Αρχική

Χρεοδουλοπαροικία 2018-2056

Σχολιάστε

Του Γιάνη Βαρουφάκη

«Τέλος στα Μνημόνια. Οπου να ’ναι έρχεται και η ελάφρυνση χρέους».

Αυτό είναι το επίσημο αφήγημα για τη μετά το 2018 εποχή. Δυστυχώς, η πραγματικότητα που κρύβει είναι ακριβώς η αντίθετη: η θηλιά του χρέους θα παραμένει σφικτή έως το 2056 και θα αυξομειώνεται για τις επόμενες δεκαετίες ώστε να επιτυγχάνονται οι τρεις στόχοι των δανειστών και του βαθέος (ευρωπαϊκού και εγχώριου) κατεστημένου:

A. Η προσποίηση ότι το Μνημόνιο τελείωσε, η τρόικα αποχώρησε, το χρέος έγινε βιώσιμο.

B. Η μονιμοποίηση της χρεοδουλοπαροικίας, με παραμονή της τρόικας έως το… 2056, και

Γ. Η αναβίωση νέας μορφής δικομματισμού που εκβιάζει από τους πολίτες την πολιτική νομιμοποίηση της χρεοδουλοπαροικίας όπως ακριβώς, πριν από το 2011, εκβίαζε την πολιτική νομιμοποίηση της κλεπτοκρατίας. Περισσότερα

Advertisements

Ο Τραμπ στο Νταβός

Σχολιάστε

https://www.e-dromos.gr/wp-content/uploads/2018/02/trump-davos.jpeg

του Παύλου Δερμενάκη

Συνεχίζονται οι αντιπαραθέσεις στα παγκοσμιοποιητικά στρατόπεδα

Η συμμετοχή του προέδρου των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ στο Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ* ήταν ιδιαίτερα σημαντική αν λάβουμε υπόψη ότι: α) ήταν η πρώτη συμμετοχή Προέδρου των ΗΠΑ εδώ και 18 χρόνια (από την εποχή Μπιλ Κλίντον), β) η αποστολή των ΗΠΑ ήταν ιδιαίτερα πολυπληθής, με πολλούς κυβερνητικούς αξιωματούχους και συμβούλους, και γ) ο Τραμπ, που έχει κριτικάρει ιδιαίτερα την τρέχουσα μορφή παγκοσμιοποίησης, βρέθηκε στο «άντρο» της παγκοσμιοποίησης για να εκθέσει τις απόψεις του.

Όπως είναι φυσικό, όλοι ανέμεναν με ενδιαφέρον τι θα πει ο Τραμπ, που έχει ως κεντρικό σύνθημα την εθνική περιχαράκωση με το «Πρώτα η Αμερική», σε ένα φόρουμ για την παγκοσμιοποίηση. Οι απαντήσεις δόθηκαν με την ομιλία του. Γνωρίζοντας ότι απευθύνεται σε επιχειρηματίες και όχι σε ψηφοφόρους, προσαρμόστηκε κατάλληλα απαριθμώντας τα κατορθώματά του στον ένα χρόνο της προεδρίας του. Καταρχήν, ως «κλασικός» νεοφιλελεύθερος, μίλησε για την ισχυρή οικονομική ανάπτυξη των ΗΠΑ, το ιστορικά χαμηλό ποσοστό ανεργίας, τη δημιουργία 2,4 εκατομμυρίων νέων θέσεων εργασίας και τις αναμενόμενες επενδύσεις λόγω της δραστικής μείωσης των φόρων και του περιορισμού των ρυθμίσεων. Επίσης παινεύτηκε για τους χρηματιστηριακούς δείκτες: «Έχουν καταγραφεί 84 ρεκόρ στο χρηματιστήριο και έχει δημιουργηθεί νέος πλούτος 7 τρισεκατομμυρίων δολαρίων από την εκλογή μου». Φυσικά όλα αυτά αναφέρονται χωρίς την κοινωνική τους διάσταση και τις κοινωνικές ανισότητες, που επισημάναμε από αυτές τις σελίδες την προηγούμενη εβδομάδα. Περισσότερα

«Γράμμα από Ολλανδία»: Η νέα και επικίνδυνη Ακροδεξιά κυριαρχεί

Σχολιάστε

Του Δημήτρη Παυλόπουλου

Λίγους μόνο μήνες μετά τις εθνικές εκλογές, το σκηνικό στην Ακροδεξιά της Ολλανδίας έχει αλλάξει άρδην. Το Κόμμα της Ελευθερίας του Χερτ Βίλντερς υποχωρεί δημοσκοπικά, από τις 20 έδρες που κατέχει στη Βουλή στις 14. Αντίθετα, το νεοδημιούργητο Φόρουμ της Δημοκρατίας του Τιερί Μποντέ φέρεται να εκτοξεύεται από τις 2 βουλευτικές έδρες στις 15. Η δυναμική του κόμματος του Μποντέ είναι μάλιστα τέτοια, ώστε να αναδεικνύεται ως κόμμα εξουσίας, που θα παίξει σοβαρό ρόλο στο πολιτικό σκηνικό της Ολλανδίας.

Πρόκειται για ένα κόμμα που επεκτείνει τον πολιτικό λόγο της Ακροδεξιάς πέρα από την αντιμεταναστευτική και αντιμουσουλμανική ρητορία του Βίλντερς. Προβάλλει ανοιχτά την ιδεολογία της υπεροχής της λευκής φυλής καθώς και του υποδεέστερου ρόλου της γυναίκας στην κοινωνία. Περισσότερα

Παρελθόν οι ευρείες λαϊκές συναινέσεις στην Ευρώπη

Σχολιάστε

https://www.e-dromos.gr/wp-content/uploads/2018/01/karekles.jpeg

Του Ερρίκου Φινάλη

Εκεί πρέπει να αναζητηθεί μία από τις βασικές αιτίες της παρατεταμένης αστάθειας

Στη μνημειώδη τριλογία επιστημονικής φαντασίας «Θεμέλιο» ο Ισαάκ Ασίμοφ περιγράφει έναν κόσμο, τη Γαλαξιακή Αυτοκρατορία, που βαδίζει προς την οριστική παρακμή της – αλλά οι ηγέτες της δεν το υποψιάζονται καν. Όταν ο οραματιστής επιστήμονας Χάρι Σέλντον προσπαθεί να τους ανοίξει τα μάτια, αντιμετωπίζεται ως εχθρικό στοιχείο. Καταφέρνει όμως να τους πείσει ότι, αν δεν αντιδράσουν, θα ακολουθήσει μια ατέλειωτη περίοδος σκότους και βαρβαρότητας. Κι έτσι, μαζί με τους πιο φωτισμένους επιστήμονες και διανοούμενους, μεταφέρεται σε έναν απομακρυσμένο πλανήτη. Εκεί προσπαθούν να οικοδομήσουν ένα νέο πολιτισμό, ικανό να προσφέρει ελπίδα στη σκοτεινή εποχή που έρχεται, ενώ η Αυτοκρατορία καταρρέει.

Σήμερα, στον πραγματικό κόσμο μας, η Δύση δύει (και δεν υπάρχει καν η δυνατότητα διαφυγής σε κάποιον μακρινό πλανήτη…). Οι δε ηγεσίες της μοιάζουν χαωμένες και ασταθείς: βλέπουν τον ήλιο να βασιλεύει, αλλά δεν συμφωνούν ούτε καν μεταξύ τους στο πώς θα ανακόψουν αυτήν την πορεία. Για την ακρίβεια, αρνούνται να δουν τις αιτίες της σημερινής κατάστασης και της διευρυμένης δυσαρέσκειας, που δεν είναι άλλες από τις πολιτικές τους – πολιτικές εξαθλίωσης, καταλήστευσης και εξανδραποδισμού δισεκατομμυρίων ανθρώπων προς όφελος μιας αριθμητικά μικροσκοπικής παγκόσμιας ελίτ. Ακόμη κι ο μεταξύ τους καβγάς αφορά το πώς θα συνεχίσουν να επιβάλλουν αυτές τις «μοναδικές δυνατές» πολιτικές – και το ποιοι από αυτούς θα εξακολουθήσουν να είναι κυρίαρχοι και κερδισμένοι. Περισσότερα

Καταλονία, Ισπανία, Αυστρία, Ευρώπη …η εκτροπή

Σχολιάστε

https://www.e-dromos.gr/wp-content/uploads/2018/01/europe-nazi.jpeg

του Σαμίρ Αμίν

1 Το χάος που εκφράζεται στην Καταλονία με μια κοινή γνώμη διχασμένη ανάμεσα στους «ανεξαρτησιακούς» και τους «ενωτικούς» δεν έχει λογική. Γιατί το κάθε στρατόπεδο είναι κι αυτό μοιρασμένο ανάμεσα σε μια δηλωμένη συντηρητική νεοφιλελεύθερη δεξιά και σε διάφορες αριστερές δυνάμεις που είναι περισσότερο ευαίσθητες στις αξιοθρήνητες συνθήκες που επιφυλάσσονται στους εργαζόμενους. Βέβαια, ορισμένα από αυτά τα αριστερά κόμματα έχουν προσχωρήσει στον φιλελευθερισμό (πράγμα που από μόνο του είναι μια αντίφαση!). Άλλα όμως είναι εν δυνάμει αντικαπιταλιστικά, έστω κι αν έχουν τις αυταπάτες –που είναι πλειοψηφία στην Ευρώπη– για τη δυνατότητα αναθεώρησης των θεσμών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η οποία εντούτοις είναι φτιαγμένοι από μπετόν αρμέ ώστε αυτό να είναι αδύνατον. Περισσότερα

Η γερμανική ηγεμονία σε αναζήτηση προσανατολισμού

Σχολιάστε

Η γερμανική ηγεμονία σε αναζήτηση προσανατολισμού

του Παύλου Δερμενάκη

Η αδυναμία σχηματισμού κυβέρνησης στη Γερμανία δεν είναι απλά απότοκο ενός «περίεργου» εκλογικού αποτελέσματος. Αν ήταν έτσι θα είχε βρεθεί λύση, όπως άλλωστε γινόταν μέχρι τώρα. Είναι αποτέλεσμα των προκλήσεων που αντιμετωπίζει το Βερολίνο, αλλά και ολόκληρο το ευρωσύστημα, σχετικά με τον προσανατολισμό τους απέναντι στην διοίκηση Τραμπ αλλά και σε ότι αφορά το μέλλον της παγκοσμιοποίησης.

Παραλυσία και κλυδωνισμοί στην Ε.Ε. από το κυβερνητικό ναυάγιο στο Βερολίνο

Το γερμανικό κυβερνητικό αδιέξοδο έρχεται σε μια στιγμή που η ίδια η Γερμανία και ολόκληρο το ευρωπαϊκό οικοδόμημα βρίσκονται μπροστά στην αναζήτηση κρίσιμων προσανατολισμών μετά από μια μακρά περίοδο συνεχών αναταράξεων. Στην άμεση επικαιρότητα, χωρίς την άνεση μακροχρόνιων αναβολών, βρίσκονται ερωτήματα σχετικά με τη στάση της Ε.Ε. απέναντι στους γεωπολιτικούς και οικονομικούς προσανατολισμούς της διοίκησης Τραμπ αλλά και της ευρωπαϊκής απάντησης στις εξαγγελίες και μεθοδεύσεις του Κινέζου προέδρου Ξι σχετικά με το μέλλον της παγκοσμιοποίησης. Και οι δύο προκλήσεις απαιτούν έναν νέο και σοβαρό σχεδιασμό από το γερμανικό διευθυντήριο και συνακόλουθα μια νέα αρχιτεκτονική για την Ε.Ε. Περισσότερα

Ρομπέρτο Ουνγκέρ: «Ξεπεράστε τη σημερινή Ευρώπη και αποκτήστε εθνικό σχέδιο»

Σχολιάστε

Ρομπέρτο Ουνγκέρ: «Ξεπεράστε τη σημερινή Ευρώπη και αποκτήστε εθνικό σχέδιο»

Πριν τέσσερα χρόνια ο Ρομπέρτο Ουνγκέρ, καθηγητής του πανεπιστημίου του Χάρβαντ και πρώην υπουργός στην κυβέρνηση του βραζιλιάνου προέδρου Λούλα ντα Σίλβα, μιλώντας στο Βήμα έθεσε ορισμένες σοβαρές σκέψεις για την ελληνική πραγματικότητα που διατηρούν την επικαιρότητα τους.

Κύριε καθηγητά, πριν από ακριβώς έναν χρόνο, όλοι στην Ευρώπη έκαναν λόγο για «Grexit» (σ.σ.: έξοδο της Ελλάδας από την ευρωζώνη). Σήμερα όλοι επαινούν την Ελλάδα για τη βελτίωση των μακροοικονομικών της δεικτών. Ποιο είναι το μέλλον της Ελλάδας στην Ευρωπαϊκή Ενωση;

Η επικρατούσα άποψη υπαγορεύει την παραμονή της χώρας στην ευρωζώνη και στην Ευρωπαϊκή Ενωση. Το αντίτιμο είναι οι περιορισμοί που επιβάλλουν το κοινό νόμισμα και η «απαγορευτική» υποτίμηση της συναλλαγματικής ισοτιμίας. Ομως αυτή η θεώρηση δεν λαμβάνει υπ’ όψιν το κόστος της παραμονής της Ελλάδας στην ΕΕ. Πρώτον, η Ελλάδα μετατρέπεται σε αντικείμενο της άτεγκτης κανονιστικής ενοποίησης της ΕΕ, στόχος της οποίας είναι να επιβάλει σε όλες τις ευρωπαϊκές χώρες έναν ενιαίο χάρτη κοινωνικής και οικονομικής οργάνωσης. Δεύτερον, για την Ελλάδα και για άλλες χώρες στην Ευρώπη, η συμμετοχή στην ΕΕ και στην ευρωζώνη αποτελεί δικαιολογία για την απουσία εθνικής στρατηγικής. Αν ρωτήσουμε τους πολιτικούς σας “ποια είναι η ελληνική στρατηγική;”, είναι ξεκάθαρο ότι η απάντηση θα είναι μονολεκτική: “Ευρώπη”. Περισσότερα

Μέρες Ιεράς Συμμαχίας στην Ευρώπη

Σχολιάστε

Μέρες Ιεράς Συμμαχίας στην Ευρώπη | του Ρούντι Ρινάλντι

του Ρούντι Ρινάλντι

Η περίπτωση της Καταλονίας επιβεβαιώνει τον αντιδημοκρατικό κατήφορο της γερμανικής Ε.Ε.

Ετούτο το διάστημα οι αριστερές δυνάμεις νοσταλγικά θέλουν να θυμούνται μεγάλες και ένδοξες μέρες, και ιδιαίτερα τη Ρωσική Επανάσταση. Και τιμούν επετείους με τρία βασικά χαρακτηριστικά: 1) απουσία καίριων και κρίσιμων συμπερασμάτων, 2) αμηχανία και απουσία πρότασης για το σήμερα, με βαθιά ανεπάρκεια κατανόησης, 3) δηλώσεις του τύπου ακόμα κι αν χάσαμε θα νικήσουμε, θα έρθει κάποτε ο τρίτος γύρος, θα επαναληφθεί ο Οκτώβρης…

Κι όμως, τούτες τις μέρες είναι και μια άλλη επέτειος, λιγότερο γνωστή. Στις 1 Νοέμβρη του 1814 συνερχόταν το συνέδριο της Βιέννης, όπου οι μοναρχικές δυναστικές αντιδραστικές δυνάμεις της Ευρώπης δημιουργούσαν την Ιερά Συμμαχία για να καταπνίξουν το κύμα δημοκρατισμού και επαναστάσεων που είχε συνταράξει έως τότε τον ευρωπαϊκό χώρο. Μόλις είχαν τελειώσει οι ναπολεόντειοι πόλεμοι και μια περίοδος παλινόρθωσης του παλιού καθεστώτος είχε μπει στην ημερήσια διάταξη. Αυστρία, Ρωσία, Αγγλία, καθώς και η ηττημένη Γαλλία, μαζί με όλες τις μοναρχικές δυνάμεις, σχεδίασαν τον χάρτη της Ευρώπης και καταδίωξαν κάθε προοδευτική δημοκρατική φωνή στην Ευρώπη. Πρωταγωνιστικό ρόλο είχαν ο υπουργός Εξωτερικών της Βρετανίας κόμης Κάσλρι, ο καγκελάριος της Αυστρίας πρίγκιπας Μέτερνιχ, ο οποίος και προήδρευσε του συνεδρίου, και ο υπουργός Εξωτερικών της Γαλλίας Ταλεϊράνδος. Περισσότερα

Κρησφύγετο στο μέλλον

Σχολιάστε

του Περικλή Κοροβέση

Στην αρχαία Αθήνα δεν μπορούσες να είσαι πολίτης, αν ταυτόχρονα δεν ήσουν και οπλίτης. Και από άποψη ορθογραφίας είναι ένας ελάχιστος αναγραμματισμός. Εξαρτάται πού θα βάλεις το όμικρον. Πριν ή μετά το πι. Το νόημα δεν αλλάζει. Απλά οι λειτουργίες αλλάζουν. Στην περίπτωση του πολίτη, όπλο είναι ο λόγος. Στον οπλίτη λόγος είναι το όπλο του. Γιατί μόνον έτσι θα καταλάβει ο εχθρός.

Αλλά ο σκοπός είναι ίδιος. Ο ελεύθερος πολίτης υπεράσπιζε τις αξίες του. Ο μισθοφόρος τον μισθό του. Και έτσι μπορούμε να καταλάβουμε τον Μαραθώνα και τους άλλους μαραθώνιους αγώνες που έκανε η ανθρωπότητα. Και μια μικρή λεπτομέρεια. Η ασπίδα του οπλίτη δεν ήταν για τον εαυτό του. Αλλά για τον διπλανό του. Με το δεξί χέρι πολεμούσε και με το αριστερό χέρι που είχε την ασπίδα υπεράσπιζε τον σύντροφό του. Η φιλότης ήταν η υπέρτατη αρετή. Περισσότερα

Η εποχή της σύγχυσης μέρος 1ο: η ευγενής τύφλωση της υπεροψίας

Σχολιάστε

Ένα από τα πολύ βασικά μοτίβα του σημερινού μας κόσμου είναι η φαντασίωση πως εμείς είμαστε οι φωτισμένοι μέσα σε μια θάλασσα άγνοιας· είναι η σιγουριά της νεωτερικότητας που νόμιζε πως είχε πιάσει τον πάπα από τ’ αρχίδια. Μια σιγουριά που ξεκινούσε από τα αριστερά και κατέληγε στα δεξιά του πολιτικού φάσματος και εκφραζόταν συχνά μέσω της θρησκείας της προόδου. Της μεταφυσικής πεποίθησης δηλαδή πως κάθε αύριο είναι πάντα καλύτερο από κάθε χθες.

Το ξεχείλωμα των φωτισμένων.

Παρότι η νεοτερικότητα έχει δεχθεί πολλά πλήγματα στην ιστορική της πορεία, παραμένει η κυρίαρχη αφήγηση του κόσμου μας, συγκρατούμενη με όλο και περισσότερα (και εμφανή) λαστιχάκια· λαστιχάκια που δεν προσφέρουν καμιά ιδιαίτερη αυτοπεποίθηση σε κανέναν ειλικρινή παρατηρητή. Περισσότερα

Aπόψεις με παρρησία

Σχολιάστε

Του Περικλή Κοροβέση

ΠΟΛΙΤΙΚΗ: Ετσι όπως εκατάντησε η χώρα μας, με αυτούς τους ανθρώπους, είναι απερίγραπτο. Ενα αντιπνευματικό και απολίτιστο αποχωρητήριο, που μολύνει την Ευρώπη με τη διαπεραστική βρόμα του. Και όχι μόνο την Ευρώπη. Αυτός ο υπερφίαλος ρεπουμπλικανισμός και αυτός ο υπερφίαλος σοσιαλισμός, που δεν έχει καμία σχέση με σοσιαλισμό.

Η πολιτική που ασκούν οι Σοσιαλιστές εδώ στη χώρα μας δεν είναι τίποτα λιγότερο από εγκληματική. Ομως οι Σοσιαλιστές δεν είναι πια Σοσιαλιστές. Είναι κατά βάση Εθνικοσοσιαλιστές. Οι Σοσιαλιστές δολοφόνησαν τον σοσιαλισμό ήδη από τη στιγμή που έγιναν εξουσία.

Από τότε δεν υφίσταται πια σοσιαλισμός στη χώρα μας. Υπάρχει μόνο εκείνος ο αηδιαστικός ψευτοσοσιαλισμός που σε αρρωσταίνει με το που ανοίγεις τα μάτια σου το πρωί. Περισσότερα

Ευρωπαϊκότητα και Ευρωπάθεια

Σχολιάστε

Ευρωπαϊκότητα και Ευρωπάθεια

του Λαοκράτη Βάσση

1 Συζητώντας για το μέλλον της Ευρώπης δεν πρέπει να ξεχνάμε πως είμαστε, εντός μάλιστα Ευρωζώνης, μετα-νεωτερική αποικία. Που σημαίνει πως είναι κατάφωρα παραβιασμένη η ισοτιμία της παρουσίας της Ελλάδας στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

2 Χωρίς να ταυτίζουμε Ευρώπη και Ευρωπαϊκή Ένωση, πρέπει να προσεγγίζουμε σωστά τη σχέση Ελλάδας-Ευρώπης και συνακόλουθα Ελλάδας-Ευρωπαϊκής Ένωσης. Γνωρίζοντας πως η ευρωπαϊκότητα δεν είναι για μας προσκτώμενη (ή υπό πρόσκτηση) αλλά σύμφυτη ιδιότητά μας. Υπό την έννοια πως είναι εν πολλοίς ελληνική η εννοιολογική συγκρότηση του ευρωπαϊκού δυτικού πολιτισμού. Κι είναι άλλη τάξης πρόβλημα οι όποιες αναγκαίες τεχνοκρατικού χαρακτήρα «προσαρμογές» μας σε ευρω-δυτικά πρότυπα.
Γι’ αυτό και είναι τουλάχιστον ανελλήνιστες οι απόψεις των «ευρωπαθών» πολιτικών και διανοουμένων, που έχουν προσαρτηματική λογική έναντι της Ευρώπης (να γίνουμε… Ευρωπαίοι!). Ξανατονίζοντας πως οι όποιες τεχνοκρατικού χαρακτήρα υστερήσεις μας, δεν γίνεται να εγείρουν πρόβλημα ευρωπαϊκότητας για τη «συνιδρυτική» της Ευρώπης Ελλάδα. Ει μη μόνον αν δεν δεχόμαστε την ιστορική συνέχεια του ελληνικού έθνους και τη διϊστορικότητα της ελληνικής ταυτότητας, όπως συμβαίνει με τους νεοταξικής κοπής… ultra «εκσυγχρονιστές» μας. Περισσότερα

Καρικατούρα δημοκρατίας η «Νέα Ευρώπη»

Σχολιάστε

του Τάσου Τσακίρογλου

«Εχουμε μια Ευρώπη των τραπεζών και των τραπεζιτών, μια Ευρώπη των επιχειρήσεων και των εργοδοτών, μια Ευρώπη των αστυνομιών και των αστυνομικών, σε λίγο θα αποκτήσουμε επίσης μια Ευρώπη των στρατών και των στρατιωτικών… δεν έχουμε κατορθώσει όμως να δώσουμε ζωή σ’ ένα κριτικό κοινωνικό κίνημα της Ευρώπης… το οποίο να μπορεί να ακουστεί, αλλά και να αποφέρει ουσιαστικά αποτελέσματα».

Αυτά τόνιζε το 2000, σε συνέδριο των ελβετικών συνδικάτων με τίτλο «Για μια κοινωνική Ευρώπη», ένας από τους κορυφαίους κοινωνιολόγους της εποχής μας -που έφυγε νωρίς- ο Πιερ Μπουρντιέ.

Από τη συζήτηση για το μέλλον και τη νέα αρχιτεκτονική της Ευρώπης που αναπτύσσεται το τελευταίο διάστημα απουσιάζει ο βασικός πρωταγωνιστής: οι ευρωπαϊκοί λαοί, τα κινήματα και οι αντιπροσωπευτικοί θεσμοί που -υποτίθεται- τους εκφράζουν. Περισσότερα

Ο Μακρόν έρχεται…

Σχολιάστε

Του Νίκου Ταυρή

Οι επιδιώξεις του Γάλλου προέδρου για την Ευρώπη και η σημασία του ταξιδιού στην Ελλάδα

Οι προετοιμασίες για την επίσκεψη Μακρόν στην Ελλάδα στις 7, 8 Σεπτέμβρη, έχουν ήδη αρχίσει και σίγουρα το θέμα θα τύχει αρκετής προβολής από τα ΜΜΕ και τους διαμορφωτές της επικαιρότητας.

Η επίσκεψη Μακρόν γίνεται σε μια ιδιαίτερη στιγμή για τα ευρωπαϊκά και ελλαδικά δεδομένα. Καταρχάς, υπάρχει ένα μεσοδιάστημα αναμονής έως τις γερμανικές εκλογές που θα γίνουν στις 24 Σεπτεμβρίου. Όλοι περιμένουν το νέο κυβερνητικό σχήμα που θα προκύψει με απόλυτο φαβορί την Μέρκελ, αλλά αβέβαιη την σύνθεση της νέας κυβέρνησης. Έως τώρα, ο «μεγάλος συνασπισμός» χριστιανοδημοκρατών και σοσιαλιστών υπό την Γερμανίδα καγκελάριο αποτελούσε μια λύση, αλλά ίσως αυτά τροποποιηθούν σχετικά σύντομα.

Ο Μακρόν προσπάθησε τις τελευταίες εβδομάδες να πάρει ορισμένες πρωτοβουλίες και πραγματοποίησε σειρά ταξιδιών σε ευρωπαϊκές χώρες (συνομιλίες με ηγέτες Αυστρίας, Τσεχίας και Σλοβακίας στο Σάλτσμπουργκ, επισκέψεις στη Ρουμανία, τη Βουλγαρία και τώρα στην Ελλάδα). Εμφανίστηκε ως διαμορφωτής της νέας Ευρώπης που πρέπει να προκύψει σε σύντομο διάστημα, ήρθε σε αντιπαράθεση με την Πολωνία, προσπαθεί να αναβαθμίσει το ρόλο της Γαλλίας και να βρει ισορροπίες με την Γερμανία και τις ΗΠΑ. Περισσότερα

Η περιττή ανθρωπότητα

Σχολιάστε

Του Θανάση Βασιλείου

Εν τέλει, ακόμα και με τους όρους που γίνεται η συζήτηση, δύσκολα θα μπορούσε να φανταστεί κάποιος καθεστώς σταλινικού τύπου – όταν η δημοκρατία προχωράει και όταν δεν είναι φοβική ή ασθενική.

Εξίσου δύσκολα θα μπορούσε να εγκαθιδρύσει ένα φασιστικό καθεστώς. Βασική συνθήκη είναι ο διαθέσιμος πολιτικός χώρος – κάτι που προκύπτει ως χειροπιαστή αποτυχία της δημοκρατίας και επιτυχία της απρονοησίας. Εκτός κι αν η μέριμνα των επιλογών, μέσω των δημοκρατικών θεσμών, είναι ο νεόκοπος αντικομμουνισμός που, για άλλοθι, ταυτίζεται στα πρωτοσέλιδα με τον σταλινισμό και τη σοβιετία.

Σε αυτή την περίπτωση, και προκειμένου να οριοθετηθούν κομματικοί-εκλογικοί χώροι, θεμελιώνεται μια σύμπτωση αντιθέσεων (μια μοχθηρή coincidentia oppositorum): ο αντικομμουνισμός της Δεξιάς, στην προσπάθειά του να υπερασπιστεί τη δημοκρατία, βρίσκει τους φασίστες στρατευμένους πλάι του – ο πυρήνας της ιδέας στο σχέδιο Μπαλτάκου με τη Χρυσή Αυγή. Περισσότερα

Προς μια συνολική στρατιωτικοποίηση των χρηματοδοτικών εργαλείων της Ε.Ε.

Σχολιάστε

Του Αποστόλη Φωτιάδη

Μέρος 2ο

Η επικοινωνία και η μόχλευση του momentum είναι κάτι που η Επιτροπή κάνει καλά. Μετά την ολοκλήρωση της μόχλευσης της πολιτικής δυναμικής στο Ευρωκοινοβούλιο (Ε.Κ.) τον Νοέμβριο του 2016, δεν χρειάστηκε πολύς χρόνος για τον Γιούνκερ να καταλήξει σε συγκεκριμένα σχέδια για τη νέα αμυντική πολιτική. Για την ακρίβεια, χρειάστηκε ακριβώς μία εβδομάδα.

Στις 30 Νοεμβρίου ανακοίνωσε το Ευρωπαϊκό Πρόγραμμα Δράσης για την Αμυνα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής (EDAP), το οποίο έθετε σε εφαρμογή την Προπαρασκευαστική Δράση για την έρευνα στον τομέα της άμυνας, όπως προβλεπόταν στην αναφορά της ομάδας της Μπιενκόφσκα.

Το σχέδιο ήταν κάπως πιο φιλόδοξο απ’ ό,τι προβλεπόταν τόσο από την GoP όσο και την πλειονότητα των αναφορών του Ε.Κ. Ο επίτροπος έβαζε πραγματικά το χρήμα στο τραπέζι. Περισσότερα

Πώς η επέκταση του στρατιωτικο-βιομηχανικού συμπλέγματος στην Ευρώπη αλλάζει ριζικά την Ε.Ε.

1 σχόλιο

Του Αποστόλη Φωτιάδη

Μέρος 1ο

Μια επίτροπος ενθουσιάζεται ακούγοντας «νέα» που ήδη ξέρει

Στο συναισθηματικά φορτισμένο λόγο του για την Κατάσταση της Ενωσης, τον Σεπτέμβριο του 2016, ο επικεφαλής της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ, μιλά για τις υπαρξιακές απειλές που αντιμετωπίζει το έργο ζωής του, η Ε.Ε. Ζητά από τους Ευρωπαίους πολιτικούς να αντιμετωπίσουν τις προκλήσεις με καινοτόμο αποφασιστικότητα προκειμένου να διατηρηθεί ο ευρωπαϊκός «τρόπος ζωής».

Η «Ηπια Ισχύς δεν είναι αρκετή» για να αντιμετωπιστούν οι σύγχρονες απειλές, θα πει o Γιούνκερ, πριν τονίσει ότι μια ευρωπαϊκή αμυντική πολιτική είναι επειγόντως απαραίτητη. «Για να είναι ισχυρή η ευρωπαϊκή άμυνα, η ευρωπαϊκή αμυντική βιομηχανία πρέπει να καινοτομεί. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο θα προτείνουμε πριν από το τέλος του έτους ένα Ευρωπαϊκό Ταμείο Αμυνας, το οποίο θα ενισχύσει την έρευνα και την καινοτομία».

Το πρώτο πράγμα που ακαριαία ενισχύεται από την αναφορά του Γιούνκερ είναι ο ενθουσιασμός της επίτροπου για τη Βιομηχανία, Ελζμπιέτα Μπιενκόφσκα, που «τιτιβίζει» στο twitter: «Καλά νέα για την αμυντική βιομηχανία: νέο Ευρωπαϊκό Αμυντικό Ταμείο πριν από το τέλος του έτους!» Περισσότερα

Κήρυξε η Google πόλεμο στον Τρότσκι;

Σχολιάστε

ΙΝFOWAR

Του Άτη Χατζηστεφάνου

Η νέα πολιτική της Google για τον περιορισμό των λεγόμενων «fake news» τροφοδοτεί έντονες συζητήσεις και καταγγελίες για τον ρόλο μιας εταιρείας που θα μπορούσε να αποτελέσει τον Μεγάλο Αδελφό του 21ου αιώνα

Αν δεν το βρεις στο Google, δεν υπάρχει
Τζίμι Γουέιλς, συνιδρυτής της Wikipedia

Σε ένα από τα επεισόδια της αμερικανικής χιουμοριστικής σειράς «Silicon Valley» ο ιδιοκτήτης της Hooli (το αντίστοιχο της Google) προκαλεί παγκόσμια κατακραυγή όταν παρεμβαίνει στον αλγόριθμο της μηχανής αναζήτησης προκειμένου να προωθήσει δικά του μηνύματα στη λίστα των αποτελεσμάτων. Θα μπορούσε αυτό το εφιαλτικό σενάριο να γίνει πραγματικότητα;

Πριν από μερικές ημέρες ο διαδικτυακός τόπος World Socialist Web Site (WSWS) κατήγγειλε ότι οι επισκέπτες του, που βρίσκουν τη σελίδα από αναζήτηση στην Google (το λεγόμενο organic search), μειώθηκαν κατά 70%. Περισσότερα

Η εξέγερση της Γερμανίας ενάντια στη διεθνή τάξη τής μετά το 1945 περιόδου

Σχολιάστε

Του Πιερτζόρτζιο Γκαβρόνσκι

Γιατί ξέσπασε τώρα η «ρήξη» ανάμεσα σε Μέρκελ και Τραμπ

Η «ρήξη» ανάμεσα στη Μέρκελ και τον Τραμπ, κατά τη διάρκεια της συνάντησης του G-7 στην Ταορμίνα, συζητιέται τούτες τις μέρες παντού. Δεν είναι η πρώτη φορά που η Γερμανία και οι ΗΠΑ έχουν αντιτιθέμενα συμφέροντα. Είναι όμως η πρώτη φορά από το 1945 που οι ηγέτες των δύο χωρών διαπληκτίζονται δημοσίως. Είναι το τέρμα μιας μεγάλης διαδρομής.

Η πραγματική ρήξη έγινε στο θέμα του διεθνούς εμπορίου, σχετικά με αυτό που είπε ο Τραμπ, ότι «οι Γερμανοί είναι κακοί, πολύ κακοί», θίγοντας ένα ευαίσθητο ζήτημα. Το στερεότυπο του «κακού Γερμανού» εμφανίστηκε το 1945, και ειπώθηκε σε σχέση με τους επιθετικούς πολέμους και τις γενοκτονίες που συνέβησαν τότε. Όμως οι Γερμανοί έχουν ασχοληθεί περισσότερο από όλους με πολλά «σφάλματα» του παρελθόντος. Και θεωρούν πως πλέον ανήκουν σε ένα έθνος βαθιά δημοκρατικό, χωρίς στρατιωτικές φιλοδοξίες και με μια φιλοπεριβαλλοντική άποψη πολύ πιο φωτισμένη από την άποψη των Αμερικάνων. Περισσότερα

Εμπρός της γης οι επιστήμονες

Σχολιάστε

INFOWAR

Του Άρη Χατζηστεφάνου

Η κυκλοφορία του νέου βιβλίου του Ευτύχη Μπιτσάκη, «Οι θύελλες της προόδου» (εκδόσεις ΚΨΜ), συμπίπτει με τη δημιουργία ενός παγκόσμιου κινήματος για την υποστήριξη της επιστήμης. Πόσο καλύτερα θα ήταν τα πράγματα αν οι υποστηρικτές του κινήματος είχαν διαβάσει το βιβλίο

Αχ αυτοί οι ειδωλολάτρες, δεν καταλαβαίνουν τίποτα από πολιτική οικονομία

Κάρολος Μαρξ

Ο Αντίπατρος ο Θεσσαλονικεύς λέγεται ότι έγραψε το πρώτο ποίημα για τους νερόμυλους – και σίγουρα κανένας δεν διεκδίκησε να του κλέψει αυτή την πρωτιά. Οι σύγχρονοί του ποιητές πρέπει να θεωρούσαν ότι αποτελεί το πιο ανέμπνευστο δημιούργημα της εποχής. Για τον Αντίπατρο, όμως, η συγκεκριμένη εφεύρεση υποσχόταν να φέρει από μόνη της τη χειραφέτηση των γυναικών και ίσως μια ημέρα την απελευθέρωση των σκλάβων. Περισσότερα

Συνέντευξη | Αποστόλης Φωτιάδης: Εξουσίες εκτός ελέγχου στην Ευρώπη

Σχολιάστε

Τη συνέντευξη πήρε ο Γιώργος Παπαϊωάννου

Συσχετισμοί συμφερόντων και σύγκρουση εθνικών προτεραιοτήτων, κάτω από τον ψευδεπίγραφο τίτλο της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης

Στον απόηχο των, χωρίς ιδιαίτερο ενθουσιασμό και έμπνευση, εορτασμών για τα 60 χρόνια από τη Συνθήκη της Ρώμης, η συζήτηση για την πορεία της Ευρώπης και τα αδιέξοδα της Ε.Ε. συνεχίζεται. Σε αυτή τη συγκυρία, ο Δρόμος είχε την ευκαιρία να συζητήσει με τον Αποστόλη Φωτιάδη, συγγραφέα του βιβλίου «Εξουσίες εκτός ελέγχου –Η μεταδημοκρατική παραμόρφωση της Ευρωπαϊκής Ένωσης» που κυκλοφόρησε μόλις πριν λίγες μέρες από τις Εκδόσεις Καστανιώτη. Σε έναν σχετικά μικρό τόμο 100 περίπου σελίδων, ο συγγραφέας αναδεικνύει, μέσα από συγκεκριμένα παραδείγματα, πώς οι φορείς εκτελεστικής εξουσίας της Ε.Ε. δρουν χωρίς να ελέγχονται και να λογοδοτούν, πώς οι πολυπλόκαμοι μηχανισμοί της Ένωσης διαπλέκονται με τα μεγάλα οικονομικά συμφέροντα, ενώ αμφισβητεί ευθέως το αφήγημα της Ευρώπης των «δημοκρατικών αξιών», κάνοντας εκτενή αναφορά και στην προσφυγική κρίση και τη συμφωνία Ε.Ε.-Τουρκίας. Αυτά είναι τα θέματα που κυρίως απασχόλησαν και τη συνέντευξη που ακολουθεί.

Ο Αποστόλης Φωτιάδης είναι ανεξάρτητος δημοσιογράφος. Τα τελευταία δέκα χρόνια έχει συνεργαστεί με πολλά εθνικά και διεθνή μέσα μαζικής ενημέρωσης. Εκτός από τις «Εξουσίες εκτός ελέγχου», κυκλοφορεί και το επίσης ενδιαφέρον βιβλίο του «Έμποροι των συνόρων» (Εκδόσεις Ποταμός, 2015). Περισσότερα

Ευρωπαϊκή Ένωση: Προς μια νέα Ιερά Συμμαχία

Σχολιάστε

του Σπύρου Παναγιώτου

Οι γεωπολιτικές αναστατώσεις επιταχύνουν τη συγκρότηση ενός πολιτικού διευθυντηρίου

Η Ευρώπη όπως τη γνωρίσαμε δεν υπάρχει πια. Πριν κοπάσουν οι πανηγυρισμοί της Συνόδου Κορυφής στη Ρώμη, η Βρετανία υπέβαλε και επίσημα την αίτηση αποχώρησής της σύμφωνα με το άρθρο 50 της Συνθήκης. Η πορεία εξόδου βέβαια έχει πολύ δουλειά καθώς υπάρχουν 19.000 κοινοτικές οδηγίες που έχουν ενσωματωθεί στη νομοθεσία της Βρετανίας. Αυτή η επίπονη και χρονοβόρα εργασία, θα αποτελέσει πηγή νέων εντάσεων και απειλών. Όλα αυτά όμως μοιάζουν ελάχιστης σοβαρότητας μπροστά στα πραγματικά διακυβεύματα του Brexit.

Η απόφαση της Βρετανίας να αποχωρήσει από την Ε.Ε., συνιστά μια βαθύτερη επιλογή της άρχουσας τάξης της Βρετανίας. Η διαμόρφωση ενός νέου σχεδίου ανάμεσα σε ΗΠΑ και Μ. Βρετανία, η ανάληψη εκ μέρους τους διαφορετικών ρόλων με στόχο την παγκόσμια ηγεμονία, έξω από τις προδιαγραφές της παγκοσμιοποίησης όπως τη γνωρίσαμε μέχρι σήμερα, διαμορφώνουν νέους όρους και δεδομένα. Είναι χαρακτηριστικό ότι και οι δυνάμεις εντός της Βρετανίας που επέμειναν στο «παραμένουμε Ευρώπη» αυτοδιαψεύδονται βλέποντας ότι το Brexit φέρνει κέρδη (το Χρηματιστήριο του Λονδίνου έχει ήδη ανακάμψει κατά 14%) και ευκαιρίες. Περισσότερα

H πρέζα Captagon (από το Capitain και το Pentagon)

Σχολιάστε

Του Περικλή Κοροβέση

Τον Οκτώβριο του 2015, ο Σαουδάραβας πρίγκιπας Αμπντέλ Μοσέν συνελήφθη στο αεροδρόμιο της Βηρυτού να μεταφέρει ναρκωτικά, η αξία των οποίων ξεπερνούσε τα 200 εκατ. ευρώ. Τι το σημαντικό υπάρχει σε αυτήν την είδηση για να την ξαναθυμίσουμε τη στιγμή που ο τζίρος των ναρκωτικών μετριέται σε δισ. και τρισ. ευρώ και είναι από τις πρώτες οικονομικές επενδύσεις στον κόσμο (μαζί με το πετρέλαιο, τα όπλα και το τράφικινγκ);

Η είδηση είναι πως από δω έγινε παγκοσμίως γνωστό ένα νέο ναρκωτικό με το όνομα Captagon. Η ιστορία αυτής της ντρόγκας (αποφεύγω τον όρο ναρκωτικά γιατί δεν λέει τίποτα) έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Ξεκινάει σαν φάρμακο στις αρχές της δεκαετίας του ‘60 στη Γερμανία εναντίον της κατάθλιψης, της ναρκοληψίας και της υπερκινητικότητας, για να καταλήξει κοινωνική απειλή.

Εδώ έχει ενδιαφέρον να δούμε τη σχέση των φαρμακοβιομηχανιών με τα ναρκωτικά και τα επικίνδυνα σκευάσματα που κυκλοφόρησαν νόμιμα. Να θυμηθούμε πως η ηρωίνη κατασκευάστηκε από την Bayer ως φάρμακο. Η θαλιδομίδη, ένα παυσίπονο για τις έγκυες γυναίκες, προκάλεσε εκατοντάδες χιλιάδες φρικτά παραμορφωμένα παιδιά. Περισσότερα

Φασισμός. Πρόβλημα της Ευρώπης;

Σχολιάστε

Του Κώστα Λουλουδάκη(Ιουλιανού)

Ανεξάρτητα από το αποτέλεσμα των εκλογών στην Ολλανδία, ο φασισμός ασκεί νέα  επίδραση στην Ευρώπη λόγω των  οικονομικών αβεβαιοτήτων και της κατάρρευσης του μεταπολεμικού «κράτους πρόνοιας». Ιστορικά τους υποστηριχτές των φασιστών  αποτελούσαν οι ελεύθεροι επαγγελματίες, οι δημόσιοι υπάλληλοι, μερίδα των αγροτών, στρατιωτικοί. Όλα εκείνα τα κοινωνικά στρώματα που ονομάζουμε μεσαία τάξη και τα οποία συνωστίζονται στο τεράστιο γραφειοκρατικό μηχανισμό του κράτους και στις υπηρεσίες. Επιπρόσθετα, η άνοδος του φασισμού συνδέεται με την αντικομμουνιστική δραστηριότητα της ΕΕ, που πλέον έχει αναγορεύσει σε επίσημη πολιτική την εξίσωση του φασισμού – ναζισμού με τον κομμουνισμό.

Ο φασισμός, όμως, δεν θέριεψε σε μία νύχτα μα αποτελεί τμήμα και μάλιστα σημαντικό, της Ευρωπαϊκής Ιστορίας από τον καιρό που κυρίαρχο στοιχείο της πολιτικής των μητροπολιτικών ευρωπαϊκών κρατών ήταν ο  ρατσισμός σε βάρος των αποικιοκρατούμενων λαών ή των λαών αποικιακής προέλευσης μα και από την εποχή που ο  Γάλλος αυτοκράτορας Ναπολέων Γ’  πάντρεψε το αυταρχικό κράτος με την ελευθερία των εμπορικών ανταλλαγών.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση της «φιλελεύθερης ιδεολογικής συναίνεσης», είναι κληρονόμος ενός οικονομικού συστήματος που με μεγάλη αποτελεσματικότητα θεωρητικοποίησε πρακτικές και υιοθέτησε πολιτικά καθεστώτα που λειτούργησαν ως αδιαμφισβήτητα σημεία αναφοράς για τον φασισμό, τα οποία  επιπρόσθετα επιδόθηκαν σε ευρείας κλίμακα εκτοπισμό, αποδεκατισμό και  εξόντωση των  λαών επιβάλλοντας την απόλυτη εξουσία του ανθρώπου πάνω στον άνθρωπο. Περισσότερα

H Ελληνική Tραγωδία στο Eυρωπαϊκό Θέατρο: Οι Οικονομικές Συνέπειες της Ύφεσης – Μέρος 1ο

Σχολιάστε

Του Ιωάννη Θεοδοσίου

«Η ελευθερία μιας δημοκρατίας δεν είναι ασφαλής εάν οι άνθρωποι ανέχτηκαν την αύξηση της ιδιωτικής δύναμης σε σημείο όπου αυτή γίνεται ισχυρότερη από το ίδιο το δημοκρατικό κράτος. Αυτός στην ουσία του είναι ο φασισμός: ιδιοκτησία της κυβέρνησης από ένα άτομο, από μια ομάδα, ή από οποιαδήποτε ελέγχουσα δύναμη.» Φραγκλίνος Ρούσβελτ «Μήνυμα στο Κογκρέσο για τον περιορισμό των μονοπωλίων», 29 Απριλίου 1938

Πρόλογος: Καπιταλισμός και Νεοκλασική Οικονομία 1

Λέγεται ότι ο Robert Lucas, ο αρχιερέας του νεοκλασικού/νεοφιλελεύθερου δόγματος είχε πει στους φοιτητές του στο Πανεπιστήμιο του Σικάγο ότι «χρειάζεται να ασχοληθούμε μόνο δέκα λεπτά με τον Keynes· ξέρουμε ότι η θεωρία του δεν λειτουργεί».

Αυτό δεν είναι μια μεμονωμένη θέση αλλά η γενικευμένη αντίληψη που κυριαρχεί δογματικά στην νεοκλασική παράδοση και διαμορφώνει τη συζήτηση σχετικά με την οικονομική πολιτική. Για τον Lucas η μόνη οικονομική λειτουργία που μπορεί να εξασφαλίσει οικονομική ευημερία είναι αυτή των ανεμπόδιστων αγορών. Οι οικονομολόγοι της γενεάς μου και όσοι ακολούθησαν αργότερα έχουν εκπαιδευτεί άριστα στο «θαύμα» των οικονομικών της ελεύθερης αγοράς και της ικανότητάς της να εξασφαλίζει την ευημερία. Οι ιδέες και η ανάλυση του Keynes σε ένα μεγάλο ποσοστό έχουν διαγραφεί από τη διδασκαλία των οικονομικών επιστημών και τη δημόσια συζήτηση για την οικονομική πολιτική. Περισσότερα

Older Entries