Όλο και σε περισσότερες συζητήσεις που κάνω με διάφορες παρέες, γίνεται φανερό ότι η παραγωγή ατομικών και συλλογικών ενοχών που ήταν στο φόρτε της τα τελευταία χρόνια της “κρίσης” (εντός ή εκτός εισαγωγικών), ξαναφούντωσε τους τελευταίους μήνες.

Η αμηχανία στην οποία έχουμε περιέλθει οι περισσότεροι μετά τις τελευταίες εκλογές και η αναμφισβήτητη, για μένα, οπισθοδρόμηση που έφεραν στην κινηματική ζύμωση των τελευταίων χρόνων, έδωσαν νέα ώθηση στους μηχανισμούς παραγωγής ενοχών. Μπορεί να μην επηρεάζουν τους πάντες, μπορεί κάποιοι που θα έπρεπε να νιώθουν ενοχές να συνεχίζουν απτόητοι, αλλά ο πολύς κόσμος (ναι, αυτός που αν ενεργοποιηθεί μπορεί να αλλάξει το σύμπαν) δείχνει να επηρεάζεται πολύ. Είναι ώρα όμως να πάρουμε το μάθημά μας, να προσπεράσουμε αυτό το στάδιο και να κάνουμε ένα βήμα μπροστά. Οι ενοχές, βάσιμες ή πλασματικές, αποτελούν ανάσχεση για τη συνέχεια που θέλουμε. Ας μάθουμε από αυτές και ας τις αφήσουμε πίσω.

Το τέλμα που έχουμε ξαναπέσει, και τα βαρίδια που έγιναν …βαρύτερα μετά τον τελευταίο Ιούνη, θέλουν δύναμη, μυαλό και ψυχή για να ξεφύγουμε. Ας μην μένουμε στις ενοχές μας. Ας τις αποκωδικοποιήσουμε δημιουργικά και ας προχωρήσουμε… More