Αρχική

Αναμνήσεις από το μέλλον… της Ευρωζώνης στη γαλλική πρόταση

Σχολιάστε

του Γιάννη Κιμπουρόπουλου

Η πρωτοβουλία Μακρόν-Λεμέρ ενόψει Eurogroup για το «ισοζύγιο χρέους- ανάπτυξης» έχει αφετηρία την ελληνική ιδιαιτερότητα, αλλά τελικό στόχο μια ήπια μεταρρύθμιση στους κανόνες όλης της νομισματικής ένωσης

Ο καταιγισμός αλληλοαναιρούμενων ,αλλά και αλληλοσυμπληρούμενων σχεδίων για συμβιβασμό στο Eurogroup της Πέμπτης, παρότι όλα έχουν ως αφετηρία την ανάγκη πάση θυσία αποφυγής ενός «ελληνικού ατυχήματος» τον Ιούλιο, έχουν μάλλον περιπλέξει παρά ξεδιαλύνει τον γρίφο της δεύτερης αξιολόγησης.

Η πρόταση που κόμισε ο Γάλλος υπουργός Οικονομικών Μπρούνο Λεμέρ στην Αθήνα, την επόμενη μέρα του εκλογικού θριάμβου του Μακρόν, εισάγει μια νέα παράμετρο στη συνάρτηση του ελληνικού χρέους, αλλά είναι εξαιρετικά δύσκολο, προς το παρόν, να γίνει δεκτή από τη γερμανική ηγεσία. Περισσότερα

Μακροπρόθεσμα το χρέος θα είναι βιώσιμο κι εμείς νεκροί

Σχολιάστε

΄Του Γιάννη Κιμπουρόπουλου

Ανεξάρτητα από το ποιος υπουργός Οικονομικών από τους 19 της Ευρωζώνης και από τους άλλους αξιωματούχους (ΕΚΤ, ESM, EWG, ΔΝΤ, Κομισιόν) που μετείχαν εκτίθεται περισσότερο από τις «μπαρούφες» που περιλαμβάνονται στα πρακτικά…

Οι διαρροές των πρακτικών της τελευταίας συνεδρίασης του Eurogroup, όπως και των σεναρίων που κατέθεσε σ’ αυτήν ο ESM για την εξέλιξη της συνάρτησης «ανάπτυξη – χρέος – πλεονάσματα» τις επόμενες δεκαετίες μέχρι το 2060, είναι αποκαλυπτικά για την «μπακαλική» που επικρατεί στους υποτιθέμενους κορυφαίους θεσμούς της Ευρωζώνης, που ταυτοχρόνως είτε είναι «άτυποι» (Eurogroup) είτε κινούνται νομικά εκτός ευρωπαϊκών συνθηκών (ESM).

Κατ’ αρχάς, διαβάζοντας κανείς τα διαρρεύσαντα πρακτικά της επίμαχης συνεδρίασης (στο http://www.euro2day.gr), έστω κι αν δεν έχουν επίσημο χαρακτήρα, αντιλαμβάνεται ότι η «πολιτική συζήτηση» με στόχο την «πολιτική συμφωνία» για τη βιωσιμότητα του ελληνικού χρέους είναι, επιεικώς, καφενειακού επιπέδου. Περισσότερα

«Πολιτική λύση» θέλει τώρα και ο Σόιμπλε

Σχολιάστε

Του Γιάννη Κιμπουρόπουλου

Προσέγγιση χωρίς κάλυψη της απόστασης με το ΔΝΤ για το χρέος – Το σενάριο του συμβιβασμού σπρώχνει το χρονοδιάγραμμα της «ολικής συμφωνίας» προς τον Ιούνιο

Το Μπάρι δεν μας έκανε σοφότερους. Η συνάντηση του Washington Group -της άτυπης ομάδας των επικεφαλής ΔΝΤ, ΕΚΤ, ESM, Κομισιόν, EuroWorkingGroup και των υπουργών Οικονομικών Γερμανίας, Γαλλίας, Ιταλίας και Ισπανίας- έγινε πράγματι στην ιταλική πόλη όπου πραγματοποιείται η σύνοδος του G7 (σε επίπεδο υπουργών Οικονομικών και κεντρικών τραπεζιτών).

Ήταν σύντομη, με αποκλειστικό θέμα τα πολυδιαφημισμένα μεσοπρόθεσμα μέτρα ελάφρυνσης του χρέους, έγινε σε «κλίμα προσέγγισης» κυρίως μεταξύ Λαγκάρντ και Σόιμπλε, αλλά η «συγκεκριμένη και λεπτομερής περιγραφή των μέτρων» που ζητεί το ΔΝΤ δεν καταλήχθηκε. Και κατά τα φαινόμενα η εκκρεμότητα θα συρθεί για μερικές εβδομάδες ακόμη, και πέραν του πολυαναμενόμενου Eurogroup της 22ας Μαΐου. Περισσότερα

Μια ιδιωτική χώρα

Σχολιάστε

του Γιάννη Κιμπουρόπουλου

Ακόμη κι αν είσαι φανατικά νεοφιλελεύθερος, το να ζεις σε μια τόσο ιδιωτική χώρα χρόνο με τον χρόνο θ’ αποδεικνύεται αφόρητο. Και, το χειρότερο, εξαιρετικά δύσκολα αναστρέψιμο

Κόπηκαν κορδέλες, παραδόθηκαν σήραγγες, βαφτίστηκαν κιόλας με διάθεση υπερκομματική. Οι εκδρομείς του Πάσχα είχαν την ευκαιρία να γκαζώσουν τα παραμελημένα αυτοκίνητά τους σε διαδρομές που άλλοτε ήταν εφιάλτης. Κάτι ψιλά έχουν μείνει για ν’ αποκτήσει η χώρα το οδικό δίκτυο που όφειλε να έχει εδώ και δεκαετίες.

Θα έλεγα το «εθνικό δίκτυο», αλλά θα ήμουν ανακριβής διότι το «εθνικό» στην περίπτωση αυτή έχει την έννοια του δημοσίου. Κι αυτό το δίκτυο δεν είναι δημόσιο, είναι ιδιωτικό, κατά μεταφορά και κατά κυριολεξία. Οι εθνικές οδοί είναι ιδιωτικές οδοί. Κι ας κόστισαν δημόσιους πόρους τουλάχιστον 6 δισ. ευρώ. Και θα συνεχίσουν να κοστίζουν, μέσω των διοδίων, για τις δεκαετίες που θα παραμείνουν ιδιωτικές οδοί, αν ποτέ ξαναγίνουν εθνικές. Περισσότερα

Οι πέντε φρουροί της παγκοσμιοποίησης, η Μέρκελ και η Ελλάδα

Σχολιάστε

Του Γιάννη Κιμπουρόπουλου

Η «διακήρυξη του Βερολίνου» ως … τελετή ανάθεσης της παγκόσμιας οικονομικής ηγεσίας στη Γερμανία – Η σιωπή της Λαγκάρντ και η αναδίπλωση Σουλτς για το ελληνικό ζήτημα

Η σεμνή τελετή που πραγματοποιήθηκε προχθές στο Βερολίνο, στη συνάντηση της γερμανίδας καγκελαρίου Άνγκελα Μέρκελ με τους επικεφαλής πέντε διεθνών οικονομικών οργανισμών δεν έτυχε της δέουσας προσοχής. Το ενδιαφέρον των ελληνικών ΜΜΕ ήταν εστιασμένο στην κατ’ ιδίαν συνάντηση Μέρκελ -Λαγκάρτν, μήπως και απ’ αυτήν προέκυπτε η «είδηση» για τις προθέσεις του ΔΝΤ σε σχέση με την Ελλάδα, μετά την κατ’ αρχήν συμφωνία της Μάλτας. Η σιωπή της κ. Λαγκάρντ για το θέμα προφανώς απογοήτευσε και υποβάθμισε τη σημασία της «μεγάλης είδησης»: η συνάντηση ήταν κατά κάποιο τρόπο η επίσημη τελετή παράδοσης των ηνίων της παγκοσμιοποίησης και του διεθνούς εμπορικού συστήματος στη γερμανίδα καγκελάριο. Η διακήρυξη του Βερολίνου που συνυπέγραψαν οι επικεφαλής του ΔΝΤ, του ΟΟΣΑ, της Παγκόσμιας Τράπεζας, του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου αλλά και του Διεθνούς Οργανισμού Εργασιας (ILO) προβλήθηκε ως-  και είναι- ένα μανιφέστο κατά του «προστατευτισμού». Ερμηνεύτηκε δε ως σαφής απάντηση στις διακηρύξεις της κυβέρνησης Τραμπ για ένα μίγμα προστασίας της αμερικανικής παραγωγής και επαναδιαπραγμάτευσης σειράς διεθνών συμφωνιών για την απελευθέρωση του παγκόσμιου εμπορίου. Περισσότερα

Το καψόνι του ΔΝΤ συνεχίζεται

Σχολιάστε

Toυ Γιάννη Κιμπουρόπουλου

Υπόθεση του Μαΐου πλέον η ενδεχόμενη ολοκλήρωση της αξιολόγησης – Πλήρης επιβολή της ατζέντας του Ταμείου – Κυβέρνηση και ευρωπαϊκή τρόικα περιμένουν ένα νεύμα από Ουάσιγκτον

Κατά τα φαινόμενα, το ΔΝΤ εκπροσωπείται κανονικότατα στο Euroworking Group των 19 χωρών της Ευρωζώνης και αξιοποιεί «δημιουργικά» όλο τον χρόνο που έχει στη διάθεσή του για να φτάσει την αξιολόγηση στα όρια των δικών του θεσμικών προθεσμιών. Και οι δικές του προθεσμίες απλώνονται τουλάχιστον μέχρι τον Ιούνιο, οπότε θα έρθει στο Εκτελεστικό του Συμβούλιο εισήγηση για τους μελλοντικούς κανόνες εμπλοκής σε κρατικές διασώσεις κρατών που μετέχουν σε νομισματικές ενώσεις, πρακτικά μόνο της Ευρωζώνης. Από εκείνη τη στιγμή και μετά θα μπορεί να αποφασίσει αν και σε ποιο βαθμό θα δανείσει την Ελλάδα στο πλαίσιο του τρίτου Μνημονίου.

Σ’ αυτό το πλαίσιο πρέπει να ερμηνευτεί όχι μόνο το «μπλόκο» στο τελευταίο Euroworking Group, αλλά το γεγονός ότι το ΔΝΤ με κάθε ευκαιρία επαναφέρει όλο το «πακέτο» των απαιτήσεών του:  επαναφορά του λοκ άουτ, αύξηση του ορίου ομαδικών απολύσεων, κατάργηση της προσωπικής διαφοράς από το 2019 κλπ. Επί της ουσίας, η στάση του ΔΝΤ καθιστά αδύνατη τη συμφωνία μέχρι το Eurogroup της 7ης Απριλίου. Πράγμα που επιβεβαίωσε ο πρόεδρός του Γερούν Ντάισελμπλουμ, αφήνοντας πάντως ανοικτό το ενδεχόμενο μιας έκτακτης συνεδρίασης, πριν από τις 22 Μαΐου. Πηγές της Κομισιόν και της κυβέρνησης υποστηρίζουν ότι είναι εφικτό, με εντατικές τηλεδιασκέψεις, να εξασφαλιστεί τουλάχιστον η επιστροφή των επικεφαλής του κουαρτέτου στην Αθήνα την προσεχή εβδομάδα, κάτι που υπέδειξε αλλά δεν επέβαλε το Euroworking Group. Αλλά ακόμη και σ’ αυτό το ΔΝΤ έχει τον τελευταίο λόγο: έχει καταστήσει σαφές ότι θα επιτρέψει στη Ντέλια Βελκουλέσκου να συνοδεύσει την ευρωπαϊκή τρόικα στην ελληνική πρωτεύουσα μόνο εφόσον έχει διαμορφωθεί πλήρως ολοκληρωμένη συμφωνία. Άρα, προϋπόθεση επιστροφής είναι να κάνει η κυβέρνηση μερικές ακόμη πολιτικά επώδυνες υποχωρήσεις. Περισσότερα

«Πρόοδος» χωρίς ημερομηνία λήξης

Σχολιάστε

Του Γιάννη Κιμπουρόπουλου

Συγκλίσεις στις Βρυξέλλες, αλλά ανοικτό μέχρι τον Μάιο το χρονοδιάγραμμα της αξιολόγησης – Η σκιαμαχία της Ρώμης και η «ρήτρα αντιπολίτευσης» που ζητά το ΔΝΤ

«Όλοι οι δρόμοι οδηγούν στη Ρώμη» φαίνεται να πιστεύει η ηγεσία της κυβέρνησης και γι’ αυτό επενδύει πολλά στην παρουσία του πρωθυπουργού στην επετειακή σύνοδο της Ε.Ε. (24-25/3), με την προσδοκία ότι κάποια ευχολογική αναφορά στην προστασία των εργασιακών δικαιωμάτων και των κοινωνικών κεκτημένων στο κείμενο της διακήρυξης των 27 μπορεί να επιδράσει θετικά στην έκβαση της αξιολόγησης.

Τυπικά, ο δρόμος προς την ολοκλήρωση της αξιολόγησης περνά αποκλειστικά από τις Βρυξέλλες, όπου μέχρι χθες το βράδυ συνεχιζόταν η διαπραγμάτευση ανάμεσα σε 4 υπουργούς της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ- ΑΝΕΛ (Τσακαλώτος, Σταθάκης, Αχτσιόγλου, Χουλιαράκης) με τους επικεφαλής του κουαρτέτου, εκπροσωπούμενους μάλιστα σε υψηλότερο επίπεδο από τους Ρέγκλινγκ (ESM), Τόμσεν (ΔΝΤ), Κερέ (ΕΚΤ) και Μπούτι (Κομισιόν). Με δεδομένο, πάντως, ότι η ατζέντα της διαπραγμάτευσης μονοπωλείται από το ΔΝΤ, η «συμβολική» μάχη που δίνει η κυβέρνηση για τα εργασιακά και το περίφημο «ευρωπαϊκό κεκτημένο» είναι βέβαιο ότι αφήνει παγερά αδιάφορα τα στελέχη του Ταμείου. Έστω κι αν ρητορικά ακόμη και ο «καλβινιστής» Ντάισελμπλουμ δεν είχε ιδιαίτερο πρόβλημα να διακηρύξει στο Ευρωκοινοβούλιο ότι κι αυτός είναι υπέρ των συλλογικών συμβάσεων ή των «βέλτιστων ευρωπαϊκών πρακτικών» στα εργασιακά. Περισσότερα

Υπό την ομηρεία του ΔΝΤ η αξιολόγηση

Σχολιάστε

Του Γιάννη Κιμπουρόπουλου

Προαπαιτούμενο ακόμη και της «τεχνικής συμφωνίας» το ξεχωριστό μνημόνιο με το Ταμείο; – Το παζάρι για τα μέτρα, η «ουδετερότητα» της ευρωπαϊκής τρόικας και η πηγή της κυβερνητικής αισιοδοξίας

«Το ΔΝΤ συμμετείχε στις συζητήσεις στο πλαίσιο των διαπραγματεύσεων για το δικό του πρόγραμμα». Αυτή η φράση στη λιτή ανακοίνωση που εξέδωσαν παράλληλα και με ταυτόσημο περιεχόμενο η Κομισιόν και η ΕΚΤ για τη «σημαντική πρόοδο» στις διαπραγματεύσεις για τη δεύτερη αξιολόγηση καταδεικνύει ότι η έκβασή τους εξαρτάται απολύτως από τη βούληση του ΔΝΤ. Παρά το γεγονός ότι στην ανακοίνωση αυτή υπονοείται σαφώς διαφοροποίηση στη στάση των ευρωπαϊκών συνιστωσών του κουαρτέτου απ’ αυτήν του ΔΝΤ, δεν προκύπτει από πουθενά διάθεση της ευρωπαϊκής τρόικας να κλείσει την εκκρεμότητα χωρίς το Ταμείο. Αντιθέτως, η δήλωση του εκπροσώπου του ΔΝΤ ότι «δεν είναι ακόμη ορατός ο χρόνος τα συμφωνίας για νέο MEFP», δηλαδή το ξεχωριστό μνημόνιο συνεργασίας με το Ταμείο, σημαίνει ότι το ΔΝΤ μπορεί να επιμηκύνει το παζάρι πολύ πέρα από το ορόσημο της 20ής Μαρτίου, οπότε συνεδριάζει το Eurogroup. Αυτά τα δεδομένα της διαπραγμάτευσης δημιουργούν έντονο κοντράστ με την αισιοδοξία για σύντομη λύση που εξέπεμψε ο πρωθυπουργός από τις Βρυξέλλες, κατά τη σύνοδο κορυφής της Ε.Ε. Περισσότερα

«ΕΕ-Φρανκενστάιν τζούνιορ»: Η διατήρηση μιας Ένωσης μέσω του κατατεμαχισμού της

Σχολιάστε

Του Γιάννη Κιμπουρόπουλου

Το μανιφέστο των 4 υπέρ μιας «Ευρώπης πολλών ταχυτήτων» ως προσαρμογή στη μη αναστρέψιμη πορεία αποσύνθεσής της.

Δεν δικαιούμαστε να είμαστε έκπληκτοι με τη «γραμμή» που επέλεξαν οι κατά συνθήκη τέσσερις ισχυρότερες χώρες της ΕΕ ως οδικό χάρτη αποτροπής της διάλυσής της. Η Μέρκελ είχε αρκετά νωρίτερα διακηρύξει ότι στη μετά Brexit εποχή η «Ευρώπη των πολλών ταχυτήτων» αποτελεί μοναδική επιλογή επιβίωσής της. Για τη γερμανική ηγεσία, εξάλλου, αυτός είναι και ο πιο πρόσφορος τρόπος διαιώνισης της κυριαρχίας της σε μια Ένωση κατακερματισμένη σε ομάδες εθνικών ελίτ οι οποίες σε άλλα πεδία ανταγωνίζονται για να ανακτήσουν κρατική κυριαρχία και σε άλλα για να επιτύχουν τον μέγιστο συντονισμό.

Αυτό όμως που αποσαφήνισε η συνάντηση των Βερσαλλιών ανάμεσα στους ηγέτες Γερμανίας, Γαλλίας, Ιταλίας και Ισπανίας είναι η αμαχητί υποταγή των τριών στη στρατηγική της πρώτης. Πράγμα λογικό από πολλές απόψεις. Οι τρεις χώρες που συνωθούνται πλάι στη Γερμανία για να διατηρήσουν μια θέση, κάτω από τον ψυχρό ήλιο του Βερολίνου, στον σκληρό πυρήνα της ΕΕ είναι ταυτόχρονα το αληθινό μείζον πρόβλημα της Ευρωζώνης. Επιπλέουν σε βουνά δημόσιου χρέους, βυθίζονται σε δημοσιονομικά και εμπορικά ελλείμματα και είναι πολιτικά εκτεθειμένες σε εξελίξεις που μπορεί να προκαλέσουν σοκ πολλαπλάσιας ισχύος απ’ αυτό του Brexit. Με πρώτη τη Γαλλία φυσικά. Έτσι, οι Ολάντ και Τζεντιλόνι εγκαταλείπουν τα μαξιμαλιστικά ομοσπονδιακά οράματά τους, ενώ ο Ραχόι ακολουθεί πρόθυμα το γερμανικό σχέδιο της αλά καρτ ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης για τους λίγους και εκλεκτούς. Περισσότερα

Η Λευκή Βίβλος και η θεσμική κουρελού της Ε.Ε.

Σχολιάστε

kibour_300x200Του Γιάννη Κιμπουρόπουλου

«Η πιο ζοφερή μας ημέρα το 2017 θα εξακολουθήσει να είναι πολύ πιο λαμπρή από οποιαδήποτε ημέρα πέρασαν οι πρόγονοί μας στο πεδίο μάχης» ανέφερε σε γραπτή του δήλωση ο πρόεδρος της Κομισιόν λίγο μετά την παρουσίαση της Λευκής Βίβλου για το μέλλον της Ε.Ε. στο Ευρωκοινοβούλιο την περασμένη Τετάρτη. Ο πομπώδης τρόπος με τον οποίο το ευρωπαϊκό ιερατείο επιχειρεί να υπερβεί την πανθομολογούμενη υπαρξιακή κρίση της Ε.Ε. περιλαμβάνει μια ιστορική λαθροχειρία και ένα λάθος.

Λαθροχειρία αποτελεί η ταύτιση της 70ετούς μεταπολεμικής ειρήνης με το εγχείρημα της Ε.Ε. και η παρουσίασή του κυρίως ως πρότζεκτ ειρήνης, παρ’ ότι η απουσία συρράξεων κατά το μεγαλύτερο μέρος της περιόδου ήταν κυρίως αποτέλεσμα του Ψυχρού Πολέμου. Αντίθετα με τον ισχυρισμό του Γιούνκερ, αιματηροί πόλεμοι, και δη με ευθεία εμπλοκή της Ε.Ε., σε ευρωπαϊκό έδαφος καταγράφηκαν μετά την κατάρρευση του ανατολικού μπλοκ πριν 27 χρόνια -και για μια δεκαετία σχεδόν- στη Γιουγκοσλαβία και πρόσφατα στην Ουκρανία. Περισσότερα

Η αξιολόγηση και το ταγκό του Βερολίνου

Σχολιάστε

Η αξιολόγηση και το ταγκό του Βερολίνου

Του Γιάννη Κιμπουρόπουλου

Σκοτσέζικο λουτρό από τη γερμανική ηγεσία – Διπλό τεστ σε ESM και Eurogroup την προσεχή εβδομάδα – Τη σκληρή ατζέντα του ΔΝΤ πιέζεται ν’ αποδεχτεί η κυβέρνηση

Δυο «ευκαιρίες» υπάρχουν για να δοθεί μια αυθεντική ερμηνεία στη σκλήρυνση της στάσης της γερμανικής ηγεσίας, η οποία εκφράστηκε με τις δηλώσεις Σόιμπλε στο Νταβός: η πρώτη ευκαιρία δίνεται τη Δευτέρα (23/1), στη συνεδρίαση του διοικητικού συμβουλίου του ESM – υπό την προεδρία Ντάισελμπλουμ και με τη συμμετοχή αναπληρωτών υπουργών Οικονομικών της Ευρωζώνης – για την οριστικοποίηση των βραχυπρόθεσμων μέτρων για το χρέος. Η δεύτερη ευκαιρία δίνεται τρεις μέρες μετά (26/1) στην προγραμματισμένη συνεδρίαση του Eurogroup.

Η συνεδρίαση του ESM έχει προαναγγελθεί περίπου ως υπόθεση ρουτίνας, προορισμένη απλώς να ενεργοποιήσει τα μέτρα ελάφρυνσης του χρέους. Θα είναι όμως πράγματι ρουτίνα; Η προειδοποίηση Σόιμπλε από το Νταβός της Ελβετίας ότι, αν η ελληνική κυβέρνηση δεν συμμορφωθεί πλήρως στις απαιτήσεις του ΔΝΤ κι αυτό απεμπλακεί το Μνημόνιο ακυρώνεται κι ο ίδιος δεν προτίθεται να ζητήσει από τη γερμανική βουλή να εγκρίνει ένα νέο, επιβάλλουν επιφυλακτικότητα, αν όχι και καχυποψία. Η Γερμανία διαθέτει πάντα το κρίσιμο ποσοστό (27%) σε δικαιώματα ψήφου στον ESM με το οποίο μπορεί να παγώσει και πάλι τα μέτρα, όπως έκανε τον Δεκέμβριο. Το λιγότερο, λοιπόν, που μπορεί να συμβεί τη Δευτέρα είναι η ελληνική κυβέρνηση να πάρει ένα προειδοποιητικό μήνυμα για το τι θα συμβεί τρεις μέρες μετά, στο Eurogroup. Περισσότερα

Η γεωγραφία της πολιτικής διαπραγμάτευσης και μια ενδιαφέρουσα στάση στο… Στρασβούργο

Σχολιάστε

Η γεωγραφία της πολιτικής διαπραγμάτευσης και μια ενδιαφέρουσα στάση στο… Στρασβούργο

Του Γιάννη Κιμπουρόπουλου

Η αξιολόγηση ξαναρχίζει σε πολλά ταμπλό: Αθήνα, Βρυξέλλες, Βερολίνο – Συζήτηση-τεστ για τις εντός κουαρτέτου ισορροπίες αύριο στο Ευρωκοινοβούλιο για τα εργασιακά

Η επανέναρξη της διαπραγμάτευσης για τη δεύτερη αξιολόγηση ξεκίνησε ήδη σε πολλά ταμπλό. Θα μπορούσαμε να συμπεριλάβουμε σ’ αυτά και τη Νέα Υόρκη, όπου από χθες διεξήχθη μαραθώνιο συνέδριο (από 7 το πρωί μέχρι 1 μετά τα μεσάνυχτα!) του forum Capital Link για τις επενδύσεις στην Ελλάδα, με τη συμμετοχή του πρωθυπουργού (μέσω διαδικτύου), 4 υπουργών, εκπροσώπου της Κομισιόν και δεκάδων – κυρίως ομογενών- επιχειρηματιών. Το συνέδριο δεν επεφύλασσε «ειδήσεις», αλλά κατά κάποιο τρόπο εμπλούτισε τη γεωγραφία της διαπραγμάτευσης. Η οποία περιλαμβάνει φυσικά την Αθήνα, όπου λογικά από σήμερα θα βρίσκονται και οι 4 επικεφαλής του κουαρτέτου, αλλά και τις Βρυξέλλες, το Στρασβούργο και το Βερολίνο. Περισσότερα

Ένας ακόμη ακριβός συμβιβασμός

Σχολιάστε

Ένας ακόμη ακριβός συμβιβασμός

Του Γιάννη Κιμπουρόπουλου

Με αβίωτα πλεονάσματα μέχρι και το 2021 καλείται να πληρώσει η Ελλάδα τα μέτρα για το χρέος και το παζάρι ΔΝΤ – Ευρωπαίων δανειστών

Η προσεχής εβδομάδα είναι καθοριστική για την προσδοκία της κυβέρνησης να επιτύχει στο Eurogroup της 5ης Δεκεμβρίου μια «πολιτική συμφωνία» για το κλείσιμο της δεύτερης αξιολόγησης.

Όμως, όποτε η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ μιλάει για «πολιτική συμφωνία» η υπόθεση μυρίζει εκκρεμότητες, τριβές, δυσκολίες και πιθανότατα παραπομπή της τελικής απόφασης από τους δανειστές σε ένα επόμενο στάδιο, ώστε η κυβέρνηση «να ολοκληρώσει τα μαθήματά της». Αυτή τη φορά η επίκληση της «πολιτικής συμφωνίας» μπορεί να αποδειχθεί ατυχής. Διότι την 5η Δεκεμβρίου, οπότε συνεδριάζει το Eurogroup, θα ξέρουμε αν έχει καταγραφεί «σεισμός» στην Ιταλία -και δευτερευόντως στην Αυστρία- κι αν υπάρχει προειδοποίηση για «τσουνάμι» σ’ όλη την Ε.Ε. Περισσότερα

«Τα νούμερα πρέπει να βγαίνουν»

Σχολιάστε

«Τα νούμερα πρέπει να βγαίνουν»

Του Γιάννη Κιμπουρόπουλου

Όταν ο Τόμσεν αποκαλύπτει το deal του ΔΝΤ με τους Ευρωπαίους

Το άρθρο του επικεφαλής του Ευρωπαϊκού Τμήματος του ΔΝΤ -και συστηματικού συνομιλητή του Σόιμπλε- Πολ Τόμσεν στο blog του Ταμείου ήταν γραμμένο σε άψογα ελληνικά. Αν εξαιρέσει κανείς κάποιες αδέξιες διατυπώσεις -δεν γράφουμε «4 τοις εκατό», χρησιμοποιούμε το σύμβολο %- ο μεταφραστής του έκανε φιλότιμες προσπάθειες να αποδώσει ένα κείμενο που απευθύνεται στο ευρύ ελληνικό κοινό. Συνεπώς, ο ισχυρισμός της κυβέρνησης ότι «αποδέκτης των θέσεων του Π. Τόμσεν δεν είναι η ίδια, αλλά οι άλλοι θεσμοί, οι οποίοι ήδη εκφράζουν την αντίθεσή τους», δεν στέκει. Περισσότερα

Υπερκράτος έκτακτης ανάγκης

Σχολιάστε

kibour_300x200

Του Γιάννη Κιμπουρόπουλου

Στην περίπτωση των φονικών επιθέσεων στο Παρίσι φαίνεται ότι ισχύει κατ’ αναλογίαν αυτό που ελέχθη παλιότερα για τα Μνημόνια: ακόμη κι αν δεν υπήρχε η τζιχαντιστική τρομοκρατία, θα έπρεπε να επινοηθεί. Αν μάλιστα συντεθούν τα δεδομένα για τη χρηματοδότηση και την πολύπλευρη στήριξη του ισλαμοφασισμού από ιμπεριαλιστικές χώρες και εταίρους τους, από την εποχή της σοβιετικής κατοχής στο Αφγανιστάν μέχρι τον εμφύλιο στη Συρία, αυτό ισχύει κυριολεκτικά: η τζιχαντιστική τρομοκρατία είναι ατόφια επινόηση της ιμπεριαλιστικής Δύσης. Παρ’ ότι και η ιμπεριαλιστική «Ανατολή» (Ρωσία) έχει αυτοτελή συνενοχή.

Αρκετοί πια διαισθάνονται ότι τα γεγονότα του Παρισιού αποτελούν μια πρώτης τάξεως ευκαιρία για μια προ πολλού δρομολογημένη αντιδραστική ευρωπαϊκή ολοκλήρωση. Η γαλλική ηγεσία, προσχωρώντας αστραπιαία στο ξενοφοβικό και «αυτοκρατορικό» πρόγραμμα του Σαρκοζί και εν μέρει της Λεπέν, κατέστησε σαφές το σχέδιό της για τη στρατιωτική ολοκλήρωση της Ευρώπης, ενεργοποιώντας για πρώτη φορά το άρθρο 42 της Συνθήκης της Ε.Ε. Τι λέει το αυτό; «Σε περίπτωση κατά την οποία κράτος – μέλος δεχθεί ένοπλη επίθεση στο έδαφός του, τα άλλα κράτη – μέλη οφείλουν να του παράσχουν βοήθεια και συνδρομή με όλα τα μέσα που έχουν στη διάθεσή τους… Οι δεσμεύσεις και η συνεργασία στον τομέα αυτό εξακολουθούν να είναι σύμφωνες προς τις δεσμεύσεις που έχουν αναληφθεί στο πλαίσιο του ΝΑΤΟ…». Περισσότερα

Η κυβέρνηση Μνημόνιο, οι δανειστές… χοντρό δούλεμα

Σχολιάστε

Η κυβέρνηση Μνημόνιο, οι δανειστές… χοντρό δούλεμα

Του Γιάννη Κιμπουρόπουλου

Μεγαλώνει το χάσμα ΔΝΤ-Ευρωπαίων για το χρέος – Στον αέρα η συμμετοχή του Ταμείου στο 3o πρόγραμμα – Ο Ντάισελμπλουμ «τρολάρει» τις μεγάλες κυβερνητικές προσδοκίες

Την Δευτέρα ο Έλληνας υπουργός Εργασίας θα βρίσκεται στις Βρυξέλλες. Θα συμμετάσχει σε ακρόαση της Eπιτροπής Απασχόλησης του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στην οποία, όπως είναι αναμενόμενο, θα κυριαρχήσουν ερωτήματα για τη μεταρρύθμιση του ασφαλιστικού, για την οποία ο υπουργός δύο μέρες μετά παρουσιάζει σχέδιο (πόρισμα «Σοφών») και για τα εργασιακά. Στα βοηθητικά υλικά που παρείχαν το Ευρωκοινοβούλιο και η Κομισιόν στους ευρωβουλευτές περιλαμβάνονται τα εξής: το 3o Μνημόνιο, η ανακοίνωση της Κομισιόν στις 15/7 για το περίφημο «αναπτυξιακό πακέτο» Γιούνκερ, που δεν είναι άλλο από τα κοινοτικά κονδύλια που δικαιούται η Ελλάδα μέχρι το 2020, και μελέτη για την απασχόληση στη χώρα μας που εκπονήθηκε κατά παραγγελία του Ευρωκοινοβουλίου από πανεπιστημιακό, υποψήφιο με το Ποτάμι στις τελευταίες εκλογές, με τη «Δράση» παλαιότερα. Περιττό να πούμε ότι η μελέτη καταλήγει στο συμπέρασμα ότι για την υψηλή ανεργία δεν ευθύνονται τα μνημόνια, αλλά η ανεπαρκής υλοποίηση των «διαρθρωτικών αλλαγών». Περισσότερα

Δυο εκβιασμοί για 48 προαπαιτούμενα

Σχολιάστε

Δυο εκβιασμοί για 48 προαπαιτούμενα

Του Γιάννη Κιμπουρόπουλου

Οι δανειστές όρισαν το «καθηκοντολόγιο» της νέας κυβέρνησης και πιέζουν για ταχεία συμμόρφωση υπό την απειλή bail in και χρέους

Το πόσο συμβατή (για την ακρίβεια ασύμβατη) είναι η δημοκρατία με τα μνημόνια και τους «σεβαστούς» κανόνες της Ευρωζώνης αποδεικνύεται απ’ όσα συντελούνται εδώ και έναν και πλέον μήνα. Από τις 28/8 (μέρα προκήρυξης των εκλογών) μέχρι σήμερα (2/10, μέρα ορκωμοσίας των νέων βουλευτών), Βουλή δεν υφίσταται. Τόσο η υπηρεσιακή όσο και η νέα κυβέρνηση, αν και χωρίς ψήφο εμπιστοσύνης, «έτρεξαν» σειρά προαπαιτουμένων του 3ου Μνημονίου, με απλές εγκυκλίους. Το Euro Working Group χθες έβγαλε και το «καθηκοντολόγιο» της άορκης Βουλής και της άνευ ψήφου εμπιστοσύνης κυβέρνησης για το επόμενο τρίμηνο. Η μνημονιακή συμπολίτευση, που υποδύεται την αντιπολίτευση, διαμηνύει ότι δεν θα ψηφίσει κανένα νέο φόρο, πράγμα περιττό, αφού η ψήφος της στο Μνημόνιο ήταν αρκετή για να επιβληθούν ήδη αρκετοί από τους νέους φόρους.

Η θλιβερή εικόνα ενός Κοινοβουλίου που διασύρεται επικυρώνοντας Πράξεις Νομοθετικού Περιεχομένου και νομοθετήματα με την προέγκριση των δανειστών θα συνεχιστεί όπως ακριβώς την ξέρουμε από το 2010. Τη Δευτέρα θα κατατεθεί ένα προσχέδιο Προϋπολογισμού 2015 και θα αναγνωσθούν οι προγραμματικές δηλώσεις. Ωστόσο, το αληθινό προγραμματικό πλαίσιο του επόμενου τριμήνου θα καθοριστεί στο Eurogroup που γίνεται την ίδια μέρα στις Βρυξέλλες, όπως και στην επόμενη συνεδρίαση του οργάνου, αρχές Νοεμβρίου. Το χρονοδιάγραμμα των 48 προαπαιτούμενων για την εκκίνηση της πρώτης αξιολόγησης και για την εκταμίευση της δόσης των 3 δισ. που σε αδρές γραμμές ορίστηκε χθες, δεν είναι το κρισιμότερο ζήτημα. Κρισιμότερο, από την πλευρά των δανειστών, είναι ότι μέχρι τη συνεδρίαση του Eurogroup της 9/11 τα προαπαιτούμενα της λίστας πρέπει να είναι νομοθετημένα και υλοποιούμενα. Περισσότερα

Ποιό χρέος; Και ποιά διαπραγμάτευση ;

1 σχόλιο

kibour_300x200

Του Γιάννη Κιμπουρόπουλου

Η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ επιχειρεί να αντισταθμίσει τις οδυνηρές δεσμεύσεις του τρίτου Μνημονίου με την προβολή ως μείζονος επιτυχίας της «δέσμευσης» των δανειστών να συζητήσουν τους προσεχείς δύο μήνες- εφόσον ολοκληρωθεί επιτυχώς η πρώτη θηριώδης αξιολόγηση των 51 προαπαιτούμενων– κάποια μορφή αναδιάρθρωσης του ελληνικού χρέους.

Δημοσίευμα του Reuters χθες, επικαλούμενο αξιωματούχους της Κομισιόν, παρουσίασε πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για την υποτιθέμενη αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους (σήμερα κοντά στο 180% του ΑΕΠ), με κεντρική ιδέα ένα πλαφόν 15% του ΑΕΠ στο ετήσιο κόστος εξυπηρέτησής του. Δηλαδή, οι τόκοι και τα χρεολύσια που πληρώνει κάθε χρόνο η χώρα να μην υπερβαίνουν αυτό το ποσοστό, πράγμα που θα επηρεάζεται από το ονομαστικό ύψος του ΑΕΠ. Για παράδειγμα, με σημερινές τιμές ΑΕΠ το πλαφόν 15% μεταφράζεται σε περίπου 27 δισ. τον χρόνο. Αν το ΑΕΠ σε λίγα χρόνια φτάσει τα 200 δισ. το ετήσιο κόστος εξυπηρέτησης του χρέους μπορεί να ανέβει μέχρι τα 30 δισ. Περισσότερα

ΕΣΕΙΣ ΤΙ ΣΧΕΔΙΟ Β ΕΧΕΤΕ;

Σχολιάστε

Του Γιάννη Κιμπουρόπουλου

Ευτυχώς δεν έχει απαγορευτεί ακόμη η χρήση της λέξης «σχέδιο» και των προσδιορισμών του – Α,Β,Ω, εναλλακτικό, ανατρεπτικό, επικίνδυνο, ανθρώπινο ή θεϊκό. Και καθώς φτάσαμε στην τελική(;) συμφωνία επί της «μοναδικής λύσης» που ουδείς πιστεύει, του τρίτου Μνημονίου, εισφέρω μερικούς προβληματισμούς σε ένα άλλο πεδίο όπου καταγράφεται πληθωρισμός σχεδίων. Χωρίς ΕΔΕ και εισαγγελικές έρευνες εναντίον όσων τα διατυπώνουν.

Η προσεχής διετία είναι περίοδος ζύμωσης για βαθιά μεταρρύθμιση της Ευρωζώνης. Βάση του «σχεδίου Α», της «έκθεσης των πέντε προέδρων «, η οποία εγκρίθηκε στην τελευταία σύνοδο κορυφής (25,26.6), μέχρι το 2017 πρέπει να δρομολογηθούν αλλαγές στις ευρωπαϊκές συνθήκες προς μια ελεγχόμενη ομοσπονδιοποίηση. Βασικό χαρακτηριστικό του «σχεδίου Α» είναι η αναβάθμιση του Eurogroup, που θα μοιράζεται με την Κομισιόν και ένα δίκτυο «ανεξάρτητων» αρχών ανταγωνιστικότητας την εξουσία δημοσιονομικής, οικονομικής ακόμη και μισθολογικής επιτήρησης κάθε κράτους- μέλους. Περισσότερα

Retour ala normale…

Σχολιάστε

Retour ala normale…

Του Γιάννη Κιμπουρόπουλου

Ολική επαναφορά της εξευτελιστικής μνημονιακής τελετουργίας – Με τεχνογνωσία… απορρύθμισης, αλλά χωρίς χρήμα το ΔΝΤ – Γρήγορη συμφωνία και στο βάθος εκλογές επιδιώκει η κυβέρνηση

Το ειρωνικό, μελαγχολικό σύνθημα με το οποίο η εξεγερμένη γαλλική νεολαία εγκατέλειπε ηττημένη τα οδοφράγματα τον Μάη του 1968 και «επέστρεφε στην κανονικότητα» απέκτησε μια νέα επικαιρότητα από χθες. Οι εκπρόσωποι της «τερατόικας» επέστρεψαν ως επικυρίαρχοι στην Αθήνα απαιτώντας τα κλειδιά του κράτους- αδιάφορο τους ήταν αν η τελετή παράδοσης έγινε στο λόμπι του Hilton ή στο υπουργείο Οικονομικών. Ας σημειώσουμε καλά τα ονόματα που θα μας γίνουν απεχθώς οικεία την επόμενη τριετία, αν βεβαίως τελεσφορήσει η συμφωνία για το νέο Μνημόνιο: Ντέκλαν Κοστέλο, Κομισιόν, Ράσμους Ρούφερ, ΕΚΤ, Νικόλα Τζιαμαρόλι, ESM και Ντέλια Βελκουλέσκου, ΔΝΤ. Περισσότερα

ΑΝΤΙ «ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ», «ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ΕΥΡΩΠΕΣ»

Σχολιάστε

kibour_300x200

Του ΓΙΑΝΝΗ ΚΙΜΠΟΥΡΟΠΟΥΛΟΥ

Στο περιθώριο της κρίσιμης συνεδρίασης της Κεντρικής Πολιτικής Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά και από το βήμα των ομιλητών, ακούστηκε συχνά το επιχείρημα του ρήγματος που άνοιξε η περιπετειώδης ελληνική διαπραγμάτευση στην ευρωπαϊκή πολιτική τάξη. Η λογική του επιχειρήματος ήταν πως η «ανοχή» στο ΑΤΜ (Αριστερό Τρίτο Μνημόνιο) είναι αναγκαία γιατί, οσονούπω θα αλλάξουν πράγματα στους πολιτικούς συσχετισμούς, αλλά και στην αρχιτεκτονική της Ευρωζώνης. Περισσότερα

Έντεκα υποσημειώσεις σε ένα κείμενο που δεν πρόλαβα να γράψω*

Σχολιάστε

 

Του Γιάννη Κιμπουρόπουλου

 

  1. Λένε πολλά κυβερνητικά στελέχη που ζητούσαν τη στήριξη του νέου μνημονίου (π.χ. Γ. Σταθάκης) ότι «ούτε ο ΣΥΡΙΖΑ, ούτε η κυβέρνηση, έχει εντολή για άλλο νόμισμα. Έχει εντολή για διατήρηση της χώρας στο ευρώ». Παρατήρηση πρώτη: Από αυτό συνάγεται ότι είχαν εντολή για τρίτο μνημόνιο, με πρόσθετη λιτότητα, πρόσθετες περικοπές μισθών και συντάξεων, πρόσθετη ύφεση τουλάχιστον 7% του ΑΕΠ και ολική επαναφορά της τρόικας; Παρατήρηση δεύτερη: Τότε, γιατί δεν έκαναν αντικείμενο του δημοψηφίσματος ακριβώς το δίλημμα όπως εκβιαστικά το έθεταν οι δανειστές «ευρώ ή Grexit»; Αν ισχύουν όσα ισχυρίζονται ως προς τη λαϊκή βούληση, σήμερα θα είχαν μια τεράστια, καθαρή εντολή για υπερψήφιση του νέου μνημονίου. Ή μήπως όχι;

Περισσότερα

ΕΠΙΣΠΕΥΔΕΤΑΙ Η ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΙΑ ΤΟΥ «ΕΝΤΙΜΟΥ ΣΥΜΒΙΒΑΣΜΟΥ»;

Σχολιάστε

kibour_300x200

Του Γιάννη Κιμπουρόπουλου

Αν η αποδέσμευση από το μνημόνιο και η έξωση της τρόικας εξελιχθούν σε «αντικατάστασή» τους από θεσμούς και μηχανισμούς που δεν αμφισβητούν τον πυρήνα του δημοσιονομικού ζουρλομανδύα της Ευρωζώνης αυτό θα προκαλέσει ιδεολογικοπολιτική δοκιμασία για τον ΣΥΡΙΖΑ.

Η εκλογική νίκη του ΣΥΡΙΖΑ και ο σχηματισμός κυβέρνησης με τους ΑΝΕΛ δημιούργησε πολιτικό τετελεσμένο για όλη την ΕΕ και τις κυβερνητικές ηγεσίες των χωρών της. Η ισχυρή αμφισβήτηση της λιτότητας από την ευρωπαϊκή κοινή γνώμη φαίνεται να είναι μη αναστρέψιμη τάση, έστω κι αν πρόκειται να διοχετευτεί εκλογικά όχι μόνο σε αριστερόστροφους σχηματισμούς, όπως οι Podemos, αλλά και σε εθνικιστικά ή ακροδεξιά κόμματα, όπως της Λεπέν. Σε κάθε περίπτωση, τόσο η ηγεσία της ΕΕ και της Ευρωζώνης όσο και τα κυβερνώντα κόμματα των χωρών αντιμετωπίζουν το ενδεχόμενο μέχρι το προσεχές φθινόπωρο να βρεθούν μπροστά σε έναν ριζικά διαφορετικό πολιτικό χάρτη στην Ευρώπη. Περισσότερα

Οι δύο τακτικές του αστικού μπλοκ

Σχολιάστε

7_SAMARAS_SEB-650x250

Του Γιάννη Κιμπουρόπουλου

Απόπειρα συνθετικής ανάγνωσης όσων διαδραματίζονται μεταξύ Αθηνών και Βρυξελλών, πολιτικών και οικονομικών τζακιών, αστικών και λαϊκών σαλονιών, με φόντο την προεδρική εκλογή

Τελικά, αποδεικνύεται ότι το timing της προεδρικής εκλογής δεν είναι διόλου τυχαίο. Όχι μόνο για τους λόγους που έχουν ήδη αναδειχθεί -η δέσμευση της χώρας και της επόμενης κυβέρνησης στην παράταση του μνημονίου και στον «οδικό χάρτη» της προληπτικής γραμμής ECCL-, αλλά και για λόγους πολύ πιο γήινους. Αυτές τις μέρες, εκατομμύρια Έλληνες ψηφοφόροι, μαζεμένοι σε γιορτινά οικογενειακά και φιλικά τραπέζια, ασχολούνται με το παρασκήνιο της προεδρικής εκλογής και τα μετεκλογικά σενάρια με την ίδια ελαφρότητα (ή βαρύτητα) που συζητούν τα κουτσομπολιά της γειτονιάς, τις εξελίξεις στα σόγια, τα παντρολογήματα, τους χωρισμούς, τους έρωτες, τις αγωνίες των παιδιών που μεγαλώνουν διαψεύδοντας ή επιβεβαιώνοντας τις προσδοκίες των γονιών τους. Μεταξύ χοιρινού, οινοποσίας και τηλεοπτικής αποχαύνωσης. Περισσότερα

ΠΡΟΒΑ ΜΑΥΡΟΥ

Σχολιάστε

kibour_300x200

Του ΓΙΑΝΝΗ ΚΙΜΠΟΥΡΟΠΟΥΛΟΥ*

Αυτά που διαδραματίζονται τις τελευταίες μέρες στα πανεπιστήμια, με ορόσημο την επέτειο του Πολυτεχνείου, ίσως δεν είναι οι σπασμοί ενός συστήματος εξουσίας στην αποδρομή του. Ίσως είναι η πρόβα για την πιο σκληρή ρεβάνς του. Δεν μιλάμε για τις επόμενες εβδομάδες ή μήνες. Αλλά για την «επόμενη μέρα» του συστήματος. Για την ανασύνταξή του μετά τη μάλλον αναπόφευκτη πολιτική του ήττα.

Εξηγούμαι. Η πολιτική συγκυρία χαρακτηρίζεται από το παράδοξο της σχεδόν πλήρους εγκατάλειψης της συγκυβέρνησης από τους προστάτες της, τους δανειστές. Η τρόικα υποβάλλει την κυβέρνηση σε ένα βασανιστήριο που προδίδει ότι δεν καίγεται για την πολιτική της επιβίωση. Την αφήνει να εκτίθεται μέχρι γελοιότητας. Παρ’ όλα αυτά, η κυβέρνηση, οι κομματικές συνιστώσες της, η νομενκλατούρα που την πλαισιώνει και οι στενοί ταξικοί σύμμαχοί της -το καρτέλ της διαπλοκής- δεν κάνουν την παραμικρή προσπάθεια να αυτοπροστατευτούν. Αντιθέτως, αυτοεκτίθενται. Η κυβέρνηση παίρνει πίσω ψηφισμένες ρυθμίσεις γιατί το ζήτησε η τρόικα, αλλάζει διατάξεις επί του πιεστηρίου, με ανεξήγητη άγνοια κινδύνου. Περισσότερα

Older Entries