταν το Αμερικανικό OSS (Office of Strategic Service) που ήταν προκάτοχος της CIA, λειτουργώντας υπό την καθοδήγηση του Allen Dulles (μετέπειτα διευθυντή της CIA) και του James Angleton (μετέπειτα διευθυντή του τμήματος αντικατασκοπείας της CIA), εργαζόταν για να εξουδετερώσει τη μεταπολεμική πολιτική επιρροή των κομμουνιστών που έλεγχαν τις αντιστασιακές οργανώσεις σε βασικές χώρες όπως Γαλλία, Ιταλία, και Ελλάδα.

Για πολλούς φασίστες η Ιταλία και το Βατικανό αποτελούσε τον πιο δημοφιλή προορισμό τους όπου αν έφταναν  μπορούσαν με άνεση και την βοήθεια των ταξιδιωτικών εγγράφων, που αφειδώς τους χορηγούσε ο Ερυθρός Σταυρός να κρύψουν τα ίχνη τους και να εξαφανιστούν σε χώρες της Λατινικής Αμερικής – χώρες στις οποίες η καθολική Εκκλησία έχει μεγάλη εξουσία- μα και στην Βρετανία, τον Καναδά, την Αυστραλία και βέβαια τις Ηνωμένες Πολιτείες. Περισσότερα

Η ιστορία ως πεδίο μάχης

Σχολιάστε

Η ιστορία ως πεδίο μάχης

του Στέλιου Ελληνιάδη

Για το 80% της ανθρωπότητας ο μεσαίωνας έληξε ξαφνικά στη δεκαετία του 1950 (Έρικ Χόμπσμπαουμ, Εποχή των Άκρων)

Το σίγουρο είναι ότι, χαρτογραφώντας τα ρεύματα των διανοουμένων στη μεταπολεμική και ιδίως τη μετασοβιετική εποχή, ισχυρή είναι η τάση αναθεώρησης της ιστορίας σε μία κατεύθυνση ανατροπής μιας κατά κάποιον τρόπο ισορροπίας των προσεγγίσεων που ίσχυε μέχρι τότε. Και δεν είναι τόσο η μείωση των υποστηρικτών της μιας άποψης, όσο η ευκολία και η μεθόδευση με την οποία η κοινωνία εξοικειώνεται με την άλλη άποψη. Ούτε αυτή η αναθεώρηση καλύπτει όλα τα επίμαχα ζητήματα, αλλά η επικράτησή της στα κύρια μέτωπα των αντιπαραθέσεων συσκοτίζει μερικά άλλα σημεία που δεν μπορούν ακόμα να αμφισβητηθούν και να αναθεωρηθούν, μπορούν, όμως, να περιοριστούν σε ένα κατώτερο επίπεδο προσοχής, να πάψουν να θεωρούνται σημαντικά και πρωτεύοντα.

Για παράδειγμα, ένα μεγάλο ζήτημα γύρω από το οποίο οι προσεγγίσεις και ερμηνείες συγκρούστηκαν είναι η Γαλλική Επανάσταση. Αλλά και για το ζήτημα του φασισμού αναπτύχθηκαν διάφορες ερμηνείες. Αντιθέτως, για το ζήτημα της αποικιοκρατίας, διατηρείται μια γενική συμφωνία για την καταστρεπτική της επίδραση σε όλο τον κόσμο, παραγνωρίζεται, όμως, ο αγώνας των λαών ενάντιά της. Επίσης, ένα άλλο επίμαχο ζήτημα αφορά την επανάσταση στη Ρωσία και τη φύση και το χαρακτήρα του σοβιετικού καθεστώτος. Η εκ νέου αποτίμησή του ξεκίνησε από το ρεύμα διαγραφής κάθε θετικού στοιχείου και συμπεράσματος που σχετίζεται με τα εγχειρήματα ή τις απόπειρες οικοδόμησης σοσιαλιστικών συστημάτων, για να φτάσει στις μέρες μας να αμφισβητείται ακόμα και η αξία της σοσιαλδημοκρατικής εκδοχής του καπιταλιστικού συστήματος. Περισσότερα

Δεκεμβριανά 1944. Σαν σήμερα πριν 72 χρόνια. – Η Μάχη της Αθήνας (ΒΙΝΤΕΟ)

1 σχόλιο

Πηγή : radiobubble

Αναδημοσίευση : Αδέσποτος

closequote3Δεκεμβριανά οι πρώτοι νεκροίΑν θέλουμε πραγματικά κάποια στιγμή να δούμε το γιατί έχουμε φτάσει ως εδώ, πρέπει να γυρίσουμε πίσω. Να δούμε τα ιστορικά γεγονότα. Είναι εύκολο να καταλάβουμε, ότι η σημερινή κατάσταση, είναι η προβολή στο σήμερα, των εθνικών λαθών του Δεκεμβρίου του 1944. 

Το παρακάτω κείμενο είναι από το αφιέρωμα για τα Δεκεμβριανά του 1944, του Γιαννη Νικολόπουλου στο radiobubble.

Αντί προλόγου

«Ενεργήστε σαν να επρόκειτο για κατακτημένη πόλη, στην οποία έχει ξεσπάσει τοπική εξέγερση» (5 Δεκεμβρίου 1944, τηλεγράφημα. Ο βρετανός πρωθυπουργός Ουίνστον Τσώρτσιλ στον υποστράτηγο και διοικητή των Ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων, Ρόναλντ Σκόμπυ).

«Κρατήστε τους γιους σας στο σπίτι, μανάδες της Αθήνας. Ή, ανάψτε για αυτούς, τις λαμπάδες, απόψε τη νύχτα. Ο γέρος της Ντάουνιγκ Στριτ φέρνει πίσω το βασιλιά σας». (Μπέρτολτ Μπρεχτ)Περισσότερα

Ενα σπάνιο ντοκουμέντο του ΕΑΜ: «Οι ξένοι για το Δεκέμβρη»

Σχολιάστε

Fotor1203105959

Ακριβώς ένα χρόνο μετά τη «Ματωμένη Κυριακή» της 3ης Δεκεμβρίου του 1944, το Δεκέμβριο του 1945, το ΕΑΜ εξέδωσε ένα κείμενο με τίτλο: «Οι ξένοι για το Δεκέμβρη». Σ΄ αυτό περιέχονταν υλικά, από δημοσιογραφικές ανταποκρίσεις ξένων εφημερίδων, συνεντεύξεις πολιτικών, συζητήσεις σε κοινοβούλια, εκθέσεις διεθνών οργανισμών, καταθέσεις αυτοπτών μαρτύρων. Πρόκειται για ένα συντριπτικό «κατηγορώ» εναντίον του βρετανικού ιμπεριαλισμού, αλλά και των ντόπιων συνεργατών του. Περισσότερα

Υπήρχαν νεκροί στο Πολυτεχνείο;

Σχολιάστε

mpogiopoulosΤου Νίκου Μπογιόπουλου

Κάποτε ρώτησαν τον Γκέμπελς αν υπήρχαν κρεματόρια κι αν οι ναζί είχαν επιδοθεί στην εξολόθρευση των Εβραίων. Κι εκείνος απάντησε: «Αδύνατον, αν συνέβαινε κάτι τέτοιο θα το γνώριζα»! Η ιστορία του γκεμπελισμού είναι επομένως παλιότερη των αποβρασμάτων που την υπηρετούν. Η διαφορά πλέον είναι ότι ο γκεμπελισμός πέραν των παλιών μεθόδων, αξιοποιεί και νέες μορφές διάχυσής του, όπως για παράδειγμα αυτός ο παράλληλος και συχνά ανεξέλεγκτος κόσμος του διαδικτύου. Όποιος επιχειρήσει να σερφάρει τούτες τις μέρες της επετείου του Πολυτεχνείου στο διαδίκτυο θα διαπιστώσει ότι είναι αδύνατον να μείνει ανέγγιχτος από τα βρομόνερα του γκεμπελισμού. Η προσφιλής ενασχόληση των διαδικτυακών «ΕΣΑτζήδων» είναι  η διακίνηση της θεωρίας πως «δεν υπήρξαν νεκροί στο Πολυτεχνείο» και πως «οι νεκροί  του Πολυτεχνείου είναι μύθος»… Περισσότερα

Τι έκανες στον πόλεμο, φασίστα;

Σχολιάστε

https://i2.wp.com/www.thepressproject.gr/photos/fas1477635704.jpg

Του Νίκου Μπογιόπουλου

Σήμερα συμπληρώνονται 76 χρόνια από το μεγαλειώδες «Όχι» του ελληνικού λαού στον φασίστα εισβολέα. Ένα «Όχι» που ο ανθός του τόπου το έγραψε με το αίμα του στην Πίνδο και αμέσως μετά την ναζιστική κατοχή με το ΕΛΑΣίτικο ντουφέκι στα βουνά της χώρας, με την ΕΑΜική Αντίσταση και το ΕΠΟΝίτικο χωνί σε κάθε γωνιά της Ελλάδας.

Το «Όχι» της 28ης Οκτώβρη, μετά την απελευθέρωση από τις χιτλερικές ορδές συνεχίστηκε όταν οι γερμανοτσολιάδες, οι ταγματασφαλίτες, οι δοσίλογοι και οι απόντες από το έπος της Εθνικής Αντίστασης βρήκαν τη θέση τους στην αγκαλιά της αγγλοκρατίας και της αμερικανοκρατίας.

Ήταν αυτοί και οι πάτρωνές τους που για να διατηρήσουν την Ελλάδα κάτω από την οικονομική και πολιτική τους κυριαρχία, ξεκίνησαν έναν μονομερή εμφύλιο ενάντια στην ίδια την ελπίδα για μια Ελλάδα της δημοκρατίας και της κοινωνικής προκοπής. Περισσότερα

O κρυμμένος πόλεμος (video)

1 σχόλιο

0

Ένα βρετανικό ντοκιμαντέρ παραγωγής του 1986 σε σκηνοθεσία του Anthony Howard που προβλήθηκε μία μόνο φορά στη βρετανική τηλεόραση και κατόπιν απαγορεύτηκε. Αφορά την ανάμιξη της βρετανικής κυβέρνησης στα πολιτικά πράγματα της Ελλάδας κατά τη διάρκεια και μετά τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο, που επιχειρηματολογείται ότι υπήρξε βασικός καταλύτης στον ελληνικό εμφύλιο πόλεμο και που ακολουθήθηκε από την αμερικανική ανάμιξη (σύμφωνα με το δόγμα Τρούμαν)

Το ντοκιμαντέρ αποτελείται κυρίως από συνεντεύξεις Ελλήνων, Βρετανών και Αμερικανών συμμετεχόντων, στρατιωτών, αξιωματούχων, πολιτικών και απλών ανθρώπων

Περισσότερα

Η επέτειος του νόχι!

1 σχόλιο

Τι πραγματικά συνέβη στην οικία του Ιωάννη Μεταξά τα ξημερώματα της 28ης Οκτωβρίου 1940; Ο πιτσιρίκος ανοίγει τα αρχεία του Φόρεϊν Όφις και αποκαθιστά την ιστορική αλήθεια.

Η Ελλάδα είναι η μόνη χώρα που γιορτάζει την είσοδό της στο Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο – οι υπόλοιπες χώρες γιορτάζουν το τέλος του πολέμου. Βέβαια, αυτό έχει μια λογική εξήγηση: μιας και λέμε σε όλους «ΝΑΙ», γιορτάζουμε τη μια φορά που είπαμε «ΟΧΙ».

Από το ’40 και μετά, κανείς δεν μπαίνει στον κόπο να μας ρωτήσει – θεωρούν την καταφατική μας απάντηση δεδομένη και κάνουν όλοι ό,τι γουστάρουν. Περισσότερα

Ιδιωτική τηλεόραση: 27 χρόνια φαγούρα (8)

1 σχόλιο

21/9/1993: Η Νανά Δούκα-Παλαιτσάκη αναγγέλλει την έναρξη εκπομπής του τηλεοπτικού Σκάι.

Εκτός από το Tempo, για το οποίο μιλήσαμε χτες, ενδιαφέρον έχει η ιστορία και ενός άλλου τηλεοπτικού σταθμού, το όνομα του οποίου εξακολουθεί να μας απασχολεί και θα συνεχίσει να το κάνει εφ’ όσον βρίσκεται ανάμεσα στα τέσσερα που πήραν άδεια κατά τον πρόσφατο διαγωνισμό. Μιλάμε για τον Σκάι των Αλαφούζων.

Λέγαμε τις προάλλες ότι ο Αριστείδης Αλαφούζος έβγαλε στον αέρα τον τηλεοπτικό Σκάι μόλις προκηρύχτηκαν οι εκλογές του 1993, για να κοντράρει τον Μητσοτάκη με τον οποίο είχε χολωθεί επειδή η κυβέρνηση του έκανε κόλπα με την αδειοδότηση τόσο του ραδιοφωνικού Σκάι όσο και του τηλεοπτικού. Μπορούμε να υποθέσουμε ότι τότε ο Αλαφούζος έκανε την κίνησή του δίχως άδεια, νταηλίδικα που λέμε, είτε επειδή ήταν σίγουρος ότι η μεταβατική κυβέρνηση δεν θα είχε ούτε χρόνο ούτε διάθεση να τον κυνηγήσει είτε επειδή πρόσβλεπε στην στήριξη του ΠαΣοΚ. Πράγματι, η μόνη αντίδραση της κυβέρνησης ήταν να βάλει την ΕΡΤ να κάνει παρεμβολές (να ρίχνει «χιόνι») στις συχνότητες εκπομπής τού Σκάι. Όσο για το ΠαΣοΚ, μόλις κέρδισε τις εκλογές, φρόντισε δια χειρός Βενιζέλου και Χαραλάμπους να δώσει την πολυπόθητη άδεια και, μάλιστα, με αναδρομική ισχύ. Περισσότερα

Ιδιωτική τηλεόραση: 27 χρόνια φαγούρα (7)

Σχολιάστε

Η διήγησή μας έχει φτάσει στα τέλη τής δεκαετίας τού ’90. Καθώς πλησιάζουμε προς την νέα χιλιετία, η ιδιωτική τηλεόραση συμπληρώνει μια δεκαετία ζωής και βαδίζει προς την ψηφιακή της εποχή. Μόνο που κανείς δεν δείχνει να βιάζεται, μιας και το ψηφιακό περιβάλλον είναι πολύ λιγώτερο φιλικό προς την ασυδοσία τού αναλογικού. Εν πάση περιπτώσει, το τηλεοπτικό τοπίο σ’ αυτή την πρώτη δεκαετία σημαδεύτηκε και από μερικά γεγονότα μικρότερης σημασίας εκείνων στα οποία έχουμε ήδη αναφερθεί αλλά που αξίζει να σημειώσουμε. Για παράδειγμα, η σημερινή ιστορία είναι αποκαλυπτική για το ποιόν κάποιων εκδοτών που νοιάζονται για την δημοκρατία.

Λέγαμε προ ημερών ότι πίσω από το New Channel του Μανούση μάλλον κρυβόταν ο τότε δήμαρχος Θεσσαλονίκης Σωτήρης Κούβελας. Αυτή η φήμη ενισχυόταν από το γεγονός ότι επί σειρά ετών το New Channel και το TV-100 του δήμου θεσσαλονικέων αντάλλασσαν προγράμματα και έβγαζαν κοινά δελτία ειδήσεων (εκτός από το κεντρικό τους δελτίο). Το κανάλι είχε σαφή πολιτικό προσανατολισμό προς την Νέα Δημοκρατία, όπως άλλωστε δήλωνε και το «New» στο όνομά του. Περισσότερα

Ιδιωτική τηλεόραση: 27 χρόνια φαγούρα (6)

Σχολιάστε

Ο Γιώργος Μπόμπολας εν μέσω των πρώην υπουργών Αντώνη Λιβάνη και Πέτρου Μολυβιάτη (12/9/2009)

Πριν συνεχίσουμε, ας κάνουμε ένα διάλειμμα για να ρίξουμε μια ματιά σε όσα ενδιαφέροντα έγιναν στο παρασκήνιο πριν, κατά και μετά την ψήφιση του νόμου για τον βασικό μέτοχο.

Είπαμε χτες ότι πριν καν αρχίσει να συζητιέται το νομοσχέδιο στην βουλή, ο Μπόμπολας άρχισε τις διαπραγματεύσεις με τον Θόδωρο Αγγελόπουλο προκειμένου να του πουλήσει ολόκληρο τον εκδοτικό του όμιλο, τον Πήγασο, ώστε να μην έχει πρόβλημα με τις υπόλοιπες επιχειρηματικές του δραστηριότητες. Αυτό το γεγονός έκανε τον υπουργό επικρατείας Θόδωρο Ρουσόπουλο να σχολιάσει ότι ο νόμος για τον βασικό μέτοχο θα είναι ο πρώτος νόμος που εφαρμόζεται πριν ψηφιστεί. Περισσότερα

Ιδιωτική τηλεόραση: 27 χρόνια φαγούρα (5)

1 σχόλιο

Έθνος, 19/1/2005: Ο νόμος στοχεύει στην εξόντωση της οικογένειας Μπόμπολα. Τα Νέα, 20/1/2005: Το ΠαΣοΚ συμφωνεί με τον ΣΕΒ ότι ο νόμος είναι απαράδεκτος

Στις 6 Οκτωβρίου 2004, ο μόλις επτά μηνών πρωθυπουργός Κώστας Καραμανλής κάλεσε τους νεοδημοκράτες βουλευτές τού Γ’ θερινού τμήματος να πάρουν έναν μεζέ και να πιουν ένα κρασί για να γνωριστούν καλύτερα. Το σουαρέ πραγματοποιήθηκε στην αγαπημένη ταβέρνα τού προέδρου, στον «Μπαϊρακτάρη», στην αρχή τής οδού Μητροπόλεως. Κατά την διάρκεια του φαγητού, κουβέντα την κουβέντα, η παρέα έπιασε και το θέμα των μεγαλοεκδοτών, οι οποίοι πίεζαν την κυβέρνηση μέσω των μέσων που έλεγχαν. Και τότε ο Καραμανλής ξεστόμισε την -ίσως- πιο σημαντική και πιο βαρειά φράση που βγήκε από τα χείλη του στα 5,5 χρόνια της πρωθυπουργίας του: «Δεν θα αφήσω πέντε νταβατζήδες και πέντε άλλα κέντρα να χειραγωγήσουν την πολιτική ζωή του τόπου, γιατί είναι εύκολα αντιμετωπίσιμα. Αρκεί να κάνουμε εμείς τη δουλειά μας ως νομοθέτες και η δικαιοσύνη τη δική της δουλειά».

Ακόμη κι αν οι φίλοι του είχαν δίκιο όταν ισχυρίστηκαν ότι «ο πρωθυπουργός δεν χρησιμοποιεί τέτοια φρασεολογία», η ουσία είναι ότι εκείνη την ημέρα ο Καραμανλής εκδήλωσε την πρόθεσή του να συγκρουστεί με το μεγαλοεκδοτικό κατεστημένο. Δεν επρόκειτο για κεραυνό εν αιθρία. Ήδη, ο υπουργός επικρατείας και προσωπικός του φίλος Θόδωρος Ρουσόπουλος είχε πάρει εντολή να συντονίσει την κατάρτιση ενός νομοσχεδίου που θα είχε ως στόχο του τους «νταβατζήδες». Περισσότερα

Ιδιωτική τηλεόραση: 27 χρόνια φαγούρα (4)

1 σχόλιο

Νίκος Μαστοράκης, Γιώργος Κουρής (1993)

Κουβέντα την κουβέντα, έχουμε φτάσει στα τέλη του 1993, όταν η κυβέρνηση του ΠαΣοΚ ενέκρινε άδειες για τον 902 και τον Σκάι. Στο μεταξύ, τα αλισβερίσια μεταξύ των επιχειρηματιών τής τηλοψίας έχουν φουντώσει. Παρά το θολό τοπίο και πριν καλά-καλά δοθούν οι «ειδικές άδειες» για δικτύωση εθνικής εμβέλειας, αρχίζουν οι αγοραπωλησίες. Χαρακτηριστικό αυτών των συναλλαγών είναι το ότι αντικείμενό τους δεν είναι μόνο ο εξοπλισμός αλλά και η άδεια εκπομπής, για την οποία ο πωλητής δεν έχει πληρώσει δεκάρα τσακιστή.

Τον χορό ανοίγουν οι Βαρδινογιάννηδες. Όπως έχει αποκαλύψει ο ίδιος ο Γιώργος Κουρής, έστησε το «Κανάλι 29» σε συνεργασία με το «θείο βρέφος» τού ΠαΣοΚ, τον Κώστα Λαλιώτη, με σκοπό να υπάρχει μια φιλοπασοκική φωνή κατά τα δύσκολα χρόνια που ακολούθησαν το «βρόμικο ’89». Με την επάνοδο του ΠαΣοΚ στην εξουσία, η αποστολή ολοκληρώθηκε και ο Κουρής μπορεί να πουλήσει τον σταθμό του στους Βαρδινογιάννηδες. Επειδή ο Κουρής πούλησε τον σταθμό αλλά κράτησε την άδεια για τον εαυτό του, οι Βαρδινογιάννηδες αποκτούν και την εταιρεία «Νέα Τηλεόραση» (των Κόκκαλη, Σαραντόπουλου, Καραγιάννη και -μακαρίτη πλέον- Βουδούρη), η οποία στήθηκε και αδειοδοτήθηκε αλλά δεν εξέπεμψε ποτέ. Για να ολοκληρώσουν την δουλειά, οι κρητικοί επιχειρηματίες προσλαμβάνουν τον γνωστό τηλεορασάνθρωπο Νίκο Μαστοράκη. Χρησιμοποιώντας την συχνότητα και τις εγκαταστάσεις του Καναλιού 29 και την άδεια της Νέας Τηλεόρασης, ο Μαστοράκης βγάζει στις 4/12/1993 στον αέρα το Star Channel, το πρώτο κανάλι που προβάλλει στην Ελλάδα εκπομπές σε τρεις διαστάσεις (τα ειδικά γυαλιά για τις 3-D εκπομπές μοιράζονται δωρεάν μέσω περιοδικών). Περισσότερα

Ιδιωτική τηλεόραση: 27 χρόνια φαγούρα (3)

Σχολιάστε

1990: Από την πολυφωνία στον σκουπιδοντενεκέ… ένα κανάλι δρόμος

Το 1990 μπήκε στην ζωή μας αγκαζέ με την πρώτη εκπομπή τού Αντέννα, η οποία ξεκίνησε παραμονή πρωτοχρονιάς και τελείωσε καμμιά τριανταριά ώρες αργότερα. Μαζί με την νέα χρονιά, έμπαινε και το νερό στ’ αυλάκι τής ιδιωτικής τηλεόρασης. Η τρίτη «δοκιμαστική» άδεια δόθηκε σε μια άλλη παρέα επιχειρηματιών, την «Νέα Τηλεόραση». Την παρέα αποτελούσαν τέσσερις εκδότες: ο Άρης Βουδούρης του Ελεύθερου Τύπου (είχε αποχωρήσει από τον Αντέννα), ο Σωκράτης Κόκκαλης της Επικαιρότητας και οι Πάνος Καραγιάννης και Κώστας Σαραντόπουλος της Απογευματινής. Όμως, το εγχείρημα των τεσσάρων εκδοτών δεν επρόκειτο να προχωρήσει. Αργότερα, η «Νέα Τηλεόραση» θα περνούσε στα χέρια του Βαρδή Βαρδινογιάννη. Περισσότερα

Ιδιωτική τηλεόραση: 27 χρόνια φαγούρα (2)

Σχολιάστε

Ο Αθανάσιος Κανελλόπουλος, υπεύθυνος (ως υπουργός προεδρίας) για το σχέδιο του Ν.1866/1989.

Ας ανοίξουμε εδώ μια μεγάλη παρένθεση για να δούμε μερικά στιγμιότυπα από την διαδικασία που ακολουθήθηκε προκειμένου να ψηφιστεί ο Ν.1866/1989, ο οποίος άνοιξε τον δρόμο στην ιδιωτική τηλεόραση. Σημειώστε ότι όλες οι υπογραμμίσεις στα κείμενα που ακολουθούν είναι δικές μου.

Στις 14 Σεπτεμβρίου 1989, ο νεοδημοκράτης βουλευτής Θεόδωρος Κασσίμης αναλαμβάνει να εισηγηθεί στην ολομέλεια το νομοσχέδιο του υπουργείου προεδρίας προς ψήφιση. Από εκείνη την εισήγηση σταχυολογώ δυο σημεία τα οποία αξίζει να ξαναδούμε από απόσταση 27 χρόνων: Περισσότερα

Ιδιωτική τηλεόραση: 27 χρόνια φαγούρα (1)

Σχολιάστε

Την 1η Σεπτεμβρίου 1984 η Νέα Δημοκρατία δεν γυρίζει απλώς σελίδα στην ιστορία της αλλά αλλάζει και κεφάλαιο και τόμο. Ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης, αν και από πολλούς εθεωρείτο ξένο σώμα, εκλέγεται πρόεδρος του κόμματος. Μαθημένος στις ίντριγκες, ο «εφιάλτης» τού Γεωργίου Παπανδρέου καταφέρνει να συγκεντρώσει 70 ψήφους έναντι 40 του αντιπάλου του Κωστή Στεφανόπουλου, ο οποίος πέφτει από τα σύννεφα όταν ανακοινώνεται το αποτέλεσμα. Όταν η Ν.Δ. θα έχανε τις εκλογές του 1985, ο Στεφανόπουλος θα έφευγε για να συστήσει την ΔηΑνα και ο Μητσοτάκης θα άρχιζε να στρίβει το κόμμα περισσότερο προς τα δεξιά.

Ένα από τα πλέον διατυμπανισμένα μέτρα που είχε στο πρόγραμμά της η Ν.Δ. σ’ εκείνες τις εκλογές, ήταν η απελευθέρωση της τηλεόρασης από τον κρατικό έλεγχο (κάτι στο οποίο δεν διαφωνούσαν τα κόμματα της αριστεράς) και η θεσμοθέτηση της μη κρατικής τηλεόρασης. Όχι τυχαία, τα στελέχη τού κόμματος δεν μιλούσαν για «ιδιωτική» αλλά για «μη κρατική» τηλεόραση, θέλοντας να αναγάγουν το θέμα σε σημαία του αντικρατισμού τον οποίο ευαγγελίζονταν. Μάλιστα δε, η Ν.Δ. δεν δίσταζε να οργανώσει μέχρι και διαδηλώσεις υπέρ της «μη κρατικής» τηλεόρασης. Περισσότερα

Σπύρο, καλά τους έκανες!

1 σχόλιο

Σεπτέμβριος 1973. Ο Αλέκος Παναγούλης αγκαλιάζει τον Σπύρο Μουστακλή στο νοσοκομείο.

– Σπύρο, κάνε ένα τσιγάρο και μετά ξεκινάμε…

Ο Σπύρος… «μιλούσε» με τις εκφράσεις του. Ο Σπύρος μπορούσε να κινηθεί. Η αρχική διάγνωση ήταν αφασία κινητικού τύπου, με μπλοκαρισμένο το κέντρο της κίνησης και της ομιλίας, εξαιτίας του εγκεφαλικού που προκλήθηκε από βίαιο χτύπημα στην καρωτίδα.

Το τσιγάρο γλιστράει από το χέρι του που τρέμει και κυλάει στο πάτωμα… Το πρόσωπο του Σπύρου αρχίζει να «μιλάει»…

Το μάτι του φυσιοθεραπευτή «κλέβει» τις εκφράσεις του Σπύρου, αλλά συνεχίζει να κάνει τη δουλειά του. Περισσότερα

J59 ο Τυραννοκτόνος

Σχολιάστε

c

του Ξενοφώντα Ερμείδη

Ο Δημήτρης Τσαφέντας ήταν μιγάς. Δεν τον δέχτηκε ποτέ ούτε το κίνημα των Μαύρων του Μαντέλα (επειδή, ακριβώς, ήταν μιγάς) και ίσως γι αυτό να ξεχάστηκε από τους πάντες.

Ο ίδιος ο Μαντέλα ειρωνεύτηκε και υποτίμησε την πράξη του “μπάσταρδου” Τσαφέντα, θεωρώντας μόνο τη δική του στάση ζωής (αναμένοντας να πέσει από μόνος του ο εχθρός) ως υπόδειγμα αντίστασης στο Απαρτχάιντ.

Γεννήθηκε στις 14 Ιανουαρίου 1918 από τον Κρητικό Μιχάλη Τσαφαντάκη και την ντόπια Αμίλια Βίλιανς. Γεννιέται έξω από το Λορέτζο Μάρκες την πρωτεύουσα της Μοζαμβίκης. Ο πατέρας του δουλεύει σαν επιστάτης σε κτήματα και η μάνα του είναι, όπως όλοι οι μαύροι, εργάτρια σε αυτά. Τα κτήματα τα είχε κάποιος Έλληνας Στρουθίδης. Με το που γεννιέται, η μάνα τον παρατάει , υπάρχει και μια πληροφορία πως πέθανε στην γέννα μα δεν επιβεβαιώνεται από πουθενά. Ο πατέρας Μιχάλης δεν είναι ακόμη παντρεμένος βλέπει το μωρό (δεν είναι μαύρο) και αποφασίζει να το αναγνωρίσει. Το στέλνει και μεγαλώνει με τη γιαγιά του, Κατερίνα, στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου. Εκεί παίρνει ελληνική παιδεία, γίνεται με λίγα λόγια ελληνόπουλο, τραγουδά τον Ερωτόκριτο και λατρεύει την γιαγιά του. Περισσότερα

Πολλή φασαρία για το τίποτε

Σχολιάστε

«Το 1920 μας απείλησαν με την συνθήκη των Σεβρών ώστε να μας πείσουν το 1923 για την συνθήκη τής Λωζάννης. Και κάποιοι προσπάθησαν να μας το παρουσιάσουν αυτό ως νίκη. Με την συνθήκη τής Λωζάννης δώσαμε στους έλληνες τα νησιά που, αν φωνάξεις από τις ακτές του Αιγαίου, θα ακουστείς απέναντι σ’ αυτά. Είναι αυτό νίκη; Όσοι κάθησαν στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων στην Λωζάννη δεν εκμεταλλεύτηκαν την συνθήκη αυτή. Κι επειδή εκείνοι δεν την εκμεταλλεύτηκαν, δυσκολευόμαστε σήμερα εμείς.»
 
Αυτή είναι η περίφημη δήλωση Ερντογάν, η οποία δημιούργησε έντονες αναταράξεις την περασμένη εβδομάδα αλλά ξεκαθαρίζω ευθύς εξ αρχής ότι δεν έχω σκοπό να ασχοληθώ μ’ αυτήν καθ’ εαυτήν την δήλωση. Υποθέτω ότι έχετε ήδη ακούσει πολλά και δεν χρειάζεται άλλος ένας «ειδικός» για να σας ζαλίσει με τις «αναλύσεις» του. Απλώς, με αφορμή αυτή την δήλωση, θέλω να παραθέσω μερικές άλλες, παράλληλες σκέψεις. Όμως, θα ήθελα να την ξαναδιαβάσετε με ψύχραιμο μάτι και να μου πείτε τι κακό είπε ο πρόεδρος της Τουρκίας και πού ακριβώς είναι το πρόβλημα. Περισσότερα

Ο αλήστου μνήμης Μανωλέας, ο ΣΥΡΙΖΑ και η ιδιωτικοποίηση του νερού στην χώρα μας

Σχολιάστε

Ο Μανώλης Μανωλέας καταγόταν από την Καρδαμύλη και το πραγματικό του όνομα ήταν Αντώνης Κρητικός. Από πολύ νωρίς μυήθηκε στην κομμουνιστική θεωρία και σε σύντομο χρονικό διάστημα έδειξε στο κόμμα τη «σοβαρή» και «πειθαρχημένη» δράση του. Το 1925 έγινε πρόεδρος των ναυπηγοξυλουργών Καλαμάτας, στη συνέχεια γενικός γραμματέας του Εργατικού Κέντρου Γυθείου (1926 – 1927) και το 1929 άρχισε η κυρίως κομματική του δραστηριότητα στον Πειραιά. Πρωτοστάτησε σε απεργίες και συλλαλητήρια, ενώ συγκρούστηκε πολλές φορές με την Αστυνομία και έδωσε δυναμικά μάχες στους δρόμους με μέλη εθνικιστικών οργανώσεων. Το 1932 εξελέγη βουλευτής Πειραιά με μεγάλη διαφορά ψήφων. Τον Αύγουστο του 1933 έφυγε μαζί με μια ομάδα άλλων κομμουνιστών για τη Σοβιετική Ένωση, όπου παρακολούθησε σεμινάρια, στην περίφημη Κομματική Σχολή της ΚΟΥΤΒ, πάνω σε θέματα τακτικής προσηλυτισμού και θεωρητικής κατάρτισης. Επιστρέφοντας στην Ελλάδα, τον Οκτώβριο του 1935, είχε πλέον πεισθεί ότι ο κομμουνισμός της Σοβιετικής Ένωσης δεν είχε καμία σχέση με εκείνον που ο ίδιος οραματιζόταν και αγωνιζόταν να εγκαταστήσει. Περισσότερα

Η πηγάδα – 7. Αναζητώντας την αλήθεια

Σχολιάστε

Καλαμάτα, 1944: αναμνηστική φωτογραφία έξω από το θέατρο «Ρεξ». Από αριστερά: ο βρεττανός ταγματάρχης Λάυλ Ουίλκις, ο διαβόητος ελληνοπολιτειακός λοχαγός Τζον Φατσέας, ο Άρης Βελουχιώτης, ο βρεττανός λογαχός Ντόναλντ «Καμπούρης» Γκίμπσον και ο καπετάνιος τους ΕΛΑΣ Γιάννης «Ωρίων» Μιχαλόπουλος.

Όταν αποφάσιζα να βάλω μπρος αυτή την σειρά κειμένων, ήξερα ότι θα κολυμπήσω σε ταραγμένα, βαθειά κι αχαρτογράφητα νερά. Στα τόσα χρόνια που μελετώ Ιστορία, πρώτη φορά βρέθηκα μπροστά σε τόσο πολλές αλληλοσυγκρουόμενες, διαστρεβλωμένες και ψευδείς πληροφορίες, πολλές από τις οποίες είναι τόσο εμφανώς κατασκευασμένες ώστε βγάζουν μάτια.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα εξώφθαλμα κατασκευασμένου πειστηρίου είναι το κείμενο του ιερέα τού Μελιγαλά Παναγιώτη Παπαδόπουλου, το οποίο παρέθεσε εδώ ανώνυμος σχολιογράφος, αλιεύοντάς το από το βιβλίο τού συνταγματάρχη Ηλία Θεοδωρόπουλου «Η πηγάδα του Μελιγαλά».  Σύμφωνα με τον Θεοδωρόπουλο, όμως, πρόκειται για «ακριβές αντίγραφον, του ευρισκομένου εις χείρας τού Δημητρίου Παπαδοπούλου, υιού του εις Κύριον αποδημήσαντος Ιερέως Παπαδοπούλου, δακτυλογραφημένου κειμένου συνταχθέντος υπό του ιδίου του Ιερέως, κατά την βεβαίωσιν του υιού του». Δηλαδή, εν έτει 1945, ο παπάς του χωριού πήρε μια γραφομηχανή και δακτυλογράφησε με τα χέρια του, εις άπταιστον και αλάνθαστον καθαρεύουσαν το κείμενό του, αντί να πάρει ένα κομμάτι χαρτί κι ένα μολύβι; Δύσκολο να το πιστέψουμε. Αλλά, βλέπετε, το χαρτί και το μολύβι πιστοποιούν γραφικό χαρακτήρα, κάτι που δεν συμβαίνει με τις γραφομηχανές. Περισσότερα

Η πηγάδα – 6. Η εύγλωττη σιωπή

Σχολιάστε

Μελιγαλάς. Τα μνήματα των «αθώων θυμάτων» σε πλήρη εγκατάλειψη.

Στο προηγούμενο κείμενο έγραψα δυο φράσεις ίσως «φορτωμένες» εκφραστικά αλλά ακριβείς ως προς το περιεχόμενό τους: «Ανακαλύφθηκαν θύματα εκεί που δεν υπήρχαν και γεννήθηκαν ήρωες δίχως να τους έχει γεννήσει μάνα. Φτιάχτηκαν μέχρι και τάφοι με ονόματα που δεν είχαν καμμιά σχέση με τα γεγονότα». Ένα δείγμα του τι εννοοώ το έδωσα με τον περίφημο τάφο του ανύπαρκτου τετράχρονου. Σήμερα θα πάμε την σχετική συζήτηση λίγο παρακάτω.

Από την επόμενη κιόλας χρονιά των γεγονότων που εξιστορούμε, η αστική τάξη έβαλε μπρος την επιχείρηση εκμετάλλευσης του Μελιγαλά, εντείνοντας την αντικομμουνιστική της προπαγάνδα, προκειμένου να μαντρώσει και να εμψυχώσει τους «εθνικόφρονας» εν όψει του διαφαινόμενου εμφύλιου. Μη ξεχνάμε ότι τα υπολείμματα των ταγματασφαλιτών και οι κάθε λογής δωσίλογοι αναδείχτηκαν σε εξαιρετικούς συμμάχους αυτής της τάξης στον αγώνα της για ανάληψη της εξουσίας. Περισσότερα

«Συγχώρεσε με γι’αυτό που έκανα και μην κλάψεις. Ο γιος σου δεν είναι ήρωας»

Σχολιάστε

55

Ο Κώστας Γεωργάκης τυλιγμένος στις φλόγες φώναζε ηρωικά: “Ζήτω η ελεύθερη Ελλάδα – Κάτω η δικτατορία”

Ήταν 19 Σεπτεμβρίου 1970, ώρα 3 τη νύχτα, όταν έξω από την κεντρική πλατεία Ματεότι της Γένοβα, μπροστά από τα σκαλοπάτια του Μεγάρου των Δόγηδων, ο 22χρονος Κώστας Γεωργάκης τυλιγμένος στις φλόγες φώναζε ηρωικά: “Ζήτω η ελεύθερη Ελλάδα – Κάτω η δικτατορία – Το έκανα για την Ελλάδα μου». Η ομάδα οδοκαθαριστών που καθάριζε την πλατεία Ματεότι βρέθηκε μπροστά σε μια εικόνα που αποτέλεσε την πρώτη «ανθρωποθυσία» απέναντι στο καθεστώς της χούντας στην Ελλάδα. Περισσότερα

Older Entries