Αρχική

Μια ημέρα στο Καράκας… όλη σου η ζωή

Σχολιάστε

Μια ημέρα στο Καράκας… όλη σου η ζωή

INFOWAR

Του Άρη Χατζηστεφάνου

Μια βόλτα στους δρόμους της πρωτεύουσας του Καράκας αρκεί για να καταρρίψεις δεκάδες μύθους των δυτικών μέσων ενημέρωσης, αλλά και να γεμίσεις το κεφάλι σου με χιλιάδες αντιφάσεις που σχηματίζουν το πρόσωπο της σύγχρονης Βενεζουέλας

[Αποστολή Βενεζουέλα]

«Σεξ κάνεις;» ήταν η πρώτη μου ερώτηση στον Ραμόν, τον άνθρωπο που ανέλαβε να με ξεναγήσει στους δύσκολους δρόμους του Καράκας. Η απορία χαράχτηκε στο πρόσωπό του και παρέμεινε εκεί όσο συνέχιζα να του θέτω περίεργες ερωτήσεις για τη χώρα του Τσάβες και του Μαδούρο.

Κατά τη διάρκεια της πτήσης για τη Βενεζουέλα, είχα διαβάσει στην Washington Post ότι οι Βενεζουελάνοι κόβουν σταδιακά το σεξ καθώς δεν υπάρχουν προφυλακτικά στην αγορά. «Μη φοβάσαι -μου απάντησε- αυτό είναι το τελευταίο πράγμα που θα μας λείψει». Περισσότερα

Advertisements

Ο Τραμπ στο κέντρο της πόλης

Σχολιάστε

https://www.e-dromos.gr/wp-content/uploads/2017/12/inner-city1.jpg

Της Μαρίας Μάρκου

Από την εποχή του Μωυσή, δέκα είναι πάντα τα βαρυσήμαντα πράγματα. Tον Οκτώβριο του 2016, ο Ντόναλντ Τραμπ ανακοίνωσε κι αυτός έναν δεκάλογο με προεκλογικές δεσμεύσεις προς τους αφροαμερικανούς ψηφοφόρους, με τίτλο «Trump’s New Deal for Black America With a Plan for Urban Renewal». Έχοντας επικεντρώσει την εκστρατεία του στην ευθύνη των δημοκρατικών για τον ενδημικό χαρακτήρα της οικονομικής κρίσης στις ΗΠΑ, προσπαθούσε, λίγες μέρες πριν τις εκλογές, να προσελκύσει την αφροαμερικάνικη κοινότητα που πλήττεται βαρύτερα από την κρίση, καταγράφοντας τα υψηλότερα ποσοστά στη μακροχρόνια ανεργία, την έμμονη φτώχεια και την περιθωριοποίηση. Εμφανιζόταν σαν σωτήρας και πατέρας της κοινότητας, όπως υπονοείται στον τίτλο αυτού του κειμένου με την ξεκάθαρη αναφορά στη «νέα συμφωνία για τον αμερικάνικο λαό», αυτή που είχε αναγγείλει ο Ρούσβελτ ανοίγοντας τη δική του προεκλογική εκστρατεία το 1932, στη δίνη μιας ακόμα μεγαλύτερης οικονομικής κρίσης. Περισσότερα

Τζέιμς Πέτρας, Αμερικανός διανοούμενος: Η αυτοπαγίδευση της πολιτικής των ΗΠΑ

Σχολιάστε

https://www.e-dromos.gr/wp-content/uploads/2017/12/8-9_JamesPetras_GENIKI-1.jpg

Συνέντευξη στον Νίκο Ταυρή 

Ο Τραμπ αντιμέτωπος με πολλαπλά αδιέξοδα τόσο στο εσωτερικό μέτωπο όσο και στη διεθνή πολιτική σκηνή

Ο Δρόμος της Αριστεράς συνομίλησε με τον Αμερικανό διανοούμενο και συγγραφέα Τζέιμς Πέτρας σχετικά με την όξυνση της αντιπαράθεσης μεταξύ του προέδρου των ΗΠΑ, του Ντ. Τραμπ, και των κυριότερων δομών του αμερικάνικου κατεστημένου. Υπό το βάρος αυτών των πιέσεων, σημειώνει ο Τζ. Πέτρας, ο Τραμπ εγκαταλείπει τις προεκλογικές του εξαγγελίες και στρέφεται ολοένα και περισσότερο στον μιλιταρισμό. Η στοχοποίηση του Ιράν, η ανάδειξη του Ισραήλ και της Σαουδικής Αραβίας σε βασικούς συμμάχους των ΗΠΑ στη Μ. Ανατολή και οι απειλές πολέμου στη Β. Κορέα αποτελούν μεγάλη κλίμακας αυτοπαγίδευση για την πολιτική του Αμερικανού προέδρου. Καθώς ο Τραμπ χάνει την εξουσία και η αυτοκρατορία αρχίζει να νοιώθει ανίκανη να επιλύσει τα προβλήματα μέσω απειλών, η κατάσταση μπορεί να οδηγηθεί σε μία ακραία αντίδραση, σημειώνει ο Πέτρας, υπογραμμίζοντας την κρισιμότητα της περιόδου που ζούμε. 

Παρά την φανερή εγκατάλειψη σημαντικών προεκλογικών αιχμών του προέδρου Τραμπ στα θέματα εξωτερικής πολιτικής, παρατηρούμε μια κλιμακούμενη αντιπαράθεση μεταξύ των μηχανισμών του βαθέως αμερικάνικου κράτος και του Προέδρου. Ποιο είναι το βάθος, οι σκοποί και το ζητούμενο αυτής της έντασης; Περισσότερα

Ο πανταχόθεν αμφισβητούμενος Τραμπ αντεπιτίθεται

Σχολιάστε

Tου Ερρίκου Φινάλη

 

H διακήρυξη του Τραμπ ότι αναγνωρίζει ως πρωτεύουσα του ισραηλινού κράτους την Ιερουσαλήμ εισάγει τη Μέση Ανατολή, αλλά και τη διεθνή αντιπαράθεση μεγάλων και περιφερειακών δυνάμεων, σε μια νέα και ακόμη πιο επικίνδυνη φάση. Είναι φυσικά δύσκολο να προβλεφθούν οι επικείμενες αντιδράσεις των διαφόρων χωρών και λαών που επηρεάζονται άμεσα ή έμμεσα από την πρόκληση του Τραμπ, ο οποίος επιχειρεί με τέτοιου είδους τυχοδιωκτισμούς να διαφύγει από τις πιέσεις που του ασκούνται εντός και εκτός ΗΠΑ. Αλλά είναι ταυτόχρονα σίγουρο ότι αυξάνεται η πιθανότητα η Μέση Ανατολή να περάσει, από τις συρράξεις δι’ αντιπροσώπων, σε μια απευθείας σύγκρουση μεταξύ περιφερειακών δυνάμεων. Εάν μάλιστα αυτό οδηγήσει και σε άμεση εμπλοκή των «μεγάλων», ο κίνδυνος πολέμου θα ξεφύγει από τα όρια της πολύπαθης Μέσης Ανατολής.

Διακηρύττοντας ότι πρωτεύουσα του Ισραήλ είναι η κατεχόμενη Ιερουσαλήμ, ο Τραμπ υλοποίησε μία ακόμη (την πιο προκλητική) από τις υποσχέσεις που είχε δώσει προεκλογικά στους πολεμοχαρείς υποστηρικτές και χρηματοδότες του – με πρώτους τους φανατικούς δισεκατομμυριούχους υποστηρικτές του δόγματος «Πρώτα το Ισραήλ»*. Δεν πρόκειται δηλαδή για μια μεμονωμένη εξέλιξη ούτε για καπρίτσιο του Αμερικανού προέδρου. Είναι μια ενέργεια που δεν θα προσπεραστεί γρήγορα από άλλες εξελίξεις, ούτε θα θαμπώσει με τον καιρό. Περισσότερα

Παράξενα πράγματα

Σχολιάστε

Τις προάλλες, σε τούτη εδώ την μικρή δικτυακή γωνιά, επιχειρήσαμε να διαβλέψουμε τους λόγους για τους οποίους η ελληνική πλευρά κάλεσε τον τούρκο πρόεδρο να μας επισκεφθεί. Βεβαίως, ποτέ δεν καμώθηκα τον διεθνολόγο ή, τέλος πάντων, τον ειδικό σε θέματα εξωτερικής πολιτικής. Πλην όμως, θα πρέπει να είναι κανείς κουφός, τυφλός ή ηλίθιος για να μη μπορεί να αποκωδικοποιήσει τα σήμετα που εκπέμπονται από ορισμένα σημαντικά κέντρα διαμόρφωσης της διεθνούς πολιτικής. Σαν κι αυτά, ας πούμε, που εξέπεμψε δέκα μόλις ημέρες πριν την περιβόητη επίσκεψη Ερντογκάν το διαβόητο Ατλαντικό Συμβούλιο (Atlantic Council).

Τι είναι όμως αυτό το Ατλαντικό Συμβούλιο; Είναι μια πολιτειακή «δεξαμενή σκέψης» (think tank), η οποία ιδρύθηκε το 1961 με πρωτοβουλία τού πρώην υπουργού εξωτερικών των ΗΠΑ Ντην Άτσεσον και με κεντρικό μόττο «δουλεύουμε μαζί για να καταστήσουμε το μέλλον ασφαλές». Σκοπός τής ίδρυσής του ήταν να συμβάλει στην συνέχιση της συνεργασίας μεταξύ των χωρών τής Βόρειας Αμερικής και της Ευρώπης, η οποία άρχισε με αφορμή τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Πίσω από τις λέξεις, όμως, διαφαίνεται πεντακάθαρα ότι το Ατλαντικό Συμβούλιο είναι απότοκο του ψυχρού πολέμου και φτιάχτηκε για να χρησιμεύσει ως ένα ακόμη όπλο τού δυτικού κόσμου κατά του κομμουνισμού. Ως εκ τούτου, δεν συνιστά έκπληξη το γεγονός ότι σήμερα αποτελεί μέλος της Ατλαντικής Σχέσης (Atlantic Treaty Association), μιας οργάνωσης πολιτικών ηγετών, ακαδημαϊκών, στρατιωτικών, διπλωματών και δημοσιογράφων, η οποία φτιάχτηκε το 1954 και έχει ως στόχο να διαδίδει τις αξίες τού ΝΑΤΟ, δηλαδή την δημοκρατία, την ελευθερία, την ειρήνη, την ασφάλεια και την νομιμότητα Περισσότερα

Οι Τραμπ στο Ισραήλ: Μια οικογενειακή υπόθεση (ηχητικό)

Σχολιάστε

Τραμπ Ισραήλ



Όπου σήμερα αναρωτιόμαστε αν ο Ρίτσαρντ Νίξον και ο Χένρι Κίσινγκερ ήταν αθροιστικά καλύτερα παιδιά από τον Ντόναλντ Τραμπ και κάποιους μιμητές του στην Ανατολική Μεσόγειο. Περισσότερα

Μια τούρτα απειλεί τα θεμέλια του αμερικανικού κράτους

Σχολιάστε

INFOWAR

Του Άρη Χατζηστεφάνου

Η άρνηση ενός ζαχαροπλάστη να ετοιμάσει μια γαμήλια τούρτα για ένα γκέι ζευγάρι έφτασε στο ανώτατο δικαστήριο των ΗΠΑ, φέρνοντας στο προσκήνιο μια τιτανομαχία στο εσωτερικό της αμερικανικής Δικαιοσύνης.

Η απόφαση ίσως κρίνει το μέλλον της ανεξιθρησκίας, της ισοπολιτείας και τη μάχη του αμερικανικού Συντάγματος απέναντι στον σύγχρονο καπιταλισμό.

Αν δίνουμε στις εταιρείες τα ίδια νομικά δικαιώματα με τους ανθρώπους, τίθεται το ερώτημα «τι σόι άνθρωποι είναι οι εταιρείες»

Ντοκιμαντέρ «The Corporation»

Περισσότερα

Τέλος το τζάμπα ίντερνετ

Σχολιάστε

Τέλος το τζάμπα ίντερνετ - Media

Περιορίζεται η πρόσβαση, για να «φουσκώνουν» τα έσοδα των μεγάλων παρόχων του διαδικτύου
Το ίντερνετ, έτσι όπως το ξέρουμε, πρόκειται να αλλάξει. Ο λόγος; Το νέο σχέδιο του επικεφαλής της Ομοσπονδιακής Επιτροπής Τηλεπικοινωνιών (FCC) Ajit Pai στις ΗΠΑ, που ως βασικό στόχο έχει να αυξήσει κυρίως τα έσοδα των μεγάλων εταιρειών – παρόχων.

Ο Ajit Pai, ο οποίος προηγουμένως δούλευε ως νομικός σύμβουλος στη Verizon (εταιρεία πάροχος), σχεδιάζει να καταργήσει τη διαδικτυακή ουδετερότητα (Net Neutrality) στις ΗΠΑ, κάτι που, αν όντως συμβεί, θα καθιερωθεί σιγά – σιγά και στον υπόλοιπο κόσμο.

Η πρόταση του Pai έρχεται να βάλει οριστικό τέλος στους κανόνες που θέσπισε η κυβέρνηση Ομπάμα για το διαδίκτυο. Αυτό σημαίνει ότι οι χρήστες του διαδικτύου δεν θα έχουν πλέον πρόσβαση σε όλα τα σημεία του κυβερνοχώρου, αλλά θα αναγκάζονται να πληρώνουν επιπλέον τις εταιρείες παρόχους για να αποκτούν τις επιθυμητές ταχύτητες και πρόσβαση. Δηλαδή, οι χρεώσεις στους λογαριασμούς που πληρώνουμε αναμένεται να αλλάξουν δραματικά. Περισσότερα

Μπουνίδια στην αυλή μας

Σχολιάστε

Μπουνίδια στην αυλή μας - Media

του Δημήτρη Μηλάκα

Στον μακρύ κατάλογο των ανοικτών ζητημάτων, που εδώ και πολλά χρόνια επιβαρύνουν τις ελληνοτουρκικές σχέσεις, ήδη προστίθενται και νέα, τα οποία έχουν να κάνουν με ολοένα και σαφέστερες διαφορετικές γεωπολιτικές επιλογές των δύο χωρών, γεγονός που δημιουργεί ένα ακόμη δυσκολότερο πλαίσιο «συμβίωσης». Μέσα σ’ αυτό το κλίμα και περιβάλλον θα πραγματοποιηθεί η επίσκεψη του Ταγίπ Ερντογάν, η πρώτη Τούρκου προέδρου έπειτα από 65 χρόνια στην Αθήνα (και Θράκη) το τρέχον διήμερο.

Το θεαματικά νέο (και κατά πολύ ευρύτερο) περιβάλλον στο οποίο τοποθετούνται πια οι ελληνοτουρκικές σχέσεις έχει να κάνει με το «χοντρό» γεωπολιτικό παιχνίδι που εξελίσσεται στην ευρύτερη περιοχή (Μέση Ανατολή και Βαλκάνια) και με τους σαφείς διαφορετικούς προσανατολισμούς (και δυνατότητες) των δύο χωρών. Περισσότερα

Γιατί ο Τραμπ επιμένει να λέει ότι θα μεταφέρει την πρεσβεία των ΗΠΑ στην Ιερουσαλήμ;

Σχολιάστε

Ιερουσαλήμ Τραμπ

Του Άρη Χατζηστεφάνου

Το ενδεχόμενο μετακίνησης της αμερικανικής πρεσβείας από το Τελ Αβίβ στην Ιερουσαλήμ ή/και την αναγνώριση της πόλης σαν πρωτεύουσα του ισραηλινού κράτους εξέταζε ο Ντόναλντ Τραμπ, σύμφωνα με πληροφορίες που άφησε να διαρρεύσει ο Λευκός Οίκος από το βράδυ της Παρασκευής.

Αν και οι τελευταίες πληροφορίες αναφέρουν ότι η απόφαση θα αναβληθεί (για μια ακόμη φορά) για διάστημα έξι μηνών, η διαρροή αποτελεί σαφές μήνυμα του Λευκού Οίκου προς τη Μέση Ανατολή. Περισσότερα

Η “χωροποίηση” της Λιβύης ως πρότυπο ίδρυσης σύγχρονου κράτους

Σχολιάστε

Του Λεωνίδα Βατικιώτη

Μόνο αθώα ή τυχαία δεν ήταν η πρόταση, καλύτερα προσφορά, που κατέθεσε ο ιδρυτής της εταιρείας επαγγελματιών δολοφόνων Blackwater στην ιταλική εφημερίδα Corriere della Sera στο πλαίσιο συνέντευξης που παραχώρησε για να αναλάβει η εταιρεία μισθοφόρων του την αστυνόμευση της Λιβύης ώστε να τερματιστούν οριστικά οι ροές μεταναστών στην Ευρώπη!

Μόλις 750 μισθοφόροι, απ’ αυτούς προφανώς που σκότωναν συστηματικά αμάχους στο Ιράκ, με τη βοήθεια ορισμένων αναγνωριστικών αεροσκαφών και ενός – δύο ελικοπτέρων αρκούν σύμφωνα με τον Έρικ Πρινς για να πάψουν να στοιβάζονται στα παράλια της Λιβύης απελπισμένοι Αφρικανοί, που σύμφωνα με τον Διεθνή Οργανισμό Μετανάστευσης φθάνουν ακόμη και το 1 εκ., αναμένοντας να περάσουν στην ευρωπαϊκή «Γη της Επαγγελίας».

Η πρότασή του προκαλεί δέος και δείχνει ότι ο καπιταλισμός δε γνωρίζει αδιέξοδα. Όσοι αναπολούν τον Καντάφι είναι μακριά νυχτωμένοι! Περισσότερα

Ξεκίνησε η περίοδος του κυνηγιού… μαγισσών

Σχολιάστε

INFOWAR

του Άρη Χατζηστεφάνου

Η πρόσφατη αντιρωσική εκστρατεία αλλά και οι καταγγελίες σεξουαλικής κακοποίησης λαμβάνουν χαρακτηριστικά υστερίας στις ΗΠΑ. Την ίδια υστερία με την οποία κάποιοι προσπάθησαν να αντιμετωπίσουν τις οικονομικές κρίσεις του Μεσαίωνα καίγοντας… μάγισσες.

Η ουσία του κυνηγιού μαγισσών είναι ότι η αμφισβήτηση της κατηγορίας θεωρείται απόδειξη ενοχής

Μπέργκεν Εβανς, συγγραφέας

«Τι κάνουμε τις μάγισσες;», ρωτούσε ο ιππότης των Μόντι Πάιθον στην ταινία «Το αδελφάτο των Ιπποτών της Ελεεινής Τραπέζης». «Τις καίμε», απαντούσε το πλήθος. Περισσότερα

Αντιρωσική υστερία: Διώχνουν δημοσιογράφους από το Κογκρέσο

Σχολιάστε

Russia Today

Το αμερικανικό Κογκρέσο αφαίρεσε τις διαπιστεύσεις Ρώσων δημοσιογράφων που εργάζονται στο RT America λίγες ημέρες αφ’ότου οι ΗΠΑ αποφάσισαν να χαρακτηρίσουν το συγκεκριμένο σταθμό, όπως και το Sputnik, σαν foreign agents, δηλαδή όχι σαν μέσα ενημέρωσης, αλλά σαν εκπροσώπους μια ξένης κυβέρνησης.

Η αντιρωσική υστερία στις ΗΠΑ, την οποία προωθεί κυρίως το δημοκρατικό κόμμα και η Χίλαρι Κλίντον, λαμβάνουν χαρακτηριστικά που δεν έχουν παρατηρηθεί από την εποχή του γερουσιαστή Μακάρθι. Περισσότερα

Δεν υπάρχουν φυσικές καταστροφές. Ποτέ δεν υπήρξαν

Σχολιάστε

INFOWAR

του Άρη Χατζηστεφάνου

Εδώ και μισό αιώνα επιστήμονες υποστηρίζουν ότι η χρήση του όρου «φυσική καταστροφή» έχει στόχο να αποκρύψει τις ευθύνες του ανθρώπου και το γεγονός ότι κάθε καταστροφή αποτελεί ένα πολιτικό γεγονός. Κανένας όμως δεν φαίνεται να τους ακούει.

Εάν δεν με σκοτώσει η καταιγίδα, θα το κάνει η κυβέρνηση

R.E.M. – Houston

 Tι θα συνέβαινε εάν η μεγαλύτερη καταιγίδα όλων των εποχών έπληττε μια ερημική, ακατοίκητη περιοχή του πλανήτη; Απολύτως τίποτα. Εάν όμως η ίδια καταιγίδα χτυπούσε το κέντρο του Μανχάταν αρκετοί θα μιλούσαν για «φυσική καταστροφή», ενώ εάν έπληττε μια φτωχογειτονιά στο Πουέρτο Ρίκο ή στις φαβέλες της Βραζιλίας, το ίδιο ακριβώς φυσικό φαινόμενο θα ονομαζόταν «θεομηνία».

Η φαινομενικά απλουστευτική αυτή παρατήρηση επέτρεψε σε επιστήμονες, ήδη από τη δεκαετία του ’70, να ισχυριστούν ότι δεν υπάρχει τίποτα «φυσικό» σε μια καταστροφή. Η χρήση του συγκεκριμένου όρου, εξηγούν, έχει έναν και μοναδικό στόχο: να συγκαλύψει τα πολιτικά χαρακτηριστικά των καταστροφών και τις ευθύνες του ανθρώπου γι’ αυτές. Η φράση «δεν υπάρχουν φυσικές καταστροφές» αποτέλεσε το σύνθημα της λεγόμενης Κριτικής Μελέτης των Καταστροφών (Critical Disaster Studies), ενός διεπιστημονικού πεδίου ερευνών που συγκεντρώνει από ιστορικούς και κοινωνιολόγους μέχρι μετεωρολόγους και γεωλόγους. Περισσότερα

Σε αμερικανική μέγγενη η Τουρκία

Σχολιάστε

Σε αμερικανική μέγγενη η Τουρκία - Media

του Δημήτρη Μηλακα

Για πόλεμο με τις ΗΠΑ προετοιμάζει την τουρκική κοινή γνώμη ο Ερντογάν

Στις 4 Δεκεμβρίου, σύμφωνα με την εικόνα που προβάλλει ο Ταγίπ Ερντογάν και το σύστημα εξουσίας που τον περιβάλλει, ξεκινά μια ακόμη, η τρίτη, προσπάθεια των ΗΠΑ με στόχο την πολιτική εξόντωση και ανατροπή του. Πρόκειται για την έναρξη της δίκης του Τουρκοϊρανού Ρεζά Ζαράμπ, ο οποίος κρατείται στις ΗΠΑ κατηγορούμενος για παράκαμψη, με τη βοήθεια και αρωγή των κυβερνήσεων Ερντογάν, του εμπάργκο των ΗΠΑ κατά του Ιράν.

Η σοβαρότητα της υπόθεσης, που ακόμα δεν έχει εμφανιστεί στις πραγματικές της διαστάσεις – ούτε είναι δυνατόν να αποτιμηθεί ως προς τις τρέχουσες διεθνείς διπλωματικές της επιπτώσεις –, αποτυπώνεται ήδη στην επιχειρηματολογία που οικοδομεί το σύστημα εξουσίας του Ερντογάν, το οποίο υποστηρίζει ότι οι ΗΠΑ οργάνωσαν ήδη δύο αποτυχημένες προσπάθειες για την απομάκρυνσή του από την εξουσία: Περισσότερα

Δυναμική επιστροφή των ΗΠΑ στα Βαλκάνια

Σχολιάστε

Δυναμική επιστροφή των ΗΠΑ στα Βαλκάνια

του Γιώργου Τζαφέρη

Απαιτούν πλήρη συμμόρφωση, αλλά τα παρατράγουδα πληθαίνουν

Χωρίς μεγάλες τυμπανοκρουσίες και πάντα στη σκιά των σύνθετων γεωπολιτικών αναταράξεων σε Μέση Ανατολή και Ν.Α. Ασία, οι ΗΠΑ αυξάνουν ολοένα και περισσότερο το ενδιαφέρον και την πολιτική τους παρουσία στην περιοχή των Δυτικών Βαλκανίων. Ο «αρμόδιος» υφυπουργός Εξωτερικών Χόιτ Γι έχει αναλάβει να παρεμβαίνει σε όλα τα ανοιχτά θέματα και να πιέζει κυβερνήσεις να πειθαρχήσουν στις επιταγές της μεγάλης δύναμης. Με βασικό πάντα στόχο τον περιορισμό της ρωσικής επιρροής, έως και τον εξοβελισμό της από την ευρύτερη περιοχή, αλλά και την κατάκτηση καλύτερων θέσεων – που θα χρειαστούν στην Ουάσιγκτον όχι μόνο για τον έλεγχο της περιοχής αλλά για την σε εξέλιξη παγκόσμια γεωπολιτική σύγκρουση.

Στα πλαίσια αυτά, σε λίγες μόνο μέρες είχαμε ενέργειες όπως η αναθέρμανση των διαπραγματεύσεων για το θέμα της ονομασίας των Σκοπίων υπό τον Μάθιου Νίμιτς, η πολύπλευρη πίεση στην αλβανική κυβέρνηση να τελειώνει με το θέμα των αναγκαίων μεταρρυθμίσεων κυρίως στον τομέα της δικαιοσύνης και της ασφάλειας, η προειδοποίηση στους Κοσσοβάρους να μην αμφισβητήσουν τη συμφωνία των συνόρων με το Μαυροβούνιο και, τέλος, το τελεσίγραφο στη Σερβία να αναγνωρίσει επίσημα το Κόσσοβο μέχρι συγκεκριμένη ημερομηνία. Οι δυσκολίες όμως που εμφανίζονται είναι μεγάλες και δεν επιτρέπουν μια απλή διευθέτηση των ζητημάτων προς όφελος των ΗΠΑ, ενώ διαγράφουν πάντα σοβαρούς κινδύνους για τους λαούς. Περισσότερα

Βαθιά ταξικό το νέο φορολογικό στις ΗΠΑ

Σχολιάστε

Tου Γιώργου Παυλόπουλου

Παρά το γεγονός ότι βραχυπρόθεσμα, όλες οι κοινωνικές κατηγορίες εμφανίζονται ωφελημένες, η αλήθεια είναι ότι σε βάθος δεκαετίας αυξάνεται ο φόρος για τους πιο φτωχούς και μειώνεται για τους πλούσιους. Επίσης, ο φορολογικός συντελεστής των επιχειρήσεων μειώνεται από το 35% στο 20%, ενώ καταργούνται σειρά φοροαπαλλαγών που ευνοούσαν τα χαμηλότερα και μεσαία εισοδήματα. Νέο πλήγμα στο δικαίωμα της περίθαλψης.

Ο Τραμπ ηγείται μιας σκληρά ταξικής κυβέρνησης και το απέδειξε για μια ακόμη φορά. Η έγκριση του νέου φορολογικού νομοσχεδίου από τη Βουλή, το οποίο συνιστά την πιο ευρεία μεταρρύθμιση στις ΗΠΑ μετά από εκείνη που είχε φέρει ο Ρίγκαν το 1986, χαιρετίστηκε από το κεφάλαιο, τους επενδυτές και το χρηματιστήριο, όμως γέμισε με ανησυχία και αγωνίες δεκάδες εκατομμύρια Αμερικανούς που ανήκουν στα χαμηλότερα εισοδηματικά στρώματα. Μάλιστα, η αντίθεση αναμένεται να γίνει πιο έντονη στην περίπτωση που περάσει και στη Γερουσία το σχέδιο των Ρεπουμπλικάνων, μιας και εκεί έχει παρουσιαστεί σε ακόμη χειρότερη εκδοχή. Περισσότερα

ΣΥΡΙΖΑ: Η πιο φιλοαμερικάνικη κυβέρνηση

Σχολιάστε

ΣΥΡΙΖΑ: Η πιο φιλοαμερικάνικη κυβέρνηση

Του Σπύρου Παναγιώτου

Όταν ο υποτακτικός κοσμοπολιτισμός συναντά τον κυνισμό

«America is back»
Τζέφρι Πάϊατ, πρέσβης ΗΠΑ στην Αθήνα

Είναι παροιμιώδης η αποστροφή της πλειοψηφίας των στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ για τα θέματα που αφορούν την εξωτερική πολιτική, τις ελληνοτουρκικές αντιθέσεις, τα θέματα της αμφισβήτησης των συνόρων και της εθνικής ανεξαρτησίας.
Ο «πατροπαράδοτος» κοσμοπολίτικος φιλοευρωπαϊσμός του πάλαι ποτέ ΣΥΝ συνδυάστηκε αρμονικά με όλο το οπλοστάσιο της ιμπεριαλιστικής παγκοσμιοποίησης για «υπεράσπιση των ατομικών δικαιωμάτων» ως τον αναγκαίο φερετζέ μιας κάλπικης Αριστεράς, πρόθυμης να κάνει και να δικαιολογήσει την πιο απίθανη κωλοτούμπα προκειμένου να παραμείνει στην εξουσία. Και όλα αυτά μαζί δυνάμωσαν υπό την επίδραση του ιστορικού αναθεωρητισμού, αγαπημένη ιστορική μεθοδολογία όσων αρνούνται την ίδια την ιστορία και τα συμπεράσματα της, για να παράξουν το πιο επικίνδυνο μείγμα άγνοιας, κυνισμού, φιλαρέσκειας, ψευδαίσθησης και λατρείας της εξουσίας.

Πρόκειται για το πιο επικίνδυνο μείγμα κυβερνητικής πολιτικής στις πιο κρίσιμες στιγμές που γνώρισε ο τόπος. Ο Αλ. Τσίπρας με την ίδια ευκολία που χαρακτήρισε τη Μέρκελ «ανοιχτόμυαλη με συναίσθηση της ευθύνης», τον Σόιμπλε «σοβαρό και συνετό πολιτικό» και τη Λαγκάρντ «φίλη της Ελλάδας», με την ίδια ευκολία είδε στο πρόσωπο του Τραμπ τον «συνεχιστή των αξιών της ελευθερίας και της δημοκρατίας», τον «υπέρμαχο της
σταθερότητας και της ειρήνης». Περισσότερα

Όταν ο Ντόναλντ αγάπησε τον Αλέξη

Σχολιάστε

Όταν ο Ντόναλντ αγάπησε τον Αλέξη - Media

του Δημήτρη Μηλάκα

Tα εξοπλιστικά πίσω από τον ξαφνικό έρωτα

Ο «έρωτας» των Αμερικανών για την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛΛ και ειδικά για τον πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα δεν κρύβεται. Φροντίζει γι’ αυτό με δημόσιες δηλώσεις του ο ίδιος ο Αμερικανός πρεσβευτής στην Αθήνα, ο οποίος, στις «ιδιωτικές» του συνομιλίες στις οποίες περιγράφει την κατάσταση στις ελληνοαμερικανικές σχέσεις, είναι πολύ περισσότερο διαχυτικός και αποκαλυπτικός. Ομορφύναμε, λοιπόν, ξαφνικά ή οι Αμερικανοί έχουν πολύ καιρό να πηδήξουν;

Η αλήθεια είναι ότι ισχύουν και τα δύο: Πρώτον, ο ΣΥΡΙΖΑ «σενιαρίστηκε» κατά τα αμερικανικά πρότυπα αισθητικής πετώντας μια για πάντα τα αριστερά – επαναστατικά αμπέχονα. Δεύτερον, οι Αμερικανοί αντιμέτωποι με την χυλόπιτα της Τουρκίας είναι επιτακτικό να διασφαλίσουν ότι θα συνεχίσουν να ξεχαρμανιάζουν άνετα στην περιοχή. Περισσότερα

Η συνεργασία των ΗΠΑ με τους ναζί

Σχολιάστε

Το εργοστάσιο της IG Farben στο Άουσβιτς. Φτηνά εργατικά χέρια…

Στο προηγούμενο σημείωμα δείξαμε τον τρόπο με τον οποίο οι γερμανοί κατάφεραν να αποκτήσουν πολιτικό έλεγχο στην BIS, εξυπηρετώντας τις επιδιώξεις των ναζί. Στην προσπάθειά τους αυτή όχι απλώς δεν συνάντησαν αξιόλογα εμπόδια από την δύση αλλά, αντίθετα, οι δυτικοί έκαναν ό,τι μπορούσαν για να βοηθήσουν τον Χίτλερ, στον βαθμό που τα σχέδια του γερμανού δικτάτορα εξυπηρετούσαν και τα δικά τους οικονομικά συμφέροντα. Σήμερα θα παραθέσουμε μερικές άκρως ενδιαφέρουσες πληροφορίες, οι οποίες αποδεικνύουν το αληθές αυτής της αποστροφής.

Στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού, η Γουώλ Στρητ παρακολουθούσε γοητευμένη με ιδιαίτερο ενδιαφέρον την άνοδο του Χίτλερ. Ήταν γοητευμένη από τους ναζί επειδή η εμφάνιση ενός ακραία εθνικιστικού μονοκομματικού κράτους στην Γερμανία υποσχόταν την απομάκρυνση του φαντάσματος του μπολσεβικισμού. Το μόνο ερώτημα που πλανιόταν ήταν αν οι επενδυτές και οι κεφαλαιούχοι θα έπρεπε να αισθάνονται ασφαλείς με τέτοιο καθεστώς. Διακυβεύονταν τα συμφέροντα τεράστιων κεφαλαίων, μεταξύ των οποίων βρίσκονταν και τα κεφάλαια μερικών από τα μεγαλύτερα πολιτειακά μονοπώλια. Αρκετά από αυτά τα μονοπώλια, μάλιστα, είχαν στενή συνεργασία με την IG Farben. Περισσότερα

Ο Μακάρθι επιστρέφει στην Αμερική

Σχολιάστε

Μακάρθι

Του Άρη Χατζηστεφάνου

Η εκστρατεία που ξεκίνησε με πρόσχημα τη Ρωσία και την παρέμβασή της στις προεδρικές εκλογές του περασμένου Νοεμβρίου στοχεύει πλέον στην καρδιά της ελεύθερης διακίνησης πληροφοριών και ιδεών στο διαδίκτυο. Οι Δημοκρατικοί είναι αυτοί που πρωταγωνιστούν, έχοντας να λύσουν και τα δικά τους εσωτερικά θέματα, ενώ ο Τραμπ ακολουθεί ενθουσιωδώς, παρότι θεωρητικά βρίσκεται στο στόχαστρο.

Στο μεγαλύτερο κυνήγι μαγισσών από την εποχή του Μακάρθι επιδίδονται τις τελευταίες εβδομάδες Αμερικανοί γερουσιαστές, κολοσσοί των μέσων κοινωνικής δικτύωσης, αλλά και διωκτικές αρχές, όπως το FBI, με πρόσχημα την υποτιθέμενη παρέμβαση της ρωσικής κυβέρνησης στις προεδρικές εκλογές.

Η πρόσφατη ακρόαση που πραγματοποιήθηκε στο Κογκρέσο για το θέμα αποτελεί ένα ποιοτικό άλμα προς τον σκοταδισμό, καθώς στο επίκεντρο δεν βρίσκονται πλέον μόνο οι Ρώσοι χάκερ, που υποτίθεται ότι στήριξαν την εκλογή Τραμπ, αλλά κάθε δημοσιογράφος και μέσο ενημέρωσης που προωθεί «εξτρεμιστικό περιεχόμενο». Με τον συγκεκριμένο όρο περιγράφονται ρεπορτάζ και μηνύματα που κυκλοφόρησαν στο Διαδίκτυο τα οποία θα μπορούσαν να προκαλέσουν «κοινωνικό διχασμό», όπως αναφορές στις δολοφονίες μαύρων από την αστυνομία και η περιγραφή των κοινωνικών ανισοτήτων στο εσωτερικό των Ηνωμένων Πολιτειών. Περισσότερα

Κρησφύγετο στο μέλλον

Σχολιάστε

του Περικλή Κοροβέση

Στην αρχαία Αθήνα δεν μπορούσες να είσαι πολίτης, αν ταυτόχρονα δεν ήσουν και οπλίτης. Και από άποψη ορθογραφίας είναι ένας ελάχιστος αναγραμματισμός. Εξαρτάται πού θα βάλεις το όμικρον. Πριν ή μετά το πι. Το νόημα δεν αλλάζει. Απλά οι λειτουργίες αλλάζουν. Στην περίπτωση του πολίτη, όπλο είναι ο λόγος. Στον οπλίτη λόγος είναι το όπλο του. Γιατί μόνον έτσι θα καταλάβει ο εχθρός.

Αλλά ο σκοπός είναι ίδιος. Ο ελεύθερος πολίτης υπεράσπιζε τις αξίες του. Ο μισθοφόρος τον μισθό του. Και έτσι μπορούμε να καταλάβουμε τον Μαραθώνα και τους άλλους μαραθώνιους αγώνες που έκανε η ανθρωπότητα. Και μια μικρή λεπτομέρεια. Η ασπίδα του οπλίτη δεν ήταν για τον εαυτό του. Αλλά για τον διπλανό του. Με το δεξί χέρι πολεμούσε και με το αριστερό χέρι που είχε την ασπίδα υπεράσπιζε τον σύντροφό του. Η φιλότης ήταν η υπέρτατη αρετή. Περισσότερα

Έτσι μας ξεπουλάνε…

Σχολιάστε

Έτσι μας ξεπουλάνε... - Media

Του Δημήτρη Μήλακα

Το ενεργειακό παιχνίδι, στην περιοχή και το ενδιαφέρον για τον ΔΕΣΦΑ

Ο ΔΕΣΦΑ (Διαχειριστής Εθνικού Συστήματος Φυσικού Αερίου) έχει προγραμματιστεί να (ξε)πουληθεί στις αρχές του 2018. Η εν λόγω πώληση είναι ένα από τα προαπαιτούμενα για να κλείσει η τρίτη αξιολόγηση και ένα καλό παράδειγμα για να δει κάποιος τη μέθοδο αρπαγής στρατηγικής σημασίας (από γεωπολιτική και οικονομική σκοπιά) επιχειρήσεων του Ελληνικού Δημοσίου. Ας ρίξουμε, λοιπόν, μια ματιά στο πώς οργανώνεται το πλιάτσικο…

Το «κόλπο» είναι απλό: Στο πλαίσιο των όσων ορίζουν οι συμφωνίες (μνημόνια) για τη «διάσωση» της χώρας, οι δανειστές βάζουν στο καλάθι προς ξεπούλημα κάθε τι που έχει (γεωπολιτική) αξία (αεροδρόμια, λιμάνια, σιδηροδρόμους, οδικές αρτηρίες κ.λπ.) και οικονομικές προοπτικές. Έτσι μέσα στις προ-απαιτούμενες «μεταρρυθμίσεις» για να συνεχίσουν οι δανειστές να παρέχουν νέα δάνεια για την οικονομική ρευστότητα τοποθετούνται και επιχειρήσεις του Δημοσίου όπως ο ΔΕΣΦΑ, οι οποίες προσφέρονται προς πώληση μέσα από «αδιάβλητες» διαδικασίες. Περισσότερα

Από το GRinvest στο ελληνικό Come back

Σχολιάστε

Από το GRinvest στο ελληνικό Come back

του Σπύρου Παναγιώτου

Τα ενιαία οράματα μας ανύπαρκτης ανάπτυξης

Πριν έναν μήνα, από το βήμα της έκθεσης Θεσσαλονίκης, ο Αλ. Τσίπρας εξήγγειλε την οδό «καθαρής εξόδου» από τα μνημόνια, το περίφημο Grinvest. Από το Σικάγο των ΗΠΑ προχώρησε ένα βήμα πιο κάτω. Παρουσίασε έναν νέο όρο… την επιστροφή (come back) της Ελλάδας στις αγορές και την «κανονικότητα». Διευκρίνισε ότι αυτή η επιστροφή αποτελεί « μετάβαση σε ένα νέο μοντέλο». Πριν λίγες μέρες, από το Περιφερειακό Συνέδριο για την ανάπτυξη, στα Γιάννενα, ο πρωθυπουργός το τερμάτισε. «Η χώρα ανακτά την εθνική της κυριαρχία και μπαίνει στην εποχή της δίκαιης ανάπτυξης, απαλλαγμένη από στρεβλώσεις και παθογένειες δεκαετιών», δήλωσε.

Για ποιόν λόγο υπερηφανεύεται ο Έλληνας πρωθυπουργός; Περισσότερα

Απτός εμπαιγμός

Σχολιάστε

Απτός εμπαιγμός

Του Νίκου Ταυρή

Ταξίδι στις ΗΠΑ και κοινωνικό μέρισμα

Ο πρωθυπουργός μιλώντας στην Βουλή για την αναβάθμιση των F16 ανέφερε τα φοβερά «απτά αποτελέσματα» του ταξιδιού στις ΗΠΑ. «Πρώτη φορά ακούσαμε τον πρόεδρο των ΗΠΑ να μιλά δημόσια για την ανάγκη ελάφρυνσης του ελληνικού δημοσίου χρέους, απτό αποτέλεσμα η δήλωσή του ότι η ελληνική οικονομία στέκεται στα πόδια της, απτό αποτέλεσμα ήταν η σύσταση ομάδας εργασίας μεταξύ των υπουργών μας για επενδύσεις στην Ελλάδα. Απτό αποτέλεσμα είναι η ανακοίνωση για κατασκευή σταθμού υγροποιημένου αερίου στην Αλεξανδρούπολη, ενώ είμαστε η δεύτερη χώρα στην Ευρώπη που ανοίγει τις πύλες της για εισαγωγή σχιστολιθικού αερίου. Απτό αποτέλεσμα είναι η αναγνώριση ότι η επόμενη ΔΕΘ, που τιμώμενη χώρα θα είναι οι ΗΠΑ, θα αποτελέσει σημείο καμπής για τις αμερικανικές επενδύσεις. Απτό αποτέλεσμα η αναγνώριση της Ελλάδας ως πυλώνα σταθερότητας και ασφάλειας στην περιοχή. Τέλος, απτό αποτέλεσμα ήταν η διαβεβαίωση από πλευράς της διευθύντριας του ΔΝΤ ότι η Ελλάδα πέρασε τον κάβο». Το προς στιγμήν απτό είναι το κοντράτο (ύψους 2.4 δισ.) για την αναβάθμιση των F16 που ανακοίνωσε ο Τραμπ και η αναβάθμιση της Σούδας. Τα υπόλοιπα είναι στιγμιαία λόγια και φιλοφρονήσεις. Μάλλον εμείς βάζουμε το χέρι στην τσέπη κι όχι οι Αμερικανοί.

Έρχεται όμως κι ένα άλλο εγχώριο «απτό»: Με τυμπανοκρουσίες, με πανηγυρισμούς η κυβέρνηση θα ξαναμοιράσει σε ευπαθείς ομάδες για δεύτερη φορά «κοινωνικό μέρισμα». Το ύψος του ποσού θα είναι περίπου 800 εκατομμύρια μέχρι 1 δισ. και θα δοθεί σε ένα εκατομμύριο πολίτες. Την στιγμή που η κυβέρνηση έχει δεσμεύσει την οικονομία με στάση πληρωμών προς τους συνταξιούχους εδώ και 3 χρόνια, και χρωστά περίπου 3δισ. σε δικαιούχους, την στιγμή που έχει υπογράψει περαιτέρω μειώσεις των συντάξεων και ο νόμος Κατρούγκαλου με την «προσωπική διαφορά» από 2019 θα τις αποτελειώσει, μοιράζει κιμπάρικα το φιλοδώρημα παριστάνοντας πως νοιάζεται για τους αδύναμους. Λες και τα εξωφρενικά πρωτογενή πλεονάσματα που έχει δεσμευτεί μέχρι το 2021 θα προέλθουν από άλλες περικοπές κι όχι από διαρκή λιτότητα που εφαρμόζει. Περισσότερα

Older Entries