Αρχική

Νέα εποχή για ΕΕ, με Ευρωπαϊκό Νομισματικό Ταμείο

Σχολιάστε

Του Λεωνίδα Βατικιώτη

Μια καινούργια αρχή στα εσωτερικά πράγματα της Ευρωπαϊκής Ένωσης και όχι μόνο της ευρωζώνης σηματοδοτεί ο «Οδικός Χάρτης» που έδωσε στη δημοσιότητα ο Ζαν Κλοντ Γιουνκέρ την Τετάρτη 6 Δεκεμβρίου.

Δύο είναι οι σημαντικότερες προτάσεις που συμπεριλαμβάνει, ως εξειδίκευση των όσων έχουν ήδη προταθεί (πχ. με την έκθεση των 5 προέδρων το 2015) και αποφασισθεί (πχ. για την εμβάθυνση της Οικονομικής και Νομισματικής Ένωσης τον Μάιο του 2017), με χρονικό ορίζοντα μόλις το 2018. Συγκεκριμένα, ο μετασχηματισμός του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας σε Ευρωπαϊκό Νομισματικό Ταμείο και ο διορισμός ευρωπαίου υπουργού Οικονομίας και Οικονομικών, ο οποίος θα συνδυάζει τα καθήκοντα του επιτρόπου Οικονομίας και του προέδρου του Συμβουλίου υπουργών Οικονομικών της ευρωζώνης (Γιούρογκρουπ). Περισσότερα

Advertisements

Τι μας περιμένει μετά το μνημόνιο

Σχολιάστε

Τι μας περιμένει μετά το μνημόνιο - Media

Ποια σενάρια συζητούνται στις Βρυξέλλες και τι προβλέπουν για την επιτροπεία

«Λοιπόν, δεν ξέρω αν το προσέξατε, αλλά είμαστε μια ωραία ατμόσφαιρα, είμαστε». Η πασίγνωστη φράση του Ντίνου Ηλιόπουλου, βγαλμένη από τον ελληνικό κινηματογράφο, κολλάει… γάντι στην προκειμένη περίπτωση.

Σαν να μην υπάρχουν τα 95 προαπαιτούμενα, σαν να μην είναι διάχυτη η ανησυχία σχετικά με το κατά πόσο θα ξεκινήσουν εγκαίρως οι ηλεκτρονικοί και λοιποί πλειστηριασμοί, σαν να μην πρέπει να εκτελεστεί ένας δύσκολος προϋπολογισμός όπως αυτός του 2018, εμείς συζητάμε από τώρα δημοσίως την «επόμενη ημέρα των μνημονίων», την «καθαρή έξοδο» και το «τέλος της κρίσης».

Και αν αυτό συνέβαινε μόνο εντός των τειχών, δεν θα προξενούσε καμία εντύπωση. Το θέμα είναι ότι, αυτή τη φορά, στη δημιουργία της… ωραίας ατμόσφαιρας συμβάλλουν και οι δανειστές. Το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο δεν πιέζει, οι ευρωπαϊκοί θεσμοί εμφανίζονται αισιόδοξοι ότι όλα θα γίνουν στην ώρα τους και γενικώς καλλιεργείται ένα κλίμα ότι «όλα θα πάνε καλά». Περισσότερα

«Υβριδική» μεταμνημονιακή εποχή

Σχολιάστε

«Υβριδική» μεταμνημονιακή εποχή

Του Γιάννη Κιμπουρόπουλου

Οι δανειστές αποδραματοποιούν την αξιολόγηση και σκηνοθετούν μια ακόμη «πρωτότυπη» για την Ευρωζώνη λύση επιστροφής της Ελλάδας στις αγορές

Το τι σημαίνει η εφαρμογή των Μνημονίων και των επαχθών τους δεσμεύσεων, ακόμη κι αν το τυπικό τέλος τους επέλθει στις 21 Αυγούστου 2018, όπως περίπου διθυραμβικά προεξοφλεί η Κομισιόν δια του εκπροσώπου της, αποκαλύπτεται από ποικίλες ανυποψίαστες πηγές. Για παράδειγμα, η ιδιωτικοποίηση των 14 περιφερειακών αεροδρομίων αποδεικνύεται χρυσοτόκος όρνιθα για τη γερμανική Fraport, που σύμφωνα με τα αποτελέσματα 9μήνου που ανακοίνωσε, από την «επένδυσή» της στην Ελλάδα εξασφάλισε τα 2/3 της αύξησης των εσόδων της και το 80% της αύξησης της κερδοφορίας της. Αν σε μόλις μισό χρόνο έβγαλε κέρδη από τα 14 αεροδρόμια 180 εκατ. ευρώ, αυτό σημαίνει ότι σε 4 χρόνια το πολύ θα έχει αποσβέσει το τίμημα του 1,2 δισ. ευρώ. Περισσότερα

Σύγχυση ρόλων, «φίλων» και αντιπάλων

Σχολιάστε

Σύγχυση ρόλων, «φίλων» και αντιπάλων

Του Γιάννη Κιμπουρόπουλου

Τα ραντεβού με τη «συγκαταβατική» Λαγκάρντ στην Ουάσιγκτον και ο χρησμός για το πλεόνασμα του 2018 σκιαγραφούν το υπό διαμόρφωση καθεστώς μετα-μνημονιακής επιτήρησης

Ακόμη και με το ένα πόδι έξω από το τρίτο Μνημόνιο, σύμφωνα με την «ατάκα» του υπουργού Οικονομίας Ε. Τσακαλώτου, το ΔΝΤ κρατάει ουσιαστικά τη μπαγκέτα της τρίτης αξιολόγησης. Πώς ακριβώς σκοπεύει να τη χρησιμοποιήσει ίσως γίνει ελάχιστα πιο σαφές την ερχόμενη Δευτέρα, όταν η επικεφαλής του Κριστίν Λαγκάρντ συναντηθεί με τον πρωθυπουργό Αλ. Τσίπρα στην Ουάσιγκτον. Προοίμιο αυτής της συνάντησης –για την οποία είχε προηγηθεί και άτυπη πρόσκληση επίσκεψης της Λαγκάρντ στην Αθήνα, αλλά χωρίς ανταπόκριση– ήταν η δημόσια «αναμέτρηση» ανάμεσα στις προβλέψεις του προϋπολογισμού του 2018 που κατήρτισε η κυβέρνηση και τις σταθερά πιο απαισιόδοξες εκτιμήσεις του ΔΝΤ για τον ρυθμό ανάπτυξης και τα πλεονάσματα.

Η «αναμέτρηση» επί των προβλέψεων δεν είχε την οξύτητα προηγούμενων επεισοδίων. Το ΔΝΤ δεν είπε κάτι νέο, παρά επέμεινε στην εκτίμηση ότι το πλεόνασμα του 2018 δεν πρόκειται να ξεπεράσει το 2,2% του ΑΕΠ, έναντι μνημονιακής δέσμευσης 3,5%. Το ενδιαφέρον στοιχείο είναι ότι στην ερμηνευτική της δημόσια παρέμβαση, η οποία προβάλλεται ως θετική από την κυβέρνηση, η Κριστίν Λαγκάρντ επέμεινε ότι το Ταμείο δεν ζητά νέα δημοσιονομικά μέτρα για επίτευξη του υψηλού στόχου για το πλεόνασμα, αλλά προσαρμογή του δανειστή ESM στον «ρεαλιστικό» στόχο του Ταμείου για το πλεόνασμα, δηλαδή το 2,2% του ΑΕΠ το 2018. «Αν η Ελλάδα εκπληρώσει πλήρως τις πολιτικές δεσμεύσεις της και επιτύχει το δημοσιονομικό στόχο του Ταμείου (σ.σ. πλεόνασμα 2,2% του ΑΕΠ), και την ίδια στιγμή αποτύχει στους στόχους του προγράμματος του ESM (σ.σ. 3,5%), τότε οι Ευρωπαίοι έχουν συμφωνήσει ότι η πρόσβαση της Ελλάδος στις δόσεις του ESM θα συνεχιστεί και ότι οι στόχοι του προγράμματος του ESM θα επανεξεταστούν», είπε η Λαγκάρντ. Περισσότερα

«Δεν νομίζω ότι το ευρώ είναι ένα βιώσιμο νόμισμα»

Σχολιάστε

Αν Πέτιφορ

Tου Τάσου Τσακίρογλου

Η Βρετανή οικονομολόγος Αν Πέτιφορ, ειδική στο θέμα του δημόσιου χρέους, αναλύει το πώς οι παρασιτικές δραστηριότητες του χρηματοπιστωτικού τομέα υπονομεύουν την παραγωγική οικονομία και υποσκάπτουν τα δημοκρατικά θεμέλια των σημερινών κοινωνιών. Εκτιμά ότι μόνο μια διαγραφή μεγάλου μέρους του ελληνικού χρέους μπορεί να το καταστήσει βιώσιμο.

• Βασικό θέμα του 23ου Συνεδρίου για μια Εναλλακτική Οικονομική Πολιτική στην Ευρώπη είναι το ερώτημα: «Μπορεί ακόμα να σωθεί η Ευρώπη; Οι επιπλοκές μιας Ευρώπης πολλών ταχυτήτων». Ποια είναι η απάντησή σας;

Είμαι λιγάκι απαισιόδοξη. Μπορεί να υπάρχει η δυνατότητα να σωθεί η Ένωση, αλλά δεν ξέρω εάν αυτή θα είναι μια ισχυρή Ένωση. Δεν πιστεύω ότι το ευρώ είναι ένα βιώσιμο νόμισμα. Τα νομίσματα για να είναι βιώσιμα πρέπει να υποστηρίζονται από φορολογούμενους σε όλες τις περιοχές που το κάθε νόμισμα καλύπτει και, ενώ υπάρχει μια σιωπηρή πεποίθηση ότι η ΕΚΤ καλύπτεται απ’ όλους τους φορολογούμενους και κυρίως από τους Γερμανούς, ωστόσο δεν είναι τόσο σαφές όσον αφορά, για παράδειγμα, τη Βρετανία. Μια και το ανέφερα αυτό, είχα κάνει την απαισιόδοξη πρόβλεψη για το ευρώ και αποδείχτηκε ότι είχα άδικο. Περισσότερα

Το deal ΕΚΤ-ΔΝΤ και η εν αναμονή αξιολόγηση

Σχολιάστε

Το deal ΕΚΤ-ΔΝΤ και η εν αναμονή αξιολόγηση

Του Γιάννη Κιμπουρόπουλου

Το υπόρρητο πολιτικό σκεπτικό του συμβιβασμού Ντράγκι-Λαγκάρντ για τις τράπεζες – Η γερμανική εκκρεμότητα αυξάνει τους… νεκρούς χρόνους και βαραίνει την ατζέντα των προαπαιτούμενων

Θεωρητικά, μετά το συμβιβασμό ΕΚΤ-ΔΝΤ για το θέμα των ελληνικών τραπεζών, οι επικεφαλής του κουαρτέτου είναι πολιτικά έτοιμοι να έρθουν στην Αθήνα για την επίσημη εκκίνηση της τρίτης αξιολόγησης, υπό την προϋπόθεση ότι θα κοπούν εντός Οκτωβρίου οι «ουρές» της δεύτερης αξιολόγησης (εξόφληση ληξιπρόθεσμων οφειλών του δημοσίου, ώστε να εκταμιευτεί η υποδόση των 800 εκατ.).

Ωστόσο, οι εξελίξεις στη Γερμανία και το άγνωστο χρονοδιάγραμμα σχηματισμού κυβέρνησης στο Βερολίνο προκαλούν φρενάρισμα, αν όχι και πάγωμα της διεργασίας. Είναι εξαιρετικά απίθανο ο -κατά πληροφορίες- προσωρινός υπουργός της Γερμανίας Πέτερ Αλτμάιερ (διευθυντής του γραφείου της Καγκελαρίας, από τους στενότερους συνεργάτες της Μέρκελ) να αναλάβει ευθύνες αποφάσεων σε ευαίσθητα πεδία για τα οποία οι υποψήφιοι κυβερνητικοί εταίροι της Μέρκελ έχουν προ πολλού δηλώσει τα «βέτο» τους. Περισσότερα

Περιμένοντας τον νέο(;) Γερμανό ξενοδόχο…

Σχολιάστε

Περιμένοντας τον νέο(;) Γερμανό ξενοδόχο…

Του Γιάννη Κιμπουρόπουλου

Τα σενάρια για τη σύνθεση της επόμενης κυβέρνησης στο Βερολίνο επηρεάζουν καταλυτικά τις παράλληλες διαπραγματεύσεις για την αξιολόγηση και τη «νέα Ευρωζώνη»

Ένας συνδυασμός δηλώσεων και κινήσεων Ευρωπαίων αξιωματούχων προδίδουν την επιδίωξή τους σταδιακά να περιθωριοποιηθεί η ελληνική κρίση ως συστατικό στοιχείο της ευρωπαϊκής πολιτικής. Ο πρόεδρος του Eurogroup Γερούν Ντάισελμπλουμ, που αναμένεται τη Δευτέρα στην Αθήνα, βλέπει «ιδανικά» να κλείνει η τρίτη αξιολόγηση μέχρι το τέλος του έτους.

Τη Δευτέρα, επίσης, ανακοινώνεται στις Βρυξέλλες επισήμως η έξοδος της Ελλάδας από τη διαδικασία υπερβολικού ελλείμματος, έπειτα από σχεδόν 9 χρόνια. Θα παραμείνει, βεβαίως, σε καθεστώς ενισχυμένης επιτήρησης για πολλά πολλά χρόνια μέχρι την αποπληρωμή του 75% του χρέους της, αλλά επικοινωνιακά ο συμβολισμός είναι αξιοποιήσιμος. Αξιοσημείωτη είναι και η δήλωση του επικεφαλής του ESM, Κλάους Ρέγκλινγκ, ότι ο μηχανισμός πριμοδοτεί μάλλον μια «καθαρή έξοδο» από το Μνημόνιο τον Αύγουστο του 2018 και δεν επιθυμεί συνέχιση της χρηματοδοτικής εξάρτησης της Ελλάδας από προληπτική πιστωτική γραμμή ή κάποιο άλλο εργαλείο του ESM. Περισσότερα

Πατάει γκάζι ο Τσίπρας στον αντιλαϊκό οδοστρωτήρα

Σχολιάστε

Του Γεράσιμου Λιβιτσάνου

Πώς μία αξιολόγηση – «διαπραγμάτευση» με τους δανειστές, που περιλαμβάνει ένα ακόμη πακέτο σκληρών μέτρων και νομοθετήματα κατάργησης συνδικαλιστικών δικαιωμάτων, θα περάσει …στα μαλακά; Αυτό είναι το μόνο πράγμα που απασχολεί αυτή την περίοδο τα κυβερνητικά επιτελεία. Μάλιστα ένας επιπλέον πονοκέφαλος για την ηγετική κυβερνητική ομάδα είναι το πώς θα εντάξει «στα γεμάτα» στη συγκεκριμένη αποστολή όλα τα κυβερνητικά στελέχη. Κάπου εδώ «κολλάει» και το συνοφρυωμένο ύφος με το οποίο απευθύνθηκε στο τελευταίο υπουργικό συμβούλιο ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας στους υπουργούς του. Το ουσιαστικό μήνυμα είναι πως …κανείς δεν θα γλιτώσει από τη “ρετσινιά” του υπουργού που εφάρμοσε νεοφιλελεύθερα μέτρα. Μήνυμα σαφές κυρίως για όσους θέλουν να διατηρήσουν όσο γίνεται αλώβητο το προφίλ τους.

Στην ουσία της διαπραγμάτευσης τώρα, πολλά θα ακουστούν για τη συμμετοχή ή όχι του ΔΝΤ, ενώ τα σενάρια περί ανασχηματισμού θα απασχολούν ανά τακτά διαστήματα την επικαιρότητα. Όμως ούτε ανασχηματισμός θα γίνει άμεσα, όπως φαίνεται, ούτε πρόκειται να διαφοροποιηθούν οι πολιτικές που θα κληθεί να συμφωνήσει και να υλοποιήσει η κυβέρνηση από την διαπραγμάτευση ΕΕ και ΔΝΤ. Αντιθέτως. Περισσότερα

Η αξιολόγηση και το αφεντικό της «μεταμνημονιακής» Ελλάδας

Σχολιάστε

Του Γιάννη Κιμπουρόπουλου

Αντιφατικά και αλληλοαναιρούμενα μηνύματα από την ηγεσία του υπ. Οικονομικών – Σκληρό μεν, υπ’ ατμόν δε το ΔΝΤ – Η Ελλάδα πρώτος «πελάτης» του κυοφορούμενου EMF

Είναι τουλάχιστον παράδοξο το γεγονός ότι το υπουργείο Οικονομικών, αμέσως μετά την άφιξη των τεχνικών κλιμακίων του κουαρτέτου στην Αθήνα, επέλεξε να εκπέμψει, και μάλιστα ταυτόχρονα, τόσο αντιφατικά και αλληλοαναιρούμενα μηνύματα για την κατάσταση της οικονομίας.

Από τη μια μεριά, σε μακροσκελέστατη επίσημη ανακοίνωση με πλήθος στοιχείων για όλους τους βασικούς μακροοικονομικούς και δημοσιονομικούς δείκτες, επιχειρήθηκε η τεκμηρίωση της «αλλαγής σελίδας» και της οριστικής στροφής στην ανάπτυξη, προαναγγέλλοντας μάλιστα αύξηση-έκπληξη του ΑΕΠ το τρίτο τρίμηνο του έτους. Περισσότερα

Στις μεγάλες ελεγκτικές ο έλεγχος των οφειλών του Δημοσίου;

Σχολιάστε

του Γιώργη Τερζάκη

Εν όψει του νέου Μνημονίου που θα συνάψει η Ελλάδα με το ΔΝΤ, ο πρωθυπουργός σε συνεργασία με τον Υπουργό Οικονομικών έστειλαν στις 12 Ιουλίου επιστολή προς το Ταμείο με την οποία αναλαμβάνουν συγκεκριμένες δεσμεύσεις, τις οποίες θα υλοποιήσει η Κυβέρνηση προκειμένου να συμμετάσχει το ΔΝΤ στο ελληνικό πρόγραμμα.

Η επιστολή, την οποία υπογράφει επίσης κι ο διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδας, Γ. Στουρνάρας (μάλλον ως ο άνθρωπος του ΔΝΤ στην Αθήνα), αποκαλύφθηκε από την εφημερίδα Καθημερινή.

Μεταξύ των 21 δεσμεύσεων περιλαμβάνεται και ο διορισμός …ανεξάρτητων ελεγκτών για την εκκαθάριση των ληξιπρόθεσμων οφειλών του Δημοσίου προς τον ιδιωτικό τομέα. Περισσότερα

Lehman Brothers: Το χρονικό μιας νεκρανάστασης

Σχολιάστε

του Δημήτρη Κούλαλη

ΕΛΛΟΓΑ ΠΑΡΑΛΟΓΑ

 «Φόβοι», «ύφεση», «διάσωση». «Και τώρα οι απώλειες εκτός Αμερικής». «Μεγάλες αγορές της περιοχής, όπως αυτή της Ιαπωνίας και του Χονγκ Κονγκ, έκλεισαν εκατοντάδες βαθμούς κάτω». «Η Γουόλ Στριτ όπως την ξέραμε θα πάψει να υπάρχει». «Πολλοί Ευρωπαίοι φοβούνται ότι τελικά εκείνοι θα πληρώσουν το τίμημα της κρίσης των στεγαστικών στις ΗΠΑ».

«Αυτό που ξεκίνησε ως μια φθορά ορισμένων τομέων της αμερικανικής αγοράς “subprimes”, η οποία θα μπορούσε να συγκρατηθεί σχετικά εύκολα, δημιούργησε μεταστάσεις και οδήγησε στη μεγάλη αποδιάρθρωση ευρύτερων αγορών (του πιστωτικού και του χρηματοδοτικού κλάδου), με αποτέλεσμα να απειλούνται στο εξής οι μακροοικονομικές προοπτικές, τόσο στις Ηνωμένες Πολιτείες, όσο και στον υπόλοιπο κόσμο» (Global Stability Report, ΔΝΤ, Απρίλιος 2008).

***

Λέξεις και φράσεις πανικού και προβληματισμού διαδέχονταν η μια την άλλη στα πρωτοσέλιδα των «Financial Times» (FT), της «Wall Street Journal», στα τηλεοπτικά πάνελ του BBC, του CNN, του CNBC· στα συμβούλια και στις ανακοινώσεις του ΔΝΤ, της ΠΤ, της Κομισιόν· σε όλη τη βιτρίνα του σύγχρονου καπιταλισμού. Περισσότερα

Το κουαρτέτο που έγινε… κουιντέτο

Σχολιάστε

του Γιάννη Κιμπουρόπουλου

Οι αγορές αναγορεύτηκαν επίσημα σε πέμπτο επιτηρητή του Μνημονίου – Οι παρενέργειες της συνέργειάς τους με το ΔΝΤ, τη γερμανική ηγεσία, την ΕΚΤ και το «μοντέλο ανάπτυξης»

Από μιαν άποψη η έκδοση του νέου πενταετούς ομολόγου με επιτόκιο αισθητά μικρότερο από αυτό του 2014 ήταν επίτευγμα. Όχι στο πλαίσιο μιας στενά τεχνικής σύγκρισης ανάμεσα στα δυο εγχειρήματα -απ’ αυτή τη σκοπιά μπορεί κανείς να αντιτείνει τις πολλαπλάσιες προσφορές που έγιναν για το ομόλογο Σαμαρά (περί τα 20 δισ.) ή τα καλύτερα spreads έναντι των επιτοκίων των γερμανικών ομολόγων προ του QE.

Περισσότερο ενδιαφέρον έχει το πολιτικό πλαίσιο της τωρινής εξόδου στις αγορές: είναι μάλλον πρωτοφανές σε συνθήκες capital controls οι «αγορές» να αναλαμβάνουν το ρίσκο αγοράς χρέους, κι ακόμη πιο πρωτοφανές είναι να αγνοούν επιδεικτικά την εκτίμηση του ΔΝΤ ότι αυτό είναι «εξαιρετικά μη βιώσιμο», αλλά και την αντίστοιχη αμφιβολία που εκφράζει η ΕΚΤ, διατηρώντας τα ελληνικά ομόλογα εκτός ποσοτικής χαλάρωσης. Τον Απρίλιο του 2014 τόσο η ΕΚΤ όσο και το ΔΝΤ χαρακτήριζαν ακόμη, τυπικά τουλάχιστον, «βιώσιμο» το ελληνικό χρέος. Περισσότερα

Ένα χάδι και… έξι πετριές από το ΔΝΤ

Σχολιάστε

του Γιάννη Κιμπουρόπουλου

Χλιαρή διευκόλυνση για έξοδο στις αγορές – Η έγκριση της «προληπτικής συμφωνίας» αναθερμαίνει παλιά κι ανοίγει νέα μέτωπα έναντι της Ελλάδας και των δανειστών της

Παγερά αδιάφορους άφηναν μέχρι χθες τους λίγους παίκτες της αγοράς ελληνικών ομολόγων τα… ψυχρά ρεύματα που εκπέμφθηκαν από την Ουάσιγκτον, την έδρα του ΔΝΤ. Η απόφαση του Εκτελεστικού Συμβουλίου του Ταμείου για την επί της αρχής έγκριση προληπτικής συμφωνίας ύψους 1,6 δισ. και, κυρίως, η έκθεση για το «εξαιρετικά μη βιώσιμο» ελληνικό χρέος έχουν προεξοφληθεί από τους ενδιαφερόμενους για «τζόγο» στα ελληνικά ομόλογα, που κράτησαν τις αποδόσεις τους στο δελεαστικό –γι’ αυτούς- επίπεδο του 5,3%.

Το ΔΝΤ, παρά το γεγονός ότι δεν άλλαξε ούτε κεραία στις αρνητικές εκτιμήσεις του για τη δυναμική του ελληνικού χρέους, απέφυγε να έρθει σε σύγκρουση με τους επισπεύδοντες των αγορών. Έτσι, η απόφασή του δεν θέτει συγκεκριμένη προθεσμία εντός της οποίας οι Ευρωπαίοι δανειστές πρέπει να αποφασίσουν τα νέα μέτρα ελάφρυνσης, με την απειλή ανάκλησης της συμφωνίας. Θεωρητικά αυτό μπορεί να γίνει οποτεδήποτε μέχρι τις 31/8/2018, οπότε λήγει η συμφωνία- η ίδια η έκθεση του Ταμείου αναφέρεται σε «επόμενους μήνες». Περισσότερα

Ξεμπροστιάστηκε το παραμύθι περί «ανάπτυξης» και «εξόδου στις αγορές»

Σχολιάστε

του Γεράσιμου Λιβιτσάνου

Οι εργαζόμενοι και τα λαϊκά στρώματα θα συνεχίσουν να βρίσκονται ανάμεσα στις «συμπληγάδες» του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου και της Ευρωπαϊκής Ένωσης, με την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ να είναι ο εντολοδόχος-διαχειριστής των επιλογών τους που θα γίνονται όλοένα και πιο ακραίες.

Αυτή την πραγματικότητα απεικονίζει –με κυνικό μάλιστα τρόπο– η δημοσιοποίηση της έκθεσης του ΔΝΤ για τη βιωσιμότητα του ελληνικού χρέους που συνιστά καταρχάς συμφωνία με την ελληνική κυβέρνηση. Αν και το ταμείο δεν ξεκαθαρίζει τη θέση του για την μελλοντική εμπλοκή του ή όχι στο ελληνικό πρόγραμμα, ωστόσο αποσαφηνίζει πως οποιαδήποτε εξέλιξη περνά μέσα από την παγίωση και επέκταση των αντιλαϊκών πολιτικών με έμφαση στην περαιτέρω μείωση του εργατικού κόστους. Τα περί πιστοληπτικής γραμμής στήριξης 1,6 δισ. ευρώ είναι προφανώς δευτερεύουσας σημασίας, ενώ το ΔΝΤ φρόντισε να ξεκαθαρίσει ότι όλα τα προβλεπόμενα μέτρα της συμφωνίας του Eurogroup της 15ης Ιουνίου θα εφαρμοστούν το 2019 χωρίς τα πολυθρύλητα «αντίμετρα» που …πάνε γι’ αργότερα. Περισσότερα

Όλα τα λεφτά

Σχολιάστε

Το δντ ανακοίνωσε τελικά την πολυ-αναμενόμενη στάση του σε ότι αφορά την συμμετοχή του στο «πρόγραμμα διάσωσης της ελλάδας»: φεύγει, σε αργή κίνηση. Δεν λέει «φεύγω» άμεσα. Απλά βάζει τους γνωστούς όρους του για το «θα μπορούσα να μείνω» που όλοι ξέρουν ότι δεν πρόκειται να ευοδωθούν. Είναι «θέμα χρόνου» που θα έλεγαν και οι εσκιμώοι.

Τυπικά το συμβούλιο του δντ έδωσε την έγκρισή του για πιθανή συμμετοχή του δντ, με ένα δάνειο 1,8 δις δολαρίων εάν το ελληνικό χρέος γίνει διαχειρίσιμο. Αλλά οι όροι διαχειρισιμότητας που βάζει είναι οι γνωστοί. Όχι μόνο κάποιου είδους «ξαλάφρωμα» αλλά και οι θρυλικές «μεταρρυθμίσεις» που η Αθήνα δεν πρόκειται να κάνει. Συνεπώς, πίσω απ’ τις γραμμές της ανακοίνωσης, και χωρίς κραυγαλέες διατυπώσεις, το δντ υποδεικνύει το αναμενόμενο: συνεχίστε την διάσωση χωρίς εμάς. Περισσότερα

Παράδοξη πλειοδοσία στο πείραμα των αγορών

Σχολιάστε

Του Γιάννη Κιμπουρόπουλου

Γιατί ο σκληρός πυρήνας των δανειστών ευνοεί τη δοκιμαστική έξοδο – Η αδημονία της επιχειρηματικής ελίτ και ο γρίφος του ΔΝΤ

«Να βγει κανείς ή να μη βγει;» Το… διασκευασμένο αλά ελληνικά σεξπιρικό δίλημμα εξακολουθεί και βασανίζει την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, το κουαρτέτο, τις αγορές κι ένα πλήθος παραγόντων του χρηματοπιστωτικού συστήματος που έχει εμπλακεί με ζήλο στη διχοστασία για το αν η Ελλάδα πρέπει να αποπειραθεί και πότε δοκιμαστική έξοδο στις αγορές, όχι απλώς πολύ πριν την ολοκλήρωση του προγράμματος, αλλά ακόμη και τις προσεχείς εβδομάδες. Αν δεν επρόκειτο για μια συρρικνωμένη και καθημαγμένη από σχεδόν μια δεκαετία εξουθενωτικής λιτότητας οικονομία όπως η ελληνική, θα νόμιζε κανείς ότι το debate αφορά την Κίνα, τις ΗΠΑ ή τη Γερμανία που, όταν δανείζονται το κάνουν σε τεράστια μεγέθη, δεκάδων δισ., όχι 2-3 δισ.

Η διάταξη των δυνάμεων σ’ αυτή τη διχοστασία είναι αρκετά περίεργη. Η Κομισιόν, για παράδειγμα, παρουσίασε ευθέως την εισήγησή της για έξοδο της χώρας από τη διαδικασία υπερβολικού ελλείμματος, στην οποία βρίσκεται από το 2008, ως μια από τις προϋποθέσεις για την έξοδο της Ελλάδας στις αγορές. Ο επίτροπος Ντομπρόβσκις μίλησε φανερά ενθαρρυντικά σε αυτή την κατεύθυνση. Ο ίδιος ο πρόεδρος της Κομισιόν Ζαν Κλοντ Γιούνκερ, κατά την επίσκεψή του στη Θεσσαλονίκη, αν και δεν αναφέρθηκε ευθέως στα σενάρια δανεισμού από τις αγορές, υπογράμμισε με πολλούς τρόπους την «επιστροφή στην κανονικότητα». Περισσότερα

Επιστολή του ΣΕΒ στο ΔΝΤ δια χειρός Τσίπρα

Σχολιάστε

Του Λεωνίδα Βατικιώτη

Μνημείο όχι μόνο επιδείνωσης της θέσης των εργαζομένων αλλά και πολιτικής εξαπάτησης είναι η επιστολή που έστειλε η κυβέρνηση, με τις υπογραφές της Αγίας Τριάδας της δημοσιονομικής σταθερότητας (πρωθυπουργού, υπουργού Οικονομικών και διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδας) στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο.

Αρκεί να ανατρέξει κανείς σε όσα κατά καιρούς υποστήριζε ο ΣΥΡΙΖΑ για το ΔΝΤ.

Αρχικά ο ίδιος ο Αλ. Τσίπρας δήλωνε ότι η Ελλάδα δεν επιθυμεί την παραμονή του ιμπεριαλιστικού οργανισμού στο πρόγραμμα. Αντιλαμβανόμενος πλήρως την αποστροφή που προκαλεί το ΔΝΤ στην κοινωνία ο πρωθυπουργός ήθελε να αποκλείσει τη συμμετοχή του για να εμφανίσει μετά ως πολιτική επιτυχία κι ελάφρυνση των μνημονιακών υποχρεώσεων ένα δάνειο αποκλειστικά και μόνο εκ μέρους των Ευρωπαίων. Κι ας περιελάμβανε τις ίδιες αντιλαϊκές προϋποθέσεις! Η μάχη αφορούσε τις εντυπώσεις… Περισσότερα

Φιλελευθερισμός και Δικαιοσύνη

Σχολιάστε

Του Κώστα Λουλουδάκη (Ιουλιανού)

Στην πρόσφατη ιστορία, οι δίδυμοι οργανισμοί, ΔΝΤ και Παγκόσμια Τράπεζα έχουν παράσχει «δάνεια» και τεχνογνωσία σε δικτατορικά και φασιστικά καθεστώτα σε όλον τον κόσμο, ξεκινώντας από το Ζαΐρ- Κονγκό του Μομπούτου, στο ρατσιστικό  κράτος της Νότιας Αφρικής του Φρεντερίκ Ντε Κλερκ,  στη φασιστική Χιλή του Πινοσέτ, συμπεριλαμβανομένων και της Αργεντινής του φασίστα Βιντέλα, της Βενεζουέλας, της Βολιβίας, της Αϊτής του αγαπημένου φασίστα του Ρόναλντ Ρήγκαν Φρανσουά Ντιβαλιέ, ακόμα και στην Ινδονησία του αιμοσταγή, αμερικανοκίνητου Σουχάρτο. Το τίμημα που πλήρωσαν οι λαοί των χωρών αυτών ήταν η λεηλασία των φυσικών και δημόσιων  πόρων από λίγες πολυεθνικές εταιρείες, οι οποίες κατεύθυναν τα κέρδη σε φορολογικούς και νομικούς παραδείσους, ενώ οι λαοί κλήθηκαν να εξοφλήσουν ένα χρέος, που αποτελεί το ορατό σύμβολο της υποταγής τους στα συμφέροντα χρηματοπιστωτικών κύκλων και στον επενδυτικό οικονομικό υπόκοσμο.

Σήμερα, πρόεδρος του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου είναι η  glamorous  και μόνιμα μαυρισμένη Κριστίν  Λαγκάρντ η οποία, ειρήσθω εν παρόδω,  έχει αδυναμία στην μπουτίκ του οίκου Chanel, στα ρούχα Ventilo  και  Austin Reed. Α! Για τσάντα προτιμά τις Birkin ή Kelly της Hermès.

Τον Δεκέμβριο του 2016 η glamorous Λαγκάρντ καταδικάστηκε από γαλλικό δικαστήριο για την υπόθεση επιδιαιτησίας της αγωγής της πρώην κρατικής τράπεζας Credit Lyonnais εις βάρος του επιχειρηματία Μπερνάρ Ταπί, χωρίς ωστόσο να της επιβληθεί ποινή, ούτε θα αναγραφεί  ο,τιδήποτε στο ποινικό μητρώο της! Περισσότερα

Από την ευφορία του Λουξεμβούργου στη δυσθυμία του Λαγονησίου

Σχολιάστε

 του Γιάννη Κιμπουρόπουλου

Η παρέλαση του κουαρτέτου από το συνέδριο του Economist έριξε νέες σκιές στη συμφωνία του Eurogroup – Τα ενεργά ρήγματα μεταξύ των δανειστών και η αυτολογοκρισία μέχρι τις γερμανικές εκλογές

Η διαπραγμάτευση για τη δεύτερη αξιολόγηση που έκλεισε πριν 15 μέρες στο Λουξεμβούργο, ξανάνοιξε διάπλατα τις προηγούμενες μέρες μέσω… Λαγονησίου. Το συνέδριο του Economist αποτέλεσε πρώτης τάξεως ευκαιρία για τους δανειστές, ιδιαίτερα τον ESM (δηλαδή το Eurogroup) και το ΔΝΤ, να ξεδιπλώσουν τις ανοικτές διαφωνίες τους, δημιουργώντας σοβαρές αμφιβολίες για την «αποτελεσματικότητα» της συμφωνίας της 15/6.

Το ΔΝΤ, δια της Βέλια Βελκουλέσκου, αμφισβήτησε τα θεμελιώδη της συμφωνίας, την οποία υποτίθεται ότι χαιρέτισε το Ταμείο και η Κριστίν Λαγκάρντ προσωπικά: το ΔΝΤ δεν πιστεύει ότι μακροπρόθεσμα η Ελλάδα μπορεί να πετύχει πλεονάσματα άνω του 1,5% και ανάπτυξη άνω του 1% (σε αντίθεση με τις προβλέψεις της συμφωνίας για 2% και 1,5% αντίστοιχα), αμφιβάλλει για την αποτελεσματικότητα του συμφωνημένου πλεονάσματος 3,5% μέχρι το 2022, ακόμη κι αν αυτό επιτευχθεί, θεωρεί ότι μακροπρόθεσμα η Ελλάδα θα βρεθεί ενώπιον μεγάλου δημογραφικού κενού (άρα, θα έχει εκ νέου πρόβλημα με το ασφαλιστικό) και υπογραμμίζει ότι το θέμα του ελληνικού χρέους πρέπει να αντιμετωπιστεί «άπαξ και δια παντός». Το πιο ενδιαφέρον στοιχείο των προειδοποιήσεων του ΔΝΤ είναι ότι, εάν οι Ευρωπαίοι δανειστές δεν παράσχουν τη σαφήνεια που ζητάει το Ταμείο για τα μεσοπρόθεσμα μέτρα του χρέους, στις 27 Ιουλίου θα είναι δύσκολο να πάρει απόφαση για την «κατ’ αρχήν έγκριση», τη συμφωνία «stand by χρηματοδότησης». Τότε, ποιος ο λόγος να υπογράψει η Ελλάδα το ξεχωριστό Μνημόνιο με το ΔΝΤ (MFEP) που προετοιμάζεται πυρετωδώς; Περισσότερα

IMF 1+2

Σχολιάστε

Ενώ παραμένει η εκκρεμότητα της απόφασης του εκτελεστικού συμβουλίου του δντ για το αν θα συνεχίσει να (ψευτο)συμμετέχει στο «ελληνικό πρόγραμμα διάσωσης», δύο (σχετικές με το θέμα) προχθεσινές ερωταπαντήσεις του υπ.οικ. των ηπα Steve Mhuchin προβλήθηκαν από ντόπια καθεστωτικά μήντια σαν καταφατική απάντηση της Ουάσιγκτον (στο ερώτημα της συμμετοχής).

Όπως συμβαίνει συνήθως, είτε από δόλο είτε από τεμπελιά, τα σχετικά δημοσιεύματα «απόκοψαν» τις ερωταπαντήσεις απ’ το γενικό πλαίσιο του “briefing” του λευκού οίκου, στις 29 Ιούνη, με βασικό ερωτώμενο τον Mhuchin. Το θέμα της ενημέρωσης τύπου ήταν οι κυρώσεις που αποφάσισε να επιβάλει το αμερικανικό υπουργείο οικονομικών σε μία κινεζική (κρατική) τράπεζα, σε μία ναυτιλιακή, και σε 2 κινέζους ceo – κατηγορώντας τους για σχέσεις με την Πγιονγκγιάνγκ. Πρόκειται για σοβαρό ζήτημα που αφορά τις σινο-αμερικανικές σχέσεις. Περισσότερα

Project yunanistan

Σχολιάστε

Ευτυχώς που ο εξοχότατος πρωθυπουργός διαβλέπει κύμα επενδύσεων. Πρόκειται για το ίδιο άτομο που νωρίς την άνοιξη του 2016 διέβλεπε (με την ίδια κατηγορηματικότητα) ότι «το ελατήριο της ελληνικής ανάπτυξης» πρόκειται να εκτονωθεί / εκσφενδονηθεί μετά το Πάσχα (του 2016). Ε, δύο χρόνια πάνω δύο κάτω, μέσα είναι…

Για έναν περίεργο και προφανώς ανθελληνικό λόγο οι διεθνείς ατζέντηδες του εμπορίου χρήματος κρίνουν τα πράγματα αλλιώς. Κάτι τους έχει πιάσει: συνιστούν ο ένας μετά τον άλλο στο δντ (τελευταίο ως τώρα το καταραμένο bloomberg) να την κάνει απ’ το ελληνικό πρόγραμμα· και να την κάνει χτες! Περισσότερα

Is this a joke?

Σχολιάστε

Αν παρακολουθείτε το θέμα (έχουμε τις αμφιβολίες μας, με όλο το συμπάθειο…) σίγουρα θεωρείτε ότι το δντ είναι η Lagarde, και άμα αυτή πει κάτι, πάει τέλειωσε.

Ντάξει, βολικό. Αλλά δεν είναι έτσι ακριβώς. Η Lagarde είναι «εκτελεστική ceo» και οι ιδέες της πρέπει να εγκρίνονται από το δ.σ. Το οποίο (σύμφωνα με την καθεστωτική δημοσιογραφία)… έως τις 27 Ιουλίου αναμένεται να εγκρίνει την “επι της αρχής” νέα δανειακή συμφωνία – αυτήν με τον κωδικό “πήραμε αυτά που θέλαμε”. Περισσότερα

Το κεντρί

Σχολιάστε

Υπάρχει άλλο ένα θέμα, που στα γενικά του χαρακτηριστικά είναι πολύ σοβαρότερο απ’ το προηγούμενο: η στάση του δντ και ειδικά η άποψη της Ουάσιγκτον γι’ αυτήν· σε σχέση με την «μικρή ασθενή». Μιλώντας ψυχρά και ιστορικά δεν ανήκει στις αρμοδιότητες του δντ το να διαπραγματεύεται με διάφορους συν-πιστωτές τις αναγκαιότητες των εκλογικών τους κύκλων και να παίρνει «δημιουργικά ασαφείς» αποφάσεις με βάση αυτούς τους κύκλους. Ωστόσο αυτό κάνει πλέον, μέσω της επικεφαλής του Christine Lagarde: “ναι, μεν, το ελληνικό χρέος δεν είναι διαχειρίσιμο, οπότε το δντ θα έπρεπε να αποκλείσει την χρηματοδοτική συμμετοχή του στο πρόγραμμα διάσωσης· αλλά μπορεί κάποια στιγμή να γίνει διαχειρίσμο, οπότε συνεχίζει να συμμετέχει (χωρίς λεφτά, σε αναμονή), εντός, εκτός και επί τα αυτά”.

Αυτή η ερμαφρόδιτη κατάσταση δημιουργεί όντως προβλήματα σε έναν καπιταλιστικό οργανισμό που φτιάχτηκε για να έχει παγκόσμια εμβέλεια, αλλά χάνει σταθερά την κεντρικότητά του εδώ και χρόνια: μπορεί να χρησιμοποιηθεί και σαν “προηγούμενο”. Διαφωνίες (και απόψεις υπέρ της αποχώρησης απ’ το “ελληνικό πρόγραμμα” μετά το 2012) υπήρχαν και πριν· αλλά ο “μεγαλύτερος μέτοχος”, η Ουάσιγκτον, επί διοίκησης Ομπάμα, έριχνε το βάρος του υπέρ της παραμονής, μ’ όλο αυτό το ασαφές καθεστώς. Περισσότερα

«Διαπραγμάτευση» με ορίζοντα το 2060

Σχολιάστε

Του Παύλου Δερμενάκη

Απόλυτη συμμόρφωση για να εξασφαλιστεί η… δόση

Βρισκόμαστε λίγες μέρες πριν από μια ακόμα συνεδρίαση του Eurogroup και εν όψει αποφάσεων για θέματα που σημαδεύουν τη ζωή ακόμα και των επόμενων γενιών. Όπως συμβαίνει όλα τα μνημονιακά χρόνια, ιδιαίτερα όμως επί κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, τα αποτελέσματα κάθε κύκλου «διαπραγμάτευσης» είναι εκ των προτέρων γνωστά.

Η κυβέρνηση, στο πλαίσιο του επικοινωνιακού παιχνιδιού στο εσωτερικό, διαμορφώνει κλίμα αναμονής για τα τρία θέματα, των οποίων επιδιώκει τη ρύθμιση: α) Ολοκλήρωση της δεύτερης αξιολόγησης για την αποδέσμευση δόσης 9,5 δισ. ευρώ, ώστε να πληρωθούν οι υποχρεώσεις του Ιουλίου προς τους δανειστές, β) έγκριση όποιας απόφασης κρίνουν σκόπιμη οι δανειστές για μεσοπρόθεσμα μέτρα για το χρέος, και γ) αξιοποίηση της όποιας απόφασης για το χρέος, προκειμένου να επιτευχθεί συμμετοχή στην «ποσοτική χαλάρωση» (Q.E.) και μελλοντικά έξοδος στις αγορές για νέο δανεισμό.

Όποιες και αν είναι οι τελικές αποφάσεις των δανειστών, είτε στις 15 Ιουνίου είτε αργότερα, είναι σίγουρο ότι θα πληρωθούν ακριβά από τον λαό για πολλά χρόνια. Διότι, όπως δείχνουν τα πράγματα, οδηγούμαστε στο όνομα των όποιων μέτρων για το χρέος σε νέα μνημονιακή περίοδο μέχρι το 2060. Περισσότερα

Ξέχασαν το χρέος, τρέχουν για τη δόση (τους)

Σχολιάστε

του Παύλου Δερμενάκη

Υπαναχωρήσεις και ψέματα μπροστά στα αδιέξοδα

Η κυβέρνηση Τσίπρα αφού έστησε μια κακόγουστη παράσταση περί βέβαιης μείωσης του χρέους για να συσπειρώσει την Κοινοβουλευτική Ομάδα και να ψηφίσει το 4ο μνημόνιο, στη συνέχεια υποχρεώθηκε σε πλήρη αναδίπλωση. «Κατάπιε» το αίτημα για τη ρύθμιση του χρέους και παρουσίασε νέους στόχους μιας «καλής, όχι τέλειας, συμφωνίας» κατά Τσακαλώτο, με στόχο πια: α) την εξασφάλιση της δόσης, β) τη συμμετοχή στην ποσοτική χαλάρωση (QE) της ΕΚΤ και γ) την έξοδο στις αγορές.

Η αναγκαιότητα της εξασφάλισης της δόσης, των 7,2 δισ. ευρώ, ώστε να εξοφληθούν οι υποχρεώσεις που λήγουν τον προσεχή Ιούλιο είναι προφανής. Στην πραγματικότητα, η εκταμίευση της δόσης και η αποφυγή μιας άτακτης χρεοκοπίας αποτελούν το μοναδικό κοινό σημείο μεταξύ κυβέρνησης και δανειστών. Όλα τα άλλα αποτελούν το «πλασέμπο» μιας εικονικής πραγματικότητας αναγκαίας να τροφοδοτήσει το παραμύθι της διαπραγμάτευσης. Περισσότερα

Older Entries