Αρχική

Το ερπετό και η Αθηνά

Σχολιάστε

Της Αιμιλίας Καραλή

Βλέπουμε άραγε και σήμερα το «ερπετό να επωάζεται» παρατηρώντας νέους ανθρώπους και ιδίως μαθητές να καταλαμβάνουν «ξαφνικά» σχολεία με εθνικιστικά συνθήματα και φασίζουσα ρητορική; Εφηβικά πρόσωπα παραμορφωμένα από το μίσος, που επαναλαμβάνουν αυτάρεσκα την λέξη Ελλάδα, εμφανίζονται στις τηλεοράσεις.

Όλη αυτή η κατάσταση αντικατοπτρίζει μια απάνθρωπη αντίληψη για το τι μπορεί να σημαίνει Ελλάδα Περισσότερα

Advertisements

Μπραντ Μπίρκενφελντ: «Κατέθετα για 6 ώρες στην ελληνική πρεσβεία στην Ουάσινγκτον»

Σχολιάστε

Ο Μπραντ Μπίρκενφελντ, είναι ο άνθρωπος που αποκαλύπτοντας  τα μυστικά μίας από τις μεγαλύτερες τράπεζες στον πλανήτη, της Ελβετικής UBS. ξεσκέπασε, το μεγαλύτερο σκάνδαλο φοροδιαφυγής μέχρι σήμερα, για το οποίο εκδόθηκαν πρόστιμα εκατοντάδων εκατομμυρίων δολαρίων.

Όταν κατέθεσε τα στοιχεία που είχε στη διάθεσή του ως πρώην στέλεχος της τράπεζας στο Υπ. Δικαιοσύνης των ΗΠΑ, βρέθηκε στη φυλακή. Μετά την αποφυλάκισή του όμως απέσπασε το μεγαλύτερο χρηματικό βραβείο της ιστορίας για την προσφορά του.

Με αφορμή την παρουσίαση της ελληνικής έκδοσης του βιβλίου του «Ο τραπεζίτης του διάβολου» (εκδόσεις Πατάκη), στα Public, μίλησε στο tvxs.gr για την «παγκόσμια εγκληματική οργάνωση, η οποία έχει διαπράξει πολλαπλές πράξεις απάτης, υποκλοπής αλληλογραφίας, απάτης τίτλων, φοροδιαφυγής κτλ για πολλές δεκαετίες» όπως λέει χαρακτηριστικά.  Περισσότερα

Κουμανταδόροι…

Σχολιάστε

https://www.e-dromos.gr/wp-content/uploads/2016/01/saxalinh.png

Της Λόλας Σκαλτσά

Είναι, πια, σαφές πως στις πρόσφατες εκλογές δεν ψηφίσαμε κόμμα, αλλά διαχειριστή – και όταν έχεις να κάνεις με διαχειριστή στον τόπο που σου ανήκει, εννοείται πως, εκ προοιμίου, είναι λάθος οποιαδήποτε τακτική/στρατηγική κι αν ακολουθηθεί. Κι αυτό, γιατί ο τόπος είναι δικός μας, άρα δεν είναι διαπραγματεύσιμος – με καλύτερη ή χειρότερη τιμή.

Ο λόγος για το Υπερταμείο και τα 500.000 στρέμματα γης που έκαναν φτερά καθώς και τα +10.100 ακίνητα που άλλαξαν χέρια, μεταξύ των οποίων δημοτικά σχολεία, λύκεια, νηπιαγωγεία, κέντρα νεότητας δημόσιες βιβλιοθήκες, νεοκλασικά που μέχρι πρόσφατα στέγαζαν δημόσιες υπηρεσίες, αρχαιολογικοί χώροι, λιμάνια, αεροδρόμια, κατασκηνώσεις… ακόμα και δρυοδάσος. Τα ακίνητα αποτελούν, πια, περιουσία του Υπερταμείου για να εξασφαλιστεί η αποπληρωμή των δανείων για τα υπόλοιπα 99 χρόνια, μετά και τη λήξη του τρίτου μνημονίου. Περισσότερα

Oι πρώτες λέξεις

Σχολιάστε

του Ισαάκ Σούση

Και τι γίνεται όταν συμφωνείς σε γενικότερα νευραλγικά θέματα με κάποιον που στη προσωπική ζωή σου αντιπαθείς ή σε ρίχνει ή σε προβοκάρει συνεχώς;

Παλιό και τεράστιο ζήτημα , το βλέπουμε ήδη στα αρχαία έπη όπου η έχθρα των ήρώων μεταξύ τους πραγματώνεται μέσα στα πλαίσια μιας κοινής στόχευσης. Στην Ιλιάδα παραδείγματος χάριν.

Είναι μια καθημερινότητα στα κόμματα στις οργανώσεις όσο και στο ανέβασμα μιας θεατρικής παράστασης.  Κι όμως ή καθοριστική αυτή για τα κοινά μιας κοινωνίας παράμετρος αποσιωπάται και τον πρώτο λόγο έχουν οι θρησκευτικές, πατριωτικές, ιδεολογικές και ηθικολογικές φανφάρες. Περισσότερα

Ανάμεσα στο καλό και το κακό, παραμονεύει το χαμόγελο της αγάπης

Σχολιάστε

του Μάκη Γεφυρόπουλου

Όπως αναφέρει και ο Ζωρζ Μπατάιγ, κάπου μέσα στην ανθρώπινη χαρακτηροδομή ενδημούν το καλό και το κακό σε μία αγαστή συμβίωση που υπερβαίνει τις φυσιολογικές κοινοτοπίες της ζωής που τελικά όμως στην πράξη της καθημερινότητας, αποδεικνύεται ότι δεν είναι καθόλου συνηθισμένες.

Εξαρτάται λοιπόν από τις περιστάσεις για το ποια από τις δύο λανθάνουσες δυνάμεις θα αναδυθεί στην επιφάνεια, επικρατώντας σε τούτη την αέναη εσωτερική σύγκρουση που διαδραματίζεται στους δαιδαλώδεις διαδρόμους που συνθέτουν την εμπόλεμη ζώνη μεταξύ καρδιάς και λογικής.

Η «εμφύλια» εσωτερική σύγκρουση, σε αντίθεση με τη μανιχαϊστική αντίληψη περί καρμικής ισορροπίας, είναι ασίγαστη και συχνά τόσο μπερδεμένη που τα φίλια συναισθήματα συγχέονται με τα εχθρικά πάθη, μέσα σε έναν ορυμαγδό ενοχικών πυρών που ταλαιπωρούν την ανθρώπινη ύπαρξη. Περισσότερα

Πάση θυσία;

Σχολιάστε

https://www.e-dromos.gr/wp-content/uploads/2018/11/sacrifice.jpg

Του Σωκράτη Μαντζουράνη

Μ’ αρέσουν πολύ οι απλές αναφορές, η κοινή λογική, τα απλά ερωτήματα του «μέσου» ανθρώπου.

Οι απλές κουβέντες.

Ας κάνουμε λοιπόν, μια απλή, κανονική συζήτηση.

Τούτη τη συζήτηση, θέλω να πιστεύω πως μπορώ ακόμα να την κάνω, με παλιούς συντρόφους, με αριστερούς ανθρώπους που ξόδεψαν «πράγματα» στους λαϊκούς αγώνες, σε δύσκολους καιρούς.

Κάποιοι μου είπαν πως είναι «χαμένος κόπος». Περισσότερα

Ευτυχώς επιβιώσαμε

Σχολιάστε

https://www.e-dromos.gr/wp-content/uploads/2018/10/rain.jpg

Του Δημήτρη Ουλή

Γιατί «Ξενοφών» και όχι «Αναξαγόρας»; Γιατί «Ζορμπάς» και όχι «Φτωχούλης του Θεού»; Κάποιο κριτήριο θα πρέπει να υπάρχει για την ονοματοδοσία των τυφώνων. Αλλά μέχρι να κοινοποιηθεί αυτό το κριτήριο, ας δοξάσουμε τον Κύριο, που μας έσωσε από του Χάρου τα δόντια. Ας δοξάσουμε τον Κύριο, που συγκατένευσε στις προσευχές μας. Προσωπικά, χρειάστηκε να κρυφτώ μαζί με την οικογένειά μου σε καταφύγιο δεκατριών ορόφων κάτω από τη γη. Από το υπόγειο αυτό, άκουγα τους ανέμους να λυσσομανούν, συγκλονιζόμουν από τον βαρύ γδούπο των δέντρων, ανατρίχιαζα από το συριστικό θρόισμα των φύλλων τους. Άκουγα καμπαναριά να ξεριζώνονται, αυτοκίνητα να σέρνονται και να σμπαραλιάζονται – και μαζί με όλα αυτά, άκουγα επίσης τις απέλπιδες οιμωγές όσων ανθρώπων δεν πρόλαβαν ή δεν μερίμνησαν. Ακόμα και μέσα στο ψύχος της αβύσσου, ακόμα και μέσα στην κρύα αγκαλιά του ερέβους, ωστόσο, σας εξομολογούμαι ότι δεν λιποψύχησα. Με κάποιον τρόπο που κι εγώ αδυνατώ να καταλάβω, είχα μέσα μου εσωτερική πληροφόρηση ότι μία Ανώτερη Πρόνοια θα αναλάβει τα ηνία. O κατακλυσμός, είπα, δεν θα διαρκέσει πολύ. Περισσότερα

Η Θεωρία του Χάους για αρχάριους

Σχολιάστε

«Αν μια πεταλούδα κουνήσει τα φτερά της στο Πεκίνο, το αποτέλεσμα μετά από ένα μήνα μπορεί να είναι ένας τυφώνας στο Μαϊάμι.»

Σίγουρα θα σας έχει τύχει, κάποια στιγμή στη ζωή σας, να πάτε για ύπνο και μόλις ξαπλώνετε και κλείνετε τα μάτια σας ν’ ακούτε τη χαλασμένη βρύση να στάζει. Τιπ, ταπ, ταπ, τιπ, ταπ, τιπ, τιπ…

Την επόμενη φορά που θα σας συμβεί μην εκνευριστείτε. Μπορείτε να κάνετε κάτι πολύ καλύτερο –αφού δε θα μπορείτε να κοιμηθείτε: Να μελετήσετε τη θεωρία του χάους!

Το μόνο που χρειάζεστε είναι ένα ατομικό ρολόι. Δεν μπορεί, κάπου θα έχετε ένα: Μέσα στο συρτάρι ή στο επιστημονικό σας εργαστήριο. Αν δεν έχετε πεταχτείτε μέχρι το περίπτερο ή το Ε.Κ.Ε.Φ.Ε. «Δημόκριτος» για να δανειστείτε ένα. Περισσότερα

Η άλλη πλευρά του κόσμου…

Σχολιάστε

https://www.kommon.gr/media/k2/items/cache/5cd3404b81e1b1afeecd5ba49e2fa4df_S.jpg

Του Θανάση Σκαμνάκη

Όμως, λοιπόν, υπάρχει και η άλλη πλευρά του κόσμου. Αν σκιάζονται τα πράγματα είναι γιατί τη σκιά τη χρειάζεται το φως: να επικυρώνει τη δύναμη, και εν τέλει την κυριαρχία του. Αυτό είναι ένα μάθημα των τελευταίων ημερών. Και μια μικρή ιστορία παντός καιρού.

Η αλήθεια είναι πως τα όνειρα που κάναμε, και κάνουμε, είναι πολύ μεγάλα. Δεν είναι τα σχέδια ενός επαρχιώτη του κόσμου, αλλά ενός κοσμοπολίτη. Δεν είναι οι επιθυμίες ενός χωρικού από τη μικρή αγροτική του έκταση, που δεν μπορεί να εκτιναχθεί στα μάτια του πλανήτη. Στο κάτω-κάτω κι ο Μαρξ από μια Αμαλιάδα της Γερμανίας ξεκίνησε, που λέει και ο Αλέκος.

Ακόμα κι αν δεν μπορέσαμε να κάνουμε πράξη όσα θέλαμε κι ελπίζαμε, δεν ήμασταν και δεν είμαστε φειδωλοί σε όνειρα και σχέδια, είτε ρεαλιστικά είτε όχι. Περισσότερα

Πεθαίνοντας στον Παράδεισο

Σχολιάστε

“(!ΚΛΙΚ!)
Αυτό το κλικ έγινε στο κεφάλι του. Ήταν ο ήχος που κάνει μια ασφάλεια όταν βραχυκυκλώνει και καίγεται.”
Στήβεν Κινγκ, Νεκρωτταφίο Ζώων.

“Τα παίρνεις όλα πολύ στα σοβαρά,ήταν τα λόγια του ληστή
Έχουν περάσει όλα αυτά πάει καιρός πολύς

Εδώ απάνω στα βουνά δεν δίνουν δεκάρα τσακιστή
Για ό,τι έχει κερδηθεί, για ό,τι έχει πια χαθεί”.
Ο παλιάτσος κι ο ληστής, Δ. Σαββόπουλος

“There must be some way out of here,
said the joker to the thief.
There’s too much confusion
I can’t get no relief”
All Along the Watchtower, Bob Dylan Περισσότερα

Τρέχει τρέχει τρέχει το αυτοκινητάκι

Σχολιάστε

“Ολαρία ολαρά, μαύρο τύμπανο χτυπά,
τα παιδιά που αγαπούν τα στρατιωτάκια,
τ’ αλογάκια και τα ξύλινα σπαθιά,
βρικολάκιασαν σε τούτα τα στιχάκια,
στην σκεπή μας κάποιος ξαγρυπνά.”
Δ. Σαββόπουλος

“Finally I understand
The feelings of the few
Ashes and diamonds, foe and friend
We were all equal in the end”
Two suns in the sunset, Pink Floyd

~~~~~~~~~~~~

Δεν υπάρχει τίποτα πιο τρομακτικό από την παιδική χαρά. Τίποτα πιο απειλητικό από το παιδικό τραγουδάκι. Κάποτε θα μου φαινόταν αστείο κάτι τέτοιο. Τώρα δεν μπορώ να γελάσω. Μόνο ένα πράγμα σκέφτομαι: Να σώσω το παιδί μου. Περισσότερα

Talking Heads και Ισλάμ

Σχολιάστε

του Ισαάκ Σούση

“O άνθρωπος βρίσκεται σε διαρκή απώλεια” είναι ένας στίχος απ΄το κοράνι που προτάσσεται στο εξαιρετικό μυθιστόρημα του Μέσα Σελίμοβιτς «Ο Δερβίσης και ο θάνατος » και συμπυκνώνει τόσο μια ατράνταχτη αλήθεια για την ανθρωπότητα ενώ έμμεσα ερμηνεύει την αρχιτεκτονική της ζωής μέσα στο φόβο και την υποταγή μια και στο Ισλάμ δεν υπάρχει υποψία νύξης για συνδυασμό πίστης και ελεύθερης βούλησης.

Το Ισλάμ δεν φαίνεται να απασχολεί ιδιαίτερα τους Αθηναίους η τοποθέτηση του καθενός απέναντι στο προσφυγικό και οι μικροπολιτικές σκοπιμότητες οι φορτισμένες ιδεολογικές υπεραπλουστεύσεις είτε υπέρ των μεταναστών, είτε κατά της αφομοίωσης των μεταναστών, κρατάν αρκετό καιρό μια δημόσια εξαντλητική συζήτηση για το Ισλάμ σε εκκρεμότητα.

Η συγκυρία βέβαια έφτασε τα πράγματα στο σημείο την ίδια ώρα που συζητάμε για το πολυπλάνταχτο διαζύγιο ορθόδοξης εκκλησίας και κράτους να μιλάμε για τα θρησκευτικά δικαιώματα των μουσουλμάνων που γνωρίζουμε όμως ότι δεν συμπίπτουν ακριβώς με τα δικαιώματα του ανθρώπου… Περισσότερα

Προβατοτεχνική Ε.Π.Ε.

Σχολιάστε

“Σ’ έναν ωκεανό από ψεύδη η αλήθεια μοιάζει κι εκείνη ψέμα.”
Τζορτζ Όργουελ (;)

“What did you dream?
It’s alright, we told you what to dream”
Welcome to the machine, Pink Floyd

~~~~~~~~~

Σίγουρα θα το ‘χετε δει κι εσείς. Στην εθνική από Λάρισα προς Θεσσαλονίκη, λίγο έξω από την Κατερίνη, υπάρχει μια τεράστια ταμπέλα: Προβατοτεχνική. Περισσότερα

Τα δυνατά μαγκάκια δε διαβάζουν Μάρκες

Σχολιάστε

της Δήμητρας Κιομουρτζίδου

του Δημήτρη Βεργίνη

Τα κείμενά μας δεν τα αποφασίζουμε με συγκροτημένη σκέψη ένα απόγευμα Πέμπτης. Δεν κρατάμε σημειώσεις, δε φτιάχνουμε δρόμους που θα ακολουθήσει ο ειρμός μας, οι λέξεις μας. Τα κείμενά μας δεν κάνουν μάθημα γλώσσας, δεν διδάσκουν γραμματική, δεν περηφανεύονται για τη σύνταξή τους. Άναρχα σαν νέου τύπου lego βάζουν προτάσεις τη μια δίπλα στην άλλη ποντάροντας στην ευφυΐα και την ανάγκη για παιχνίδι των αναγνωστών τους.

Τα κείμενά μας φυτρώνουν σαν αγριόχορτα σε πετροχώραφα που ακόμη κι ο διάολος τα ΄χε εγκαταλείψει. Είναι μουσκεμένα χαρτιά πανικόβλητων συγγραφέων που χάνουν το μοναδικό τους αντίτυπο εξαιτίας ενός μελανιού που χαίνει. Τα κείμενά μας θα αντάλλασσαν το ανεξάρτητο κι ελεύθερό τους για λίγο μόνο έρωτα παραπάνω. Για λίγες μόνο ακόμη λέξεις αληθινές. Είναι ευαίσθητα και ρομαντικά τα κείμενά μας. Είναι αυτά που απόψε βγήκαν στον κήπο να χαζέψουν την αυγουστιάτικη πανσέληνο αφήνοντας εμάς μέσα, πλάι σε ένα τηλέφωνο που υποσχέθηκε θα χτυπήσει αλλά ποτέ δεν το έκανε. Περισσότερα

What is the matrix?

Σχολιάστε

Του Πάνου Χριστοδούλου

Αρχές οργάνωσης και διαχείρισης σε τρεις πράξεις

Ο τίτλος του άρθρου είναι μια από τις πιο χαρακτηριστικές φράσεις ταινιών των 90’s. Η φράση ανήκει στον κινηματογραφικό ήρωα Μορφέα (Laurence Fishburn) προσπαθώντας να εξηγήσει στο Νίο (Keannu Reaves) τι ακριβώς τον προβληματίζει στη ζωή του. Γενικότερα η τριλογία των ταινιών Matrix βρίθει αλληγοριών και παραλληλισμών. Ένας κόσμος εικονικής πραγματικότητας με ανθρώπους σκλάβους της σκέψης τους και υποταγμένους σε ένα σύστημα όπου κερδίζουν μόνο οι μηχανές. Θα μπορούσε να ναι και ο καπιταλισμός.

Σε κάποια στιγμή στην πρώτη ταινία ακούγεται η φράση <<δε λυγίζει το κουτάλι>> αλλά το μυαλό σου>>. Πράγματι αυτό θα μπορούσε να είναι η απάντηση σε όσους προσπαθούν να αλλάξουν το σύστημα. Αλλά τι είναι το ίδιο το σύστημα; Τι είναι ο καπιταλισμός; Γιατί τον πολεμάμε; Και γιατί κάθε επανάσταση ήταν και πιο αντιδραστική όπως θα λέγαν και οι Ρόδες;

Σε μια άλλη στιγμή στην ταινία ο Νίο έχει να διαλέξει ανάμεσα στο κόκκινο και το μπλε χάπι. Το ένα του επιτρέπει να συνεχίσει το ταξίδι βαθιά στην τρύπα του λαγού (αναφορά στην Αλίκη στη Χώρα των Θαυμάτων) και το άλλο να μείνει γελαστό στην άγνοια του. Αυτή την επιλογή έχουμε και σήμερα. Μπορούμε να καταγγείλουμε τον καπιταλισμό από στάση και attitude. Και πιθανόν να ενσωματωθούμε κάποια στιγμή και εμείς, ψυχή τε και σώματι, όπως δείχνει η ταινία και δυστυχώς και η πρόσφατη (και όχι μόνο) πραγματικότητα. Ή μπορούμε να κατανοήσουμε τι ακριβώς παλεύουμε και γιατί. Και να διρευνήσουμε μια μεθοδολογία με την οποία θα το ανατρέψουμε. Στη λογική αυτή  ακολουθούν τρία μέρη τα οποία σκιαγραφούν την συστημική πρόταση της διαχείρισης και μια εναλλακτική οπτική σε αυτή. Περισσότερα

Οι αεροπορικές εταιρείες επεκτείνουν τη διάρκεια των πτήσεων για να αποφύγουν τις αποζημιώσεις

Σχολιάστε

Αεροπορικές εταιρείες

Τα ταξίδια με το αεροπλάνο διαρκούν σήμερα περισσότερο σε σχέση με μία δεκαετία πριν, σύμφωνα με έρευνα της εταιρείας Which?.

Η διαφορά αυτή οφείλεται στο ότι οι αεροπορικές εταιρείες «φουσκώνουν» τη διάρκεια των πτήσεων στο πρόγραμμά τους, έτσι ώστε οι επιβάτες να έχουν την εντύπωση ότι φτάνουν στον προορισμό τους στην ώρα τους. Περισσότερα

Οι όμορφοι άνθρωποι δεν χάνονται…

Σχολιάστε

Του Ανδρέα Βελισσάριου

Μετά από ένα μεγάλο διάστημα αποχής λόγω προσωπικών δυσκολιών, και αφού άφησα το καλοκαίρι να περάσει προσφέροντας μου έντονες δόσεις μελαγχολίας, επέστρεψα στον αγαπημένο μου μικρό φορητό υπολογιστή. Σε αυτό που αγαπώ και με γεμίζει όσο λίγα πράγματα στην ζωή μου, στην συγγραφή.

Κάθεσαι λοιπόν, σε ένα μικρό καφενέ της Αθήνας, με τον κέρσορα του υπολογιστή να αναβοσβήνει ανυπόμονα, σκέφτεσαι και αναπολείς. Ανθρώπους, καταστάσεις, συναισθήματα, στιγμές που ζεις και έζησες. Περισσότερα

Πρώτη ύλη: Οι αναλώσιμοι της αγοράς

Σχολιάστε

Της Γιάννας Παπαπαύλου

“Στις 9 Αυγούστου του 2016 στη Γερμανία, ένα φορτηγό μεταφέρει αγελάδες προς το σφαγείο και αναποδογυρίζει. Δυο από αυτές δραπετεύουν, και η μία μπαίνει σε σουπερμάρκετ θεωρώντας το ασφαλές, για να βρει καταφύγιο. Υπάλληλοι του μαγαζιού την πυροβολούν και τη σκοτώνουν, δίπλα από τα ψυγεία με συσκευασμένα χοιρινά και βοδινά κρέατα.”1

Η αφήγηση του περιστατικού καθώς και οι εικόνες, με το πτώμα της αγελάδας να κείτεται ατόφιο δίπλα στον αποστειρωμένο πάγκο με το τεμαχισμένο κρέας αγελάδων και άλλων ζώων, είναι σαφώς αποκρουστική, ίσως όχι μόνο λόγω της αποστροφής στην αιματοχυσία. Μέσα στον πεπερασμένο χώρο του πάγκου ενός κρεοπωλείου παρατίθενται τα πτώματα των ζώων, σε πακέτα αποκομμένα από τη διαδικασία της σφαγής, προς αγορά και κατανάλωση. Η κανονικότητα της μπουτίκ της ωμής σάρκας των ζώων δεν μαρτυρεί τον θάνατο στη συνείδηση των καταναλωτών. Αντιθέτως, το αίσθημα του καταναλωτή εγείρεται αποκρουστικά με την παράθεση της κυριολεκτικής εικόνας της σφαγής και του θανάτου. Υπάρχει κάτι το εγγενώς διεστραμμένο στην παράθεση αυτή ανάμεσα στη ‘φυσική’ και στην ‘τεχνητή’ πορεία της ζωής, καθώς τα απομεινάρια της κατανάλωσης είναι αυτά που θα καταδείξουν τη φυσικότητα του κύκλου της ζωής. Περισσότερα

Ιστορίες στο όριο

Σχολιάστε

Henri Rousseau, Apes in the Orange Grove (1910)

του Θανάση Σκαμνάκη

Είχανε κόψει με έναν άγαρμπο τρόπο το τοπίο. Σαν την εποχή που ο Μακρυγιάννης μοίραζε τα χτήματα στους αγωνιστές, πέταγες μια πέτρα, κι όπου έφτανε ήταν το δικό σου – το όριο είχε να κάνει με τη δύναμη.

Όχι έτσι ακριβώς, αλλά με παρόμοιο τρόπο, τουλάχιστον ως προς τον πρωτογονισμό του, κι ας είχε περάσει καιρός από τότε, μπήκαμε στον 20ο αιώνα, μοιράστηκαν αγροτεμάχια στην πολύπαθη χώρα και κυρίως στην Αττικοβοιωτία. Δεν έχει σημασία τι αίσθημα δικαιοσύνης, νομιμότητας ή αισθητικής σε όριζε, καθώς έτσι έκαναν όλοι. Αφού πήρανε το κομμάτι τη γη κάποια στιγμή μπορούσαν, με έναν τρόπο ίσως και να έπρεπε, να χτίσουν. Έτσι έκαναν όλοι. Κι έχτισαν. Με τον τρόπο που έκαναν όλοι. Περισσότερα

Όταν ο Έλβις συνάντησε το Νίξον και ήθελε… να γίνει πράκτορας!

Σχολιάστε

Η φωτογραφία μοιάζει με αστείο φωτομοντάζ αλλά δεν είναι! Είναι γνήσια και αποτυπώνει μια παράξενη συνάντηση που συνέβη στο Οβάλ Γραφείο, στις 21 Δεκέμβρη του 1970, μεταξύ του «βασιλιά» του ροκ εντ ρολ, Έλβις Πρίσλει και του Ρίτσαρντ Νίξον. 

Η συνάντηση θα μπορούσε να μην είναι και τόσο παράξενη αν την είχε ζητήσει ο Νίξον θέλοντας να γνωρίζει τον Έλβις και να βγάλει μια φωτογραφία μαζί του για τα πρωτοσέλιδα. Τη συνάντηση όμως ζήτησε ο Πρίσλει και ο λόγος είναι το πιο ενδιαφέρον κομμάτι αυτής της, όχι και τόσο ειπωμένης, ιστορίας.

Όλα ξεκίνησαν στο Μέμφις λίγες ημέρες νωρίτερα, όταν ο πατέρας του Έλβις Βέρνον και η γυναίκα του Πρισίλα παραπονέθηκαν ότι είχε ξοδέψει πάρα πολλά χρήματα για τα χριστουγεννιάτικα δώρα, περισσότερα από 100.000 δολάρια για 32 περίστροφα και δέκα πολυτελείς Mercedes – Benz. Περισσότερα

Ο Τσερνομπίλης δεν μασάει

Σχολιάστε

του Robert Doisneau

Κορινθία, 3 Μαΐου 1986

Εκείνο το Σάββατο οι μανάδες ούρλιαζαν στα μπαλκόνια κι οι πατεράδες έτρεχαν ν’ αγοράσουν γάλα. Όμως μια μεγαλύτερη έκρηξη έγινε στο μυαλό του Μπίλη το πρωί -και γλίτωσε από κάτι χειρότερο το βράδυ.

Κι όλα ξεκίνησαν έτσι όπως πρέπει να ξεκινάει μια καλή ιστορία: Μ’ ένα κορίτσι.

~~

Ο Μπίλης τέλειωνε την πρώτη γυμνασίου. Είχε αποκτήσει το καινούριο όνομα λίγους μήνες πριν. Περισσότερα

Θήτα όπως θλίψη

Σχολιάστε

*Το γλυπτό είναι του Albert Gyorgy με τίτλο “Melancholy”

Του Δημήτρη Βεργίνη

Θλίψη. Βαριά, πηχτή, άγρια, αξεπέραστη, σκουρόχρωμη, απίστευτη, αληθινή, τρομακτική, αποπνικτική, δύσμορφη, απαίσια, βαθιά, άρρωστη, σκληρή, ακραία θλίψη. Θλίψη με θήτα κεφαλαίο. ΘΛΙΨΗ που φωνάζει, θλίψη που σιωπά, θλίψη που εξεγείρεται, θλίψη που αδυνατεί να κουνηθεί. Ένα θήτα όλη μου η μέρα, όλη μου η νύχτα. Θήτα όπως θλίψη.

Θλίψη για μια τελευταία αγκαλιά, θλίψη για εικοσιέξι τελευταίες αγκαλιές, θλίψη για τη θάλασσα που καιγόταν, θλίψη για το κλάμα, θλίψη για τα ουρλιαχτά, θλίψη για τα αναφιλητά, θλίψη για τη Μόρα, θλίψη για τους σπασμούς, θλίψη για τον καπνό που έπνιγε, θλίψη για τη γη που μαύρισε. Περισσότερα

Της Επιστήμης και της Κοινωνίας (φ.416)

Σχολιάστε

Μηδενικός θόρυβος

Ο χτύπος της καρδιάς γίνεται όλο και πιο αισθητός, ένα βουητό στα αυτιά είναι τόσο καθαρό που μηδενίζει όλους τους υπόλοιπους ήχους, ενώ ακόμη και μία απλή κίνηση του σώματός αναπαράγει έναν σκληρό και ανατριχιαστικό ήχο, τον οποίο μπορείς να ακούσεις. Μετά από όλα αυτά, χάνεις την ισορροπία σου, επειδή η απόλυτη έλλειψη αντήχησης επηρεάζει τη συνειδητοποίηση του χώρου. Περισσότερα

Στο βάθρο της Ιστορίας

Σχολιάστε

του Βασίλη Κεχαγιά

Μέρες Μουντιάλ έρχονται να μας υπομνήσουν την πενηντακοεντία από τους ταραγμένους Ολυμπιακούς του 1968, με την Πόλη του Μεξικού να τους υποδέχεται μετά από συστηματικές εκκαθαρίσεις της μεξικανικής πρωτεύουσας, οι οποίες είχαν ξεκινήσει ένα χρόνο πριν. Ήταν Οκτώβριος και είχε προηγηθεί η δολοφονία του Μάρτιν Λούθερ Κινγκ και ο Μάης του ’68, με την Επανάσταση να προβάλλει έντονα τα αιτήματά της για έναν καλύτερο κόσμο. Το ιστορικό περιβάλλον ευνοούσε τις παντός τύπου εκρήξεις, από τις εθνοαπελευθερωτικές ως το ροκ και τη σεξουαλική απελευθέρωση. Στις πρώτες η Αφρική σήκωνε συνεχώς παντιέρες ανεξαρτησίας και η Λατινική Αμερική δήλωνε διεκδικήτρια αληθινών δημοκρατιών, για να λάβει σύντομα την απάντηση των «μπανανιών». Όσο για τη μαύρη ήπειρο, είτε θα είδε υπερχείλιση του αίματος στους ξεσηκωμούς της, είτε θα έπεσε θύμα διεφθαρμένων δικτατόρων. Περισσότερα

Η γλώσσα αλλάζει τη σκέψη

Σχολιάστε

Στην ταινία Arrival του Ντενί Βιλνέβ, εξωγήινοι προσφέρουν στην ανθρωπότητα ένα νέο “όπλο”, τη γλώσσα τους.

Όσοι μαθαίνουν αυτή την “κυκλική” και χωρίς χρόνους γλώσσα, μπορούν να αντιληφθούν διαφορετικά τον χρόνο.

Ακούγεται εξωπραγματικό ως ιδέα, κι όμως συμβαίνει: Ό,τι θεωρούμε ως αληθινό εξαρτάται απόλυτα απ’ τη γλώσσα που μάθαμε να μιλάμε. Περισσότερα

Older Entries