Home

Η πανδημία της πληροφορίας

Leave a comment

του Χάρη Στρόμπλου

Από τις αρχές Φεβρουαρίου, ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (ΠΟΥ) έκρουε τον κώδωνα του κινδύνου για την ταχεία εξάπλωση μιας ιδιόμορφης επιδημίας  που ταυτόχρονα με εκείνη του νέου κορονοϊού έπαιρνε ανεξέλεγκτες διαστάσεις: την «επιδημία της πληροφορίας».  Σε μία απο τις καθημερινές εκθέσεις του  για την εξέλιξη της παγκόσμιας διάδοσης της νόσου COVID-19, ο διεθνής οργανισμός επανέφερε στο δημόσιο λογο τον όρο infodemic -λογοπαίγνιο μεταξύ των αγγλικών λέξεων information (πληροφορία) και epidemic (επιδημία)- για να περιγράψει το κύμα παραπληροφόρησης σχετικά με τον ιό, που έχει κατακλύσει το διαδίκτυο, τα παραδοσιακά ΜΜΕ, αλλά και τον πολιτικό λόγο. Στην ίδια έκθεση, το φαινόμενο ορίζεται ως η «υπερπληθώρα πληροφοριών -πολλές εκ των οποίων είναι ανακριβείς- που δυσκολεύει τους πολίτες να εντοπίσουν αξιόπιστες πηγές και καθοδήγηση» σε περιόδους υγειονομικής κρίσης.

«Τα fake news διαδίδονται ταχύτερα και ευκολότερα απο τον κορονοϊό και είναι αντιστοίχως επικίνδυνα» τόνισε ο γενικός διευθυντής του ΠΟΥ, Τέντρος Αντχάνομ λίγες μέρες αργότερα (15.02) στο πλαίσιο των εργασιών του τελευταίου Συνεδρίου Ασφαλείας του Μονάχου. Υπο το βάρος των εξελίξεων, ο επικεφαλής του ΠΟΥ ανακοίνωσε το συντονισμό των ενεργειών του διεθνούς οργανισμού με κολοσσούς του διαδικτύου (Google, Facebook, Twitter κ.α.) για να εντοπιστούν και να καταρριφθούν οι λανθασμένες ή ψευδείς πληροφορίες οι οποίες δυνητικά μπορούν να βλάψουν τη δημόσια υγεία. Παράλληλα, απήυθηνε διεθνή έκκληση σε κυβερνήσεις, εταιρείες και δημοσιογραφικούς οργανισμούς να συνδράμουν σε αυτή την προσπάθεια, καθώς σε αντίθετη περίπτωση «θα βαδίσουμε ένα σκοτεινό μονοπάτι που οδηγεί στη διαίρεση και τη δυσαρμονία», προειδοποίησε. More

Γιάννης Μπεχράκης: Ιδέ άνθρωπος!

Leave a comment

Με αυτές τις φωτογραφίες το Reuters «αποχαιρετά» τον Γιάννη Μπεχράκη - Media

Του Δημήτρη Βεργίνη

Θα γράψουν πάρα πολλοί για τον Γιάννη Μπεχράκη σήμερα, αύριο, τις μέρες, τα χρόνια που θα ακολουθήσουν. Έφυγε νωρίς… Αλλά πότε, αλήθεια, ένας άνθρωπος που αγαπιέται επειδή απλά υπάρχει και δίνει έτσι credits στην ομορφιά, δεν φεύγει νωρίς; Για οικείους και μη.

Δε θα μιλήσω για την τέχνη του αν και ήταν ό,τι κοντινότερο σε αυτό που ο Σαλμάν Ρούσντι κάποτε στο “Η γη κάτω απ’ τα πόδια της” είχε περιγράψει περίπου (από μνήμης το μεταφέρω) ως “φωτογραφίζω γιατί βλέπω αυτό που οι άλλοι δε βλέπουν, λέω συνέχεια “-το είδες αυτό;” και κανείς δεν έχει δει ενώ ήδη έχω πατήσει το κλικ”. Ήταν ο άνθρωπος που στα κλικ του όριζε την “αποφασιστική στιγμή” του Καρτιέ-Μπρεσόν. More

Υπήκοος ή πολίτης;

Leave a comment

105196-korobesisdpfdhfh

του Περικλή Κοροβέση

Αυτή η συστηματική καταστροφή των πάντων που συντελείται στη χώρα μας, προς όφελος του ιμπεριαλισμού των TALIBANK, έχει βρει έναν απροσδόκητο σύμμαχο: την παθητικότητα αυτού του λαού. Για τα πολιτικά κόμματα του Κοινοβουλίου δεν μιλάμε. Ολα βρίσκονται σε κρίση, που εκδηλώνεται με ποικίλες μορφές. Αλλη η κρίση της Κεντροαριστεράς, άλλη της Κεντροδεξιάς και άλλη της Αριστεροαριστεράς. Αλλά στην ουσία, στο βάθος είναι ίδια. Είναι η κρίση του κοινοβουλευτικού πολιτικού συστήματος, που έφτασε στα όριά του, που εκπλήρωσε την ιστορική του διαδρομή και μετατράπηκε σε μια ολιγαρχία με δύο φράξιες. Ενας κατ’ όνομα δικομματισμός, που στην ουσία είναι οι δύο όψεις του ίδιου νομίσματος. Και στην παγίδα αυτή έχει πέσει και ο ΣΥΡΙΖΑ με την εμμονή του στον κυβερνητισμό, που μπορεί να αποδειχτεί και η μεγάλη του χίμαιρα. Το παιχνίδι παίζεται στην κοινωνία και όχι στις ωραίες φωτογραφίες του φωτογενούς κ. Τσίπρα. More

Οι “υπερβολικά ανθρώπινοι” πολιτικοί και η μετάλλαξη των image makers σε … image breakers

Leave a comment

993940_441857695912763_1027719361_n-540x653

Πώς κάνετε έναν πρωθυπουργό να φαίνεται ότι κάνει το σωστό, παρόλο που στην πραγματικότητα κάνει το αντίθετο;Προσπαθείτε να τον παρουσιάσετε δυνατό,αλύγιστο, σίγουρο για τον εαυτό του.Αυτή ήταν, σε γενικές γραμμές, η τακτική που ακολουθούσε μια παλιά γενιά image makers, προκειμένου κάποιες πολιτικές να κερδίσουν την συγκατάθεση των ανθρώπων,ή, προκειμένου να προωθήσουν συγκεκριμένα πολιτικά πρόσωπα.

Στο πρώτο τηλεοπτικό ντιμπέιτ της ιστορίας μεταξύ του Τζον Κένεντι και του Ρίτσαρντ Νίξον τον Σεπτέμβριο του 1960, ο Κένεντι είχε κερδίσει τις εντυπώσεις, καθώς η εικόνα που έβγαζε προς τα έξω ήταν σαφώς καλύτερη από εκείνη του Νίξον. Έδειχνε πιο φρέσκος,πολύ νεότερος και απαντούσε με ευθύτητα σε όλες τις ερωτήσεις. Το ντιμπέιτ ήταν καθοριστικό στο να κερδίσει ο Κένεντι τις εκλογές. More