Αρχική

Συνελεύσεις, κοινωνία και Δημοκρατία (Δ΄ Μέρος)

Σχολιάστε

Οι συνελεύσεις είτε στο επίπεδο πλατείας Συντάγματος είτε σε αυτό των γειτονιών δεν μπόρεσαν, δεν μπορούν και δεν θα μπορέσουν να δώσουν διέξοδο ώστε να κατορθώσουν οι άνθρωποι να ξεπεράσουν τις υπάρχουσες συνθήκες και δομές κυριαρχίας και εκμετάλλευσης. Ως εργαλεία εξαρτημένα, έχουν αναπόφευκτα εξαρτημένες δυνατότητες.

Όσοι, μάλιστα, προσβλέπουν στην όποιας μορφής συνέλευση ως εκείνο το μέσο που μέσα από τα μικροπροβλήματα ή και ακόμα σοβαρότερα, θα μπορέσουν να «αφυπνίσουν» κοιμισμένες συνειδήσεις βαδίζουν στα θλιβερά μονοπάτια του Λενινισμού, της εξαπάτησης και της αναπόφευκτης περιθωριοποίησής τους από την συνολικότερη απελευθερωτική διεργασία, γεγονός που θα τους δώσει ένα μόνιμο διαμέρισμα στις πολυκατοικίες του ρεφορμισμού.

Η κάθε συνέλευση είναι μια μαζική δομή ένας μαζικός «χώρος δουλειάς», όπου οι εξουσιαστικές οργανώσεις και ιδεολογίες επιβάλλουν και διαμορφώνουν με δημοκρατικές διαδικασίες μια εξουσιαστική νοοτροπία παρόμοια με αυτή των κομμάτων. Απλά, αυτό που κάνει τη διαφορά είναι η τεχνική. Είναι, άλλωστε, αρκετά παλιά η τριβή ανάμεσα στις πτέρυγες της κομμουνιστικής αριστεράς σχετικά με το ζήτημα του τρόπου καθοδήγησης των μαζικών χώρων. Περισσότερα

Advertisements

Συνελεύσεις, κοινωνία και Δημοκρατία (Γ΄ Μέρος)

Σχολιάστε

Πώς λαμβάνονται οι αποφάσεις;

Αν και ο τρόπος με τον οποίο λαμβάνονται οι αποφάσεις είναι λίγο πολύ γνωστός, εν τούτοις περνά απαρατήρητος ως προς τον αντίκτυπο που έχει στον κοινωνικό χώρο.

Από τους υποστηρικτές των συνελεύσεων γίνεται λόγος για την ψηφοφορία, με τέτοιο τρόπο ώστε να εμφανίζεται σαν μια ανώδυνη και ωφέλιμη διαδικασία. Εντάσσεται μάλιστα σε έναν από τους τρόπους άσκησης της άμεσης δημοκρατίας, η οποία εμφανίζεται σαν συστατικό της αναρχίας (sic erat scriptum!). Έχουμε αναφερθεί σε άλλα κείμενά μας στο θέμα της άμεσης δημοκρατίας και δεν χρειάζεται να επανέλθουμε. Απλά και ξεκάθαρα θυμίζουμε, πως η άμεση δημοκρατία δεν έχει σχέση με την αναρχία και τις διεργασίες που κατατείνουν στην ολική απελευθέρωση. Περισσότερα

Συνελεύσεις, κοινωνία και Δημοκρατία (Β΄ Μέρος)

Σχολιάστε

Τι είναι μια συνέλευση;

Δεν χρειάζεται να επαναλάβουμε πως η συνέλευση είναι μια παλιά συνταγή. Γίνεται το εργαλείο (εθνοσυνέλευση) για την συγκρότηση θεσμών και μηχανισμών, όπως αυτοί που προκύψαν μετά την Γαλλική Επανάσταση και -για να αναφερθούμε στα δικά μας- για την συγκρότηση κράτους στον ελλαδικό χώρο μετά την επανάσταση του 1821, όπως και για την διευθέτηση της διαχείρισης των συμφερόντων της κυριαρχίας για περισσότερο από έναν αιώνα (κατάργηση και επαναφορά της βασιλείας ή καθιέρωση Συνταγμάτων). Η ονομασία Εθνοσυνέλευση ή Συντακτική συνέλευση προσδίδει και το ανάλογο κύρος για την αποδοχή των ψηφισμάτων (νομοθετημάτων) που θα εκδώσει ή θα επικυρώσει. Η χρήση τους γίνεται σε σημεία καμπής για την πορεία της εξουσίας και της κυριαρχίας γενικότερα.

Αυτές οι συνελεύσεις ήσαν ανέκαθεν εργαλεία για την εδραίωση των εξουσιαστικών συμφερόντων.

Τι έχουμε, όμως, να πούμε σε σχέση με αυτό που ονομάζεται λαϊκή συνέλευση;

Θα πρέπει να διευκρινιστεί πως για την καλύτερη κατανόηση του θέματος χρειάζεται να γίνει μια προσπάθεια ώστε να αναζητηθούν οι όροι που το αναδεικνύουν. Περισσότερα

Συνελεύσεις, κοινωνία και Δημοκρατία (A΄ Μέρος)

Σχολιάστε

Ο ορισμός

Αρχικά χρειάζεται να γίνει κάποια διερεύνηση σχετικά με την προέλευση και την σημασία που υπάρχει ή που αποδίδεται με τη χρήση του όρου συνέλευση.

Η συνηθέστερη και πλέον γνωστή διατύπωση αυτού του όρου τον συνδέει με την εκ των προτέρων καθορισμένη συγκέντρωση εργαζομένων, μελών συλλόγων, κομμάτων, σωματείων κ.λπ. Δεν συνδέεται με την σύσκεψη, ούτε με κάποια συζήτηση παρ’ ότι και σ’ αυτές τις περιπτώσεις υπάρχει συγκέντρωση ενός αριθμού ατόμων. Εν τούτοις, κάθε συγκέντρωση ενός ορισμένου αριθμού ατόμων μπορεί να συστήσει μία συνέλευση. Συνεπώς ο όρος είναι ευρύς αλλά και συσταλτικός, χωρά δηλαδή συσταλτική ή διασταλτική ερμηνεία και αποκτά χαρακτηριστικά που ορίζονται είτε εκ των προτέρων (π.χ. σωματείο), είτε κατά την πραγματοποίηση μιας συγκέντρωσης.

Στην πολιτική ορολογία η συνέλευση ταυτίζεται σε πολλές περιπτώσεις με την βουλή, το νομοθετικό σώμα που συνέρχεται και αποφασίζει με προσδιορισμένες πλειοψηφικές διαδικασίες και σε τακτά χρονικά διαστήματα. Περισσότερα

Δύο δημοψηφίσματα κλονίζουν τον ταραγμένο κόσμο

Σχολιάστε

Δύο δημοψηφίσματα κλονίζουν τον ταραγμένο κόσμο

του Σπύρου Παναγιώτου

Κλιμακώνεται σε Καταλονία και Κουρδιστάν ο αγώνας για εθνική ανεξαρτησία

Με διαφορά μιας βδομάδας το ένα από το άλλο δύο κρίσιμα δημοψηφίσματα, για το αναφαίρετο δικαίωμα δυο λαών να αποφασίσουν για το μέλλον τους και τον τρόπο που θα υπάρχουν, απειλούν με νέα κύματα αστάθειας έναν ήδη ταραγμένο κόσμο.

Στις 25 Σεπτέμβρη, στο Ιρακινό Κουρδιστάν, έχει προκηρυχθεί δημοψήφισμα, με συμβουλευτική ισχύ, για την ανεξαρτησία του. Μια βδομάδα μετά, στις 1 Οκτώβρη, ο λαός της Καταλονίας καλείται να αποφασίσει για την ανεξαρτησία του. Πολλά τα κοινά, πολλές και οι διαφορές ανάμεσα στα δύο δημοψηφίσματα. Πρόκειται για ιστορικά αιτήματα δύο λαών που αγωνίζονται επί δεκαετίες για να αποκτήσουν την αυτονομία τους. Με διαφορετικές προδιαγραφές και διαφορετικές δυνάμεις να τα στηρίζουν, και τα δυο απειλούνται καθώς απειλούν να τινάξουν τις σημερινές ισορροπίες ισχύος στον αέρα. Περισσότερα

Πατρίς – Θρησκεία – Οικογένεια

Σχολιάστε

του Περικλή Κοροβέση

Μπορούμε να μιλήσουμε για φασισμό του 21ου αιώνα; Υπάρχει τέτοιος κίνδυνος ή απλά είναι μια υπερβολή που μας χρειάζεται για να δικαιολογήσουμε τον επαναστατικό μας ζήλο; Μελετώντας τον χιτλερισμό και τον μουσολινισμό είναι για να διευρύνουμε τις ιστορικές μας γνώσεις ή για να καταλάβουμε τον σημερινό κόσμο;

Ο φασισμός με την ευρεία έννοια του όρου έχει μια ενιαία πολιτική έκφραση ή μπορεί να υπάρξει ένας «πλουραλισμός» του φασισμού με ποικίλες εκφράσεις; ‘Η ακόμα, αυτό το πολιτικό φαινόμενο ευδοκιμεί μόνο σε κάποια κόμματα και στη μηχανή του κράτους ή είναι και διάχυτος στην κοινωνία;

Μπορεί κάποιος να έχει δημοκρατικές ιδέες και η κοινωνική συμπεριφορά και πρακτική του να είναι φασιστική; Τα φασιστικά κράτη της Ευρώπης του Μεσοπολέμου, που ήταν περισσότερα από τα δημοκρατικά, ήταν προϊόντα χαρισματικών παρανοϊκών ηγετών ή ήταν αυθεντικά τέκνα του δυτικού πολιτισμού; Περισσότερα

Μαύροι Πάνθηρες Πατριώτες

Σχολιάστε

INFOWAR

Toυ Άρη Χατζηστεφάνου

Πριν από σχεδόν μισό αιώνα οι Μαύροι Πάνθηρες ένωσαν τις δυνάμεις τους με μια μικρή, μαχητική οργάνωση εσωτερικών μεταναστών από τον αμερικανικό Νότο. Ενα πείραμα που διήρκεσε λίγα χρόνια και δυστυχώς κανένας δεν τόλμησε να το επαναλάβει.

Σύμμαχοί μας είναι αυτοί που δεν έχουν τίποτα. Εχθροί μας, όσοι έχουν πάρα πολλά.

Από το μανιφέστο των Νέων Πατριωτών

Οσοι γνωρίσαμε για πρώτη φορά τη σημαία του αμερικανικού Νότου (confederate flag) στην οροφή του αυτοκινήτου των Ντιουκς, από την τηλεοπτική σειρά της δεκαετίας του ’80, δυσκολευόμαστε ακόμη και σήμερα να καταλάβουμε τα συναισθήματα που προκαλεί στον μέσο Αμερικανό πολίτη το απόλυτο σύμβολο του φυλετικού ρατσισμού.

Καθώς μάλιστα οι σημαίες του Νότου υψώθηκαν και πάλι στο Σάρλοτσβιλ, δίπλα σε σβάστικες και σύμβολα της Κου Κλουξ Κλαν, μετατράπηκαν για ακόμη μία φορά σε «κόκκινο πανί» για κάθε δημοκρατικό πολίτη των ΗΠΑ. Περισσότερα

Η πολιτική κάστα των μετρίων

Σχολιάστε

του Περικλή Κοροβέση

Συχνά λέμε και γράφουμε: Το ΠΑΣΟΚ και η Ν.Δ. εναλλάσσονται στην εξουσία. ‘Η ακούμε τον νεολογισμό: Πρώτη φορά στην εξουσία η Αριστερά -άσχετα αν αυτό ταπεινώνει τους ακροδεξιούς συμμάχους του ΣΥΡΙΖΑ, τους ΑΝ.ΕΛΛ.

Αν ήμασταν σχολαστικοί θα έπρεπε να λέγαμε: Πρώτη φορά κυβέρνηση Αριστεράς-Ακροδεξιάς ή, αν μπορούσαμε, να παραπέμπαμε σε μια καινούργια πολιτική θεωρία, τσιπρισμός-καμμενισμός, αλλά αυτό δεν θα άρεσε σε κανέναν από τους δύο αρχηγούς μας. Ομως, είναι λάθος να ταυτίζουμε την εξουσία με την κυβέρνηση.

Η εξουσία είναι κάτι πολύ ευρύτερο και κατά κανόνα αόρατο. Ακόμα έχουμε κυβερνήσεις που δεν έχουν καμιά εξουσία, π.χ. κυβερνήσεις-μαριονέτες. Πώς θα ορίζαμε την εξουσία; Ας καταφύγουμε σε έναν ειδικό μελετητή της εξουσίας, που κατατάσσεται στους μεγαλύτερους διανοητές του 20ού αιώνα, τον Μισέλ Φουκό. Περισσότερα

Αγορά, Φασισμός και Δημοκρατία

Σχολιάστε

Του Κώστα Λουλουδάκη(Ιουλιανού)

Η αγορά στο πλαίσιο της νεοαυστριακής θεωρίας θέλει  να δημιουργήσει μια κοινωνία όπου οι σχέσεις ανάμεσα στους πολίτες θα διαμεσολαβούνται αποκλειστικά μέσω των ιδιωτικών θεσμών των πολυεθνικών, πρακτική  που σιγά-σιγά θα οδηγήσει στην απόρριψη συλλογικών υποκειμένων, (κόμματα, πολιτικά προγράμματα, οικονομικά συστήματα, εργατικά σωματεία κτλπ),   με στόχο να εξαφανίσουν ή να δυσχεράνουν την έκφραση οποιασδήποτε συλλογικής τοποθέτησης των πολιτών. Η αγορά, λοιπόν, με τον υποβιβασμό της συλλογικής συμμετοχής στα κοινά, αντιμετωπίζει την δημοκρατία ως μια τεχνική, το μέσo δηλαδή που θα της επιτρέψει να ελέγξει την εκλογή των διαχειριστών της κρατικής εξουσίας. Ο σκοπός είναι ο περιορισμός της πολιτικής, δηλαδή, η δυνατότητα των πολιτών να συμμετέχουν στην διαχείριση των κοινών, που ισοδυναμεί με την φασιστική απαίτηση των αγορών οι δημόσιοι πόροι να χρησιμοποιούνται για την εξυπηρέτηση της αναπαραγωγής του κεφαλαίου. Καταλήγουμε, λοιπόν, στο συμπέρασμα ότι η λέξη δημοκρατία έχει ένα συνεχώς μεταβαλλόμενο περιεχόμενο εξαρτημένο από το οικονομικό και πολιτικό περιβάλλον στο οποίο χρησιμοποιείται. Περισσότερα

Ποιος θα επικρατήσει στην αποικία…

Σχολιάστε

Του Γιώργου Σταματόπουλου

Τιτρώσκει τη διάθεσή του κανείς ενασχολούμενος με το τι λέει ή κάνει ο τάδε και ο δείνα πολιτικός, άσε που είναι και χάσιμο χρόνου αλλά και «πράξη» άνευ νοήματος. Είναι ανώφελο να κρίνεις τους πολιτικούς που «πολιτεύονται» σε μια αποικία – εάν υπάρχει κάποιος που ισχυρίζεται ακόμη ότι είμαστε ένα ανεξάρτητο και εθνικά υπερήφανο κράτος, τότε κάτι δεν πάει καλά με την κούτρα μας αλλά και την ψυχοσύνθεσή μας.

Ο νέος αποικισμός (οικονομική ασφυξία) έχει θρονιαστεί για τα καλά στην πολυύμνητη Ευρωπαϊκή Ενωση· η Ευρωπαϊκή Επιτροπή δεν εκταμιεύει τη δόση για την Ελλάδα εάν δεν αποσυρθούν οι κατηγορίες εναντίον στελεχών της. Στις αποικίες η δημοκρατία δεν έχει καμία τύχη – αλλά μήπως έχει στα ίδια τα αυτοαποκαλούμενα «δημοκρατικά πολιτεύματα»; Βλέπουμε την τρανταχτή υποκρισία, περί άλλα, όμως, τυρβαζόμεθα… Περισσότερα

Η διαφορά ως ισότητα

Σχολιάστε

Του Περικλή Κοροβέση

Κάποια παιδιά γεννιούνται διαφορετικά. Και δεν εννοώ τα παιδιά που εκ γενετής έχουν κάποια αναπηρία ή δυσπλασία. Μιλάω για υγιέστατα μωρά που από τα πρώτα τους βήματα διαφέρουν από τα άλλα. Το τι τα κάνει διαφορετικά ένας θεός το ξέρει.

Για μας τους θνητούς πρέπει να επιλέξουμε κάποια εξήγηση είτε από τους γενετιστές (DNA) είτε από τους κοινωνιστές (περιβάλλον). Αυτά τα παιδιά δεν προσαρμόζονται εύκολα στον κοινωνικό τους χώρο και συχνά χαρακτηρίζονται προβληματικά, ενώ μπορεί να είναι ιδιαίτερα ταλαντούχα και να μην αισθάνονται καμιά διαφορά με τα άλλα.

Και εδώ με σιγουριά μπορούμε να πούμε πως αυτό το «διαφορετικό» είναι ένας αυθαίρετος χαρακτηρισμός που ξεκινάει από την οικογένεια, διαμορφώνεται στο σχολείο και εμπεδώνεται στην κοινωνία. Στην πραγματικότητα όλοι οι άνθρωποι είμαστε διαφορετικοί, αλλά η κοινωνία μάς θέλει ομοιόμορφους. Και εδώ έχουμε φασισμό, ακόμα και σε κοινωνίες που θέλουν να λέγονται δημοκρατικές. Περισσότερα

H εκδίκηση των «Παπαδήμιων»

Σχολιάστε

Συγκλονισμένο και σύσσωμο το ελληνικό κράτος και οι πωλητές ελπίδων,από την πρόσφατη ανεπιτυχή προσπάθεια θανάτωσης του τραπεζίτη Παπαδήμου,ενός εντολοδόχου των αγορών και συνυπεύθυνου στην μακρά λίστα των δήμιων του ελληνικού λαού και ειδικότερα των φτωχών.

Καμία έκπληξη δέν προκαλεί η συσπείρωση πολιτικών-κομμάτων-δημοσιογράφων-αφεντικών ενάντια στον υποτιθέμενο»κίνδυνο της τρομοκρατίας». Αυτοί σε οποιαδήποτε απόχρωση, είναι και οι βασικοί υποστηρικτές του αστικού κράτους και της νόμιμης, δημοκρατικής κρατικής τρομοκρατίας.Η ιδεολογία τους παρά τις επιμέρους διαφορές είναι κοινή.Η εκμετάλλευση των μισθωτών σκλάβων,η υπηρεσία στις «αγορές»  και η διαιώνιση του συστήματος.Όλα τα υπόλοιπα,όπως οι «διαφωνίες» και οι «τσακωμοί» εντός και εκτός  τηλεπαραθύρων στο πλαίσιο της κρατικής διαχείρισης, είναι απλά τσάμπα μαγκιές, καραγκιοζιλίκια στημένα για να μήν μπορεί να καταλάβει ο ψηφοφόρος ποιός είναι ο χειρότερος και ποιός ο καλύτερος για να αναλάβει την πολυπόθητη εξουσία.Να πρέπει αναγκαστικά να επιλέξει κάποιον από τους υποψήφιους δημίους του.

Ναί όλοι αυτοί είναι οι «Παπαδήμιοι».Ένας συρφετός ανθρωποειδών που δουλειά τους είναι πώς θα παραμείνουν αυστηροί επαγγελματίες στην επιβολή της φτώχειας και στον έλεγχο των μαζών για χάρη των τραπεζών και των δισεκατομμυριούχων. Που τα συναισθήματά τους εξαντλούνται στο στενό τους οικογενειακό περιβάλλον και για εμάς τους υπόλοιπους η ζωή μας ρυθμίζεται αυτόματα από τις μετατοπίσεις στα λογιστικά των χρηματιστηρίων και των «Αγορών». Περισσότερα

Ζήτω η ΠαπαΔημοκρατία !!

Σχολιάστε

Νέα επιτυχία του κράτους ! Συνελήφθη ο Γιώργος Φιλλιπάκης ! Ο δημοσιογράφος κρατείται μετά την ανάρτηση του μέσω του προσωπικού του λογαριασμού στο FB για τον Λουκά Παπαδημο και μετά από μύνηση του διοικητή του ελληνικού παραρτήματος της ΕΚΤ Ιωάννη Στουρνάρα. Περισσότερα

Η δημοκρατία του Survivor

Σχολιάστε

Του Αντώνη Ανδρουλιδάκη

H σύγχρονη ολιγαρχία με τη μάσκα της αντιπροσώπευσης παριστάνει τη Δημοκρατία

Μερικές φορές είμαστε όλοι τόσο θυμωμένοι που χρειαζόμαστε έναν αφορισμό. Έναν κάποιον αφορισμό στη θέση ενός αγριεμένου «αι στο διάολο!». Ε λοιπόν, η «αντιπροσωπευτική δημοκρατία» είναι μια γιγάντια σφυρηλατημένη μπαρούφα συμπυκνωμένη μέσα στις συνειδήσεις των ανθρώπων της Δύσης. Πρόκειται για μια ανόητη ταυτολογία, ανάλογου διαμετρήματος με το «να είσαι ο Εαυτός σου!», γιατί εμπεριέχει ως δεδομένο το ζητούμενο της. Είναι δηλαδή, ένας γνωστικός βρόγχος, δεμένος για τα καλά στο λαιμό των προλετάριων… που ακόμη δεν λένε να ενωθούν. Γιατί προϋποθέτει ως υποκείμενο της την κοινωνία την οποία οι αντιπρόσωποι δήθεν εκφράζουν, ενώ στην πραγματικότητα η κοινωνία δεν έχει θεσμηθεί ως «Κοινωνία» και παραμένει ένα νέτο σκέτο άθροισμα ιδιωτών. Αντίθετα μάλιστα, η «αντιπροσωπευτική δημοκρατία» συστήνεται ακριβώς για να αποτρέψει τη συγκρότηση της κοινωνίας σε σώμα. Η συγκεκριμένη δηλαδή «κοινωνία», ως άθροισμα Εαυτών, είναι αποτέλεσμα, συνέπεια, (και) της «αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας», που με την συστημική της ανάθεση αποτρέπει την υπαρξιακή ενηλικίωση. Περισσότερα

Οι «αγανακτισμένοι» πυρηνάρχες των media

Σχολιάστε

ΙNFOWAR

Του Άρη Χατζηστεφάνου

Η καταδίκη της επικεφαλής τάγματος εφόδου της Χ.Α, Θέμιδος Σκορδέλη, για τα επεισόδια στον Αγιο Παντελεήμονα το 2010, μας θυμίζει τη βιομηχανία δημιουργίας «αγανακτισμένων πολιτών» από τα Μέσα Ενημέρωσης. Μια ιστορία παλιά όσο και η Νύχτα των Κρυστάλλων.

Πείτε μου τι είναι υπερβολικό από αυτά που λέει (η Σκορδέλη);

Προκόπης Παυλόπουλος

«Δεν βλέπω τραμπούκους, ούτε ρατσιστές. Βλέπω συνταξιούχους, ηλικιωμένους, άνδρες και γυναίκες». Το ημερολόγιο έγραφε 2010 και ο παρουσιαστής του Mega είχε βγει από τα ρούχα του ακούγοντας την Ελένη Πορτάλιου να αποδίδει την επίθεση που δέχτηκε μαζί με τον Αλέκο Αλαβάνο στον Αγιο Παντελεήμονα σε «ακραία ρατσιστικά στοιχεία».

«Δεν πρέπει να βάλουμε την κουβέντα σε βάσεις «από εδώ η Χρυσή Αυγή και από εκεί οι αντιεξουσιαστές», γιατί θα πολώσουμε την κατάσταση» συνηγορούσε και ο παρουσιαστής του ANT1 που έβλεπε «αγανακτισμένους πολίτες», αλλά όχι οργανωμένες ομάδες της Χ.Α. «Ας μη βάζουμε ταμπέλες σε κάθε άνθρωπο» έλεγε και ο Προκόπης Παυλόπουλος σε πάνελ του newsbomb, στο οποίο η Σκορδέλη παρουσιαζόταν και πάλι σαν μια απλή κάτοικος του Αγίου Παντελεήμονα. Περισσότερα

Η χούντα δεν ξεκίνησε το ‘67

1 σχόλιο

Πολλή συζήτηση γίνεται τα τελευταία χρόνια για την χούντα των συνταγματαρχών. Για κάποιο λόγο που δεν μπορώ να αντιληφθώ, η δικτατορία του Παπαδόπουλου έχει μετατραπεί σε μέτρο σύγκρισης και «δημοκρατικότητας» για όλες τις κυβερνήσεις, ενώ η λέξη «χούντα» είναι στα στόματα όλων.

Βουλευτής της Χρυσής Αυγής αναρτά φωτογραφία του ηθοποιού Κώστα Βουτσά να τσουγκρίζει αυγό με τον δικτάτορα Παπαδόπουλο, για να απαντήσει στις κατηγορίες του Κώστα Βουτσά εναντίον της Χρυσής Αυγής.

Η στάση συγγραφέων, ποιητών, ηθοποιών, καλλιτεχνών αλλά και των απλών ανθρώπων –στην διάρκεια της χούντας- έχει συζητηθεί πολύ. Από την φωτογραφία του Μάνου Χατζιδάκι με τον Μακαρέζο μέχρι τον Γρηγόρη Μπιθικώτση και την Βίκυ Μοσχολιού που τραγούδησαν τον ύμνο της «Επαναστάσεως». Από τον «πνευματικό κόσμο», μόνο η δήλωση του Γιώργου Σεφέρη ήταν ξεκάθαρη εναντίον της χούντας. Περισσότερα

ΕΕ και δημοκρατία: δύο έννοιες ασύμβατες

Σχολιάστε

του Θόδωρη Βουρέκα

Η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν έχει έλλειμμα δημοκρατίας, όπως λένε διάφοροι αριστεροί και σοσιαλίζοντες ευρωπαϊστές. Απλώς δεν έχει καθόλου δημοκρατία. Αυτό αποδεικνύει μια συγκεκριμένη εξέταση των βασικών θεσμών της: Ευρωπαϊκή Επιτροπή, Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, ευρωκοινοβούλιο, Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των άτυπων οργάνων της, με πιο χαρακτηριστικό το γιούρογκρουπ.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι η σύγχρονη απολυταρχία του κεφαλαίου

Η πραγματικότητα της αδυσώπητης κοινωνικής υποβάθμισης και συντριβής, που επισυμβαίνει, στον ένα ή στον άλλο βαθμό, σε όλες τις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, στο πλαίσιο της δομικής καπιταλιστικής κρίσης, δεν επιτρέπει ψευδαισθήσεις. Οι αρχές «της ισοτιμίας, της αλληλεγγύης και της δημοκρατίας» ως αξιακά προτάγματα της Ευρωπαϊκής Ένωσης δεν είναι απλώς αναφορές κενές περιεχομένου, αλλά δίνουν την αίσθηση του κακόγουστου αστείου και του άθλιου εμπαιγμού. Έτσι, κι η πρόσφατη Σύνοδος της Ρώμης, στις 25 Μαρτίου 2017, δεν μπόρεσε να κρύψει πίσω από τη λάμψη των όποιων πυροτεχνημάτων, ούτε την αντικοινωνική-αντιλαϊκή διάσταση της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ούτε την ακραία αντιδημοκρατική συγκρότησή της. Περισσότερα

H αντίσταση των λίγων

Σχολιάστε

Του Περικλή Κοροβέση

Πριν από πενήντα χρόνια, αυτόν τον ανοιξιάτικο μήνα, η χούντα έβγαλε περίπατο τα τανκς και σε μια-δυο ώρες πήρε την εξουσία αυτής της χώρας, σχεδόν χωρίς να ανοίξει ρουθούνι, και την κράτησε εφτά ολόκληρα χρόνια. Μια ολόκληρη κοινοβουλευτική δημοκρατία και ένα πανίσχυρο παλάτι πέσανε σαν τραπουλόχαρτα.

Πώς εξηγείται αυτό; Και καλά οι θεσμοί, αλλά κι αυτός ο δημοκράτης λαός και η Αριστερά (ΕΔΑ τότε) που θα έπρεπε να κατέβουν στους δρόμους, προτίμησαν να μείνουν στο σπίτι τους και να κοιτάζουν τα τεκταινόμενα πίσω από τις γρίλιες. Μια παρέα φίλων, που είχαμε βρεθεί την ίδια μέρα για άλλο σκοπό, είπαμε να κατεβούμε στο κέντρο της Αθήνας.

Η πόλη έρημη και σε όλα τα δημόσια κτίρια τανκς. Αποφασίσαμε να δημιουργήσουμε, από μόνοι μας, μια αντιστασιακή ομάδα, με την ελπίδα πως και άλλοι θα είχαν σκεφθεί σαν και μας και στην πορεία θα συναντιόμασταν. Σκέψη που δεν ήταν λάθος. Αλλά, δυστυχώς, δεν βρεθήκαμε. Περισσότερα

Ο αργός θάνατος του διαπλεκόμενου κοινοβουλευτισμού

Σχολιάστε

Του Γιάννη Ζήση

Αποτελεί πλάνη ότι η Γαλλική Επανάσταση ταυτίζεται με την εμπορική τάξη. Το τραπεζικό σύστημα του κεφαλαίου, όμως, όντως απέκτησε μεγάλη δυναμική στους Αγγλοσάξονες. Μήπως ο νόμος των φθινουσών αποδόσεων  στην οικονομία του Thomas Manlthus μπορεί να διευρυνθεί και να μας εξηγήσει την φθίνουσα πολιτική απόδοση της νεωτερικότητας;  Γιατί δεν υπάρχει αληθινή δημοκρατία στις κοινωνίες που έχουν εξασφαλίσει το σύστημα της αντιπροσώπευσης; Αντίστοιχα, μήπως οι κύκλοι Κοντράτιεφ που περιγράφουν την πορεία της οικονομίας μπορούν να περιγράψουν τους κύκλους των ιδεών – άρα, και της πολιτικής;

Η ΚΡΙΣΗ ΚΑΙ Ο ΑΡΓΟΣ ΘΑΝΑΤΟΣ ΤΗΣ ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΕΥΣΗΣ –
ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ ΔΙΑΠΛΕΚΟΜΕΝΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΣΜΟΥ –
Η ΟΛΙΚΗ ΚΡΙΣΗ ΚΑΙ ΕΚΛΕΙΨΗ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ

Ο κοινοβουλευτισμός γεννήθηκε μέσα από τη διαπάλη της φεουδαρχίας με τη συγκεντρωτική αυταρχική ηγεμονικότητα, όπως επίσης και μέσα από την ανάδυση της αστικής τάξης.

Ωστόσο, η «δημοκρατία» των τάξεων – ή της σύγκλισης των τάξεων και της ανάδειξης της αστικής τάξης ή της τάξης του εμπορίου– δεν είναι νέα. Υφίσταται ως κάστα στον κώδικα του Βαϊσβάτα Μανού σ’ έναν από τους αφετηριακούς κώδικες διοίκησης και νομοθεσίας της ινδοευρωπαικής Αρίας φυλής. [1]

Η ταύτιση της αστικής τάξης και της Γαλλικής Επανάστασης με την εμπορική οικονομία είναι εσφαλμένη, καθώς ο Φρανσουά Κενέ και ο Μιραμπό – που ήταν από τους πρωτεργάτες της Γαλλικής Επανάστασης και του Όρκου του Σφαιριστηρίου– ήταν θεμελιωτές της φυσιοκρατικής οικονομικής σχολής και ήταν αντίθετοι στην εμποροκρατία. Αυτό, όμως, δεν είναι ευρύτερα γνωστό, καθώς έχει επικρατήσει η θεωρία της τότε ανερχόμενης αστικής τάξης ταυτισμένης με το εμπόριο ως πηγή της Γαλλικής Επανάστασης. Περισσότερα

Η αντιπροσωπευτική δημοκρατία ως μια σχηματοποίηση Κατεστημένων – Αποκλεισμένων

Σχολιάστε

Σε μία αυστηρά αντιπροσωπευτική δημοκρατία, η σχέση μεταξύ πολιτικών και πολιτών μπορεί να περιγραφεί ως μία σχηματοποίηση (figuration) κατεστημένων – αποκλεισμένων (established – outsiders). Και οι δύο ομάδες (κατηγορίες ανθρώπων) είναι αμοιβαία εξαρτώμενες η μία από την άλλη. Οι πολιτικοί εκλέγονται από τους πολίτες και οι πολίτες κυβερνώνται από τους πολιτικούς. Όμως, η σχέση τους είναι ασύμμετρη. Οι πολιτικοί μονοπωλούν ή κυριαρχούν σε μία σειρά σημαντικών πηγών ισχύος: Περισσότερα

Δημοκρατία δεν είναι μόνο οι εκλογές και το κράτος δικαίου

Σχολιάστε

«Στην δημοκρατική αναταραχή του 21ου αιώνα, οι πολίτες επιθυμούν ακόμα την προστασία των νόμων και το δικαίωμα να εκλέγουν αντιπροσώπους, όμως τα δικαιώματα αυτά δεν φαίνονται πλέον αρκετά για να νομιμοποιήσουν μία κυβέρνηση στα μάτια του κόσμου. Οι πολίτες επιθυμούν επίσης να συμμετέχουν άμεσα στις πολιτικές επιλογές.

Τον 20ο αιώνα, η νομιμοποίηση των κυβερνήσεων βασιζόταν σχεδόν εξ ολοκλήρου στο κράτος δικαίου και το δικαίωμα στην ψήφο.

Στο μέλλον, κυβερνήσεις θα εκλέγονται ή θα καταρρέουν ανάλογα με το αν επιτρέπουν στους πολίτες να πάρουν έναν ουσιαστικό ρόλο στον καθορισμό της ατζέντας των πολιτικών θεμάτων, την διαδικασία λήψης αποφάσεων, επίλυσης προβλημάτων και δημιουργίας κοινοτήτων.

Αυτή την στιγμή συντελούνται δημοκρατικές αλλαγές λόγω της μετακίνησης των τεκτονικών πλακών μεταξύ των πολιτών και των κυβερνήσεων. Περισσότερα

Άμεση Δημοκρατία και Εξουσία

1 σχόλιο

amesh-dimokra

Ένα τετριμμένο ζήτημα επανέρχεται συνέχεια στη δημοσιότητα. Πρόκειται για την άμεση δημοκρατία. Εννοείται, πως όποιος δεν θα ήθελε να ασχοληθεί περισσότερο θα μπορούσε να τελειώσει την συζήτηση με μία φράση. Όπως έκανε, παλιότερα, ένας σύντροφος ο οποίος είχε ξεκαθαρίσει τη στάση και την άποψή του: «Όπου υπάρχει η λέξη κράτος δεν χωρά η ελευθερία κ’ η αναρχία».

Είναι προφανές, πως αυτό το συμπέρασμα δεν προήλθε από ένα ξερό δογματισμό αλλά από ουσιαστική κατανόηση της έννοιας που εμπεριέχεται στην λέξη δημοκρατία. Μερικές δεκαετίες, πριν, τέτοια ζητήματα δεν σήκωναν και πολύ κουβέντα. Πράγματι. Είναι πολύ κουραστικό να προσπαθεί κάποιος να επαναλαμβάνει τα αυτονόητα. Όμως, μπροστά στο χείμαρρο ασυνάρτητων δημοκρατολογιών, που παρουσιάζονται σαν βαθυστόχαστες και αναρχικές δεν μπορεί κάποιος να παραμείνει αδιάφορος.

Η συνεχής επαναφορά στην πολιτική μόδα του όρου της άμεσης δημοκρατίας, η οποία περιφέρεται σε αμφιθέατρα, καφενεία, δρόμους και πλατείες από αριστερούς και αριστερίζοντες, αντιεξουσιαστές και αναρχίζοντες δεν είναι τυχαία. Έχει κάποια σκοπιμότητα που, ανεξάρτητα από τον τρόπο που σκέφτονται ορισμένοι ή από τις καλές ή υποτιθέμενα καλές προθέσεις, αυτή η σκοπιμότητα γίνεται αντιληπτή όταν επιχειρηθεί μια στοιχειώδης εκτίμηση της κατάστασης που προσπαθεί να επιβάλλει η κυριαρχία τόσο σε επί μέρους κράτη, όσο και σε ηπείρους. Περισσότερα

Η απύθμενη ματαιότητα της ψήφου

Σχολιάστε

Ï ðñüåäñïò ôïõ ÓÕÑÉÆÁ ÁëÝîçò Ôóßðñáò øçößæåé óå äçìïôéêü ó÷ïëåßï ôçò ÊõøÝëçò, ôçí ÊõñéáêÞ 18 ÌáÀïõ 2014. Óôéò 7 ôï ðñùß Üíïéîáí ïé êÜëðåò ãéá ôéò ÄçìïôéêÝò êáé ÐåñéöåñåéáêÝò åêëïãÝò ôçò ÷þñáò ïé ïðïßåò èá ðáñáìåßíïõí áíïé÷ôÝò ìÝ÷ñé ôéò 7 ôï áðüãåõìá,  ìå ôç óõììåôï÷Þ 1.441 äçìïôéêþí êáé 105 ðåñéöåñåéáêþí óõíäõáóìþí. ÁÐÅ-ÌÐÅ/ÁÐÅ-ÌÐÅ/ÏÑÅÓÔÇÓ ÐÁÍÁÃÉÙÔÏÕ ÁÐÅ-ÌÐÅ/ÁÐÅ-ÌÐÅ/ÏÑÅÓÔÇÓ ÐÁÍÁÃÉÙÔÏÕ

Με αφορμή την εκλογή Τραμπ και την πρόσφατη εμπειρία του βρετανικού δημοψηφίσματος, μια από τις κεντρικές πολιτικές αφηγήσεις θέλουν την ψήφο των απανταχού ενηλίκων στον πλανήτη μας να καθοδηγείται από το Facebook, τους φασίστες, τους ανίδεους και την αγράμματη πλέμπα.

Σύμφωνα με τη συγκεκριμένη θεωρία, ο μέσος ψηφοφόρος δεν είναι ικανός να διαχωρίσει τους ελκυστικούς φτηνούς δημαγωγούς από τους “αντιπαθείς” πραγματιστές που θέλουν το καλό μας προκρίνοντας μη αρεστές μονοδρομιακές πολιτικές.

Οι πρώτοι -μάς λένε οι ειδικοί μέσω των παραδοσιακών ΜΜΕ- αραδιάζουν ψέματα που αρέσουν στον κόσμο χρησιμοποιώντας γενικές αλήθειες που προκαλούν οι πολιτικές χωρίς καμία εναλλακτική. Παραδέχονται, για παράδειγμα, ότι οι τρέχουσες πολιτικές προκαλούν το βαθύτερο εισοδηματικό χάσμα που έχει γνωρίσει η ανθρωπότητα, όμως εάν υπόσχεσαι ότι θα το καταργήσεις τότε είσαι λαϊκιστής. Περισσότερα

Μια μελέτη εξηγεί τις επιπτώσεις της TTIP στην Ελλάδα

Σχολιάστε

Η Διατλαντική Συμφωνία Εμπορίου για το Εμπόριο και τις Επενδύσεις μεταξύ Ευρώπης και Ηνωμένων Πολιτειών (TTIP), οι διαπραγματεύσεις για την οποία γίνονται υπό άκρα αδιαφάνεια, είναι μια πολύ σκοτεινή υπόθεση που αναμένεται να απορυθμίσει την οικονομία και τα εργασιακά, απειλεί επίσης το περιβάλλον και εν τέλει την ίδια τη Δημοκρατία. Τι σημαίνει όμως η υιοθέτηση της TTIP για την Ελλάδα; Η πρώτη ελληνική μελέτη για το θέμα δίνει απαντήσεις.

«TTIP: Οι Επιπτώσεις στην Ελληνική Δημοκρατία, στην Οικονομία, στην Κοινωνία», καλείται η πρώτη ελληνική μελέτη που έγινε για το ελληνικό «Δίκτυο Φίλοι της Φύσης / Naturefriends Greece» και έτρεξε από το Εργαστήριο Εφαρμοσμένων Οικονομικών και Ανάπτυξης του ΑΠΘ και την Κοοπερατίβα Έρευνας & Ανάπτυξης Alternative Trade Network. Περισσότερα

Σου σφυρίζω: η ιστορία των whistleblowers

Σχολιάστε

INFOWAR

Αρης Χατζηστεφάνου

Η κυκλοφορία στις ΗΠΑ της νέας ταινίας του Ολιβερ Στόουν για τον Εντουαρντ Σνόουντεν και τις αποκαλύψεις σχετικά με το πρόγραμμα παρακολουθήσεων των αμερικανικών μυστικών υπηρεσιών μάς θύμισε μια ενδιαφέρουσα λεπτομέρεια: οι διασημότεροι whistleblowers δεν ήθελαν να αλλάξουν το σύστημα από μέσα. Ηταν το σύστημα.

Ούτε ο νόμος ούτε η ψήφος των δικαστών θα φέρουν αποτέλεσμα, εάν κάποιος δεν βγει να καταδικάσει τον παραβάτη

Λυκούργος Κατά Λεωκράτους

Whistleblower. Κυριολεκτικά σημαίνει αυτός που φυσάει τη σφυρίχτρα -μια σαφής αναφορά στους διαιτητές που επισημαίνουν κάποια παράβαση.

Η ελληνική απόδοση του όρου ως «πληροφοριοδότης» είναι ατυχέστατη, αφού η αγγλική λέξη δημιουργήθηκε ακριβώς για να διακρίνει ανθρώπους όπως ο Σνόουντεν από τους κοινούς καταδότες και τους ρουφιάνους (snitch). Περισσότερα

Older Entries