Αρχική

Όλοι οι δρόμοι οδηγούν… στο Βερολίνο

Σχολιάστε

Του Γιάννη Κιμπουρόπουλου

Καταλύτης για τις τελικές αποφάσεις του Eurogroup για το χρέος όχι μόνο η συνήθης γερμανική αδιαλλαξία, αλλά και η επιβίωση του κυβερνητικού συνασπισμού της Μέρκελ

Καθώς η συζήτηση της πρότασης μομφής κατά της κυβέρνησης και η προωθούμενη συμφωνία με τη ΠΓΔΜ έχουν περιθωριοποιήσει σχεδόν όλες τις λοιπές εξελίξεις στα μάτια της κοινής γνώμης, οι διεργασίες για την αξιολόγηση και το χρέος διεξάγονται σε ένα σχετικά προστατευμένο παρασκήνιο. Το πολυνομοσχέδιο με τα επόμενα επαχθή μέτρα που εκτείνονται μέχρι το 2022 καθώς και το Μεσοπρόθεσμο ψηφίστηκαν δια περιπάτου, ενώ λίγες μέρες πριν από το Eurogroup της 21/6, που θα αποφασίσει για αξιολόγηση, χρέος και μεταμνημονιακή επιτήρηση, διαμορφώνονται νέα τετελεσμένα, αλλά και νέες αβεβαιότητες.

Στα πρώτα εντάσσεται η βεβαιότητα ότι το ΔΝΤ δεν «προλαβαίνει» να ενεργοποιήσει τη συμφωνία χρηματοδότησης, άρα περιορίζεται σε ρόλο τεχνικού συμβούλου του ESM στη μεταμνημονιακή εποχή. Στις αβεβαιότητες περιλαμβάνεται ο ρόλος της Γερμανίας: είναι βέβαιο ότι αντιτίθεται σθεναρά σε κάθε ουσιαστικό μέτρο ελάφρυνσης του χρέους, έχοντας απέναντί της σχεδόν όλους τους άλλους θεσμούς, αλλά η κρίση που κλονίζει τον κυβερνητικό συνασπισμό στη Γερμανία με επίκεντρο το προσφυγικό μπορεί να κάνει τα πράγματα ακόμη χειρότερα. Δηλαδή, ή να προκαλέσει μια διάλυση του συνασπισμού, παγώνοντας και τις διαδικασίες για το ελληνικό χρέος, ή να οδηγήσει τον Γερμανό υπουργό Οικονομικών σε μια ακόμη πιο αδιάλλακτη στάση έναντι της Ελλάδας. Περισσότερα

Εξουδετερώθηκε προσωρινά η… οικονομική βόμβα του ΔΝΤ στην Ιορδανία

Σχολιάστε

imf_jordan

Tου Λεωνίδα Βατικιώτη

Η μεταφορά ενός ποσού ύψους 2,5 δισ. δολαρίων στην κεντρική τράπεζα της Ιορδανίας που ακολούθησε  τη συνάντηση των ηγετών Κουβέιτ, Σαουδικής Αραβίας και Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων στην Μέκκα την Δευτέρα 11 Ιουνίου το πρωί, παρουσία του βασιλιά της Ιορδανίας Αμπντάλα ΙΙ, φάνηκε να λύνει, προσωρινά έστω, την κρίση που ξέσπασε στην Ιορδανία μετά την ανακοίνωση των αντιλαϊκών μέτρων που απαίτησε το ΔΝΤ για να χρηματοδοτήσει τη χώρα.

Τα περισσότερα μέτρα που εξήγγειλε η Ιορδανία ως αυστηρή προϋπόθεση για την πιστωτική γραμμή διάρκειας 3 ετών και ύψους 723 εκ. δολ. την οποία υπέγραψε το 2016, ήταν πανομοιότυπα με τα μέτρα που απαιτούσε να εφαρμόσει η Ελλάδα! Περισσότερα

Τα μνημόνια τελείωσαν, ζήτω τα μνημόνια!

Σχολιάστε

Κριστίν Λαγκάρντ, Άνγκελα Μέρκελ. Βερολίνο, 11 Ιουνίου 2018. Φωτο: Sean Gallup/Getty Images

Της Βασιλικής Σιούτη

Την ανάγκη φιλοτιμία ή, για να είμαστε πιο ακριβείς, επικοινωνία κάνει για άλλη μια φορά η κυβέρνηση. Κάθε φορά που η πραγματικότητα γκρεμίζει ένα κυβερνητικό αφήγημα, το Μέγαρο Μαξίμου σπεύδει να πλασάρει ένα καινούργιο. Για πολύ καιρό υποστήριζαν ότι αναγκάζονταν να παίρνουν σκληρά μέτρα, περιμένοντας την ελάφρυνση του χρέους, την οποία πίστευαν ότι στο τέλος θα επιβάλλει το ΔΝΤ, που προτιμούσαν, όπως έλεγαν, γιατί νόμιζαν ότι οι ΗΠΑ θα τους σώσουν.

Όσοι γνωρίζουν τους συσχετισμούς ισχύος, καθώς και το πώς παίζουν οι Γερμανοί, ήταν βέβαιοι για το αντίθετο. Ότι (και) στο τέλος, δηλαδή, θα γινόταν αυτό που θέλουν οι Γερμανοί. Ήταν σαφές από την αρχή, για όποιον δεν εθελοτυφλεί, ότι το Βερολίνο επιδίωκε να εφαρμοστούν τα μέτρα ακραίας λιτότητας που επέβαλλε το ΔΝΤ, αλλά όχι η ουσιαστική ελάφρυνση του χρέους, που θεωρεί επιτακτική. Αυτό ήταν το μεγάλο κόλπο του Σόιμπλε (και της Μέρκελ βεβαίως) και αυτό φαίνεται ότι συμβαίνει.

Η κυβέρνηση πήρε όλα τα μέτρα που αποτελούσαν την αρνητική πλευρά της συμφωνίας με το ΔΝΤ και τώρα που ήρθε η ώρα να δει τη θετική πλευρά (κούρεμα του χρέους), το ΔΝΤ αποχωρεί. Και η κυβέρνηση πανηγυρίζει! Κάπου στο Βερολίνο μάλλον χαμογελάει ικανοποιημένος ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε που, όταν επετεύχθη η συμφωνία με τον Αλέξη Τσίπρα, είπε «να δω τώρα πώς θα το παρουσιάσει στον ελληνικό λαό,» ενώ λίγο πριν είχε εκφράσει (όχι χωρίς καθόλου ειρωνεία) τη λύπη του για τον ελληνικό λαό που έχει τέτοιες πολιτικές ηγεσίες. Περισσότερα

Το μισογεμάτο, το μισοάδειο και… το πικρό ποτήρι

Σχολιάστε

Του Γιάννη Κιμπουρόπουλου

Από Eurogroup σε Eurogroup, άλλο ένα παζάρι της τελευταίας στιγμής μεταξύ των δανειστών για χρέος, μεταμνημονιακή επιτήρηση και ρόλο του ΔΝΤ

Μισογεμάτο ή μισοάδειο ήταν το ποτήρι του τελευταίου Eurogroup; Εξαρτάται από το ποιος ερωτάται και με ποια κριτήρια απαντά. 

Η κυβέρνηση μάλλον έχει τους περισσότερους λόγους να βλέπει το ποτήρι μισογεμάτο και κάτι παραπάνω, αφού η βασική εκκρεμότητα της ολοκλήρωσης του τρίτου μνημονίου δεν αφορά την ίδια, αλλά τις ισορροπίες μεταξύ ευρωπαϊκής τρόικας και ΔΝΤ, και ιδιαίτερα μεταξύ ΔΝΤ και γερμανικής ηγεσίας. Και η εκκρεμότητα αυτή αφορά στον μηχανισμό ελάφρυνσης του χρέους, τον χρόνο και τον τρόπο ενεργοποίησής του. Για τον ίδιο ακριβώς λόγο, Κομισιόν, Γαλλία και Γερμανία εντός του Eurogroup έχουν λόγο να βλέπουν μισοάδειο το ποτήρι της τελευταίας συνεδρίασης που ενέκρινε την τεχνική συμφωνία. Έστω κι αν ρητορικά μεταδίδουν αισιοδοξία για συνολική συμφωνία σε ένα μήνα. Το μόνο σίγουρο ότι, μισογεμάτο ή μισοάδειο το ποτήρι, το περιεχόμενό του παραμένει πικρό για την μεγάλη κοινωνική πλειοψηφία.   Περισσότερα

Ιταλική ώθηση στην αξιολόγηση

Σχολιάστε

του Γιάννη Κιμπουρόπουλου

Οι εξελίξεις στην γείτονα ενισχύουν τη βούληση των δανειστών για ολοκλήρωση – Παραμένουν όμως ανοικτές οι μεγάλες εκκρεμότητες για τον ρόλο του ΔΜΤ

Αν κυβέρνηση και κουαρτέτο έχουν ένα επιπλέον λόγο να αισιοδοξούν ότι η διαπραγμάτευση για την τέταρτη αξιολόγηση θα κλείσει χωρίς δραματικές τριβές και καθυστερήσεις, αυτός είναι… η Ιταλία. Η προοπτική σχηματισμού κυβέρνησης από το Κίνημα των Πέντε Αστέρων και την ακροδεξιά Λέγκα του Βορρά, με ένα πρόγραμμα που προκαλεί… ανατριχίλες στις Βρυξέλλες και άλλες ευρωπαϊκές πρωτεύουσες, εξελίσσεται σε ένα πολιτικό πλεονέκτημα για την αποφασιστική ώθηση της αξιολόγησης μέχρι το Eurogroup της ερχόμενης Πέμπτης (24/5). Η πιθανότητα να υπάρξει τεχνική συμφωνία κυβέρνησης και κουαρτέτου το σαββατοκύριακο είναι ισχυρή, έστω κι αν αυτό απαιτεί όχι μόνο την κυβερνητική προσήλωση στα συμφωνηθέντα, αλλά και κάποιες «εκπτώσεις» από την πλευρά των δανειστών στον όγκο των 88 προαπαιτουμένων. Το σενάριο να αποσπαστούν ορισμένα από αυτά από τα προαπαιτούμενα της τέταρτης αξιολόγησης και να μετατεθούν ως ορόσημα μεταμνημονιακής επιτήρησης εξετάζεται σοβαρά από τους δανειστές. Όχι μόνο για να αποκλειστούν ανεπιθύμητα «ατυχήματα». Αλλά και για να εμπλουτιστεί η ατζέντα της επιτήρησης μετά τον Αύγουστο, στο πλαίσιο του σχεδιαζόμενου σύνθετου και «ημιαυτόματου» μηχανισμού για το χρέος.

Οι ιταλικές παρενέργειες

Το γιατί οι εξελίξεις στην Ιταλία είναι παράγων που ευνοεί τις συγκλίσεις στην ελληνική αξιολόγηση είναι προφανές. Το πρόγραμμα που διέρρευσαν 5 Αστέρια και Λέγκα εγείρει ζητήματα αλλαγής συνθηκών, θίγει τα ιερά και τα όσια της Ευρωζώνης (το Σύμφωνο Σταθερότητας) και επιτρέπει την εισβολή «ελέφαντα στο δωμάτιο», δηλαδή του ιταλικού χρέους. Η απαίτηση να εξαιρεθούν –ουσιαστικά να διαγραφούν– από τον υπολογισμό του χρέους τα ιταλικά ομόλογα που έχει αγοράσει η ΕΚΤ (περίπου 240 δισ.) ήταν το βασικό ζήτημα που πρόσεξαν οι αγορές, προκαλώντας αναταράξεις και στα ομόλογα και στις συναλλαγματικές ισοτιμίες, πράγμα που επηρέασε και τα ελληνικά ομόλογα. Ακόμη κι αν οι επικεφαλής των δυο σχηματισμών, Σαλβίνι και Ντι Μάγιο, δεν πολυεννοούσαν αυτές τις εξαγγελίες, όπως αποδεικνύει αυτό που τελικώς ανακοίνωσαν, ο υπαινιγμός και μόνο ότι συζήτησαν κάτι «ανατρεπτικό», προκαλεί τα ανακλαστικά του σκληρού πυρήνα της Ευρωζώνης, ιδιαίτερα της γερμανικής ηγεσίας, και «καίει» ακόμη και τις μετριοπαθείς προτάσεις Κομισιόν-Μακρόν για αμοιβαιοποίηση μικρού μέρους του χρέους της νομισματικής ένωσης (συνθετικό ομόλογο). Περισσότερα

Σε Αργεντινή και Βραζιλία, η Λατινοαμερικανική Δεξιά στα καλύτερα της

Σχολιάστε

Του Λεωνίδα Βατικιώτη

Στο απόσπασμα του ΔΝΤ ξανά η Αργεντινή

Δύσκολα μπορεί να αμφισβητηθεί η δήλωση του νεοφιλελεύθερου δεξιού προέδρου της Αργεντινής, Μαουρίσιο Μάκρι, έστω κι αν ξεχείλιζε σκοπιμοτήτων καθώς με αυτήν επιχείρησε να χρυσώσει το χάπι της προσφυγής στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο και την έναρξη των συνομιλιών με τον μισητό διεθνή οργανισμό, το οποίο ειδικά στη χώρα που γέννησε το τάγκο και τον Τσε συναγωνίζεται σε δημοφιλία μόνο την …Αγγλία.

Είπε κατά λέξη: «Κατά τη διάρκεια των δύο τελευταίων χρόνων είχαμε ένα πολύ ευνοϊκό διεθνές πλαίσιο, αλλά σήμερα αυτό αλλάζει. Οι παγκόσμιες συνθήκες γίνονται ολοένα και πιο περίπλοκες λόγω πολλών παραγόντων: τα επιτόκια κι η τιμή του πετρελαίου αυξάνονται, τα νομίσματα των αναδυόμενων χωρών υποτιμούνται. Είναι μεταβλητές που δεν ελέγχουμε». Ισχύουν και με το παραπάνω οι αιτιάσεις του!!! Περισσότερα

Επιστροφή Αργεντινής στην πρέσα του ΔΝΤ

Σχολιάστε

Επιστροφή Αργεντινής στην πρέσα του ΔΝΤ - Media

Του Βασίλη Γαλούπη

Γιατί η οικονομία της βρίσκεται ξανά σε αδιέξοδο σαν να μην πέρασε μια μέρα.

Στις 8 Μαΐου κι ενώ το πέσο ήταν σε ελεύθερη πτώση, ο Πρόεδρος της Αργεντινής Μαουρίτσιο Μάκρι απευθύνθηκε μέσω τηλεοπτικού διαγγέλματος στους πολίτες της χώρας: Η κυβέρνηση ξεκίνησε επίσημα τη διαδικασία με το ΔΝΤ για άνοιγμα πιστοληπτικής γραμμής ώστε «να αποφευχθεί μια κρίση σαν αυτές που έχουμε αντιμετωπίσει στο παρελθόν».

Τα νέα για την είσοδο του ΔΝΤ σταθεροποίησαν το πέσο. Αλλά επανέφεραν επώδυνες μνήμες στον κόσμο και έβαλαν σε επισφαλή θέση το πολιτικό μέλλον του Προέδρου.

Η σχέση ΔΝΤ – Αργεντινής είναι ιδιαίτερα φορτισμένη. Πρακτικά η Αργεντινή φοβάται το ΔΝΤ και το ΔΝΤ την Αργεντινή. Η χώρα έχει μια ιστορία διαδοχικών οικονομικών κρίσεων. Η νυν κυβέρνηση επιχείρησε να εφαρμόσει οικονομικές «μεταρρυθμίσεις», αλλά δεν έλυσε κανένα πρόβλημα. Ελλείμματα ακατέβατα, πληθωρισμός που επιμένει, το εθνικό νόμισμα κατρακυλάει, συρρίκνωση αποθεματικών – όλα αυτά οδήγησαν επειγόντως στο ΔΝΤ. Περισσότερα

Αργεντινή; Σσστ. Τζιζ..

Σχολιάστε

του Διονύση Ελευθεράτου

Ο «φιλελές» Μάκρι καλεί ΔΝΤ  και «απορία ψάλτου βηξ»…

Βρίσκεστε, ας πούμε, στο Μπουένος Άιρες και αρχίζετε συζητήσεις για το ΔΝΤ, με τους περαστικούς. Οι περισσότεροι θα αντιδράσουν, τηρουμένων των αναλογιών, όπως θα έκαναν και κάτοικοι της Χιροσίμα, εάν τους μιλούσατε για την ατομική ενέργεια. Ίσως και εντονότερα, δοθέντος ότι δεν παρήλθαν καν δυο δεκαετίες από την οικονομική – κοινωνική καταστροφή, την οποία προκάλεσε στην Αργεντινή η μονεταριστική, απολύτως πιστή στις οδηγίες του ΔΝΤ, πολιτική του Κάρλος Μένεμ, στη δεκαετία του ’90.

Κι όμως… Τα περισσότερα ελληνικά ΜΜΕ περιβάλλουν με λακωνική ψυχρότητα την είδηση ότι κτυπά, τώρα, την πόρτα του ΔΝΤ η Αργεντινή. Η κατ’ εξοχή χώρα που έχει καταγραφεί παγκοσμίως από τον Δεκέμβριο του 2001 (χρεοκοπία, εξέγερση, αποκαθήλωση τεσσάρων προέδρων σε… 13 ημέρες) ως απόλυτη απομυθοποίηση του «ευαγούς» Ταμείου… Περισσότερα

Ένα παράδοξο τρικ νομιμοποίησης του ESM

Σχολιάστε

Toυ Γιάννη Κιμπουρόπουλου

Τι αποκαλύπτει το «Μνημόνιο Συνεννόησης» Κομισιόν – ESM για τον ρόλο τους στην τελετουργία της ενισχυμένης εποπτείας της Ελλάδας μετά τον Αύγουστο

Στις 27 Απριλίου, στις Βρυξέλλες, ανακοινώθηκε με πανηγυρικού ύφους δηλώσεις η υπογραφή «Μνημονίου Συνεννόησης» ανάμεσα στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή και τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Σταθερότητας, τον ESM. Το υπέγραψαν οι επίτροποι Β. Ντομπρόβσκις και Π. Μοσκοβισί για την Κομισιόν και ο διευθύνων σύμβουλος Κλάους Ρέγκλινγκ για τον ESM. Το μνημόνιο αυτό «επισημοποιεί την επιτυχή συνεργασία μας στο πλαίσιο των προγραμμάτων χρηματοδοτικής συνδρομής του ESM… Βασίζεται στις συμπληρωματικές ευθύνες και αρμοδιότητες της Επιτροπής και του ESM», είπε ο Ρέγκλινγκ, ενώ όλοι έσπευσαν να διευκρινίσουν ότι το Μνημόνιο δεν τροποποιεί το νομικό πλαίσιο που διέπει τα δυο όργανα και « δεν προδικάζει τυχόν περαιτέρω μεταρρύθμιση του ESM που μπορεί να συμφωνηθεί».

Εκ πρώτης όψεως είναι παράδοξη πρωτοβουλία. Τι νόημα έχει ένα «Μνημόνιο Συνεννόησης» τώρα, οκτώ χρόνια μετά την απόφαση ίδρυσης του ESM, έπειτα από 6 χρόνια λειτουργίας και συνεργασίας του με την Κομισιόν σε επτά προγράμματα – τα τρία στην Ελλάδα-; Γιατί τώρα, αφού βάσει της πρότασης της Κομισιόν, ο ESM- που μέχρι στιγμής λειτουργεί βάσει μιας διακρατικής συνθήκης και εκτός νομικού πλαισίου της Ε.Ε.- πρόκειται να ενταχθεί στις ευρωπαϊκές συνθήκες; Γιατί πρέπει να ξεκαθαρίσουν τους κανόνες συνεργασίας τους τα δυο κέντρα του ευρωπαϊκού «ιερατείου», εάν ο ESM πρόκειται πράγματι να εξελιχθεί σε Ευρωπαϊκό Νομισματικό Ταμείου ή κάτι παρεμφερές; Περισσότερα

Οι υποσημειώσεις του Eurogroup της Σόφιας

Σχολιάστε

Toυ Γιάννη Κιμπουρόπουλου

Κομισιόν, ΕΚΤ και ΔΝΤ σε δίλημμα συμβιβασμού με τη γερμανική αντιπρόταση για το ελληνικό χρέος- Από τον δημοσιονομικό κόφτη, στον… κόφτη ελάφρυνσης

«Λευκός καπνός» από το Eurogroup της Σόφιας δεν βγήκε, όσον αφορά το ελληνικό ζήτημα, ούτε αναμενόταν άλλωστε. Η συνεδρίαση είχε περισσότερη σημασία για την καταγραφή του κλίματος και για την αποσαφήνιση της δυνατότητας συμβιβασμών, κυρίως ανάμεσα στη γερμανική ηγεσία και το ΔΝΤ στο θέμα του χρέους και της μεταμνημονιακής εποπτείας. Άλλωστε, η ημερήσια διάταξη της συνεδρίασης είναι ενδεικτική του γεγονότος ότι όλες οι εξελίξεις στην Ευρωζώνη φιλτράρονται μέσα από την «αποκάλυψη» των γερμανικών προθέσεων: εκτός από το θέμα της Ελλάδας, οι υπουργοί Οικονομικών της Ευρωζώνης εξέτασαν το θέμα της τραπεζικής ένωσης, τη «δυναμική των μισθών στην Ευρωζώνη» (!) και τις προτεραιότητες της γερμανικής οικονομικής πολιτικής, που παρουσίασε ο Όλαφ Σολτς. Σ’ αυτές τις προτεραιότητες περιλαμβάνονται κι όλα τα γερμανικά «βέτο» σε κάθε μια από τις μεταρρυθμιστικές εκκρεμότητες της Ευρωζώνης.

Το Eurogroup παρέπεμψε όλες τις αποφάσεις για την ολοκλήρωση του Μνημονίου στη συνεδρίαση της 21ης Ιουνίου, ενώ για το χρέος ο επικεφαλής του Μάριο Σεντένο τόνισε – προς ικανοποίηση της γερμανικής πλευράς – «η τελική απόφαση θα ληφθεί αν χρειάζεται στο τέλος του προγράμματος, υπό την προϋπόθεση ότι θα εφαρμοστεί πλήρως το πρόγραμμα». Στις 14 Μαΐου θα έρθουν οι επικεφαλής του κουαρτέτου στην Αθήνα, για να ελεγχθεί η υλοποίηση των 88 προαπαιτούμενων της τέταρτης αξιολόγησης και να συνταχθεί «τεχνική συμφωνία». Περισσότερα

Ουάσιγκτον καλεί… Σόφια

Σχολιάστε

Του Γιάννη Κιμπουρόπουλου

Από το αβέβαιο παζάρι στη σύνοδο του ΔΝΤ στο Eurogroup της 27/4 –Το γερμανικό σενάριο «τεχνικής παράτασης» του Μνημονίου και η συνάρτηση χρέους και «εθνικού αναπτυξιακού σχεδίου»

Η ολική επαναφορά της γερμανικής ηγεσίας στις ευρωπαϊκές εξελίξεις είναι πια αισθητή σε όλα τα ανοικτά θέματα, με τη γνωστή γερμανική τακτική: επιβράδυνση, φρένο, αναβολή, πάγωμα. Ο Γάλλος πρόεδρος Ε. Μακρόν πήρε ήδη μια γεύση στη συνάντησή του με τη Μέρκελ στο Βερολίνο. Από το περίφημο σχέδιό του για τη μεταρρύθμιση της Ευρωζώνης είναι άγνωστο τι θα επιβιώσει μέχρι τον Ιούνιο, οπότε οι ηγέτες της Ε.Ε. καλούνται να πάρουν αποφάσεις.

Της ίδιας γερμανικής τακτικής αποτέλεσμα είναι και η εμφάνιση σεναρίων για παράταση του τρίτου Μνημονίου, που απορρίπτονται κατηγορηματικά από την κυβέρνηση, την Κομισιόν και τον πρόεδρο του Eurogroup. Αλλά στην πραγματικότητα οι τελικές επιλογές θα προκύψουν μόνο εφόσον αποσαφηνιστεί σε τι είδους συμβιβασμό θα καταλήξουν –αν καταλήξουν– ΔΝΤ και Ευρωπαίοι δανειστές για το θέμα του ελληνικού χρέους, ίσως αυτές τις ώρες που είναι σε εξέλιξη η σύνοδος του Ταμείου στην Ουάσιγκτον. Όλοι οι παίκτες είναι εκεί μέχρι την Κυριακή, ενώ το επόμενο ραντεβού τους είναι την ερχόμενη Παρασκευή, στο Eurogroup της Σόφιας.  Περισσότερα

Ελάφρυνση χρέους με «ρήτρα μεταρρυθμίσεων»

Σχολιάστε

Του Γιάννη Κιμπουρόπουλου

Το ότι το ελληνικό χρέος, το μακράν υψηλότερο της Ευρωζώνης, θα υποστεί με τον ένα ή τον άλλο τρόπο την τρίτη μεγάλη αναδιάρθρωση μέσα σε πέντε χρόνια είναι δεδομένο. Είναι ειλημμένη πολιτική απόφαση των δανειστών. Αλλά το πώς θα υλοποιηθεί αυτή η αναδιάρθρωση, υπό ποιους όρους θα γίνει και από ποιους μηχανισμούς εποπτείας της ελληνικής οικονομίας θα συνοδεύεται είναι αντικείμενο μιας περίπλοκης διαπραγμάτευσης μεταξύ των δανειστών που βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη. Το σίγουρο είναι ότι δίπλα στη «ρήτρα ανάπτυξης» που περιλαμβάνει η γαλλική πρόταση, ο μηχανισμός «αυτόματης ελάφρυνσης» σε περίπτωση χαμηλής ανάπτυξης θα προϋποθέτει μια ακόμη ρήτρα: τη «ρήτρα μεταρρυθμίσεων». Αυτή είναι η αδιαμφισβήτητη «εισφορά» του γερμανικού παράγοντα, από τη στιγμή που επανενεργοποιήθηκε με τον σχηματισμό κυβέρνησης στο Βερολίνο, με την επικουρία του γκρούπ των «σκληρών» της Ευρωζώνης.  Περισσότερα

Οι γερμανικοί αστερίσκοι στη γαλλική «λύση»

Σχολιάστε

Του Γιάννη Κιμπουρόπουλου

Σε πνεύμα… Σόιμπλε ο επιδιωκόμενος συμβιβασμός Βερολίνου -ΔΝΤ πάνω στο προωθούμενο σχέδιο αναδιάρθρωσης του ελληνικού χρέους

Η σκιά του Βόλφγκαγκ Σόιμπλε πέφτει βαριά πάνω από τις παρασκηνιακές διεργασίες για το μεταμνημονιακό μέλλον της Ελλάδας. Και μαζί της πέφτει η σκιά όλης της «βαθιάς» γερμανικής ελίτ που δηλώνει με κάθε ευκαιρία ότι δεν πρόκειται να επιτρέψει αποκλίσεις από τη στρατηγική της «σύνεσης» τόσο ειδικά για τη διαχείριση του ελληνικού ζητήματος, όσο και ευρύτερα για τη μεταρρύθμιση της Ευρωζώνης και τη θωράκισή της απέναντι σε οποιαδήποτε επόμενη κρίση.

Η διαρροή από τη γερμανική εφημερίδα Handelsblatt των σχεδίων ελάφρυνσης του ελληνικού χρέους που προτείνουν η γαλλική κυβέρνηση και ο ESM προκάλεσε ποικίλες και αντίρροπες αντιδράσεις. Από τη μια πλευρά οι αγορές έσπευσαν να επιβραβεύσουν τις προθέσεις, από τις οποίες προκύπτει μια αισθητή, αν και λογιστική ελάφρυνση του ελληνικού χρέους, με πτώση των αποδόσεων των δεκαετών ελληνικών ομολόγων κάτω από το 4%. Σε μια πιο προχωρημένη προσέγγιση, ρεπορτάζ του CNBC προέβαλε την εκτίμηση ότι ακόμη και αν προκύψουν πρόωρες εκλογές λίγο μετά την ολοκλήρωση του Μνημονίου, αυτό θα έδινε ώθηση στο ελληνικό χρηματιστήριο, είτε με Ν.Δ. είτε με ΣΥΡΙΖΑ στο προβάδισμα. Ήτοι, οι αγορές θεωρούν την Ελλάδα «πολιτικά ασφαλή». Όπως ανέφερε στο ρεπορτάζ αναλυτής της Societe Generale, «οι επενδυτές έχουν συνηθίσει πλέον τον ΣΥΡΙΖΑ και τον Τσίπρα». Περισσότερα

80 μέρες για το τέλος ή την ανανέωση μιας σχέσης…

Σχολιάστε

Του Γιάννη Κιμπουρόπουλου

Μια ερμηνεία για την αντιφατική στάση του ΔΝΤ – Οι σταθμοί και οι δείκτες που θα κρίνουν την έκβαση της αξιολόγησης και το εταιρικό σχήμα της μεταμνημονιακής εποπτείας

Αν υποθέσουμε ότι το ορόσημο της 21ης Ιουνίου είναι οριστικό και αμετάθετο για την ολοκλήρωση της τελευταίας αξιολόγησης, τότε Ευρωπαίοι δανειστές, ΔΝΤ και κυβέρνηση έχουν μπροστά τους ένα ασφυκτικό χρονοδιάγραμμα. Σε διάστημα μόλις 80 ημερών θα πρέπει όχι μόνο να έχουν νομοθετηθεί και υλοποιηθεί τα 88 προαπαιτούμενα της αξιολόγησης, σ’ ένα εσωτερικό και εξωτερικό περιβάλλον όλο και πιο πιεστικό και ασταθές για την κυβέρνηση, αλλά να έχει αποφασιστεί ο ακριβής ρόλος των επιτηρητών της χώρας στη μετά τρίτο Μνημόνιο εποχή. Εκεί τα πράγματα αποδεικνύονται πιο περίπλοκα ακόμη και από τη βαριά δουλειά της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ. Περισσότερα

Τι άφησε το ΔΝΤ στη Γουατεμάλα – Μια ματιά στο μέλλον μας! (βίντεο)

Σχολιάστε

Το «θαύμα» του ΔΝΤ στη Γουατεμάλα: Ένας στους δύο πεινάει αλλά η οικονομία ευημερεί!

Το συγκεκριμένο βιντεο ειναι απο την εκπομπη ΕΞΑΝΤΑ της ΝΕΤ. Στο site της ΝΕΤ το διέγραψαν. Δεν συμφερει βλεπεις κανεναν αφου το προπαγανδιστικο συστημα του ΔΝΤ είναι παντου. Περισσότερα

Από το γαλλικό κλειδί στο… γερμανικό

Σχολιάστε

Του Γιάννη Κιμπουρόπουλου

ΔΝΤ και Βερολίνο διασταυρώνονται ξανά στα σενάρια για χρέος και μεταμνημονιακή επιτήρηση – Ασφυκτικό χρονοδιάγραμμα 4ης αξιολόγησης και αυτοτελούς αξιολόγησης του ΔΝΤ

Τρεις παράγοντες που εξελίσσονται παράλληλα συγκλίνουν σε μια επιδείνωση του συνολικού πλαισίου στο οποίο η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ προσπαθεί να συντηρήσει την αισιοδοξία για «καθαρή έξοδο» από τα Μνημόνια: Πρώτη έρχεται η επικίνδυνη επιδείνωση των εξωτερικών σχέσεων, ιδιαίτερα με την Τουρκία, αλλά και του ευρύτερου διεθνούς κλίματος, με τελευταίο επεισόδιο τη «δυτική συσπείρωση» στη νέα αντιρωσική καμπάνια, μ’ αφορμή τη δηλητηρίαση του διπλού πράκτορα. Δεύτερη ακολουθεί η επιδείνωση στο εσωτερικό πολιτικό κλίμα, με προβλέψιμες και απρόβλεπτες αφορμές, όπως τελευταία η υπόθεση Σαββίδη. Τρίτος παράγοντας είναι το ίδιο το ασφυκτικό χρονοδιάγραμμα που θέτει το κουαρτέτο των δανειστών για ολοκλήρωση της τέταρτης αξιολόγησης.

Πρακτικά, οι Βρυξέλλες έχουν θέσει σε λειτουργία ένα χρονόμετρο αντίστροφης μέτρησης μέχρι την 21η Ιουνίου, καταληκτική ημερομηνία στην οποία το Eurogroup θα αξιολογήσει αν έχουν νομοθετηθεί και υλοποιηθεί τα 88 προαπαιτούμενα της τέταρτης αξιολόγησης. Αυτό προϋποθέτει εφαρμογή των περισσότερων μέχρι τον Μάιο, ώστε να προηγηθεί η τεχνική συμφωνία με το κουαρτέτο. Έτσι, οι 98 μέρες που υπολόγισε ο Μοσκοβισί στις αρχές της εβδομάδας, στην πραγματικότητα είναι λιγότερες από 50. Περισσότερα

Γερμανική σκιά στην «ειδική» επιτήρηση

Σχολιάστε

Του Γιάννη Κιμπουρόπουλου

Τον Απρίλιο, με το ντεμπούτο της νέας κυβέρνησης στο Βερολίνο, θα κριθούν το χρέος, το σχήμα της μεταμνημονιακής επιτροπεία, αλλά και το μέλλον της Ευρωζώνης

Το «κουτί της Πανδώρας» για το οποίο κάναμε λόγο στο προηγούμενο φύλλο του Δρόμου απελευθέρωσε περισσότερες ανεξέλεγκτες δυνάμεις απ’ όσες υπολογίζαμε. Στο συντριπτικό για τα «συστημικά» κόμματα αποτέλεσμα των ιταλικών εκλογών και στον εμπορικό πόλεμο που κήρυξε ο Τραμπ προστέθηκαν η οριστικοποίηση της συμφωνίας για μεγάλο συνασπισμό στη Γερμανία, η αρχή του τέλους της «έκτακτης» πολιτικής της ΕΚΤ και η δημόσια εμφάνιση της «συμμαχίας των Βορείων», οκτώ χωρών της Ε.Ε., κατά των προτάσεων Μακρόν για μεταρρύθμιση της Ευρωζώνης. Τα τρία τελευταία είναι απολύτως αλληλένδετα, μιας και καταδεικνύουν ότι η γερμανική ελίτ, με την από κοινού στήριξη χριστιανοδημοκρατών και σοσιαλδημοκρατών, έπειτα από πολύμηνη αδράνεια, επανενεργοποιείται στα κεντρικά ζητήματα της ευρωπαϊκής πολιτικής και επανέρχεται στις πάγιες θέσεις της. Δεν θέλει πολύ φαντασία για να υποθέσει κανείς ότι αυτή η εξέλιξη, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, θα επηρεάσει την «καθαρή» ή «βρόμικη» έξοδο από το τρίτο μνημόνιο.

Ο επόμενος μήνας επιφυλάσσει πυκνότερες εξελίξεις και αποκαλύψεις αληθινών προθέσεων. Όχι μόνο για το θέμα του ελληνικού χρέους, αλλά και για το «ειδικό» σχήμα μεταμνημονιακής επιτήρησης και για τη συνολική «μεταρρύθμιση» της Ευρωζώνης. Μέχρι να αποσαφηνιστεί το τοπίο, η κυβέρνηση οφείλει απλώς να «μπαζώνει» προαπαιτούμενα, ώστε να εκπληρώσει και τα 88 της τέταρτης αξιολόγησης, και ρευστότητα για το περίφημο μαξιλάρι ασφαλείας των 19-20 δισ. ευρώ

Περισσότερα

Μια de facto, σχεδόν… πέμπτη αξιολόγηση

Σχολιάστε

https://www.e-dromos.gr/wp-content/uploads/2018/03/euro.jpeg

Του Γιάννη Κιμπουρόπουλου

Ένα «κουτί της Πανδώρας» έχει ήδη ανοίξει, ένας «ασκός του Αιόλου» ενδέχεται ν’ ανοίξει την Κυριακή και να προκαλέσει αναταράξεις στη «χαμηλή πτήση» της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ προς την ολοκλήρωση του τρίτου Μνημονίου. Το πρώτο είναι, φυσικά, η επίσημη κήρυξη εμπορικού πολέμου από την αμερικανική κυβέρνηση, με την επιβολή δασμών στον χάλυβα και στο αλουμίνιο, στον οποίο η Ε.Ε. δηλώνει ήδη έτοιμη να προβεί σε «αντίποινα», με απρόβλεπτες συνέπειες στο αφήγημα της ευρωπαϊκής οικονομικής σταθερότητας. Ο δεύτερος είναι οι ιταλικές εκλογές της Κυριακής, το αποτέλεσμα των οποίων μπορεί να καταστήσει την πιο εκτεθειμένη οικονομία της Ευρωζώνης στο επόμενο μεγάλο πρόβλημά της. Περισσότερα

Παζάρι για την «κατάλληλη» εποπτεία

Σχολιάστε

Του Γιάννη Κιμπουρόπουλου

Η καθ’ ημάς Καθαρά Δευτέρα της 19ης Φεβρουαρίου, στις Βρυξέλλες είναι μια κανονική Δευτέρα που θα ρίξει φως ή σκιές στις προσδοκίες της «καθαρής εξόδου» από το Μνημόνιο. Η διπλή συνεδρίαση Eurogroup και ESM –πρακτικά, οι ίδιοι υπουργοί Οικονομικών της Ευρωζώνης απλώς θα συνεδριάσουν με διπλή ιδιότητα– θα εγκρίνει το επικαιροποιημένο Μνημόνιο που έχει διαμορφωθεί κατά την τρίτη αξιολόγηση, το οποίο θα κληθεί να συνυπογράψει η Κομισιόν, ανοίγοντας τον δρόμο για εκταμίευση μιας δανειακής υποδόσης 5,7 δισ., με την «ουρά» της, άλλο 1 δισ., να αφήνεται για τον Απρίλιο.

Οι τελευταίες εκκρεμότητες της τρίτης αξιολόγησης γίνεται προσπάθεια να κλείσουν μέχρι Δευτέρα, ώστε να μην απαιτηθεί νέα συνεδρίαση του ESM και να μείνει «καθαρός» ο διάδρομος για έναρξη της τελευταίας αξιολόγησης, που συνδέεται με μια ακόμη δανειακή δόση 11 δισ. ευρώ και ολοκλήρωση του Μνημονίου. Η επίσπευση της επίσκεψης του κουαρτέτου στην Αθήνα (26/2) δείχνει τη σπουδή των δανειστών να κλείσουν την ελληνική εκκρεμότητα.

Αλλά το πώς ακριβώς θα κλείσει είναι αντικείμενο τόσο δημόσιων όσο και παρασκηνιακών τριβών. Το πώς αυτές οι τριβές διαπερνούν τους 19 υπουργούς Οικονομικών της Ευρωζώνης και τις άλλες συνιστώσες του κουαρτέτου, το πώς επηρεάζει τον κυβερνητικό σχεδιασμό για «καθαρή έξοδο» θα φανεί και στη διπλή συνεδρίαση της Καθαράς Δευτέρας. Περισσότερα

Το χρέος ως εργαλείο μεταμνημονιακής επιτήρησης

Σχολιάστε

https://www.e-dromos.gr/wp-content/uploads/2018/02/euro.jpeg

Του Γιάννη Κιμπουρόπουλου

Οι σχεδιασμοί των δανειστών για μηχανισμό «αστυνόμευσης» της ανάπτυξης σε συνάρτηση με την ελάφρυνση του χρέους – Σενάρια για τον μελλοντικό ρόλο του ESM

Με το «μακεδονικό» να απειλεί να απορροφήσει όλη την ικμάδα του πολιτικού συστήματος σε σκιαμαχίες ή υπαρκτές αντιθέσεις, οι διεργασίες για τη μνημονιακή ολοκλήρωση και τη μεταμνημονιακή συνέχεια περνούν σε δεύτερη μοίρα, αν και βρίσκονται σε κρίσιμη καμπή. Οι βασικοί «παίκτες» –κυβέρνηση και εκπρόσωποι των δανειστών– συνέχισαν και αυτή την εβδομάδα να αντιπαραθέτουν σενάρια περί «καθαρής» ή «βρόμικης» εξόδου από τα μνημόνια, σ’ ένα περιβάλλον βολικά αδιάφορο για την πλειοψηφία της κοινής γνώμης. Περισσότερα

Το παγωμένο Νταβός «ζέστανε» το ΔΝΤ

Σχολιάστε

https://www.e-dromos.gr/wp-content/uploads/2018/01/7_%CE%9A%CE%99%CE%9C%CE%A0%CE%99.jpg

Του Γιάννη Κιμπουρόπουλου

Ενδείξεις ολικής επαναφοράς του Ταμείου στο Μνημόνιο, με ενισχυμένο ρόλο στο θέμα του χρέους, αλλά και στη μεταμνημονιακή εποπτεία της ελληνικής οικονομίας

Τα χιόνια του Νταβός δεν εμπόδισαν το ΔΝΤ να «ξεπαγώσει» την περίπλοκη σχέση του με το τρίτο Μνημόνιο, την ελληνική κυβέρνηση και τους Ευρωπαίους δανειστές. Παρότι στις δημόσιες δηλώσεις τους τόσο η διευθύντρια του ΔΝΤ Κριστίν Λαγκαρντ όσο και ο επικεφαλής οικονομολόγος του Μορίς Όμπστφελντ δεν πρόσθεσαν κάτι περισσότερο από την επωδό «μεταρρυθμίσεις και χρέος», ενισχύονται οι ενδείξεις ότι η ηγεσία του Ταμείου, για λόγους που δεν σχετίζονται αποκλειστικά με την Ελλάδα, προκρίνει την πλήρη συμμετοχή του στο πρόγραμμα, με πιθανή εκταμίευση και του δανείου 1,6 δισ. ευρώ που προς το παρόν ισχύει στα χαρτιά. Τα χιόνια του Νταβός φαίνεται να έχουν παγώσει το μέχρι πρότινος επικρατέστερο σενάριο συναινετικού διαζυγίου ΔΝΤ – Ευρωζώνης, με πρόωρη εξόφληση από τον ESM των δανείων ύψους 11,5 δισ. που έχει χορηγήσει μέχρι τώρα στην Ελλάδα. Περισσότερα

Τυνησία: Οργισμένη επέτειος μιας χαμένης Άνοιξης

Σχολιάστε

Του Λεωνίδα Βατικιώτη

Το 2011, ήταν ο δικτάτορας Μπεν Αλί, που συγκέντρωσε επάνω του όλη την οργή των κατοίκων της Τυνησίας, με αφορμή την απόφαση ενός πλανόδιου πωλητή – απόφοιτου διδασκαλικής ακαδημίας στις 8 Ιανουαρίου να καεί ζωντανός όταν ξυλοκοπήθηκε και ταπεινώθηκε από αστυνομικούς δίνοντας έτσι τα έναυσμα για να ξεσπάσει η Αραβική Άνοιξη που τάχιστα μεταδόθηκε από τη Λιβύη μέχρι το Μπαχρέιν.

Αυτό, ωστόσο που κανείς δεν μπορούσε να προβλέψει πριν επτά χρόνια είναι ότι παρά τις ελπίδες που δημιουργήθηκαν και τα ποτάμια αίματος που χύθηκαν, η μοναδική χώρα στην οποία η Αραβική Άνοιξη άφησε το δημοκρατικό της αποτύπωμα (τερματίζοντας μια δικτατορία που διήρκεσε 25 ολόκληρα χρόνια) ήταν η χώρα από την οποία ξεκίνησε. Προβλέψιμο από μια άποψη, λόγω της μακράς δημοκρατικής παράδοσης της Τυνησίας καθώς, αν κι είναι ελάχιστα γνωστό, συγκαταλέγεται στις χώρες που πρώτες απαγόρευσαν τη δουλεία (20 χρόνια πριν από τις ΗΠΑ), ενώ είναι η πρώτη χώρα του αραβικού κόσμου που υιοθέτησε σύνταγμα. Ποτέ ωστόσο η Αραβική Άνοιξη, ακόμη και στην Τυνησία που διένυσε την μεγαλύτερη απόσταση δεν έφτασε μέχρι τέλους ικανοποιώντας και τα οικονομικά αιτήματα που πυροδότησαν την έκρηξή της. Έτσι φθάνουμε επτά χρόνια μετά με όλη τη χώρα να συγκλονίζεται από διαδηλώσεις, που ξέσπασαν την 1η Ιανουαρίου. Αυτή τη φορά όμως δεν ήταν ο Μπεν Αλί, αλλά το ΔΝΤ και η Παγκόσμια Τράπεζα που προκάλεσαν την οργή των κατοίκων της Τυνησίας. Περισσότερα

Ευκολότερη πλέον η ζωή των δανειστών

Σχολιάστε

ΔΝΤ

Του Γιώργου Σταματόπουλου

Κατανοώ ότι είναι οχληρές δηλώσεις σαν αυτές του (κυνικού και ανάγωγου) Γερούν Ντάισεμπλουμ: «Η ζωή μας έγινε ευκολότερη με τον κ. Τσίπρα και τον κ. Τσακαλώτο». Αυτό σημαίνει ότι με τους προηγούμενους τα είχαν βρει κάπως μπαστούνια ή τελοσπάντων συναντούσαν μια κάποια αντίσταση.

Τώρα όλα είναι εύκολα, εκνευριστικά εύκολα, ακόμη και για τα τζιμάνια των δανειστών· θα περίμεναν, υποθέτει κανείς, μια κάποια άρνηση στην απαίτησή τους να καταργηθεί (σχεδόν) το ιερό δικαίωμα στην απεργία όπως και η «θεσμοθέτηση» ηλεκτρονικών πλειστηριασμών χωρίς τη δυνατότητα αυτού που κινδυνεύει να χάσει το σπίτι του να παρευρίσκεται στη διαδικασία και με πάνοπλους ένστολους να προστατεύουν τους χώρους όπου εκτελούνται οι ανήθικοι αυτοί πλειστηριασμοί. Περισσότερα

Μνημονιακό φάρμακο ή νεοφιλελεύθερη βαριά ασθένεια;

1 σχόλιο

του Καλλίνικου Νικολακόπουλου*

Ο εθελόδουλος μνημονιακός διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδας (ΤτΕ) Γιάννης Στουρνάρας, έχει επανειλημμένα δικαιώσει τους δανειστές ενοχοποιώντας την Ελλάδα. Κατά την άποψή του, τα μνημόνια 1, 2 και 3, που έχουν επιβληθεί στην Ελλάδα την τελευταία επταετία από τους ευρωπαίους ‘εταίρους’, δεν είναι υπεύθυνα για τη φοβερή και αέναη κατάρρευση της ελληνικής οικονομίας από το 2010 μέχρι και τώρα, ούτε για τη σημερινή μη ορατή στο άμεσο μέλλον σταθεροποίηση και ανάκαμψή της. Διατείνεται ότι τα επιβληθέντα μνημόνια και οι ακολουθούμενες μνημονιακές πολιτικές δεν ήταν ποτέ μέρος του προβλήματος, αλλά αποτελούν μέρος της λύσης του. Με την ίδια συλλογιστική, επιμένει ότι η πολιτική που έχει συρρικνώσει την οικονομία ήταν ‘δυσάρεστη’, αλλά ‘απαραίτητη’ για τη θεραπεία των παθογενειών που είχαν συσσωρευθεί από τις προηγούμενες ελληνικές κυβερνήσεις, αλλά και από την ελληνική κοινωνία που επέμενε να συντηρεί με δανεικά ένα βιοτικό επίπεδο που ήταν υπέρτερο των δυνάμεών της. Ο ίδιος θεωρεί ότι για την ελληνική κρίση δεν είναι υπεύθυνες οι ελληνικές τράπεζες, γιατί δεν την πυροδότησαν, αλλά ευθύνεται το δημοσιονομικό αδιέξοδο που οδήγησε σε πτώση όλη την ελληνική οικονομία, πλήττοντας τη χρηματοπιστωτική σταθερότητα και τις τράπεζες.

Η αυθαίρετη ερμηνεία του δημιουργεί με αφάνταστη ευκολία ενόχους και θύματα, που τιμωρούνται για ατασθαλίες στις οποίες δεν συμμετείχαν ποτέ και δεν γνώριζαν ούτε εξ αποστάσεως. Το 2013 ακόμη και ο τότε διευθυντής μελετών του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου (ΔΝΤ) Ολιβιέ Μπλανσάρ, απέδωσε σε γνωστή έκθεσή του τη βαθειά ύφεση της ελληνικής οικονομίας στην υποεκτίμηση των υφεσιακών επιπτώσεων από τα σκληρότατα μέτρα ακραίας λιτότητας των μνημονίων και όχι τόσο στην υπερχρέωσή της. Τα αντίστοιχα μνημονιακά προγράμματα που εφαρμόσθηκαν στις Ιρλανδία, Πορτογαλία και Κύπρο, δεν έφθασαν ποτέ την ακραία σκληρότητα, εκδικητικότητα και βιαιότητα των ελληνικών. Ενώ στην Ελλάδα οι επιβληθείσες περικοπές μισθών και συντάξεων άγγιξαν το 50%, σε αυτές τις χώρες δεν ξεπέρασαν το 10-15%. Η ελληνική ύφεση παραμένει μέχρι και τώρα βαθύτερη και η ανεργία η υψηλότερη στην ευρωζώνη κι αυτό δεν οφείλεται στο αρχικό ύψος του χρέους, αλλά στην αναποτελεσματικότατη κακοδιαχείρισή του από τα τρία μνημόνια και με την αδιαμφισβήτητη συνέργεια των ελληνικών κυβερνήσεων. Περισσότερα

Με τις πλάτες ΕΚΤ και ΔΝΤ…

Σχολιάστε

https://www.e-dromos.gr/wp-content/uploads/2017/12/stournaras-gragi.jpeg

του Γιάννη Κιμπουρόπουλου

Η «ρουκέτα» Στουρνάρα διασταυρώνεται με ρητούς και υπόρρητους σχεδιασμούς των δανειστών για τη μεταμνημονιακή επιτήρηση της χώρας

Η πορεία για την ολοκλήρωση της μνημονιακής οκταετίας, με κάποιας μορφής έξοδο από την μνημονιακή επιτήρηση, φαίνεται μη αναστρέψιμη. Με τον ένα ή τον άλλο τρόπο τον προσεχή Αύγουστο ο κύκλος της βίαιης προσαρμογής που επιβλήθηκε στην Ελλάδα –υπό ένα καθεστώς απόλυτης εξαίρεσης από κάθε θεσμικό, διεθνές ή ευρωπαϊκό, πλαίσιο– θα κλείσει. Το πώς ακριβώς θα κλείσει δεν είναι ακόμη σαφές. Η «καθαρή έξοδος» που ευαγγελίζεται η κυβέρνηση σημαίνει τη μετάβαση σε ένα καθεστώς επιτήρησης που δεν είναι ακόμη διαμορφωμένο. Η ευρωπαϊκή «κανονικότητα» στο σύνολό της είναι υπό διαπραγμάτευση, στο πλαίσιο της συζήτησης για τη μεταρρύθμιση της Ευρωζώνης που ήδη άνοιξε και, θεωρητικά θα ολοκληρωθεί μέχρι τον Ιούνιο του 2018. Ποιο πλέγμα εξουσίας και με ποιες ισορροπίες ανάμεσα στους επιμέρους πόλους του –την Κομισιόν, τον πιθανό υπουργό Οικονομικών της Ευρωζώνης, τον ESM στην εκδοχή του Ευρωπαϊκού Νομισματικού Ταμείου και την ΕΚΤ–  θα ασκεί την επιτήρηση στην ελληνική και κάθε «αποκλίνουσα» οικονομία δεν το γνωρίζουμε ακόμη. Περισσότερα

Older Entries Newer Entries