Home

Μετά από 10 μήνες σύγχυσης, χάους και θανάτου, μπορεί η Δύση να έχει μια σαφή στρατηγική απέναντι στον ιό;

Leave a comment

Του Martin Jacques

Πλησιάζουμε στα τέλη Δεκεμβρίου. Η πανδημία έπληξε την Ευρώπη και τις ΗΠΑ τον Μάρτιο. Πριν από 10 μήνες. Μεγάλο μέρος της Ευρώπης βρίσκεται και πάλι σε λοκ ντάουν διαφορετικών βαθμών. Στις ΗΠΑ, ο COVID-19 συνεχίζει να εξαπλώνεται ασταμάτητα. Η κατάσταση στη Δύση είναι τώρα τόσο κακή όσο κάθε άλλη στιγμή από τότε που όλα ξεκίνησαν. Με την έντιμη εξαίρεση της Νέας Ζηλανδίας, η Δύση απέτυχε να ξεπεράσει, πόσο μάλλον να εξαλείψει τον ιό. Χωρίς εμβόλιο, τα στοιχεία δείχνουν ότι η Δύση θα πρέπει να μάθει να ζει με τον κορωνοϊό επ’ αόριστον.

Γιατί η Δύση απέτυχε τόσο άσχημα; More

Αρκούδες, χάκερς και εμβόλια

Leave a comment

Αρκούδες, χάκερς και εμβόλια, του Μιχάλη Παναγιωτάκη

Του Μιχάλη Παναγιωτάκη

Δεν υπάρχει πατέντα. Μπορείς να πατεντάρεις τον ήλιο;

Τζόνας Σολκ (Jonas Salk), αμερικανός ιολόγος, όταν ρωτήθηκε για το αν θα διεκδικήσει την πατέντα για την ανάπτυξη του εμβολίου κατά της πολυομυελίτιδας. Τα πιθανά κέρδη που θα αποκόμιζε πατέντα για το εμβόλιο, σε περίπτωση που την διεκδικούσε ο Σολκ εκτιμώνται στα 7 δισεκατομμύρια δολάρια

Κατ’αρχάς η είδηση:

https://kosmodromio.gr/2020/07/17/hpabretaniakanadaskathgorounthrw/

Παραθέτω τη δήλωση των Βρετανών που είναι διαφωτιστική κάπως του τι ακριβώς λέγεται πως συνέβη More

Γιατί απέτυχε η Δύση και όχι η Ανατολή;

Leave a comment

Τα νούμερα είναι γνωστά. Χθες, 31 Μαρτίου, Ιταλία, Ισπανία, ΗΠΑ και Γαλλία βρέθηκαν στις 4 πρώτες θέσεις των ανθρώπινων απωλειών από τον κορωνοϊό. Η Κίνα με 3.305 νεκρούς είναι στην 5η θέση, αλλά με βάση τους ρυθμούς αύξησης, άλλες χώρες της Δύσης θα την ξεπεράσουν.

Τα θλιβερά στατιστικά, θέτουν ένα αμείλικτο ερώτημα:

Γιατί η Δύση απέτυχε; More

Κάποτε στη Δύση, ύστερα ήρθε η ανάπτυξη…

Leave a comment

https://edromos.gr/wp-content/uploads/2019/09/5_%CE%A0%CE%9F%CE%9B%CE%99%CE%A4%CE%99%CE%9A%CE%97-1.jpg

Άρρωστη Δύση

Κι ενώ όλο το δυτικό οικονομικό σύμπλεγμα, η κοσμοοικονομία υπό την αιγίδα των δυτικών πολυεθνικών, αγκομαχεί και βυθίζεται σε πολλαπλή κρίση, όχι μόνο οικονομική, μας εμφανίζουν τη νησίδα Ελλάδα, το καρυδότσουφλο στα κύματα, να μπαίνει, λέει, τρέχοντας μάλιστα στον κόσμο των επενδύσεων και της ανάπτυξης.

Οξύμωρο αλλά πραγματικό: Δεν έφτασαν για να γιατρέψουν το κακό, ούτε το πραξικόπημα της Χιλής (Σεπτέμβρης 1973), ούτε η πτώση του Τείχους και η διάλυση της ΕΣΣΔ (1989-91), ούτε οι εφορμήσεις για την επιβολή της Νέας Τάξης Πραγμάτων μετά την επίθεση στους Δίδυμους πύργους (2001). Δεν άντεξε στον χρόνο ούτε η υποτιθέμενη μονοκρατορία των ΗΠΑ. Ιδιαίτερα η κρίση του 2008-2010, ένα ακόμα επεισόδιο σε πολλαπλούς χρηματοπιστωτικούς σπασμούς που είχαν προηγηθεί σε όλο τον κόσμο, οδήγησε σε ένα διαφορετικό τοπίο. Νέοι μεγαπαίκτες αναδείχτηκαν στο διεθνές προσκήνιο με πρώτη την Κίνα. Κίνα, Ρωσία, Ινδία και μια σειρά από άλλες δυνάμεις που δεν ανήκουν στον δυτικό κόσμο, δημιουργούν πλέον άλλες προϋποθέσεις για την παγκόσμια διευθέτηση, χωρίς να ξεφεύγουν από το κυνήγι του κέρδους. Μόνο που οι μοιρασιές δεν θα προκύψουν από τις νοσούσες αγορές αλλά δια της ισχύος, δια της δύναμης. Είναι η ώρα της γεωπολιτικής που γεννιέται μέσα από τα ερείπια της γεωκουλτούρας που δημιούργησε ο νεοφιλελευθερισμός και οι αγορές. More

Μήλον της Έριδος η Αφρική

Leave a comment

https://www.e-dromos.gr/wp-content/uploads/2019/03/africa.jpg

Του Γιώργου Αναστασίου

Αντιπαράθεση Δύσης-Κίνας και λαϊκές κινητοποιήσεις

Σε αναβρασμό παραμένει η Αφρική, από τον αραβικό Βορρά της ως τον μαύρο Νότο της. Όμως μονάχα φιλτραρισμένα ψήγματα όσων συμβαίνουν περνούν στα μεγάλα δυτικά ΜΜΕ. Στο επίκεντρο των αναλύσεών τους βρίσκεται η κινεζική διείσδυση στη Μαύρη Ήπειρο – υπαρκτή, και πολύ ενοχλητική για τις δυτικές δυνάμεις, που πάντα θεωρούσαν δική τους την Αφρική. Είναι χαρακτηριστικό ότι η ετήσια αύξηση των επενδύσεων της Κίνας στην Αφρική υπολογίζεται σε 40% περίπου, αναδεικνύοντας την στον μεγαλύτερο οικονομικό εταίρο της ηπείρου[1]. Δεν είναι τυχαίο άλλωστε ότι ο τελευταίος επίσημος διαμελισμός κράτους, του Σουδάν (από το 2011 υπάρχει το Σουδάν και το Νότιο Σουδάν – αμφότερα σε διαρκή εμφύλιο), προκλήθηκε ακριβώς από την αντιπαράθεση Κίνας-Δύσης για τον έλεγχο των πρώτων υλών του[2].

Τυπικά σήμερα σχεδόν ολόκληρη η Αφρική είναι βέβαια ανεξάρτητη. Αλλά ήδη από τη δεκαετία του 1960 Βρετανοί, Γάλλοι, Βέλγοι και Αμερικανοί φρόντισαν να συνεχιστεί η καταλήστευση του πλούτου της μέσω της νεοαποικιοκρατίας. Δηλαδή μέσω της ανατροπής (συχνά και δολοφονίας) των περισσότερων ηγετών του κύματος των αντιαποικιοκρατικών αγώνων που οδήγησαν στην ανεξαρτησία των αφρικανικών χωρών, και της αντικατάστασής τους από φιλικά προς τη Δύση δικτατορικά ή «δημοκρατικά» καθεστώτα. Χαρακτηριστικά παραδείγματα, που πρόσφατα έχουν παρουσιαστεί από τις στήλες του Δρόμου, είναι το Κονγκό και η Νιγηρία[3]. More

Τα σημερινά ερείπια των Δίδυμων Πύργων

Leave a comment

Του Σπύρου Παναγιώτου

Περισσότερο χαοτικός και επικίνδυνος ο κόσμος, δεκαέξι χρόνια μετά

Συμπληρώθηκαν 16 χρόνια από τις 11 Σεπτέμβρη του 2001. Δεκαέξι χρόνια από την πιο μεγάλη και αιματηρή τρομοκρατική επίθεση που γνώρισε ο κόσμος μετά τον Β’ Παγκόσμιο πόλεμο. Τα πιο σημαντικά στοιχεία, όσο αφορά τον σχεδιασμό, την εκτέλεση και τις δυνάμεις που οργάνωσαν ή ήξεραν για εκείνο το χτύπημα, παραμένουν άγνωστα για την κοινή γνώμη. Και θα παραμείνουν άγνωστα για καιρό ακόμα.

Το βέβαιο είναι ότι η ανθρωπότητα πλήρωσε τίμημα πολύ βαρύτερο από εκείνο των αθώων θυμάτων της Νέας Υόρκης. Δύο μακρόχρονοι πόλεμοι σε Αφγανιστάν και Ιράκ, ήταν το άμεσο αποτέλεσμα της αντίδρασης των ΗΠΑ. Εκατομμύρια τα θύματα των πολεμικών μετώπων και της ανατίναξης ολόκληρων χωρών με πρόσχημα την αντιμετώπιση της «ασύμμετρης απειλής» της ισλαμικής τρομοκρατίας, την οποία είχαν εκθρέψει οι υποτιθέμενοι διώκτες της. Σε τρισεκατομμύρια δολάρια ανέρχονται οι πολεμικές δαπάνες που καρπώθηκαν μια χούφτα πολυεθνικές του στρατιωτικού συμπλέγματος. Η πιο επιθετική μορφή του οικονομικού νεοφιλελευθερισμού προωθήθηκε σε παγκόσμια κλίμακα, ολοκληρώνοντας την καταστροφή σε μεγάλες περιοχές του πλανήτη, ακόμα και στις περιφέρειες των ίδιων των ιμπεριαλιστικών κέντρων και μητροπόλεων. Οι δημοκρατικές ελευθερίες συρρικνώθηκαν στον υπέρτατο βαθμό. Η παγκόσμια κρίση του 2008 συνεχίζεται και απειλεί με νέες υποτροπές. Όλα πιστοποιούν τις ολέθριες συνέπειες των όσων ακολούθησαν, για τους λαούς και τους εργαζόμενους του Κόσμου. Την ίδια στιγμή, το πολυετές βούλιαγμα των ΗΠΑ στο πεδίο των μετώπων οδήγησε σε επέκταση του πολέμου. Η καταστροφή της Λιβύης πρώτα και η, σε εξέλιξη, σύγκρουση στη Συρία, ήταν το άμεσο αποτέλεσμα των αιματηρών πολεμικών συγκρούσεων που εγκαινιάστηκαν μετά τις 11/9. More

Για ότι κρύβουν τα #burkini και παραπέρα

1 Comment

cqzrp4owaaabo-p

Ως προς το Μπουρκίνι και την απαγόρευση του στη Γαλλία γίνεται νομίζω καμμιά φορά αδιέξοδη συζήτηση από τους ίδιους τους όρους της.

Για μένα όλο το πράγμα δείχνει την τραγική αποτυχία της δυτικής κουλτούρας των Γάλλων να ενσωματώσει τις τελευταίες δεκατίες τους μουσουλμάνους. Και πρωταρχική αιτία είναι φυσικά κυρίως οικονομικοί λόγοι, ο ανηλεής καπιταλισμός μετά την πτώση της ΕΣΣΔ και η διάλυση του κοινωνικού κράτους και των εξισωτικών θεσμών κάνει την παράδοση- και τις μετριοπαθείς και τις εξτρεμιστικές ερμηνείες της- και την θρησκευτική ταυτότητα να μοιάζουν ως «αληθινές διέξοδους». Κάτι που φυσικά δεν είναι μόνο «πνευματικό και άυλο» αλλά ταίζεται –στην περίπτωση του militant ισλαμισμού –με λεφτά των Σαουδάραβων ουαχαμπιστών, με την «παράξενη» αποδοχή και έγκριση των δυτικών τους συμμάχων. (Μιλάω για τις διάφορες λίγο πολύ επιθετικές, πουριστικές σκληρές βέρσιον του ισλαμισμού που είναι σε μεγάλο βαθμό εξωγενείς και τροφοδοτούμενος από συγκεκριμένα κέντρα και όχι για την παράδοση της γιαγιάς που την διατηρεί όπως την παρέλαβε)

Και φυσικά η εξτρεμιστική κοινωνιοπαθής βέρσιον του ισλαμισμού με τις τυφλές, κατά απλών ανθρώπων που περπατάνε στο δρόμο, φονικές ενέργειες είναι εκτός συζήτησης, διαπλεκόμενη πάντα όμως με το βρώμικο παιχνίδι των μυστικών υπηρεσιών και την διαχείριση του τελικού πολιτικού και κοινωνικού νοήματος από τα ΜΜΕ των καπιταλιστικών ελίτ.Αλλά και η μετριοπαθής βέρσιον-διαπλεκόμενη επίσης πάντα με μη διαφανείς τρόπους με την εξτρεμιστική- είναι μικρόπνοης«βιωσιμότητας», ψυχολογικής τελικά κυρίως υφής και μια μεγάλη αυταπάτη που στο τέλος του δρόμου είναι η σύγκρουση ή η απομόνωση ως best case scenario. Γιατί εκεί οδηγεί κάθε, κανονιστικό αυταρχικό πρόταγμα ειτε «υλικό » είτε «μεταφυσικό», ειδικά στην σύγχρονη εποχή αν σκεφτούμε και το εφιαλτικό πλαίσιο του σύγχρονου καπιταλισμού, με ηγεμονεύουσα ιδεολογία τον πόλεμο όλων εναντίων όλων-άσχετα αν είναι πόλεμος του κεφαλαίου εναντίον της κοινωνίας – και την σχεδόν ανυπαρξία δυτικών επαναστατικών μαζικών κομμάτων και οργανώσεων. More

Πισώπλατες μαχαιριές

Leave a comment

Πισώπλατες μαχαιριές

του Απόστολου Αποστολόπουλου

Οι «παίκτες», οι φιλοδοξίες και οι απόκληροι

Ενώ ο κόσμος καίγεται, Ευρωπαίοι και Τούρκοι έχουν αποδυθεί σε μια επιχείρηση εκβιασμών και εξαπάτησης χωρίς νόημα, γιατί και οι δύο γνωρίζουν άριστα ότι οι αμοιβαίες υποσχέσεις είναι απλώς φούμαρα. Οι Ευρωπαίοι θα δώσουν μερικά φραγκοδίφραγκα, αλλά δεν θα δεχθούν ποτέ την Τουρκία στην Ε.Ε. Και οι Τούρκοι δεν θα ξαμολήσουν το κοπάδι των προσφύγων, αν θέλουν να έχουν την ελάχιστη βοήθεια των Βρυξελλών στη διαμάχη Άγκυρας-Μόσχας.

Οι Ευρωπαίοι θα ήταν θεοπάλαβοι αν έτρεμαν την είσοδο δύο-τριών εκατομμυρίων προσφύγων αλλά αποδέχονταν την ένταξη 70 και πλέον εκατομμυρίων Τούρκων μουσουλμάνων, Σουνιτών στην πλειοψηφία τους, με μια κυβέρνηση που δεν κρύβει ούτε την κλίση της προς τον ακραίο ισλαμισμό ούτε τις αυτοκρατορικές της βλέψεις. Τη νύφη θα την πληρώσουν η Αθήνα και οι Βαλκάνιοι γείτονες. Θα μας μείνουν εδώ οι πρόσφυγες και η κυβέρνηση θα πανηγυρίζει – ποιος ξέρει ποια νέα επιτυχία της. More

Η δυτική δημοκρατία, ένα άδειο τσόφλι…

Leave a comment

Η δυτική δημοκρατία, ένα άδειο τσόφλι…

Του Νεκτάριου Καστρινάκη*

Πολίτες αθώοι και άνθρωποι αλλοτριωμένοι

Αργά το βράδυ την περασμένη Παρασκευή νιώσαμε όλοι φρίκη ακούγοντας την είδηση των ταυτόχρονων πολλαπλών χτυπημάτων με την υπογραφή του Ισλαμικού Χαλιφάτου στη γαλλική πρωτεύουσα. Οι τηλεοπτικές εικόνες, τα κενά των οποίων συμπλήρωνε η φαντασία μας, έστελναν κύματα ρίγους σε όλο μας το σώμα για την εν ψυχρώ δολοφονία, ουσιαστικά εκτέλεση, τόσων ανθρώπων, κυρίως νέων. Θα μπορούσαμε εμείς ή κάποιο αγαπημένο μας πρόσωπο που ζει στο Παρίσι να είμαστε στη θέση τους… Φρίκη!

Η φρίκη όμως αυτή δεν πρέπει να αφοπλίζει την κριτική μας στάση απέναντι στα γεγονότα. Η επίσημη αντίδραση των θεσμικών παραγόντων της Ευρώπης και του δυτικού κόσμου κάνει λόγο για «δολοφονία αθώων πολιτών» που έχει σαν στόχο τις «δυτικές αξίες της ελευθερίας και της δημοκρατίας». Θα ήθελα να σταθούμε για λίγο σε αυτές τις δηλώσεις και να προσπαθήσουμε να αναλύσουμε το νόημά τους. More

Η Δύση σε δύση

Leave a comment

Η Δύση σε δύση

του Στέλιου Ελληνιάδη

Προσωπικά, έχω χάσει την ευρωπαϊκή μου ταυτότητα. Μεγάλωσα στις συνθήκες της μεταπολεμικής ειρήνης στην Ευρώπη, μαθαίνοντας τις γλώσσες τους, διαβάζοντας τις εφημερίδες, τα περιοδικά και τους λογοτέχνες τους, ακούγοντας τις μουσικές τους, θαυμάζοντας τους ζωγράφους τους, αξιοποιώντας τα κατακτημένα πολιτικά και εργασιακά δικαιώματα και απολαμβάνοντας το κοινωνικό κράτος. Αλλά ξεγελάστηκα γιατί ήθελα να πιστέψω ότι αυτή ήταν μία πορεία προόδου που δεν μπορούσε να ανακοπεί και να αντιστραφεί. Έπεσα έξω. More

Το δίχτυ της αράχνης

Leave a comment

6_AGORES-600x250
Του Κώστα Μελά*

Η δύναμη του χρηματοπιστωτικού συστήματος προέρχεται από τη θέση του ως βασικής συνιστώσας στη διαδικασία αναπαραγωγής των σχέσεων εξουσίας του πλανητικού συστήματος, όπως αυτό έχει διαμορφωθεί στην σημερινή εποχή. Δηλαδή, αποτελεί τον βασικό πυλώνα πάνω στον οποίο στηρίζεται η αναπαραγωγή της εξουσίας του συστήματος της Δύσης και προεξάρχοντος των ΗΠΑ οι οποίες αποτελούν τον αναμφισβήτητο ηγέτη του συγκεκριμένου συστήματος. Η εξάπλωση του παγκόσμιου καπιταλιστικού συστήματος προς Ανατολάς προκάλεσε μια σημαντική ανάπτυξη της βιομηχανικής παραγωγής στις χώρες αυτές (βιομηχανική παραγωγή με όρους σύγχρονης ψηφιακής εποχής και συγχρόνως πολλαπλά στοιχεία που θυμίζουν έντονα την εποχή της πρωταρχικής συσσώρευσης στην Αγγλία τον 18ο αιώνα). More

Τ’ αστέρια ξεθωριάζουν

Leave a comment

Tου Nικου Γ. Ξυδακη
Κάθε Ελληνας που ζει σε αυτήν τη χώρα μετά τη δεκαετία του ’70 είναι ευρωπαϊστής· πολύ πριν πάρει στα χέρια του βυσσινί διαβατήριο με αστέρια Ευρωπαϊκής Ενωσης, πολύ πριν βάλει στην τσέπη ευρώ. Πόσο ακόμη;

Η Μεταπολίτευση σφραγίστηκε από την ένταξη της χώρας στην ΕΟΚ, παρά τις ρητορικές αντιρρήσεις του Ανδρέα Παπανδρέου, ο οποίος άλλωστε μόλις πήρε την εξουσία ελίχθηκε ακαριαία και άρχισε να εκμεταλλεύεται τις κοινοτικές εισροές. Η ένταξη στην ΕΟΚ ήταν στρατηγική επιλογή, σε μια χρονική στιγμή που η Ελλάδα έβγαινε λαβωμένη ηθικά από τη δικτατορία και κυρίως βρισκόταν χωρίς την αναπτυξιακή πνοή της μεταπολεμικής ανοικοδόμησης και χωρίς άλλο εθνικό παραγωγικό σχέδιο. Σε περιβάλλον Ψυχρού Πολέμου και με την Ελλάδα υστερούσα ακόμη σε πολιτειακές και προνοιακές υποδομές, η ένταξη ήταν αναγκαστική επιλογή. More