Home

Εδώ Πολυτεχνείο – Του Βασίλη Ραφαηλίδη

1 Comment

Δεν θα ξεχάσω ποτέ τον Γιώργο, έναν καλοκάγαθο αστυφύλακα μιας κάποιας ηλικίας που έπαιρνε σύνταξη σε λίγο. Απ’ αυτόν μαθαίναμε στο κρατητήριο, όπου οι εφημερίδες απαγορεύονταν αυστηρά, τα σημαντικά διεθνή γεγονότα. Αυτός ήταν που μας πληροφόρησε για το θάνατο του Γκεβάρα, για τον οποίο, άλλωστε, με δυσκολία έκρυβε το θαυμασμό του. Φυσικά, όλα αυτά μας τα’λεγε εμπιστευτικά, σχεδόν συνωμοτικά.

Ωστόσο, δεν έκανε ποτέ κουβέντα για τη χούντα και τα σχετικά με τον πάνω κόσμο, των ζώντων ελλήνων. Αυτών που ακόμα δεν ήξεραν τίποτα για τη μεγάλη ευκαιρία που θα τους προσέφερε το Πολυτεχνείο αργότερα, ώστε να νοιώσουν κι αυτοί λιγάκι αντιφασίστες, χαμένοι μέσα στη μεγάλη μάζα των δημοκρατών που πολιορκούσαν το Πολυτεχνείο. Το μεγάλο πλήθος παρέχει ασφάλεια. Όσους κι αν συλλάβουν, όσους κι αν σκοτώσουν, ξέρεις πως οι πιθανότητες να σου συμβεί κακό είναι περίπου ίσες με τις πιθανότητες να κερδίσεις τον πρώτο λαχνό του λαχείου. Ρισκάρεις λοιπόν, σχεδόν εκ του ασφαλούς κι έτσι ανέξοδα αποχτάς το δικαίωμα να παριστάνεις τον αντιστασιακό. Πού ήταν όλοι αυτοί οι καλοί άνθρωποι όταν τους είχαμε ανάγκη; Μα, περίμεναν να ξεθυμάνει η χολέρα που λέγεται χούντα για να βγουν από το καβούκι, αυτοί οι καλοί νοικοκυραίοι. More

Η επέτειος του Πολυτεχνείου και οι «παλατιανές» συνωμοσίες

Leave a comment

Η επέτειος του Πολυτεχνείου και οι «παλατιανές» συνωμοσίες

το editorial του Δρόμου της Αριστεράς

Αναγκαία μια δημοκρατική επανάσταση

Η 42η επέτειος της εξέγερσης του Πολυτεχνείου σκεπάζεται από έναν ομιχλώδη γνόφο «παλατιανών» συνωμοσιών που, με τον έναν ή τον άλλο τρόπο, στοχεύουν ευθέως στο οικοδόμημα της μεταπολίτευσης. Κανείς δεν μπορεί να πει αν τα περιστατικά που τον συνθέτουν προέρχονται όλα από το ίδιο σκοτεινό κέντρο ή αν πρόκειται για συμπτώσεις ασύνδετων διεργασιών. Είτε έτσι, είτε αλλιώς, το τοπίο μυρίζει Πομπηία στις τελευταίες ημέρες της και το ερώτημα είναι αν ο λαός θα πρέπει να απεύχεται την έκρηξη του ηφαιστείου ή να ελπίζει σ’ αυτήν.

Ας δούμε πρώτα τα γεγονότα. Η υπόθεση Πανούση, από μεμονωμένο κωμικό επεισόδιο που έμοιαζε στην αρχή, εξελίσσεται σε σκληρό αστυνομικό σίριαλ με προοπτική μετεξέλιξης σε πολιτική τραγωδία. Η κυβερνητική εκπρόσωπος μίλησε για «επικίνδυνα σενάρια», η δε Αυγή έκανε λόγο για «σχέδιο πολιτικής αποσταθεροποίησης» που στοχεύει σε πτώση της κυβέρνησης μέχρι τα Χριστούγεννα (Ν. Παπαδημητρίου, Ή θα ρίξουμε τον ΣΥΡΙΖΑ ώς τα Χριστούγεννα ή ποτέ, Αυγή 12/11/2015). More

Πώς δενόταν η συντροφικότητα

Leave a comment

10519767_10203010803330348_1729786846290021521_n (1)του Μάκη Μπαλαούρα

«Τούτες τις μέρες ο άνεμος μας κυνηγάει», τραγουδούσε ο Ξυλούρης σε στίχους του Ρίτσου.

Αμέτρητες σκηνές έρχονται στο νου. Να μερικές:

 Σκηνή πρώτη.

«Τον κ. Καραπαναγιώτη, παρακαλώ».

«Περιμένετε».

«Ποιος τον ζητά»

«Ο τάδε».

Καραπαναγιώτης: «Τι θέλεις ρε;»

«Πιάσατε το πρωί τον… Θέλω να σας πω ότι έχει σοβαρό πρόβλημα υγείας στο κεφάλι και γι’ αυτό παίρνει φάρμακα. Θα έρθω εγώ στη θέση του, αν τον αφήσετε ελεύθερο».

«Να πας να γ…θείς κωλόπαιδο. Όλους θα σας πιάσουμε, όλους θα σας πεθάνουμε».

Και με δύναμη κλείνει το τηλέφωνο ο αρχιβασανιστής… More

Α ρε Πολυτεχνείο που σας χρειάζεται…

Leave a comment

ski-13-11-14

Του Παναγιώτη Σπυρόπουλου*

Μία από τις χιλιο – πιπιλισμένες καραμέλες των τελευταίων δεκαετιών από ένα μεγάλο μέρος της κοινής γνώμης (αυτής της «κοινής», της πόρνης, όπως λέει και πολύ εύστοχα ο Τζιμάκος) είναι ότι η λεγόμενη «Γενιά του Πολυτεχνείου» φταίει για τη σημερινή μας κατάντια.

Ποια γενιά του Πολυτεχνείου ανέβηκε στα πράγματα τις δεκαετίες μετά τη Χούντα και οδήγησε την Ελλάδα στην πολιτική παρακμή και αποχαύνωση, τη βαθύτατη οικονομική ύφεση, τον κοινωνικό μαρασμό και την πνευματική ένδεια; More