Αρχική

Project yunanistan

Σχολιάστε

Ευτυχώς που ο εξοχότατος πρωθυπουργός διαβλέπει κύμα επενδύσεων. Πρόκειται για το ίδιο άτομο που νωρίς την άνοιξη του 2016 διέβλεπε (με την ίδια κατηγορηματικότητα) ότι «το ελατήριο της ελληνικής ανάπτυξης» πρόκειται να εκτονωθεί / εκσφενδονηθεί μετά το Πάσχα (του 2016). Ε, δύο χρόνια πάνω δύο κάτω, μέσα είναι…

Για έναν περίεργο και προφανώς ανθελληνικό λόγο οι διεθνείς ατζέντηδες του εμπορίου χρήματος κρίνουν τα πράγματα αλλιώς. Κάτι τους έχει πιάσει: συνιστούν ο ένας μετά τον άλλο στο δντ (τελευταίο ως τώρα το καταραμένο bloomberg) να την κάνει απ’ το ελληνικό πρόγραμμα· και να την κάνει χτες! Περισσότερα

Is this a joke?

Σχολιάστε

Αν παρακολουθείτε το θέμα (έχουμε τις αμφιβολίες μας, με όλο το συμπάθειο…) σίγουρα θεωρείτε ότι το δντ είναι η Lagarde, και άμα αυτή πει κάτι, πάει τέλειωσε.

Ντάξει, βολικό. Αλλά δεν είναι έτσι ακριβώς. Η Lagarde είναι «εκτελεστική ceo» και οι ιδέες της πρέπει να εγκρίνονται από το δ.σ. Το οποίο (σύμφωνα με την καθεστωτική δημοσιογραφία)… έως τις 27 Ιουλίου αναμένεται να εγκρίνει την “επι της αρχής” νέα δανειακή συμφωνία – αυτήν με τον κωδικό “πήραμε αυτά που θέλαμε”. Περισσότερα

Το κεντρί

Σχολιάστε

Υπάρχει άλλο ένα θέμα, που στα γενικά του χαρακτηριστικά είναι πολύ σοβαρότερο απ’ το προηγούμενο: η στάση του δντ και ειδικά η άποψη της Ουάσιγκτον γι’ αυτήν· σε σχέση με την «μικρή ασθενή». Μιλώντας ψυχρά και ιστορικά δεν ανήκει στις αρμοδιότητες του δντ το να διαπραγματεύεται με διάφορους συν-πιστωτές τις αναγκαιότητες των εκλογικών τους κύκλων και να παίρνει «δημιουργικά ασαφείς» αποφάσεις με βάση αυτούς τους κύκλους. Ωστόσο αυτό κάνει πλέον, μέσω της επικεφαλής του Christine Lagarde: “ναι, μεν, το ελληνικό χρέος δεν είναι διαχειρίσιμο, οπότε το δντ θα έπρεπε να αποκλείσει την χρηματοδοτική συμμετοχή του στο πρόγραμμα διάσωσης· αλλά μπορεί κάποια στιγμή να γίνει διαχειρίσμο, οπότε συνεχίζει να συμμετέχει (χωρίς λεφτά, σε αναμονή), εντός, εκτός και επί τα αυτά”.

Αυτή η ερμαφρόδιτη κατάσταση δημιουργεί όντως προβλήματα σε έναν καπιταλιστικό οργανισμό που φτιάχτηκε για να έχει παγκόσμια εμβέλεια, αλλά χάνει σταθερά την κεντρικότητά του εδώ και χρόνια: μπορεί να χρησιμοποιηθεί και σαν “προηγούμενο”. Διαφωνίες (και απόψεις υπέρ της αποχώρησης απ’ το “ελληνικό πρόγραμμα” μετά το 2012) υπήρχαν και πριν· αλλά ο “μεγαλύτερος μέτοχος”, η Ουάσιγκτον, επί διοίκησης Ομπάμα, έριχνε το βάρος του υπέρ της παραμονής, μ’ όλο αυτό το ασαφές καθεστώς. Περισσότερα

«Διαπραγμάτευση» με ορίζοντα το 2060

Σχολιάστε

Του Παύλου Δερμενάκη

Απόλυτη συμμόρφωση για να εξασφαλιστεί η… δόση

Βρισκόμαστε λίγες μέρες πριν από μια ακόμα συνεδρίαση του Eurogroup και εν όψει αποφάσεων για θέματα που σημαδεύουν τη ζωή ακόμα και των επόμενων γενιών. Όπως συμβαίνει όλα τα μνημονιακά χρόνια, ιδιαίτερα όμως επί κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, τα αποτελέσματα κάθε κύκλου «διαπραγμάτευσης» είναι εκ των προτέρων γνωστά.

Η κυβέρνηση, στο πλαίσιο του επικοινωνιακού παιχνιδιού στο εσωτερικό, διαμορφώνει κλίμα αναμονής για τα τρία θέματα, των οποίων επιδιώκει τη ρύθμιση: α) Ολοκλήρωση της δεύτερης αξιολόγησης για την αποδέσμευση δόσης 9,5 δισ. ευρώ, ώστε να πληρωθούν οι υποχρεώσεις του Ιουλίου προς τους δανειστές, β) έγκριση όποιας απόφασης κρίνουν σκόπιμη οι δανειστές για μεσοπρόθεσμα μέτρα για το χρέος, και γ) αξιοποίηση της όποιας απόφασης για το χρέος, προκειμένου να επιτευχθεί συμμετοχή στην «ποσοτική χαλάρωση» (Q.E.) και μελλοντικά έξοδος στις αγορές για νέο δανεισμό.

Όποιες και αν είναι οι τελικές αποφάσεις των δανειστών, είτε στις 15 Ιουνίου είτε αργότερα, είναι σίγουρο ότι θα πληρωθούν ακριβά από τον λαό για πολλά χρόνια. Διότι, όπως δείχνουν τα πράγματα, οδηγούμαστε στο όνομα των όποιων μέτρων για το χρέος σε νέα μνημονιακή περίοδο μέχρι το 2060. Περισσότερα

Ξέχασαν το χρέος, τρέχουν για τη δόση (τους)

Σχολιάστε

του Παύλου Δερμενάκη

Υπαναχωρήσεις και ψέματα μπροστά στα αδιέξοδα

Η κυβέρνηση Τσίπρα αφού έστησε μια κακόγουστη παράσταση περί βέβαιης μείωσης του χρέους για να συσπειρώσει την Κοινοβουλευτική Ομάδα και να ψηφίσει το 4ο μνημόνιο, στη συνέχεια υποχρεώθηκε σε πλήρη αναδίπλωση. «Κατάπιε» το αίτημα για τη ρύθμιση του χρέους και παρουσίασε νέους στόχους μιας «καλής, όχι τέλειας, συμφωνίας» κατά Τσακαλώτο, με στόχο πια: α) την εξασφάλιση της δόσης, β) τη συμμετοχή στην ποσοτική χαλάρωση (QE) της ΕΚΤ και γ) την έξοδο στις αγορές.

Η αναγκαιότητα της εξασφάλισης της δόσης, των 7,2 δισ. ευρώ, ώστε να εξοφληθούν οι υποχρεώσεις που λήγουν τον προσεχή Ιούλιο είναι προφανής. Στην πραγματικότητα, η εκταμίευση της δόσης και η αποφυγή μιας άτακτης χρεοκοπίας αποτελούν το μοναδικό κοινό σημείο μεταξύ κυβέρνησης και δανειστών. Όλα τα άλλα αποτελούν το «πλασέμπο» μιας εικονικής πραγματικότητας αναγκαίας να τροφοδοτήσει το παραμύθι της διαπραγμάτευσης. Περισσότερα

«Ετεροχρονίζεται» το deal Βερολίνου – ΔΝΤ

Σχολιάστε

Του Γιάννη Κιμπουρόπουλου

«Συμμετοχή τώρα-δάνειο μετά», το κυρίαρχο σενάριο για τον ρόλο του Ταμείου στο ατέλειωτο παζάρι για το χρέος – Σε δίλημμα η ΕΚΤ, υπό πίεση η κυβέρνηση

Όσο περισσότερο αποκαλύπτονται οι λεπτομέρειες για την τελευταία αδιέξοδη συνεδρίαση του Eurogroup και για τα εναλλακτικά σενάρια που συζητούνται ενόψει της επόμενης συνεδρίασης την 15η Ιουνίου, τόσο περισσότερο εδραιώνεται η εντύπωση ενός θεατρικού σκηνικού στο οποίο κάθε πρωταγωνιστής απλώς αναζητεί προσχήματα για την πολιτική του πρόζα.

Η ελάφρυνση του ελληνικού χρέους είναι απλώς ένα στοιχείο του ντεκόρ της σκηνής. Περισσότερα

Βαρέλι δίχως πάτο η διακυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ

Σχολιάστε

Του Τάσου Βαρούνη

Από ορόσημο σε ορόσημο κι από υποταγή σε υποταγή ο Τσίπρας

 

Φαίνεται πως οι ελπίδες για κλείσιμο της δεύτερης αξιολόγησης και αίσιο τέλος στο θέμα του χρέους (δηλαδή πως κάποιο… ρεγάλο, έστω και εικονικό, θα δίνονταν στην ελληνική κυβέρνηση) διαψεύδονται. Στο Eurogroup της 22ας Μαΐου συνεχίστηκε το μπρα ντε φερ –και ταυτόχρονα συμβιβασμός- ανάμεσα σε Γερμανία και ΔΝΤ, με αποτέλεσμα να μην υπάρξει κατάληξη και να αναβληθούν όλες οι αποφάσεις.

Τα «αλλάζουμε σελίδα», «τέλος στα μνημόνια», «βγαίνουμε πλέον στις αγορές» κ.λπ. έπεσαν πάνω σε έναν τοίχο διελκυστίνδας ανάμεσα σε Σόιμπλε και Τόμσεν και το ελληνικό ζήτημα μπορεί να περιμένει μια ακόμα χειρότερη διευθέτηση με βάση τις προδιαγραφές λύσεων που θέλουν Γερμανία και ΔΝΤ.

Η δήλωση του Τσίπρα μία μέρα μετά, μιλώντας στο υπουργείο Ενέργειας και Περιβάλλοντος ήταν σαφής: «Πιστεύω πως ο στρατηγικός στόχος να μπορέσει η χώρα με το πέρας του τρίτου προγράμματος που είναι τον Αύγουστο του 2018 να έχει μια σταθερή δυνατότητα δανεισμού με βιώσιμα επιτόκια από τις αγορές είναι στρατηγικός στόχος που παραμένει και είναι κοντά. Μπορεί να επιτευχθεί είτε πάρουμε μια λύση που μας παρουσίασε ο κ. Σόιμπλε και αρνηθήκαμε, πόσο δε μάλλον με μια καλύτερη λύση για την οποία διαπραγματευόμαστε. Δυνατότητα πρόσβασης στις αγορές θα έχουμε με καλούς όρους». Περισσότερα

Αυταπάτες…

Σχολιάστε

Έκανε την «διαγραφή του χρέους» κύριο έως αποκλειστικό στόχο της… Συμμάχησε με το καταραμένο δντ πάνω σ’ αυτόν αγνοώντας ότι το δντ δεν είναι «χθεσινό»…

Και τώρα, πιασμένη στα δίκτυα που νόμιζε ότι έστηνε για τους άλλους, η φαιορόζ κυβέρνηση παριστάνει ότι μπορεί ακόμα να διαπραγματευτεί. Όχι κάτι σοβαρό: την διάσωση της πολιτικής της asshole. Πως ελπίζει να το πετύχει αυτό; Περισσότερα

Τόσο δυσνόητο είναι;

Σχολιάστε

Ξεχάστε τα περί «εκλογών», γερμανικών ή οτιδήποτε άλλο. Πρόκειται όχι απλά για αντιστροφή αλλά για διαστροφή της πραγματικότητας! Εκεί που έχει φτάσει, μετά από εφτά χρόνια, το χάλι της «μικρής ασθενούς» το πρόβλημά της μεταχείρισής της είναι πολιτικό – όμως με πολύ συγκεκριμένο τρόπο. Αυτό το ξέρουν οι πάντες, τόσο στην ε.ε. και στην ευρωζώνη, όσο και στο δντ και την εκτ· πέρα και άσχετα απ’ το αν κάποια «πολιτική» του ενός ή του άλλου είδους είναι στην αρμοδιότητά τους ή όχι· υπάρχουν και «τεχνοκράτες» γαρ.

Ποιο είναι το πρόβλημα; Ότι με τα τωρινά δεδομένα, με το είδος του καπιταλιστικού εκσυγχρονισμού που η μεγάλη πλειοψηφία τόσο του «λαού» όσο και των «αρχόντων» ΔΕΝ θέλει να κάνει, η Αθήνα είναι μάλλον απίθανο να μπορεί να πληρώνει δόσεις και τόκους των (πολιτικών) δανείων που έχει ήδη πάρει, ενόσω θα συνεχίζει να δανείζεται, απ’ τις «αγορές» ή απ’ τον Δ του Κενταύρου. Αυτό συνεπάγεται ότι «σήμερα ή αύριο» θα πρέπει να «σβήσει» ένα κάποιο μέρος του υπάρχοντος χρέους. Για δεύτερη φορά· η πρώτη ήταν το 2012… Περισσότερα

Το χρέος!

Σχολιάστε

Το γεγονός ότι το υποστηρίξαμε από πολύ νωρίς, απ’ το 2010, απ’ τις σελίδες του (χάρτινου) Sarajevo δεν σημαίνει ότι δεν χρειάζεται να το επαναλάβουμε: η ρητορική «του δημόσιου χρέους» ήταν, απ’ την αρχή, μια πολιτική παγίδα. Προορισμένη να κρύψει τόσο τα γενικά χαρακτηριστικά της καπιταλιστικής κρίσης / αναδιάρθρωσης όσο (κι αυτό είναι το σημαντικότερο εδώ) τα ειδικά χαρακτηριστικά της ελληνικής εκδοχής της. Το γεγονός ότι αυτή η ρητορική δούλεψε σχεδόν αποκλειστικά στην ελλάδα, ενώ αλλού (στην ιρλανδία, στην ισλανδία, στην ιταλία, στη νότια κύπρο) το πράγμα ονομάστηκε πότε πότε πιο κοντά στην πραγματικότητα (: οι τράπεζες, ο χρηματοπιστωτισμός) θα πρέπει να αποδοθεί (εμείς εκεί το αποδώσαμε) στην «φρέσκια και αβέβαιη» σχέση των ελλήνων με τις τράπεζες· το είδος της οποίας αποδείχθηκε πανηγυρικά απ’ το 2015 και μετά.

Πέρα, όμως, απ’ αυτήν την άποψή μας (που δεν θα παρουσιάσουμε περισσότερο εδώ) υπάρχουν ορισμένα «σκληρά δεδομένα» που υποδεικνύουν ότι η ελληνική «προτεραιότητα στο κόψιμο του χρέους» είναι μια έντεχνη (;) τοποθέτηση του κάρου μπροστά απ’ το άλογο. Ή, επί το ελληνικότερο, άλλα λόγια να αγαπιόμαστε. Εξ ου και η παράδοξη από πρώτη ματιά σύμπλευση με το άθλιο δντ: αυτό ψάχνει τρόπο για να φύγει απ’ την “φροντίδα της μικρής ασθενούς”, ενώ τα αφεντικά της, εδώ, προσπαθούν να κρύψουν την “αρρώστια” της… Περισσότερα

Όλα στα χέρια των Σόιμπλε και… Τραμπ

Σχολιάστε

Του Γιάννη Κιμπουρόπουλου

Οι προϋποθέσεις ολοκλήρωσης του συμβιβασμού Βερολίνου – ΔΝΤ, η ρελάνς της ΕΚΤ και η απρόσμενη αμερικανική σκιά στο παζάρι των Βρυξελλών

Μετά το ηχηρό αυτο-χειροκρότημα των 153 βουλευτών ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ, αμέσως μετά την υπερψήφιση του πολυνομοσχεδίου με τα προαπαιτούμενα της δεύτερης αξιολόγησης, το βράδυ της Πέμπτης, ακολούθησε και ο δημόσιος έπαινος της Κομισιόν.

Η εκπρόσωπος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής καλωσόρισε το ψηφισθέν πολυνομοσχέδιο των μέτρων λιτότητας ύψους άνω των 5 δισ. μέχρι το 2021 και υποσχέθηκε ότι «το πακέτο πολιτικής θα συμπληρωθεί τώρα με τις περαιτέρω συζητήσεις για μια αξιόπιστη στρατηγική που θα διασφαλίζει τη βιωσιμότητα του ελληνικού χρέους», αναφερόμενη στο Eurogroup της Δευτέρας. Περισσότερα

Should it stay or should it go?

Σχολιάστε

Την ίδια μέρα που οι φαιορόζ ψήφιζαν τα «νέα μέτρα», στην άλλη άκρη του κόσμου, κάποιοι μιλούσαν γι’ αυτούς· ακόμα και ονομαστικά. Λόξυγκα δεν είχε ο εξοχότατος (π.χ….) αλλά ίσως δεν πρέπει να βιαστεί για τις γραβάτες.

Την «κουβέντα του» είχε η «υποεπιτροπή νομισματικής πολιτικής και εμπορίου» του αμερικανικού κογκρέσσου (US Congressional Monetary Policy and Trade Subcommittee) που ασχολείται με την “γραμμή” που θα πρέπει να ακολουθήσει από δω και πέρα το δντ στην “ελληνική διάσωση”. Θα συνεχίσει να συμμετέχει ή όχι; – αυτή είναι η ερώτηση. Και είναι γνωστό ότι αν η απάντηση είναι «όχι», θα υπάρχουν σοβαρές αλυσιδωτές συνέπειες. Περισσότερα

«Αριστερά» του ΔΝΤ

Σχολιάστε

Του Νίκου Μπογιόπουλου

Μιλούν για «εξιτήριο» από τα Μνημόνια!

Κι όμως:

Ψήφισαν ένα τέταρτο Μνημόνιο – αυτό που αποκαλούν «τεχνική συμφωνία» – με το οποίο παίρνουν νέα μνημονιακά μέτρα μέχρι το 2022!

Το είδος της λογικής που διατείνεται ότι «το Μνημόνιο τελειώνει το 2018», την ώρα που επιβάλλονται μνημονιακά μέτρα τουλάχιστον μέχρι το 2022, είναι μια «λογική» που συνταιριάζει απόλυτα με το είδος της «Αριστεράς» που εκπροσωπούν. Περισσότερα

Από τον Τσίπρα στον Μακρόν, έχουν να δουν τα μάτια μας…

Σχολιάστε

του Αποστόλη Αποστολόπουλου

Η κυβέρνηση χωρίς ίχνος αξιοπρέπειας σφραγίζει τη διαιώνιση της εξάρτησης

Η κυβέρνηση καλλιεργεί επίμονα την εντύπωση πως όπου να ’ναι θα καταφέρει να μας βγάλει από τα Μνημόνια. Εφτά χρόνια, όλες οι προηγούμενες κυβερνήσεις υπόσχονταν ακριβώς το ίδιο. Η απάντηση των Βρυξελλών ήταν σταθερά η ίδια: Το ένα Μνημόνιο διαδέχονταν το άλλο, το καθένα χειρότερο από το προηγούμενο. Κάποια στιγμή, όμως, ο Μανωλιός βάζει τα ρούχα του αλλιώς. Οι δανειστές θέλουν στην ουσία, να παραμείνουμε απολύτως εξαρτημένοι από τις Βρυξέλλες, το ΔΝΤ, το Βερολίνο. Τα Μνημόνια τυπικά μπορεί να λήξουν, η εξάρτηση όχι. Τα Μνημόνια και οι διαπραγματεύσεις για τους όρους εφαρμογής τους, είναι για να «δεθεί» η εξάρτηση, όχι για να βγούμε από το τούνελ. Οι διαπραγματεύσεις είναι στάχτη στα μάτια μας.

Πρόσφατα, ο άλλος μνημονιακός εταίρος, το ΔΝΤ, έδωσε και ένα περιπαικτικό τόνο στην τραγωδία αναγνωρίζοντας δημοσίως λάθη στους υπολογισμούς του, χωρίς, φυσικά, να κάνει διορθώσεις. Επιβεβαιώθηκε έτσι ότι η Αθήνα έχει χάσει κάθε ίχνος εθνικής αξιοπρέπειας, ύστερα από εφτά χρόνια δουλοπρέπειας, ζητιανιάς και πλήρους απομόνωσης. Βρυξέλλες, Βερολίνο, ΔΝΤ (και Παρίσι ως κολαούζος) είπαν στην Αθήνα: Ξέρουμε ότι έγινε λάθος, ξέρουμε και ποιο είναι το σωστό. Δεν θα διορθώσουμε το λάθος, γιατί έτσι μας αρέσει. Κι εσείς θα βγάλετε το… σκασμό. Όπως και έγινε. Η πρόθεση εξευτελισμού της Αθήνας είναι η μόνη εξήγηση. Αλλιώς το ΔΝΤ θα διόρθωνε το λάθος ή και η Αθήνα (κυβέρνηση και αντιπολίτευση) θα ζητούσε επανόρθωση. Την υποτέλεια συνοδεύει η κολακεία του υποτελούς: Ανακάλυψαν στην Αθήνα ότι ο Μακρόν είναι ο καλύτερος φίλος μας, αυτός μας κράτησε στο ευρώ, είπαν. Πριν από την εκλογή του κανείς εδώ δεν το ήξερε! Περισσότερα

«Πολιτική λύση» θέλει τώρα και ο Σόιμπλε

Σχολιάστε

Του Γιάννη Κιμπουρόπουλου

Προσέγγιση χωρίς κάλυψη της απόστασης με το ΔΝΤ για το χρέος – Το σενάριο του συμβιβασμού σπρώχνει το χρονοδιάγραμμα της «ολικής συμφωνίας» προς τον Ιούνιο

Το Μπάρι δεν μας έκανε σοφότερους. Η συνάντηση του Washington Group -της άτυπης ομάδας των επικεφαλής ΔΝΤ, ΕΚΤ, ESM, Κομισιόν, EuroWorkingGroup και των υπουργών Οικονομικών Γερμανίας, Γαλλίας, Ιταλίας και Ισπανίας- έγινε πράγματι στην ιταλική πόλη όπου πραγματοποιείται η σύνοδος του G7 (σε επίπεδο υπουργών Οικονομικών και κεντρικών τραπεζιτών).

Ήταν σύντομη, με αποκλειστικό θέμα τα πολυδιαφημισμένα μεσοπρόθεσμα μέτρα ελάφρυνσης του χρέους, έγινε σε «κλίμα προσέγγισης» κυρίως μεταξύ Λαγκάρντ και Σόιμπλε, αλλά η «συγκεκριμένη και λεπτομερής περιγραφή των μέτρων» που ζητεί το ΔΝΤ δεν καταλήχθηκε. Και κατά τα φαινόμενα η εκκρεμότητα θα συρθεί για μερικές εβδομάδες ακόμη, και πέραν του πολυαναμενόμενου Eurogroup της 22ας Μαΐου. Περισσότερα

Γαλλική υπόθεση

Σχολιάστε

Ούτε μία στο εκατομμύριο δεν θα στοιχηματίζαμε για τέτοια θέματα, όπως π.χ. ποιον ή ποιαν θα διαλέξει ο φρεσκοεκλεγμένος σοσιαλφιλελεύθερος Macron για την καρέκλα της πρωθυπουργίας, εν όψει των βουλευτικών εκλογών στις 11 και 18 Ιούνη. Αν έχει ένα παραπάνω ενδιαφέρον το ζήτημα είναι επειδή θα μπορούσε η επόμενη (υποψήφια κατ’ αρχήν) πρωθυπουργός της γαλλίας να είναι η Christine Lagarde. Σωστά καταλάβατε: η νυν επικεφαλής του καταραμένου δντ. Περισσότερα

Στη γκρίζα ζώνη παραμένει το χρέος

Σχολιάστε

Του Γιάννη Κιμπουρόπουλου

Το Βερολίνο «διορθώνει» δημόσια το κουαρτέτο, αλλά συνεχίζει τη μυστική διπλωματία για συμβιβασμό με το ΔΝΤ – Εντατικό κυβερνητικό «μασάζ» για υπερψήφιση των μέτρων

Ενώ η ηγεσία της κυβέρνησης επιδίδεται σε εντατικό μασάζ στις Κοινοβουλευτικές Ομάδες ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ για να διασφαλίσει την άνευ απροόπτων υπερψήφιση των μέτρων μέχρι τις 16 του μηνός, τα ίχνη του οδικού χάρτη προς την «ολική συμφωνία» έχουν ξαναχαθεί: Η ανακοίνωση του κουαρτέτου, όπως και οι δηλώσεις των Μοσκοβισί (Κομισιόν) και Ντάισελμπλουμ (Eurogroup) στις αρχές της εβδομάδας, ανέφεραν ότι η προκαταρκτική συμφωνία για τη δεύτερη αξιολόγηση «θα συμπληρωθεί με τις περαιτέρω συζητήσεις τις επόμενες εβδομάδες για μια αξιόπιστη στρατηγική που θα διασφαλίζει τη βιωσιμότητα του ελληνικού χρέους».

Στην ανακοίνωση του EuroWorkingGroup της περασμένης Πέμπτης αυτό σχεδόν εξαφανίστηκε: «Μόλις εφαρμοστούν τα προαπαιτούμενα από την Ελλάδα, το Eurogroup θα μπορέσει να εγκρίνει το πακέτο πολιτικής και τους όρους για την επόμενη εκταμίευση και να διευθετήσει τη βιωσιμότητα του ελληνικού χρέους στο άμεσο μέλλον, στη βάση της συμφωνίας του Μαΐου 2016», αναφέρει η ανακοίνωση. Περισσότερα

Junk Economics: Η συνταγή του ΔΝΤ για την Ελλάδα

Σχολιάστε

Μετάφραση: Ειρήνη Τσαλουχίδη

antapocrisis.gr

Συνέντευξη του Michael Hudson, καθηγητή Οικονομικών στο πανεπιστήμιο του Missouri, για το Real News Network και τη δημοσιογράφο Sharmini Peries.

«Υπάρχει μεγάλη ανάγκη για διεθνή προστασία των οφειλετών», υποστηρίζει ο οικονομολόγος Michael Hudson.

Sharmini Peries: Οι πιο πρόσφατοι οικονομικοί δείκτες δείχνουν ότι η ελληνική οικονομία συρρικνώθηκε κατά 0,4% κατά το τελευταίο τρίμηνο του 2016. Το γεγονός αυτό αποτελεί μεγάλο πρόβλημα για την Ελλάδα, καθώς οι δανειστές της προσδοκούν ετήσια ανάπτυξη της τάξεως του 3,5%, ώστε να έχει τη δυνατότητα να αποπληρώσει τα δάνεια διάσωσής της. Η Ελλάδα υποχρεούται να καταβάλει 10,5 δις. ευρώ το ερχόμενο καλοκαίρι για την αποπληρωμή του χρέους της, ωστόσο αναμένεται να αδυνατεί να πληρώσει, εάν δεν πάρει μία ακόμη δόση από το πρόγραμμα διάσωσής της, συνολικού ύψους 86 δις. δολαρίων. Περισσότερα

Η νέα διάταξη δυνάμεων στο μπλοκ των δανειστών

Σχολιάστε

Του Γιάννη Κιμπουρόπουλου

Ποιοι συγκλίνουν σε πολιτική βούληση για ολοκλήρωση της αξιολόγησης, ποιοι παραμένουν σε γκρίζα ζώνη- Τριμερές «μνημόνιο» για το χρέος απαιτούν ΕΚΤ και ΔΝΤ

Κατά τα φαινόμενα και τις πληροφορίες, κυβέρνηση και κουαρτέτο θα έχουν καταλήξει στα κείμενα συμφωνίας- μνημόνια και τεχνικά μνημόνια- μέχρι την Πρωτομαγιά. Θα απομένει ένα δεκαήμερο διαβούλευσης μεταξύ των δανειστών, και ιδιαίτερα του λεγόμενου «Washington Group» (ΔΝΤ, Eurogroup, ESM, EKT, Κομισιόν και υπουργοί Οικονομικών Γερμανίας, Γαλλίας, Ιταλίας και Ισπανίας), για να κλείσουν την τελευταία «τρύπα»- και πρακτικά τη μεγαλύτερη- της λεγόμενης «ολικής συμφωνίας»: τα μεσοπρόθεσμα μέτρα παρέμβασης στο χρέος μετά το 2018. Αυτό θα γίνει το αργότερο μέχρι τις 11-13 Μαΐου, οπότε θα πραγματοποιηθεί η σύνοδος του G7, σε επίπεδο υπουργών Οικονομικών, στο Μπάρι της Ιταλίας.

Η Κομισιόν και το Eurogroup

Ακριβώς γύρω από το μείζον ζήτημα της αξιολόγησης, το θέμα του χρέους, έχει καταγραφεί μια αξιοσημείωτη αναδιάταξη των δυνάμεων στο μπλοκ των δανειστών, ιδιαίτερα εντός Ευρωζώνης. Περισσότερα

Deal Βερολίνου – ΔΝΤ στην Ουάσιγκτον

Σχολιάστε

Του Γιάννη Κιμπουρόπουλου

Πλαίσιο συμβιβασμού για πλεονάσματα και χρέος που επιτρέπουν ένα «βραχύ» Μνημόνιο με το Ταμείο – Το θηριώδες πλεόνασμα του 2016 και η ξαφνική αισιοδοξία Σόιμπλε και Τόμσεν

Όπως εδώ και καιρό προαναγγέλλεται διθυραμβικά, το πρωτογενές πλεόνασμα του 2016 που ανακοίνωσε η ΕΛΣΤΑΤ και αναμένεται να επικυρώσει τη Δευτέρα η Eurostat ήταν πραγματικά θηριώδες: 3,9% του ΑΕΠ ή 6,9 δισ. ευρώ, με βάση τη μέθοδο μέτρησης της Eurostat. Tο κατά Μνημόνιο πλεόνασμα υπολογίζεται στο 4,19%, δηλαδή, υπεροκταπλάσιο του μνημονιακού στόχου 0,5% του ΑΕΠ και αρκετά κοντά στην τελευταία εκτίμηση του ΔΝΤ για 3,3%.

Στις υποσημειώσεις αυτού του «θριάμβου» κρύβεται η οδυνηρή αφαίμαξη στην οποία συστηματικά υποβάλλεται η οικονομία για να παραχθεί αυτό το πλεόνασμα: τα κρατικά έσοδα αυξήθηκαν κατά 2,6 δισ. ευρώ, κυρίως από φορολογική επιβάρυνση, ενώ οι κρατικές δαπάνες μειώθηκαν κατά 9 δισ. ευρώ, σχεδόν 10%. Περισσότερα

Ατέρμονη διαπραγμάτευση Ε.Ε. – ΔΝΤ με επίπτωση τη διάλυση της χώρας

Σχολιάστε

του Νίκου Ταυρή

Διαμάχη για το μέλλον του ελληνικού προγράμματος στην εαρινή σύνοδο του Ταμείου

Οι πρώτες τροχιοδεικτικές βολές, πριν ακόμα ξεκινήσει η εαρινή σύνοδος του ΔΝΤ, δείχνουν ότι η Ελλάδα θα συνεχίσει για μεγάλο διάστημα να αποτελεί ουσιαστικά θύμα μιας αντιπαράθεσης που συνοψίζει τη νέα φάση στην οποία οδεύει ο σύγχρονος κόσμος. Αν μέχρι τώρα ο ενιαίος πόλος της παγκοσμιοποίησης έβρισκε έναν τρόπο να ισορροπεί τις αντιπαραθέσεις μεταξύ ΗΠΑ και Ε.Ε., στη σημερινή φάση τίποτα δεν είναι απόλυτα ξεκαθαρισμένο.

Οι δηλώσεις του υπουργού Οικονομικών των ΗΠΑ είναι ενδεικτικές για την αντιφατικότητα της αμερικανικής πολιτικής. Σε συνέντευξη που παραχώρησε στην εφημερίδα Financial Times, δηλώνει ότι «ο βασικός ρόλος του ΔΝΤ δεν είναι να δανείζει πλούσιες χώρες» και πως το ελληνικό ζήτημα είναι «κυρίως ευρωπαϊκό θέμα», προϊδεάζοντας για την πρόθεση της διοίκησης Τραμπ να χρεώσει στη Γερμανία τον λογαριασμό διευθέτησης της ευρωπαϊκής κρίσης. Στην ίδια συνέντευξη συμπληρώνει ότι δεν έχει πάψει το αμερικανικό ενδιαφέρον για την ελληνική κρίση καθώς είναι κάτι «σημαντικό για την παγκόσμια οικονομία και τις χρηματοπιστωτικές αγορές». Περισσότερα

Τριπλός γρίφος η βιωσιμότητα του αβίωτου χρέους

1 σχόλιο

Του Γιάννη Κιμπουρόπουλου

«Άγνωστος χ» της αξιολόγησης οι παράλληλες, αλλά ελάχιστα συμβατές μεταξύ τους εκθέσεις που πρέπει να ετοιμάσουν ΔΝΤ, ΕΚΤ και Κομισιόν

Στον πηγαιμό για την… Ιθάκη της αξιολόγησης ο δρόμος δεν φαίνεται μακρύς, αλλά έχει σταθμούς που επιφυλάσσουν εμπόδια. Το βασικό σενάριο προβλέπει ότι στην Ουάσιγκτον, μεταξύ 21 και 23 του μηνός, θα αποσαφηνιστούν οι δυο βασικές εκκρεμότητες από τις οποίες εξαρτάται τόσο η ολοκλήρωση και καθαρογραφή της τεχνικής συμφωνίας (Staff Level Agreement) μεταξύ κυβέρνησης και κουαρτέτου, όσο και κυριότερα η συμμετοχή του ΔΝΤ: τα μεσοπρόθεσμα μέτρα ελάφρυνσης του χρέους που θα εφαρμοστούν μετά το 2018, για τα οποία η Κριστίν Λαγκάρντ έχει ζητήσει «προκαταβολικά λεπτομέρειες», και το ύψος των πλεονασμάτων μετά το 2018 και η διάρκεια της δέσμευσης σ’ αυτά, τα οποία πρέπει να αποτυπωθούν στο εκκρεμές από το 2016 Μεσοπρόθεσμο, το οποίο πιθανότατα θα είναι πενταετές (μέχρι το 2023). Περισσότερα

Οι πέντε φρουροί της παγκοσμιοποίησης, η Μέρκελ και η Ελλάδα

Σχολιάστε

Του Γιάννη Κιμπουρόπουλου

Η «διακήρυξη του Βερολίνου» ως … τελετή ανάθεσης της παγκόσμιας οικονομικής ηγεσίας στη Γερμανία – Η σιωπή της Λαγκάρντ και η αναδίπλωση Σουλτς για το ελληνικό ζήτημα

Η σεμνή τελετή που πραγματοποιήθηκε προχθές στο Βερολίνο, στη συνάντηση της γερμανίδας καγκελαρίου Άνγκελα Μέρκελ με τους επικεφαλής πέντε διεθνών οικονομικών οργανισμών δεν έτυχε της δέουσας προσοχής. Το ενδιαφέρον των ελληνικών ΜΜΕ ήταν εστιασμένο στην κατ’ ιδίαν συνάντηση Μέρκελ -Λαγκάρτν, μήπως και απ’ αυτήν προέκυπτε η «είδηση» για τις προθέσεις του ΔΝΤ σε σχέση με την Ελλάδα, μετά την κατ’ αρχήν συμφωνία της Μάλτας. Η σιωπή της κ. Λαγκάρντ για το θέμα προφανώς απογοήτευσε και υποβάθμισε τη σημασία της «μεγάλης είδησης»: η συνάντηση ήταν κατά κάποιο τρόπο η επίσημη τελετή παράδοσης των ηνίων της παγκοσμιοποίησης και του διεθνούς εμπορικού συστήματος στη γερμανίδα καγκελάριο. Η διακήρυξη του Βερολίνου που συνυπέγραψαν οι επικεφαλής του ΔΝΤ, του ΟΟΣΑ, της Παγκόσμιας Τράπεζας, του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου αλλά και του Διεθνούς Οργανισμού Εργασιας (ILO) προβλήθηκε ως-  και είναι- ένα μανιφέστο κατά του «προστατευτισμού». Ερμηνεύτηκε δε ως σαφής απάντηση στις διακηρύξεις της κυβέρνησης Τραμπ για ένα μίγμα προστασίας της αμερικανικής παραγωγής και επαναδιαπραγμάτευσης σειράς διεθνών συμφωνιών για την απελευθέρωση του παγκόσμιου εμπορίου. Περισσότερα

Αποικίες του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου

Σχολιάστε

Tου Κώστα Λουλουδάκη(Ιουλιανού)

«Υπάρχουν πράγματα που θα στενoχωρήσουν, όχι πρωτίστως τη διαπραγματευτική ομάδα, αλλά θα στενοχωρήσουν τον ελληνικό λαό» – Ευκλείδης Τσακαλώτος

Στις «πολιτισμένες» δημοκρατίες δυτικού τύπου, η χρήση βίας για τον έλεγχο και την μετάβαση στους «επενδυτές» των πλουτοπαραγωγικών πηγών και των κοινωνικών υπηρεσιών, θα αποτελέσει μόνο την έσχατη λύση. Το ΔΝΤ και οι διάφορες επιτροπές της Ευρωπαϊκής Ένωσης έχουν στην διάθεση τους πολύ λιγότερο δαπανηρά όπλα, από ότι τα τάνκς και τα πραξικοπήματα, που μπορούν να κάνουν την δουλειά υπέρ των μεγάλων οικονομικών συμφερόντων.

Το ΔΝΤ από δημιουργίας του, μισθωμένο από τις ανεπτυγμένες βιομηχανικές χώρες,  είχε τον ρόλο του μισθοφόρου κακοποιού για την προστασία του καπιταλισμού και την κάλυψη των αναγκών των «επενδυτών». Περισσότερα

Συμφωνία της Μάλτας: Σφίγγει ο κλοιός των δανειστών

Σχολιάστε

του Ρούντι Ρινάλντι

Αυταπάτη η διάσωση της κυβέρνησης, το κόστος διαχείρισης θα πληρωθεί

Με τον πιο πανηγυρικό τρόπο επιβεβαιώνονται τα μέτρα που διέρρεαν όλο το τελευταίο διάστημα. Στο Eurogroup της Μάλτας, αποφασίστηκε τελικά χθες (με συμφωνία και της ελληνικής κυβέρνησης) να παρθούν μέτρα περικοπών στις συντάξεις ύψους 1% του ΑΕΠ κατά το 2019 («οι συντάξεις δεν θα κοπούν»…) και 1% του ΑΕΠ από τη μείωση του αφορολόγητου το 2020 (μέτρο που κτυπά αποκλειστικά τα φτωχά στρώματα, δείγμα «ταξικής μεροληψίας» του λαμπρού υπουργού Οικονομικών που είχε δηλώσει παλιότερα ότι αν πήγαινε το αφορολόγητο κάτω από τα 10.000 ευρώ, θα παραιτούνταν αμέσως…).

Ο Γερούν Ντάισελμπλουμ παρουσίασε την απόφαση ως «πολιτική συμφωνία» που επιτρέπει τη γρήγορη ολοκλήρωση της β’ αξιολόγησης. Φυσικά τα περί «αντίμετρων» θα μπορούν να συζητηθούν μόνο εφόσον επιτευχθούν οι στόχοι των πλεονασμάτων. Η τροϊκανή μέγγενη σφίγγει απελπιστικά τη χώρα. Περισσότερα

Older Entries