Αρχική

Τρέχει τρέχει τρέχει το αυτοκινητάκι

Σχολιάστε

“Ολαρία ολαρά, μαύρο τύμπανο χτυπά,
τα παιδιά που αγαπούν τα στρατιωτάκια,
τ’ αλογάκια και τα ξύλινα σπαθιά,
βρικολάκιασαν σε τούτα τα στιχάκια,
στην σκεπή μας κάποιος ξαγρυπνά.”
Δ. Σαββόπουλος

“Finally I understand
The feelings of the few
Ashes and diamonds, foe and friend
We were all equal in the end”
Two suns in the sunset, Pink Floyd

~~~~~~~~~~~~

Δεν υπάρχει τίποτα πιο τρομακτικό από την παιδική χαρά. Τίποτα πιο απειλητικό από το παιδικό τραγουδάκι. Κάποτε θα μου φαινόταν αστείο κάτι τέτοιο. Τώρα δεν μπορώ να γελάσω. Μόνο ένα πράγμα σκέφτομαι: Να σώσω το παιδί μου. Περισσότερα

Advertisements

Talking Heads και Ισλάμ

Σχολιάστε

του Ισαάκ Σούση

“O άνθρωπος βρίσκεται σε διαρκή απώλεια” είναι ένας στίχος απ΄το κοράνι που προτάσσεται στο εξαιρετικό μυθιστόρημα του Μέσα Σελίμοβιτς «Ο Δερβίσης και ο θάνατος » και συμπυκνώνει τόσο μια ατράνταχτη αλήθεια για την ανθρωπότητα ενώ έμμεσα ερμηνεύει την αρχιτεκτονική της ζωής μέσα στο φόβο και την υποταγή μια και στο Ισλάμ δεν υπάρχει υποψία νύξης για συνδυασμό πίστης και ελεύθερης βούλησης.

Το Ισλάμ δεν φαίνεται να απασχολεί ιδιαίτερα τους Αθηναίους η τοποθέτηση του καθενός απέναντι στο προσφυγικό και οι μικροπολιτικές σκοπιμότητες οι φορτισμένες ιδεολογικές υπεραπλουστεύσεις είτε υπέρ των μεταναστών, είτε κατά της αφομοίωσης των μεταναστών, κρατάν αρκετό καιρό μια δημόσια εξαντλητική συζήτηση για το Ισλάμ σε εκκρεμότητα.

Η συγκυρία βέβαια έφτασε τα πράγματα στο σημείο την ίδια ώρα που συζητάμε για το πολυπλάνταχτο διαζύγιο ορθόδοξης εκκλησίας και κράτους να μιλάμε για τα θρησκευτικά δικαιώματα των μουσουλμάνων που γνωρίζουμε όμως ότι δεν συμπίπτουν ακριβώς με τα δικαιώματα του ανθρώπου… Περισσότερα

Προβατοτεχνική Ε.Π.Ε.

Σχολιάστε

“Σ’ έναν ωκεανό από ψεύδη η αλήθεια μοιάζει κι εκείνη ψέμα.”
Τζορτζ Όργουελ (;)

“What did you dream?
It’s alright, we told you what to dream”
Welcome to the machine, Pink Floyd

~~~~~~~~~

Σίγουρα θα το ‘χετε δει κι εσείς. Στην εθνική από Λάρισα προς Θεσσαλονίκη, λίγο έξω από την Κατερίνη, υπάρχει μια τεράστια ταμπέλα: Προβατοτεχνική. Περισσότερα

Τα δυνατά μαγκάκια δε διαβάζουν Μάρκες

Σχολιάστε

της Δήμητρας Κιομουρτζίδου

του Δημήτρη Βεργίνη

Τα κείμενά μας δεν τα αποφασίζουμε με συγκροτημένη σκέψη ένα απόγευμα Πέμπτης. Δεν κρατάμε σημειώσεις, δε φτιάχνουμε δρόμους που θα ακολουθήσει ο ειρμός μας, οι λέξεις μας. Τα κείμενά μας δεν κάνουν μάθημα γλώσσας, δεν διδάσκουν γραμματική, δεν περηφανεύονται για τη σύνταξή τους. Άναρχα σαν νέου τύπου lego βάζουν προτάσεις τη μια δίπλα στην άλλη ποντάροντας στην ευφυΐα και την ανάγκη για παιχνίδι των αναγνωστών τους.

Τα κείμενά μας φυτρώνουν σαν αγριόχορτα σε πετροχώραφα που ακόμη κι ο διάολος τα ΄χε εγκαταλείψει. Είναι μουσκεμένα χαρτιά πανικόβλητων συγγραφέων που χάνουν το μοναδικό τους αντίτυπο εξαιτίας ενός μελανιού που χαίνει. Τα κείμενά μας θα αντάλλασσαν το ανεξάρτητο κι ελεύθερό τους για λίγο μόνο έρωτα παραπάνω. Για λίγες μόνο ακόμη λέξεις αληθινές. Είναι ευαίσθητα και ρομαντικά τα κείμενά μας. Είναι αυτά που απόψε βγήκαν στον κήπο να χαζέψουν την αυγουστιάτικη πανσέληνο αφήνοντας εμάς μέσα, πλάι σε ένα τηλέφωνο που υποσχέθηκε θα χτυπήσει αλλά ποτέ δεν το έκανε. Περισσότερα

What is the matrix?

Σχολιάστε

Του Πάνου Χριστοδούλου

Αρχές οργάνωσης και διαχείρισης σε τρεις πράξεις

Ο τίτλος του άρθρου είναι μια από τις πιο χαρακτηριστικές φράσεις ταινιών των 90’s. Η φράση ανήκει στον κινηματογραφικό ήρωα Μορφέα (Laurence Fishburn) προσπαθώντας να εξηγήσει στο Νίο (Keannu Reaves) τι ακριβώς τον προβληματίζει στη ζωή του. Γενικότερα η τριλογία των ταινιών Matrix βρίθει αλληγοριών και παραλληλισμών. Ένας κόσμος εικονικής πραγματικότητας με ανθρώπους σκλάβους της σκέψης τους και υποταγμένους σε ένα σύστημα όπου κερδίζουν μόνο οι μηχανές. Θα μπορούσε να ναι και ο καπιταλισμός.

Σε κάποια στιγμή στην πρώτη ταινία ακούγεται η φράση <<δε λυγίζει το κουτάλι>> αλλά το μυαλό σου>>. Πράγματι αυτό θα μπορούσε να είναι η απάντηση σε όσους προσπαθούν να αλλάξουν το σύστημα. Αλλά τι είναι το ίδιο το σύστημα; Τι είναι ο καπιταλισμός; Γιατί τον πολεμάμε; Και γιατί κάθε επανάσταση ήταν και πιο αντιδραστική όπως θα λέγαν και οι Ρόδες;

Σε μια άλλη στιγμή στην ταινία ο Νίο έχει να διαλέξει ανάμεσα στο κόκκινο και το μπλε χάπι. Το ένα του επιτρέπει να συνεχίσει το ταξίδι βαθιά στην τρύπα του λαγού (αναφορά στην Αλίκη στη Χώρα των Θαυμάτων) και το άλλο να μείνει γελαστό στην άγνοια του. Αυτή την επιλογή έχουμε και σήμερα. Μπορούμε να καταγγείλουμε τον καπιταλισμό από στάση και attitude. Και πιθανόν να ενσωματωθούμε κάποια στιγμή και εμείς, ψυχή τε και σώματι, όπως δείχνει η ταινία και δυστυχώς και η πρόσφατη (και όχι μόνο) πραγματικότητα. Ή μπορούμε να κατανοήσουμε τι ακριβώς παλεύουμε και γιατί. Και να διρευνήσουμε μια μεθοδολογία με την οποία θα το ανατρέψουμε. Στη λογική αυτή  ακολουθούν τρία μέρη τα οποία σκιαγραφούν την συστημική πρόταση της διαχείρισης και μια εναλλακτική οπτική σε αυτή. Περισσότερα

Οι αεροπορικές εταιρείες επεκτείνουν τη διάρκεια των πτήσεων για να αποφύγουν τις αποζημιώσεις

Σχολιάστε

Αεροπορικές εταιρείες

Τα ταξίδια με το αεροπλάνο διαρκούν σήμερα περισσότερο σε σχέση με μία δεκαετία πριν, σύμφωνα με έρευνα της εταιρείας Which?.

Η διαφορά αυτή οφείλεται στο ότι οι αεροπορικές εταιρείες «φουσκώνουν» τη διάρκεια των πτήσεων στο πρόγραμμά τους, έτσι ώστε οι επιβάτες να έχουν την εντύπωση ότι φτάνουν στον προορισμό τους στην ώρα τους. Περισσότερα

Οι όμορφοι άνθρωποι δεν χάνονται…

Σχολιάστε

Του Ανδρέα Βελισσάριου

Μετά από ένα μεγάλο διάστημα αποχής λόγω προσωπικών δυσκολιών, και αφού άφησα το καλοκαίρι να περάσει προσφέροντας μου έντονες δόσεις μελαγχολίας, επέστρεψα στον αγαπημένο μου μικρό φορητό υπολογιστή. Σε αυτό που αγαπώ και με γεμίζει όσο λίγα πράγματα στην ζωή μου, στην συγγραφή.

Κάθεσαι λοιπόν, σε ένα μικρό καφενέ της Αθήνας, με τον κέρσορα του υπολογιστή να αναβοσβήνει ανυπόμονα, σκέφτεσαι και αναπολείς. Ανθρώπους, καταστάσεις, συναισθήματα, στιγμές που ζεις και έζησες. Περισσότερα

Πρώτη ύλη: Οι αναλώσιμοι της αγοράς

Σχολιάστε

Της Γιάννας Παπαπαύλου

“Στις 9 Αυγούστου του 2016 στη Γερμανία, ένα φορτηγό μεταφέρει αγελάδες προς το σφαγείο και αναποδογυρίζει. Δυο από αυτές δραπετεύουν, και η μία μπαίνει σε σουπερμάρκετ θεωρώντας το ασφαλές, για να βρει καταφύγιο. Υπάλληλοι του μαγαζιού την πυροβολούν και τη σκοτώνουν, δίπλα από τα ψυγεία με συσκευασμένα χοιρινά και βοδινά κρέατα.”1

Η αφήγηση του περιστατικού καθώς και οι εικόνες, με το πτώμα της αγελάδας να κείτεται ατόφιο δίπλα στον αποστειρωμένο πάγκο με το τεμαχισμένο κρέας αγελάδων και άλλων ζώων, είναι σαφώς αποκρουστική, ίσως όχι μόνο λόγω της αποστροφής στην αιματοχυσία. Μέσα στον πεπερασμένο χώρο του πάγκου ενός κρεοπωλείου παρατίθενται τα πτώματα των ζώων, σε πακέτα αποκομμένα από τη διαδικασία της σφαγής, προς αγορά και κατανάλωση. Η κανονικότητα της μπουτίκ της ωμής σάρκας των ζώων δεν μαρτυρεί τον θάνατο στη συνείδηση των καταναλωτών. Αντιθέτως, το αίσθημα του καταναλωτή εγείρεται αποκρουστικά με την παράθεση της κυριολεκτικής εικόνας της σφαγής και του θανάτου. Υπάρχει κάτι το εγγενώς διεστραμμένο στην παράθεση αυτή ανάμεσα στη ‘φυσική’ και στην ‘τεχνητή’ πορεία της ζωής, καθώς τα απομεινάρια της κατανάλωσης είναι αυτά που θα καταδείξουν τη φυσικότητα του κύκλου της ζωής. Περισσότερα

Ιστορίες στο όριο

Σχολιάστε

Henri Rousseau, Apes in the Orange Grove (1910)

του Θανάση Σκαμνάκη

Είχανε κόψει με έναν άγαρμπο τρόπο το τοπίο. Σαν την εποχή που ο Μακρυγιάννης μοίραζε τα χτήματα στους αγωνιστές, πέταγες μια πέτρα, κι όπου έφτανε ήταν το δικό σου – το όριο είχε να κάνει με τη δύναμη.

Όχι έτσι ακριβώς, αλλά με παρόμοιο τρόπο, τουλάχιστον ως προς τον πρωτογονισμό του, κι ας είχε περάσει καιρός από τότε, μπήκαμε στον 20ο αιώνα, μοιράστηκαν αγροτεμάχια στην πολύπαθη χώρα και κυρίως στην Αττικοβοιωτία. Δεν έχει σημασία τι αίσθημα δικαιοσύνης, νομιμότητας ή αισθητικής σε όριζε, καθώς έτσι έκαναν όλοι. Αφού πήρανε το κομμάτι τη γη κάποια στιγμή μπορούσαν, με έναν τρόπο ίσως και να έπρεπε, να χτίσουν. Έτσι έκαναν όλοι. Κι έχτισαν. Με τον τρόπο που έκαναν όλοι. Περισσότερα

Όταν ο Έλβις συνάντησε το Νίξον και ήθελε… να γίνει πράκτορας!

Σχολιάστε

Η φωτογραφία μοιάζει με αστείο φωτομοντάζ αλλά δεν είναι! Είναι γνήσια και αποτυπώνει μια παράξενη συνάντηση που συνέβη στο Οβάλ Γραφείο, στις 21 Δεκέμβρη του 1970, μεταξύ του «βασιλιά» του ροκ εντ ρολ, Έλβις Πρίσλει και του Ρίτσαρντ Νίξον. 

Η συνάντηση θα μπορούσε να μην είναι και τόσο παράξενη αν την είχε ζητήσει ο Νίξον θέλοντας να γνωρίζει τον Έλβις και να βγάλει μια φωτογραφία μαζί του για τα πρωτοσέλιδα. Τη συνάντηση όμως ζήτησε ο Πρίσλει και ο λόγος είναι το πιο ενδιαφέρον κομμάτι αυτής της, όχι και τόσο ειπωμένης, ιστορίας.

Όλα ξεκίνησαν στο Μέμφις λίγες ημέρες νωρίτερα, όταν ο πατέρας του Έλβις Βέρνον και η γυναίκα του Πρισίλα παραπονέθηκαν ότι είχε ξοδέψει πάρα πολλά χρήματα για τα χριστουγεννιάτικα δώρα, περισσότερα από 100.000 δολάρια για 32 περίστροφα και δέκα πολυτελείς Mercedes – Benz. Περισσότερα

Ο Τσερνομπίλης δεν μασάει

Σχολιάστε

του Robert Doisneau

Κορινθία, 3 Μαΐου 1986

Εκείνο το Σάββατο οι μανάδες ούρλιαζαν στα μπαλκόνια κι οι πατεράδες έτρεχαν ν’ αγοράσουν γάλα. Όμως μια μεγαλύτερη έκρηξη έγινε στο μυαλό του Μπίλη το πρωί -και γλίτωσε από κάτι χειρότερο το βράδυ.

Κι όλα ξεκίνησαν έτσι όπως πρέπει να ξεκινάει μια καλή ιστορία: Μ’ ένα κορίτσι.

~~

Ο Μπίλης τέλειωνε την πρώτη γυμνασίου. Είχε αποκτήσει το καινούριο όνομα λίγους μήνες πριν. Περισσότερα

Θήτα όπως θλίψη

Σχολιάστε

*Το γλυπτό είναι του Albert Gyorgy με τίτλο “Melancholy”

Του Δημήτρη Βεργίνη

Θλίψη. Βαριά, πηχτή, άγρια, αξεπέραστη, σκουρόχρωμη, απίστευτη, αληθινή, τρομακτική, αποπνικτική, δύσμορφη, απαίσια, βαθιά, άρρωστη, σκληρή, ακραία θλίψη. Θλίψη με θήτα κεφαλαίο. ΘΛΙΨΗ που φωνάζει, θλίψη που σιωπά, θλίψη που εξεγείρεται, θλίψη που αδυνατεί να κουνηθεί. Ένα θήτα όλη μου η μέρα, όλη μου η νύχτα. Θήτα όπως θλίψη.

Θλίψη για μια τελευταία αγκαλιά, θλίψη για εικοσιέξι τελευταίες αγκαλιές, θλίψη για τη θάλασσα που καιγόταν, θλίψη για το κλάμα, θλίψη για τα ουρλιαχτά, θλίψη για τα αναφιλητά, θλίψη για τη Μόρα, θλίψη για τους σπασμούς, θλίψη για τον καπνό που έπνιγε, θλίψη για τη γη που μαύρισε. Περισσότερα

Της Επιστήμης και της Κοινωνίας (φ.416)

Σχολιάστε

Μηδενικός θόρυβος

Ο χτύπος της καρδιάς γίνεται όλο και πιο αισθητός, ένα βουητό στα αυτιά είναι τόσο καθαρό που μηδενίζει όλους τους υπόλοιπους ήχους, ενώ ακόμη και μία απλή κίνηση του σώματός αναπαράγει έναν σκληρό και ανατριχιαστικό ήχο, τον οποίο μπορείς να ακούσεις. Μετά από όλα αυτά, χάνεις την ισορροπία σου, επειδή η απόλυτη έλλειψη αντήχησης επηρεάζει τη συνειδητοποίηση του χώρου. Περισσότερα

Στο βάθρο της Ιστορίας

Σχολιάστε

του Βασίλη Κεχαγιά

Μέρες Μουντιάλ έρχονται να μας υπομνήσουν την πενηντακοεντία από τους ταραγμένους Ολυμπιακούς του 1968, με την Πόλη του Μεξικού να τους υποδέχεται μετά από συστηματικές εκκαθαρίσεις της μεξικανικής πρωτεύουσας, οι οποίες είχαν ξεκινήσει ένα χρόνο πριν. Ήταν Οκτώβριος και είχε προηγηθεί η δολοφονία του Μάρτιν Λούθερ Κινγκ και ο Μάης του ’68, με την Επανάσταση να προβάλλει έντονα τα αιτήματά της για έναν καλύτερο κόσμο. Το ιστορικό περιβάλλον ευνοούσε τις παντός τύπου εκρήξεις, από τις εθνοαπελευθερωτικές ως το ροκ και τη σεξουαλική απελευθέρωση. Στις πρώτες η Αφρική σήκωνε συνεχώς παντιέρες ανεξαρτησίας και η Λατινική Αμερική δήλωνε διεκδικήτρια αληθινών δημοκρατιών, για να λάβει σύντομα την απάντηση των «μπανανιών». Όσο για τη μαύρη ήπειρο, είτε θα είδε υπερχείλιση του αίματος στους ξεσηκωμούς της, είτε θα έπεσε θύμα διεφθαρμένων δικτατόρων. Περισσότερα

Η γλώσσα αλλάζει τη σκέψη

Σχολιάστε

Στην ταινία Arrival του Ντενί Βιλνέβ, εξωγήινοι προσφέρουν στην ανθρωπότητα ένα νέο “όπλο”, τη γλώσσα τους.

Όσοι μαθαίνουν αυτή την “κυκλική” και χωρίς χρόνους γλώσσα, μπορούν να αντιληφθούν διαφορετικά τον χρόνο.

Ακούγεται εξωπραγματικό ως ιδέα, κι όμως συμβαίνει: Ό,τι θεωρούμε ως αληθινό εξαρτάται απόλυτα απ’ τη γλώσσα που μάθαμε να μιλάμε. Περισσότερα

Εγγονή μιας μάγισσας που δεν μπορέσατε να κάψετε

Σχολιάστε

Ο πίνακας είναι της Nelli Bloom

Το καλύτερο που μπορεί να σου συμβεί στη ζωή είναι να βρεις έναν άνθρωπο που θα σ’ αγαπήσει όσο τον αγαπάς κι εσύ.

Αυτό μοιάζει να είναι η ολοκλήρωση της ευτυχίας.

Όμως, μερικές φορές, αυτός που σ’ αγαπάει δεν μοιράζεται τα πάντα μαζί σου. Όχι γιατί δεν θέλει, αλλά γιατί δεν ξέρει.

Λίγοι ζωντανοί γνωρίζουν ποιους νεκρούς κουβαλάνε. Περισσότερα

Περιδιαβαίνωντας το Ντακάρ

Σχολιάστε

Tης Φραγκίσκας Μεγαλούδη

Και καθώς περπατάω στην παραλία του Ντακάρ κρατώντας ενα παγωμένο καφέ στο χέρι, διασχίζω συνεχώς σύνορα ανάμεσα σε δυο κόσμους. Στην παραλία τα παιδιά παίζουν ποδόσφαιρο μέσα στο νερό βάζοντας σκασμένα λαστιχα για τέρμα με το δροσερό αεράκι του ωκεανού να εναλλάσσεται με τη μυρωδιά απο το καμμένο πλαστικό. Περισσότερα

Προσοχή! Χάσμα γενεών!

Σχολιάστε

“I’ve got a strong urge to fly
But I’ve got nowhere to fly to”
Pink Floyd

“Οι συμβουλές των μεγάλων προς τους νέους αποσκοπούν στο πώς να τους κάνουν να πάψουν να συμπεριφέρονται σαν νέοι.”
Francis De Croisset

“Οι νέοι ξέρουν τι δεν θέλουν πριν να ξέρουν τι θέλουν.”
Ζαν Κοκτώ Περισσότερα

Εκ πρώτης όψεως είναι ξεφτίλα χαμένε, α χαμένε…

Σχολιάστε

του Σωκράτη Μαντζουράνη

Τι να λέμε τώρα…

Αυτή η συσσωρευμένη λαϊκή εμπειρία, η «λαϊκή σοφία», είναι γκαραντί πράγμα.

Ο κλέφτης και ο ψεύτης τον πρώτο χρόνο χαίρεται, προειδοποιεί –αν και συχνά χαίρονται πολύ περισσότερο.

Ήδη πέρασαν τρία χρόνια και απ’ ό,τι φαίνεται η «χαρά του ψεύτη» βρίσκεται στα τελειώματα.

Η δυνατότητα για κόλπα, δολιχοδρομίες, κυβιστήσεις, υποσχέσεις, «παροχές», όχι μόνο ξόδεψαν την αποκοιμιστική τους ικανότητα, αλλά γίνονται μπούμερανγκ για τους εμπνευστές τους. Περισσότερα

Η ανάλαφρη βαρύτητα του (δικού σου) είναι

Σχολιάστε

“Καθώς η υπάλληλος του φαρμακείου του τύλιγε το σαμπουάν, σαν να τον φώτισε μια σκέψη: τα λεφτά σε περιτριγυρίζουν στη ζωή, όπως το χώμα μετά τον θάνατο. Οι υποχρεώσεις είναι κανόνας γενικός.
Ποιος είναι ελεύθερος; Κανένας.
Ποιος δεν έχει βάρη στην πλάτη του; Όλοι κάτω από μια πίεση βρισκόμαστε. Ακόμα κι οι πέτρες, τα νερά της γης, τα ζώα, οι άνθρωποι τα παιδιά -όλοι κάποιο φορτίο σηκώνουν.”

Σολ Μπέλοου

“Η ολική απουσία του φορτίου κάνει το ανθρώπινο ον να γίνεται πιο ελαφρύ απ΄τον άνεμο, να πετάει, ν΄απομακρύνεται από τη γη, απ΄το γήινο είναι, να μην είναι παρά μόνο κατά το ήμιση αληθινό και οι κινήσεις του να είναι εξίσου ελεύθερες όσο και χωρίς σημασία.”

Μίλαν Κούντερα

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Πριν χρόνια πολλά είχα στην μπάρα για πελάτη έναν ελληναμερικάνο περασμένης ηλικίας που δίδασκε στο Σηάτλ επιστήμες του εγκεφάλου. Περισσότερα

Μας ληστεύουν και χρόνια

Σχολιάστε

Ο Μανώλης Δρεττάκης έχει διατελέσει αντιπρόεδρος της Βουλής, υπουργός και καθηγητής στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο (ΑΣΟΕΕ), και ξέρει να διαβάζει τις στατιστικές. Από την αρθρογραφία του στην Εφημερίδα των Συντακτών, μαθαίνεις -πέρα από τις παραπλανητικές ασάφειες που ξεφουρνίζουν οι πολιτικοί, τι γίνεται στο κοινωνικό σώμα, ιδίως τα χρόνια του ασφυκτικού μνημονιακού στραγγαλισμού. Γιατί περί πολυπλόκαμου στραγγαλισμού πρόκειται, όσο κι αν οι παρατρεχάμενοι της εξουσίας πασπαλίζουν τις πληγές με ψευδόσκονη.

Γράφει, λοιπόν, ο καθηγητής «Μεγαλύτερη η αύξηση των θανάτων τα μνημονιακά χρόνια». Δηλαδή, οι κυβερνήσεις δεν αύξησαν μόνο τη φτώχεια, αλλά συντόμευσαν και τη διάρκεια της ζωής μας. Το σκεφτήκαμε, αλλά ελπίζαμε ότι θα φανεί αργότερα. Όχι πώς κι αυτό είναι παρήγορο αφού οι «επόμενοι» θα είναι τα παιδιά μας, αλλά είναι πολύ «κρύο» να συνειδητοποιείς ότι η μείωση της ζωής έχει κιόλας ξεκινήσει από μας, την πρώτη γενιά των μνημονιακών θυμάτων. Όπως συνέβη με τα θύματα από τη διαρροή αερίων στο Μποπάλ της Ινδίας, που πέρα από τα παιδιά που γεννιούνται παραμορφωμένα, δεκάδες χιλιάδες πρώτης γενιάς πολίτες τυφλώθηκαν, έπαθαν καρκίνο ή πέθαναν από επιπλοκές στα όργανά τους. Όπως συνέβη με το Τσερνόμπιλ, που όχι μόνο τα παιδιά, αλλά και οι γονείς βίωσαν και βιώνουν τις συνέπειες της διαρροής ραδιενέργειας. Περισσότερα

Κολοκύθι εφτάτρυπο (και άδειο)

Σχολιάστε

Του Δημήτρη Ουλή

Ποτέ μου δεν αρνήθηκα τη συζήτηση με τον αντίπαλο. Ανάμεσα στη βίαιη καταστολή και την κυνική ανοχή, προτιμώ πάντοτε το σφρίγος ενός καλού επιχειρήματος –ακόμα κι όταν αυτό αμφισβητεί το δικό μου. Πώς αλλιώς θα ακονιστεί το μυαλό; Πώς αλλιώς η σκέψη θα πάει παραπέρα; Αλλά προσοχή, σύντροφοι: καλό επιχείρημα δεν θα πει ούτε σοφιστεία, ούτε εξυπνάδα, ούτε πετυχημένη «ατάκα». Το καλό επιχείρημα έχει θεωρητικά προαπαιτούμενα, λογικές προκείμενες και ηθικές ποιότητες. Γι’ αυτό είναι τόσο τραγικά απόν από τον δημόσιο λόγο. Και γι’ αυτό οι πολιτικοί μας έχουν τόση σχέση μαζί του, όση έχω εγώ με τον Χορό των Επτά Πέπλων. Περισσότερα

Και διηγώντας τα να κλαις

Σχολιάστε

Η Αυγή με τους Κουρήδες

Προβάλλει η Αυγή με τα καλύτερα λόγια το Kontra Channel του Κουρή και γιατί όχι; Είναι πολύ νωπό ακόμα που δακρύβρεχτοι βουλευτές και παράγοντες του ΣΥΡΙΖΑ βγήκαν και εκθείαζαν τον πατριάρχη της οικογένειας, έναν από τους πιο διεφθαρμένους εκδότες-καναλάρχες στην ιστορία των ελληνικών ΜΜΕ. Τώρα, μια ολόκληρη ομάδα από την εφημερίδα, επτά με ονοματεπώνυμο, ενισχύουν το ενημερωτικό πρόγραμμα του καναλιού μαζί με τον Μάκη Κουρή, τον Πάνο Παναγιωτόπουλο και τον Αιμίλιο Λιάτσο. Τα «μέτωπα» φτιάχνονται με ό,τι να ‘ναι απ’ όπου να ΄ναι. Θέλει και η εξουσία τις θυσίες της.

Άλκης Ρώτας Περισσότερα

Της Επιστήμης και της Κοινωνίας(φ. 408)

Σχολιάστε

Ραντάρ

Στην αεροπορία υπήρχαν μέχρι στιγμής δυο τύποι ραντάρ: τα δευτερεύοντα, για τα οποία απαιτείτο παραλαβή του σήματος από το αεροπλάνο, στη συνέχεια επεξεργασία και επανεκπομπή του στη Μονάδα Ελέγχου, και τα πρωτεύοντα, τα οποία συνελάμβαναν τη θέση του αεροπλάνου ανεξάρτητα από τις διαθέσεις του και την απεικόνιζαν στις οθόνες των κέντρων ελέγχου… Από τα ραντάρ αυτά μπορούσαν να διαφύγουν μόνο τα Στελθ (Stealth), λόγω της ειδικής κατασκευής των προσπιπτουσών επιφανειών, πράγμα που τα έκανε κυριολεκτικά αόρατα. Κάθε όμως αμυντική διάταξη στην παγκόσμια σκηνή βαστάει για λίγο –δικαιώνοντας τον Ένγκελς που μίλαγε για τη διαλεκτική σχέση θώρακα-τηλεβόλου: Έτσι ο Καναδάς επένδυσε 2,7 εκατ. δολάρια στην ανάπτυξη κβαντικού ραντάρ, μιας νέας τεχνολογίας που βελτιώνει κατά πολύ τα δεδομένα όσον αφορά στον εντοπισμό stealth αεροσκαφών.

Όπως αναφέρει το BBC, η τεχνολογία αυτή αναπτύσσεται από το University of Waterloo για την αντικατάσταση των υπαρχόντων σταθμών ραντάρ στην Αρκτική. Το φαινόμενο το οποίο αξιοποιείται είναι ο αποκαλούμενος «κβαντικός φωτισμός» (quantum illumination)- η διαδικασία απομόνωσης ζευγών εμπλεκομένων φωτονίων. Μέχρι τώρα, η τεχνολογία αυτή έχει δοκιμαστεί μόνο σε εργαστήρια. Περισσότερα

Οι ταβέρνες και οι δανειστές

Σχολιάστε

«Είχαμε πεινάσει και έπρεπε να φάμε. Είχαμε διψάσει και έπρεπε να πιούμε. Είχαμε θρηνήσει, κι έπρεπε να χαρούμε. Κι όχι μόνο με τον τρόπο εκείνου που κάνει τραγούδι τον πόνο του. Το δικαίωμα στη χαρά που τόσο κυνηγήθηκε στην Ελλάδα εγέρθηκε με ορμή στη δεκαετία του ’60, ανακόπηκε στη δικτατορία, ξαναέγινε μπαϊράκι με τη μεταπολίτευση. Λίγα χρόνια, ωστόσο, πριν από την κρίση είχε αρχίσει να εκφυλίζεται. Βαθμιαία η ανάγκη των ανθρώπων να δοκιμάσουν ό,τι νόστιμο και θελκτικό προσφερόταν στην αγορά, έδωσε τη θέση της σε κάτι από το οποίο έλειπε η ενεργητικότητα. Δεν ζητούσαν την τέρψη που απέρρεε από τα πράγματα, ζητούσαν τα πράγματα που περιείχαν την τέρψη. Είναι πολύ διαφορετικό να απολαμβάνει κάποιος το κρασί του χυμένο σ’ ένα ωραίο, κρυστάλλινο ποτήρι, από το να πίνει ασυναίσθητα, περιεργαζόμενος το ποτήρι. Περισσότερα

Older Entries