Home

Το δράμα του ανθρώπου

Leave a comment

makridakios

Του Γιάννη Μακριδάκη

Μεγάλωσε αισθητά η μέρα αλλά και πάλι δεν φτάνει για να γίνουν όλες οι δουλειές τέτοιαν εποχή στο χωράφι.

Σπορές με σβόλους στη γη, σπορές σε πρασιές, σπορές σε ποτηράκια, παντού σπόροι, γκαστρώνουμε τη γη για να γεννήσει τους καρπούς της, να μας θρέψει όλους, ανθρώπους και καταναλωτές.

Κάθε μέρα γίνεται και πιο εμφανές ότι είναι πλέον άλλο είδος αυτό που απομυζεί, ρυπαίνει και καταστρέφει τον πλανήτη και τον εαυτό του, δεν είναι ανθρώπινο ον.

Σήμερα άκουσα στο ραδιόφωνο κάποια διακεκριμένη εκπρόσωπο των καταναλωτών, που νομίζει ότι είναι δημοσιογράφος αλλά είναι μονάχα ένας γελοίος προπαγανδιστής γυμνοσάλιακας, κάνει δε στην εκπομπή της και τον ντελάλη διαφημίσεων η άμοιρη για να ζήσει, όπως κάθε εκπορνευμένη συνείδηση, την άκουσα λοιπόν να εκφωνεί τα κάλλη ενός θαυματουργού, προφανώς, τροφίμου, το οποίο βγαίνει σε διάφορες συσκευασίες και να λέει επακριβώς το εξής: διαλέξτε ένα από τα τρία είδη, καταναλώστε το και θα πέσει η χοληστερίνη σας …. More

Ο τρίτος πόλεμος

Leave a comment

110657-makridakisdfpdodpifugdyifgdyiugfhdg

Του Γιάννη Μακριδάκη

Μαζί με τον Μάρτη και τα πολυπόθητα νερά του ήρθε και ο 3ος πόλεμος. Ξανά από την ναζιστική Ευρώπη ξεκίνησε μόλις χθες.

Μόλις χθες που έσπειρα σβόλους στη γη και ετοίμασα το χώμα για τα νέα φυτώρια. More

Κατακλείδα έως όποτε..

Leave a comment

makridakios

Του Γιάννη Μακριδάκη

Ενώ οι προεκλογικές διαδικασίες για τις δημοτικές, περιφερειακές και ευροεκλογές συνεχίζονται καθημερινά με ολοένα αυξανόμενη την παρουσία τους στη ζωή μας, ξεκινήσαμε τις ανοιξιάτικες σπορές.

Τα πρώτα φυντάνια έχουν ξεφυτρώσει μέσα στα σπορεία, οι πρώτοι σβόλοι έπεσαν στο χωράφι, η ξινίθρα του χειμώνα αφαιρέθηκε αλλού κατά βούλησιν και αλλού δια χειρουργικής επεμβάσεως λόγω της γειτνίασής της με κάποια ανεπτυγμένα φυτά μας, κάπου δεν αγγίχτηκε καθόλου αφού η συγκαλλιέργεια επετεύχθη και η όποια διατάραξη της ισορροπίας μόνο ζημιά μπορούσε να προξενήσει. More

Ό,τι σας φωτίσει

Leave a comment

makridakis

Του Γιάννη Μακριδάκη

Χτες κατέβηκα στην πόλη και έγινα μάρτυρας της τοπικής καρεκλοθηρίας στο περιφερειακό ψηφοδέλτιο (κυρίως), έπεσα και πάνω σε κάποιους δημαρίτες αλλά όχι 58αρηδες, διάβασα ύστερα, επιστρέφοντας, και το (μη) σχόλιο της κυρίας Δούρου περί Θεοφίλου, είναι και πολύ πρόσφατα όλα αυτά τα περί υποψηφίων Περιφερειαρχών του Σύριζα, και θυμήθηκα πολύ έντονα τον συγχωρεμένο φίλο μου τον Νικολή, ο οποίος έζησε χούντα και μεταπολίτευση στα πιο καλά του χρόνια, μια ζωή αριστερός από το εσωτερικού μέχρι τον συνασπισμό αλλά δυο μήνες πριν φύγει από τη ζωή, πολύ πρόωρα, είχε απηυδήσει τόσο από όλους αυτούς τους λεγόμενους αριστερούς, οι οποίοι τον περιστοίχιζαν εντός της λεγόμενης Αριστεράς, πού ανέβηκε ένα πρωί τις σκάλες της τοπικής ΝΟΔΕ και γράφτηκε μέλος κομματικό στη ΝΔ, τότε, επί πρωθυπουργίας εκσυγχρονιστή Σημίτη. More

Ένα βήμα αριστερά

Leave a comment

makridakis

Του Γιάννη Μακριδάκη

Στην εξαθλιωμένη και πολιτικά ζαλισμένη ελληνική κοινωνία των μνημονίων η κατάσταση έχει ως εξής:

Στην κυβέρνηση βρίσκονται ακραίοι δεξιοί οι οποίοι έχοντας χάσει τον μπούσουλα, ως θύματα των αντιφάσεων του συστήματος και της ιδεολογίας τους, ξεπουλούν την χώρα μαζί με τους κατοίκους της, τους ψηφοφόρους τους.

Στην αξιωματική αντιπολίτευση υπάρχει ένα συνονθύλευμα ανθρώπων, από αγνούς αριστερούς μέχρι συστημικούς επενδυτές σε πολυεθνικά φαντς και μέχρι αριβίστες δήθεν αριστερούληδες της αρπαχτής που παθαίνουν ξαφνικά εδώ και ένα χρόνο κυβερνητικές ονειρώξεις. Αυτό το συνονθύλευμα αυτοαποκαλείται αριστερό κόμμα επειδή ως τέτοιο ξεκίνησε κάποτε με το ίδιο όνομα και τίποτε άλλο ίδιο. More

Χίος : “Ανάπτυξη” και άνευ όρων παράδοση

1 Comment

10576698

makridakisΤου Γιάννη Μακριδάκη

Καλημέρα

Χτες το ΤΑΙΠΕΔ ανακοίνωσε ότι μπαίνουν σε τελική διαδικασία ξεπουλήματος το λιμάνι και το αεροδρόμιο της Χίου. Το νησί χάνει για 40 χρόνια τις πύλες εισόδου και εξόδου, τις ξεπουλάει σε ιδιώτες για να το ελέγχουν απόλυτα, εκπορνεύεται με άλλα λόγια.
More

Γράμμα από το Μπέλσεν

Leave a comment

makridakisΤου Γιάννη Μακριδάκη

Καλημέρα. Τι κάνεις;

Εγώ μόλις τώρα μπήκα στο γραφείο, γιατί έχουν μαζευτεί από κάτω και έχουν κλείσει την είσοδο συνδικαλιστές. Διαμαρτύρονται για τις εταιρίες που νοικιάζουν υπαλλήλους με συμβάσεις της πλάκας και μισθούς των 250 έως 500 € . Το 90% των υπαλλήλων εδώ μέσα, μαζί και γω, είμαστε ενοικιαζόμενοι! Δουλεύουμε για να βγάζουν κέρδος δύο αφεντικά. Σύγχρονοι δούλοι, τελειωμένοι, αναλώσιμοι, χωρίς παροχές, δίχως αύριο, ένα μεγάλο τίποτα μέσα σε ένα μεγαλύτερο που ονομάζεται πολυεθνική. More

Κάτι πολύ σπουδαίο προέκυψε

Leave a comment

μακριδακηςΤου Γιάννη Μακριδάκη

Πριν από μερικές μέρες, κατά το πρόσφατο ταξίδι του στις ΗΠΑ, ο Πρωθυπουργός της Ελλάδας κ. Α. Σαμαράς μιλώντας σε εκδήλωση στο Peterson Institute for International Economics, εξομοίωσε σαφέστατα, και σύμφωνα πάντα με την προσφιλή του θεωρία των δύο άκρων την οποίαν με κάθε τρόπο και σε κάθε ευκαιρία συντηρεί, τους πολίτες που διαφωνούν με τις πολιτικές του, με τους νεοναζί χρυσαυγίτες, λέγοντας χαρακτηριστικά ότι η κυβέρνησή του αντιμετωπίζει την πολιτική πόλωση δηλ την περίπτωση της Χρυσής Αυγής από τη μια πλευρά και από την άλλη μιας εξτρεμιστικής αντιπολίτευσης που ζητεί να βγούμε από το ΝΑΤΟ, το ευρώ, την Ευρώπη. More

Ποντικοί μες στο βαρέλι

Leave a comment

110657-makridakisdfpdodpifugdyifgdyiugfhdgΤου Γιάννη Μακριδάκη

Ένας τρόπος εξολόθρευσης των ποντικών στα χτήματα παλιότερα ήταν ο κανιβαλισμός. Πιάνανε οι περιβολάρηδες καμπόσους ποντίκαλους ζωντανούς, τους βάζαν σ’ ένα βαρέλι δίχως τροφή, το καπακώνανε κιόλας από πάνω και τους αφήνανε εκεί επί μέρες. Αυτοί για επιβιώσουν αρχίζανε να τρώνε ο ένας τον άλλον, ώσπου ο τελευταίος που απέμενε ήταν ο δυνατότερος κανίβαλος. Τον ξεκαπάκωνε τότε ο περιβολάρης και τον απελευθέρωνε να ζήσει το υπόλοιπο του βίου του μες στο χτήμα. Κι εκείνος, που είχε εθιστεί στο κρέας των ομοίων του, γινόταν πια κυνηγός κεφαλών και εξολόθρευε τις αποικίες ποντικιών που τύχαιναν στο δρόμο του. Μέχρι που γερνούσε κι αυτός και τον έτρωγε ο επόμενος κανίβαλος που είχε δημιουργήσει ο περιβολάρης. Τον περιβολάρη τον ίδιον, τον έτρωγε η ζωή μιας και κανένας δεν γλυτώνει αλλά οι αλαζόνες και όσοι νιώθουν άτρωτοι και δυνατοί, κύριοι και κυρίαρχοι το χουν αυτό ξεχάσει και πεθαίνουν έντρομοι μόλις έρθει η ώρα τους και το αντιληφθούν.

Ένα βαρέλι με ποντικούς είναι το καταναλωτικό σύστημα, οι πόλεις, ο καπιταλισμός. Οι ποντικοί δελεάζονται με το όνειρο μικροαστού για να μπούνε μέσα στο βαρέλι, τους τάζουνε χίλια δυο, δουλειές και δάνεια, σπίτια και μεζονέτες και μόλις τους καταφέρουνε να αφήσουν την γη τους, την ελευθερία τους, τον άνθρωπο που ενσαρκώνουν, μόλις τους κάνουν καταναλωτές, γρανάζια, έγκλειστους, άτομα, ποντικούς, τότε αρχίζουν σταδιακά να τους κόβουν το χρήμα και το όνειρο, να τους λένε κιόλας πως το βαρέλι τελικά ήτανε δίχως πάτο αλλά αυτοί κορόιδα δεν μπορούνε πια να το σκάσουν από μέσα, είναι εγκλωβισμένοι, και τότε είναι που αρχίζει ο κυριολεκτικός κανιβαλισμός More

Newer Entries