Home

Παιδί του σωλήνα

Leave a comment

Tου Γιώργου Κογκαλίδη

Κάθε εκλογική αναμέτρηση έχει κι ένα… τσιτάτο, που -ενίοτε- σημαδεύει και ολόκληρη εποχή. Από την “αλλαγή” του Ανδρέα Παπανδρέου, στο “ΠΑΣΟΚ, ήρεμη δύναμη” (κλεμμένο από την προεκλογική εκστρατεία του Φρανσουά Μιτεράν στη Γαλλία), φτάσαμε σήμερα στο “ξεμπερδεύουμε με το παλιό“, που είναι το κεντρικό πολιτικό μήνυμα του ΣΥΡΙΖΑ.

Θα ήταν ευχής έργο να ξεμπερδεύαμε με το… παλιό, αρκεί να ορίσουμε τί εννοούμε παλιό. Ο Βαγγέλης Μεϊμαράκης μπήκε (θαρρώ κάνει λάθος) στο… τρυπάκι και απάντησε, υπερασπιζόμενος την ηλικιακή του διαφορά με τον νεαρό Αλέξη, προβάλλοντας την εμπειρία, αλλά και τη διαδρομή της παράταξής του. More

Έχεις μείνει μόνος…

Leave a comment

Του Γιώργου Κογκαλίδη

Αν και η πολιτική δεν (θα έπρεπε) να μπλέκεται με μυθοπλασίες και παραμύθια, ας θυμηθούμε την ιστορία με το… μαγικό λυχνάρι, αυτό που δικαιούσαι να τρίψεις τρεις φορές, κάνοντας ισάριθμες ευχές. Την πρώτη (φορά αριστερά) που το έτριψε ο Αλέξης, προέκυψε δημοψήφισμα. Ενίοτε από τα δημοψηφίσματα “πέφτουν” κυβερνήσεις, εδώ έπεσε η αντιπολίτευση (βλέπε ΣαμαράςΒενιζέλος).

Ως εκ τούτου το έτριψε καλά το λυχνάρι ο νεαρός (πρώην) πρωθυπουργός. Του άρεσε και είπε να το τρίψει άλλη μια φορά. Προκύπτουν εκλογές και είναι πρόδηλο πως ευχήθηκε να απαλλαγεί από τα… βαρίδια (βλέπε πρώην συντρόφους, όταν θαρρούσε πως βάδιζε σε αριστερά μονοπάτια).

Αδυνατώ να σκεφτώ τί μας περιμένει αν (χτύπα ξύλο, καλά να είναι οι άνθρωποι κι αγαπημένοι) αποφασίσει να χωρίσει με την Περιστέρα. More

Σταμάτα να ΄σαι σκλάβος

Leave a comment

Σταμάτα να ΄σαι σκλάβος

Του Γιώργου Κογκαλίδη

«Απ’ όσα κατάλαβα στα λίγα χρόνια που ζω, δεν είναι η λευτεριά πέσε πίτα να σε φάω. Είναι κάστρο και το παίρνεις µε το σπαθί σου. Όποιος δέχεται από ξένα χέρια τη λευτεριά είναι σκλάβος».

Ο Νίκος Καζαντζάκης ήταν πάντα… ανατρεπτικός. Μπορεί να μην γνώριζε τα μελλούμενα, όμως η αλήθεια, σύντροφοι, είναι πως ο λαός μας θα ζήσει σε οικονομική σκλαβιά. Θα ζήσει σκλάβος, όχι από μπότα κατακτητή, αλλά υποταγμένος σε τράπεζες και τραπεζίτες, σε νονούς της παγκόσμιας οικονομίας. More

Πρώτη φορά… Αριστερά

Leave a comment

tsipras-junger

Του Γιώργου Κογκαλίδη

Η ορθή διαίρεση είναι σήμερα μεταξύ όσων δέχονται το σύστημα και όσων το απορρίπτουν“.
Κάποιοι είναι ξεχωριστοί, γιατί αυτά τα απλά και κατανοητά που είπαν, έχουν διαχρονική αξία. Κι ο Κορνήλιος Καστοριάδης περιέγραψε με τον πιο ξεκάθαρο τρόπο την πραγματική διαφορά που υπάρχει ανάμεσα σε μας κι εκείνους. Ποιοι είμαστε εμείς; Καθένας ας διαλέξει πλευρά. Εγώ προτιμώ να είμαι σταθερά μεταξύ αυτών που το απορρίπτουν (έτσι για να… γνωριστούμε).

Μένουμε Ευρώπη, λοιπόν, και κάποιοι πανηγυρίζουν. Ο μέσος Ευρωπαϊστής φαντάζομαι ότι συμφωνεί με τη σκέψη για τη “δημιουργία μιας μεγάλης οικονομικής ζώνης, εντός της οποίας η οικονομία θα αναπτύσσεται με ελάχιστη επιρροή από το κράτος. Μιας οικονομικής κοινότητας σε πανευρωπαϊκή κλίμακα. Με κοινό νόμισμα, ή τουλάχιστον σταθερές ισοτιμίες, κατάργηση δασμών και συνόρων, συλλογικές εμπορικές συνθήκες με άλλες ηπείρους και κράτη, μια κεντρική Ευρωπαϊκή Οικονομική Κοινότητα“. More

Όλα όσα δεν είσαι

Leave a comment

https://i2.wp.com/www.ebasket.gr/fs/uploads/2013/12/sfakianakis-xeria.jpgΤου Γιώργου Κογκαλίδη

kogasΓερνάω κι αυτό είναι δεδομένο. Με ενοχλούν πράγματα, που παλιότερα θα περνούσαν απαρατήρητα και “συλλαμβάνω” τον εαυτό μου να… γκρινιάζει. Ευτυχώς έχω τη δυνατότητα να εκφράζω αυτά που νιώθω και να τα μοιράζομαι μαζί σας. Τώρα θα πείτε “εμείς τί φταίμε;” κι ίσως να έχετε δίκιο, όμως οι… φίλοι για τις δύσκολες στιγμές είναι.

Ας μοιραστούμε, λοιπόν, την… ενόχλησή μου από τα σχόλια των ανόητων περί του γεμάτου “μαγαζιού” (“Έναστρον“, να το διαφημίσουμε κι εμείς, για να παίζουμε… τίμια) στην πρεμιέρα του κ. Σφακιανάκη. Δεν το είπαν ανοιχτά (όχι όλοι), αλλά υπονόησαν πως το γεμάτο νυχτερινό κέντρο ισοδυναμεί με αποδοχή των δηλώσεων του “καλλιτέχνη“, άρα και έμμεση στήριξη στη Χρυσή Αυγή. More