Της Μαρίας Δεναξά

Όταν τον Οκτώβριο του 2019, έγραφα για την ψηφιακή δικτατορία στην Κίνα, θέτοντας το ερώτημα «σύντομα κοντά μας;», δεν περνούσε ποτέ από το μυαλό πως στην ουσία βρισκόμαστε μια ανάσα πριν από την δημοκρατορία.

Ένας όρος που δημιουργήθηκε από τις λέξεις δημοκρατία και δικτατορία, για να περιγράψει την ολίσθηση προς τον αυταρχισμό κρατών που έχουν δημοκρατικά εκλεγμένη κυβέρνηση και αφορούσε μόνο –υποτίθεται- κράτη όπως η Ουγγαρία.

Όμως μια σειρά από γεγονότα με αφορμή την πανδημία του κορωνοιού, μαρτυρούν πως η υγειονομική κρίση επέσπευσε ή διευκόλυνε αυτή τη μετάβαση, η οποία ίσως τελικά να ήταν και ο ευσεβής πόθος πανίσχυρων συμφερόντων και ανθρώπων, που σχεδόν έχουν καταφέρει να επιβάλουν μια ενιαία διακυβέρνηση απ άκρη σ άκρη στον δυτικό κόσμο περιλαμβανομένης και της Ευρώπης κι έχουν καταστήσει τις κατά τόπους εξουσίες, εκτελεστικές μαριονέτες μιας καταστροφικής για τις κοινωνίες μεταρρυθμιστικής πολιτικής, που δεν είναι γέννημα των παραδοσιακών πολιτικών διεργασιών ή αποφάσεων. More