Home

Η εξέλιξη του είδους μας ως πλανητικό… ατύχημα

Leave a comment

Η εξέλιξη του είδους μας ως πλανητικό... ατύχημα

Του Σπύρου Μανουσέλη

Μέχρι πολύ πρόσφατα το ανθρώπινο είδος καλλιεργούσε συστηματικά την αυταπάτη ότι μπορεί κάλλιστα να υπάρχει και να ζει χωρίς τη βιόσφαιρα. Στην πραγματικότητα όμως η βιόσφαιρα δεν χρειάζεται καθόλου ένα δίποδο θηλαστικό που, ενώ αυτοβαφτίστηκε «σοφό» (sapiens), κάνει ό,τι μπορεί για να αυτοκτονήσει βιολογικά.

Η μέχρι σήμερα επιβίωση και η πλανητική κυριαρχία ενός τόσο βλαβερού για τη βιόσφαιρα ζωικού είδους όπως ο σύγχρονος άνθρωπος είναι η καλύτερη απόδειξη ότι η βιολογική εξέλιξη μέσω της φυσικής επιλογής δεν είναι τελεολογική, ποτέ δεν σχεδιάζει ούτε και εγγυάται για το μέλλον ενός είδους. More

Μια μέρα σαν κι αυτή στην ιστορία της επιστήμης: Charles Darwin, ο αιρετικός πατέρας της Θεωρίας της Εξέλιξης

Leave a comment

Της Σοφίας Σπανού

Σαν σήμερα, 12 Φεβρουαρίου γεννιέται στο Shrewsbury της Αγγλίας ο Charles Darwin (ή όπως έχει επικρατήσει να λέγεται με μεταγραφή στα ελληνικά Κάρολος Δαρβίνος). Ο πατέρας του ήταν γιατρός ενώ η μητέρα του πέθανε όταν αυτός ήταν μόλις οχτώ χρονών. Η διανοητική ανάπτυξη του μικρού Κάρολου ήταν αργή. Στο σχολείο υπήρξε μέτριος μαθητής, ενώ στο Πανεπιστήμιο του Εδιμβούργου, όπου τον έστειλε ο πατέρας του το 1825 για να σπουδάσει γιατρός, απέτυχε. Μετά από δύο χρόνια άρχισε να σπουδάζει θεολογία στο Κέιμπριτζ, άλλωστε η δουλειά του κληρικού ήταν καταξιωμένη και καλοπληρωμένη την εποχή εκείνη.

Η αγάπη του όμως για την φύση και τα ταξίδια τον έκανε να παρατήσει το Κέιμπριτζ και το 1831 να επιβιβαστεί άμισθος στο θρυλικό πλοίο ‘HMS Beagle’ για να συνοδεύσει μια εξερευνητική αποστολή σε όλο τον κόσμο. Το ταξίδι κράτησε πέντε χρόνια και ο Δαρβίνος κατέγραψε τα ζωικά κυρίως είδη σε πάρα πολλά σημεία όπου το πλοίο έκανε στάση. Τα περισσότερα καταγράφονταν για πρώτη φορά. More

Η εξέλιξη…

Leave a comment

Αν θα ήταν γελοία η μηχανική μεταφορά της «οικογενειακής υγιεινής» στην κλίμακα και στην πολυπλοκότητα του κοινωνικού εργοστάσιου, η σκέτη αντιγραφή του πολιτιστικού ρατσισμού 1.0 θα ήταν, απλά, καταδικασμένη σε αποτυχία απ’ την κούνια της. Η ιδέα, για παράδειγμα, της πολιτιστικής ανωτερότητας λόγω «αγνότητας» και «μη επιμειξίας» θα ήταν καταγέλαστη στα ‘70s και στα ‘80s. Γιαυτό και οι πιο επιτήδειοι μεταξύ των νεοφασιστών εστίασαν σε πρώτο χρόνο, σαν τακτική, όχι στην πολιτιστική καθαρότητα αλλά στην πολιτιστική ασυμβατότητα. Στο ότι είναι αδύνατη (ή επιζήμια) η συνάφεια, η κοινή ζωή και οι αλληλεπιδράσεις διαφορετικών πολιτιστικών υποκειμένων. Οι λέξεις «αφομοίωση» (αρχικά) και «μη αφομοίωση» έγιναν οι σημαίες, γρήγορα και εύκολα αποδεκτές, ειδικά επειδή η «αφομοίωση» σερβιρίστηκε έξυπνα σαν «αντιρατσιστική».

Ορίζοντας εξ αρχής σαν μόνη επιτρεπτή εκδοχή σχέσεων μεταξύ διαφορετικών πολιτισμών αυτήν της κυριαρχίας (και άρα της κυριαρχίας του λευκού πρωτοκοσμικού απέναντι σε οποιονδήποτε άλλο), τοποθετώντας δηλαδή στο κέντρο κατευθείαν την διάταξη των συσχετισμών δύναμης, απέφυγαν οι νεοφασίστες τις κακοτοπιές που θα είχε μια «βήμα βήμα» οργάνωση του πολιτιστικού ρατσισμού. Εισήγαγαν επιπλέον πλαγίως μια ορισμένη παράσταση αναβίωσης του «εδάφους», που δεν είναι άλλο απ’ την εθνοκρατική επικράτεια και τα σύνορά της. More

Η υγεία και η εξέλιξη του πολιτισμού

Leave a comment

%cf%85%ce%b3%ce%b5%ce%af%ce%b1

Οι πρώτοι πληθυσμοί που έκαναν την εμφάνισή τους κατά την προϊστορία, επιβιώνουν εκπληκτικά καλά αν τους συγκρίνουμε με την πραγματική καταγραφή της ανθρώπινης ιστορίας και όχι με τις ρομαντικές εικόνες της πολιτισμικής εξέλιξης. Ο πολιτισμός δεν υπήρξε τόσο επιτυχής στην εγγύηση της ανθρώπινης ευημερίας, όπως μας αρέσει να πιστεύουμε, τουλάχιστον στο μεγαλύτερο μέρος της ιστορίας μας. Προφανώς, οι βελτιώσεις στην τεχνολογία και στην οργάνωση δεν αντισταθμίζουν εξ ολοκλήρου τις απαιτήσεις που προκύπτουν από την αύξηση του πληθυσμού· πάρα πολλά από τα σχέδια και τις δραστηριότητες των πολιτισμένων τρόπων ζωής έχουν δημιουργήσει και αρνητικές επιπτώσεις παράλληλα με τα οφέλη.

Δεν υπάρχουν στοιχεία ούτε από εθνογραφικές αναφορές, ούτε από αρχαιολογικές ανασκαφές που να υποδηλώνουν ότι τα ποσοστά του τυχαίου τραυματισμού ή της διαπροσωπικής βίας μειώθηκαν σημαντικά με την υιοθέτηση πιο πολιτισμένων μορφών οργάνωσης. Στην πραγματικότητα, κάποια στοιχεία από αρχαιολογικούς χώρους και από ιστορικές πηγές δείχνουν ακριβώς το αντίθετο. More

Η ευφυΐα είναι ασθένεια

1 Comment

Από μικρό κι από τρελό μαθαίνεις την αλήθεια. Στο δημοτικό, η πιο απαίσια βρισιά είναι το να σε αποκαλέσουν διανοούμενο. Αργότερα, το να είσαι διανοούμενος γίνεται σχεδόν προτέρημα. Όμως αυτό είναι ψέμα: το να είσαι διανοούμενος είναι κουσούρι.

Όπως οι ζωντανοί γνωρίζουνε πως θα πεθάνουν, ενώ οι νεκροί δε γνωρίζουνε τίποτα, πιστεύω πως το να είναι κανείς έξυπνος είναι χειρότερο από το να είναι βλάκας, γιατί ένας βλάκας δεν αντιλαμβάνεται τη βλακεία του, ενώ ένας έξυπνος, ακόμα κι αν είναι ταπεινός και μετριόφρων, ξέρει πως είναι έξυπνος, έτσι κι αλλιώς.
More

Ο καταναλωτής και ο άνθρωπος

Leave a comment

Του Γιάννη Μακριδάκη

Επί τρεις μέχρι στιγμής ημέρες, και κανείς δεν ξέρει για πόσο ακόμη στο μέλλον, όλος ο πολιτισμένος, προοδευμένος, σπουδαγμένος και τεχνολογικά εξελιγμένος κόσμος των καταναλωτών ψάχνει ένα αεροπλάνο που εξαφανίστηκε σε μία συγκεκριμένη διαδρομή και δεν βρίσκει τίποτε.

Ένα αεροπλάνο. Ένα από τα κορυφαία επιτεύγματα των επιστημών και της τεχνολογίας, το οποίο ανέκαθεν δημιουργούσε δέος στον άνθρωπο παρόλο το γεγονός ότι αποτελεί εν τέλει το ασφαλέστερο όλων μέσον μεταφοράς του!! Το συγκεκριμένο δε μοντέλο ήταν συνώνυμο της ασφάλειας όπως κατά κόρον γράφτηκε τις τελευταίες μέρες, όπως βεβαίως και ο Τιτανικός ήταν αβύθιστος κάποτε. More