Αρχική

Δεν μας αξίζει

Σχολιάστε

του Νίκου Μπογιόπουλου

Είπαν «Ολοι μαζί τα φάγαμε». «Το μνημόνιο είναι ευλογία». Οτι είναι «μνημονιακότεροι του Τόμσεν». Πως κόβουν μισθούς και συντάξεις, αλλά «συμπονούν» και «συμπάσχουν». Οτι δεν πειράζει το 24% του ΦΠΑ στα μακαρόνια, αφού υπάρχουν και τα γεμιστά.

Τώρα, ως δικαιολογία για τις νέες μειώσεις συντάξεων, ακούσαμε και αυτό: Το κράτος, εφόσον είναι σοβαρό -έτσι είπε ο κυβερνητικός βουλευτής Δημήτρης Κομμένος- θα βουτάει από τον παππού το κατοστάρικο που δίνει στον εγγονό του. Ακολούθως το κράτος θα παραδίνει το κατοστάρικο στον εργοδότη. Αποτέλεσμα: Αντί ο εγγονός να τρέχει για φραπέ και για τάβλι με το χαρτζιλίκι από τον παππού (τέτοιος τεμπελχανάς και κοπρίτης ο νέος), θα πηγαίνει για δουλειά, για την οποία θα πληρώνεται μετά 100 ευρώ που το «σοβαρό» κράτος θα έχει βουτήξει από τον παππού! Τόμπολα! Περισσότερα

«Κλαίνε», «πονάνε», αλλά η εξουσία είναι… φετίχ

Σχολιάστε

Του Μιχάλη Σιάχου

Επί δυόμιση σχεδόν χρόνια που κυβερνά ο ΣΥΡΙΖΑ με τους ΑΝΕΛ και κυρίως μετά την πλήρη μνημονιακή στροφή της κυβέρνησης τον Αύγουστο του 2015, οι «53» του ΣΥΡΙΖΑ, ακολουθώντας τη γνώριμη τακτική τους, εμφανίζονται ως η εσωκομματική αντιπολίτευση που ορκίζεται στα προτάγματα της Αριστεράς, την ώρα που απολαμβάνουν τους πλέον νευραλγικούς κυβερνητικούς θώκους, ενώ προνομιακές θέσεις είχαν και στις λίστες των εκλογών του Ιανουαρίου του ’15.

«Νέα εμφάνιση» έκαναν την προηγούμενη Κυριακή στη συνεδρίαση της ΚΕ του ΣΥΡΙΖΑ, η οποία πανηγυρικά ενέκρινε τη Συμφωνία της Μάλτας, που με τον πιο κυνικά αντιδημοκρατικό τρόπο της προνομοθέτησης προβλέπει 1,8 δισ. μείωση των συντάξεων το 2019 και 1,8 δισ. αύξηση φόρων, μέσω μείωσης του αφορολόγητου, το 2020. Περισσότερα

«Ναι αλλά ο ΣΥΡΙΖΑ έκανε έργα»

Σχολιάστε

Του Χάρη Ζάβαλου

Τον τελευταίο καιρό, ο πρωθυπουργός της χώρας που τα μνημόνια δεν τελειώνουν ποτέ, Αλέξης Τσίπρας, εγκαινιάζει το ένα έργο μετά το άλλο.

Θυμίζοντας τα χρόνια του Κώστα του Λαλιώτη, που στεκόταν αγέρωχος μπροστά στον μετροπόντικα και ακόμα πιο χαμογελαστός από τον Στυλιανό Παττακό που με το μυστρί στο χέρι πέταγε μπετόν αρμέ σε ότι δεν κουνιόταν  («ότι κινείται το χαιρετάμε, ότι μένει ακίνητο το βάφουμε» που λέγαμε και στον στρατό), ο Έλληνας πρωθυπουργός κόβει πιο γρήγορα κορδέλες και από ζαχαροπλάστη τα Χριστούγεννα.

Έργα τα οποία έπρεπε χρόνια να έχουμε, τελειώνουν με τεράστια καθυστέρηση, έχοντας χρεωθεί 5 και 6 φορές πάνω από τον προβλεπόμενο προϋπολογισμό, πληρώνοντας την μια ρήτρα πάνω στην άλλη και κοστίζοντας ο κούκος αηδόνι.

Και μην μπορώντας ο ΣΥΡΙΖΑ να επιδείξει άλλο έργο, αφού υπογράφει το ένα μνημόνιο πίσω από το άλλο, ακολουθεί την γνωστή πεπατημένη της οικοδομής. Περισσότερα

Το τέλος της εθνικής πολιτικής

Σχολιάστε

Tων Αλέξανδρου Σχισμένου – Νίκου Ιωάννου

Παρότι όλες οι πλευρές του πολιτικού φάσματος, και η “κυβερνώσα αριστερά” του ΣΥΡΙΖΑ και οι δελφίνοι της Ν.Δ. και οι συνωστισμένοι του κέντρου και η “αντιμνημονιακή αριστερά” της ΛΑΕ, επενδύουν σε μια “εθνική” και “πατριωτική” ρητορική, οι μεν στην “εθνική σωτηρία”, οι δε στην “εθνική ανεξαρτησία”, τα γεγονότα δείχνουν το τέλος της εθνικής πολιτικής. Οι μεταλλαγές του μυθιστορηματικά “διαχρονικού” μα ιστορικά πρόσφατου, έθνους-κράτους είναι ένα παγκόσμιο φαινόμενο που παρατηρούμε έντονα από τις τελευταίες δεκαετίες του 20ου αιώνα. Το εθνοκράτος, από προνομιακός φρουρός και εταίρος των καπιταλιστικών επιχειρήσεων μετατράπηκε σε κράτος-επιχείρηση το ίδιο, καθώς η νεοφιλελεύθερη επέλαση αντικατέστησε τις ισχνές πολιτικές αναδιανομής του κράτους-πρόνοιας με ισχυρές πολιτικές εκποίησης των κοινών αγαθών, δηλαδή του δημόσιου χώρου και εμπορευματοποίησης του βίου και της εργασίας, δηλαδή του δημόσιου χρόνου.

Το εθνοκράτος έγινε μια προβληματική επιχείρηση, ανίκανη να παράγει την κοινωνική νομιμοποίηση, καθώς η στενή εξάρτησή του από την παγκόσμια καπιταλιστική οικονομία και το διεθνές χρηματοπιστωτικό σύστημα ισοδυναμεί με την πρακτική άρνηση του φαντασιακού του υπόβαθρου, δηλαδή της εθνικής ανεξαρτησίας και κυριαρχίας, διαλύοντας κάθε δυνατότητα εθνικής πολιτικής. Η προοπτική της επιστροφής στο εθνοκράτος και την κυριαρχική εθνική πολιτική είναι πολιτική οπισθοδρόμησης και θνησιγενής. Η ακροδεξιά αναβίωση είναι ένα αντανακλαστικό στην τελεσίδικη κατάρρευση, όπως ο θρησκευτικός φανατισμός αντανακλαστικό στον θάνατο του Θεού. Παρά τους λήρους που εκστομίζονται από αριστερά και δεξιά για ‘εθνικό νόμισμα’, ούτε αυτό προσδιορίζει την πολιτική ως εθνική, καθώς δεν μπορεί πλέον να υπάρξει εθνικό νόμισμα με την απόλυτη έννοια, που να αντιστοιχεί σε μια κλειστή εσωτερική αγορά. Το οποιοδήποτε νόμισμα θα υπάρξει μέσα στην ισοτιμία που οι διεθνείς χρηματοπιστωτικοί συσχετισμοί θα του αποδώσουν. Περισσότερα

Την καμήλα δεν θα φορτώνανε αν δεν γονάτιζε

Σχολιάστε

του Νίκου Μπογιόπουλου

Ολο αυτό το σίριαλ της λεγάμενης «αξιολόγησης» θα ήταν μια γελοία υπόθεση, αν δεν επρόκειτο για μια ιστορία που αφορά τη ζωή εκατομμυρίων ανθρώπων. Για την ακρίβεια, πρόκειται για μια ιστορία που εξαϋλώνει ανθρώπους. Ισως αυτός είναι και ο λόγος που όσοι τη διαχειρίζονται, επενδύουν στην αστειότητα της επικοινωνιακής της διαχείρισης ώστε να αποκοιμίσουν τον κόσμο, να τον κάνουν να παραιτηθεί από κάθε σκέψη ενασχόλησης και τελικά αντίστασης σε όσα μεθοδεύονται εναντίον του. Περισσότερα

Το Χρήμα δεν Μυρίζει

Σχολιάστε

Του Κώστα Λουλοδάκη (Ιουλιανού)

Ήταν το 1946, όταν ο Αμερικάνος οικονομολόγος Kenneth Boulding στην 57η συνδιάσκεψη της Αμερικανικής Οικονομικής Ένωσης με κυνισμό ομολογούσε:«Ο σημερινός Κόσμος ζει κάτω από το αφόρητο καταπιεστικό δίλημμα: είτε θα διευρύνει την κατανάλωση ακολουθώντας τον δρόμο του πολέμου, είτε θα μειώνει την παραγωγή ακολουθώντας το δρόμο των κρίσεων και της ανεργίας». Δηλαδή, για να διατηρηθεί ο καπιταλισμός, οι φορείς του δεν θα διστάσουν να χρησιμοποιήσουν κάθε μορφή βίας για να τον κρατήσουν στην ζωή.

Όμως ο «δρόμος των κρίσεων και της ανεργίας» στερούνταν ιδεολογίας και ορθολογισμού. Άρα, χρειαζόταν νέα δομικά στοιχεία και εξειδίκευση, διότι οι φιλελεύθερες ορθοδοξίες του ανταγωνισμού και της ελεύθερης αγοράς είχαν χάσει, από την δεκαετία του 1930, με αφορμή το «μεγάλο Κραχ»,  κάθε ίχνος αξιοπιστίας.

Επιπρόσθετα, μετά το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου επικράτησε ένα θεσμικό πλέγμα το οποίο περιέκλειε μια νέα σχέση μεταξύ πολιτικής και οικονομίας. Ήταν η «Κεϋνσιανή Συναίνεση» που κατ΄ επέκταση οδήγησε στο «κοινωνικό κράτος». Περισσότερα

Συμβαίνουν αυτά στην Ιστορία…

Σχολιάστε

του Σωκράτη Μαντζουράνη

«Εμείς ξεκινήσαμε διαφορετικά, ότι δεν θα υποταχθούμε στο Μνημόνιο, δώσαμε τη μάχη και τη χάσαμε, συμβαίνουν αυτά στην Ιστορία. Υποστήκαμε μια τακτική ήττα».

Έχεις δίκιο, Μάκη.

Συμβαίνουν αυτά κι έχουν συμβεί και χειρότερα στην Ιστορία.

Και τώρα;

Τα είπες και ξεμπερδέψατε; Περισσότερα

Τετραγώνισαν τον κύκλο του μνημονιακού κανιβαλισμού!

Σχολιάστε

του Νίκου Μπογιόπουλου

Επειτα από τόσα βάσανα, φέρνουν από το 2019 νέα μέτρα που: α) σε ό,τι αφορά τις νέες μειώσεις συντάξεων και τη νέα φορολεηλασία ξεπερνούν τα 4 δισ. ευρώ, β) σε ό,τι αφορά τα πλεονάσματα ύψους 3,5% του ΑΕΠ για μία τριετία, αυτό σημαίνει μέτρα περί τα 20 δισ. ευρώ. Την ίδια ώρα, οι μεν της κυβέρνησης έχουν το θράσος να μιλούν για «αντίμετρα». Οι δε της αξιωματικής αντιπολίτευσης να καταγγέλλουν τα μέτρα που, όμως, έχουν δεσμευτεί ότι θα εφαρμόσουν. Το παράδοξο, δε, είναι τούτο: η επιχειρηματολογία ντόπιων και ξένων «σωτήρων» ήταν ότι το ένα μνημόνιο διαδέχεται το άλλο, διότι το κάθε φορά προηγούμενο δεν εφαρμόστηκε σωστά και έτσι ήρθε το επόμενο. Μάλιστα. Περισσότερα

Ανησυχούν τώρα για καταστροφή εκείνοι που την έφεραν

Σχολιάστε

«Ο φόβος ενός Grexit πλανάται στην κοινωνία…
Όλα δείχνουν ανησυχία και αβεβαιότητα»

Κ. Σημίτης

«Οι επενδύσεις έχουν περιοριστεί δραστικά, ενώ το επιτόκιο – που θα πλήρωνε η Ελλάδα αν δανειζόταν απ’ τις αγορές – συνεχώς αυξάνεται. Όλα αυτά δείχνουν ανησυχία και αβεβαιότητα» επεσήμανε ο πρώην πρωθυπουργός Κ. Σημίτης σε ομιλία του σε εκδήλωση της Κίνησης Πολιτών για μια Ανοιχτή Κοινωνία.

Αναφερόμενος στην αστάθεια του διεθνούς περιβάλλοντος και στις κρίσιμες διαδοχικές αναμετρήσεις στην Ευρώπη που πιθανόν να αλλάξουν τη σημερινή πολιτική ισορροπία, τόνισε ότι είναι λαθεμένη η αντίληψη ότι είναι δυνατό να υπάρξει μια πιο ευνοϊκή ή χαλαρή αντιμετώπιση της χώρας. Περισσότερα

Η ζωή ως καθημερινός οικονομικός εφιάλτης για τον λαό

Σχολιάστε

Του Παύλου Δερμενάκη

Τα επικοινωνιακά παιχνίδια της κυβέρνησης – Κάθε αξιολόγηση και χειρότερα – Το παραμύθι με τη μείωση του χρέους καλά κρατεί… για να φέρει νέα μέτρα

Η κυβέρνηση τον τελευταίο 1,5 χρόνο επένδυσε επικοινωνιακά σε τρία θέματα που συνδέονται με τη χάραξη της οικονομικής πολιτικής και τα συνακόλουθα μνημονιακά μέτρα: τη γρήγορη ολοκλήρωση των αξιολογήσεων, τα μέτρα για τη μείωση του χρέους και το «στοίχημα» της ανάπτυξης της οικονομίας. Επιπλέον είχε θέσει και το θέμα των τηλεοπτικών αδειών για το οποίο ηττήθηκε «κατά κράτος» τόσο με την έκπτωση του εκλεκτού της κ. Καλογρίτσα, ο οποίος αποσύρθηκε «κακήν, κακώς» από τη διάτρητη διαδικασία που η ίδια αποφάσισε, όσο και στη δικαστική διαμάχη με τους υπάρχοντες τηλεοπτικούς σταθμούς. Παράλληλα δε, όσο περνά ο καιρός και «κάνει ταμείο» στα τρία παραπάνω θέματα, ο απολογισμός γίνεται όλο και πιο αρνητικός. Γι’ αυτό και αναζητά νέα, ανώδυνα πολιτικά, θέματα για να επενδύσει επικοινωνιακά. Έτσι στην παρούσα περίοδο επαναφέρει ξανά το θέμα της συνταγματικής αναθεώρησης.

Στα τρία θέματα που έθεσε ως κορυφαία με την έναρξη του 2016, τα αποτελέσματά τους είναι τραγικά τόσο για την κυβέρνηση, αλλά περισσότερο για τον λαό, που βιώνει με τον χειρότερο τρόπο την αποτυχία της. Αποτυχία η οποία εκφράζεται με νέα, ακόμα πιο δυσβάστακτα μνημονιακά μέτρα κατ’ εντολή των δανειστών. Περισσότερα

Η Αλίκη στη χώρα των μπράβων

Σχολιάστε

Κάποιοι συμπολίτες μας συνεχίζουν να πέφτουν από τα σύννεφα, πάνω στα οποία διάγουν διακοπές από την πραγματικότητα αορίστου χρόνου.Κάποιοι άλλοι πονηρά-πονηρά ισχυρίζονται πως πρόκειται για μεμονωμένα περιστατικά.

Η επανάληψη είναι η μητέρα της μαθήσεως.Γι’αυτό και ξαναλέω πως ο άνθρωπος ο οποίος δέν αντιλαμβάνεται την σκλαβιά του δέν μπορεί να απελευθερωθεί.Εκείνος δε που αρνείται την σκατίλα και την παράνοια αυτού του  κόσμου είτε είναι ηλίθιος,είτε βολεμένος.

Υπάρχει διαφορά ανάμεσα στον ηλίθιο άνθρωπο και στον χειραγωγημένο.Ο δεύτερος μπορεί μία μέρα να ξυπνήσει από την νάρκωση και την προπαγάνδα του συστήματος.Ο πρώτος το πιθανότερο είναι η ηλιθιότητά του να γίνει επικίνδυνη(450.000 ψηφοφόροι της Χρυσής Αυγής).Βέβαια όσο επικίνδυνος για την ανθρωπότητα είναι ο ελληνοψυχοεθνοπατριωδεξιός μαλάκας(της κάθε χώρας) άλλο τόσο είναι και ο βολεμένος του συστήματος (αριστερός και δεξιός).Καί οι δύο είναι εχθροί της ελεύθερης και ισότιμης κοινωνίας. Περισσότερα

Η αόρατη «ήττα» της Γερμανίας

Σχολιάστε

του Γιώργου Δελαστίκ

Πραγματική… κηδεία ήταν η Μέρκελ τη Δευτέρα, όταν μίλησε μετά τον Γάλλο πρόεδρο Φρανσουά Ολάντ, καθώς είχε λήξει η σύνοδος των τεσσάρων μεγαλύτερων κρατών της ευρωζώνης στο Παρίσι – της Γερμανίας, της Γαλλίας, της Ιταλίας και της Ισπανίας. «Πρέπει να συνεχίσουμε να προχωρούμε μπροστά, γιατί έτσι και σταματήσουμε, όλα όσα έχουμε χτίσει μέχρι τώρα θα μπορούσαν να καταρρεύσουν», είπε η Γερμανίδα καγκελάριος και συνέχισε: «Πρέπει να δεχτούμε ότι χώρες μπορούν να τραβήξουν μπροστά και μπορούν να προχωρήσουν πιο γρήγορα από άλλες».

Αυτές οι «διαφοροποιημένες συνεργασίες», όπως τις αποκάλεσε ο Ολάντ, «πρέπει να παραμείνουν ανοιχτές για όσους το επιθυμούν», τόνισε με έμφαση η καγκελάριος. «Η ενότητα δεν είναι η ομοιομορφία», επέμενε με ιδιαίτερη έμφαση ο Φρανσουά Ολάντ. «Οι διαφοροποιημένες συνεργασίες είναι αναγκαιότητα», ισχυρίστηκε ο Γάλλος πρόεδρος «για να μπορούν ορισμένες χώρες να προχωρήσουν από κοινού πιο γρήγορα, πιο μακριά …χωρίς άλλες χώρες να αποκλείονται, αλλά και χωρίς να μπορούν οι χώρες αυτές να αντιταχθούν». Μέχρις εδώ θα μπορούσε να μιλήσει κανείς για «στρατηγική ήττα» της γερμανικής πολιτικής. Κακά τα ψέματα, το Τέταρτο Ράιχ της Γερμανίας δεν μπορεί να χτιστεί πάνω σε «διαφοροποιημένες συνεργασίες». Από εκεί και πέρα όμως αρχίζουν οι σκέψεις. Γιατί η Γερμανία διάλεξε αυτούς τους εταίρους για να βάλει τη γραμμή της Ευρώπης των πολλών ταχυτήτων; Ο Ολάντ είναι ο γελοιωδέστερος πρόεδρος της Γαλλίας, στον οποίο οι σύντροφοί του απαγόρευσαν ακόμη και να ξαναπαρουσιαστεί ως υποψήφιος! Όσο για τον τυχάρπαστο Πάολο Τζεντιλόνι, αυτόν που ασκεί καθήκοντα πρωθυπουργού στην Ιταλία, θεωρείται βέβαιο ότι δεν θα κλείσει ούτε καν τον χρόνο στην πρωθυπουργία, γιατί η κυβέρνησή του θα καταρρεύσει! Περισσότερα

Βίοι ισοδύναμοι

Σχολιάστε

Το Στρατόπεδο Παύλου Μελά απέδωσε στον λαό ο Τσίπρας, μιλώντας για τη δημιουργία του «μεγαλύτερου μητροπολιτικού πάρκου της Νοτιοανατολικής Μεσογείου». Οπως το Ελληνικό.

Επίσης, τιμώντας τα «κινήματα της πόλης», ο Τσίπρας αλάλιασε στο ξύλο τους «αγρότες των χωριών» σπάζοντας με αριστερές γκλομπιές τα κεφάλια Κρητικών γεωργών. Προφανώς Χρυσαυγιτών.

Διότι, αν δεν είναι ο συνταξιούχος Χρυσαυγίτης, δεν τον δέρνουν τα αριστερά ΜΑΤ, ούτε του κόβει τη σύνταξη ο κομμουνιστής(!) Κατρούγκαλος. Το ίδιο και με τους γεωργούς. Αν δεν ήταν βόδια, δεν θα τους φέρονταν σαν να ’ναι γίδια. Περισσότερα

Ο κόσμος στο χακί – ας ψάξουμε, γιατί;

Σχολιάστε

του Γιώργου Παυλόπουλου

Με το καλημέρα του στο Κογκρέσο, ο Τραμπ ζήτησε αύξηση των κονδυλίων για τον στρατό κατά περισσότερα από 50 δις δολάρια ετησίως — διαλύοντας, έτσι, μια και καλή τις ανόητες αυταπάτες περί του δήθεν «φιλειρηνικού προέδρου». Στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού, την ίδια στιγμή, οι πιέσεις των Αμερικανών και του ΝΑΤΟ για μεγαλύτερες στρατιωτικές δαπάνες πιάνουν τόπο: Η κυβέρνηση της Γερμανίας, για του λόγου το αληθές, παρά τις (προεκλογικές) επιφυλάξεις του SPD, διαμηνύει ότι επιδιώκει σταδιακά να πιάσει τον στόχο της διάθεσης του 2% του ΑΕΠ για τις ένοπλες δυνάμεις — και μάλιστα, με τη σύμφωνη γνώμη του …Σόιμπλε, ο οποίος ξεκαθάρισε ότι για τον σκοπό αυτό λεφτά υπάρχουν!
Στην περιοχή του Ειρηνικού, επίσης, η Κίνα αναπτύσσει με φρενήρεις ρυθμούς τον δικό της στρατό, φτιάχνοντας αεροπλανοφόρα, αόρατα αεροπλάνα, βάσεις πάνω σε τεχνητά νησιά στη θάλασσα, πυραύλους που θα πλήττουν με ακρίβεια και θα καταστρέφουν τους εχθρικούς στόχους. Για να το καταφέρει, έχει ήδη αυξήσει κατά 212% τις στρατιωτικές της δαπάνες στη διάρκεια της προηγούμενης δεκαετίας και συνεχίζει να το κάνει — προκαλώντας, έτσι, φόβο και τρόμο στους αντιπάλους και ανταγωνιστές της, οι οποίοι παίρνουν τα μέτρα τους. Με πρώτη και καλύτερη την Ιαπωνία, η οποία εγκαταλείπει άρον-άρον το φιλειρηνικό δόγμα που της κληροδότησε η ήττα στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, ενώ αυξάνει για πέμπτη συνεχόμενη χρονιά τις δικές της δαπάνες, οι οποίες καταρρίπτουν το ένα ρεκόρ μετά το άλλο. Περισσότερα

ΕΕ-ΔΝΤ-κυβέρνηση μας παίρνουν μέτρα. Εμείς;

Σχολιάστε

του Γιάννη Ελαφρού

Ο Ευκλείδης Τσακαλώτος παρακολούθησε την Πέμπτη από τη σουίτα του Ιβάν Σαββίδη το ματς του ΠΑΟΚ με τη γερμανική Σάλκε. Το αποτέλεσμα αναμενόμενο. Όταν παίζει ελληνική κυβέρνηση με τους Γερμανούς τρως τουλάχιστον τρία (μνημόνια). Το χειρότερο είναι πως έρχεται και το 4ο ή, ακόμα χειρότερα, πως είμαστε μέσα στο γήπεδο του διαρκούςς ευρωμνημονίου. Εκτός εάν ο λαός καταλάβει πως «το παιχνίδι είναι στημένο κι από πριν ξεπουλημένο» και μπουκάρει μέσα. Για να βγει έξω από μνημόνια, ΕΕ, καπιταλιστική βαρβαρότητα.

Είναι όμως «στημένο»; Ας ξεχωρίσουμε τα βασικά, μέσα από τον κυκεώνα δηλώσεων και εκτιμήσεων με τις οποίες βομβαρδίζεται ο κόσμος στην Ελλάδα. Ναι, όντως υπάρχει διαφορά θέσεων μεταξύ ΕΕ και ΔΝΤ, που δε σχετίζεται με τις «εκτιμήσεις» για τα οικονομικά της Ελλάδας (αυτές αλλάζουν κατά το δοκούν), αλλά με το ποιος και πως θα πάρει μεγαλύτερο αναλογικά κομμάτι από τη λεία. Οι διαφοροποιήσεις αυτές οξύνονται με την εκλογή Τραμπ και την όξυνση των ενδοϊμπεριαλιστικών αντιθέσεων μεταξύ των ΗΠΑ (που έχουν βαρύνοντα, αλλά όχι αποκλειστικό λόγο στο ΔΝΤ) και της ΕΕ, υπό τη γερμανική ηγεμονία. Μέχρι τώρα οι αντιθέσεις ΕΕ-ΔΝΤ λύνονταν με έναν συμβιβασμό, που έστελνε τον λογαριασμό στον ελληνικό λαό! Η συνάντηση Μέρκελ, Λαγκάρντ, Γιουνκέρ την Τετάρτη μπορεί να οδηγήσει σε ανάλογη κατάληξη. Σε ποια βάση; Σύμφωνα με το Σπίγκελ –που μάλλον περιγράφει τη γερμανική πρόταση– με νέα σκληρότατα μέτρα για τα επόμενα χρόνια, αναβολή των συζητήσεων για το χρέος, συμφωνία για τα αιματηρά πλεονάσματα της τάξης του 3,5%. Σε αυτό το πλαίσιο, συμμετοχή του ΔΝΤ στο πρόγραμμα, αλλά με συμβολικό ποσό της τάξης των 5 δις. Περισσότερα

Ο άξονας του κόσμου (ενός κόσμου που έχει μπει σε στροβιλισμό)…

Σχολιάστε

Οι έλληνες, το πόπολο και οι πολιτικές του βιτρίνες, ψώνια και οι μεν και οι δε, απολαμβάνουν να πιστεύουν ότι αποτελούν το κέντρο του κόσμου. Είναι ο μύθος της “χρυσής βίδας”. Απολαμβάνουν να πιστεύουν ότι ο τρισκατάρατος Σόιμπλε κοιμάται και ξυπνάει με το “ελληνικό πρόβλημα”.

Αλλά τα ευρωπαϊκά κράτη / μέλη της ευρωζώνης (και της ε.ε.) και ο γερμανός υπ.οικ. αυτοπροσώπως (κι όχι μόνον αυτός), έχουν σοβαρότερα προβλήματα να ασχοληθούν. Ο εμπορικός, νομισματικός, και φορολογικός πόλεμος με το Λονδίνο και την Ουάσιγκτον έχει κηρυχτεί. Και για τα (σοβαρά) καπιταλιστικά συμφέροντα των αφεντικών στην ευρώπη ΑΥΤΟ είναι ένα απ’ τα καυτά θέματα. Όχι η “μικρή ασθενής”!

Στα μέσα Μάρτη (σε ένα μήνα δηλαδή) ο Σόιμπλε θα είναι οικοδεσπότης της συνόδου των g-20 στο Baden – Baden. Κι εκεί, εκπροσωπώντας τους δυναμικούς και εξαιρετικά ανταγωνιστικούς διεθνώς τομείς του ευρωπαϊκού κεφάλαιου, θα βρεθεί αντιμέτωπος επίσημα, για πρώτη φορά μετά την εκλογή του ψόφιου κουναβιού, με την προστατευτική γραμμή της Ουάσιγκτον. Οι απειλές για μετατροπή της αγγλίας σε φορολογικό παράδεισο θα είναι κι αυτές εκεί, δίπλα. Περισσότερα

Ο θάνατος του εμποράκου, live!

Σχολιάστε

του Στέλιου Ελληνιάδη

Ήμουν μάρτυρας υπεράσπισης ενός φίλου που δικαζόταν για χρέη στην εφορία, στο Τριμελές Πλημμελειοδικείο. Καταδικάστηκε. Είναι πλέον ποινικός. Τι κι αν όλα τα επίσημα στοιχεία που προσκόμισε ο συνήγορός του και όσα κατέθεσαν οι μάρτυρες αποδείκνυαν ότι ο άνθρωπος δεν ήταν απατεώνας και ότι η αδυναμία του να ανταποκριθεί στις φορολογικές του υποχρεώσεις ήταν αποτέλεσμα της κρίσης που ξαφνικά επιβλήθηκε στην αγορά συμπαρασύροντας χιλιάδες νοικοκυρεμένους εμπόρους και επιχειρηματίες στην καταστροφή.

Το ξέρουμε, το ξέρουμε ότι η κρίση προκάλεσε προβλήματα στην αγορά, αλλά εσείς γιατί δεν καταβάλλατε τις εισφορές σας στην εφορία; Ρωτούσαν ξανά και ξανά οι δικαστές. Κασέτα. Ο στίχος από το τραγούδι του Σαββόπουλου «το δικαστήριο λειτουργούσε μέσα εκεί, μα η δικαιοσύνη ήταν απ’ έξω» γύριζε συνέχεια στο μυαλό μου. Θέατρο του παραλόγου. Περισσότερα

Χειρότερα τα πράγματα; Τότε αλλάζουμε τις λέξεις

Σχολιάστε

του Λαέρτη Τανακίδη

Η κρίση της τελευταίας οκταετίας δεν άλλαξε δραματικά και χειροπιαστά μόνο την καθημερινή ζωή στη χώρα. Έφερε αλλαγή και στο δημόσιο, στον πολιτικό λόγο. Εδώ όμως η αλλαγή πηγαίνει σε αντίθετη κατεύθυνση.

Όσο οι συνέπειες της κρίσης γίνονται οδυνηρότερες, τόσο η γλώσσα που τις περιγράφει γίνεται μαλακότερη, κομψότερη,  επισημονικοφανής, πιο αόριστη. Νέες λέξεις εμφανίζονται, που δεν υπάρχουν και στα μεγαλύτερα λεξικά. Άλλες αλλάζουν σημασία. Καινούργιοι όροι επινοούνται. Γνωστά πράγματα βαφτίζονται με νέα ονόματα. Ελληνικές λέξεις παραμερίζονται και στη θέση τους χρησιμοποιούνται ξένες.

Έχουμε λοιπόν : Περισσότερα

Έτσι θα φυσήξει κόντρα!

Σχολιάστε

του Γιώργου Παυλόπουλου

Καταθλιπτικό μοιάζει το σκηνικό γύρω μας. Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ ετοιμάζεται να υπογράψει το τέταρτο μνημόνιο και μάλιστα …προκαταβολικά, βάζοντας σφραγίδα διαρκείας στον κοινωνικό Μεσαίωνα. Ο Μητσοτάκης τρέχει να δει τη Μέρκελ και τον Σόιμπλε, σε μια προσπάθεια να τους πείσει ότι αυτός μπορεί να κάνει τα ίδια και ακόμη περισσότερα και μάλιστα πιο γρήγορα και πιο καλά. Τα ζόμπι του πασοκικού «εκσυγχρονισμού» εμφανίζονται ξανά. Η Ακροδεξιά σηκώνει ολοένα πιο ψηλά και απειλητικά το αηδιαστικό της κεφάλι, απειλεί και τραμπουκίζει, ενώ το δολοφονικό της χέρι είναι έτοιμο να χτυπήσει οποιαδήποτε στιγμή. Και όλοι τους ετοιμάζονται να πάρουν νέα όπλα, βουτώντας πιο βαθιά το κεφάλι στον βούρκο των ανταγωνισμών και των πολέμων.

Το κεφάλαιο έχει αποθρασυνθεί και, πέρα από το δικό του ξεκαθάρισμα λογαριασμών, εφορμά σαν ύαινα για να ξεσκίσει τα τελευταία δικαιώματα που έχουν απομείνει στους εργαζόμενους, αντιμετωπίζοντάς τους ως φτηνά εργαλεία μίας χρήσης. Τα ασφαλιστικά ταμεία καταρρέουν, μαζί με το ΕΣΥ και τη δημόσια παιδεία. Η κοινωνική πλειοψηφία στενάζει από τους αβάσταχτους φόρους, την ανεργία και την πρωτόγνωρη και βίαιη εκμετάλλευση. Η ξεπουλημένη ηγεσία της ΓΣΕΕ κάνει συναντήσεις με το …ΔΝΤ. Και οι τοκογλύφοι δανειστές τρίβουν τα χέρια τους με τους προσκυνημένους. Εκβιάζουν, πειραματίζονται, αλλά και συγκρούονται πάνω στην καμπούρα του δύσμοιρου λαού. Περισσότερα

Γιατί είναι αδύνατο το πρωτογενές πλεόνασμα που ζητούν από την Ελλάδα…. σε γράφημα

Σχολιάστε

Καμία χώρα μέλος της Ευρωζώνης δεν πέτυχε, μετά την έναρξη της κρίσης το 2008, το πρωτογενές πλεόνασμα του 3.5% που ζητούν από την Ελλάδα, σημειώνει ο Ισπανός καθηγητής οικονομικών Nacho Álvarez.

Όλα τα στοιχεία επιβεβαιώνουν και τις εκτιμήσεις του ΔΝΤ ότι το ελληνικό χρέος δεν είναι βιώσιμο (όπως δεν ήταν και στην αρχή της κρίσης) και πως η συνέχιση της σημερινής πολιτικής θα οδήγησε σε μερικές δεκαετίες σε εκτίναξη του χρέους στο 275%. Περισσότερα

Ένας αληθινός άντρας της εξουσίας! …

Σχολιάστε

Ποιος αμερικάνος πρόεδρος στην πρόσφατη ιστορία κατάφερε τόσα πολλά τόσο γρήγορα; Ο ψόφιος κουνάβις (δηλαδή το επιτελείο του) αναδεικνύεται σε μετρ της προβοκάτσιας· αν και είναι δύσκολο να συνεχίσει για καιρό σε τέτοιο καταιγιστικό ρυθμό, με τέτοιο λίγο πολύ συμβολικό ρεπερτόριο. Αργά ή γρήγορα θα πρέπει να περάσει στο «ζουμί».

Με μια του μόνο υπογραφή, απαγορεύοντας την είσοδο στις γιουνάιτεντ στέιτς σε υπηκόους άλλων (μουσουλμανικών) κρατών που είχαν κανονική βίζα, ακόμα κι αν είναι τουρίστες, κατάφερε: Περισσότερα

«Τίποτα δεν πάει χαμένο»

Σχολιάστε

«Τίποτα δεν πάει χαμένο»

του Στάθη στον eniko

Προ πολλών ημερών μιλώντας ο κ. Γιώργος Κιμούλης, καλεσμένος από τον Νίκο Μπογιόπουλο στον Real FΜ, είπε ότι για πολλούς από τους ανθρώπους που πέρασαν από διάφορες συλλογικότητες της Αριστεράς το αποτέλεσμα ήταν -ανάμεσα σε άλλα- και τραυματικό. Ή μάλλον, για να αποδώσω καλύτερα όσα είπε, μίλησε για «τραύμα». Συνδύασε τη «συλλογικότητα» με το «τραύμα». Και είπε την αλήθεια.

Χρειάσθηκε να μεγαλώσουμε για να διαπιστώσουμε ή για να παραδεχθούμε ότι λογική και συλλογικότητα δεν συμβαδίζουν πάντα (παρά τα αντίθετα που μαρτυρά η γλώσσα). Οπως δεν συμβαδίζουν επίσης πάντα η συντροφικότητα με την ηθική καθώς και άλλες έννοιες που στα νιάτα μας, καθώς αλλάζαμε κόσμο (για να αλλάξουμε τον κόσμο), θεωρούσαμε αλληλένδετες, παράλληλες και αλληλοτεμνόμενες. Περισσότερα

Ξαφνικός θάνατος ή δηλητήριο σε μικρές δόσεις;

Σχολιάστε

Ξαφνικός θάνατος ή δηλητήριο σε μικρές δόσεις;

του Δημήτρη Τζιαντζή

Ο εκβιασμός του Σόιμπλε προς την ελληνική πλευρά δεν θα μπορούσε να ήταν πιο σαφής: «Αν το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο αρνηθεί να συμμετάσχει, αυτό θα σημαίνει πως οι Έλληνες δεν συμμορφώνονται με τις δεσμεύσεις τους και το πρόγραμμα θα τερματιστεί επειδή θα έχει καταστραφεί η προϋπόθεση ύπαρξής του, η βάση του», είπε ο γερμανός υπουργός Οικονομικών σε συνέντευξή του στο Μπλούμπεργκ. Απευθυνόμενος στην Αθήνα, συμπλήρωσε με νόημα ότι, σε μια τέτοια περίπτωση, ο ίδιος πρόκειται να εισηγηθεί στη Μέρκελ να «τραβήξει την πρίζα»: «Δεν θα συμβούλευα να προσπαθήσουμε να πάρουμε την έγκριση του γερμανικού κοινοβουλίου για νέο πρόγραμμα», υπογράμμισε. Βέβαια, δύο μέρες πιο πριν είχε πει ότι ακόμα και αν το ΔΝΤ δεν συνεχίσει στο ελληνικό πρόγραμμα, οι «αναπτυξιακές» του προτάσεις θα πρέπει να υιοθετηθούν όπως και να έχει. Με λίγα λόγια, η ηγεσία του Eurogroup θέλει μέτρα ΔΝΤ με ή χωρίς αυτό. Περισσότερα

Ο φόβος έφυγε, η ελληνική Δικαιοσύνη δεν εκβιάζεται…

Σχολιάστε

Ο φόβος έφυγε

Του Κώστα Καίσαρη

ΡΕ μπας και η Θέμις κλέβει στο ζύγι; Πριν απ’ όλα όμως να συνταχθούμε με το πνεύμα των ημερών. Τη μεγάλη γιορτή της Χριστιανοσύνης. Τα Θεοφάνια. Με τον πρωθυπουργό της χώρας να δίνει, ως όφειλε, πρώτος και καλύτερος το παράδειγμα. Από την ακριτική Αλεξανδρούπολη παρακολούθησε ο Αλέξιος Τσίπρας την τελετή του αγιασμού των υδάτων. Λίγο πριν πέσει ο σταυρός στη θάλασσα, μάλιστα, άφησε το περιστέρι να φύγει από τα χέρια του. Ο Αλέξης δεν ορκίζεται με θρησκευτικό όρκο στη βουλή. Δεν κάνει τον σταυρό του. Δεν παντρεύτηκε με θρησκευτικό γάμο. Δεν βάφτισε τα παιδιά του, αλλά πάνω απ’ όλα η δουλειά. Δύο τρεις φορές τον χρόνο, όταν τον καλεί το επαγγελματικό καθήκον, είναι συνεπής στις πρωθυπουργικές υποχρεώσεις του.

Και δεν ήταν ο μόνος από το κυβερνητικό επιτελείο. Η ζωντανή απόδειξη του «επάγγελμα ΠΑΣΟΚ», ο ένας και μοναδικός Παναγιώτης Κουρουμπλής, έδωσε το «παρών» στον αγιασμό στο λιμάνι του Πειραιά, χωροστατούντων του Μητροπολίτη Αθηνών και πάσης Ελλάδας Ιερώνυμου και του Μητροπολίτου Πειραιά Σεραφείμ. Ετσι πάει. Δεν γίνεται να κατέβει ο Ιερώνυμος από την Αθήνα, επειδή είναι ανώτερος, και να πάρει τη δουλειά του Σεραφείμ. Θα ήταν ανφέρ. Εκαναν την τελετή από κοινού. Περισσότερα

Αφιέρωμα στο «καμάρι» μας τον Τσίπρα *

Σχολιάστε

Αφιέρωμα στο «καμάρι» μας τον Τσίπρα *

Την κατοχή επέρασα σαν ήμουνε κοπέλι

σκιας την κουλούρα ήτρωγα με γάλα στο σκουτέλι

όμως όσα σιμώνουνε τσι μέρες που περνούμε

δεν το λογάριαζα ποτέ ομπρός μας πως θα δούμε

Έρχουνται τα χειρότερα αυτή ‘ναι η αλήθεια Περισσότερα

Older Entries