Αρχική

Μέρες του ‘36: Από την Δημοκρατία στην Δικτατορία

3 Σχόλια

https://rproject.gr/sites/default/files/styles/large/public/news/eikona1-kentriki.jpg?itok=ZLL7cMmk

Του Παύλου Μούλιου,

Ιστορικος

Η δικτατορία της 4ης Αυγούστου έρχεται να «παγώσει» κάθε πνευματική ζύμωση και να μπολιάσει το δικό της ιδιαίτερο πνευματικό πλαίσιο. Αν και το καθεστώς του Μεταξά δεν ήταν ένα ολοκληρωμένο φασιστικό καθεστώς, κατά τα αντίστοιχα της Γερμανίας και της Ιταλίας, δεν έπαυε να είναι ολοκληρωτικό και δικτατορικό.

Στην ιστορία του 20ου αιώνα, η περίοδος του Μεσοπολέμου αναφέρεται στο διάστημα ανάμεσα στον πρώτο και τον δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο (1914-1918 και 1939-1945 αντίστοιχα). Το 1919 μετά  την καταστροφή της μακροχρόνιας ειρήνης του 19ου αιώνα και την σχετική ηθική αυτοσυγκράτηση που τον χαρακτήριζε, ο κόσμος μπαίνει σε μια νέα εποχή υιοθετώντας ένα εντελώς καινούργιο πολιτικό λεξιλόγιο και ζώντας παράλληλα στιγμές «αδιανόητες» μέχρι τότε. Έτσι, αν κάποιος γεννιόταν το 1920 στην Ευρώπη, πολύ πιθανόν να ήταν πολίτης μιας από τις πολλές δημοκρατίες που εμφανίστηκαν μετά το τέλος του Μεγάλου Πολέμου (όπως έχει μείνει να λέγεται ο Α΄Παγκόσμιος Πόλεμος). Τα πρώτα χρόνια της ζωής του θα άκουγε σίγουρα  για τα επιτεύγματα  των εργατών και αγροτών της μεγάλης Οκτωβριανής Επανάστασης του 1917. Το 1930, σε κάποιον κινηματογράφο της πόλης του, στα διεθνή επίκαιρα, θα συγκλονιζόταν από τις εικόνες των ουρών ανέργων από την Μεγάλη Ύφεση στις Η.Π.Α. , εικόνες που σύντομα θα διέσχιζαν τον Ατλαντικό για να πλήξουν ως πραγματικότητα και την χώρα του. Κατόπιν, στην εφηβεία του θα ζούσε την πολιτική αστάθεια της χώρας του, ενώ το 1936 σίγουρα θα του πέρναγε από το μυαλό να πολεμήσει  ως εθελοντής στο πλευρό της νόμιμης  κυβέρνησης  στον Ισπανικό Εμφύλιο, αν και εφόσον δεν είχε ήδη  εγγραφεί στην νεολαία κάποιας φασιστικής οργάνωσης. Η ζωή του φανταστικού αυτού προσώπου είναι η πραγματική ιστορία της Ευρώπης του Μεσοπολέμου που ο  Eric Hobsbawm  ονόμασε  Εποχή της Καταστροφής[i]. Περισσότερα

Γιατί ο Μεταξάς ΗΤΑΝ φασίστας!

Σχολιάστε

Αποτέλεσμα εικόνας για δικτατορία μεταξά

Του Γιώργου Μαργαρίτη

Το μακρινό 2012 στο Πρόταγκον δημοσιεύτηκε ένα αρθράκι που επιχειρούσε να πει ότι ο Μεταξάς δεν ήταν φασίστας. Να η απάντηση.

Στα πρώτα χρόνια της «μεταπολίτευσης» το αστικό πολιτικό σύστημα που διαδέχθηκε τη χούντα είχε μερικές «κόκκινες γραμμές», τις οποίες και σεβόταν υποδειγματικά. Οι πνευματικές ελίτ του συστήματος καταδίκαζαν μετά βδελυγμίας κάθε «εκτροπή» (δικός τους όρος) του αστικού συστήματος στο παρελθόν προς καταστάσεις δικτατορικές ή φασιστικές. Ας μην ξεχνάμε ότι η νομιμοποιητική και εξωραϊστική βάση του νέου συστήματος ήταν η αντιδικτατορική αντίσταση των αστικών δυνάμεων έστω και αν αυτή συνοψιζόταν στην έκρηξη βομβών ικανών να προκαλέσουν την επέμβαση των Ευρωπαίων κηδεμόνων του Συμβουλίου της Ευρώπης, αποφεύγοντας την «εκτροπή» της λαϊκής εξέγερσης.

Σε αυτό το πλαίσιο οι ίδιες αυτές ελίτ δεν παρέλειπαν κάθε Αύγουστο να καταδικάζουν το καθεστώς της «4ης Αυγούστου», τη δικτατορία δηλαδή του Μεταξά – για ειδικούς λόγους (ο Μεταξάς πέθανε το 1941, ο Γεώργιος επέστρεψε στη χώρα το 1946 για να τη σώσει από τον κομμουνισμό…) ξεχνούσαν τον Γεώργιο Β’ Γλύξμπουργκ, καθόλα συνεταίρο του Μεταξά στη δικτατορία. Περισσότερα

Η δικτατορία της 4ης Αυγούστου και η γέννηση του ελληνικού φασισμού

Σχολιάστε

Toυ Σπύρου Μαρκέτου

Κοινοβούλιο και δικτατορία

Η μεγάλη καμπή

Το 1930 η κυβέρνηση Βενιζέλου μεσουρανούσε. Ο χαρισματικός ηγέτης των Φιλελευθέρων, ανατρέποντας τις πολιτικές ισορροπίες, είχε επιστρέψει από την αυτοεξορία του σαν σωτήρας, και φαινόταν να έχει εδραιωθεί. Το αντίπαλο καπιταλιστικό στρατόπεδο, οι αντιβενιζελικοί, που δεν ήταν πάντοτε και μοναρχικοί, παρέπαιε διασπασμένο και αδύναμο. Διώχνοντας από την κυβέρνηση την προηγούμενη ηγεσία του κόμματος των Φιλελευθέρων, που ο ίδιος είχε ιδρύσει παλιότερα, ο Βενιζέλος είχε κερδίσει πρωτοφανή πλειοψηφία στις εκλογές του 1928. Έμοιαζε να ελέγχει τις πολιτικές εξελίξεις και να είναι νομιμοποιημένος στη συνείδηση των περισσοτέρων. Όπως και σύγχρονοί μας πολιτικοί, επαγγελλόταν την εφαρμογή μεταρρυθμίσεων που θα βελτίωναν τη θέση των φτωχότερων όχι με ανακατανομή του πλούτου, αλλά μέσα από την αύξηση της παραγωγικότητας κι επομένως της εθνικής παραγωγής.

Η μοναρχία είχε διωχτεί, ενώ οι οπαδοί της είχαν απομακρυνθεί από τη διοίκηση του στρατού. Ο εξωτερικος δανεισμός παρουσιαζόταν σαν λύση για την ανάκαμψη της οικονομίας μέσα στο καπιταλιστικό πλαίσιο, ενώ η ίδρυση της Τράπεζας της Ελλάδος υποσχόταν να ενσωματώσει την Ελλάδα στις διεθνείς χρηματοπιστωτικές ροές. Οι παραγωγοί της υπαίθρου δεν ζούσαν καλύτερα από πριν, αλλά είχαν κατευναστεί με την αγροτική μεταρρύθμιση που τους υποσχόταν πως θα γίνονταν ιδιοκτήτες της γης τους. Οι εργαζόμενοι καταστέλλονταν μαζικά με το Ιδιώνυμο νομοθέτημα, που θεσμοποιούσε τη δίωξη των αριστερών ιδεών και ακόμη και της συνδικαλιστικής δράσης. Η πολιτική σταθερότητα έμοιαζε εξασφαλισμένη. Περισσότερα

Εκατό χρόνια από τη συνθήκη των Σεβρών

Σχολιάστε

Εκατό χρόνια από τη συνθήκη των Σεβρών  - Media

Του Κώστα Χατζηαντωνίου

Στις 28 Ιουλίου (10 Αυγούστου με το νέο ημερολόγιο) συμπληρώνονται εκατό χρόνια από τη μεγαλύτερη διπλωματική επιτυχία του νεότερου ελληνισμού: την υπογραφή της συνθήκης των Σεβρών, με την οποία γίνονταν έννομη διεθνώς πραγματικότητα, σε μεγάλο βαθμό, τα ιστορικά δίκαια των Ελλήνων. Η αναθεώρηση της συνθήκης αυτής στη Λωζάννη, τρία χρόνια μετά, συνεπεία της μικρασιατικής καταστροφής και μια ορισμένη ιστορική ανάγνωση, οδήγησε σε μια αντίληψη που θέλει αυτή τη διεθνή πράξη ανεφάρμοστη, εκ των προτέρων καταδικασμένη. Ήταν όμως έτσι τα πράγματα το 1920; Περισσότερα

Σαράντα έξι χρόνια από την πτώση της χούντας

Σχολιάστε

Του Λάμπρου Τόκα

Η άρνηση της κυβέρνησης «Εθνικής Ενότητας» του 1974 να ικανοποιήσει το παλλαϊκό αίτημα για αποχουντοποίηση, αποδείχτηκε λάθος επιλογή, που- εκτός των άλλων- αποθράσυνε τους νεοναζί και την εγκληματική οργάνωση Χρυσή Αυγή (δολοφονία Φύσσα κλπ)

Σαν σήμερα, πριν από 46 χρόνια, οριστικοποιήθηκε και επίσημα η πτώση της στρατιωτικοφασιστικής χούντας, που κυβερνούσε την Ελλάδα- με τις πλάτες, κυρίως, των αμερικανών- από τον Απρίλη του 1967. Το καθεστώς της χούντας, είχε αρχίσει να εμφανίζει τις πρώτες μεγάλες «ρωγμές»  από το 1973, κυρίως μετά την εξέγερση στο Πολυτεχνείο. Ήταν λίγο μετά το μεσημέρι της 23ης Ιούλη 1974, όταν ξεκίνησε  στα παλιά ανάκτορα μια κρίσιμη σύσκεψη στρατιωτικών και πολιτικών. Αντικείμενο της σύσκεψης, ήταν η ομαλή παράδοση της εξουσίας από τους στρατιωτικούς στους πολιτικούς, που αποτέλεσε, ουσιαστικά, το τέλος της στρατιωτικής δικτατορίας και την επιστροφή της Ελλάδας στην αστική κοινοβουλευτική δημοκρατία. Περισσότερα

24 Ιουλίου 1974 Μεταπολίτευση: Ένας συμβιβασμός υπό το φόβο του λαού

Σχολιάστε

Του Δάνη Παπαβασιλείου

Τα ξημερώματα της 24ης Ιούλη του 1974, μετά από πολύωρες διαπραγματεύσεις μεταξύ των εκπροσώπων της καταρρέουσας χούντας και του αστικού πολιτικού κόσμου, ο Κωνσταντίνος Καραμανλής ορκίζεται πρωθυπουργός. Ετσι ανοίγει το κεφάλαιο: «Μεταπολίτευση».

Κανείς δεν αμφισβήτησε ότι η πολιτική αλλαγή, που συντελέστηκε εκείνη τη μέρα, ήταν το προϊόν ενός συμβιβασμού. Η σωστή εκτίμηση για το χαρακτήρα αυτού του συμβιβασμού, όπως και των δυνάμεων που πήραν μέρος σ’ αυτόν, ήταν πολύτιμο εργαλείο για την ανάλυση των νέων συνθηκών που προέκυπταν και των νέων καθηκόντων για το μαζικό λαϊκό κίνημα στη νέα κατάσταση. Περισσότερα

Τα Ιουλιανά σημείο καμπής στην Ιστορία

Σχολιάστε

Του Αλέκου Αναγνωστάκη

Τα Ιουλιανά του 1965 είναι κλειδί για τη γνώση και ερμηνεία της ελληνικής μετεμφυλιακής πολιτικής ιστορίας και όχι απλά ένα μικρό επεισόδιό της, καθώς πυροδότησαν και επηρέασαν τις πολιτικές τάσεις και εξελίξεις τόσο άμεσα όσο και μακροπρόθεσμα.

Είναι η μεγαλύτερη κοινωνική έκρηξη της ελληνικής κοινωνίας, πριν την επιβολή της χούντας και μετά τη διπλή επανάσταση του ΕΑΜ και του Δημοκρατικού Στρατού το 42-49. Είναι το σημείο κορύφωσης των ανερχόμενων κοινωνικών αγώνων που βγήκαν ξανά στο προσκήνιο από την αυγή της δεκαετίας του ‘60, μετά την ήττα και οργανωμένη οπισθοχώρηση του αντάρτικου και την αναμενόμενη προσωρινή οπισθοχώρηση του εργατικού κινήματος. Είναι, θα ‘λεγε κανείς, το χρωστούμενο αυτής της ηττημένης διπλής εργατολαϊκής επανάστασης και των αντιθέσεων που συσσωρεύτηκαν εν τω μεταξύ και οξύνθηκαν στον ελληνικό χώρο, αλλά και μια υπόσχεση για τα μελλούμενα. Περισσότερα

Η προδοσία της Κύπρου ήταν ένα από τα μεγάλα εγκλήματα της ελληνικής χούντας

Σχολιάστε

του Λάμπρου Τόκα

Με το πραξικόπημα για την ανατροπή του Μακαρίου (15 Ιούλη 1974), η ελληνική χούντα άνοιξε το δρόμο στους Τούρκους να εισβάλλουν και να καταλάβουν το 37% της Κύπρου, το οποίο και κατέχουν μέχρι σήμερα

Σαν σήμερα, πριν 46 χρόνια, το στρατιωτικοφασιστικό καθεστώς της Ελλάδας, αποφάσισε να ανατρέψει τον νόμιμα εκλεγμένο- προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας Μακάριο, για να διορίσει θέση του έναν αχυράνθρωπο. Το ημερολόγιο έγραφε 15 Ιούλη 1974, όταν η χούντα των Αθηνών (με επικεφαλής τον ταξίαρχο Ιωαννίδη) σε αγαστή συνεργασία με την εθνικιστική αντικομμουνιστική οργάνωση ΕΟΚΑ Β΄ και τις ευλογίες των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ, ανέτρεψαν με πραξικόπημα τον Μακάριο και διόρισαν στη θέση του έναν φασίστα με το όνομα Σαμψών. Με την εγκληματική αυτή ενέργεια, η χουντική κυβέρνηση της Ελλάδας, έστρωνε το χαλί για την εισβολή των τουρκικών στρατευμάτων στην Κύπρο.
Περισσότερα

Τα «Μαύρα πλοία»: οι πειρατές του Βορείου Αιγαίου

Σχολιάστε

Τα «Μαύρα πλοία»: οι πειρατές του Βορείου Αιγαίου, του Σπύρου Αλεξίου

Του Σπύρου Αλεξίου

Ένα εξόφθαλμο, αντιεπιστημονικό και τελικά σοβινιστικό χαρακτηριστικό της επίσημης ιστορίας είναι η απόκρυψη γεγονότων που αλλοιώνουν το «εθνικό αφήγημα». Η λογική της αγιοποίησης των «δικών μας» δεν μπορεί να ανεχτεί άλλο χρώμα από το λευκό της αγνότητας, κάθε γκρίζα ή μαύρη πινελιά είναι εξοβελιστέα. Κραυγαλέο παράδειγμα είναι η αποσιώπηση της πειρατικής δράσης και του λαθρεμπορίου που ανέπτυξαν Έλληνες, ειδικά στις αρχές του 19ου αιώνα. Συναγωνίστηκαν, και συχνά ξεπέρασαν τους πειρατές της Βόρειας Αφρικής με πρωταγωνιστές μετέπειτα ήρωες της Ελληνικής Επανάστασης και αξιωματούχους του νεοσύστατου Ελληνικού κράτους. Φυσικά δεν πρέπει να παραγνωρίζουμε τις συνθήκες της εποχής όπως και το γεγονός της διαφορετικότητας των περιπτώσεων. Ενδεικτικά και πολύ διαφορετικά παραδείγματα είναι οι κατ επάγγελμα πειρατές της Μάνης, υπήρχε κι η περίφημη «Μαύρη Μοίρα», ο πειρατικός στόλος του Β. Αιγαίου. Περισσότερα

Η Συνθήκη των Βερσαλλιών. Το τέλος του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου

Σχολιάστε

Του Ανδρέα Δενεζάκη

Στο τέλος του 19ου και στην αρχή του 20ού αιώνα οι μεγαλύτερες μέχρι τότε δυνάμεις είχαν μοιράσει τον κόσμο μεταξύ τους, αφήνοντας έξω από τη μοιρασιά τα κράτη που μπήκαν αργότερα στο δρόμο της καπιταλιστικής ανάπτυξης (Γερμανία, ΗΠΑ, Ιαπωνία) οι οποίες με τη σειρά τους εκτόπιζαν τις παλιές καπιταλιστικές χώρες και κύρια τη Μεγάλη Βρετανία και την Γαλλία, από τις διεθνείς αγορές. Η Γερμανία προσπαθώντας να θέσει υπό τον έλεγχό της την Τουρκία (Οθωμανική Αυτοκρατορία) είχε διεισδύσει δυναμικά στην οικονομία της, βάζοντας σε κίνδυνο τα συμφέροντα των Ρώσων και των Βρετανών ιμπεριαλιστών στην περιοχή. Η κατασκευή της σιδηροδρομικής γραμμής Κωνσταντινούπολη – Βαγδάτη από τους Γερμανούς άνοιγε το δρόμο στη Γερμανία προς τον Περσικό Κόλπο απειλώντας την από ξηρά και θάλασσα συγκοινωνία των Βρετανών με την Ινδία, ενώ βάθαιναν οι διαφορές με τη Γαλλία, πέρα από το ζήτημα της κατοχής της Αλσατίας και της Λωραίνης, (που είχε χάσει η Γαλλία στον γαλλογερμανικό πόλεμο του 1870 – 1871) τα συμφέροντά τους συγκρούονταν και στην αξίωσή τους να προσαρτήσουν ο καθένας για λογαριασμό του το Μαρόκο. Το Δεκέμβρη του 1913 η αποστολή γερμανικής στρατιωτικής δύναμης με επικεφαλής τον στρατηγό Φον Σάντερς, για την αναδιοργάνωση του τουρκικού στρατού προκαλεί διεθνή αναταραχή. Περισσότερα

Ο γνωστός άγνωστος κ. Ντέρσοβιτς

Σχολιάστε

Ο γνωστός άγνωστος κ. Ντέρσοβιτς

infowar

Του Άρη Χατζηστεφάνου

Ενα από τα σημεία της ηχογραφημένης συνομιλίας Παππά – Μιωνή που σχολιάστηκαν ελάχιστα ήταν η αναφορά του τελευταίου στον Αμερικανό δικηγόρο Αλαν Ντέρσοβιτς. Συμπωματικά το όνομά του έρχεται αυτές τις μέρες στο προσκήνιο ύστερα από καταγγελίες ότι συμμετείχε στο δίκτυο παιδεραστίας του Τζέφρι Επστάιν.

Για τους φίλους του είναι ένα λαμπρό μυαλό και ο πανεπιστημιακός που σε ηλικία 28 ετών έγινε ο νεότερος καθηγητής Νομικής στην ιστορία του Πανεπιστημίου του Χάρβαρντ. Οι εχθροί του τον γνωρίζουν ως τον άνθρωπο που έχει προσφέρει νομική υπεράσπιση και ηθική συμπαράσταση σε ορισμένους από τους πιο ειδεχθείς εγκληματίες του καιρού μας – από γυναικοκτόνους και παιδεραστές μέχρι τους δράστες εγκλημάτων πολέμου στη Μέση Ανατολή. Το βέβαιο είναι ότι τον Αλαν Ντέρσοβιτς δεν μπορείς να τον αγνοήσεις.

Περισσότερα

Ρήγας: Η επανάσταση είναι δικαίωμα και χρέος

Σχολιάστε

Απόσπασμα από το επαναστατικό κείμενο του Ρήγα Φεραίου «Δίκαια του Ανθρώπου», που περιλαμβάνεται στο κείμενο που εκδόθηκε στη Βιέννη στα 1797 με τίτλο «Νέα Πολιτική Διοίκηση των κατοίκων της Ρούμελης, της Μικράς Ασίας, των Μεσογείων Νήσων και της Βλαχομπογδανίας». Η επιμέλεια και η γλωσσική προσαρμογή έγινε από τον Γιώργο Πρίμπα.

 (Ο Ρήγας Φεραίος συνελήφθη στις 8 Δεκεμβρίου του 1797 από τους Αυστριακούς στην Τεργέστη και παραδόθηκε στους Τούρκους, οι οποίοι τον σκότωσαν δια στραγγαλισμού, σαν σήμερα, στις 12 Ιουνίου του 1798 στο Βελιγράδι) Περισσότερα

Απελευθέρωση της Αθήνας: Ποιος θυμάται τον Μελέτη Βασιλείου;

Σχολιάστε

Απελευθέρωση της Αθήνας: Ποιος θυμάται τον Μελέτη Βασιλείου; του Σπύρου Αλεξίου

του Σπύρου Αλεξίου

Η επίσημη ιστορία μας λέει πως στις 9 Ιούνη του 1822 οι Τούρκοι παραδίδουν την Ακρόπολη και στις 10 Ιούνη «η ελληνική σημαία κυματίζει στον ιερό βράχο μετά από 366 χρόνια»! Η επίσημη Ιστορία λέει, ως συνήθως, μισές αλήθειες και χοντροκομμένα ψέματα! Κυρίως, αποκρύπτει τις έντονες κοινωνικές αντιθέσεις και συγκρούσεις στο εσωτερικό των Ελλήνων και, φυσικά, το όνομα του Μελέτη Βασιλείου, του ηγέτη των «ξωτάρηδων» της Αττικής.

Το γεγονός…

Στις 9 Ιουνίου του 1822 οι Τούρκοι υπογράφουν την παράδοση στο σπίτι του Γουλιέλμου Γροπίου, του πρόξενου της Αυστρίας, έναν από τους χειρότερους αρχαιοκάπηλους που πέρασαν από τον τόπο μας (Πως μας ξέφυγε και δεν του κάναμε άγαλμα…) Στις 10 Ιούνη υψώνουν την Επαναστατική σημαία στην Ακρόπολη οι «Αθηναίοι». Περισσότερα

Η σφαγή στο Δίστομο – ένα έγκλημα χωρίς τιμωρία

Σχολιάστε

Του Γιώργου Καραγιάννη

Η σφαγή του Διστόμου στις 10 Ιουνίου 1944 ήταν ένα έγκλημα χωρίς τιμωρία. Η έναρξη του Ψυχρού Πολέμου και η αντιπαράθεση Αμερικανών, Άγγλων και Γάλλων με τη Σοβιετική Ένωση επέτρεψε στους φυσικούς αυτουργούς του εγκλήματος (και όχι μόνο αυτούς) να μην τιμωρηθούν. Όμως η ιστορία δεν πρέπει να ξεχνιέται. Τα ονόματα των εγκληματιών και των υπευθύνων για την ατιμωρησία των περισσοτέρων από αυτούς είναι καταγραμμένα και δεν πρέπει να ξεχαστούν. Περισσότερα

Ο Πόλεμος των 6 ημερών — 53 χρόνια Ισραηλινής κατοχής

Σχολιάστε

Στις 5 Ιούνη 1967, το Ισραήλ επιτίθεται αιφνιδιαστικά  κατά της Αιγύπτου, της Συρίας και της Ιορδανίας και μέσα σε λίγες ώρες έθεσε εκτός μάχης το μεγαλύτερο τμήμα των πολεμικών αεροπλάνων και αεροδρομίων της Αιγύπτου. Οι πολεμικές επιχειρήσεις κράτησαν έξι ημέρες, στην διάρκεια των οποίων οι ισραηλινές δυνάμεις κατέλαβαν τη χερσόνησο του Σινά μέχρι την ανατολική όχθη της Διώρυγας του Σουέζ, τη Λωρίδα της Γάζας, τη δυτική όχθη του Ιορδάνη ποταμού, τον ανατολικό τομέα της Ιερουσαλήμ και τα Υψώματα του Γκολάν.

Η ναυσιπλοΐα από τη διώρυγα διακόπηκε για άλλη μια φορά και η ίδια η διώρυγα μετατράπηκε σε γραμμή του μετώπου που χώριζε τα αιγυπτιακά από τα ισραηλινά στρατεύματα. Μετά την ανακοπή της προέλασης των στρατευμάτων του Ισραήλ άρχισε η ολόπλευρη εκμετάλλευση των καταληφθέντων αραβικών εδαφών, ενώ κατασκευάστηκαν στρατιωτικοποιημένοι οικισμοί στη χερσόνησο του Σινά, στη δυτική όχθη του Ιορδάνη και στα Υψώματα του Γκολάν. Η κυβέρνηση του  Ισραήλ αρνήθηκε να εφαρμόσει την απόφαση του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ της 22ης Νοέμβρη 1967 και να αποχωρήσει από τα κατεχόμενα αραβικά εδάφη, ως τις γραμμές κατάπαυσης του πυρός που υπήρχαν μέχρι τις 5 Ιούνη του 1967. Περισσότερα

Η Κάνδανος και τα ντόπια ναζιστόμουτρα

Σχολιάστε

του Νίκου Μπογιόπουλου

Προχθές ήταν  η επέτειος της σφαγής της Κανδάνου. Ξεκίνησε στις 2 Ιουνίου 1941. Η Κάνδανος, ένα μικρό χωριό της Κρήτης στο Νομό Χανίων, έμελλε να γίνει ένα από τα μνημεία της ναζιστικής θηριωδίας κατά τον Β΄ Παγκόσμιο πόλεμο. Το ολοκαύτωμα της Κανδάνου, όπως και η σφαγή στο Κοντομαρί, ήταν απάντηση των Γερμανών εισβολέων στην ηρωική αντίσταση του λαού της Κρήτης, στο έπος που γράφτηκε στην Ιστορία ως «Μάχη της Κρήτης». Περισσότερα

Σαν σήμερα κατέβασαν τη σβάστικα !

Σχολιάστε

Αποτέλεσμα εικόνας για σαντας , γλέζος

Στα τέλη Μαΐου του 1941 είχε συμπληρωθεί ένας μήνας από την παράδοση της Αθήνας στους Γερμανούς, που ολοκλήρωναν τις επιχειρήσεις τους στην Ελλάδα με την κατάληψη της Κρήτης. Ο Μανώλης Γλέζος και ο Λάκης Σάντας ήταν τότε δύο νεαροί φοιτητές. Το παράτολμο σχέδιο για υποστολή της σβάστικας γεννήθηκε στο μυαλό τους στο Ζάππειο, καθώς αντίκριζαν την Ακρόπολη.

Πήγαν στην Εθνική Βιβλιοθήκη και διάβασαν ό,τι σχετικό με τον Ιερό Βράχο. Στη Μεγάλη Εγκυκλοπαίδεια ανακάλυψαν όλες τις σπηλιές και τις τρύπες της Ακρόπολης. Γρήγορα, αντιλήφθηκαν ότι η μόνη διαδρομή που έπρεπε να ακολουθήσουν για να μην γίνουν αντιληπτοί από τους Γερμανούς φρουρούς ήταν μέσω του Πανδρόσειου Άντρου.

Περισσότερα

29 Μαίου 1453 – Ένας Τούρκος γράφει για την Άλωση της Πόλης

Σχολιάστε

ENGİN ARDIÇΜε ένα άρθρο, που δημοσιεύτηκε στην έγκυρη εφημερίδα SABAH, από τον Engin Ardic, γνωστό συγγραφέα και δημοσιογράφο στην Τουρκία στηλιτεύεται ο Τουρκικός τρόπος εορτασμού της πτώσης της Κωνσταντινούπολης στις 29 Μαίου.

Στο εν λόγω άρθρο ο συγγραφέας παρουσιάζει αλήθειες για τις οποίες το Κεµαλικό καθεστώς εδώ και δεκαετίες προσπαθεί να καταπνίξει. Αξίζει να παρατεθεί μεταφρασμένο μέρος του κειμένου, από την συγκεκριμένη διεύθυνση της Τουρκικής εφημερίδας Sabah το οποίο έχει ως εξής: Περισσότερα

Γρηγόρης Λαμπράκης: Πριν από 57 χρόνια

Σχολιάστε

Tου Νίκου Μπογιόπουλου

Το κράτος που είχε στηθεί κατά τα πρότυπα της εγχώριας πλουτοκρατίας και είχε οικοδομηθεί πάνω στις βόμβες ναπάλμ της αμερικανοκρατίας,

το κράτος  που δήλωνε ότι οι «Νέοι Παρθενώνες» του χτίζονταν στη Μακρόνησο, που η δημοκρατία του ήταν τόσο απαράμιλλη ώστε στις εκλογές του ψήφιζαν ακόμα και τα «δέντρα»,

το κράτος που τέσσερα χρόνια αργότερα θα παραχωρούσε την διαχείριση των υποθέσεων της ολιγαρχίας στους Παττακούς, στους Παπαδόπουλους, στους Ντερτιλήδες και στους Μάλλιους, Περισσότερα

1863: Λαϊκός ξεσηκωμός για τους βουλευτικούς λουφέδες

Σχολιάστε

Του Γιώργου Καραγιάννη

Για μια ακόμη χρονιά ζήσαμε  αυτή την απίστευτη κοροϊδία με τα τάχα μου «πόθεν έσχες» των βουλευτών, ευρωβουλευτών και υπουργών που όπως γινόταν πάντα από την πρώτη μέρα εφαρμογής του «θεσμού» (τρομάρα τους) έλειπαν τα «πόθεν» και έμεναν τα παχυλά «έσχες». Κι αυτά κολοβά , αφού αρκετοί  ερίφηδες εθνοπατέρες έβρισκαν χίλιους τρόπους για κρύβουν εισοδήματα κι όταν τους έπιαναν με τη γίδα στην πλάτη το έριχναν στις δικαιολογίες όπως τάχα μου οι λογιστές τους ήταν ξεχασιάρηδες σε τέτοιο βαθμό που «ξέχναγαν» να δηλώσουν εκατομμύρια ευρώ.

Από κοντά και  οι γνωστές μπουμπουνιστές περιπτώσεις στο «στρατόπεδο της αριστείας», μεγάλων δανείων από κορυφαία πρόσωπα, με τζάκια που χάνονται στο βάθος του χρόνου, που δεν περίμενε κανείς ότι θα χρωστούν αφού τα δάνεια αντιπροσωπεύουν μόνο ένα μικρό ποσοστό της μεγάλης τους περιουσίας. Κι όμως το είδαμε κι αυτό. Ή τους τάχα μου αριστερούς με τις μεγάλες δεξιές, δεξιότατες , τσέπες όπως εκείνος ο αθεόφοβος πρώην«Ρηγάς» που αγόρασε 8  διαμερίσματα μέσα σ’ ένα χρόνο και με το airbnb στο ζενίθ του,για τα φουκαριάρικα τα παιδιά του (πόσο καιρό είχαμε να ακούσουμε τέτοια δικαιολογία, από την εποχή εκείνης της  διαφήμισης με τον πρωταγωνιστή να ορκίζεται πως όλα τα έκανε για τη φουκαριάρα τη μάνα του). Κι εκείνες και εκείνους της «πρώτη φορά αριστεράς» με τις «βαρειές»καταθέσεις στο εξωτερικό γιατί δεν είναι βλάκες όπως οι υπόλοιποι Έλληνες να τις έχουνε στην Ελλάδα. Αυτοί ξέρουν πού είναι τα σίγουρα. Οι άλλοι ας πάνε να πνιγούν. Ή τον άλλο τον «βασιλιά των κηραλοιφών» που όλα τα γιατρεύει με τις βαρβάτες καταθέσεις στη Γερμανία. Περισσότερα

Ο «δικτάτορας» Καποδίστριας και «η μαμά η Διαλεκτική»

Σχολιάστε

Ο «δικτάτορας» Καποδίστριας και «η μαμά η Διαλεκτική», του Σπύρου Αλεξίου

Του Σπύρου Αλεξίου

Μέγα ιστορικό και ιδεολογικό θέμα ενέσκηψε πρόσφατα στον δημόσιο διάλογο: Ήταν ο Καποδίστριας «δικτάτορας»;

Αφορμή στάθηκε μια ανάρτηση του κ. Αριστείδη Χατζή, καθηγητή Φιλοσοφίας Δικαίου & Θεωρίας Θεσμών στο Ε.Κ.Π.Α., μέλους της επιτροπής «Ελλάδα 2021» και Διευθυντή Ερευνών στο Κέντρο Φιλελεύθερων Μελετών: «Για τον Καποδίστρια, τα πρώτα δημοκρατικά και φιλελεύθερα συντάγματα αποτελούν “ξυράφι στα χέρια μικρού παιδιού»… θεωρεί ιδιαίτερα επικίνδυνο ξυράφι το Σύνταγμα, το αναστέλλει & κηρύσσει ουσιαστικά δικτατορία. Αυτό είναι το τέλος της Πρώτης Ελληνικής Δημοκρατίας. Όμως οι δημοκρατικοί και φιλελεύθεροι Έλληνες δεν το έβαλαν κάτω. Συνέχισαν να αγωνίζονται για δημοκρατία και δικαιώματα»

Η ανάρτηση προκάλεσε οργισμένες αντιδράσεις, που ζητούν μέχρι και παραίτηση της κ. Αγγελοπούλου. Η «Επιτροπή 2021» περιορίστηκε να υπερασπιστεί την «ψύχραιμη συζήτηση όλων των απόψεων». Ας δούμε τις απόψεις… Περισσότερα

Η συντριβή του Γ΄ Ράιχ: Η μάχη του Βερολίνου

Σχολιάστε

 

Η συμβολή των λαών της Σοβιετικής Ένωσης (ΕΣΣΔ) στη συμμαχική νίκη κατά του φασισμού είναι ένα αναντίρρητο γεγονός. Οι ηρωικές μάχες της Μόσχας, του Στάλινγκραντ, του Κουρσκ, του Λένινγραντ και άλλων πόλεων της ΕΣΣΔ αποτελούν σταθμό στην παγκόσμια, οικουμενική, ιστορία της ανθρωπότητας. Είναι επίσης γεγονός ότι η Ευρωπαϊκή Ρωσία υπέστη ανυπολόγιστες καταστροφές από τη ναζιστική θηριωδία. Ο φόρος αίματος που κλήθηκε να πληρώσει ο σοβιετικός λαός είναι ένα γεγονός που δεν δύναται να αμφισβητηθεί από κανένα σοβαρό μελετητή και στοχαστή. Η τελική αποφασιστική μάχη του Κόκκινου Στρατού εναντίον της ναζιστικής Γερμανίας δόθηκε στην πρωτεύουσα του Γ΄ Ράιχ, στο Βερολίνο: Ονομάστηκε στρατηγική επιθετική επιχείρηση για την κατάληψη του Βερολίνου, άλλως μάχη του Βερολίνου. Οι πολεμικές εχθροπραξίες ξεκίνησαν την 16η Απριλίου του 1945 και ολοκληρώθηκαν την 8η Μαΐου του ίδιου έτους. Περισσότερα

Τελικά σημασία έχει ποιός χρωστάει σε ποιόν! – Οι Γερμανικές αποζημιώσεις και το παλάτι του Οθωνα

Σχολιάστε

Του Ανδρέα Δενεζάκη

Το Εθνικό Συμβούλιο Διεκδίκησης των Οφειλών της Γερμανίας προς την Ελλάδα (ΕΣΔΟΓΕ) τιμά την 75η επέτειο της Αντιφασιστικής Νίκης των Λαών και την λήξη του Β΄ Παγκόσμιου Πολέμου, 9 Μάη 1945, με μια πολύ ενδιαφέρουσα Εκδήλωση – Διαδικτυακή Συζήτηση, το Σάββατο 9 Μάη, στις 9:00 μ.μ.

Τα κύρια θέματα της συζήτησης:

  • Η σημασία της αντιφασιστικής νίκης των λαών
  • Ο αγώνας ενάντια στη λήθη και την παραχάραξη της Ιστορίας
  • Η Αντίσταση και η θυσία της Ελλάδας απαιτούν Δικαιοσύνη & Αποζημίωση!
  • Ο ανυποχώρητος αγώνας για τη διεκδίκηση των Γερμανικών Οφειλών κλιμακώνεται!

Περισσότερα

Οι 200 της Καισαριανής

Σχολιάστε

Του Νίκου Μπογιόπουλου

Η διαταγή των Γερμανών ναζί κατακτητών δημοσιεύτηκε στις 30 Απρίλη 1944:

«…Την 27.4.44 κομμουνιστικαί συμμορίαι παρά τους Μολάους κατόπιν μιας ενέδρας επιθέσεως εδολοφόνησαν ανάνδρως έναν Γερμανόν στρατηγόν και τρεις συνοδούς του (…) Ως αντίποινα θα εκτελεστούν: 1) Ο τυφεκισμός 200 κομμουνιστών την 1.5.1944. 2) Ο τυφεκισμός όλων των ανδρών τους οποίους θα συναντήσουν τα γερμανικά στρατεύματα επί της οδού Μολάων προς Σπάρτην…».

«Ανανδρία» – στη γλώσσα των κατακτητών (και των συνεργατών τους) – ήταν ο ηρωικός αγώνας ενάντια στην Κατοχή. Περισσότερα

Λούης Τίκας: Ο Έλληνας που μνημονεύεται καθε Πρωτομαγιά στις ΗΠΑ

1 σχόλιο

tikas_aliveMε αφορμή την Εργατική Πρωτομαγιά, που φέτος λόγω των γνωστών εξελίξεων και παρεμβάσεων με την αφαίρεση δικαιωμάτων που κατακτήθηκαν μέσα από αγώνες και αίμα, αποκτά ιδιαίτερη φόρτιση, θέλω με την παρούσα ανάρτηση να αποτίσω ένα φόρο τιμής σε έναν μεγάλο αγωνιστή και δικό μας άνθρωπο τον Έλληνα μετανάστη Λούη Τίκα που ηγήθηκε της μεγαλύτερης απεργίας στην ιστορία των ΗΠΑ και δολοφονήθηκε με άγριο τρόπο στο Κολοράντο.

Στη μεγάλη εκείνη Σφαγή του Λάντλοου (Ludlow Massacre) της 20ης Απριλίου 1914, που αποτελεί ακόμη και σήμερα: ημέρα μνήμης για τα αμερικάνικα συνδικάτα. Περισσότερα

Older Entries