Αρχική

Οι «αγανακτισμένοι» πυρηνάρχες των media

Σχολιάστε

ΙNFOWAR

Του Άρη Χατζηστεφάνου

Η καταδίκη της επικεφαλής τάγματος εφόδου της Χ.Α, Θέμιδος Σκορδέλη, για τα επεισόδια στον Αγιο Παντελεήμονα το 2010, μας θυμίζει τη βιομηχανία δημιουργίας «αγανακτισμένων πολιτών» από τα Μέσα Ενημέρωσης. Μια ιστορία παλιά όσο και η Νύχτα των Κρυστάλλων.

Πείτε μου τι είναι υπερβολικό από αυτά που λέει (η Σκορδέλη);

Προκόπης Παυλόπουλος

«Δεν βλέπω τραμπούκους, ούτε ρατσιστές. Βλέπω συνταξιούχους, ηλικιωμένους, άνδρες και γυναίκες». Το ημερολόγιο έγραφε 2010 και ο παρουσιαστής του Mega είχε βγει από τα ρούχα του ακούγοντας την Ελένη Πορτάλιου να αποδίδει την επίθεση που δέχτηκε μαζί με τον Αλέκο Αλαβάνο στον Αγιο Παντελεήμονα σε «ακραία ρατσιστικά στοιχεία».

«Δεν πρέπει να βάλουμε την κουβέντα σε βάσεις «από εδώ η Χρυσή Αυγή και από εκεί οι αντιεξουσιαστές», γιατί θα πολώσουμε την κατάσταση» συνηγορούσε και ο παρουσιαστής του ANT1 που έβλεπε «αγανακτισμένους πολίτες», αλλά όχι οργανωμένες ομάδες της Χ.Α. «Ας μη βάζουμε ταμπέλες σε κάθε άνθρωπο» έλεγε και ο Προκόπης Παυλόπουλος σε πάνελ του newsbomb, στο οποίο η Σκορδέλη παρουσιαζόταν και πάλι σαν μια απλή κάτοικος του Αγίου Παντελεήμονα. Περισσότερα

Η χούντα δεν ξεκίνησε το ‘67

1 σχόλιο

Πολλή συζήτηση γίνεται τα τελευταία χρόνια για την χούντα των συνταγματαρχών. Για κάποιο λόγο που δεν μπορώ να αντιληφθώ, η δικτατορία του Παπαδόπουλου έχει μετατραπεί σε μέτρο σύγκρισης και «δημοκρατικότητας» για όλες τις κυβερνήσεις, ενώ η λέξη «χούντα» είναι στα στόματα όλων.

Βουλευτής της Χρυσής Αυγής αναρτά φωτογραφία του ηθοποιού Κώστα Βουτσά να τσουγκρίζει αυγό με τον δικτάτορα Παπαδόπουλο, για να απαντήσει στις κατηγορίες του Κώστα Βουτσά εναντίον της Χρυσής Αυγής.

Η στάση συγγραφέων, ποιητών, ηθοποιών, καλλιτεχνών αλλά και των απλών ανθρώπων –στην διάρκεια της χούντας- έχει συζητηθεί πολύ. Από την φωτογραφία του Μάνου Χατζιδάκι με τον Μακαρέζο μέχρι τον Γρηγόρη Μπιθικώτση και την Βίκυ Μοσχολιού που τραγούδησαν τον ύμνο της «Επαναστάσεως». Από τον «πνευματικό κόσμο», μόνο η δήλωση του Γιώργου Σεφέρη ήταν ξεκάθαρη εναντίον της χούντας. Περισσότερα

ΕΕ και δημοκρατία: δύο έννοιες ασύμβατες

Σχολιάστε

του Θόδωρη Βουρέκα

Η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν έχει έλλειμμα δημοκρατίας, όπως λένε διάφοροι αριστεροί και σοσιαλίζοντες ευρωπαϊστές. Απλώς δεν έχει καθόλου δημοκρατία. Αυτό αποδεικνύει μια συγκεκριμένη εξέταση των βασικών θεσμών της: Ευρωπαϊκή Επιτροπή, Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, ευρωκοινοβούλιο, Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των άτυπων οργάνων της, με πιο χαρακτηριστικό το γιούρογκρουπ.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι η σύγχρονη απολυταρχία του κεφαλαίου

Η πραγματικότητα της αδυσώπητης κοινωνικής υποβάθμισης και συντριβής, που επισυμβαίνει, στον ένα ή στον άλλο βαθμό, σε όλες τις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, στο πλαίσιο της δομικής καπιταλιστικής κρίσης, δεν επιτρέπει ψευδαισθήσεις. Οι αρχές «της ισοτιμίας, της αλληλεγγύης και της δημοκρατίας» ως αξιακά προτάγματα της Ευρωπαϊκής Ένωσης δεν είναι απλώς αναφορές κενές περιεχομένου, αλλά δίνουν την αίσθηση του κακόγουστου αστείου και του άθλιου εμπαιγμού. Έτσι, κι η πρόσφατη Σύνοδος της Ρώμης, στις 25 Μαρτίου 2017, δεν μπόρεσε να κρύψει πίσω από τη λάμψη των όποιων πυροτεχνημάτων, ούτε την αντικοινωνική-αντιλαϊκή διάσταση της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ούτε την ακραία αντιδημοκρατική συγκρότησή της. Περισσότερα

H αντίσταση των λίγων

Σχολιάστε

Του Περικλή Κοροβέση

Πριν από πενήντα χρόνια, αυτόν τον ανοιξιάτικο μήνα, η χούντα έβγαλε περίπατο τα τανκς και σε μια-δυο ώρες πήρε την εξουσία αυτής της χώρας, σχεδόν χωρίς να ανοίξει ρουθούνι, και την κράτησε εφτά ολόκληρα χρόνια. Μια ολόκληρη κοινοβουλευτική δημοκρατία και ένα πανίσχυρο παλάτι πέσανε σαν τραπουλόχαρτα.

Πώς εξηγείται αυτό; Και καλά οι θεσμοί, αλλά κι αυτός ο δημοκράτης λαός και η Αριστερά (ΕΔΑ τότε) που θα έπρεπε να κατέβουν στους δρόμους, προτίμησαν να μείνουν στο σπίτι τους και να κοιτάζουν τα τεκταινόμενα πίσω από τις γρίλιες. Μια παρέα φίλων, που είχαμε βρεθεί την ίδια μέρα για άλλο σκοπό, είπαμε να κατεβούμε στο κέντρο της Αθήνας.

Η πόλη έρημη και σε όλα τα δημόσια κτίρια τανκς. Αποφασίσαμε να δημιουργήσουμε, από μόνοι μας, μια αντιστασιακή ομάδα, με την ελπίδα πως και άλλοι θα είχαν σκεφθεί σαν και μας και στην πορεία θα συναντιόμασταν. Σκέψη που δεν ήταν λάθος. Αλλά, δυστυχώς, δεν βρεθήκαμε. Περισσότερα

Ο αργός θάνατος του διαπλεκόμενου κοινοβουλευτισμού

Σχολιάστε

Του Γιάννη Ζήση

Αποτελεί πλάνη ότι η Γαλλική Επανάσταση ταυτίζεται με την εμπορική τάξη. Το τραπεζικό σύστημα του κεφαλαίου, όμως, όντως απέκτησε μεγάλη δυναμική στους Αγγλοσάξονες. Μήπως ο νόμος των φθινουσών αποδόσεων  στην οικονομία του Thomas Manlthus μπορεί να διευρυνθεί και να μας εξηγήσει την φθίνουσα πολιτική απόδοση της νεωτερικότητας;  Γιατί δεν υπάρχει αληθινή δημοκρατία στις κοινωνίες που έχουν εξασφαλίσει το σύστημα της αντιπροσώπευσης; Αντίστοιχα, μήπως οι κύκλοι Κοντράτιεφ που περιγράφουν την πορεία της οικονομίας μπορούν να περιγράψουν τους κύκλους των ιδεών – άρα, και της πολιτικής;

Η ΚΡΙΣΗ ΚΑΙ Ο ΑΡΓΟΣ ΘΑΝΑΤΟΣ ΤΗΣ ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΕΥΣΗΣ –
ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ ΔΙΑΠΛΕΚΟΜΕΝΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΣΜΟΥ –
Η ΟΛΙΚΗ ΚΡΙΣΗ ΚΑΙ ΕΚΛΕΙΨΗ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ

Ο κοινοβουλευτισμός γεννήθηκε μέσα από τη διαπάλη της φεουδαρχίας με τη συγκεντρωτική αυταρχική ηγεμονικότητα, όπως επίσης και μέσα από την ανάδυση της αστικής τάξης.

Ωστόσο, η «δημοκρατία» των τάξεων – ή της σύγκλισης των τάξεων και της ανάδειξης της αστικής τάξης ή της τάξης του εμπορίου– δεν είναι νέα. Υφίσταται ως κάστα στον κώδικα του Βαϊσβάτα Μανού σ’ έναν από τους αφετηριακούς κώδικες διοίκησης και νομοθεσίας της ινδοευρωπαικής Αρίας φυλής. [1]

Η ταύτιση της αστικής τάξης και της Γαλλικής Επανάστασης με την εμπορική οικονομία είναι εσφαλμένη, καθώς ο Φρανσουά Κενέ και ο Μιραμπό – που ήταν από τους πρωτεργάτες της Γαλλικής Επανάστασης και του Όρκου του Σφαιριστηρίου– ήταν θεμελιωτές της φυσιοκρατικής οικονομικής σχολής και ήταν αντίθετοι στην εμποροκρατία. Αυτό, όμως, δεν είναι ευρύτερα γνωστό, καθώς έχει επικρατήσει η θεωρία της τότε ανερχόμενης αστικής τάξης ταυτισμένης με το εμπόριο ως πηγή της Γαλλικής Επανάστασης. Περισσότερα

Η αντιπροσωπευτική δημοκρατία ως μια σχηματοποίηση Κατεστημένων – Αποκλεισμένων

Σχολιάστε

Σε μία αυστηρά αντιπροσωπευτική δημοκρατία, η σχέση μεταξύ πολιτικών και πολιτών μπορεί να περιγραφεί ως μία σχηματοποίηση (figuration) κατεστημένων – αποκλεισμένων (established – outsiders). Και οι δύο ομάδες (κατηγορίες ανθρώπων) είναι αμοιβαία εξαρτώμενες η μία από την άλλη. Οι πολιτικοί εκλέγονται από τους πολίτες και οι πολίτες κυβερνώνται από τους πολιτικούς. Όμως, η σχέση τους είναι ασύμμετρη. Οι πολιτικοί μονοπωλούν ή κυριαρχούν σε μία σειρά σημαντικών πηγών ισχύος: Περισσότερα

Δημοκρατία δεν είναι μόνο οι εκλογές και το κράτος δικαίου

Σχολιάστε

«Στην δημοκρατική αναταραχή του 21ου αιώνα, οι πολίτες επιθυμούν ακόμα την προστασία των νόμων και το δικαίωμα να εκλέγουν αντιπροσώπους, όμως τα δικαιώματα αυτά δεν φαίνονται πλέον αρκετά για να νομιμοποιήσουν μία κυβέρνηση στα μάτια του κόσμου. Οι πολίτες επιθυμούν επίσης να συμμετέχουν άμεσα στις πολιτικές επιλογές.

Τον 20ο αιώνα, η νομιμοποίηση των κυβερνήσεων βασιζόταν σχεδόν εξ ολοκλήρου στο κράτος δικαίου και το δικαίωμα στην ψήφο.

Στο μέλλον, κυβερνήσεις θα εκλέγονται ή θα καταρρέουν ανάλογα με το αν επιτρέπουν στους πολίτες να πάρουν έναν ουσιαστικό ρόλο στον καθορισμό της ατζέντας των πολιτικών θεμάτων, την διαδικασία λήψης αποφάσεων, επίλυσης προβλημάτων και δημιουργίας κοινοτήτων.

Αυτή την στιγμή συντελούνται δημοκρατικές αλλαγές λόγω της μετακίνησης των τεκτονικών πλακών μεταξύ των πολιτών και των κυβερνήσεων. Περισσότερα

Άμεση Δημοκρατία και Εξουσία

1 σχόλιο

amesh-dimokra

Ένα τετριμμένο ζήτημα επανέρχεται συνέχεια στη δημοσιότητα. Πρόκειται για την άμεση δημοκρατία. Εννοείται, πως όποιος δεν θα ήθελε να ασχοληθεί περισσότερο θα μπορούσε να τελειώσει την συζήτηση με μία φράση. Όπως έκανε, παλιότερα, ένας σύντροφος ο οποίος είχε ξεκαθαρίσει τη στάση και την άποψή του: «Όπου υπάρχει η λέξη κράτος δεν χωρά η ελευθερία κ’ η αναρχία».

Είναι προφανές, πως αυτό το συμπέρασμα δεν προήλθε από ένα ξερό δογματισμό αλλά από ουσιαστική κατανόηση της έννοιας που εμπεριέχεται στην λέξη δημοκρατία. Μερικές δεκαετίες, πριν, τέτοια ζητήματα δεν σήκωναν και πολύ κουβέντα. Πράγματι. Είναι πολύ κουραστικό να προσπαθεί κάποιος να επαναλαμβάνει τα αυτονόητα. Όμως, μπροστά στο χείμαρρο ασυνάρτητων δημοκρατολογιών, που παρουσιάζονται σαν βαθυστόχαστες και αναρχικές δεν μπορεί κάποιος να παραμείνει αδιάφορος.

Η συνεχής επαναφορά στην πολιτική μόδα του όρου της άμεσης δημοκρατίας, η οποία περιφέρεται σε αμφιθέατρα, καφενεία, δρόμους και πλατείες από αριστερούς και αριστερίζοντες, αντιεξουσιαστές και αναρχίζοντες δεν είναι τυχαία. Έχει κάποια σκοπιμότητα που, ανεξάρτητα από τον τρόπο που σκέφτονται ορισμένοι ή από τις καλές ή υποτιθέμενα καλές προθέσεις, αυτή η σκοπιμότητα γίνεται αντιληπτή όταν επιχειρηθεί μια στοιχειώδης εκτίμηση της κατάστασης που προσπαθεί να επιβάλλει η κυριαρχία τόσο σε επί μέρους κράτη, όσο και σε ηπείρους. Περισσότερα

Η απύθμενη ματαιότητα της ψήφου

Σχολιάστε

Ï ðñüåäñïò ôïõ ÓÕÑÉÆÁ ÁëÝîçò Ôóßðñáò øçößæåé óå äçìïôéêü ó÷ïëåßï ôçò ÊõøÝëçò, ôçí ÊõñéáêÞ 18 ÌáÀïõ 2014. Óôéò 7 ôï ðñùß Üíïéîáí ïé êÜëðåò ãéá ôéò ÄçìïôéêÝò êáé ÐåñéöåñåéáêÝò åêëïãÝò ôçò ÷þñáò ïé ïðïßåò èá ðáñáìåßíïõí áíïé÷ôÝò ìÝ÷ñé ôéò 7 ôï áðüãåõìá,  ìå ôç óõììåôï÷Þ 1.441 äçìïôéêþí êáé 105 ðåñéöåñåéáêþí óõíäõáóìþí. ÁÐÅ-ÌÐÅ/ÁÐÅ-ÌÐÅ/ÏÑÅÓÔÇÓ ÐÁÍÁÃÉÙÔÏÕ ÁÐÅ-ÌÐÅ/ÁÐÅ-ÌÐÅ/ÏÑÅÓÔÇÓ ÐÁÍÁÃÉÙÔÏÕ

Με αφορμή την εκλογή Τραμπ και την πρόσφατη εμπειρία του βρετανικού δημοψηφίσματος, μια από τις κεντρικές πολιτικές αφηγήσεις θέλουν την ψήφο των απανταχού ενηλίκων στον πλανήτη μας να καθοδηγείται από το Facebook, τους φασίστες, τους ανίδεους και την αγράμματη πλέμπα.

Σύμφωνα με τη συγκεκριμένη θεωρία, ο μέσος ψηφοφόρος δεν είναι ικανός να διαχωρίσει τους ελκυστικούς φτηνούς δημαγωγούς από τους “αντιπαθείς” πραγματιστές που θέλουν το καλό μας προκρίνοντας μη αρεστές μονοδρομιακές πολιτικές.

Οι πρώτοι -μάς λένε οι ειδικοί μέσω των παραδοσιακών ΜΜΕ- αραδιάζουν ψέματα που αρέσουν στον κόσμο χρησιμοποιώντας γενικές αλήθειες που προκαλούν οι πολιτικές χωρίς καμία εναλλακτική. Παραδέχονται, για παράδειγμα, ότι οι τρέχουσες πολιτικές προκαλούν το βαθύτερο εισοδηματικό χάσμα που έχει γνωρίσει η ανθρωπότητα, όμως εάν υπόσχεσαι ότι θα το καταργήσεις τότε είσαι λαϊκιστής. Περισσότερα

Μια μελέτη εξηγεί τις επιπτώσεις της TTIP στην Ελλάδα

Σχολιάστε

Η Διατλαντική Συμφωνία Εμπορίου για το Εμπόριο και τις Επενδύσεις μεταξύ Ευρώπης και Ηνωμένων Πολιτειών (TTIP), οι διαπραγματεύσεις για την οποία γίνονται υπό άκρα αδιαφάνεια, είναι μια πολύ σκοτεινή υπόθεση που αναμένεται να απορυθμίσει την οικονομία και τα εργασιακά, απειλεί επίσης το περιβάλλον και εν τέλει την ίδια τη Δημοκρατία. Τι σημαίνει όμως η υιοθέτηση της TTIP για την Ελλάδα; Η πρώτη ελληνική μελέτη για το θέμα δίνει απαντήσεις.

«TTIP: Οι Επιπτώσεις στην Ελληνική Δημοκρατία, στην Οικονομία, στην Κοινωνία», καλείται η πρώτη ελληνική μελέτη που έγινε για το ελληνικό «Δίκτυο Φίλοι της Φύσης / Naturefriends Greece» και έτρεξε από το Εργαστήριο Εφαρμοσμένων Οικονομικών και Ανάπτυξης του ΑΠΘ και την Κοοπερατίβα Έρευνας & Ανάπτυξης Alternative Trade Network. Περισσότερα

Σου σφυρίζω: η ιστορία των whistleblowers

Σχολιάστε

INFOWAR

Αρης Χατζηστεφάνου

Η κυκλοφορία στις ΗΠΑ της νέας ταινίας του Ολιβερ Στόουν για τον Εντουαρντ Σνόουντεν και τις αποκαλύψεις σχετικά με το πρόγραμμα παρακολουθήσεων των αμερικανικών μυστικών υπηρεσιών μάς θύμισε μια ενδιαφέρουσα λεπτομέρεια: οι διασημότεροι whistleblowers δεν ήθελαν να αλλάξουν το σύστημα από μέσα. Ηταν το σύστημα.

Ούτε ο νόμος ούτε η ψήφος των δικαστών θα φέρουν αποτέλεσμα, εάν κάποιος δεν βγει να καταδικάσει τον παραβάτη

Λυκούργος Κατά Λεωκράτους

Whistleblower. Κυριολεκτικά σημαίνει αυτός που φυσάει τη σφυρίχτρα -μια σαφής αναφορά στους διαιτητές που επισημαίνουν κάποια παράβαση.

Η ελληνική απόδοση του όρου ως «πληροφοριοδότης» είναι ατυχέστατη, αφού η αγγλική λέξη δημιουργήθηκε ακριβώς για να διακρίνει ανθρώπους όπως ο Σνόουντεν από τους κοινούς καταδότες και τους ρουφιάνους (snitch). Περισσότερα

Καπιταλισμός και Δημοκρατία. Γάμος από συμφέρον;

1 σχόλιο

Καπιταλισμός και Δημοκρατία. Γάμος από συμφέρον;

Του Γιώργου Παπαιωάννου

Ενδιαφέρουσες διαπιστώσεις μέσα από τις στήλες των Financial Times

Ο οικονομικός αναλυτής Μάρτιν Γουλφ με άρθρο του, την περασμένη βδομάδα στους Financial Times, διαπιστώνει ότι ο γάμος της φιλελεύθερης δημοκρατίας με τον καπιταλισμό «δεν πρέπει να θεωρείται δεδομένος». Διαπρύσιος υποστηρικτής ο ίδιος του δυτικού καπιταλισμού και του φιλελευθερισμού, γεγονός που προσδίδει ενδιαφέρον στους φόβους του, γράφει:

«Ιστορικά, η άνοδος του καπιταλισμού και η πίεση για ακόμη ευρύτερο δικαίωμα ψήφου πήγαιναν μαζί. Γι’ αυτό τον λόγο οι πιο πλούσιες χώρες είναι φιλελεύθερες δημοκρατίες με, πάνω-κάτω, καπιταλιστικές οικονομίες. Οι ευρέως κοινές αυξήσεις στα πραγματικά εισοδήματα αποτέλεσαν ζωτικής σημασίας κομμάτι της νομιμοποίησης του καπιταλισμού και της σταθεροποίησης της δημοκρατίας. Περισσότερα

Νέο Σύνταγμα διά χειρός… JP Morgan

Σχολιάστε

Αλεσάντρο Σόμα, καθηγητής Νομικής

INFOWAR

Του Αρη Χατζηστεφάνου

Καθώς τα κόμματα καταθέτουν τις προτάσεις τους για τη συντα­γ­ματική αναθεώρηση, καλό είναι να θυμόμαστε ποιοι ζήτησαν πρώτοι τις ριζικότερες αλλαγές: η Ε.Ε. και η μεγαλύτερη τράπεζα των ΗΠΑ.

Εχουνε και μια κλίσι στες θυσίες. Παραιτηθείτε από την κτήσιν σας εκείνη· η κατοχή σας είν’ επισφαλής: ή τέτοιες κτήσεις ακριβώς βλάπτουν τες Αποικίες

Κωνσταντίνος Καβάφης «Εν Mεγάλῃ Ελληνικῄ Αποικία, 200 π.Χ.» Περισσότερα

Η αλλοίωση της Δημοκρατίας

Σχολιάστε

Του Σταμάτη Στεφανάκου

«Ζούμε στο τέλος μιας εποχής, που καθορίσθηκε  από ψευδαίσθηση δημοκρατίας και επίφαση νομιμότητας.»

Υπάρχει αρκετή σύγχυση για το τι περιγράφεται από την όρο Δημοκρατία. Αλλοίωση όρων – σκόπιμη ή μη δεν έχει νόημα – οδηγεί σε ελλειμματικούς διαλόγους και προφανώς σε ανάλογης ποιότητας αποφάσεις.

Είναι εύκολο να προσδιορίζουμε την Δημοκρατία μέσω της αναφοράς σε «σοφούς» ή μέσω κειμένων. Το δύσκολο είναι να κατανοήσουμε ένα από τα πλέον ριζοσπαστικά και επαναστατικά πολιτεύματα που έχει επινοήσει ο άνθρωπος για να αποφασίζουν οι πολίτες το παρόν και το μέλλον στις κοινωνίες.

Το πρώτο εμπόδιο είναι ότι δεν υπάρχει σωστό ή λάθος σε μια Δημοκρατία. Υπάρχουν αποφάσεις που είναι ωφέλιμες ή όχι για το σύνολο. Υπάρχουν επιχειρήματα, και γύρω από αυτά γίνεται – ή θα πρέπει να γίνεται – η συζήτηση περί της ωφελιμότητας και των συνεπειών που θα έχει μια απόφαση. Περισσότερα

Why Privacy Matters

Σχολιάστε

του Javier Aguera

Consider the story of John: a 36-year-old medical doctor who lives in San Jose, California. He got his first mobile phone in the early 2000s – like most people – and jumped into the “smartphone era” a couple generations after the first iPhone launched in 2007. He started to see fancy phones with large screens on top of tables as he sat for lunch with his work colleagues and thought it was time to discover what the whole fuss around apps was about.

Every morning, John plugs his phone into the car and programs his favorite GPS navigation app to guide him to the hospital, avoiding in real-time the traffic jams and accidents. On this particular morning, what is normally a 30-minute drive full of frustration has been quite satisfactory. Περισσότερα

Αφρική: Οι ισόβιοι πρόεδροι επιστρέφουν

Σχολιάστε

Σκίτσο του Selcuk

Σκίτσο του Selcuk

Του

Η δημοκρατία σημειώνει πρόοδο παντού στην Αφρική. Όμως οι συνήθειες του παρελθόντος εξακολουθούν να παραμένουν σε αρκετές χώρες. Επωφελούμενοι από την αδιαφορία της διεθνούς κοινότητας, ορισμένοι αρχηγοί κρατών αλλοιώνουν ξεδιάντροπα το Σύνταγμα της χώρας τους, προκειμένου να παρατείνουν την παραμονή τους στην εξουσία. Τέτοιους δικτάτορες, που ανεβαίνουν στην εξουσία με εκλογές, συναντάμε κυρίως στη γαλλόφωνη Αφρική, λόγω της εκρηκτικής συσσώρευσης σοβαρών χρόνιων προβλημάτων.

Χιλιοστή θητεία ή χιλιοστό πραξικόπημα; Αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα πολιτικής αλητείας το συνταγματικό δημοψήφισμα της 25ης Οκτωβρίου στο Κονγκό-Μπραζαβίλ, το οποίο σημαδεύτηκε από επεισόδια και το οποίο μποϊκοτάρισε η αντιπολίτευση. Ο πρόεδρος Ντενί Σασού Νγκέσο, ο οποίος βρίσκεται στην εξουσία από το 1979 –με ένα πενταετές διάλειμμα την περίοδο 1992-1997– θέλησε να παρατείνει την παραμονή του. Η αλλοίωση του Συντάγματος, την οποία κατόρθωσε με μεγάλη δυσκολία και που δεν διαφέρει ιδιαίτερα από πραξικόπημα, του επιτρέπει να διεκδικήσει και τρίτη θητεία. Τον περασμένο Ιούλιο, στο Μπουρούντι, ο ομόλογός του Πιέρ Νκουρουνζίζα επέτρεψε κι αυτός στον εαυτό του να διεκδικήσει και τρίτη θητεία, και μάλιστα πραξικοπηματικά, χωρίς καν να τροποποιήσει τον θεμελιώδη νόμο της χώρας του. Πέτυχε δε την επανεκλογή του χάρη στην άγρια καταστολή της αντιπολίτευσης, του Τύπου και των υπερασπιστών των ανθρώπινων δικαιωμάτων που ζητούσαν τον σεβασμό του Συντάγματος του 2005 –ενός κειμένου που έχει ιδιαίτερη σημασία, καθώς προέκυψε από την ειρηνευτική συμφωνία με την οποία τερματίστηκε ο δεκάχρονος εμφύλιος πόλεμος στη χώρα (1). Το εκπεμπόμενο από το Μπουρούντι μήνυμα αποτελεί τον προάγγελο της επόμενης κρίσης που απειλεί ολόκληρη την Κεντρική Αφρική και την Περιοχή των Μεγάλων Λιμνών, η οποία συνταράσσεται από τις ίδιες εντάσεις. Περισσότερα

Apple: A Message to Our Customers

Σχολιάστε

κατάλογ434214ος

Εισαγωγικό σχόλιο blog

Δεν συνηθίζουμε να μεταδίδουμε εταιρικές ανακοινώσεις, μόνο που αυτή η συγκεκριμένη δείχνει εξώφθαλμα τα αδιέξοδα του καπιταλιστικού κόσμου και το πως επιστρέφουμε μέρα με τη μέρα προς τον Μεσαίωνα.

The United States government has demanded that Apple take an unprecedented step which threatens the security of our customers. We oppose this order, which has implications far beyond the legal case at hand.

This moment calls for public discussion, and we want our customers and people around the country to understand what is at stake. Περισσότερα

Είστε σίγουροι ότι αντέχετε την Δημοκρατία;

Σχολιάστε

pin-eleftheria

​Κομπανιέρο Πιτσιρίκο,
Να ξεκινήσω λέγοντας πως έχουμε δημοκρατία, για να μην πέσει κανείς από τα σύννεφα.

Να συνεχίσω ξεκαθαρίζοντας πως δεν μου αρέσει να κατακρίνω τους νεκρούς.

Ούτε μου αρέσει να βάζω στη ζυγαριά τις ανθρώπινες ζωές, δηλαδή να ζυγίζω τις ζωές τριών στρατιωτικών με τρεις οποιεσδήποτε άλλες.

Εκτός ίσως αν μιλάμε για την ιδιαίτερη περίπτωση ενός πολέμου.

Από ΄κει και πέρα, όμως, ο καθένας έχει το δικαίωμα της άποψης του. Περισσότερα

Η δεκάτη θα μας σώσει

Σχολιάστε

Περικλής Κοροβέσης - Εφημερίδα των Συντακτών

του Περικλή Κοροβέση

Η εξουσία, η όποια εξουσία, από τους αρχαίους χρόνους μέχρι σήμερα, ζει μέσα σε έναν μόνιμο εφιάλτη: την ανατροπή της.

Πριν από την καθιέρωση της Κοινοβουλευτικής Δημοκρατίας, όπου κατά κανόνα η εξουσία μοιράζεται σε δύο κόμματα, δηλαδή δύο φράξιες της ίδιας πάντοτε εξουσίας που επικυρώνεται με την καθολική ψήφο και αναίμακτα (όχι πάντοτε), στις μοναρχίες και τις αυτοκρατορίες η εναλλαγή στην εξουσία κατά κανόνα γινόταν με ίντριγκες και συνωμοσίες που αποσκοπούσαν στη δολοφονία του μονάρχη.

Με τη σειρά του, ο νέος μονάρχης δολοφονούσε τους πιθανούς ανταγωνιστές του θρόνου. Περισσότερα

Μια Ρόζα Παρκς για την Παλαιστίνη

Σχολιάστε

Μια Ρόζα Παρκς για την Παλαιστίνη

Η ιστορική φωτογραφία της Ρόζα Παρκς που αρνήθηκε να παραχωρήσει τη θέση σε λευκούς επιβάτες σε ένα λεωφορείο στην πολιτεία της Αλαμπάμα

INFOWAR

Του Άρη Χατζηστεφάνου

Το θέμα που προέκυψε μετά την απομάκρυνση δύο Αράβων επιβατών από πτήση της Aegean ξεπερνά τα όρια του ρατσισμού απέναντι στον παλαιστινιακό λαό και αγγίζει ζητήματα δημοκρατίας αλλά και εθνικής κυριαρχίας.

Το μόνο που ήθελα ήταν να γυρίσω σπίτι μου
ύστερα από μια εξαντλητική μέρα στη δουλειά

Ρόζα Παρκς

Φωτιά πήρε το στούντιο του CNN καθώς ο -πάντα θορυβώδης- οικονομικός αναλυτής Ρίτσαρντ Κουέστ φώναζε και κουνούσε με ένταση χέρια και πόδια στην προσπάθειά του να υπερασπιστεί την… Aegean.

Η αεροπορική εταιρεία είχε μόλις ζητήσει από δύο Ισραηλινούς πολίτες αραβικής καταγωγής να εγκαταλείψουν το αεροσκάφος, καθώς ήταν ανεπιθύμητοι από Ισραηλινούς Εβραίους, που εμπόδιζαν την αναχώρηση της πτήσης. Περισσότερα

Προδομένος την 5η Ιουλίου

1 σχόλιο

11220928_898365316924906_5552670715414836307_n

Του Πάνου Μουχτερού

Πάει κάμποσος καιρός που δεν έχω τι να πω. Δηλαδή δεν είναι ότι δεν μιλάω, απλά οι λέξεις που χρησιμοποιώ στερούνται ουσίας τις περισσότερες φορές. Είναι εκφράσεις κενές, κούφιες, όπως ο αέρας ο κοπανιστός, είναι όπως τα φύλλα που τα παίρνει ο άνεμος πέρα, σαν τα χιόνια που έρχονται κι ύστερα από λίγο λιώνουν και χάνονται και δεν αφήνουν τίποτα πίσω τους παρά μόνο κρύες εντυπώσεις. Γι’ αυτό προτιμώ πλέον τη σιωπή, παρά να εκτίθεμαι απέναντι στους άλλους με λόγια μεγάλα και τρανά, κόβω μαχαίρι την κουβέντα ειδικά όταν αυτή πάει σε υποσχέσεις κι όνειρα και βήματα που τάχα θα σχίσουν τον ορίζοντα και θα αλλάξουν την πορεία όλου του κόσμου. Κι οι γύρω μου το ίδιο κάνουν. Ακόμα και στα πιο πολυσύχναστα μέρη, στις πλατείες, στα πεζοδρόμια κοιταζόμαστε με τις ώρες μεταξύ μας κι έτσι βουβοί προσπαθούμε να μιλήσουμε με τα μάτια. Και δεν είναι λίγες οι φορές που το καταφέρνουμε, είναι μια μορφή βαθύτερης επικοινωνίας, συχνά πυκνά δακρύζουμε και κάνουμε ότι τάχα μου δεν κλαίμε, άλλοτε πάλι μένουμε έτσι, αποσβολωμένοι, δίχως να ανοιγοκλείνουμε τα βλέφαρα, όπως κάνουν εκείνοι οι νεκροί που δεν βρέθηκε ακόμα ένας ζωντανός που θα έρθει και θα τους τα κλείσει. Κι όσο προσπαθούμε να καταλάβουμε αυτή τη νεκρική σιγή μας, ακόμα αναρωτιόμαστε για το πόσο αλλάξαμε όλοι μας σε λίγους μόλις μήνες, πριν λίγα μόλις απογεύματα, εδώ, στις ίδιες αυτές πλατείες φωνάζαμε με όση είχαμε φωνή στα σπλάχνα μας μέσα και πιανόμασταν αγκαλιά και χορεύαμε μέχρι τα ξημερώματα και νιώθαμε ότι κάθε λέξη που λέγαμε είχε βαρύτητα, τόσο που πιστέψαμε ότι είμαστε εμείς οι ίδιες οι λέξεις, οι τελείες και τα κόμματα, κάθε λέξη είμαστε, είμαστε κάθε λέξη από το Σύνταγμα αυτής της χώρας. Περισσότερα

Η Δημοκρατία δεν είναι ο πόλεμος

Σχολιάστε

Στρατιώτες πάνοπλοι περιπολούν στο Παρίσι

Βρισκόμαστε πλέον αντιμέτωποι με μια βίαιη περιστολή της δημοκρατίας που καταμαρτυρά πολύ περισσότερο μια κατάσταση πανικού απ’ ό,τι μια ψύχραιμη στάση. | AP Photo/Michael Probst

Του Edwy Plenel*

Μετάφραση: Πάνος Αγγελόπουλος

Αν καταπατήσουμε τη Δημοκρατία, είναι σαν να αφηνόμαστε να πέσουμε στην παγίδα των τρομοκρατών, σαν λαγοί τυφλωμένοι από τα φώτα. Είναι σαν να ασπαζόμαστε τη χρονικότητα που μας επιβάλλουν, αυτήν ενός τερατώδους, αποσβολωτικού και παραλυτικού παρόντος, ενός παρόντος δίχως παρελθόν και μέλλον, ενός παρόντος νεκρού, αδρανούς, χωρίς ορίζοντα ελπίδας και υπόσχεσης

Η συζήτηση για το καθεστώς έκτακτης ανάγκης άπτεται του ζητήματος της αποτελεσματικότητας: ποια είναι η ενδεδειγμένη απάντηση απέναντι στην πρόκληση του ολοκληρωτικού Ισλαμικού Κράτους;

Η πλειοδοσία των πολιτικών ασφάλειας της προεδρίας Ολάντ είναι μια μικρόπνοη απάντηση που διαπνέεται από συγκυριακά μικροπολιτικά συμφέροντα, παρά από τη μέριμνα εξεύρεσης μακρόπνοων λύσεων. Περισσότερα

Η δυτική δημοκρατία, ένα άδειο τσόφλι…

Σχολιάστε

Η δυτική δημοκρατία, ένα άδειο τσόφλι…

Του Νεκτάριου Καστρινάκη*

Πολίτες αθώοι και άνθρωποι αλλοτριωμένοι

Αργά το βράδυ την περασμένη Παρασκευή νιώσαμε όλοι φρίκη ακούγοντας την είδηση των ταυτόχρονων πολλαπλών χτυπημάτων με την υπογραφή του Ισλαμικού Χαλιφάτου στη γαλλική πρωτεύουσα. Οι τηλεοπτικές εικόνες, τα κενά των οποίων συμπλήρωνε η φαντασία μας, έστελναν κύματα ρίγους σε όλο μας το σώμα για την εν ψυχρώ δολοφονία, ουσιαστικά εκτέλεση, τόσων ανθρώπων, κυρίως νέων. Θα μπορούσαμε εμείς ή κάποιο αγαπημένο μας πρόσωπο που ζει στο Παρίσι να είμαστε στη θέση τους… Φρίκη!

Η φρίκη όμως αυτή δεν πρέπει να αφοπλίζει την κριτική μας στάση απέναντι στα γεγονότα. Η επίσημη αντίδραση των θεσμικών παραγόντων της Ευρώπης και του δυτικού κόσμου κάνει λόγο για «δολοφονία αθώων πολιτών» που έχει σαν στόχο τις «δυτικές αξίες της ελευθερίας και της δημοκρατίας». Θα ήθελα να σταθούμε για λίγο σε αυτές τις δηλώσεις και να προσπαθήσουμε να αναλύσουμε το νόημά τους. Περισσότερα

Η Δύση σε δύση

Σχολιάστε

Η Δύση σε δύση

του Στέλιου Ελληνιάδη

Προσωπικά, έχω χάσει την ευρωπαϊκή μου ταυτότητα. Μεγάλωσα στις συνθήκες της μεταπολεμικής ειρήνης στην Ευρώπη, μαθαίνοντας τις γλώσσες τους, διαβάζοντας τις εφημερίδες, τα περιοδικά και τους λογοτέχνες τους, ακούγοντας τις μουσικές τους, θαυμάζοντας τους ζωγράφους τους, αξιοποιώντας τα κατακτημένα πολιτικά και εργασιακά δικαιώματα και απολαμβάνοντας το κοινωνικό κράτος. Αλλά ξεγελάστηκα γιατί ήθελα να πιστέψω ότι αυτή ήταν μία πορεία προόδου που δεν μπορούσε να ανακοπεί και να αντιστραφεί. Έπεσα έξω. Περισσότερα

Το τέλος της Δημοκρατίας(;)

Σχολιάστε

Το τέλος της Δημοκρατίας(;)

 
Του Τριαντάφυλλου Σερμέτη

Η απόλυτη υποταγή της πολιτικής στα δυνατά οικονομικά κέντρα την αυτονομεί από την κοινωνία και δημιουργεί μία πολιτική τάξη που δεν έχει επαφή με τους πολίτες

Η μετάβαση από το φεουδαρχικό πολιτικό σύστημα που διαιώνιζε την κοινωνική ανισότητα, την αδικία και την εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο, στην αντιπροσωπευτική κοινοβουλευτική δημοκρατία αποτέλεσε, από τον Διαφωτισμό και έπειτα, το σημείο αναφοράς για την ισότητα, την κοινωνική δικαιοσύνη και τη μη ταξική διάκριση των πολιτών. Όλα τα χρόνια αυτού του πολιτικού συστήματος, παρά τις διαστρεβλώσεις, τις ατέλειες και τις επιβουλές που δέχθηκε από την ανθρώπινη ιδιοτέλεια, σε γενικές γραμμές εξισορροπούσε τις ταξικές αντιθέσεις, με τον έναν ή τον άλλο τρόπο, όταν περιέπεφταν σε μεγαλύτερη ανισότητα οι κοινωνικές ομάδες. Περισσότερα

Older Entries