Home

«Καληνύχτα και καλή τύχη» ή Η δημοσιογραφία αντιμέτωπη με τον εαυτό της

Leave a comment

diomosgrafoi

του Κώστα Τρακοσά

Οι (προσωρινές) διαγραφές γνωστών δημοσιογράφων από την ΕΣΗΕΑ προκάλεσαν μια έντονη συζήτηση γύρω από την υφή της ίδιας της δημοσιογραφίας ως λειτουργήματος, η οποία επεκτάθηκε σε ζητήματα που αφορούν την ίδια τη σύγχρονη αστική δημοκρατία, με κυριότερο το θέμα της ελευθερίας του λόγου. Ωστόσο, πίσω από αυτή τη συζήτηση, είναι γνωστό ότι «κάτι σάπιο υπάρχει στο βασίλειο της Δανιμαρκίας». Κάτι σίγουρα δεν δουλεύει «σωστά», με αποτέλεσμα η δημοσιογραφία να μην επιτελεί ή -για να το θέσουμε καλύτερα- να επιτελεί στρεβλά το ρόλο της. Το ερώτημα που τίθεται είναι τι ακριβώς συμβαίνει, αν η δημοσιογραφία έχει όντως φτάσει σε ένα αδιέξοδο και αν αυτό το αδιέξοδο είναι δυνατόν να ξεπεραστεί. Η απόφαση της ΕΣΗΕΑ, όπως και οι αντιδράσεις των διαγραμμένων από την Ένωση δημοσιογράφων, ως στοιχεία του ρεπορτάζ, δεν θα μας απασχολήσουν. Άλλωστε, τόσα έχουν γραφτεί. Ωστόσο, κατά τη γνώμη μας, πίσω από αυτές τις διαγραφές μπορούμε να ελέγξουμε τις δυσκολίες και τις αδυναμίες της δημοσιογραφίας. More

Και η «ενημέρωση» στα… χρώματα της γελοιότητας

Leave a comment

ctzg10ewsaiuplo1447588496

του Παύλου Κιρκασίδη

Δεν είναι φυσικά η πρώτη φορά που ελληνικά (υποτίθεται) Μέσα (υποτίθεται) Μαζικής (υποτίθεται) Ενημέρωσης φτάνουν στις εσχατιές της δημοσιογραφικής αξιοπιστίας ωστόσο, αυτή τη φορά, η έκφραση «ρεζίλι των σκυλιών» ίσως να δείχνει ακόμη και επιεικής, με τη χοντράδα της τελευταίας τους γκάφας να αναγκάζει τον αναγνώστη να μη μπορεί πλέον να εμπιστευτεί ούτε την… καλημέρα τους

Η ιστορία ξεκίνησε χθες και όταν ένας χρήστης του Twitter, για τους δικούς του λόγους, οι οποίοι εν προκειμένω τελικά αποδείχθηκαν εξαιρετικά χρήσιμοι καθώς ξεβράκωσαν για μια ακόμη φορά τα media, αποφάσισε να… βάψει ψηφιακά τον Παρθενώνα, στα χρώματα της γαλλικής σημαίας και στη συνέχεια να αναρτήσει τη fake φωτογραφία στο Διαδίκτυο.  More

Το πρώτο μάθημα από τον Φίλιππο Συρίγο

Leave a comment

maxresdefaultΤου Χριστόφορου Κάσδαγλη

Η πιο μεγάλη στιγμή στην καριέρα του μεγάλου δημοσιογράφου που χάσαμε αυτές τις μέρες δεν είναι για μένα ούτε ο τελικός του Ευρωμπάσκετ, το 1987, ούτε οι σπουδαίες αποκαλύψεις του για το ντόπινγκ, για τη διαφθορά στον ελληνικό αθλητισμό ή για το σκάνδαλο των Ολυμπιακών Αγώνων του 2004.

1981, Κύπελλο Πρωταθλητριών Ευρώπης Μπάσκετ, ΠΑΟ-ΤΣΣΚΑ στον «Τάφο του Ινδού». Ο Παναθηναϊκός πρέπει να κερδίσει με διαφορά τριών ή περισσότερων πόντων για να έχει ελπίδες πρόκρισης, αλλά έχει απομείνει μόλις ένα δευτερόλεπτο για τη λήξη και προηγείται μόλις με δύο πόντος, ενώ η μπάλα επιπλέον βρίσκεται στα χέρια της ΤΣΣΚΑ. Όλα μοιάζουν χαμένα. Και όμως, σ’ αυτό το ένα και μοναδικό δευτερόλεπτο οι παίκτες του Παναθηναϊκού η μπάλα αναπηδάει αργά και βασανιστικά στη στεφάνη, οι παίκτες του Παναθηναϊκού προλαβαίνουν να κερδίσουν ένα περιπετειώδες ριμπάουντ, να επαναφέρουν την μπάλα από την πλαϊνή γραμμή, να κερδίσουν φάουλ και εντέλει να νικήσουν με διαφορά τεσσάρων πόντων.

More