Home

Όχι «παράδοση» στον πολιτισμό των ελίτ

Leave a comment

https://edromos.gr/wp-content/uploads/2019/05/ethima.jpg

Του Νίκου Σταθόπουλου

Χρειάζεται εκσυγχρονισμός της Παράδοσης και ποιοτική ανατροπή της κυρίαρχης πολιτικής κουλτούρας

Τα πρόσφατα τραγικά περιστατικά, σε Καλαμάτα και Θήβα, τις μέρες του Πάσχα, ανακίνησαν με ένταση το ζήτημα των «εθίμων» στην κοινωνία μας. Σχηματοποιήθηκαν, σχεδόν αυτοματικά και με δημοσιογραφική ταχύτητα, δυο «μερίδες», η μία με την αξίωση «να καταργηθούν τα βαρβαρικά έθιμα», και η άλλη με το αδιαπραγμάτευτο της «διατήρησης των εθίμων». Ωστόσο, η αντιδιαλεκτική εστίαση σε μια συγκεκριμένη όψη της «εθιμικής κουλτούρας» και τη βαθιά κατανόηση του σοβαρού θέματος περιορίζει αλλά και «παραθυράκια» ανοίγει για μια «εθιμολογία» αρκούντως βολική ευρύτερων σκοπιμοτήτων…

Η «εθιμικότητα», δηλαδή η πρόκριση του «άγραφου νόμου» έναντι της εξουσιαστικής άνωθεν αυθεντίας του «θετικού δικαίου», συμπυκνώνει μια σφαιρική κοσμαντίληψη. Είναι ένα περίπλοκο πλέγμα ρύθμισης των κοινωνικών σχέσεων που αντανακλά τις τοπικές ιδιομορφίες και θεμελιώνεται στην πιο ριζική λαϊκή συναίνεση. Είναι ένας «λαϊκός πολιτισμός βάσης», που, εν Ελλάδι, έλκει τα πρωταρχικά του από την αρχαιότητα και ήταν ο κύριος παράγοντας δυναμικής επιβίωσης του Ελληνισμού επί Τουρκοκρατίας. More

Οι ελίτ και η αστική τάξη

Leave a comment

Του Αποστόλη Αποστολόπουλου

Τον Κόσμο δεν τον κατακυρίευσαν τα τέκνα του Θεού, όπως παρότρυνε τους ανθρώπους η Βίβλος («κατακυριεύσατε την γη»), ούτε, όμως, τον κατάκτησε η αστική τάξη, όπως προφήτευε ο Μαρξ στο Κομμουνιστικό Μανιφέστο. Κυρίαρχος στον πλανήτη είναι μια δράκα ατόμων, λιγότεροι κι από το 1% του παγκόσμιου πληθυσμού, που νέμεται τον πλούτο των εθνών. Αυτοί καθημερινά πλουσιότεροι και οι υπόλοιποι όλο και πιο φτωχοί. Λεπτομέρειες βρίσκει κανείς στις στατιστικές του ΟΗΕ, στις μετρήσεις άλλων Διεθνών Οργανισμών και… στην πραγματικότητα, στις φαβέλες της Λατινικής Αμερικής, στο Μουμπάϊ, στις παρυφές του Πεκίνου, στους φτωχούς λευκούς Αμερικάνους και στους πένητες Γερμανούς, στην καρδιά του καπιταλισμού.

Ο Μακρόν είναι ο επιφανέστερος εκπρόσωπος αυτής της δράκας που κυβερνάει τον πλανήτη. Είναι ο άνθρωπος των τραπεζών, του Ρότσιλντ, της βιτρίνας του καπιταλισμού της Δύσης. Ο Τραμπ είναι η διασημότερη παρέκκλιση από το Σύστημα. Δεν είναι καθόλου σπάνιο, ένας Άρχοντας να γίνεται αρχηγός των πληβείων αν και όχι, υποχρεωτικά, συνεπής υπερασπιστής τους. Το φαινόμενο ήταν γνωστό ήδη από την αρχαία Αθήνα. Ο Περικλής ήταν Αλκμεωνίδης, γόνος της πιο πλούσιας οικογένειας της Αθήνας, ηγέτης της δημοκρατικής λαϊκής παράταξης ενάντια στους ολιγαρχικούς, δημιουργός του κλέους της Πόλης. More

”Τα σύνορα είναι για τους φτωχούς και τους βλάκες”

Leave a comment

Παναμάς- Κάμερον- Λεπέν- Μάκρι

Tου Γιώργου Τσιάρα

Oι πληροφορίες που έχουν ως τώρα δημοσιευτεί δεν είναι παρά η κορυφή του παγόβουνου

Πολιτικοί από όλο τον κόσμο, ηγέτες, πρωθυπουργοί, η οικονομική ελίτ του πλανήτη και φυσικά πολλές τράπεζες- μικρές και μεγάλες εμπλέκονται με τον ένα ή τον άλλο τρόπο στις offshore που στήθηκαν από τα γραφεία της Mossack Fonseca στον Παναμά.

«Σήμερα το πρωί, πολλά μέλη της παγκόσμιας ελίτ ξύπνησαν απότομα […] Κι όλα δείχνουν ότι το σκάνδαλο θα διαρκέσει πολύ, καθώς υπάρχει η αίσθηση ότι οι πληροφορίες που έχουν ως τώρα δημοσιευτεί δεν είναι παρά η κορυφή του παγόβουνου», γράφει για το μέγα σκάνδαλο των Panama Papers το αμερικανικό think tank Stratfor. More

Η αναγκαιότητα των “ελίτ”

Leave a comment

κατάλογ221ος

Είναι αλήθεια ότι όλο το ευρωπαϊκό εγχείρημα σε πολύ μεγάλο βαθμό είναι δημιούργημα των “ελίτ”. Από την ίδρυση της ΕΟΚ και σε όλη τη διάρκεια της ιστορίας της, βασικές συνθήκες δεν μπήκαν σχεδόν ποτέ σε διαδικασίες έγκρισης από τους πολίτες. Ακόμα και όταν, σπάνια, το αποτόλμησαν και είχαν αρνητικό αποτέλεσμα, τα δημοψηφίσματα απλώς… επαναλήφθηκαν έως ότου προκύψει το επιθυμητό. Μία από τις βασικές κριτικές στην Ένωση είναι ακριβώς ότι έχει απομακρυνθεί από τις επιθυμίες των λαών και αντιμετωπίζει σοβαρό πρόβλημα δημοκρατικής νομιμοποίησης. Αυτό φυσικά δεν θα πρέπει να μας παραξενεύει. Στις αντιπροσωπευτικές δημοκρατίες έχουμε εκχωρήσει στην πολιτική εξουσία τέτοια δικαιώματα και συχνά οι αποφάσεις της είναι αντίθετες με την επιθυμία της πλειονότητας. Κλασικό παράδειγμα η θανατική ποινή: σε όλες τις δημοσκοπήσεις οι πολίτες τάσσονται υπέρ της επαναφοράς της, κανένας όμως δεν θέτει το ζήτημα στη Βουλή. Αντιθέτως έχουμε επικυρώσει και διεθνείς συνθήκες για την κατάργησή της. More