Home

Τι θα πει «αριστεία»

Leave a comment

του Γιάννη Μακριδάκη

Το έχω ξαναγράψει. Η αριστεία ως έννοια δεν στέκει από μόνη της διότι είναι ανάλογη της αξιοπρέπειας και της ηθικής του συστήματος το οποίο την ορίζει. More

Αποανάπτυξη: Προφήτες της μετακαταναλωτικής εποχής

Leave a comment

του Γιάννη Μακριδάκη

Τελευταία βγήκε στην επιφάνεια πάλι με κάποιους τρόπους η αποανάπτυξη. Από επίσημα κυβερνητικά χείλη μέχρι και γραφικούς των ψηφοδελτίων, πάμπολλοι αναμασούν και μιλάνε για λιτή αφθονία και άλλους όρους μιας μετακαταναλωτικής θεωρίας και ζωής, που πιθανότατα δεν έχουν καν μπορέσει να προσεγγίσουν έστω για μία μέρα του βίου τους, ούτε φυσικά να διανοηθούν. More

Το παραμύθι του φασισμού

Leave a comment

Του Γιάννη Μακριδάκη

Από τη στήλη “Λοξή πορεία” στο thepressproject

Κι απομένουν κατόπιν, όσοι γλυτώσανε, να συνεχίζουν την ζωή τους, να γεννούν τέκνα, και να τους μαθαίνουν από γενιά σε γενιά, με αφορμή κάθε επέτειο, το ίδιο παραμύθι

Τα τελευταία χρόνια, όσο δηλαδή διαρκεί η χρηματοοικονομική ύφεση, όλοι βιώνουμε αυτό που μέχρι πρότινος δεν αντιλαμβανόμασταν και δεν νιώθαμε ούτε στο ελάχιστο, αν και ήταν το εδραιωμένο και νομιμοποιημένο καθεστώς με τους όρους του οποίου όλοι λειτουργούσαμε. Τον φασισμό.

Ο φασισμός δεν είναι απλά δομικό στοιχείο του καπιταλισμού, είναι ο καπιταλισμός αυτός καθαυτός. More

Ο καταγγέλων

1 Comment

Του Γιάννη Μακριδάκη

Μόλις είδε τους μπάτσους η Μαρία και συνειδητοποίησε γιατί είχαν έρθει, πήδηξε από τ’ παράθυρο έξαλλη. Στο ακριανό τραπέζι καθόμασταν, στη βιτρίνα του εστιατόριου και ήτανε η τζαμαρία ορθάνοιχτη, τέλη Οκτώβρη, αλλά η ζέστη ακόμη μεγάλη, σαν καλοκαιρινή ήταν η Κυριακή. Οι μπάτσοι κατάφτασαν με τρεις μηχανές, η μια πίσω απ’ την άλλη και σταμάτησαν μες στη μέση του στενού δρόμου, ακριβώς εμπρός στο τραπέζι μας. Κοιτούσαν κιόλας κατά το μέρος μας. Δεν είχαμε καταλάβει τι συνέβαινε, ψαχνόμασταν απορημένοι, ώσπου ο ένας ξεκαβάλησε και βάδισε προς την είσοδο της διπλανής πολυκατοικίας, αριστερά μας. Έσκυψε η Μαρία και έβγαλε το κεφάλι της από τη τζαμαρία. Τον είδε τότε να συνομιλεί με έναν άστεγο, που καθόταν εκεί στα σκαλιά της εισόδου, τον άκουσε κιόλας που του έλεγε με ύφος αυστηρό να φύγει από κει διότι ενοχλεί τους ενοίκους η παρουσία του και εμποδίζει την πρόσβαση στην οικοδομή. Τότε ήταν που πήδηξε η Μαρία φουντωμένη στο πεζοδρόμιο. More

Τρομοκρατία εξ ουρανού

Leave a comment

https://i1.wp.com/www.thepressproject.gr/photos/airpl1484967585.jpg

του Γιάννη Μακριδάκη

Πριν λίγες μέρες έπεσε ένα αεροπλάνο πάνω σε ένα χωριό στο Κιργιζιστάν και σκότωσε καμιά σαρανταριά ανθρώπους, που ζούσαν ανυποψίαστοι την καθημερινότητά τους εκεί, όσους δηλαδή σκότωσε και ο λεγόμενος μακελάρης στο Ρέινα της Κων/πολης, αλλά και ο καμικάζι στο γήπεδο της Μπεσικτάς.

Το γεγονός δεν χαρακτηρίστηκε τρομοκρατικό χτύπημα αλλά δυστύχημα, αφού έτσι έχουμε συνηθίσει να χαρακτηρίζουμε όσα συμβάντα προκαλούν ανθρώπινα θύματα, αλλά συμβαίνουν από σφάλμα ή σφάλματα άλλων ανθρώπων και όχι από πρόθεση δολοφονική. Φυσικά είτε για τον έναν λόγο είτε για τον άλλον το αποτέλεσμα είναι το ίδιο ακριβώς. Η δε πιθανότητα να γίνει ένα μέλος της ανθρωπότητας καμικάζι ή μαζικός δολοφόνος ανθρώπων, είναι στη σύγχρονη εποχή πολύ μικρότερη από το να συμβεί ένα ή περισσότερα ανθρώπινα σφάλματα που θα οδηγήσουν σε κάποιο πολύνεκρο γεγονός. Αυτό είναι εμφανές φυσικά από την καθημερινή ροή της ζωής των ανθρώπων επί γης.

Το σίγουρο όμως είναι ότι έχουμε φτάσει πλέον ως ανθρωπότητα στο σημείο να μπορούμε να προκαλέσουμε με λίγες κινήσεις, ακόμη και την ολοκληρωτική καταστροφή μας, βεβαίως και των άλλων πλασμάτων που ζουν κι αυτά παράλληλα με μας στον πλανήτη. Έχουμε δημιουργήσει τα μέσα για κάτι τέτοιο και αρκούν πια μόνο λίγα λάθη ανθρώπινα για να συμβεί το μοιραίο. Διότι ανθρώπινο λάθος δεν είναι μόνο μια κακοτεχνία ή μια ελλιπής εργασία ή ένας κακός χειρισμός που μπορούν να επιφέρουν θανάτους, ανθρώπινο λάθος και μάλιστα συλλογικό κάποιες φορές είναι και η δημιουργία ψυχολογίας αδίστακτου δολοφόνου ή παρανοϊκού ηγέτη σε ένα μέλος της ανθρωπότητας. More

Οι εσώκλειστοι

Leave a comment

https://i1.wp.com/www.thepressproject.gr/photos/27006636341_46eddd808c_k1483752182.jpg

Tου Γιάννη Μακριδάκη

Αυτές τις μέρες που χιονίζει και έχω τελειώσει με τις συγγραφικές μου ασχολίες, κάθισα και είδα αρκετές ώρες τηλεόραση από το διαδίκτυο. Έκανα λοιπόν δύο διαπιστώσεις

Η πρώτη ότι υπάρχουν άνθρωποι, οι οποίοι εργάζονται από το πρωί, πριν ακόμα φέξει, μέχρι πολύ αργά τη νύχτα καθημερινά και είναι ολημερίς σε αναμονή για να βγαίνουν συνεχώς σε αλλεπάλληλες ζωντανές συνδέσεις ή στο στούντιο την ώρα των ενημερωτικών εκπομπών και των ειδήσεων. Σοκαρίστηκα ειλικρινά με την διαπίστωση αυτή. Εκτός από το ότι οι άνθρωποι αυτοί είναι όλη μέρα στη δουλειά και σε ετοιμότητα, λένε και συνεχώς τα ίδια και τα ίδια, είτε παρουσιάζουν τον καιρό, είτε κάνουν εξωτερικά ρεπορτάζ για τα χιόνια, για την αγορά κρεάτων και δεν ξέρω τι άλλο. Νομίζω ότι αυτοί οι άνθρωποι, όταν φθάνει το τέλος της κάθε Παρασκευής θα νιώθουν σαν να αποφυλακίζονται ή κάτι τέτοιο. Δεν νομίζω όμως να τους είναι αρκετό το σαββατοκύριακο για να αποτοξινωθούν και να ξανανιώσουν άνθρωποι μετά από όλη αυτή τη βδομάδα της μαρμότας που περνάνε. Νομίζω ότι η ζωή που χάνεται με αυτό τον τρόπο, δεν πληρώνεται με χρήματα, όσο υψηλό κι αν είναι το μηνιάτικό τους. Οι ίδιοι πάντως δείχνουν ευτυχείς, πιθανόν επειδή νιώθουν τυχεροί που έχουν ακόμη δουλειά, ποιος ξέρει. Τραγικές περιπτώσεις. More

Ας εξαγριωθούμε

Leave a comment

df1480730957

Του Γιάννη Μακριδάκη

Στις 5 Δεκεμβρίου, εκτός όλων των άλλων, στην άλλη όχθη του ωκεανού εκπνέει το τελεσίγραφο που έστειλε ο καταναλωτικός καπιταλισμός προς τους ινδιάνους της φυλής των Σιου στην Β. Νεβάδα για να εκπατριστούν οικειοθελώς, αλλιώς θα εκδιωχθούν από τη γη τους με βίαιη στρατιωτική επέμβαση, ώστε να διέλθει απερίσπαστος από εκεί και να την καταστρέψει, μαζί και τα ιερά μνημεία τους, ένας αγωγός πετρελαίου, έργο αξίας αρκετών δις δολαρίων.

Παρόμοιες καταστάσεις εκδίωξης πληθυσμών από τη γη τους στο όνομα αυτής της “ανάπτυξης” συμβαίνουν κατά κόρον στον πλανήτη, από τη ζούγκλα του Αμαζονίου, όπου διώκονται και αποδεκατίζονται οι ιθαγενείς, μέχρι τους απανταχού ιθαγενείς πληθυσμούς των χαρακτηρισμένων ως υπανάπτυκτων, τριτοκοσμικών, αναπτυσσόμενων, ή εσχάτως, χρεοκοπημένων χωρών και τόπων της γης, οι πληθυσμοί των οποίων εξολοθρεύονται μεθοδικά, είτε με όπλα και βία φανερή, είτε με “μεταρρυθμίσεις” και βία “εκδημοκρατισμένη” και εκσυγχρονισμένη,με στόχο την αρπαγή των φυσικών πόρων των πατρίδων τους και την εκδίωξή τους από τις εστίες τους ή την μετατροπή τους σε φθηνούς σκλάβους των ολίγων της ανθρωπότητας, που αυτοχαρακτηρίζονται ανεπτυγμένοι, πολιτισμένοι, προοδευμένοι καταναλωτές, μέχρι να έρθει φυσικά και αυτών η σειρά μια μέρα να κανιβαλιστούν από κάποιους που βρίσκονται ακόμα πιο ψηλά στην πυραμίδα αυτή της χυδαιότητας και της ανοησίας. More

Καλοκαιρινή κυβέρνηση

Leave a comment

110657-makridakisdfpdodpifugdyifgdyiugfhdg

του Γιάννη Μακριδάκη

Γεννήθηκα και μεγάλωσα στο νησί της Χίου. Σε μια κοινωνία αστική, ιδιότυπα κλειστή ως νησιωτική, αλλά και στην πλειονότητά της κοσμογυρισμένη και με παγκόσμιες επιρροές ως ναυτική. Το νησί είχε το μεγαλύτερο ποσοστό από όλες τις πόλεις της Ελλάδας θανάτων από πείνα τον χειμώνα του 41 και το επίσης μεγαλύτερο ποσοστό προσφύγων πολέμου στη Μέση Ανατολή κατά την περίοδο 1941-46. Ο λόγος είναι ότι η κοινωνία της πόλης Χίου αποτελούνταν κατά μεγάλο ποσοστό της από οικογένειες αριστοκρατικής  γενιάς και μιας ταχέως αναπτυσσόμενης, από τον μεσοπόλεμο ακόμη, αστικής τάξης, οι οποίοι είχαν μεγάλη σχέση με το χρήμα από το εμπόριο και την ναυτιλία, αλλά καμία σχέση με την πρωτογενή παραγωγή και τους φυσικούς πόρους, ώστε να μπορούν να τραφούν σε περιόδους οικονομικής ανέχειας. Ακόμη κυκλοφορούν στο νησί ιστορίες για κατσίκες στα χωριά δεμένες με γραβάτες καπεταναίων και για όρνιθες που γεννοβολάνε μέσα σε πιάνα τοποθετημένα στα κοτέτσια, λόγω του ότι οι πλούσιοι αστοί της πόλης αντήλλασσαν τα υπάρχοντά τους με τους χωρικούς για να πάρουν τρόφιμα. More

Το νερό δεν ανήκει στην κοινωνία των ανθρώπων

Leave a comment

110657-makridakisdfpdodpifugdyifgdyiugfhdg

Του Γιάννη Μακριδάκη

Η κυβέρνηση ακολουθεί για μιαν ακόμη φορά την γνωστή της πρακτική, αυτή του ψεύδους και της υποκρισίας ή τη στάχτη στα μάτια των ηλιθίων. Διότι προφανώς ηλίθιους θεωρούν τους πολίτες, περισσότερο ακόμη και από τα κομματικά μέλη τους, τα οποία έχουν προσωπικούς λόγους να πιστεύουν και να υποστηρίζουν τα φούμαρα που εκτοξεύονται από τα κυβερνητικά χείλη.

Την ίδια στιγμή λοιπόν που μεταφέρουν στο υπερταμείο προς ιδιωτικοποίηση το νερό και έχουν υπογράψει μνημόνια συνεργασίας με τη Γαλλία για “επενδύσεις”, δηλαδή για εξαγορά των υδατικών πόρων και δικτύων ύδρευσης και άρδευσης της χώρας, φωνασκούν κιόλας με κάθε ευκαιρία ότι δεν πρόκειται να ιδιωτικοποιήσουν το νερό. Δύο αθλιότητες δηλαδή ταυτοχρόνως. More

Η διάλυση μιας αγοραίας Ένωσης

1 Comment

makridakis6

του Γιάννη Μακριδάκη

Κατάφερε να αντιστρέψει κάθε έννοια και να απαξιώσει κάθε ιδανικό και αξία, με αποτέλεσμα να εγκλωβιστεί μέσα στην αδιέξοδη πολιτική της απομύζησης των ανθρώπων της και των πατρίδων τους με γνώμονα το συμφέρον των Αγορών.

Μετατράπηκε έτσι σε απόλυτα συντηρητική και κυβερνήθηκε από τους πλέον διεφθαρμένους και χυδαίους πολιτικούς, αντάξιους φυσικά των πολιτικών που ακολούθησαν. Το αποτέλεσμα είναι να φαντάζει πλέον ως προοδευτική η αλλαγή πορείας του κάθε κράτους προς τα πίσω, δηλαδή ξανά προς την “ιδιώτευση”, προς την αποχώρηση, προς το μέλλον εκτός αυτής της αποτυχημένης γερμανοκρατούμενης Ένωσης και συνέπεια αυτού η ενδυνάμωση για άλλη μια φορά στην σύντομη ιστορική πορεία του καπιταλισμού των κατά τόπους εθνικιστικών πολιτικών μορφωμάτων, με ό,τι δυσοίωνο σημαίνει αυτό για το μέλλον μας ως ανθρωπότητα. More

Έπεται συνέχεια, να είστε έτοιμοι…

Leave a comment

makridakis5

Του Γιάννη Μακριδάκη

Γεννήθηκα πρόσφυγας. Μέσα στη λασπουριά ενός αυτοσχέδιου καταυλισμού με έφερε στον κόσμο η μάνα μου. Είχαν ξεσπιτωθεί από τον πόλεμο και την πείνα. Μπήκανε σε μια βάρκα μαζί με τον πατέρα μου και τα δυο μεγαλύτερα αδέρφια μου, ήτανε μέσα και άλλοι πολλοί, και περάσανε μετά φόβου Θεού τη θάλασσα. Άλλες βάρκες είχανε βουλιάξει, μαθαίνανε οι γονείς μου τα μαντάτα των πνιγμένων αλλά δεν μπορούσαν να κάνουν αλλιώς. Μόνο μπροστά μπορούσαν να πάνε, στο άγνωστο. Γιατί πίσω δεν υπήρχε ζωή. Μόνο θάνατος. More

Ανακυκλωμένα Χριστούγεννα!

3 Comments

Του Γιάννη Μακριδάκη

Ανακυκλωμένα Χριστούγεννα! Έτσι ονομάζονται οι εκδηλώσεις στολισμού που κάνει με τα σχολεία ο Δήμος μας, φέτος που ανακάλυψε κι αυτός την ανακύκλωση. Και θα στολίσουν σήμερα το απόγευμα στην κεντρική πλατεία οι μαθητές των σχολείων χριστουγεννιάτικα δέντρα από υλικά ανακυκλώσιμα, από απορρίμματα δηλαδή που παρήγαγαν οι ίδιοι.

Ο Δήμος μας, σημειωτέον, διοικείται από τη νέα φουρνιά πολιτικών προσώπων, των σπουδαγμένων, των πολιτισμένων σαραντάρηδων της εποχής μας, είναι δηλαδή άνθρωποι που όταν τους δεις και τους μιλήσεις, δεν λες ότι είναι οπισθοδρομικοί και παλαιάς κοπής, όπως οι μέχρι πρότινος, αλλά δυστυχώς είναι κι αυτοί ολίγιστοι, όπως έχει αποδειχθεί πολλές φορές ως τώρα, δεν έχουν ικανότητα να δουν ούτε τόσο δα μπροστά από την εποχή. More

Μετά από το φθινόπωρο

Leave a comment

makridakis5

Του Γιάννη Μακριδάκη

Σχεδόν όλα ήσαν αναμενόμενα ως απολύτως εμφανή από χρόνια. Πολύ λίγα, μάλλον πολύ λίγοι, αποτέλεσαν έκπληξη.

Μιλώ για την αλλαγή φρουράς και όχι πολιτικής, που ζούμε σε όλο της το μεγαλείο ως πέρασμα στη νέα εποχή πολιτικής απατεωνιάς και ολιγίστων αναξιοπρεπών πολιτικάντηδων.

Πριν μερικά χρόνια, το 2013, με είχε επισκεφθεί πολιτικό πρόσωπο, το οποίο απέκτησε κατόπιν σημαίνουσα θέση στο κράτος, επί “πρώτης φοράς αριστερά”, και έγινε εν τέλει υποκείμενο χλεύης και συκοφάντησης επειδή απεδείχθη αταλάντευτο στις ιδέες του και δεν έκανε εκπτώσεις στην αξιοπρέπειά του. Του είχα πει λοιπόν, του πολιτικού προσώπου αυτού, ότι σύμφωνα με τα όσα δείχνει ο βίος και η πολιτεία των στελεχών της αποκαλούμενης από εμένα τότε επενδυτικής αριστεράς, η υπόθεση πηγαίνει προς αυτήν ακριβώς την εξέλιξη που είδαμε και που ζούμε τώρα. More

Μετά τον Τρίτο Πόλεμο…

1 Comment

Του Γιάννη Μακριδάκη

Βαδίζουμε ολοταχώς προς την παγκοσμιοποιημένη καπιταλιστική σοβιετία. Από τον αντίστροφο δρόμο όμως. Όχι με την κρατικοποίηση των επιχειρήσεων αλλά αρχικά με τη μετατροπή των κρατών σε επιχειρήσεις, και τελικά με την αντικατάστασή τους από τις ικανότερες να διαχειριστούν ανθρώπινο δυναμικό και φυσικούς πόρους πολυεθνικές.

Τα κράτη ως οντότητες θα υφίστανται πλέον για λόγους τυπικής διοικητικής διαίρεσης, επίσης για διατήρηση του πολύ χρήσιμου, ιδίως όταν τεχνηέντως διαστέλλεται σε καιρούς κρίσεων, εθνικοπατριωτικού αισθήματος ενός ικανού να διεγείρει τα συντηρητικά ένστικτα των κοινωνιών ποσοστού απαιδεύτων, και, τέλος, για τον προσεταιρισμό μέσω χρηματισμού, με λεφτά φυσικά των φορολογούμενων πολιτών, μιας στρατιάς πολιτικών, στρατιωτικών, δικαστικών, αστυνομικών, ελεγκτικών και θρησκευτικών υπηκόων της νέας τάξης. More

Φθινοπωρινός επισκέπτης

Leave a comment

makridakis

Του Γιάννη Μακριδάκη

Σήμερα έφθασε ως εδώ ο Α.Σ., 35χρονος, κάτοικος κέντρου Αθηνών, γεννημένος και μεγαλωμένος εκεί, υπάλληλος σε μεγάλη εταιρία ως αποθηκάριος, με μισθό που του αρκεί για να ζει άνετα σε ενοικιαζόμενο διαμέρισμα ως εργένης.

Ταξίδεψε με το βαπόρι χθες βράδυ από Πειραιά και μόλις ξημέρωσε στη Χίο, ήρθε με ένα παπί στη Βολισσό και με βρήκε διότι, είπε, ήθελε να συζητήσουμε πολλά πάνω στο ζήτημά του, που δεν είναι άλλο από την ολοένα και σφοδρότερη επιθυμία του να εγκαταλείψει τη ζωή που έμαθε και κάνει τόσα χρόνια, να εγκαταλείψει την πόλη, τη δουλειά και την καθημερινότητα αυτή που βιώνει, με σκοπό να ζήσει ελεύθερος κοντά στη φύση, να τρέφεται με φυσικές τροφές, να μην παράγει απορρίμματα και να νιώθει ελεύθερος. More

Πολεμική ανταπόκριση εκ της υπαίθρου χώρας

Leave a comment

makridakis5

Του Γιάννη Μακριδάκη

Ενώ στην Αθήνα και στις Βρυξέλλες οι νεοαποικιοκράτες στρατηγοί προελαύνουν αφού έχουν απέναντί τους τσιπράκια και λοιπά αναξιοπρεπή και υπόδουλα καταναλωτάκια της ροχάλας, στην ύπαιθρο χώρα ο στρατός τους τρώει για άλλη μια φορά στην Ιστορία τα μούτρα του, μη μπορώντας να αντιμετωπίσει τους ανθρώπους της γης, αυτούς που είναι ριζωμένοι, που γνωρίζουν τις πραγματικές αξίες, τις έξω και μακριά από τη χυδαιότητα και την ευτέλεια του αγοραίου συστήματος, αυτών που κατέχουν και νιώθουν τον πραγματικό πλούτο και τη ζωή. More

Ελλάδα: Ο σύγχρονος ασθενής της Ευρώπης

Leave a comment

του Γιάννη Μακριδάκη

το άρθρο αυτό είναι μετάφραση από το κείμενο στη Le Monde

Η Ελλάδα ζει αυτή την εποχή το σοκαριστικό τέλος μιας 5ετούς βίαιης διαδικασίας μετατροπής του ιδιωτικού χρέους σε δημόσιο, με ταυτόχρονες μεταρρυθμίσεις, οι οποίες ζητούνται εκβιαστικά από τους ευρωπαίους εταίρους της ως προϋποθέσεις για τη συνέχιση ενός φαύλου κύκλου…

Ενός φαύλου κύκλου δανειδοτήσεων με στόχο την αποπληρωμή των παλαιών της δανείων και τη διάσωση των εγχώριων και ξένων τραπεζών. Μεταρρυθμίσεις, οι οποίες έχουν ως αποτέλεσμα τη φτωχοποίηση του πληθυσμού της χώρας, τη διάρηξη του κοινωνικού της ιστού και την εκποίηση των φυσικών πόρων και του δημόσιου πλούτου της. More

Το σύγχρονο πολιτικό μας φάσμα

Leave a comment

Του Γιάννη Μακριδάκη

Προσωπικά θεωρώ ότι η ανθρωπότητα δεν έχει άλλη επιλογή από την λιτότητα. Λιτότητα με την έννοια της εξοικονόμησης και αναπλήρωσης των φυσικών πόρων που «καταναλώνει». Αλλιώς δεν έχει καθόλου μέλλον.

Αυτή βέβαια η επιλογή της λιτότητας ουδεμία σχέση έχει με τις πολιτικές λιτότητας που ακολουθούνται ετσιθελικά και τυραννικά σε επιμέρους χώρες και τους πολίτες τους, την ίδια στιγμή που ο παγκόσμιος καταναλωτισμός γιγαντώνεται. More

Φτήνια

Leave a comment

makridakis5

Του Γιάννη Μακριδάκη

Από τις μέχρι στιγμής πληροφορίες για την πρόταση της κυβέρνησης, καταλαβαίνω ότι προχθές ψηφίσαμε όχι διότι η τελεσιγραφική πρόταση των δανειστών μας φάνηκε μάλλον φτηνιάρικη. Τώρα θα καταθέσουμε μια πιο ακριβή πρόταση, να μας αξίζει και να καμαρώνουμε.

Πριν μερικές δεκαετίες, όταν γεννιόταν ο μικροαστισμός στην Ελλάδα, οι χιώτισσες καπετάνισσες, οι γυναίκες των καπετάνιων δηλαδή, οι οποίες είχαν το γενικό πρόσταγμα των μαστόρων στα υπό κατασκευή σπίτια τους αφού ο σύζυγος ήτανε μπαρκαρισμένος και έστελνε το τσεκ, πήγαιναν στον μαραγκό για κουφώματα ή για σκρίνιο ή για κουζίνες και αυτός τους έδειχνε διάφορα φιγουρίνια σε διάφορες ποιότητες ξυλείας και τιμές. More

Προς παραπλανημένους ΝΑΙοέλληνες

Leave a comment

makridakios

Του Γιάννη Μακριδάκη

Επειδή το βέβαιον είναι ότι αυτοί που θα ψηφίσουν ναι δεν είναι μόνον οι διαχρονικά πατριδοκάπηλοι αλλά είναι και άνθρωποι καλών προθέσεων -γνωρίζω προσωπικά κάποιους- , οι οποίοι όμως είναι παραπλανημένοι και γίνονται άθελά τους πιόνια επιτήδειων που διαιρούν τις κοινωνίες για να βασιλεύουν οι ίδιοι, θα ήθελα σήμερα, παραμονή του δημοψηφίσματος να απευθυνθώ με λίγα λόγια σε αυτούς και να τους πω ότι:

Αποτελούμε όλοι μας μια κοινωνία που τα τελευταία 5 χρόνια ζει κατά κοινή ομολογία μιαν άνευ προηγουμένου οικονομική ύφεση, η οποία αυτοτροφοδοτείται λόγω των πολιτικών που ακολουθούνται και αποτελεί ένα συνεχόμενο καθοδικό σπιράλ, από τις τραγικές συνέπειες του οποίου, αργά ή γρήγορα δεν πρόκειται να γλυτώσει κανείς μας. Όποιος νομίζει ότι θα γλυτώσει είναι βαθιά πλανεμένος. More

Το Χρέος…

Leave a comment

του Γιάννη Μακριδάκη

Κάθε ερώτημα που τίθεται επιτακτικά και ζητάει απάντηση με ένα ναι ή ένα όχι, αποτελεί δίλημμα και διχάζει την πολυσύνθετη φύση του ανθρώπου, άρα, κατ’ επέκταση και τις κοινωνίες του.

Η διαρκής μάχη του νου με την ψυχή κορυφώνεται σε τέτοιες στιγμές.

Ο νους βάζει συνεχώς εμπόδια και ενεργοποιεί τον φόβο, το αίσθημα αυτοσυντήρησης.

Η ψυχή πετάει ελεύθερη, δεν φοβάται, βρίσκει δρόμους και διεξόδους, δεν υποτάσσεται. More

Ας σταθούμε στο ύψος των ιστορικών στιγμών

Leave a comment

Του Γιάννη Μακριδάκη

Αλλάζουμε την Ευρώπη. Από Ευρώπη των δεινοσαύρων και των απολιθωμάτων της πολιτικής, από Ευρώπη των πολιτικών απατεώνων που την λυμαίνονται κυβερνώντας την ως τσιφλίκι τους, εξαπατώντας, εξευτελίζοντας, καταληστεύοντας, δολοφονώντας, εξαθλιώνοντας τους πολίτες της, από Ευρώπη των τόσο αδίστακτων όσο και ανόητων πολιτικών πρακτικών εκποίησης και εκπόρνευσης του πλούτου των φυσικών της πόρων και των αθρώπων της, την μετατρέπουμε σε Ευρώπη – ένωση των πολιτών, την οδηγούμε στον δρόμο της εκδημοκράτησης, του σεβασμού στην ανθρώπινη ύπαρξη και βούληση, της συνειδητοποίησης των αξιών και της ζωής απ’ όπου κι αν προέρχεται.

Δεν υποκύπτουμε στον φόβο που είναι το μόνο όπλο των καταπιεστών για να συνεχίσουν να καταπιέζουν. More

Το καθεστώς φτωχαίνει πλουτίζοντας και πέφτει κυριαρχώντας

Leave a comment

makridakis5

Του Γιάννη Μακριδάκη

Είναι πλέον ελπίζω ορατό και κατανοητό ότι η δημιουργία της ευρωζώνης ήταν η τρίτη μέσα σε έναν αιώνα επιχείρηση της Γερμανίας να υποδουλώσει την Ευρώπη.

Προς το παρόν το γερμανικό σχέδιο προχωρεί με απόλυτη επιτυχία αφού αφενός εισέρχονται ολοένα και περισσότερες χώρες στη ζώνη του ενιαίου νομίσματος, στην κορυφή της πυραμίδας του οποίου βρίσκεται η Γερμανία, αφετέρου δε τίθενται όλες σε πολιτικό-οικονομικό-κοινωνικό νάρθηκα, είναι απολύτως ελεγχόμενες και, το χειρότερο αλλά και η αχίλλειος πτέρνα της επιχείρησης, ισοπεδώνονται εντελώς πολιτισμικά, περιβαλλοντικά και ανθρωπολογικά, εξαλείφεται κάθε μορφής διαφορετικότητα και εισέρχεται σε συγκεκριμένο σφιχτό καλούπι η ζωή και η συμπεριφορά των κατοίκων τους ως πολίτες αλλά και ως άνθρωποι. More

Η βαριά καρδιά του αυτοεξευτελισμένου

Leave a comment

110657-makridakisdfpdodpifugdyifgdyiugfhdg

Του Γιάννη Μακριδάκη

Είχα ξαναγράψει προεκλογικά ότι με τον τρόπο που επιλέγονται οι υποψήφιοι βουλευτές των κομμάτων (είχα επικεντρωθεί στον Σύριζα), εξασφαλίζεται μία πολύτιμη για την ηγεσία του κόμματος συνθήκη. Το ότι έχουν ήδη βαφτιστεί στον αυτοεξευτελισμό από πριν να μπουν στη Βουλή, έχοντας ήδη αποδεχτεί να σταθούν εμπρός στις κατά τόπους νομαρχιακές επιτροπές κομματικών παραγόντων και να δηλώσουν την επιθυμία τους να γίνουν βουλευτές (διαθεσιμότητα το λένε για να μην καρφώνονται).

Όταν αυτοεξευτελιστείς μια φορά, δεν σταματάς εκεί. Μετά όλα σου φαίνονται πολύ πιο εύκολα προς αυτή την κατεύθυνση. More

Ξεκαθαρίζει το τοπίο

Leave a comment

makridakis6

Του Γιάννη Μακριδάκη

Επιτέλους λοιπόν μάθαμε κι εμείς κάτι από αυτά που συζητά η κυβέρνησή μας τόσον καιρό με τους “εταίρους” μας, ψάχνοντας και αισιοδοξώντας κιόλας για έναν “αμοιβαίο και έντιμο συμβιβασμό”!

Επιτέλους μάθαμε τουλάχιστον τις προτάσεις των “εταίρων” διότι τις δικές μας ακόμη μας τις κρατούν κρυφές.

Ύστερα λοιπόν και από τις τελευταίες εξελίξεις αναρωτιέται κανείς:

Αυτά διαπραγματεύεται κρυφά από τους πολίτες η κυβέρνηση τόσον καιρό; Με βάση αυτές τις απαιτήσεις των δανειστών αναζητούμε “έντιμο συμβιβασμό”; Είναι προφανές ότι ακόμη και στο μισό να “τις ρίξουμε”, είναι δυσβάσταχτες και “γενοκτονικές” για την ελληνική κοινωνία. More

Older Entries