Αρχική

Θολώνει κι άλλο η Μέρκελ

Σχολιάστε

Του Ερρίκου Φινάλη

Μετά από μερικές δραματικές εβδομάδες, επήλθε μια προσωρινή εκεχειρία στον ταλαιπωρημένο «Μεγάλο Συνασπισμό» που κυβερνά τη Γερμανία. Η πάλαι ποτέ παντοδύναμη καγκελάριος Μέρκελ, σκιά του παλιότερου εαυτού της, αναγκάστηκε να συμβιβαστεί την Τετάρτη με τον Βαυαρό χριστιανοκοινωνιστή υπουργό Εσωτερικών της ομοσπονδιακής κυβέρνησης Ζεεχόφερ. Και έπειτα οι δυο τους βρήκαν μια καταπληκτική λύση με τον άλλο εταίρο τους, το σοσιαλδημοκρατικό SPD: απλά, ο καθένας τους θα ονομάζει διαφορετικά την πολιτική που από κοινού εφαρμόζουν. Στο ένα λεκτικό άκρο ο Ζεεχόφερ που, τρέμοντας την άνοδο της ακροδεξιάς AfD, διαβεβαιώνει τους Βαυαρούς ότι θα διώξει όλους τους παρείσακτους σε χρόνο μηδέν. Και στο άλλο (πάντα λεκτικό) άκρο οι σοσιαλδημοκράτες, που επιδίδονται σε ασκήσεις γλωσσοπλασίας και νίψης των χειρών τους… Στο μέσον βρίσκεται μια Μέρκελ πιο αδυνατισμένη παρά ποτέ, ανίκανη να επιβληθεί ακόμη και στο εσωτερικό της Γερμανίας – πόσο μάλλον να ανακτήσει τον ηγεμονικό της ρόλο εντός μιας Ε.Ε. με πολλαπλασιαζόμενες αποκλίσεις και απειθαρχίες.

Το βασικό επίδικο είναι, και σ’ αυτό συμφωνεί όλο το γερμανικό πολιτικό σύστημα, όσοι φτάνουν στην Ελλάδα να μην μπορούν να προχωρήσουν παραπέρα, οπότε να εκλείψει και το πρόβλημα της διαχείρισής τους επί… καθαρά ευρωπαϊκού –δηλαδή άριου– εδάφους

Περισσότερα

Advertisements

Η γερμανική ομηρεία της Ευρωζώνης

Σχολιάστε

Του Γιάννη Κιμπουρόπουλου

Μια αποκρυπτογράφηση των αποφάσεων της τελευταίας συνόδου που εξαφάνισαν το σχέδιο Μακρόν και μετέθεσαν σχεδόν τα πάντα για το απώτατο μέλλον

Κατά το γνωστό ανέκδοτο «το ποδόσφαιρο είναι ένα απλό άθλημα στο οποίο 22 παίκτες επί 90 λεπτά κυνηγούν μια μπάλα και στο τέλος κερδίζουν οι Γερμανοί». Το Μουντιάλ της Ρωσίας διέψευσε το στερεότυπο, αν και ο Γκάρι Λίνεκερ, στον οποίο ανήκει η ατάκα, είχε φροντίσει να την παραλλάξει από το 2016, έπειτα από μια ήττα της Γερμανίας από την Αγγλία, με τη φράση «…και στο τέλος οι Γερμανοί χαρίζουν προβάδισμα 2 γκολ». Το υπονοούμενο ότι μόνο χαριστικά η Γερμανία χάνει σε μια αναμέτρηση, δεν επιβεβαιώνεται στην πρόσφατη ιστορία της Ε.Ε., που αποτελεί μια αδιάλειπτη διαδοχή από γερμανικές νίκες. Επιβεβαιώθηκε και στην τελευταία σύνοδο κορυφής της Ε.Ε. στην οποία η συμβιβαστική «λύση» που επινοήθηκε για το προσφυγικό είχε ως βασικό στόχο τη διασφάλιση μιας ακόμη γερμανικής νίκης σε μια… ενδογερμανική αναμέτρηση – μεταξύ Μέρκελ και Ζεερχόφερ. Αν και στο βάθος αυτή η «γερμανική νίκη» είναι ένας γνήσιος θρίαμβος της Ακροδεξιάς του Όρμπαν και άλλων. Περισσότερα

Μια πινακίδα «ψεύτρα» έξω από το ΧΥΤΑ Γραμματικού

Σχολιάστε

Παραπλανητική είναι η πινακίδα έξω από το ΧΥΤΑ Γραμματικού, η οποία αναφέρει ότι το έργο συγχρηματοδοτείται από την Ευρωπαϊκή Ένωση, καταγγέλλει με δήλωσή του ο ευρωβουλευτής της Λαϊκής Ενότητας Νίκος Χουντής.

Όπως αναφέρει, από το 2015 η Κομισιόν έχει ζητήσει δημοσιονομική διόρθωση, δηλαδή επιστροφή του 100% των κονδυλίων, για περιβαλλοντικούς λόγους, αλλά και επειδή κρίθηκε ότι το έργο δεν ήταν λειτουργικό. Περισσότερα

Σε κανέναν δεν αρέσει το blutwurst

Σχολιάστε

Του Ερρίκου Φινάλη

Πολιτική και όχι «μεταναστευτική» η κρίση στην Ε.Ε.

Σε αρκετές χώρες φτιάχνουν λουκάνικα με βάση το αίμα ζώων, εκ των οποίων το πιο γνωστό είναι το γερμανικό blutwurst: λουκάνικο από αίμα, όνομα και πράμα. Τα συστατικά του είναι αίμα και δέρμα γουρουνιού, κριθάρι για να «δέσει», και μπαχαρικά για να νοστιμίσει (όσο αυτό είναι δυνατό…). Είναι σίγουρο ότι οι κατ’ ιδίαν συζητήσεις μεταξύ των ηγετών της πολιτισμένης Ευρώπης θυμίζουν αυτές μεταξύ παρασκευαστών blutwurst: έχω τόσα κιλά αίμα και τόσα δέρμα που πρέπει να τα ξεφορτωθούμε, ποιον θα υποχρεώσουμε να τα καταναλώσει σε μορφή λουκάνικου; Ότι έτσι συζητούν πλέον το εξομολογήθηκε πρόσφατα και ο Γάλλος πρόεδρος Μακρόν που, όταν ρωτήθηκε για το περιεχόμενο συνομιλίας του με τον Τραμπ, αρνήθηκε να το αποκαλύψει – προτίμησε να επικεντρώσει στο τελικό αποτέλεσμα της «δύσκολης» συνομιλίας, επαναλαμβάνοντας τη ρήση του Ότο φον Μπίσμαρκ: «Αν εξηγήσουμε στον κόσμο πως φτιάχνονται τα λουκάνικα, είναι απίθανο να συνεχίσουν να τα τρώνε. Οι άνθρωποι βλέπουν το ολοκληρωμένο γεύμα, αλλά δεν είμαι πεπεισμένος ότι οι περιγραφές για το πώς παρασκευάστηκε βοηθούν την κατανάλωσή του»… Περισσότερα

Ακόμη ψηλότερα τα τείχη της «Ευρώπης – φρούριο»

Σχολιάστε

Του Γιάννη Κιμπουρόπουλου

Επικύρωση της ξενοφοβικής στροφής της Ε.Ε. οι συμβιβασμοί της συνόδου για τους πρόσφυγες – Μοντέλο Αυστραλίας για υπεράκτια κέντρα κράτησης στην Αφρική, το επόμενο βήμα

Τα σκουπίδια στην πόρτα του γείτονα. Αυτό είναι η συνισταμένη όλων των συγκρουόμενων προτάσεων που παρήλασαν στη Σύνοδο Κορυφής της Ε.Ε., με πρώτο θέμα το προσφυγικό. Όπου σκουπίδια είναι τα εκατομμύρια των προσφύγων και μεταναστών που συρρέουν στο κατώφλι της Ε.Ε. από Ασία και Αφρική.

Μπορεί ο Ιταλός πρωθυπουργός Πάολο Κόντε να συγκέντρωσε πάνω του πυρά και βλέμματα με την απειλή βέτο, ωστόσο η στάση του ήταν απλώς μια ακραία εκδοχή των «λύσεων» που προβλήθηκαν από σχεδόν όλες τις χώρες και συντέθηκαν στην τελική απόφαση. Άλλωστε, στην ουσία η Σύνοδος των 28 είχε ως αντικείμενο όχι το ενδεχόμενο ιταλικό βέτο, αλλά ένα αυθεντικά γερμανικό βέτο: αυτό του κυβερνητικού εταίρου της Μέρκελ CSU της Βαυαρίας που απείλησε με κατάρρευση τον κυβερνητικό της συνασπισμό, απαιτώντας κλείσιμο των εσωτερικών συνόρων της Ε.Ε. κα ουσιαστική κατάργηση της Σένγκεν. Περισσότερα

Ένα, δύο, τρία, πολλά Γκουαντάναμο για πρόσφυγες!

Σχολιάστε

Της Ηλέκτρας Γεωργίου

Η σύνοδος κορυφής της ΕΕ επισφράγισε την αντιδραστική στροφή με μια συμφωνία που θα ζήλευαν Σαλβίνι και Λεπέν

Ο Τσίπρας ευθυγραμμίστηκε πλήρως με την Μέρκελ, ελπίζοντας σε ανταλλάγματα

Κλειστά στρατόπεδα για τους αιτούντες άσυλο σε όλη την ΕΕ και στα νότια σύνορα της Μεσογείου και δυνατότητα άμεσων επιστροφών στη βάση ενός νέου, μεταρρυθμισμένου Κανονισμού του Δουβλίνου. Αυτή είναι, με λίγες λέξεις, η εξέλιξη που κομίζει η σύνοδος κορυφής που έγινε στις Βρυξέλλες. Μετά από συζήτηση εβδομάδων μεταξύ των κρατών-μελών και αντιπαραθέσεις στα σημεία – που προβλήθηκαν στο δημόσιο λόγο, με περισσή υπερβολή, ως «τεράστια απειλή» για την πολιτική σταθερότητα – οι κυβερνήσεις τους κατέληξαν σε ένα νέο σχέδιο διαχείρισης που συνιστά μια αντιδραστική τομή με βάση τα μέχρι τώρα δεδομένα. Και μάλιστα, σε μια περίοδο που δεν υφίσταται προσφυγική κρίση στην Ευρώπη. Αντιθέτως, ο αριθμός των εισερχομένων παρουσιάζει σημαντική τάση μείωσης: Το πρώτο εξάμηνο του 2018 οι αφίξεις στην ΕΕ μέσω θαλάσσης ανήλθαν σε 42.845 ενώ, αντίστοιχα, το 2017 οι αφίξεις ήσαν 172.152. Τον δε Μάιο, ο συνολικός αριθμός των εισροών έχει μειωθεί κατά 95% σε σχέση με την περίοδο κορύφωσής του, τον Οκτώβριο του 2015. Περισσότερα

Ιερή συμμαχία κατά των προσφύγων στην ΕΕ

Σχολιάστε

REALNEWS01072018

Της Ηλέκτρας Γεωργίου

Φρίκη προκαλούν τα μέτρα που προωθούν οι κυβερνήσεις των «28»

Αισχρό πάρε-δώσε της ελληνικής κυβέρνησης με τους εταίρους της στις πλάτες των προσφύγων

Η μία κυβέρνηση εναντίον της άλλης και όλες εναντίον των προσφύγων. Αυτή φαίνεται πως είναι η κατάσταση στην ΕΕ. Και μέσα σε αυτό το πλαίσιο, η ελληνική κυβέρνηση κάνει σχέδια για πάρε-δώσε στις πλάτες των προσφύγων, με σκοπό να κερδίσει κάτι τις παραπάνω στη διαπραγμάτευση με τους δανειστές, αλλά και να για να «εξαργυρώσει» την στάση που τηρεί στο Μακεδονικό. Περισσότερα

«Μια απλή παρεξήγηση»

Σχολιάστε

Του Γιώργου Αναστασίου

Τρίζει η καρέκλα της Μέρκελ, όλοι εναντίον όλων στην Ε.Ε.

Η απόπειρα να παρουσιαστεί η Ιταλία ως μαύρο πρόβατο της Ε.Ε. πέφτει στο κενό – κι όχι μόνο επειδή αρκετοί αναρωτιούνται για ποιο λόγο οι Βρυξέλλες, το Βερολίνο και το Παρίσι επιτίθενται στην ιταλική «λαϊκίστικη» κυβέρνηση για τη στάση της στο μεταναστευτικό* ενώ διαχρονικά αφήνουν στο απυρόβλητο π.χ. την Πολωνία, που αρνείται πεισματικά να δεχθεί έστω και μια χούφτα πρόσφυγες και μετανάστες στο έδαφός της. Η βασική αιτία της αιφνιδιαστικής κατανόησης προς τη Ρώμη (μόλις προχθές η Μέρκελ έσπευσε να διαβεβαιώσει τον Κόντε ότι δεν υπάρχει προκάτ απόφαση για το μεταναστευτικό, κι ότι όλα ήταν «μια απλή παρεξήγηση») είναι άλλη: ότι στην πραγματικότητα η πίεση έχει μεταφερθεί στο εσωτερικό του γερμανικού πολιτικού συστήματος, που αλληλοσπαράσσεται και θέτει σε κίνδυνο ακόμη και την παραμονή της Μέρκελ στην καγκελαρία. Κι άρα οι υψηλοί τόνοι αντικαθίστανται από μάλλον συμβιβαστική διάθεση: ακόμη κι ο Γάλλος πρόεδρος Μακρόν αναγκάζεται γρήγορα να συμμαζέψει όσα λέει «αυθορμήτως»… Περισσότερα

ΕΕ: Στα συρματοπλέγματα στέλνει τους πρόσφυγες

Σχολιάστε

Τη δημιουργία στρατοπέδων συγκέντρωσης, υπό τον εύηχο τίτλο «κλειστά κέντρα υποδοχής» και τον περιορισμό της ελευθερίας κίνησης μεταναστών και προσφύγων, αποφάσισαν οι ηγέτες των 28 χωρών-μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, στη διάρκεια της Συνόδου Κορυφής, καταλήγοντας σ΄ ένα απάνθρωπο συμβιβασμό για τη διαχείριση του προσφυγικού.

Με βασικό στόχο τον εγκλωβισμό των προσφύγων και των οικονομικών μεταναστών μέσα σε συρματοπλέγματα, οι «28» μετά από παζάρι 12 ωρών, κατέληξαν σε ένα κοινό κείμενο συμπερασμάτων που διαπνέεται από πολιτικές καταστολής και αποτυπώνει το σκληρό και αυταρχικό πρόσωπο της ΕΕ.

Οι συνομιλίες ολοκληρώθηκαν τα ξημερώματα, μετά από πολύωρες διαπραγματεύσεις, με την Γερμανία να επιδιώκει να επιβάλλει το δικό της αυστηρό πλαίσιο και την Ιταλία να μπλοκάρει τα αρχικά Συμπεράσματα της Συνόδου Κορυφής. Περισσότερα

Χρέος: Αλήθειες και ψέματα

Σχολιάστε

 

του Νίκου Μπογιόπουλου

Πριν από 6 χρόνια οι Σαμαράς – Βενιζέλος έστησαν πανηγύρια για το PSI. Ήταν εκείνη η προηγούμενη «ελάφρυνση χρέους» που επέφερε διάλυση των νοσοκομείων, κατάρρευση των ταμείων, ισοπέδωση των μικροομολογιούχων.

Τώρα έχουμε το δεύτερο – το «αριστερό» πλέον – ημίχρονο του ίδιου… πανωλεθρίαμβου για το λαό. Η κυβέρνηση του κόμματος που μιλούσε για «κούρεμα», για «απομείωση» και για «διαγραφή» του χρέους, η κυβέρνηση που ήδη από το τρίτο Μνημόνιο υπέγραψε ότι «ονομαστικό κούρεμα του χρέους δεν μπορεί να πραγματοποιηθεί», η κυβέρνηση που έβαλε την υπογραφή της κάτω από το κείμενο «οι ελληνικές αρχές επαναβεβαιώνουν την ανεπιφύλακτη δέσμευσή τους  να εκπληρώσουν τις οικονομικές τους υποχρεώσεις προς τους πιστωτές πλήρως και εγκαίρως», μιλά για «ελάφρυνση χρέους» και στήνει τα προεόρτια της φαραωνικής επικοινωνιακής προπαγάνδας της «εξόδου από τα Μνημόνια». Περισσότερα

Ή δημοκρατία ή δανεικά

Σχολιάστε

Εξέλιξη του δημόσιου χρέους της Ιταλίας, ως ποσοστού επί του ΑΕΠ (2008-2017)

Πριν λίγες μέρες ζήσαμε ένα από τα πολλά παράδοξα που εμφανίζονται κατά καιρούς σ’ αυτό το «καλύτερο καθεστώς του κόσμου», το οποίο αποκαλείται δημοκρατία. Αυτή την φορά το παράδοξο μας ήρθε από την Ιταλία, όπου ο πρόεδρος της χώρας δεν έκανε δεκτή την κυβέρνηση συνεργασίας που σχημάτισαν το πρώτο και το τρίτο κόμμα (βάσει των τελευταίων εκλογών), επειδή δεν του άρεσαν οι «αντιευρωπαϊκές ιδέες» του ορισθέντος ως υπουργού οικονομικών Πάολο Σαβόνα. Έτσι, ο πρόεδρος Σέρτζιο Ματταρέλλα, αφού δήλωσε ότι «η παραμονή της Ιταλίας στη ζώνη του ευρώ είναι θεμελιώδους  ουσίας για τη χώρα», έδωσε εντολή σχηματισμού κυβέρνησης στον οικονομολόγο τεχνοκράτη Κάρλο Κοτταρέλλι, πρώην υψηλόβαθμου στελέχους του ΔΝΤ.

Άσχετα με το τι επακολούθησε, η ενέργεια του Ματταρέλλα χαρακτηρίστηκε από πολλούς, εντός και εκτός ιταλικών συνόρων, ως πραξικοπηματική. Το αστείο τού πράγματος είναι ότι ο ιταλός πρόεδρος ενήργησε μέσα στα πλαίσια των αρμοδιοτήτων και των εξουσιών που του παρέχει το σύνταγμα της χώρας, οπότε δεν είναι λογικό να χαρακτηρίζεται ως πραξικοπηματίας όσο κι αν οι αποφάσεις του δεν συνάδουν με την θέληση του ιταλικού λαού, όπως αυτή εκφράστηκε στις κάλπες. Προφανώς, αυτοί που έσπευσαν να κατηγορήσουν τον Ματταρέλλα, είτε δεν γνωρίζουν είτε κάνουν πως δεν γνωρίζουν ότι δημοκρατία εν μέσω χρεών δεν υπάρχει. Υπ’ αυτό το πρίσμα, ας κάνουμε μερικές σκέψεις. Περισσότερα

Πολυνομοσχέδιο διαιώνισης της μνημονιακής φτώχειας και υποτέλειας

Σχολιάστε

του Λεωνίδα Βατικιώτη

Το πολυνομοσχέδιο που δόθηκε στη δημοσιότητα και κατατέθηκε στη Βουλή την Παρασκευή 8 Ιουνίου είναι για την Αυγή «το τελευταίο πολυνομοσχέδιο πριν από την έξοδο από τα Μνημόνια», όπως γράφει σε ένα αδιάφορο «χτύπημα» της 1ης σελίδας. Συνεπώς, μικρό το κακό κι απομεινάρι ενός παρελθόντος που περνάει στην ιστορία οριστικά κι αμετάκλητα…

Ισχύει όμως το ακριβώς αντίθετο. Το πολυνομοσχέδιο με το οποίο θα κλείσει η τέταρτη αξιολόγηση που αποτελεί προϋπόθεση για την έγκριση της εκταμίευσης της δόσης στο Eurogroup της 21ης Ιουνίου, είναι το τελευταίο και πιο φαρμακερό καρφί στο φέρετρο της ελληνικής χρεοκρατίας, όχι λόγω των πολλών και σοβαρών αντιλαϊκών μέτρων που περιλαμβάνει, όπως άλλωστε περιελάμβανε κάθε άλλο πολυνομοσχέδιο που απαιτούσαν οι δανειστές από το πρώτο του 2010, μέχρι σήμερα. Το πολυνομοσχέδιο που θα ψηφισθεί την Πέμπτη 14 Ιουνίου στη Βουλή ισοδυναμεί με όλεθρο στο διηνεκές επειδή μέσα σε λίγα μόλις άρθρα ολοκληρώνεται ένα οικονομικό έγκλημα που ξεκίνησε να σχεδιάζεται και να υλοποιείται τον Αύγουστο του 2015, όταν ΣΥΡΙΖΑ κι ΑΝΕΛ παραδόθηκαν ολοσχερώς στους πιστωτές: την υποθήκευση της δημόσιας περιουσίας, που μετατρέπεται σε εγγύηση για την αποπληρωμή των δανείων. Περισσότερα

Πώς η ευρωζώνη μετατράπηκε σε χρηματοπιστωτική δικτατορία

Σχολιάστε

Πώς η ευρωζώνη μετατράπηκε σε χρηματοπιστωτική δικτατορία

Όλα άρχισαν με το σιωπηλό πραξικόπημα κατά της Ιρλανδίας

Το 2010, η Ιρλανδία θα βίωνε τον πολιτικό εκβιασμό της Φρανκφούρτης. Στις 18 Νοεμβρίου, διεξάγονταν το διοικητικό συμβούλιο της ΕΚΤ. Ο διν/της της Ιρλανδικής κεντρικής τράπεζας, που παρευρίσκονταν στο συμβούλιο, τηλεφώνησε στο «Morning Ireland», τη σημαντικότερη ραδιοφωνική εκπομπή στην Ιρλανδία, ισχυριζόμενος ότι η χώρα θα χρειαζόταν ένα δάνειο. Δεν προειδοποίησε σχετικά την κυβέρνηση και δημιουργήθηκε πανικός.

Την επόμενη μέρα στάλθηκε μια επιστολή από τον τότε πρόεδρο της ΕΚΤ, Jean-Claude Trichet, προς τον τότε υπουργό οικονομικών της Ιρλανδίας, Brian Lenihan. Η επιστολή έλεγε ότι αν ο υπουργός δεν ζητούσε πρόγραμμα διάσωσης, με το άνοιγμα των αγορών την ερχόμενη Δευτέρα, η ΕΚΤ θα σταματούσε την πρόσβαση στον ELA (τον γνωστό μας πια μηχανισμό επείγουσας παροχής ρευστότητας), κάτι το οποίο προφανώς θα οδηγούσε το Ιρλανδικό τραπεζικό σύστημα σε κατάρρευση.

Η ΕΚΤ χρησιμοποίησε το όπλο της ρευστότητας για να επιβάλλει τους όρους της στην κυβέρνηση της Ιρλανδίας: λιτότητα, ιδιωτικοποιήσεις, απορρύθμιση της αγοράς εργασίας. Η ΕΚΤ επιβάλλει δημοσιονομική πολιτική, κάτι που δεν είναι δουλειά της κεντρικής τράπεζας. Και το κάνει ελέγχοντας απόλυτα τη ροή χρήματος προς την εκβιαζόμενη χώρα. Έτσι, ανέλαβε ουσιαστικά τη διακυβέρνηση της Ιρλανδίας, αναγκάζοντας το κράτος να σώσει τις τράπεζες με τεράστιο κόστος για τον Ιρλανδικό λαό.

Έτσι λοιπόν, με την αρχή της κρίσης την Ευρώπη, που ήρθε σαν ωστικό κύμα από τις ΗΠΑ, η ΕΚΤ δοκίμασε τη δύναμή της επάνω σε ένα κράτος-μέλος της ευρωζώνης, μέσα από αυτό το σιωπηλό πραξικόπημα.

Ένα χρόνο αργότερα, ήταν η σειρά της Ιταλίας να βιώσει τη δικτατορία της ευρωζώνης. Λόγω του μεγέθους της όμως, δεν θα ήταν τόσο εύκολο αυτή τη φορά. Ακόμα και το δίδυμο Μέρκελ/Σαρκοζί επιστρατεύτηκε προκειμένου να ανατραπεί ουσιαστικά ο Μπερλουσκόνι, ο οποίος (για λόγους δημοφιλίας ασφαλώς) δεν ήθελε να εφαρμόσει το μοντέλο της λιτότητας. Η δύναμη των αγορών έπαιξε επίσης καθοριστικό ρόλο στο πραξικόπημα αυτό. Ο Ρομάνο Πρόντι ήξερε καλά το βρόμικο παιχνίδι που παιζόταν στο παρασκήνιο: είχε πει στον Μάριο Μόντι ότι ‘όταν τα Ιταλικά σπρεντ φτάσουν τις 300 μονάδες, θα κληθείς να κυβερνήσεις‘.

Παρόλα αυτά, η όλη διαδικασία ήταν κάπως άτσαλη και επικίνδυνη. Φανταστείτε τι θα είχε συμβεί αν ο Ιταλικός λαός μάθαινε ότι ξένοι ηγέτες, αλλά και η Ιταλική οικονομική ελίτ, είχαν άμεση ανάμειξη στην ανατροπή ενός δημοκρατικά εκλεγμένου πρωθυπουργού. Μια πιο κομψή, εξελιγμένη, μόνιμη και ευρέως αποδεκτή μέθοδος έπρεπε να ‘ανακαλυφθεί’, με την ταμπέλα ενός ‘μηχανισμού σταθερότητας’ για την ασφάλεια της ευρωζώνης. Ο μηχανισμός αυτός θα παρουσιάζονταν ως καθαρά τεχνοκρατικός που εφαρμόζεται εξίσου σε όλα τα κράτη-μέλη, ώστε να μη φαίνεται η τεράστια πολιτική επιρροή και οι παρελκόμενοι εκβιασμοί.

Και ο Μάριο Ντράγκι τη βρήκε. Ένα χρόνο αργότερα, το 2012, έκανε μια κίνηση που θα μετέτρεπε τη ευρωζώνη, επίσημα, οριστικά και αμετάκλητα, σε μια χρηματοπιστωτική δικτατορία, με την ΕΚΤ ως τον κεντρικό μηχανισμό της. Η ΕΚΤ ανακοίνωσε την απεριόριστη αγορά ‘προβληματικών’ κρατικών ομολόγων. Περισσότερα

Ο νεκροθάφτης της Ενωμένης Ευρώπης

Σχολιάστε

Του Αποστόλη Αποστολόπουλου

Η Ιταλική Δημοκρατία, τρίτη οικονομία στην Ε.Ε., και ο ισλαμιστής Ερντογάν βρίσκονται αντιμέτωποι με τον ίδιο αντίπαλο και για τους ίδιους λόγους. Ιταλία και Τουρκία είναι ανόμοιες περιπτώσεις. Αλλά έχουν κοινό αντίπαλο τις κυρίαρχες πολιτικές και οικονομικές ελίτ στην Ευρώπη και τις ΗΠΑ. Στην Ιταλία, ο λαός έδωσε την πλειοψηφία στα κόμματα που αμφισβητούν την πολιτική των Βρυξελλών. Στην Τουρκία ο κυρίαρχος της πολιτικής σκηνής Ερντογάν (απειλητικός και επικίνδυνος για εμάς) αμφισβητεί το δικαίωμα των ΗΠΑ να ρυθμίζουν τη ζωή της χώρας, να διορίζουν κυβερνήσεις της αρεσκείας τους.
Οι ελίτ χρησιμοποιούν την οικονομία ως όπλο εναντίον τους. Στην Τουρκία, η λίρα άρχισε να παίρνει την κατηφόρα παράλληλα με την προεκλογική περίοδο και ανάλογα με την πορεία του Ερντογάν. Πάνω αυτός, κάτω αυτή. Ο οικονομικός πόλεμος θα επηρεάσει το εκλογικό αποτέλεσμα, αλλά είναι πολύ αμφίβολο αν θα ρίξει τον Ερντογάν. Παρεμπιπτόντως, ο Ερντογάν μας απειλεί αλλά δεν βασίζεται μόνο στην ανοχή των ΗΠΑ. Τον ενθαρρύνει κυρίως η ψοφοδεής στάση της εκάστοτε κυβέρνησης των Αθηνών.

Περισσότερα

Καθαρή ή «βρώμικη» έξοδος από τα μνημόνια;

Σχολιάστε

Μνημόνιο

Του Γιάννη Τόλιου

Η πολιτική της ακραίας λιτότητας που με μορφή Μνημονίων εφαρμόζεται σχεδόν μια 10ετία στην ελληνική κοινωνία, έχει δημιουργήσει τραγικά κοινωνικά και οικονομικά αδιέξοδα, ακυρώνοντας ταυτόχρονα την Εθνική και Λαϊκή κυριαρχία.

Η ανατροπή της συγκεκριμένης πολιτικής, αποτελεί βασικό όρο στο δρόμο της παραγωγικής ανόρθωσης της χώρας σε όφελος του λαού και την ουσιαστική μείωση της ανεργίας.

Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ (όπως και οι προηγούμενες ΝΔ-ΠΑΣΟΚ), ακολουθώντας πολιτική υποταγής στις εντολές της «τρόϊκας» και των επιλογών της εγχώριας ολιγαρχίας, εφαρμόζουν πολιτική φτωχοποίησης του ελληνικού λαού και αρπαγής της δημόσιας περιουσίας. Ταυτόχρονα προσπαθούν με επικοινωνιακά τρυκ και αβάσιμους ισχυρισμούς να δικαιολογήσουν τις επιλογές τους, καλλιεργώντας ανεδαφικές προσδοκίες. Χαρακτηριστικό δείγμα η ομιλία του πρωθυπουργού Αλ.Τσίπρα στη Βουλή (22.5.18), ότι «τον Αύγουστο του 2018, τα Μνημόνια θα είναι οριστικά παρελθόν για τον τόπο»! Περισσότερα

Εχθρός της ΕΕ είναι οι λαοί, όχι η ακροδεξιά

Σχολιάστε

Συνέντευξη στον Γιάννη Ελαφρό

«Κυβέρνηση και λαός που δεν θέτουν καθαρά το θέμα της εξόδου από την ΕΕ και της σύγκρουσης με το κεφάλαιο και τους θεσμούς του, και μιλούν για αλλαγές μέσω συναίνεσης ή ανοχής της αστικής τάξης, είναι καταδικασμένοι σε οικτρή αποτυχία», λέει στο Πριν ο Γιάννης Περακάκης, μηχανολόγος μηχανικός και μέλος του Συντονιστικού της πρωτοβουλίας αποδέσμευσης από την ΕΕ ΔιΕΕξόδου, μετά τις εξελίξεις στην Ιταλία.

Γίνεται συνείδηση πλέον ότι η ΕΕ δεν είναι ο παράδεισος της δημοκρατίας και της ευημερίας αλλά μια συμμαχία εξυπηρέτησης των συμφερόντων του κεφαλαίου Περισσότερα

Που οδηγεί ο παγκόσμιος εμπορικός πόλεμος που κήρυξε ο Τραμπ

Σχολιάστε

Η τελευταία φορά που οι Ηνωμένες Πολιτείες ρίσκαραν την κήρυξη ενός παγκόσμιου, ολοκληρωτικού εμπορικού πολέμου ήταν τη δεκαετία του ’30 με τον περίφημο νόμο Smooth-Hawley. ‘Ηταν ο νόμος με τον οποίο επιβάλλονταν προστατευτικοί δασμοί σε περισσότερα από 20.000 εισαγώμενα προϊόντα – ένας νόμος, που πυροδότησε καταιγιστικά αντίμετρα από την Ευρώπη και τον Καναδά, που η ψήφισή του στην αμερικανική Γερουσία συνέπεσε με το κραχ της Wall Street, και που επί δεκαετίες δίχασε και προβλημάτισε τους οικονομολόγους για τον βαθμό στον οποίο συνέβαλε στη Μεγάλη Υφεση.

Από χθες το ερώτημα που πλανάται από το Τορόντο και τις Βρυξέλλες έως το Πεκίνο είναι εάν η ιστορία επαναλαμβάνεται – είτε ως φάρσα του «οικονομικού τραμπισμού», είτε ως σύγχρονη οικονομική τραγωδία. ‘Ητοι, το ερώτημα είναι εάν, η απόφαση Τραμπ να ενεργοποιήσει την απόφαση για επιβολή δασμών στα ευρωπαϊκά προϊόντα χάλυβα και αλουμινίου θα πυροδοτήσει τον νέο παγκόσμιο, εμπορικό πόλεμο. Περισσότερα

Πανικός σε Βρυξέλλες, Βερολίνο, αγορές

Σχολιάστε

Πανικός σε Βρυξέλλες, Βερολίνο, αγορές - Media

Του Βασίλη Γαλούπη

Οι δραματικές εξελίξεις σε Ιταλία και Ισπανία συνταράσσουν εκ νέου την ευρωζώνη

Οι Βρυξέλλες, οι αγορές αλλά και ολόκληρη η Ευρώπη κρατάνε την ανάσα τους μπροστά στις καταιγιστικές εξελίξεις στην Ιταλία και ελπίζουν ότι τελικά η Ρώμη… δεν θα καεί. Η ακυβερνησία, ο γενικευμένος πανικός των τελευταίων ημερών, το πολιτικό προφίλ των λαϊκιστών που θέλουν να αναλάβουν την εξουσία και η εντολή Ματαρέλα στον Κοταρέλι, πρώην στέλεχος του ΔΝΤ, για σχηματισμό κυβέρνησης, ώστε να οδηγηθεί η χώρα σε πρόωρες εκλογές, δημιουργούν σκηνικό χάους και επηρεάζουν την Ε.Ε. στο σύνολό της.

Σαν να μην αρκούσε αυτό, τα σύννεφα κυβερνητικής αστάθειας και στην Ισπανία προκαλούν, συνδυαστικά, σοβαρούς πονοκεφάλους σε Βερολίνο και Βρυξέλλες. Η νέα εμπλοκή στον σχηματισμό κυβέρνησης την Κυριακή, μετά το βέτο του Προέδρου Ματαρέλα στην «υποψηφιότητα» του Πάολο Σαβόνα για το υπουργείο Οικονομικών, και οι εξελίξεις της Δευτέρας με την εντολή στον Κοταρέλι επιδείνωσαν ακόμα περισσότερο το κλίμα. Έτσι: Περισσότερα

Τα πυρηνικά της Ιταλίας με τη χορηγία των Βρυξελλών

1 σχόλιο

https://www.thepressproject.gr/photos/20180310_eud000_01527512148.jpg

Του Μηνά Κωνσταντίνου

Οι εκλογές του Μαρτίου έφεραν την Ιταλία στα χέρια του ακροδεξιού συνασπισμού των «λαϊκιστών» της Λέγκας του Βορρά και του Κινήματος των Πέντε Αστέρων με ποσοστό κοντά στο 60%, προκαλώντας την έντονη ανησυχία της Ευρώπης και της ευρωζώνης. Η συνέχεια ωστόσο, κατά την πάγια τακτική των Βρυξελλών, περισσότερο φουσκώνει αυτό το «κύμα αγανάκτησης» που έδωσε φτερά στην ακροδεξιά συμμαχία, παρά κατευνάζει τα πνεύματα.

«Στην Ιταλία υπάρχει πρόβλημα δημοκρατίας, δεν μας επέτρεψαν να σχηματίσουμε κυβέρνηση, παρότι εκπροσωπούμε το 60% των ψήφων και είμαστε οι νικητές των εκλογών. Το πρόβλημα είναι ότι οι οίκοι αξιολόγησης ανησυχούν για αυτόν που επρόκειτο να γίνει υπουργός Οικονομικών; Ας πούμε στον κόσμο ότι είναι ανώφελο να πηγαίνει να ψηφίζει και ότι τα «λόμπι» θα αποφασίζουν για ποια θα είναι η κυβέρνηση». Περισσότερα

Η φυλακή των ευρωπαϊκών λαών

Σχολιάστε

Του Κωστα Λαπαβίτσα

Το πραξικόπημα

Η άρνηση του Ιταλού Προέδρου Σέρτζιο Ματαρέλα να δεχθεί το κυβερνητικό σχήμα που πρότειναν το Κίνημα Πέντε Αστέρων και η Λέγκα του Βορρά είναι ένα ξεκάθαρο πολιτειακό πραξικόπημα. Τέτοια απροσχημάτιστη παράκαμψη της λαϊκής βούλησης και της δημοκρατίας δεν έχει ξαναγίνει στην Ιταλία από την πτώση του Μουσολίνι το 1943.

Εξίσου εντυπωσιακό είναι το σκεπτικό του Ματαρέλα. Ο ρόλος μου, είπε, είναι να προστατεύσω τα συμφέροντα της χώρας και αυτό σημαίνει να μη θέσω σε οποιοδήποτε κίνδυνο τη συμμετοχή της στο ευρώ. Οι Ιταλοί μπορούν να έχουν όποια κυβέρνηση θέλουν, αρκεί αυτή να αποδέχεται την ΟΝΕ.

Κυνικότερη παραδοχή από επίσημα χείλη ότι το ευρώ είναι μια φυλακή για τους ευρωπαϊκούς λαούς δεν έχει υπάρξει. Ο κ. Ματαρέλα βρήκε αμέριστη στήριξη από το ιταλικό κατεστημένο, αλλά και τις ισχυρές δυνάμεις της ΕΕ. Ήδη ο Πρόεδρος Μακρόν, αυτός που θα έφερνε τη μεγάλη δημοκρατική αλλαγή στην Ευρώπη, τον επαίνεσε δημόσια για την «υπευθυνότητά» του. Περισσότερα

Η μεγαλύτερη μαφία της Ευρώπης, είναι η Ευρωπαϊκή Ένωση

Σχολιάστε

Του Χάρη Ζάβαλου

Χτες το βράδυ ο Ιταλός πρόεδρος της Δημοκρατίας Σέρτζιο Ματαρέλα, διαφώνησε στον διορισμό του ιταού οικονομολόγου Πάολο Σαβόνα ως υπουργού Οικονομικών.
Αφορμή στάθηκε μια παλιότερη δήλωση του Σαβόνα ότι διαφωνεί (άκουσον, άκουσον) στους ατελείωτους φόρους και στην λιτότητα που επιβάλει η Ευρωπαϊκή Ένωση και η ΕΚΤ στις χώρες της ΕΕ, άλλα στηρίζει την μείωση του δημόσιου χρέους πιστεύοντας έτσι σε μια “πιο ισχυρή και δίκαιη Ευρώπη προς όλα τα μέλη της”.

Έτσι ο καθηγητής Τζουσέπε Κόντε που είχε επιλεγεί ως πρωθυπουργός της μετεκλογικής συνεργασίας του Κινήματος των 5 Αστέρων και της Λέγκας του Βορρά, παρέδωσε το βράδυ της Κυριακής την εντολή σχηματισμού κυβέρνησης στον πρόεδρο της χώρας, Σέρτζιο Ματαρέλα, ο οποίος με την σειρά του δήλωσε ότι σκοπός του είναι “η προστασία των Ιταλικών καταθέσεων” και ότι «Η συμμετοχή στην ευρωζώνη είναι θεμελιώδους σημασίας για την Ιταλία». Περισσότερα

ΕΕ και ΔΝΤ επιβάλλουν στην Ιταλία χούντα «τεχνοκρατών»

Σχολιάστε

Του Λεωνίδα Βατικιώτη

«Το ευρώ είναι ένας ζουρλομανδύας που κατασκευάστηκε στη Γερμανία». Το Βερολίνο, συνεχίζει «δεν έχει αλλάξει την άποψή του για το ρόλο του στην Ευρώπη από την εποχή του Ναζισμού». Η συμμετοχή δε στην ευρωζώνη «περιλαμβάνει φασισμό χωρίς δικτατορία και, από οικονομική σκοπιά, μια μορφή ναζισμού, χωρίς μιλιταρισμό»! Όλα αυτά κι άλλα εξ ίσου ενδιαφέροντα γράφει κατά λέξη ο Πάολο Σαβόνα, που προτάθηκε από το λαϊκό και κεντρώο Κίνημα των Πέντε Αστέρων και την ακροδεξιά Λίγκα του Βορρά για νέος υπουργός Οικονομίας και Οικονομικών, στο βιβλίο του Σαν εφιάλτης, σαν όνειρο.

Η απόρριψή στη συνέχεια από τον πρόεδρο της Ιταλικής δημοκρατίας, Σέρτζιο Μοταρέλα, του Πάολο Σαβόνα που περιλαμβανόταν στην πρόταση του εντολοδόχου πρωθυπουργού Τζουσέπε Κόντε με το σκεπτικό ότι «θα μπορούσε να προκαλέσει την αναπόφευκτη έξοδο της Ιταλίας από το ευρώ» οδήγησε την πολιτική κρίση στην Ιταλία σε κορύφωση. Η πραξικοπηματική στάση του ιταλού προέδρου που λειτούργησε σαν εμπορικός αντιπρόσωπος της Γερμανίας στην Ιταλία, ήταν πλήρως προβλέψιμη γιατί εδώ και εβδομάδες δεν άφηνε ευκαιρία να πάει χαμένη και να μη δηλώσει πώς θα έκανε ό,τι ήταν δυνατόν για να διασφαλίσει τα συμφέροντα του ευρώ. Η απόφαση δε την Κυριακή, 28 Μαΐου του Ματαρέλα να δώσει την εντολή σχηματισμού υπηρεσιακής κυβέρνησης τεχνοκρατών στο πρώην υψηλόβαθμο στέλεχος του ΔΝΤ, και πρώην στέλεχος της ιταλικής κεντρικής τράπεζας Κάρλο Κοταρέλι, ώστε να οδηγήσει την Ιταλία σε πρόωρες εκλογές το φθινόπωρο εξωθεί τα πράγματα στα άκρα. Οδηγεί την Ιταλία σε μετωπική σύγκρουση με το Τέταρτο Ράιχ που πιθανότατα παρήγγειλε κι όχι απλώς θεώρησε ευπρόσδεκτη τη νέα προσφυγή στις κάλπες. Χρειάζεται πολύ απειρία για να θεωρηθούν τυχαία τα λόγια του ιταλού εφημεριδοπώλη από το κέντρο της Ρώμης (ναι, καλά διαβάσατε…) με τα οποία ξεκινούσε την ανάλυσή του το γερμανικό περιοδικό Spiegel, κι ο οποίος προέβλεπε ότι τον Σεπτέμβρη θα έχουμε εκλογές… Περισσότερα

Γιγαντώνεται η εθνική αναταραχή στην ΕΕ

Σχολιάστε

Του Κώστα Λαπαβίτσα

Επιστροφή του εθνικού στοιχείου
Ακόμη και οι πιο αδιαπραγμάτευτοι ευρωπαϊστές έχουν αρχίσει σταδιακά να αντιλαμβάνονται ότι η ΕΕ βρίσκεται στο μέσο μιας πρωτοφανούς κρίσης που ξεδιπλώνεται σταθερά. Αυτό που συμβαίνει είναι η επιστροφή του εθνικού στοιχείου.
Τα παραδείγματα είναι πλήθος. Το βρετανικό δημοψήφισμα του 2016 ήταν κεραυνός που έδειξε ότι τα λαϊκά στρώματα της Βρετανίας θέλουν την έξοδο από την ΕΕ και μπορούν να την επιβάλλουν εκλογικά. Το κύριο αίτημα ήταν η ανάκτηση του εθνικού ελέγχου, ιδιαίτερα απέναντι στην ελεύθερη διακίνηση της εργασίας, όπως αυτή προωθείται εντός της ΕΕ.
Η εκλογή Μακρόν στη Γαλλία το 2017, με την ήττα της ακροδεξιάς Λε Πεν, φάνηκε να αντιστρέφει τα πράγματα, αλλά το θαύμα κράτησε ελάχιστα. Οι μεγαλόστομες διακηρύξεις του νέου προέδρου για περισσότερη ευρωπαϊκή ενοποίηση έχουν βρει ελάχιστη ανταπόκριση εκεί που μετράει, δηλαδή στη Γερμανία. Στις γερμανικές εκλογές του 2017 ο μεγάλος κερδισμένος ήταν η άκρα Δεξιά, που δεν είναι μεν ανοιχτά κατά της ΕΕ, αλλά απορρίπτει τα ιδεολογήματα περί ενοποίησης και επιδιώκει τον έλεγχο της μετανάστευσης.

Περισσότερα

Οι γερμανικοί αστερίσκοι στη γαλλική «λύση»

Σχολιάστε

Του Γιάννη Κιμπουρόπουλου

Σε πνεύμα… Σόιμπλε ο επιδιωκόμενος συμβιβασμός Βερολίνου -ΔΝΤ πάνω στο προωθούμενο σχέδιο αναδιάρθρωσης του ελληνικού χρέους

Η σκιά του Βόλφγκαγκ Σόιμπλε πέφτει βαριά πάνω από τις παρασκηνιακές διεργασίες για το μεταμνημονιακό μέλλον της Ελλάδας. Και μαζί της πέφτει η σκιά όλης της «βαθιάς» γερμανικής ελίτ που δηλώνει με κάθε ευκαιρία ότι δεν πρόκειται να επιτρέψει αποκλίσεις από τη στρατηγική της «σύνεσης» τόσο ειδικά για τη διαχείριση του ελληνικού ζητήματος, όσο και ευρύτερα για τη μεταρρύθμιση της Ευρωζώνης και τη θωράκισή της απέναντι σε οποιαδήποτε επόμενη κρίση.

Η διαρροή από τη γερμανική εφημερίδα Handelsblatt των σχεδίων ελάφρυνσης του ελληνικού χρέους που προτείνουν η γαλλική κυβέρνηση και ο ESM προκάλεσε ποικίλες και αντίρροπες αντιδράσεις. Από τη μια πλευρά οι αγορές έσπευσαν να επιβραβεύσουν τις προθέσεις, από τις οποίες προκύπτει μια αισθητή, αν και λογιστική ελάφρυνση του ελληνικού χρέους, με πτώση των αποδόσεων των δεκαετών ελληνικών ομολόγων κάτω από το 4%. Σε μια πιο προχωρημένη προσέγγιση, ρεπορτάζ του CNBC προέβαλε την εκτίμηση ότι ακόμη και αν προκύψουν πρόωρες εκλογές λίγο μετά την ολοκλήρωση του Μνημονίου, αυτό θα έδινε ώθηση στο ελληνικό χρηματιστήριο, είτε με Ν.Δ. είτε με ΣΥΡΙΖΑ στο προβάδισμα. Ήτοι, οι αγορές θεωρούν την Ελλάδα «πολιτικά ασφαλή». Όπως ανέφερε στο ρεπορτάζ αναλυτής της Societe Generale, «οι επενδυτές έχουν συνηθίσει πλέον τον ΣΥΡΙΖΑ και τον Τσίπρα». Περισσότερα

Η «ουμανιστική» ΕΕ…

Σχολιάστε

Του Διονύση Ελευθεράτου

Από τα σύνορα Τουρκίας Συρίας ως τη Γάζα και από την Ουκρανία ως την Καταλονία

 Αναλυτικότατα εξηγούσε προσφάτως το γερμανικό Σπίγκελ πώς και γιατί το ευρωπαϊκό διευθυντήριο βολεύεται με τη βάναυση αντιμετώπιση την οποία επιφυλάσσουν οι τουρκικές αρχές στους πρόσφυγες από τη Συρία. Ανέφερε μεταξύ άλλων ότι άφθονα χρήματα της ΕΕ, που υποτίθεται πως προορίζονταν για υποδομές ανθρώπινης φιλοξενίας προσφύγων, διατίθενται για επέκταση των μηχανισμών  φύλαξης των συνόρων. Με τη συναίνεση Βερολίνου Βρυξελλών, φυσικά. Κι ακόμη: Ότι η «σκοποβολή» Τούρκων στρατιωτών επί ανθρώπινων στόχων, δηλαδή προσφύγων εκ Συρίας, είναι από τα «αποτρεπτικά» μέσα που η «θεσμική Ευρώπη» γνωρίζει ότι επιστρατεύονται. Και δεν λέει κουβέντα. Διότι βολεύεται…

Υπομονή, όμως. Αυτά συμβαίνουν διότι η ΕΕ –του αγριανθρωπισμού και του άγριου νεοφιλελευθερισμού συνάμα– έχει κάπως… ξεστρατίσει. Κάποια στιγμή «οι συσχετισμοί θα αλλάξουν» και θα ξαναβρεί το νήμα που τη συνδέει «με τον ουμανισμό και τον διαφωτισμό»… Περισσότερα

Older Entries