Home

Άρης Καζάκος:Θέλουν την πλήρη υποταγή στην ανάγκη του βιοπορισμού

Leave a comment

ÁÑÉÓ ÊÁÆÁÊÏÓ  ÖÙÔÏÃÑÁÖÉÁ ÖÙÔÇÓ ÖÉËÁÑÃÕÑÏÐÏÕËÏÓ

Τη συνέντευξη πήρε ο Παύλος Κλαυδιανός

Η επίμονη επαναφορά των εργασιακών θεμάτων στη διαδικασία αξιολόγησης της τρόικας παρουσιάζεται σαν εκσυγχρονιστική μεταρρύθμιση. Δύσκολα, όμως, μπορεί να κρύψει τον βαθύτατα αναχρονιστικό στόχο της.

Μεγάλο μέρος των θεμάτων στην αξιολόγηση της τρόικας είναι εργασιακά. Είναι τυχαίο;

Δεν είναι παράδοξο. Τα εργασιακά και γενικά η διατίμηση και οι λοιποί όροι εργασίας είναι το βασικό θέμα της πολιτικής οικονομίας πάντοτε. Το σχέδιο εσωτερικής υποτίμησης, μέσω της μείωσης των μισθών, έχει ήδη δρομολογηθεί με την Πράξη του Υπουργικού Συμβουλίου 6 του 2012. Βεβαίως, συνάντησε εμπόδια, κυρίως το «εμπόδιο» του ΣτΕ με την απόφασή του 2307 του 2014. Ουσιαστικά, μ’ αυτή επανέφερε το δικαίωμα μονομερούς προσφυγής στη διαιτησία δημιουργώντας έτσι τις προϋποθέσεις να έχουμε στη χώρα συλλογικές συμβάσεις εργασίας. Επομένως, δεν κάνει ιδιαίτερη εντύπωση που τα εργασιακά είναι και πάλι στο επίκεντρο.
Αυτό που ονομάζουν μεταρρύθμιση είναι, βεβαίως, αντιμεταρρύθμιση, βαθειά αντιδραστική, ένας τρομακτικός αναχρονισμός. Αν σκεφθεί κανείς ότι διασχίσαμε διακόσια χρόνια διαφωτισμού για να φθάσουμε σε ένα σύστημα καθορισμού όρων εργασίας με συλλογικό τρόπο, με συλλογική σύμβαση έτσι ώστε ο εργαζόμενος να μην είναι αιχμάλωτος και δούλος της ανάγκης βιοπορισμού και να μη δέχεται αδιαμαρτύρητα τις απαγορεύσεις του εργοδότη, αντιλαμβάνεστε τώρα πού μας ρίχνει αυτή η ανατροπή. More

Δείχνουν το δέντρο, κόβουν το δάσος

Leave a comment

48256-532-11-960

Το δέντρο είναι η υπόσχεση της ανάπτυξης. Το δάσος είναι αυτό που καταπατείται, καίγεται, λεηλατείται. Και η μνημονιακή κυβέρνηση αποφάσισε να εξαφανίσει τα δάση φυτεύοντας οικισμούς, τουριστικά χωριά και καταλύματα, γήπεδα γκολφ, τελεφερίκ, φωτοβολταϊκά, μέχρι και πίστες μότο κρος!

Το δέντρο είναι η υπόσχεση της ανάπτυξης. Το δάσος είναι αυτό που καταπατείται, καίγεται, λεηλατείται. Και η μνημονιακή κυβέρνηση αποφάσισε να εξαφανίσει τα δάση φυτεύοντας οικισμούς, τουριστικά χωριά και καταλύματα, γήπεδα γκολφ, τελεφερίκ, φωτοβολταϊκά, μέχρι και πίστες μότο κρος! More

Χρίστος Χαραλαμπόπουλος: Το ποδόσφαιρο αποκαθίσταται στα γήπεδα των γειτονιών

Leave a comment

Τη συνέντευξη πήρε ο Αδάμος Ζαχαριάδης

Ένας από τους ελάχιστους αθλητικογράφους στην Ελλάδα που ψάχνεται. Οι εκπομπές και τα άρθρα του έχουν πάντα κάτι διαφορετικό να σου προσφέρουν. Όταν πήγαινα να συναντήσω τον Χρίστο Χαραλαμπόπουλο είχα ένα σωρό σκέψεις για τα θέματα που θα μπορούσαμε να κουβεντιάσουμε. Μουντιάλ, το ελληνικό ποδόσφαιρο, η οικονομική κρίση και oi κοινωνικές προεκτάσεις της, το γήπεδο της ΑΕΚ, το μάρκετινγκ στον χώρο του αθλητισμού. Στη μιάμιση ώρα που κράτησε η συνάντησή μας είπαμε τόσα πολλά, που δύσκολα χωράνε σε μία συνέντευξη. Επέλεξα ένα μέρος της. 

More

Μίντια: το μεγάλο φιάσκο

Leave a comment

tsagris

Του Νίκου Τσαγκρή

Η παταγώδης αποτυχία των εργολάβων των συστημικών ΜΜΕ να στήσουν το πολιτικό παιγνίδι φυτεύοντας Ελιές και ανοίγοντας… ποτάμια

«Φτιάχνεις το Ποτάμι, να πάρει καμιά ψήφο απ’ τον ΣΥΡΙΖΑ, και πάει και παίρνει απ’ το ΠΑΣΟΚ και κινδυνεύει η σταθερότητα της χώρας». More

ΖΑΚ ΡΑΝΣΙΕΡ: Η δημοκρατία που βιώνουμε μπορεί να είναι φαινομενική

Leave a comment

jacques-rancic3a8re

Τη συνέντευξη πήρε η  Μαγδαληνή Τσεβρένη 

Ο Ζακ Ρανσιέρ, Γάλλος φιλόσοφος και παγκοσμίως γνωστός στοχαστής, στην Ελλάδα είναι κυρίως γνωστός με το θεωρητικό του έργο για τη δημοκρατία και για την ισότητα στην εκπαίδευση. Όμως, ο ίδιος, στα τριάντα περίπου βιβλία που έχει γράψει, από τη δεκαετία του 1960 ώς σήμερα, έχει ασχοληθεί με πολλά διαφορετικά θέματα, όπως η λογοτεχνία, η τέχνη, η πολιτική, η αισθητική, η ιστορία και η φιλοσοφία. Πριν από λίγο καιρό, ο Ζακ Ρανσιέρ ήταν στην Αθήνα και μίλησε στο αμφιθέατρο του Γαλλικού Ινστιτούτου, σε μία αίθουσα κατάμεστη από κόσμο, καλεσμένος στο πλαίσιο των εκδηλώσεων «Φιλοσοφικά Συμβάντα και Φιλοσοφία του Συμβάντος».
Ο Ζακ Ρανσιέρ υπήρξε μαθητής του Λουί Αλτουσέρ και μάλιστα συνυπογράφει το διάσημο βιβλίο Να διαβάσουμε το κεφάλαιο, με άλλα μεγάλα ονόματα της γαλλικής φιλοσοφικής σκηνής, όπως οι Μπαλιμπάρ και Μασερέ. Δεν άργησε όμως να διαχωρίσει τη θέση του από τον καθηγητή του, καθώς, κατά τη διάρκεια των γεγονότων του Μάη του ’68, θεώρησε ότι η στάση και οι απόψεις του Αλτουσέρ δεν ήταν αρκετά ριζοσπαστικές και δεν τον εξέφραζαν πλέον. Από τότε, η κριτική ματιά του στα τρέχοντα κοινωνικοπολιτικά γεγονότα εκφράζεται με ακρίβεια και διορατικότητα, προσπαθώντας πάντοτε να σπάει τις θεσμοθετημένες ιεραρχίες. More