Αρχική

Στρώνουν «χαλί» για την είσοδο εργολάβων στους Δήμους

Σχολιάστε

«Παράθυρο» για ιδιώτες σε διαχείριση απορριμμάτων και πρασίνου μέσω του αναπτυξιακού νομοσχεδίου

Τη δυνατότητα σύμβασης με ιδιώτη για την «συλλογή  και μεταφορά στερεών αποβλήτων και ανακυκλώσιμων υλικών καθαριότητας κοινόχρηστων χώρων και δημοτικών κτιρίων, συντήρησης χώρων πρασίνου και ηλεκτροφωτισμού», δίνει στους δήμους το άρθρο 179 του Αναπτυξιακού νομοσχεδίου που κατατέθηκε στη Βουλή, σύμφωνα με την aftodioikisi.gr.

Ουσιαστικά η κυβέρνηση στο όνομα της «ανάπτυξης» στρώνει το το χαλί των ιδιωτικοποιήσεων και καταργεί κάθε μικρό ή μεγαλύτερο εμπόδιο που έθετε η υπάρχουσα νομοθεσία για την εκχώρηση υπηρεσιών των Δήμων σε εργολάβους, οι οποίοι ετοιμάζονται για πάρτι κερδών σε βάρος των λαϊκών στρωμάτων. Περισσότερα

Με τον σκουπιδιάρη ή με τον Μπουτάρη; «Είναι πολλά τα λεφτά, Άρη»!

Σχολιάστε

Του Νίκου Μπογιόπουλου

Παρατήρηση 1η: Η μεν ΝΔ είναι με χέρια και με πόδια υπέρ της απόλυσης των συμβασιούχων.  «Πρέπει, όμως, να πούμε στους εργαζόμενους την αλήθεια. Δεν μπορεί να γίνει καμία μονιμοποίηση εκτός του συνταγματικού πλαισίου και των δημοσιονομικών δυνατοτήτων».Αυτή είναι η προχτεσινή δήλωση Μητσοτάκη, του νυν προέδρου της ΝΔ και πρώην υπουργού (απολύσεων) επί Σαμαρά. Θα παρατηρήσατε, βεβαίως, ότι ο… φιλαλήθης κ.Μητσοτάκης, έβαλε κι αυτός μπροστά τον σεβασμό του για το Σύνταγμα ώστε να κρύψει την βαθιά του υπόκλιση στα Μνημόνια. Ωστόσο δεν τα κατάφερε διότι εκείνο το «δημοσιονομικών δυνατοτήτων» βγάζει μάτι.

Παρατήρηση 2η: Η ΝΔ είναι με χέρια και με πόδια, πάλι, υπέρ της ιδιωτικοποίησης του τομέα αποκομιδής των απορριμμάτων. Περί αυτού δεν χρειάζεται να χαραμίζουμε σάλιο για να το αποδείξουμε.  Αρκεί μια οποιαδήποτε ανακοίνωση να διαβάσει κανείς της ΝΔ υπέρ των… «συμπράξεων» Δημοσίου με ιδιωτικούς φορείς για τον τομέα της καθαριότητας. Περισσότερα

Στον Αγύριστο…

Σχολιάστε

Του Κώστα Λουλουδάκη(Ιουλιανος)

Την πρώτη θέση μεταξύ των χωρών-μελών της ΕΕ, όσο αφορά τις αυξήσεις στα οικιακά τιμολόγια ηλεκτρικού ρεύματος,  κατέγραψε η Ελλάδα την εξαετία  2008-2013, με μια συνολική επιβάρυνση των πολιτών της τάξης του 60%! Οι αυξήσεις αυτές μα και όσες έγιναν από το 2013 και μετά  συνοδεύουν τη πορεία της ΔΕΗ προς την ιδιωτικοποίηση, (μαζί με την κατασυκοφάντηση των εργαζομένων της)  καθιστώντας ακόμα πιο σαφές ότι, μία από τις βασικές παραμέτρους της ιδιωτικοποίησης είναι και η σημαντική αύξηση των οικιακών τιμολογίων ώστε οι ιδιώτες πάροχοι να έχουν περιθώριο κερδοφορίας.

Υπενθυμίζεται ότι ενώ η ηλεκτρική ενέργεια είναι ένα δημόσιο αγαθό που προϋποθέτει υποδομές που να εξυπηρετούν το κοινωνικό συμφέρον, βάσει της συμφωνίας με τους δανειστές, η ΔΕΗ υποχρεώθηκε να πουλάει, ποσότητες ηλεκτρικού ρεύματος σε τιμές κάτω του κόστους στους ιδιώτες προμηθευτές με τελικό στόχο τον περιορισμό του μεριδίου της στην αγορά ρεύματος.  Η ΔΕΗ θα πρέπει μέχρι το 2020 να έχει μειώσει το μερίδιο της κάτω του 50% σύμφωνα με το μνημόνιο που υπέγραψε η κυβέρνηση Τσίπρα. Περισσότερα

Ήλθαν, διέλυσαν και απήλθαν: Η μεγάλη «μπίζνα» του νερού

Σχολιάστε

https://i0.wp.com/www.nostimonimar.gr/wp-content/uploads/2017/01/1-1_%CF%86%CF%89%CF%84%CF%8C-1.jpg

Του Δημήτρη Κούλαλη

ΕΛΛΟΓΑ ΠΑΡΑΛΟΓΑ

Την προπαραμονή των Χριστουγέννων, πραγματοποιήθηκε στο Χρηματιστήριο Αθηνών, σε κλίμα αστυνομοκρατίας,  η διανομή των 40 εκατομμυρίων ευρώ, ήτοι του 1/5 των ταμειακών διαθέσιμων της ΕΥΔΑΠ, στους μετόχους της. Σύμφωνα με το ρεπορτάζ, η απόφαση για το μοίρασμα των 40 εκατομμυρίων έγινε μετά από έγγραφο αίτημα των Μετόχων Πλειοψηφίας, «Ελληνικό Δημόσιο» και του ΤΑΙΠΕΔ.

Πρόκειται  για μια μνημονιακή δέσμευση, όπως προβλέπεται στο Επιχειρησιακό Πρόγραμμα Αξιοποίησης του ΤΑΙΠΕΔ, η οποία επιτρέπει τη διανομή μεγάλου ποσού από τα αποθεματικά της ΕΥΔΑΠ στους μετόχους της.

Ποιοι είναι οι μέτοχοί της;

Το ελληνικό Δημόσιο, που κατέχει το 34%, μέχρι βέβαια την παραχώρηση στους ιδιώτες του 11%, από το «Ταμείο Αξιοποίησης της Δημόσιας Περιουσίας» –όταν αυτό συσταθεί-, παρότι  η Ολομέλεια του ΣτΕ *έκρινε αντισυνταγματική την ιδιωτικοποίηση που επιχείρησε η κυβέρνηση Σαμαρά- Βενιζέλου- , το ΤΑΙΠΕΔ, ο πολυεκατομμυριούχος Τζον Πόλσον (10%), η Εurobank (5%) και άλλοι μικρότεροι μέτοχοι.

Τι σημαίνουν όλα αυτά; Περισσότερα

Τι στα αλήθεια προσφέρει η Cosco για τον ΟΛΠ

Σχολιάστε

Του Θάνου Καμήλαλη

Οριστικοποιήθηκε χθες η συμφωνία του ΤΑΙΠΕΔ με την κινεζική Cosco για την εξαγορά του 67% του λιμανιού του Πειραιά. Η συμφωνία είναι τόσο «καλή», που μέσω υπολογιστικών τρικ το ΤΑΙΠΕΔ προσπαθεί να πείσει ότι το αντίτιμο για το ελληνικό Δημόσιο από την πώληση του μεγαλύτερου λιμανιού της χώρας θα φτάσει το 1,5 δισ. Ευρώ… το 2052. Ακόμα κι αυτός ο στόχος όμως είναι εξαιρετικά αμφίβολο αν τελικά θα επιτευχθεί.

Για τις ανάγκες της ανάλυσης της τελικής πρότασης της Cosco και λόγω της πλήρους αδιαφάνειας υπό την οποία διενεργήθηκε ολόκληρη η διαδικασία ιδιωτικοποίησης, θα χρησιμοποιήσουμε το μόνο επίσημο μέσο πληροφόρησης που διαθέτουμε: την χθεσινή ανακοίνωση του ΤΑΙΠΕΔ.

Το 51% του ΟΛΠ σημαίνει δύο εβδομάδες χρέους

Σύμφωνα με όσα υποστηρίζει το ΤΑΙΠΕΔ, «η συναλλαγή διαρθρώνεται σε δύο στάδια: Στο πρώτο στάδιο η Cosco Group (Hong Kong) Limited θα καταβάλει ποσό ύψους 280,5 εκατ. ευρώ στο ΤΑΙΠΕΔ και θα καταστεί μέτοχος 51% του ΟΛΠ.».  Όπως παραδέχεται το Ταμείο, τα άμεσα έσοδα από την πώληση του ΟΛΠ, που δεν εξαρτώνται από άλλους παράγοντες, είναι 280 εκατ. Ευρώ. Αυτά τα χρήματα βέβαια δεν θα είναι διαθέσιμα για το ελληνικό κράτος. Υπενθυμίζεται ότι όλα τα έσοδα από τις ιδιωτικοποιήσεις δεν είναι διαθέσιμα για την εκάστοτε ελληνική κυβέρνηση, αλλά καταβάλλονται άμεσα για την αποπληρωμή του δημοσίου χρέους της χώρας. Σύμφωνα με τον ιδρυτικό νόμο του ΤΑΙΠΕΔ (ν.3986/2011, Αρθρο 2 παρ. 14), «το τίμημα που εισπράττει το Ταμείο από την αξιοποίηση των περιουσιακών του στοιχείων μεταφέρεται το αργότερο μέσα σε 10 μέρες από την είσπραξη του σε πίστωση του ειδικού λογαριασμού… και χρησιμοποιείται αποκλειστικά για την αποπληρωμή του δημοσίου χρέους». Ένα χρέος που η ελληνική κυβέρνηση αλλά και οργανισμοί όπως το ΔΝΤ θεωρούν μη βιώσιμο. Το ίδιο θα συμβεί και με τα υπόλοιπα χρήματα που θα εισπράξει το ΤΑΙΠΕΔ για τον ΟΛΠ, δήλαδή τα 88 εκατ για το υπόλοιπο 16% μέσα στην επόμενη πενταετία.

Χαρακτηριστικό είναι ότι σύμφωνα με τον προϋπολογισμό του 2016 (Κεφάλαιο 3, «Δημόσιο Χρέος»), η Ελλάδα πρέπει να πληρώσει 6 δισ. Ευρώ φέτος μόνο για την εξυπηρέτηση των τόκων του χρέους της. Δηλαδή με απλά λόγια, η Ελλάδα πούλησε το 51% του μεγαλύτερου λιμανιού της και εισέπραξε χρήματα με τα οποία θα πληρώσει τους τόκους του χρέους της για περίπου δύο εβδομάδες…

Ερωτηματικά επίσης προκαλεί και το αν όντως ήταν «σημαντικά βελτιωμένη» η τελευταία προσφορά της Cosco, όπως υποστηρίζει στην ανακοίνωση του το ΤΑΙΠΕΔ. Το ΤΑΙΠΕΔ θα μπορούσε εύκολα να απαντήσει σε αυτό, αν δημοσιοποιούσε αναλυτικά την προηγούμενη πρόταση της εταιρείας πριν από μία εβδομάδα όταν άνοιξαν οι φάκελοι, κάτι που απέφυγε να κάνει. Σύμφωνα πάντως με δημοσιεύματα διεθνών μέσων όπως η Wall Street Journal αλλά και μεγάλων κινεζικών ΜΜΕ όπως η China Daily , την προηγούμενη εβδομάδα η προσφορά της Cosco ήταν στα ίδια επίπεδα, δηλαδή συνολικά 700 εκατ συμπεριλαμβανόμενων και των επενδύσεων ύψους 350 εκατ. Το πώς «βελτιώθηκε σημαντικά» η προσφορά δεν προκύπτει από πουθενά.

Κινεζικές επενδύσεις με… ΕΣΠΑ

Και μια που έγινε λόγος για τις επενδύσεις: To TAIΠΕΔ κάνει λόγο για «υποχρεωτικές επενδύσεις ύψους 350 εκατ. ευρώ την επόμενη δεκαετία» και όπως έχει γίνει γνωστό, τα 296 εκατ από αυτά θα επενδυθούν μέσα στα πρώτα πέντε χρόνια. Όπως όμως τονίζει σε δήλωση του αμέσως μετά την οριστικοποίηση της συμφωνίας ο αντιπεριφερειάρχης Πειραιά, Γιώργος Γαβριλης, «οι επενδύσεις που θα γίνουν στην πρώτη πενταετία θα ανέλθουν μόλις σε 162,9 εκατομ. € καθώς τα υπόλοιπα μέχρι τα 296 εκατ. προβλέπεται να εισπραχθούν από κοινοτικά προγράμματα». Χαρακτηριστικό παράδειγμα εδώ είναι η περίπτωση της επέκτασης του λιμένα κρουαζιέρας, η οποία αποτελεί μία δεσμευτική επένδυση που θα κάνει η Cosco. To έργο έχει συνολική αξία 120 εκατ ευρώ, αλλά συμφωνημένο από το 2013 ότι θα χρηματοδοτηθεί κατά 95% από κοινοτικά ταμεία . Φαίνεται δηλαδή ότι ένα μέρος αυτών των επενδύσεων θα προχωρούσε, ακόμα και αν ο ΟΛΠ παρέμενε στα χέρια του Δημοσίου.

Η δημιουργική λογιστική και το 1,5 δισ.

Ίσως όμως το πιο ενδιαφέρον σημείο της ανακοίνωσης του Ταμείου να είναι το πώς υπολογίζει τη «συνολική αξία της συμφωνίας». Αυτή, όπως τονίζεται «ανέρχεται σε 1,5 δισ. ευρώ και περιλαμβάνει, μεταξύ άλλων, την ανωτέρω προσφορά των 368,5 εκατ. ευρώ, υποχρεωτικές επενδύσεις ύψους 350 εκατ. ευρώ την επόμενη δεκαετία και τα αναμενόμενα έσοδα του Ελληνικού Δημοσίου από τη Σύμβαση Παραχώρησης (αντάλλαγμα παραχώρησης σε ποσοστό 3,5% του κύκλου εργασιών του ΟΛΠ), αναμενόμενου συνολικού ύψους της τάξης των 410 εκατ. ευρώ. Στο συνολικό ποσό λαμβάνονται επίσης υπόψη τα αναμενόμενα μερίσματα και οι τόκοι που θα εισπραχθούν από το ΤΑΙΠΕΔ, καθώς και οι εκτιμώμενες (πέραν των ελάχιστων υποχρεωτικών) επενδύσεις μέχρι την λήξη της παραχώρησης το 2052.»

Αν εξαιρεθούν τα δύο πρώτα και βασικά στοιχεία της προσφοράς, που αθροιστικά σημαίνουν 718,5 εκατ (με όλους τους προαναφερόμενους αστερίσκους), το ΤΑΙΠΕΔ προχωράει σε αυθαίρετες εκτιμήσεις, προσθέτοντας «αναμενόμενα έσοδα» και υπολογίζοντας μερίσματα και τόκους για τις μετοχές του ΟΛΠ, όταν παραμένει άγνωστο αν θα είναι κερδοφόρες η όχι. Ασχέτως της τελευταίας επισήμανσης, «τα αναμενόμενα μερίσματα και οι τόκοι που θα εισπραχθούν από το ΤΑΙΠΕΔ» σημαίνει χρήματα που θα πάνε ξανά για την εξυπηρέτηση του δημοσίου χρέους, όπως αναφέρθηκε και παραπάνω. Το τέλος της παραγράφου ωστόσο είναι ακόμα πιο αόριστο. Το ΤΑΙΠΕΔ κάνει λόγο για «εκτιμώμενες επενδύσεις», στις οποίες θα προχωρήσει η Cosco μέσα στα επόμενα 36 χρόνια, χωρίς φυσικά η εταιρεία να έχει δώσει κάποια δέσμευση γι αυτές.

Να σημειωθεί επίσης ότι στην προσπάθεια του να εκτιμήσει (και να ωραιοποιήσει) την οικονομική κατάσταση μέχρι το 2052, το ΤΑΙΠΕΔ αποκρύπτει ότι αγοράζοντας το πλειοψηφικό πακέτο του ΟΛΠ, η Cosco θα μπορεί να πληρώνει ενοίκιο στον εαυτό της, για τις προβλήτες ΙΙ και ΙΙΙ που ήδη κατέχει στο λιμάνι του Πειραιά. Τα τελευταία χρόνια το ετήσιο ενοίκιο που πληρώνει η κινεζική εταιρεία στον ΟΛΠ υπερβαίνει τα 35 εκατ, ένα ποσό που σε μεγάλο ποσοστό θα καταλήγει πλέον πίσω σε αυτήν. Δηλαδή κατέχοντας πρώτα το 51% κι έπειτα το 67% η Cosco θα εισπράττει πίσω ένα ποσό, που με βάση τα τελευταία δεδομένα θα είναι πρώτα περίπου 18 εκατ κι έπειτα περίπου 24 εκατ. Αν θελήσουμε να υπολογίσουμε το συνολικό ποσό που θα εξοικονομήσει η εταιρεία μέχρι το 2052, όπως ακριβώς κάνει το ΤΑΙΠΕΔ για τα υποτιθέμενα έσοδα του Δημοσίου, τότε αυτό είναι πολύ πιθανό να ξεπερνάει τα 700 εκατ. ευρώ.

Η περίπτωση του Kumport

Ο Πειραιάς πάντως δεν είναι το μόνο λιμάνι που περνάει στην κατοχή της Cosco το τελευταίο εξάμηνο. Τον περασμένο Σεπτέμβριο οι Κινέζοι αγόρασαν τον λιμάνι του Kumport, στην Τουρκία, πληρώνοντας άμεσα 813,62 εκατ. ευρώ για το 64,5%. Το Kumport, βρίσκεται στο Αμπαρλί στην ευρωπαϊκή ακτή της Προποντίδας και είναι ο 3ος μεγαλύτερος σταθμός εμπορευματοκιβωτίων της Τουρκίας.

Σε σχέση με το Kumport ο Πειραιάς είναι «ένα λιμάνι τρεις φορές μεγαλύτερο στο εμπορικό του τμήμα και με πολύ μεγαλύτερες προοπτικές ανάπτυξης, τόσο στα εμπορευματοκιβώτια όσο και στις άλλες δραστηριότητες όπως το car terminal και η κρουαζιέρα.» Αυτό τουλάχιστον υποστήριζαν τον Σεπτέμβριο πηγές του ΤΑΙΠΕΔ μιλώντας στην «Καθημερινή». Μάλιστα γινόταν τότε κατανοητό ότι η εξαγορά του τουρκικού λιμανιού δεν σήμαινε ότι η Cosco δίνει μικρότερη σημασία στον Πειραιά, αντίθετα τονιζόταν ότι ανοίγει μια νέα αγορά για το διαμετακομιστικό εμπόριο.

Το πώς όμως το Kumport πουλήθηκε με υπερδιπλάσιο κόστος από τον ΟΛΠ είναι μόνο ένα από τα πολλά ερωτήματα στα οποία το ΤΑΙΠΕΔ πρέπει να απαντήσει. Αν θέλει βέβαια, γιατί πάντα το σημαντικότερο πρόβλημα με το Ταμείο ιδιωτικοποιήσεων είναι ότι δεν λογοδοτεί πουθενά..

tpp

Ο «στημένος» διαγωνισμός για τον ΟΛΠ

Σχολιάστε

view-source:https://i1.wp.com/www.thepressproject.gr/photos/olpp1452686782.jpg

του Θάνου Καμηλάλη

Πώς γίνεται ο διεθνής διαγωνισμός για την πώληση του λιμανιού του Πειραιά να κατέληξε με έναν μόνο υποψήφιο αγοραστή; Ήταν από την αρχή δεδομένο ποιος θα κερδίσει. Μια σειρά θεμιτών και αθέμιτων παραγόντων έδωσαν στην Cosco σημαντικά πλεονεκτήματα έναντι πιθανών ανταγωνιστών της, μετατρέποντας ουσιαστικά την κατάθεση προσφορών για την ιδιωτικοποίηση του ΟΛΠ σε τυπική διαδικασία. Και χθες, η κινεζική εταιρεία έκανε ακόμα ένα σημαντικό βήμα για να δημιουργήσει το δικό της μονοπώλιο στην Ελλάδα

Όπως επιβεβαιώθηκε την Τρίτη, η Cosco είναι η μόνη εταιρεία που κατέθεσε πρόταση για το μεγαλύτερο λιμάνι της χώρας κι ένα από τα μεγαλύτερα της νότιας Ευρώπης. Η πρόταση σύμφωνα με ανεπιβεβαίωτες διαρροές κινείται κοντά στην χρηματιστηριακή αξία της εταιρείας, δηλαδή περίπου 350 εκατ. ευρώ, ενώ από την πλευρά του το ΤΑΙΠΕΔ ζήτησε, όπως ήταν αναμενόμενο, βελτιωτική προσφορά, που θα αξιολογηθεί την επόμενη εβδομάδα. Περισσότερα

Στη χώρα του (Σαμαρά και Βενιζέλου) Τσίπρα

Σχολιάστε

money-monopoly

του Νίκου Καραβέλου

«Ιδιωτικοποίηση είναι το σύνολο των μέτρων με τα οποία κρατικές επιχειρήσεις ή και ολόκληροι κρατικοί τομείς της οικονομίας περιέρχονται υπό την κυριότητα και τον έλεγχο ιδιωτών.

Κι επειδή οι ιδιώτες για να αγοράσουν ένα προϊόν θα πρέπει η τιμή του να είναι ανταγωνιστική, λίγο πριν από την ιδιωτικοποίηση συντελείται απαξίωση του προς πώληση «προϊόντος». Επομένως, ιδιωτικοποίηση είναι το ισοδύναμο της εκποίησης σε τιμή ευκαιρίας, με άλλα λόγια, ιδιωτικοποίηση σημαίνει ξεπούλημα.

Τούτο πράττει η σημερινή κυβέρνηση, το πολιτικό εκείνο μόρφωμα που άνευ λαϊκής εντολής συναινεί στη λαφυραγώγηση της χώρας. Κατ” επιταγήν μνημονιακών δεσμεύσεων και των όρων των παράνομων δανειακών συμβάσεων που μας επιβλήθηκαν. Περισσότερα

SPECIAL REPORT: ΟΛΠ: Το χριστουγεννιάτικο δώρο της κυβέρνησης

Σχολιάστε

Official visit of the Chinese Prime Minister Li Keqiang, accompanied by the Greek Prime Minister Antonis Samaras, at the COSCO controlled container terminal at the port of Piraeus, as part of Li's three days visit in Greece. / Επίσημη επίσκεψη του Κινέζου πρωθυπουργού Λι Κεκιανγκ, συνοδευόμενους απο τον Έλληνα πρωθυπουργο Αντώνη Σαμαρά, στις εγκαταστάσεις που ελέγχει η COSCO στο λιμάνι του Πειραιά, κατά την τριήμερη επίσκεψη του Λι στην Ελλάδα.

του Θάνου Καμήλαλη

Το ThePressProject δημοσιεύει το απόρρητο τελικό σχέδιο για τη σύμβαση παραχώρησης του Οργανισμού Λιμένος Πειραιά, όπως καταρτίστηκε από το ΤΑΙΠΕΔ και κοινοποιήθηκε στα ανώτερα κυβερνητικά κλιμάκια. Ανάμεσα στις 82 σελίδες της σύμβασης που θα υπογράψει το ελληνικό Δημόσιο με τον νέο ιδιοκτήτη του ΟΛΠ περιλαμβάνονται τα μέχρι στιγμής οικονομικά στοιχεία, οι υποχρεώσεις κάθε πλευράς, πιθανές έμμεσες κρατικές ενισχύσεις αλλά και πρωτόγνωρες διατάξεις αποικιοκρατικού χαρακτήρα. Κι όλα αυτά όταν η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει κρίνει ως παράνομες συγκεκριμένες φοροαπαλλαγές που προσέφερε η Ελλάδα στην Cosco, ωστόσο το κράτος αντί να υπακούσει, αντιδρά ή αδιαφορεί…

Πριν προχωρήσουμε στην ανάλυση να σημειώσουμε ότι βάσει του άρθρου 4 του πολυνομοσχεδίου με το δεύτερο πακέτο προαπαιτουμένων που αναμένεται να ψηφιστεί σήμερα στη Βουλή, η κυβέρνηση δεν θα είναι πλέον υποχρεωμένη να δημοσιεύει ηλεκτρονικά τέτοιες συμβάσεις. Μάλιστα το άρθρο έχει αναδρομική ισχύ από 8 Αυγούστου, κάτι που σημαίνει ότι περιλαμβάνει και την ανάλογη σύμβαση των 14 αεροδρομίων. Το χτύπημα για την διαφάνεια της δημόσιας διακυβέρνησης είναι τεράστιο. Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή. Περισσότερα

Δείπνα στη Στοά

Σχολιάστε

Από την πανευρωπαϊκή καμπάνια του Συλλόγου Αρχαιολόγων ενάντια στις περικοπές στον πολιτισμό

Από την πανευρωπαϊκή καμπάνια του Συλλόγου Αρχαιολόγων ενάντια στις περικοπές στον πολιτισμό

της Δέσποινας Κουτσούμπα

Ιδεολογία, ιδιωτικοποίηση και ιδιωτεία

Πριν μία εβδομάδα, το Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο ενέκρινε, με ισχυρή πλειοψηφία, τη διοργάνωση δύο ιδιωτικών εκδηλώσεων με δείπνο μέσα στην Αρχαία Αγορά, στη Στοά του Αττάλου, και στο Παναθηναϊκό Στάδιο. Σηκώθηκε θύελλα αντιδράσεων, κυρίως από τους δημοσιογράφους του πολιτιστικού ρεπορτάζ, για ένα θέμα που, λίγα χρόνια πριν, θα θεωρούνταν αδιανόητο να εισαχθεί, και πολύ περισσότερο να εγκριθεί, από το ανώτατο επιστημονικό συμβούλιο του Υπουργείου Πολιτισμού.
Περισσότερα

Για την ιδιωτικοποίηση του νερού: ροές και σχήματα

Σχολιάστε

Γιούρι Κάκισεφ, «Δίψα», 1998

Των Νικήτα Μυλόπουλου και Στέλιου Γκιάλη

Το νερό τρέχει προς τα πάνω, προς το χρήμα

(Ανώνυμο ρητό της αμερικανικής Δύσης)

Από τα πρώτα, και βασικότερα για τη φιλοσοφία τους, μέτρα των ελληνικών μνημονίων ήταν η ιδιωτικοποίηση των εταιρειών αστικού νερού. Για την ακρίβεια, η επίσπευση της ιδιωτικοποίησής τους, αφού αυτή είχε ήδη αρχίσει πολύ πριν από την εκδήλωση της πρόσφατης κρίσης. Η οποία λειτούργησε και σε αυτήν την περίπτωση ως καταλύτης, προκειμένου να επιταχυνθεί και να ολοκληρωθεί και στη χώρα μας μία διαδικασία που αναδείχθηκε τις τρεις τελευταίες δεκαετίες σε  κεντρική στρατηγική της κεφαλαιακής συσσώρευσης στις χώρες της Δύσης, και όχι μόνο. Εκεί όπου με τον ένα ή τον άλλον τρόπο, οι φυσικοί πόροι έχουν ιδιωτικοποιηθεί. Περισσότερα

Το πρώην αεροδρόμιο Ελληνικού και τα στοιχήματα για την Αριστερά

Σχολιάστε

Ρόι Λιχτενστάιν, "Τοπίο με μορφές και ουράνιο τάξο". 1980

Ρόι Λιχτενστάιν, «Τοπίο με μορφές και ουράνιο τάξο». 1980

της Φερενίκης Βαταβάλη

Δεν είναι είδηση ότι η ιδιωτικοποίηση του Ελληνικού βρίσκεται σε εξέλιξη, ότι κυβέρνηση και ΤΑΙΠΕΔ βιάζονται να την ολοκληρώσουν τάχιστα, δίνοντας γη και ύδωρ στους επενδυτές. Ούτε ότι, αν προχωρήσει η ιδιωτικοποίηση, θα δημιουργηθεί ένα τεράστιο οικιστικό συγκρότημα μικτών χρήσεων που θα αποτελεί θύλακα πολυτελείας για λίγους. Γνωστά είναι επίσης και όλα τα επιχειρήματα υπέρ της ιδιωτικοποίησης: η «συμβολή στην αύξηση του ΑΕΠ», η «δημιουργία χιλιάδων νέων θέσεων εργασίας», η «βελτίωση της ανταγωνιστικότητας της Αθήνας» κ.ο.κ. Όπως γνωστό είναι ότι, από τα διεθνή επενδυτικά σχήματα που τάχα διαγκωνίζονται για να αποκτήσουν το μεγαλύτερο φιλέτο της Μεσογείου, μόνο ένας εγχώριος επιχειρηματικός όμιλος ενδιαφέρεται, και μάλιστα για να κατασκευάσει δύο ή τρία συγκεκριμένα κτίρια μόνο από το συνολικό master-plan που θα παρουσιάσει. Περισσότερα

Υγεία: τα ονόματα και τα πράγματα

2 Σχόλια

Έργο του Ερκούτ Τερλικσίζ

Έργο του Ερκούτ Τερλικσίζ

Του Γιώργου Νικολαΐδη*

Κακά τα ψέματα: είμαστε μια χώρα όπου η διάσταση ονομαστικού-πραγματικού είναι πολύ διαδεδομένη. Ο χώρος της υγείας δεν αποτελεί εξαίρεση. Έτσι, τη δεκαετία του 1980 αποκτήσαμε Εθνικό Σύστημα Υγείας (αναντίρρητα μια σημαντική πρόοδος για την εξυπηρέτηση των υγειονομικών αναγκών των λαϊκών στρωμάτων), όπως στη Βρετανία και τη Σκανδιναβία (τύπου Beveridge, όπως ονομάζονται). Απουσίαζαν όμως η πρωτοβάθμια φροντίδα και ο οικογενειακός γιατρός — οι πυλώνες τέτοιων συστημάτων. Και πλήρωνες την «αποκλειστική» για τον άνθρωπό σου. Πλήρωνες φακελάκι — και μάλιστα, «τεχνοκρατικές» μελέτες υποστήριζαν πως ήταν κοινωνικά χρήσιμο γιατί, μέσω ενός άτυπου ανταγωνισμού, συγκρατούσε τις τιμές του ιδιωτικού τομέα. Δηλαδή, επειδή έκανες το χειρουργείο με μια πεντακοσάρα μαύρα στον γιατρό του ΕΣΥ, ο Αποστολόπουλος δεν ανέβαζε άλλο τα ήδη υπέρογκα νοσήλιά του! Περισσότερα

Iδιωτικοποίηση του νερού: ένα μοντέλο ξεπερασμένο και προβληματικό

1 σχόλιο

4c1Συνέντευξη με τον Δημήτρη Ζήκο

Του Στρατή Μπουρνάζου

Η πλήρης ιδιωτικοποίηση της ΕΥΔΑΠ και της ΕΥΑΘ αποτελεί ένα ξεχωριστό μέτωπο, στον γενικότερο καταιγισμό εκποίησης δημόσιου πλούτου, δημόσιων αγαθών και επιχειρήσεων, καθώς ανακινεί ζητήματα οικονομικά, οικολογικά, πολιτισμικά, ποιότητας ζωής. Για όλα αυτά συζητήσαμε με τον Δημήτρη Ζήκο, ειδικό σε ζητήματα υδάτινων πόρων. Γεννημένος το 1974 στην Αθήνα, ο Δ. Ζήκος σπούδασε στατιστική στο Πανεπιστήμιο Πειραιώς, ενώ η διατριβή του, στο Πάντειο, μελετάει συγκριτικά τη διαχείριση του νερού στην Αθήνα, το Λονδίνο και τη Φραγκφούρτη. Από το 2006 ζει στη Γερμανία και σήμερα είναι λέκτορας και επιστημονικός συντονιστής ερευνητικών προγραμμάτων στο Πανεπιστήμιο Χούμπολντ του Βερολίνου. Η έρευνα και οι δημοσιεύσεις του εστιάζονται σε θέματα συνεργασίας και συγκρούσεων σχετικά με τους φυσικούς πόρους και ειδικότερα τα «κοινά».

ΕΝΘΕΜΑΤΑ

Περισσότερα

Πώς γίνονται οι ιδιωτικοποιήσεις οι καλές…

Σχολιάστε

Του Άγγελου Τσέκερη

 «Πείτε μας επιτέλους μια ιδιωτικοποίηση στην οποία δεν είστε αντίθετοι…»

tsekerisΣτην πολυκατοικία μας αποφασίσαμε να αναμετρηθούμε με τις μεγάλες ιστορικές προκλήσεις και να ιδιωτικοποιήσουμε τον ανελκυστήρα.

Τις εποχές που ζούσαμε πάνω από τις δυνατότητές μας, ο ανελκυστήρας ήταν δημόσιο αγαθό. Αυτό δεν σημαίνει ότι ήταν τζάμπα. Τον πληρώναμε κάθε μήνα στα κοινόχρηστα, για να…
βγουν τα έξοδα λειτουργίας και συντήρησης. Ο διαχειριστής, ο κ. Πουρνάρας, μας άνοιξε τα μάτια. Η παραχώρηση της λειτουργίας του ανελκυστήρα σε ιδιώτες ήταν μια συμφέρουσα αναπτυξιακή πρόταση. Θα μας γλύτωνε από μια μέση μηνιαία επιβάρυνση της τάξης των 20 ευρώ ανά διαμέρισμα, που αντιστοιχεί σε τρία πακέτα μακαρόνια, δύο μπουκάλια γάλα και μια κάρτα κινητής τηλεφωνίας για κάθε οικογένεια. Ταυτόχρονα θα καλύπταμε το έλλειμμα της πολυκατοικίας, δημιουργημένο από αντιπαραγωγικές καταστάσεις του παρελθόντος, από τις οποίες βασικός ωφελημένος ήταν ο ίδιος ο κ. Πουρνάρας. Περισσότερα