Του Λεωνίδα Βατικιώτη

Φανταστείτε δύο παιδιά που γεννήθηκαν το 2000, το ένα εκ των οποίων σε μία χώρα πολύ υψηλής ανθρώπινης ανάπτυξης (ας υποθέσουμε τη Νορβηγία, την Ελβετία ή την Ιρλανδία για να μείνουμε στις τρεις πρώτες χώρες της σχετικής λίστας) και το άλλο παιδί σε μία χώρα πολύ χαμηλής ανθρώπινης ανάπτυξης (ας υποθέσουμε το Νίγηρα, την Κεντροαφρικανική Δημοκρατία ή το Τσαντ, για να μεταφερθούμε στο άλλο άκρο της κλίμακας). Το πρώτο παιδί σήμερα έχει 50% πιθανότητες να σπουδάζει στην ανώτατη εκπαίδευση μιας και περισσότεροι από τους μισούς 20άρηδες στις χώρες πολύ υψηλής ανθρώπινης ανάπτυξης φοιτούν στην ανώτατη εκπαίδευση. Το δεύτερο παιδί αντίθετα έχει πολύ λιγότερες πιθανότητες να είναι ζωντανό! Περίπου το 17% των παιδιών που γεννήθηκαν το 2000 σε χώρες χαμηλής ανθρώπινης ανάπτυξης θα έχουν πεθάνει πριν φτάσουν την ηλικία των 20 ετών σε σύγκριση με μόλις το 1% των παιδιών που γεννήθηκαν στις χώρες πολύ υψηλής ανθρώπινης ανάπτυξης. Το δεύτερο παιδί είναι επίσης απίθανο να σπουδάζει στην ανώτατη εκπαίδευση μιας και στις χώρες χαμηλής ανθρώπινης ανάπτυξης σπουδάζει το 3%!

Με το παραπάνω παράδειγμα ξεκινάει η ετήσια Έκθεση για την Ανθρώπινη Ανάπτυξη που εκδίδει το Πρόγραμμα Ανάπτυξης των Ηνωμένων Εθνών από το 1990 ανελλιπώς. Η φετινή έκθεση τονίζει τους κινδύνους που γεννιούνται από την ανάμιξη των παλιών αντιθέσεων, που ακόμη δεν έχουν επιλυθεί, και των νέων αντιθέσεων που εμφανίζονται ως αποτέλεσμα της κλιματικής αλλαγής και της τεχνολογικής μεταβολής δημιουργώντας επιπρόσθετες διακρίσεις. More