Αρχική

Της επιστήμης και της κοινωνίας

Σχολιάστε

Του Γιάννη Σχίζα

Διαστημοπλάνο

Δοκιμή μικρής κλίμακας μοντέλου επαναχρησιμοποιούμενου «διαστημοπλάνου» πραγματοποίησε η Κίνα, σύμφωνα με την South China Morning Post.

Η δοκιμή φέρεται να πραγματοποιήθηκε στην Έρημο Γκόμπι. Το hypersonic (υπερηχητικό) σκάφος επιτάχυνε σε ταχύτητα πενταπλάσια του ήχου και έφτασε σε υψόμετρο τροχιάς, πριν επιστρέψει με ασφάλεια στο έδαφος.

Σύμφωνα με την εφημερίδα, στόχος της Κίνας είναι η ανάπτυξη ενός διαστημοπλάνου για στρατιωτικές και πολιτικές εφαρμογές, που θα είναι ικανό να πετά γρήγορα για να διεισδύει και να υπερνικά συστήματα αντιπυραυλικής άμυνας, αλλά και να βοηθά στη δημιουργία δικτύων δορυφόρων ή να μεταφέρει τουρίστες στο διάστημα. Περισσότερα

Advertisements

Ζούμε στη ζώνη του «Λυκόφωτος»

Σχολιάστε

Του Γιώργου Πολυχρονόπουλου

Η καθημερινότητα μας κυλάει μέσα στη «πνευματική μιζέρια» και στις έντονες συζητήσεις με συναδέλφους για το τι μέλλει γενέσθαι στη χώρα μας. Το οικονομικό θέμα είναι στο πίνακα ανακοινώσεων. Στο θέμα αυτό όλοι παραμιλάνε στους διάδρομους γιατί οι περισσότεροι έχουν πάρει δάνεια στεγαστικά και καταναλωτικά.

Όλοι τρέμουν στην ιδέα της δραματικής μείωσης του μισθού, αλλά και της σκέψης μήπως σε μερικούς μήνες βρεθούν στην εφεδρεία, κοινώς «ανεργία».

Ζούμε ιστορικές στιγμές, γιατί όλα ανατρέπονται μέσα σε μία ημέρα. Περισσότερα

Θεϊκοί και ανθρώπινοι μύθοι

Σχολιάστε

Του Θανάση Σκαμνάκη

Δεν είναι μεταφυσική, αλλά γήινες, ανθρώπινες ανάγκες που κατασκεύασαν τους θρησκευτικούς μύθους, μαζί, φυσικά, και τις χριστιανικές αφηγήσεις, οι οποίες πριν πάρουν εμπορικό σχήμα, ήσαν λαϊκές ιστορίες.

Όπου κυρίαρχο στοιχείο όλων των αφηγήσεων, λαϊκών ή θρησκευτικών, είναι η ιδέα της θυσίας. Στην αρχετυπική εκδοχή επρόκειτο για θυσίες ανθρώπων.

Η Παλαιά Διαθήκη, ήδη από τη “Γέννεση”, περιγράφει σειρά θυσιών προκειμένου να στερεωθεί το γενεαλογικό δέντρο.

Η περιπέτεια της Ιφιγένειας στην Ιλιάδα μάς είναι εξ ίσου οικεία. Περισσότερα

Αγάπα το κελί σου, τρώγε το φαΐ σου, διάβαζε πολύ…

Σχολιάστε

του Πέτρου Δημητρόπουλου

Αφορμή γι αυτό το κείμενο, είναι οι καθημερινές συζητήσεις και τα αδιέξοδα πολλών ανθρώπων και κυρίως νέων. Την έκφραση «Αγάπα το κελί σου, τρώγε το φαί σου, διάβαζε πολύ» είχαν υιοθετήσει οι αγωνιστές, οι κομμουνιστές που ήταν στις φυλακές και στις εξορίες. Ήταν ένα σύνθημα ζωής, ένα σύνθημα κουράγιου. Ένα σύνθημα μη παραίτησης. Ήταν μια στάση που κρατούσαν όχι επειδή συνθηκολόγησαν, επειδή συμβιβάστηκαν ή επειδή ήταν ηττοπαθείς. Απλά έπρεπε να βρουν τρόπο για να επιβιώσουν με βάση τις συνθήκες. Έπρεπε να συμφιλιωθούν με αυτές για να αντέξουν στα δύσκολα. Δεν επένδυαν σε μια ζωή στην φυλακή. Στόχο είχαν την ανατροπή, την αλλαγή της ζωής τους και την αλλαγή της κοινωνίας. Όμως έπρεπε να «αγαπήσουν» τον χώρο που ήταν το σπίτι τους, για όσο διάστημα ήταν εκεί. Καταβάλλοντας κάθε προσπάθεια να μείνουν όρθιοι. Σε συνθήκες φυλάκισης, εξορίας, έβρισκαν τρόπους να κάνουν την ζωή τους πιο ανθρώπινη. Με καλλιτεχνικά δρώμενα, με θεατρικές ομάδες, με συζητήσεις κ.λπ. Για σκέψου να είσαι εξορία, να είσαι φυλακισμένος και να έχεις θεατρική ομάδα, χορευτικό κ.λπ. Τι μεγαλείο ψυχής χρειάζεται, πόση αγάπη για ζωή, πόση ευαισθησία έκρυβαν μέσα τους. Ένα σημαντικό στοιχείο πέρα από την πίστη, ήταν η συλλογικότητα, η συντροφικότητα, στοιχεία πολύ σημαντικά και ενισχυτικά στο να διατηρείς υψηλό φρόνημα. Κάτι ανύπαρκτο σήμερα. Περισσότερα

Η χήρα της Εφέσου

Σχολιάστε

Η ιστορία που θα διαβάσετε γράφτηκε το 100 π.Χ. απ’ τον Αριστείδη τον Μιλήσιο. Ο Αριστείδης είναι -απ’ όσο γνωρίζουμε- ο πρώτος άνθρωπος που έγραψε διηγήματα. Ως διήγημα εννοούμε μικρά κείμενα μυθοπλασίας, όχι μύθους, χωρίς ημίθεους, χωρίς Ατρείδες.

Εκείνη την εποχή, καθώς οι Ρωμαίοι κατακτούν ολόκληρο τον γνωστό κόσμο, αυτού του είδους οι ιστορίες αποκαλούνταν “μιλήσια”. Κι όπως θα διαπιστώσετε η θεματολογία τους και ο τρόπος ανάπτυξης των χαρακτήρων θυμίζει σύγχρονα διηγήματα.

Το συγκεκριμένο, Η Χήρα της Εφέσου, μεταγράφτηκε από πολλούς. Τον Πετρώνιο στη Ρώμη, τον Salisbury τον 12ο αιώνα, τον La Fontaine τον 17ο αιώνα, τον Βολταίρο τον 18ο αιώνα, τον Fry στον 20ο αιώνα. Κι έτσι έφτασε μέχρι την εποχή μας. Περισσότερα

Ο Ξένος

Σχολιάστε

https://theradicalmarxismproject.files.wordpress.com/2016/05/cebf-cebeceadcebdcebfcf82.jpg?w=452&h=308

Του Χρήστου Μιάμη

Το διαφορετικό, το ανοίκειο, το μη κανονικό, προκαλεί συναισθήματα φόβου, απώθησης και καχυποψίας. Γιατί όμως συμβαίνει αυτό ; Μήπως η ανθρώπινη φύση είναι “προγραμματισμένη” να αντιδρά αρνητικά απέναντι σε οτιδήποτε διασαλεύει μια γνωστή και οικεία κανονικότητα ; Μήπως η ανθρώπινη ιδιοσυστασία είναι τέτοια που στο πέρασμα του ιστορικού χρόνου επιστρέφει σε εύληπτες, συμπαγείς, στεγνά βιοποριστικές απαντήσεις για την ζωή της ;

Ο “Ξένος”, το διαφορετικό, το αλλότριο, μπορεί μόνο να ιδωθεί ως ένα πολιτικό γεγονός, απόρροια μιας συγκρουσιακής ταξικής κοινωνικής σχέσης.

Ο “Ξένος” δεν είναι μόνο ο μετανάστης, ή ο πρόσφυγας που εισέρχεται -φαινομενικά- με τρόπο εξωτερικό, στο πλαίσιο μιας δρομολογημένης κανονικότητας και την ανασυνθέτει. “Ξένος”, αλλότριος, διαφορετικός, είναι εκείνη η φυσιογνωμία ανθρώπου, που επιμένει στην ανάγκη της συλλογικής δράσης σε μια περίοδο που η ηγεμονία του αυτοκτονικού ατομικισμού είναι καθεστώς. “Ξένος” είναι ο εργάτης που προσπαθεί να φτιάξει σωματείο, όχι μόνο για να βελτιώσει την ζωή του αλλά και για βρει τρόπους και δρόμους έκφρασης μέσα από ένα συλλογικό και ριζοσπαστικό παράδειγμα πολιτικής. “Ξένος” ανοίκειος, επικίνδυνος, είναι ο άνθρωπος που δεν υποκύπτει στο υφέρποντα και ταυτόχρονα κραυγάζοντα ρεαλισμό της υποταγής και της συνθηκολόγησης με το καθεστώς κυριαρχίας. “ Ξένος” είναι εκείνος ο άνθρωπος που δεν εμπίπτει στο νομοκανονιστικό πλαίσιο της καθεστηκυίας τάξης, δεν το αναγνωρίζει, δεν το αποδέχεται παρά μόνο ως την αφόρητη έκφραση ενός διαρκούς και ατελεύτητου εγκλωβισμού. Περισσότερα

5 τρόποι για να ανακαλύψεις που κρύβονται οι συριζαίοι

Σχολιάστε

Του Χρήστου Μιάμη

Η αλήθεια είναι πως τελευταία οι συριζαίοι δεν κάνουν δημόσιες πολιτικές εμφανίσεις, κυρίως γιατί επιδίδονται σε ποικίλες καλλιτεχνικές δραστηριότητες με την μορφή αγέλης προκειμένου να περνούν απαρατήρητοι. Η μυστικοπάθεια που τους διακρίνει όμως, μπορεί να ξεπεραστεί με κάποιες φράσεις κλειδιά και αίφνης θα βρεις τον συριζαίο που αναζητούσες, ή τον συριζαίο από τον οποίο θέλεις να απαλλαγείς.

    1. Φωνάζεις δυνατά στην μέση της πλατείας Κουμουνδούρου : Ο Τολιάτι ήταν πολιτικά ηλίθιος. Ο συριζαίος θα πεταχτεί άμεσα έξω από τα γραφεία του κόμματος, όχι για τον Τολιάτι που πιθανότατα θα νομίζει ότι είναι δεξί μπακ στη Μίλαν, αλλά για το «πολιτικά ηλίθιος» πιστεύοντας, δικαίως, ότι τον αφορά προσωπικά
    2. Υποστήριξε με περισπούδαστο ύφος σε μάζωξη «διανοούμενων» : «Ο Καστοριάδης είχε δομική ανικανότητα αναγνώρισης του πραγματικού ως την εγγενή φενάκη του απραγματοποίητου». Ο συριζαίος θα το πάρει στα σοβαρά και θα προσπαθήσει να πει την γνώμη του. Πρόκειται για επική στιγμή. Είναι η στιγμή που η απόλυτη βλακεία συναντά την απόλυτη θεωρητική ένδεια.

Περισσότερα

Η θεωρία των σπασμένων παραθύρων

Σχολιάστε

Μετάφραση: Άννα-Μαρία Αρβανιτίδου

To 1969 o Αμερικανός ψυχολόγος Phillip Zimbardo άφησε ένα πολυτελές αυτοκίνητο σε μια περιθωριοποιημένη περιοχή του Bronx της Νέας Υόρκης. Λίγα λεπτά αργότερα κάποιοι τριαντάρηδες έκλεψαν κάποια εξαρτήματα και μερικές μέρες αργότερα το κατέστρεψαν εντελώς. Την ίδια εβδομάδα άφησε ένα όμοιο αυτοκίνητο σε μια ανεπτυγμένη περιοχή της Καλιφόρνιας, στο Palo Alto.Το αυτοκίνητο παρέμενε άθικτο όλη την εβδομάδα. Την τελευταία μέρα σπάζει τα παράθυρα με ένα σφυρί. Σε λίγες ώρες το αυτοκίνητο είχε την ίδια κατάληξη, όπως και το άλλο. Το πολύ απλό αυτό κοινωνιολογικό πείραμα επιβεβαίωσε τη θεωρία των σπασμένων παραθύρων.

Το πείραμα οδήγησε τους δύο κοινωνιολόγους James Wilson και George Kelling να δημιουργήσουν μια θεωρία η οποία στηρίζει πως εάν σε ένα κτίριο σπάσει ένα παράθυρο και δεν επιδιορθωθεί άμεσα, σύντομα θα σπάσουν και τα άλλα παράθυρα από κάποιον βάνδαλο ή μια ομάδα ανθρώπων. Αυτό θα συμβεί είτε γιατί είναι αρκετά διασκεδαστικό να σπάζουμε κρύσταλλα είτε γιατί απλά κανείς δε φροντίζει γι’ αυτό το κτίριο. Το ίδιο θα συμβεί και με το πρώτο γκράφιτι σ’ ένα τοίχο. Σαφώς δεν χαρακτηρίζονται όλα ως εγκλήματα αλλά ως μικρές παραβάσεις πάνω στις οποίες οι κατά τόπους δήμοι στηρίζουν καμπάνιες όπως «Καθαρές γειτονιές» ή «Δρόμοι σε τάξη». Περισσότερα

Οι καβαφικές γειώσεις του μεγαλείου μας

Σχολιάστε

Φώτο : Δήμητρα Κιομουρτζίδου

Του Δημήτρη Βεργίνη

“Ο νους μου ως πότε μες στον μαρασμόν αυτόν θα μένει.
Όπου το μάτι μου γυρίσω, όπου κι αν δω
ερείπια μαύρα της ζωής μου βλέπω εδώ,
που τόσα χρόνια πέρασα και ρήμαξα και χάλασα.”*

Πόσοι από εμάς κάνουμε zoom out στη ζωή μας; Πόσοι δοκιμάζουμε την αιώρηση και παρατηρούμε από ψηλά τις μακέτες που νομίζουμε για μονιμότητες σε ετούτον τον πλανήτη; Όλο το όμορφο που καθρεφτίζεται στην πλάνη μας, τι σχήμα έχει αν αφήσουμε τις αυτοαναφορικές καθέτους του τριγώνου που βολτάρουμε και το χαζέψουμε απ’ την απέναντι υποτείνουσα; Το κάνουμε ποτέ; Έστω ένας μετά τον Αλεξανδρινό το έκανε;

“Καινούριους τόπους δεν θα βρεις, δεν θάβρεις άλλες θάλασσες.” Περισσότερα

CSI: Μια εθνική ιατροδικαστική υπόθεση

Σχολιάστε

Σήμερα θα ασχοληθούμε με μια από τις πιο περιβόητες περιπτώσεις δολοφονίας, όπως αυτή καταγράφτηκε στα αρχεία της Διεθνούς Ιατροδικαστικής Ένωσης.

~

Το καλοκαίρι του 2012 ανακαλύφτηκε ένα πτώμα αγνώστων στοιχείων, σε προχωρημένη σήψη, στην άκρη της βαλκανικής χερσονήσου, στη ΝΑ Ευρώπη.

Αρχικά οι ιατροδικαστές προσπάθησαν να καθορίσουν το χρόνο θανάτου του θύματος. Αυτό μπορεί να γίνει με διάφορους τρόπους. Ένας είναι η εσωτερική θερμοκρασία του σώματος. Η θερμοκρασία του σώματος πέφτει από τα κανονικά της επίπεδα με 1-2 βαθμούς την ώρα. Περισσότερα

Πόσες ημέρες επιβιώνει η Ελλάδα μόνο με τα χρήματα του Σπύρου Λάτση

Σχολιάστε

https://info-war.gr/wp-content/uploads/2018/02/wealthinequality_c-03.jpg

To δίκτυο Bloomberg παρουσίασε τον δείκτη «Ρομπέν των Δασών 2018» με τον οποίο υπολογίζει για πόσες ημέρες μπορεί να λειτουργήσει ο κρατικός μηχανισμός κάθε χώρας εάν χρησιμοποιούσε μόνο τα χρήματα του πλουσιότερου ανθρώπου που ζει στη χώρα.

Για τον δείκτη χρησιμοποιήθηκαν στοιχεία από 49 χώρες, με διαφορετικά πολιτικά καθεστώτα, και συνδυάστηκε η περιουσία του πλουσιότερου πολίτη της χώρας σε σχέση με το ημερήσιο κόστος λειτουργίας του κράτους. Περισσότερα

Στους καιρούς της παρατεταμένης εφηβείας, τρεις πινακίδες έξω απ΄ τα Σκόπια, στην Μακεδονία

Σχολιάστε

Του Αντώνη Ανδρουλιδάκη

Οι μεταμοντέρνοι κινηματογραφικοί τίτλοι της εποχής μας, είναι μάλλον μια καλή αφετηρία για να επιχειρήσει να περιγράψει κανείς τα όσα «εφηβικά» συμβαίνουν γύρω μας. Σύμφωνα με τον Ε. Erikson, ένα άτομο θα διαμορφώσει μια ικανοποιητική ταυτότητα, αν κατορθώσει να συγκεράσει τις αντιθετικές όψεις-πτυχές του. Αν όχι, θα βιώσει μια κρίση ταυτότητας. Κι αν κάτι είναι, πλέον, έκδηλο παντού, είναι αυτή ακριβώς η κρίση ταυτότητας. Και φαίνεται ότι –ανάμεσα στα άλλα- δεν πήραμε χαμπάρι τις σχετικές προκλήσεις – δυσλειτουργίες που προκάλεσε και συνεχίζει να προκαλεί το παγκόσμιο πολιτισμικό αφήγημα στη συνάντηση του με τις εθνικές πολιτισμικές ιδιομορφίες. Η παγκοσμιοποίηση όταν συναντιέται με τις τοπικές παραδόσεις –σε όσες χώρες τουλάχιστον διαθέτουν τέτοιες- δεν προκαλεί κάποιον «παγκοσμιοποιητικό χυλό», αλλά μια κρίση ταυτότητας

Έτσι κι αλλιώς, πάλι όπως προειδοποιούσε από το μακρινό 1950, ο Erikson, είναι ήδη πολλά τα είδη ταυτοτήτων που πρέπει να κατακτηθούν ταυτόχροναστη διάρκεια της εφηβείας (θρησκευτική, πολιτική, επαγγελματική, σεξουαλική, εθνική κ.λπ) και το κοινωνικό πλαίσιο αποτελεί καθοριστικό παράγοντα για τη διαμόρφωση της. Και κατάκτηση ταυτότητας δεν σημαίνει τίποτα λιγότερο και τίποτα περισσότερο από τη σταθερή αποσαφήνιση των σχετικών ποιοτήτων. Περισσότερα

Ποιον θα γαμήσει ο φτωχός, όταν γυρίσει ο τροχός; 5 φιλοσοφικά ερωτήματα

Σχολιάστε

«Κανείς δεν μπορεί να σου πάρει την αξιοπρέπεια, αν δεν του τη δώσεις.»
Γκάντι

«Οι άνθρωποι [στον καπιταλισμό] έχουν απεριόριστες δυνατότητες και ελάχιστες πιθανότητες.»
Πεσσόα

«Θέλει νεκροί χιλιάδες να ‘ναι στους τροχούς.»
Ελύτης

«Άσπρα κοράκια, μαύρα κοράκια»
ποιητής Φανφάρας

Την παροιμία βεβαίως τη γνωρίζετε: «Θα γυρίσει ο τροχός, θα γαμήσει κι ο φτωχός».

Έχετε σκεφτεί όμως ποτέ ποιος είναι αυτός ο «φτωχός» και γιατί περιμένει να «γυρίσει ο τροχός» για να «γαμήσει»; Και ποιον θα γαμήσει τότε;

Ο οικοδεσπότης σας εμβάθυνε στη φιλοσοφία του Βιτγκενστάιν και στη γλωσσολογία του Ντεσοσίρ, σε συνδυασμό με αμέτρητες ώρες στο ψυχαναλυτικό ντιβάνι του Φρόιντ και στην ταξική παλαίστρα του Μαρξ, χώρια τις ανθρωπολογικές μελέτες του Λεβιστρός, προκειμένου να κατανοήσει και να επεξηγήσει αυτή την τόσο απλή (φαινομενικά) παροιμία. Περισσότερα

Νοσταλγοί του μεσαίωνα, εραστές της υποταγής, υμνητές της αυταρχικότητας

Σχολιάστε

Του Πάνου Χριστοδούλου

We shall go on to the end. We shall fight in France, we shall fight on the seas and oceans, we shall fight with growing confidence and growing strength in the air, we shall defend our island, whatever the cost may be. We shall fight on the beaches, we shall fight on the landing grounds, we shall fight in the fields and in the streets, we shall fight in the hills; we shall never surrender (Winston Churchill)

Ίσως φαίνεται παράδοξο ένα κείμενο με αναφορά την αριστερά να ξεκινά με απόσπασμα από ομιλία του Churchill. Ζούμε σε μια εποχή όπου οι έννοιες και τα σύμβολα που τις εκφράζουν έχουν γίνει απόλυτα και δύσκαμπτα, αρκετά μακριά από την πραγματικότητα και την αρχική τους σημασία. Η αντίσταση μονοπωλείται (ανά πεδία) από τον εκάστοτε πολιτικό χώρο με αποτέλεσμα να αποκτά ένα θεολογικό χαρακτήρα. Σίγουρα όμως η πραγματικότητα είναι πολύ πιο σύνθετα. Βέβαια το θέμα μας στο άρθρο δεν είναι η αμφιλεγόμενη προσωπικότητα του Άγγλου Πρωθυπουργού, αλλά η ουσία του λόγου του. Περισσότερα

Μια φωτογραφία ίσον χίλιες λέξεις

Σχολιάστε

Του Κίμωνα Ρηγόπουλου

Μια σκόρπια διαδήλωση τώρα οι λέξεις. Αναποδογυρισμένες σαν κορμιά σφαδάζοντα μετά από μετωπική στην εθνική οδό οι λέξεις. Ρευστοποιημένες πάνω σε βρώμικη τσόχα που παίζονται οι ζωές μας.

Να αρθρώσεις την ανείπωτη συνηγορία υπέρ των λέξεων που έχουν συνθλιβεί από την έσχατη προδοσία τους

Αν μια εικόνα ισούται με χίλιες λέξεις και μια φωτογραφία επίσης, μια selfie άραγε πόσες λέξεις πάει; Και ένα κείμενο εξακοσίων λέξεων ούτε με μια φωτογραφία δεν ισοδυναμεί; Τότε θα πρέπει να το «τεντώσουμε» το κείμενο, λάστιχο να το κάνουμε μήπως και ανταγωνιστεί επαρκώς την εικόνα. Κι αν δεν τα καταφέρουμε τελικά υπάρχει και η έσχατη λύση: σκίζουμε τη φωτογραφία και ξεμπερδεύουμε. Ο θάνατός σου η ζωή μου. Και άσε τους φωτογράφους να φωνασκούν ματαιωμένοι: φονιάδες των φωτό γραφιάδες. Άφησε τους ζωγράφους και τους εικονολήπτες να ωρύονται: μα καλά, η κατσίκα του γείτονα του έφταιγε; Ο απελπισμένος δεν ορρωδεί προ των απειλών. Και οι κατάρες των θιγμένων ηχούν σαν έπαινος. Όταν όλα σου φταίνε σε εξυψώνει η αρνητική φήμη σου. Τότε γίνεσαι κάποιος. Αν όχι αυτό που ονειρευόσουνα κάποτε, τουλάχιστον κάποιος ξακουστός μαστροχαλαστής. Ένας εικονομάχος με αιτία. Και παράδωσε τη σκυτάλη της γραφής στους επερχόμενους με τον μοχθηρό σαρκασμό αυτού που ξέρει. Που ξέρει τι τους περιμένει. Γίνε κι εσύ ένας βετεράνος της μνησικακίας. Κάτι σαν την ενσάρκωση του εκεί που ήσουν ήμουνα κι εδώ που είμαι θα ‘ρθεις. Περισσότερα

Και διηγώντας τα να κλαις…

Σχολιάστε

https://www.e-dromos.gr/wp-content/uploads/2018/01/14_SXOLIA.jpeg

 

Εφοπλιστής με ψαρόβαρκα

Πήγε να ρωτήσει ο παππούς γιατί δεν του δίνουν το «ειδικό πρόσθετο κοινωνικό μέρισμα» που εξαγγείλανε σαν αντισταθμιστικό στην αύξηση του ΦΠΑ στα νησιά και τον ενημέρωσαν ότι αποκλείστηκε γιατί η βαρκούλα των πέντε μέτρων που έχει αραγμένη στην παραλία της Σύμης θεωρείται στοιχείο πολυτελούς διαβίωσης! Η ξύλινη βάρκα μου που την έχω 27 χρόνια είναι πολυτέλεια, ρε παιδιά; ρώτησε έκπληκτος. Είσαι πλούσιος, παππού, πλοιοκτήτης, και δεν το λες! του έκανε πλάκα ο καφετζής το απόγευμα. Και η περίπτωση δεν είναι η μοναδική. Και δεν έχει καθόλου πλάκα. Μ’ αυτούς που μας κάθισαν στο σβέρκο, μόνο οι παλιές σαμπρέλες για σωσίβια είναι ακόμα αφορολόγητες!

Δημήτρης Καραβοκύρης Περισσότερα

H ρίζα της ανθρώπινης δύναμης

Σχολιάστε

https://www.e-dromos.gr/wp-content/uploads/2018/01/scifi-cityscape-by-darink-wide.jpg

Χωρίς το μύθο του Κράτους η αληθινή αμοιβαιότητα κι η αλληλεγγύη ατόμου και κοινωνίας καθίστατο πασιφανής. Ήταν δυνατόν να ζητούνται θυσίες απ’ το άτομο, αλλά ποτέ συμβιβασμοί: γιατί, παρ’ όλο που μόνο η κοινωνία ήταν σε θέση να παράσχει ασφάλεια και σταθερότητα, ωστόσο μόνο το άτομο, το πρόσωπο, είχε τη δυνατότητα της ηθικής επιλογής, τη δυνατότητα της αλλαγής, αυτή την ουσιαστικότατη λειτουργία της ζωής. […] Η επανάσταση άρχιζε απ’ το σκεφτόμενο νου.

Ο Σεβέκ […] ήταν, λοιπόν, βέβαιος τώρα ότι η απόλυτη θέληση του να δημιουργήσει, αποτελούσε […] τη δικαιολογία της ίδιας της ύπαρξης του. Η αίσθηση ότι κατ’ αρχήν ήταν υπεύθυνος απέναντι στη δουλειά του δεν τον απομάκρυνε απ’ τους συντρόφους του, απ’ την κοινωνία του, όπως πίστευε παλιότερα. Αντίθετα, τον συνέδεε αδιάσπαστα με όλους.

Κατάλαβε έτσι ότι όποιος δοκίμαζε αυτό το συναίσθημα ευθύνης για κάτι, ήταν υποχρεωμένος να το μεταφέρει παντού, σε όλους τους χώρους. Ήταν λάθος να θεωρεί τον εαυτό του απλώς όχημα αυτού του συναισθήματος και τίποτε άλλο∙ ήταν λάθος να θυσιάζει οποιαδήποτε άλλη υποχρέωση σ’ αυτό. Περισσότερα

Το σύμπτωμα της marketable Ελλάδας του Γιάννη Σμαραγδή

Σχολιάστε

Της Γιάννας Παπαπαύλου

“For God’s sake, keep that sunlight out of sight”*

“Η ζωή μου ολόκληρη συνδέεται με τον Καζαντζάκη. Γεννήθηκα κάτω από τη δυνατή ‘σκιά’ του στο Ηράκλειο Κρήτης – όπως κι εκείνος. Το σπίτι του με το σημείο όπου γεννήθηκα απείχαν 300 μέτρα – και σχημάτιζαν τρίγωνο με το σπίτι του El Greco, για τον οποίο επίσης έχω κάνει ταινία. Τι ειναι αυτό; Δεν μοιάζει με μοίρα ή ευλογία;”

Αυτα είναι τα λόγια του Γιάννη Σμαραγδή, στη σελιδα 142 του Περιοδικου Blue της Aegean Airlines. Όπως διαβάζουμε και στο άρθρο, η αεροπορική εταιρεία ήταν χορηγός της ταινίας, της οποίας ο υπότιτλος αποτελεί και θεματικό τίτλο του τεύχους: “Στο σκοτάδι απαντάς με φως”.
Σε προηγούμενες σελίδες, εχει αφιέρωμα στον Jean Paul Gaultier, του οποίου οι δηλώσεις σε έμφαση αναφέρονται πάλι στο ελληνικό φως. Περισσότερα

Αβασίλι, είσαι καθίκι

Σχολιάστε

ΑΒΑΣΙΛΙ ΘΕΛΟ Σ ΚΙΛΟ

~~{}~~

Αι βασιλι τορα κσερονα γραφο
Ζητισα σκιλο κεφερες κουκλακι
θέλο φαρμα μεολα τα ζωα τα παντα

ΠΕΤΡΟΣ

~~{}~~

αι Βασιλη, για σου. Τι κανουν οι ταραδοι; δε θελο σκιλο γιατι θα φερις κουκλακι ουτε πλειμοπιλ γιατι εφερες μονο ενα μικροκουτι.

θελοτιλεχεριζομενο μεγαλο

Πέτρος Αναστόπουλος Περισσότερα

Κοντοσούβλι, Μαραβέγιας και ο καλύτερος μπαμπάς του κόσμου

Σχολιάστε

maxresdefault

Το τζανκ φουντ είναι σαν τη μαλακία!

Μην παρεξηγήσετε τα λόγια μου, δεν εννοώ ότι είναι «μαλακία», αλλά ότι είναι σαν τη μαλακία -σαν τον αυνανισμό αν θέλετε να το πω επιστημονικά. Θα καταλάβετε τί εννοώ αν θέσω ως αρχή την πρόταση: Το καλό σεξ είναι σαν ένα πλήρες γεύμα (ή το καλό «κρεβάτι» είναι σαν ένα καλό «τραπέζι»).

Σκεφτείτε ότι είστε προσκεκλημένος σ’ ένα ρομαντικό γεύμα (ή δείπνο). Ποτέ δεν ξεκινάτε με το κυρίως πιάτο. Αρχίζετε με λίγη κουβέντα και κρασί. Μόλις ζεσταθεί η ατμόσφαιρα περνάτε στα προκαταρτικά: Ορεκτικά και μεζεδάκια. Τρώτε μέχρι να σας ανοίξει η όρεξη.

Μετά περνάτε στο κυρίως πιάτο, που μπορεί να είναι και παραπάνω από ένα, εξαρτάται την όρεξη σας και τις αντοχές σας. Μόλις ικανοποιηθείτε, αν έχετε αφήσει χώρο στο στομάχι σας, μπορείτε να φάτε και ένα μικρό επιδόρπιο. Περισσότερα

Μια ελληνική χριστουγεννιάτικη ιστορία

Σχολιάστε

Παραμονή Χριστουγέννων.

Ο Ε.Σ. (καμία σχέση με τον Εμπενέζερ Σκρουτζ, Ελευθέριος Στρατάκης λέγεται), είναι σκυμμένος πάνω από το γραφείο του και κοιτάει τους λογαριασμούς ξεφυσώντας. Κάποια στιγμή σηκώνεται με το λογαριασμό της ΔΕΗ στο χέρι και πηγαίνει στο καθιστικό, όπου η γυναίκα του βλέπει τηλεόραση.

«Δεν είναι δυνατόν», της λέει. «560 ευρώ; Που θα τα βρούμε να τα πληρώσουμε;»

Εκείνη δεν απαντάει ούτε καν τον κοιτάει.

«Δε μιλάς;»

Εκείνη ούτε καν τον κοιτάει.

Ο Ε.Σ. τη διαολοστέλνει κι αφού πετάει το λογαριασμό μαζί με τους υπόλοιπους πάει στην τουαλέτα και βγάζει τη μασέλα του. Περισσότερα

Αυτός ο τριχωτός τραμπούκος είναι το νέο αφεντικό του Σταθμού Μοναστηράκι

Σχολιάστε

Τα μέτρα που παίρνονται για να κοπούν οι τζαμπατζήδες στα ΜΜΜ δε σταματάνε ποτέ να μας εκπλήσσουν

Υπάρχουν αυτοί που κάθονται να σκάσουν και υπάρχουν κι αυτοί που είναι τελείως σταρχίδια τους, όπως αυτό το ατάραχο αιλουροειδές που έκλεψε την παράσταση όλη μέρα χθες στο σταθμό Μοναστηράκι. Η αρχή έγινε όταν αυτό το facebook page ανέβασε μια φωτογραφία που ο τριχωτός ελεγκτής τσεκάρει την ομαλή κυκλοφορία από τις μπάρες νέου τύπου:

το Luben με τη σειρά του κοινοποίησε την εικόνα δίδοντας σεβασμό σε αυτόν τον σκληρό καργιόλη του σταθμού. Στο κάτω κάτω θα κινδυνεύαμε να μας ψειρίσει το κινητό ή το πορτοφόλι την επόμενη φορά που θα περνάγαμε από εκεί. Περισσότερα

Ποιά είναι η αληθινή;

Σχολιάστε

του Θανάση Σκαμνάκη

Μια ιστορία του Μπωντλαίρ για το Παρίσι (Η μελαγχολία του Παρισιού, εκδ. Ερατώ) με ορατές (και κάποιες αόρατες) προεκτάσεις. Τίτλος: «Ποιά είναι η αληθινή;».
«Γνώρισα κάποια Μπενεντίκτα, που σκορπούσε σ’ όλη την ατμόσφαιρα το ιδανικό, και που τα μάτια της μετέδιδαν ολόγυρα την επιθυμία για μεγαλείο, για ομορφιά, για δόξα, για κάθε τι που μας κάνει να πιστεύουμε στην αθανασία. Περισσότερα

Στο αίνιγμα της Σφίγγας

Σχολιάστε

του Θανάση Σκαμνάκη

Γιατί δεν είναι το παρόν που μας στοιχειώνει, αλλά το παρελθόν που πέφτει βαρύ πάνω στα βλέφαρα, στους ώμους, στα κεφάλια μας. Διανύσαμε τόσες αποστάσεις. Στο ταξίδι, από εκεί πέρασε κι ο Οδυσσέας κι όλοι εκείνοι που τον μιμήθηκαν μετά, συναντηθήκαμε με θηρία του βυθού και θεϊκές μορφές που καταπίνανε τους ναυαγούς, τη Γοργόνα Μέδουσα που αποφύγαμε να κοιτάξουμε κατά πρόσωπο γιατί μας είχαν ορμηνέψει ο Ερμής κι η Αθηνά πως όποιος την κοιτάξει μαρμαρώνει, δυνάμεις της φύσης και φυλές που κατασπάραζαν τους ταξιδιώτες. Τρομάζαμε, ωστόσο, μερικές φορές πιο πολύ κοιτώντας τους συντρόφους μας κι έπειτα τον εαυτό μας, όπως μας είχε όλους μετατρέψει η διαδρομή — δεν ήμασταν αξύριστοι και βρώμικοι, κυρίως είχαμε πάρει την αγριάδα από τα συναπαντήματά μας κι από τις ενέδρες. Περισσότερα

Μια αναρχική κοινωνία στο φεγγάρι

Σχολιάστε

«Από την ελευθερία δεν μπορείς να κόψεις ούτε ένα κομματάκι, γιατί αμέσως όλη η ελευθερία συγκεντρώνεται μέσα σ’ αυτό το κομματάκι.»
Μιχαήλ Μπακούνιν

«Τι αξίζει μια αναρχική κοινωνία που φοβάται τους αναρχικούς;»
Ούρσουλα Λε Γκεν

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Το μεγαλύτερο πλεονέκτημα (μα και μειονέκτημα) του αναρχισμού σε σχέση με τα άλλα πολιτικά-κοινωνικά-οικονομικά συστήματα είναι ότι ποτέ δεν έχει εφαρμοστεί σε μεγάλη κλίμακα.

Λειτουργεί εξαιρετικά σε μικρότερες κοινότητες-κολλεκτίβες ατόμων που ασπάζονται τις ιδέες του, όμως τι θα συνέβαινε αν όλος ο πληθυσμός μιας ηπείρου -ή ενός πλανήτη- ήταν αναρχικοί; Περισσότερα

Older Entries