Αρχική

Υπουργός Οικονομικών, όροι διάσωσης και ένωση κεφαλαιαγορών διχάζουν την ΕΕ

Σχολιάστε

Του Λεωνίδα Βατικιώτη

Μένοντας στις επίσημες ανακοινώσεις, συνεντεύξεις Τύπου και δηλώσεις που ακολούθησαν την σύνοδο κορυφής της ΕΕ στις 22 Μαρτίου, οι «εχθροί» είναι εκτός των πυλών. Ολίγον οι ΗΠΑ, μετά τις διαβεβαιώσεις της Ουάσινγκτον ότι δεν θα ισχύουν για την από δω μεριά του Ατλαντικού οι νέοι δασμοί στα προϊόντα αλουμινίου και χάλυβα, πολύ η Ρωσία, με τη Δυτική Ευρώπη να υποκύπτει στο μίσος των ανατολικοευρωπαϊκών πολιτικών ηγεσιών εκμεταλλευόμενη τη δηλητηρίαση του διπλού πράκτορα στην Αγγλία, κι εναλλάξ η Αγγλία, ακολουθώντας κατά γράμμα το σαβουάρ βιβρ μέχρι να ολοκληρωθεί το Brexit, οι Βρυξέλλες εμφανίζονται να συγκροτούν ένα ενιαίο και αρραγές μέτωπο…

Η πραγματικότητα ωστόσο είναι ολότελα διαφορετική. Εντός της ΕΕ, οι αντιθέσεις οξύνονται και νέα μέτωπα δημιουργούνται με ένα κοινό χαρακτηριστικό: στο ένα άκρο βρίσκεται πάντα η Γερμανία. Το πλήθος και η σύνθεση του άλλου μπλοκ εναλλάσσεται. Αυτό που ωστόσο παραμένει στη θέση του, είναι το Βερολίνο! Περισσότερα

Advertisements

Αν έχεις τέτοιους φίλους… Οι τουρκικές κινήσεις και οι ψευδαισθήσεις των Αθηνών

Σχολιάστε

Αν έχεις τέτοιους φίλους… Οι τουρκικές κινήσεις και οι ψευδαισθήσεις των Αθηνών - Media

Του Δημήτρη Μηλάκα

Με υπονομευμένες τις αποτρεπτικές δυνατότητες της χώρας και αντιμέτωπη με τη σταθερή επιδίωξη της Άγκυρας για αναθεώρηση της συνθήκης της Λοζάνης, η Αθήνα εξακολουθεί να καλλιεργεί τις ψευδαισθήσεις ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση αποτελεί ικανό πλαίσιο για να προστατεύσει τα συμφέροντα και τα κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας.

Αν η ελληνική ηγεσία με κάθε ευκαιρία υπογραμμίζει ότι τα ελληνικά σύνορα είναι ταυτόχρονα και ευρωπαϊκά, οι Ευρωπαίοι εταίροι όχι μόνο μένουν ασυγκίνητοι με τις τουρκικές κινήσεις αμφισβήτησης ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων αλλά συνεχίζουν ταυτόχρονα και τις εξοπλιστικές μπίζνες με την Άγκυρα, καθώς η Τουρκία εξακολουθεί να είναι ένας από τους καλύτερους πελάτες της παγκόσμιας πολεμικής βιομηχανίας.

Από την πλευρά της η τουρκική ηγεσία, έχοντας πλήρη επίγνωση και πίστη του στόχου που έχει θέσει να διεκδικήσει για τη χώρα το ρόλο της περιφερειακής υπερδύναμης, κινείται ανάλογα πιέζοντας ασφυκτικά εκεί που μπορεί και παζαρεύοντας με τους μεγάλους δυτικούς παίκτες. Περισσότερα

Ουάσιγκτον καλεί… Σόφια

Σχολιάστε

Του Γιάννη Κιμπουρόπουλου

Από το αβέβαιο παζάρι στη σύνοδο του ΔΝΤ στο Eurogroup της 27/4 –Το γερμανικό σενάριο «τεχνικής παράτασης» του Μνημονίου και η συνάρτηση χρέους και «εθνικού αναπτυξιακού σχεδίου»

Η ολική επαναφορά της γερμανικής ηγεσίας στις ευρωπαϊκές εξελίξεις είναι πια αισθητή σε όλα τα ανοικτά θέματα, με τη γνωστή γερμανική τακτική: επιβράδυνση, φρένο, αναβολή, πάγωμα. Ο Γάλλος πρόεδρος Ε. Μακρόν πήρε ήδη μια γεύση στη συνάντησή του με τη Μέρκελ στο Βερολίνο. Από το περίφημο σχέδιό του για τη μεταρρύθμιση της Ευρωζώνης είναι άγνωστο τι θα επιβιώσει μέχρι τον Ιούνιο, οπότε οι ηγέτες της Ε.Ε. καλούνται να πάρουν αποφάσεις.

Της ίδιας γερμανικής τακτικής αποτέλεσμα είναι και η εμφάνιση σεναρίων για παράταση του τρίτου Μνημονίου, που απορρίπτονται κατηγορηματικά από την κυβέρνηση, την Κομισιόν και τον πρόεδρο του Eurogroup. Αλλά στην πραγματικότητα οι τελικές επιλογές θα προκύψουν μόνο εφόσον αποσαφηνιστεί σε τι είδους συμβιβασμό θα καταλήξουν –αν καταλήξουν– ΔΝΤ και Ευρωπαίοι δανειστές για το θέμα του ελληνικού χρέους, ίσως αυτές τις ώρες που είναι σε εξέλιξη η σύνοδος του Ταμείου στην Ουάσιγκτον. Όλοι οι παίκτες είναι εκεί μέχρι την Κυριακή, ενώ το επόμενο ραντεβού τους είναι την ερχόμενη Παρασκευή, στο Eurogroup της Σόφιας.  Περισσότερα

Γερμανία: Μείον 35, με το καλημέρα

Σχολιάστε

Την Τετάρτη η Μέρκελ ορκίστηκε, για τέταρτη φορά, καγκελάριος. Παρά τα χαμόγελα ενώπιον των καμερών, όλοι γνωρίζουν ότι η λαμπρότητα της στιγμής ήταν εικονική. Περισσότερα

Γερμανική σκιά στην «ειδική» επιτήρηση

Σχολιάστε

Του Γιάννη Κιμπουρόπουλου

Τον Απρίλιο, με το ντεμπούτο της νέας κυβέρνησης στο Βερολίνο, θα κριθούν το χρέος, το σχήμα της μεταμνημονιακής επιτροπεία, αλλά και το μέλλον της Ευρωζώνης

Το «κουτί της Πανδώρας» για το οποίο κάναμε λόγο στο προηγούμενο φύλλο του Δρόμου απελευθέρωσε περισσότερες ανεξέλεγκτες δυνάμεις απ’ όσες υπολογίζαμε. Στο συντριπτικό για τα «συστημικά» κόμματα αποτέλεσμα των ιταλικών εκλογών και στον εμπορικό πόλεμο που κήρυξε ο Τραμπ προστέθηκαν η οριστικοποίηση της συμφωνίας για μεγάλο συνασπισμό στη Γερμανία, η αρχή του τέλους της «έκτακτης» πολιτικής της ΕΚΤ και η δημόσια εμφάνιση της «συμμαχίας των Βορείων», οκτώ χωρών της Ε.Ε., κατά των προτάσεων Μακρόν για μεταρρύθμιση της Ευρωζώνης. Τα τρία τελευταία είναι απολύτως αλληλένδετα, μιας και καταδεικνύουν ότι η γερμανική ελίτ, με την από κοινού στήριξη χριστιανοδημοκρατών και σοσιαλδημοκρατών, έπειτα από πολύμηνη αδράνεια, επανενεργοποιείται στα κεντρικά ζητήματα της ευρωπαϊκής πολιτικής και επανέρχεται στις πάγιες θέσεις της. Δεν θέλει πολύ φαντασία για να υποθέσει κανείς ότι αυτή η εξέλιξη, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, θα επηρεάσει την «καθαρή» ή «βρόμικη» έξοδο από το τρίτο μνημόνιο.

Ο επόμενος μήνας επιφυλάσσει πυκνότερες εξελίξεις και αποκαλύψεις αληθινών προθέσεων. Όχι μόνο για το θέμα του ελληνικού χρέους, αλλά και για το «ειδικό» σχήμα μεταμνημονιακής επιτήρησης και για τη συνολική «μεταρρύθμιση» της Ευρωζώνης. Μέχρι να αποσαφηνιστεί το τοπίο, η κυβέρνηση οφείλει απλώς να «μπαζώνει» προαπαιτούμενα, ώστε να εκπληρώσει και τα 88 της τέταρτης αξιολόγησης, και ρευστότητα για το περίφημο μαξιλάρι ασφαλείας των 19-20 δισ. ευρώ

Περισσότερα

Οι μυστικές διαδρομές νεοναζί-«υπηρεσιών»

Σχολιάστε

Γράμμα από Γερμανία

 Άνια Κλάιν, συντάκτρια περιοδικού re:volt

 Η βόμβα του Ντίσελντορφ, 18 χρόνια μετά

Τον Ιούλιο του 2000, μία βόμβα εξερράγη στον σιδηροδρομικό σταθμό Ντίσελντοφ-Βέρχαν. Δέκα άνθρωποι τραυματίστηκαν, ενώ μία έγκυος έχασε το αγέννητο παιδί της. Τα θύματα προέρχονταν από την ανατολική Ευρώπη, κάποια ήταν εβραϊκής καταγωγής. Έκαναν μάθημα γερμανικών στην ίδια σχολή και μετά συνήθιζαν να πηγαίνουν μαζί στον σταθμό, την ίδια ώρα κάθε εβδομάδα. Όλα έδειχναν ότι επρόκειτο για μία ρατσιστική επίθεση με συγκεκριμένη στόχευση. Για χρόνια, όμως, η επίλυσή της είχε χαρακτηριστεί αδύνατη. Περισσότερα

Το σύστημα Target2

Σχολιάστε

Πλεονάσματα και ελλείμματα χωρών-μελών στο σύστημα Target2 σε σχέση με το ΑΕΠ τους

Στο κλείσιμο του χτεσινού σημειώματος είπαμε πως τα πλεονάσματα της Γερμανίας συνιστούν λόγο ανησυχίας για τις χρηματαγορές. Επίσης, είπαμε πως για να κατανοήσουμε το πώς και το γιατί αυτής της αποστροφής, πρέπει να κατανοήσουμε πρώτα το σύστημα Target2. Πληροφορίες για το Target2 μπορεί να βρει κάθε ενδιαφερόμενος σε πολλούς ιστοτόπους, όπως π.χ. της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της Τράπεζας της Ελλάδος κλπ. Όμως, επειδή πολύ αμφιβάλλω ως προς το αν και πόσα θα καταλάβουν οι μη μυημένοι, ας επιχειρήσουμε εδώ να προσεγγίσουμε το θέμα χρησιμοποιώντας όσο το δυνατόν πιο απλή γλώσσα.

Κατ’ αρχάς, να πούμε ότι Τarget σημαίνει Transeuropean Automated Realtime Gross settlement Express Transfer system. Δεν ξέρω πόσο κατανοητό είναι αυτό αλλά ας πούμε ότι μιλάμε για ένα σύστημα αυτόματου συμψηφισμού των πληρωμών μεταξύ των χωρών τής ευρωζώνης. Το Target2 αποτελεί εξέλιξη του πρώτου Target, το οποίο αντικατέστησε σταδιακά από το 2007, ενώ σ’ αυτό συμμετέχουν και χώρες εκτός της ευρωζώνης, όπως η Βουλγαρία, η Δανία, η Λιθουανία, η Πολωνία και η Ρουμανία. Κι επειδή δεν έχω πειστεί ότι καταλάβατε, ας χρησιμοποιήσω καλύτερα ένα παράδειγμα Περισσότερα

Για γέλια και για κλάματα

Σχολιάστε

Η συνεχιζόμενη αστάθεια στο πάλαι ποτέ προπύργιο της πολιτικής σταθερότητας, τη Γερμανία, εξακολουθεί να προκαλεί θύματα μεταξύ του πολιτικού προσωπικού. Κι αυτό παρά την καταρχήν συμφωνία μεταξύ Χριστιανοδημοκρατών/CDU, Βαυαρών/CSU και Σοσιαλδημοκρατών/SPD για την ανανέωση του Μεγάλου Συνασπισμού*. Πέρα από την ίδια την καγκελάριο Μέρκελ (της οποίας το μέλλον κάθε άλλο παρά προδιαγράφεται λαμπρό, καθώς πολλοί θεωρούν ότι εξαντλεί γοργά πλέον τη χρησιμότητά της), αυτήν την εβδομάδα πλήρωσε για τα καλά τη νύφη ο έτερος πρωτεργάτης της συμφωνίας: ο Μάρτιν Σουλτς. Θεωρώντας αυτονόητο ότι θα αναλάβει το ΥΠΕΞ, ο Σουλτς προκάλεσε καταρχήν την οργίλη αντίδραση του σημερινού υπηρεσιακού ΥΠΕΞ και «συντρόφου» του, του Ζίγκμαρ Γκάμπριελ, ο οποίος θεώρησε ότι πετιέται σαν στυμμένη λεμονόκουπα. Περισσότερα

Παλιός γνώριμος του μεγάλου συνασπισμού ο νέος «τσάρος» της Γερμανίας

1 σχόλιο

Του Λεωνίδα Βατικιώτη

Μπορεί το 2018 να επιφύλασσε την απογείωση στην πολιτική καριέρα του πρωθυπουργού του Αμβούργου, Όλαφ Σολτς, με την επιλογή του στη θέση του υπουργού Οικονομικών, οι βάσεις ωστόσο για να κόψει το νήμα στις 7 Φεβρουαρίου τέθηκαν ένα χρόνο πριν: το 2017.

Τότε ήταν που το όνομά του ακούστηκε στην κούρσα διαδοχής του σοσιαλδημοκρατικού κόμματος από κοινού με τον πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, και σε αντιπαράθεση με τον αντι-καγκελάριο Σίγκμαρ Γκάμπριελ. Όσο κι αν η συνέχεια ήταν γνωστή, με τον Μάρτιν Σουλτς να κερδίζει το χρίσμα και να καλείται στη συνέχεια στα πάτρια εδάφη να σώσει τη χαμένη τιμή του SPD, και το αποτέλεσμα των σοσιαλδημοκρατών στις εκλογές του Σεπτεμβρίου δεδομένο, καθώς το πρόβλημα του κόμματος δεν ήταν ο ηγέτης αλλά η ταύτιση του κόμματος με τη Δεξιά, αν κάτι δεν ήταν εύκολα προβλέψιμο ήταν η αμφισβήτηση του Μάρτιν Σουλτς από τον Όλαφ Σολτς, την επόμενη των εκλογών. Δείχνοντας τις πολιτικές του φιλοδοξίες έδωσε στη δημοσιότητα ένα κείμενο με τίτλο «Καμία συγγνώμη! Απαντήστε σε νέες ερωτήσεις για το μέλλον! Καθαρές Αρχές!». Κι αν κάποιος υπέθετε ότι οι καθαρές αρχές υπονοούν μια επιστροφή στις ρίζες της σοσιαλδημοκρατίας, δηλαδή τις κοινωνικές παροχές και το κράτος πρόνοιας διαψεύστηκε. Περισσότερα

Οι Γερμανοί ξανάρχονται;

Σχολιάστε

Φωτογραφία: AP

Του Γιώργου Αναστασίου

Ανακούφιση στις ελίτ από τη συμφωνία Μέρκελ-Σουλτς

Μετά από τέσσερις ολόκληρες μήνες, οι διαπραγματεύσεις για το σχηματισμό νέας ομοσπονδιακής κυβέρνησης κατέληξαν την Τετάρτη σε μια συμφωνία που φιλοδοξεί να τερματίσει μια πρωτοφανή, για τα γερμανικά δεδομένα, περίοδο πολιτικής αστάθειας. Η Άνγκελα Μέρκελ και οι Βαυαροί σύμμαχοί της έδωσαν γη και ύδωρ στους Σοσιαλδημοκράτες του Σουλτς ώστε να συνεχιστεί ο Μεγάλος Συνασπισμός. Και φυσικά οι υποχωρήσεις τους δεν αφορούσαν κυρίως αυτά που οι Σοσιαλδημοκράτες προέβαλαν ως «αξιακά ζητήματα», δηλαδή την επανένωση οικογενειών προσφύγων κ.λπ. Η Μέρκελ γνωρίζει ότι δεν είναι τέτοια ανθρωπιστικά θέματα που μπορούν πραγματικά να κάμψουν τις επιφυλάξεις του σοσιαλδημοκρατικού μηχανισμού…

Έτσι, αναγκάστηκε να προσφέρει στον Σουλτς όχι μόνο το ΥΠΕΞ (το οποίο θα αναλάβει ο ίδιος) αλλά και το υπουργείο-φόβητρο όλης της Ε.Ε.: το Οικονομικών – στο οποίο «διέπρεψε» ο Σόιμπλε και μέχρι την προηγούμενη εβδομάδα οι Χριστιανοδημοκράτες το θεωρούσαν αυτοδικαίως δικό τους. Αυτό θα το αναλάβει ο Όλαφ Σολτς, εκ των αντιπροέδρων του SPD και δήμαρχος Αμβούργου, που φυσικά ανήκει στην ανοιχτά νεοφιλελεύθερη πτέρυγα των Σοσιαλδημοκρατών. Παρ’ όλα αυτά, η προοπτική χαιρετίζεται με ενθουσιασμό από τη Γαλλία και τις Βρυξέλλες, καθώς αναμένεται ότι με αυτόν στο Υπουργείο Οικονομικών η Γερμανία θα ασκήσει μια πολιτική λιγότερο αυστηρή από αυτήν του Σόιμπλε. Περισσότερα

Πέρασε και δεν τους άγγιξε (ο Διαφωτισμός)

Σχολιάστε

https://www.e-dromos.gr/wp-content/uploads/2018/02/vw.jpeg

Η γερμανική αυτοκινητοβιομηχανία βρίσκεται πάλι στην επικαιρότητα – και αιτία δεν είναι, ούτε αυτή τη φορά, η (αμφισβητούμενη πλέον) ποιότητα των προϊόντων της. Μετά το τεράστιο και κοστοβόρο σκάνδαλο των «πειραγμένων» λογισμικών τα οποία έκρυβαν τους πραγματικούς ρύπους που προκαλούν τα αυτοκίνητα της Volkswagen, στην αποκάλυψη του οποίου πρωτοστάτησαν βεβαίως οι Βορειοαμερικανοί ανταγωνιστές, τώρα γίνεται παγκοσμίως γνωστό ότι το καμάρι της Γερμανίας έκανε πειράματα ακόμη και σε ανθρώπους. Δηλαδή οι Γερμανοί βιομήχανοι αποδεικνύονται ξανά όχι μόνο κοινοί απατεώνες, αλλά και εγκληματίες δίχως αναστολές. Περισσότερα

Γερμανία: Πειράματα σε ανθρώπους με ρύπους οχημάτων

Σχολιάστε

Πειράματα σε ανθρώπους, που είχαν αναγκαστεί να εισπνεύσουν διοξείδιο του αζώτου – τοξικό αέριο που περιέχεται στις εκπομπές των εξατμίσεων αυτοκινήτων – είχε παραγγείλει ερευνητικός οργανισμός ο οποίος χρηματοδοτείτο από γερμανικές αυτοκινητοβιομηχανίες, αποκαλύπτει η εφημερίδα Stuttgarter Zeitung.

Τα πειράματα έγιναν στο πλαίσιο έρευνας που είχε παραγγείλει ο Ευρωπαϊκός Ομιλος Ερευνας για το Περιβάλλον και την Υγεία στον Τομέα των Μεταφορών (EUGT).

Το πρακτορείο ειδήσεων Reuters τονίζει ότι δεν ήταν σε θέση να επιβεβαιώσει άμεσα τα στοιχεία αυτής της έρευνας. Δεν ήταν διαθέσιμος κάποιος εκπρόσωπος του EUGT – που έκλεισε πέρυσι – για να σχολιάσει το δημοσίευμα.

Ο όμιλος αυτός χρηματοδοτείτο από τις γερμανικές αυτοκινητοβιομηχανίες Volkswagen, Daimler και BMW. Ο σκοπός και τα αποτελέσματα των πειραμάτων δεν έχουν αποσαφηνιστεί. Περισσότερα

Παρελθόν οι ευρείες λαϊκές συναινέσεις στην Ευρώπη

Σχολιάστε

https://www.e-dromos.gr/wp-content/uploads/2018/01/karekles.jpeg

Του Ερρίκου Φινάλη

Εκεί πρέπει να αναζητηθεί μία από τις βασικές αιτίες της παρατεταμένης αστάθειας

Στη μνημειώδη τριλογία επιστημονικής φαντασίας «Θεμέλιο» ο Ισαάκ Ασίμοφ περιγράφει έναν κόσμο, τη Γαλαξιακή Αυτοκρατορία, που βαδίζει προς την οριστική παρακμή της – αλλά οι ηγέτες της δεν το υποψιάζονται καν. Όταν ο οραματιστής επιστήμονας Χάρι Σέλντον προσπαθεί να τους ανοίξει τα μάτια, αντιμετωπίζεται ως εχθρικό στοιχείο. Καταφέρνει όμως να τους πείσει ότι, αν δεν αντιδράσουν, θα ακολουθήσει μια ατέλειωτη περίοδος σκότους και βαρβαρότητας. Κι έτσι, μαζί με τους πιο φωτισμένους επιστήμονες και διανοούμενους, μεταφέρεται σε έναν απομακρυσμένο πλανήτη. Εκεί προσπαθούν να οικοδομήσουν ένα νέο πολιτισμό, ικανό να προσφέρει ελπίδα στη σκοτεινή εποχή που έρχεται, ενώ η Αυτοκρατορία καταρρέει.

Σήμερα, στον πραγματικό κόσμο μας, η Δύση δύει (και δεν υπάρχει καν η δυνατότητα διαφυγής σε κάποιον μακρινό πλανήτη…). Οι δε ηγεσίες της μοιάζουν χαωμένες και ασταθείς: βλέπουν τον ήλιο να βασιλεύει, αλλά δεν συμφωνούν ούτε καν μεταξύ τους στο πώς θα ανακόψουν αυτήν την πορεία. Για την ακρίβεια, αρνούνται να δουν τις αιτίες της σημερινής κατάστασης και της διευρυμένης δυσαρέσκειας, που δεν είναι άλλες από τις πολιτικές τους – πολιτικές εξαθλίωσης, καταλήστευσης και εξανδραποδισμού δισεκατομμυρίων ανθρώπων προς όφελος μιας αριθμητικά μικροσκοπικής παγκόσμιας ελίτ. Ακόμη κι ο μεταξύ τους καβγάς αφορά το πώς θα συνεχίσουν να επιβάλλουν αυτές τις «μοναδικές δυνατές» πολιτικές – και το ποιοι από αυτούς θα εξακολουθήσουν να είναι κυρίαρχοι και κερδισμένοι. Περισσότερα

Να προσέχετε τι εύχεστε… για τη Γερμανία

Σχολιάστε

Του Γιάννη Κιμπουρόπουλου

Η κατ’ αρχήν συμφωνία για μεγάλο συνασπισμό φωτογραφίζει αδρά τις γερμανικές προθέσεις για τη διακυβέρνηση της Ευρωζώνης και τη μεταμνημονιακή επιτήρηση της Ελλάδας

Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ, έχοντας ανοίξει το παράλληλο μέτωπο της ονομασίας της FYROM και με τη φιλοδοξία μιας «εθνικής επιτυχίας» σ’ αυτήν την ατελέσφορη, σχεδόν τριακονταετή σκιαμαχία, αισιοδοξεί ότι στις 22 Ιανουαρίου θα κλείσει ήρεμα η τρίτη αξιολόγηση, για ν’ ανοίξει η τέταρτη και τελευταία των μνημονίων. Προϋπόθεση είναι να διατηρηθεί αδιασάλευτη η συγκυρία που επικρατεί μεταξύ των εταίρων στην Ευρωζώνη και η πολιτική τους βούληση για ελληνικό happy end. Και κεντρικό στοιχείο αυτής της συγκυρίας είναι να σταθεροποιηθεί η σχετική βούληση της γερμανικής ελίτ. Εξ ου και ανοιχτή παρότρυνση του πρωθυπουργού και κορυφαίων υπουργών της ελληνικής κυβέρνησης προς την ηγεσία του SPD «να μην αφήσουν να πάει χαμένη η ευκαιρία σχηματισμού μεγάλου συνασπισμού». Προς όφελος της σταθερότητας στην Ευρώπη, όπως δημοσίως επιχειρηματολόγησαν κυβερνητικά στελέχη, και προς όφελος του καθυστερημένου ελληνικού success story, όπως υπόρρητα εννοείται. Περισσότερα

Γερμανική πειθαρχία

Σχολιάστε

https://www.e-dromos.gr/wp-content/uploads/2018/01/germany-e1515580928433.png

Ξεκινά ο νέος γύρος διερευνητικών επαφών μεταξύ των Χριστιανοδημοκρατών της Μέρκελ, των Βαυαρών συμμάχων της και των Σοσιαλδημοκρατών για το σχηματισμό κυβέρνησης Μεγάλου Συνασπισμού στη Γερμανία, η οποία βιώνει μια πολιτική αστάθεια… νότιου τύπου. Οι τρεις πιθανοί εταίροι έχουν δεσμευτεί να μην διαρρεύσει τίποτα από όσα διαμειφθούν, ώστε να μην υπάρχει πίεση στους διαπραγματευτές, δεδομένης της «λεπτότητας» του παζαριού. Όλοι υποσχέθηκαν να τιμήσουν την περίφημη γερμανική πειθαρχία κρατώντας κλειστό το στόμα τους. Όμως τα γερμανικά ΜΜΕ αμφιβάλλουν ότι δεν έχει ξεφτίσει κι αυτή, μαζί με τη δυνατότητα του γερμανικού πολιτικού κατεστημένου να δίνει τις «απαιτούμενες» λύσεις και (πολύ περισσότερο) να συνεχίσει δίχως αμφισβητήσεις την ηγεμονία του στην Ε.Ε. Πράγματι, η άσκηση αποδεικνύεται δύσκολη, δεδομένου ότι τουλάχιστον μία από τις τρεις πλευρές θα πρέπει να θυσιαστεί για να επιτευχθεί αυτό που όλο και πιο ανυπόμονα απαιτούν και αναμένουν τα συστημικά κέντρα. Περισσότερα

Η «ανθηρή» Ε.Ε. σε δίνη πολιτικών αδιεξόδων

Σχολιάστε

του Γιάννη Κιμπουρόπουλου

Παρά την εικονική μακροοικονομική της ευημερία, αντιμετωπίζει πρωτοφανές κενό ηγεμονίας – Η γερμανική ακυβερνησία και η νομιμοποίηση της ακροδεξιάς

Υποτίθεται ότι η Ε.Ε. βρίσκεται στα καλύτερά της εδώ και μια δεκαετία. Οι βασικοί μακροοικονομικοί της δείκτες προβάλλονται ως αδιάσειστες αποδείξεις ότι έχει αφήσει οριστικά πίσω της την κρίση. Η ευρω-αισιοδοξία έχει παρασύρει και την ελληνική «εξαίρεση», προεξοφλώντας την ήρεμη ολοκλήρωση της μνημονιακής προσαρμογής. Πολλοί αναλυτές της διεθνούς οικονομικής πραγματικότητας, νεοφιλελεύθεροι ή όψιμοι νεοκεϊνσιανοί, οι οποίοι ανησυχούν για το γεγονός ότι, ενώ η οικονομία «τρέχει» με σχετική παγκόσμια ομοιομορφία, ταυτόχρονα απειλείται από γεωπολιτικούς παράγοντες και από πολυδιάσπαση και κενό ηγεσίας στη Δύση, τολμούν να βλέπουν την Ε.Ε. ως πυλώνα σταθερότητας και ακουμπούν σ’ αυτήν τις ελπίδες υπεράσπισης της φιλελεύθερης τάξης πραγμάτων.

Το ευρωπαϊκό οικοδόμημα ακροβατεί σε τέλμα πολιτικής ασάφειας. Οπωσδήποτε το ενδεχόμενο «μεγάλου συνασπισμού» στη Γερμανία θα διαμορφώσει ένα πλαίσιο συμβιβασμών. Αλλά η αβεβαιότητα μπορεί να τροφοδοτηθεί εκ νέου τον Μάρτιο, στις ιταλικές εκλογές, όπου το απρόβλεπτο «Κίνημα των 5 αστέρων» προηγείται στις δημοσκοπήσεις. Οι ενέσεις μακροοικονομικής αισιοδοξίας στην Ε.Ε. μπορεί να αποδειχθούν ανεπαρκείς για να αποτρέψουν μια ανακύκλωση της κρίσης από πολιτικές και γεωπολιτικές σφήνες

Περισσότερα

Κόκκινο πανί για τους Αμερικανούς ο Nord Stream 2

Σχολιάστε

Tου Λεωνίδα Βατικιώτη

Πολλές και καθόλου αμελητέες είναι οι επιπτώσεις από τη στροφή 180 μοιρών των Γερμανών Σοσιαλδημοκρατών σε ό,τι αφορά τη στάση τους απέναντι σε μια κυβέρνηση συνεργασίας με τους Χριστιανοδημοκράτες.

Η σχεδόν βέβαιη επανάληψη του μεγάλου συνασπισμού, μετά το ναυάγιο των διαπραγματεύσεων της Δεξιάς με τους Φιλελεύθερους και τους Πράσινους, αφήνει για το απώτερο μέλλον τις σαρωτικές αλλαγές που απαιτούσαν οι επίδοξοι σύμμαχοι της Μέρκελ στο ζήτημα της οικονομικής πολιτικής, των σχέσεων με τις Βρυξέλλες και μεταξύ πολλών άλλων στο ζήτημα του αγωγού μεταφοράς από τη Ρωσία φυσικού αερίου, ονόματι Nord Stream (Βόρειο Ρεύμα) 2. Ένα θέμα που είχε διχάσει όσο ελάχιστα άλλα την Ευρωπαϊκή Ένωση, με τις ΗΠΑ να αναμιγνύονται σε προκλητικό βαθμό, αφήνοντας κατά μέρους τα προσχήματα.

Η Γερμανία επενδύοντας στη μακροπρόθεσμη ενεργειακή ασφάλεια όχι μόνο της ίδιας, αλλά και άλλων ακόμη χωρών της κεντρικής Ευρώπης συμφώνησε με τη Ρωσία στην κατασκευή ενός αγωγού μεταφοράς φυσικού αερίου αξίας 9,5 δισ. ευρώ, μέσω της Βαλτικής θάλασσας. Το στρατηγικής σημασίας αυτό έργο (που θα λειτουργήσει συμπληρωματικά με τον αγωγό Nord Stream 1 μήκους 1.200 χιλιομέτρων που ξεκινάει από το Βάιμποργκ της Ρωσίας και καταλήγει στο Λούμπμιν της Γερμανίας, επίσης μέσω της Βαλτικής) συνάντησε πολύ γρήγορα τα διασταυρωμένα βέλη των πιο διαφορετικών πλευρών, κυρίως από τρεις κατευθύνσεις. Περισσότερα

Εντατικοποιημένος ταξικός πόλεμος

Σχολιάστε

Γιάνης Βαρουφάκης

του Γιάνη Βαρουφάκη

Οι αναλύσεις για τις πολιτικές εξελίξεις παγκοσμίως δίνουν και παίρνουν. Τα φαινόμενα Τραμπ, Brexit, Λεπέν, η κατάρρευση των παραδοσιακών κομμάτων στη Γαλλία, την Ιταλία, ακόμα και τη Γερμανία, αναλύονται και ξανα-αναλύονται με ολοένα πιο περίπλοκα επεξηγηματικά σχήματα.

Είναι ως εάν να καταβάλλεται φιλότιμη προσπάθεια ώστε να μη μιλάμε για τον προφανή λόγο και το οφθαλμοφανές αίτιο της καθίζησης του πολιτικού Κέντρου: τον ταξικό πόλεμο που έχει εξαπολυθεί εναντίον της εργατικής τάξης και των πιο αδύναμων πολιτών!

Στη σημερινή Βρετανία πάνω από 40% των οικογενειών αδυνατούν να βάλουν φαγητό στο τραπέζι χωρίς να χρησιμοποιήσουν πανάκριβες πιστωτικές κάρτες ή να καταφύγουν σε κοινωνικά συσσίτια προσφερόμενα από φιλανθρωπικές οργανώσεις. Περισσότερα

Ζήσε… Μάρτη μου να φας τριφύλλι

Σχολιάστε

https://www.e-dromos.gr/wp-content/uploads/2017/12/%CE%B3%CE%B5%CF%81%CE%BC%CE%B1%CE%BD%CE%B9%CE%BA%CE%B5%CF%82-%CE%B5%CE%BA%CE%BB%CE%BF%CE%B3%CE%B5%CF%82.jpg

του Ερρίκου Φινάλη

Πολιτική κρίση και αστάθεια συνεχίζονται στη Γερμανία

Ο Μάικ Μέρινγκ, εκ των ηγετών του Χριστιανοδημοκρατικού Κόμματος της Μέρκελ (CDU), ζήτησε χθες από τους Σοσιαλδημοκράτες του Σουλτς (SPD) να επισπεύσουν τη λήψη απόφασης για το αν θα συμμετάσχουν ή όχι σε νέο «Μεγάλο Συνασπισμό». Παραδέχτηκε όμως ότι το πιθανότερο, εάν βέβαια υπάρξει μια καταρχήν θετική απάντηση από πλευράς του SPD, είναι οι επίσημες διαπραγματεύσεις να ξεκινήσουν μετά την Πρωτοχρονιά. Και, υπό την προϋπόθεση ότι θα ευοδωθούν, προέβλεψε ότι η νέα ομοσπονδιακή κυβέρνηση θα αναλάβει τα καθήκοντά της τον… Μάρτιο του 2018 – δηλαδή μισό χρόνο μετά τη διεξαγωγή των εκλογών! Μπορεί να φανταστεί κανείς τα οργίλα και απαξιωτικά πρωτοσέλιδα των γερμανικών ΜΜΕ εάν αυτό συνέβαινε σε κάποια «τριτοκοσμική» χώρα του ευρωπαϊκού Νότου… Πέρα όμως από την εύλογη χαιρεκακία που νιώθουν όσοι δεν διάκεινται φιλικά στο κράτος που θέλει να συνεχίσει τη σιδηρά ηγεμονία του επί της ευρωπαϊκής ηπείρου, παραμένει το πρωτοφανές για τα γερμανικά δεδομένα γεγονός της τεράστιας πολιτικής κρίσης και αστάθειας. Περισσότερα

Η Γερμανία παραπατάει αλλά δεν υποκύπτει

Σχολιάστε

https://www.e-dromos.gr/wp-content/uploads/2017/12/merkel.png

Του Αποστόλη Αποστολόπουλου

Η ήττα του κυβερνητικού δίδυμου Μέρκελ – Σουλτς είναι το δεύτερο ισχυρό χτύπημα στην ελίτ που κυβερνάει τον δυτικό κόσμο, μετά την πανωλεθρία της Χίλαρυ Κλίντον, εκλεκτής του συστήματος, από τον Τραμπ. Η ήττα είναι τριπλή: Ηττήθηκαν οι εκπρόσωποι της κυρίαρχης ελίτ στις δυο πιο ανεπτυγμένες και ισχυρές χώρες του δυτικού κόσμου, ΗΠΑ – Γερμανία. Δέχθηκαν πλήγμα η παγκοσμιοποίηση και ο νεοφιλελευθερισμός. Τρίτο και χειρότερο, είναι η αδυναμία των ηγετών τους (Ομπάμα, Κλίντον, Μέρκελ και Σουλτς) να διακρίνουν τα σημάδια της επερχόμενης ήττας. Τέτοια είναι η τύφλωση ώστε ο Ομπάμα στο αποχαιρετιστήριο ταξίδι του στην Ευρώπη ανέθεσε στη Μέρκελ την ηγεσία του δυτικού κόσμου, ανυποψίαστος ότι το βασίλειο ήταν ήδη σάπιο. Τυφλωμένοι από αλαζονεία, οι Άρχοντες θεωρούν τις χώρες και τα κράτη φέουδα που μπορούν να κληροδοτήσουν σε επιλεγμένους διαδόχους και όχι δημοκρατίες με καθοριστική τη λαϊκή ψήφο. Περισσότερα

Η γερμανική ηγεμονία σε αναζήτηση προσανατολισμού

Σχολιάστε

Η γερμανική ηγεμονία σε αναζήτηση προσανατολισμού

του Παύλου Δερμενάκη

Η αδυναμία σχηματισμού κυβέρνησης στη Γερμανία δεν είναι απλά απότοκο ενός «περίεργου» εκλογικού αποτελέσματος. Αν ήταν έτσι θα είχε βρεθεί λύση, όπως άλλωστε γινόταν μέχρι τώρα. Είναι αποτέλεσμα των προκλήσεων που αντιμετωπίζει το Βερολίνο, αλλά και ολόκληρο το ευρωσύστημα, σχετικά με τον προσανατολισμό τους απέναντι στην διοίκηση Τραμπ αλλά και σε ότι αφορά το μέλλον της παγκοσμιοποίησης.

Παραλυσία και κλυδωνισμοί στην Ε.Ε. από το κυβερνητικό ναυάγιο στο Βερολίνο

Το γερμανικό κυβερνητικό αδιέξοδο έρχεται σε μια στιγμή που η ίδια η Γερμανία και ολόκληρο το ευρωπαϊκό οικοδόμημα βρίσκονται μπροστά στην αναζήτηση κρίσιμων προσανατολισμών μετά από μια μακρά περίοδο συνεχών αναταράξεων. Στην άμεση επικαιρότητα, χωρίς την άνεση μακροχρόνιων αναβολών, βρίσκονται ερωτήματα σχετικά με τη στάση της Ε.Ε. απέναντι στους γεωπολιτικούς και οικονομικούς προσανατολισμούς της διοίκησης Τραμπ αλλά και της ευρωπαϊκής απάντησης στις εξαγγελίες και μεθοδεύσεις του Κινέζου προέδρου Ξι σχετικά με το μέλλον της παγκοσμιοποίησης. Και οι δύο προκλήσεις απαιτούν έναν νέο και σοβαρό σχεδιασμό από το γερμανικό διευθυντήριο και συνακόλουθα μια νέα αρχιτεκτονική για την Ε.Ε. Περισσότερα

Γερμανικό κυβερνητικό αλαλούμ για τα μάτια Μπάγιερ και Μονσάντο

Σχολιάστε

Διάδρομοι Βρυξελλών

Ο Γερμανός Υπουργός Γεωργίας, Christian Schmidt

Του Γιώργου Βασσάλου – Βρυξέλλες

Κάτι που δε θυμόμαστε να έχει ξανασυμβεί, συνέβη προχθές (27/9) στις Βρυξέλλες. Υπουργός ενός κράτους αποφάσισε μόνος του τί θα ψηφίσει μη σεβόμενος τις οδηγίες της κυβέρνησής του. Δεν έγινε από κάποιο από τα πολλά κράτη που η ΕΕ αντιμετωπίζει σαν εσωτερικές μπανανίες, αλλά από τη «χώρα μοντέλο» που αρέσκεται να δίνει μαθήματα «σταθερότητας» και «υπευθυνότητας» σε όλους: τη Γερμανία.

Μια νιοστή ψηφοφορία λάμβανε χώρα πάνω σε ένα ζήτημα οπού για δύο χρόνια η απαιτούμενη ενισχυμένη πλειοψηφία δε μπορούσε να επιτευχθεί: την επανέγκριση της γλυφοσάτης, βασικού συστατικού του ζιζανιοκτόνου της Μονσάντο Round Up, της οποίας η 15ετής άδεια έληγε σε λίγες βδομάδες.

Το 2015, ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας έκρινε τη γλυφοσάτη «πιθανότατα καρκινογόνα». Τα ευρωπαϊκά κράτη ξοδεύουν περιουσίες για την αγορά αντικαρκινικών φαρμάκων από τις μεγάλες φαρμακευτικές, αλλά δεν δείχνουν ιδιαίτερο ενθουσιασμό για τη λήψη μέτρων πρόληψης του καρκίνου. Η ευρωπαϊκή αρχή διατροφικής ασφάλειας, ΕFSA, έκρινε τη γλυφοσάτη ακίνδυνη παρουσιάζοντας μια μελέτη της οποίας τα βασικά σημεία είχε αντιγράψει από το λόμπι «Glyphosate Task Force» του οποίου ηγείται η Μονσάντο. Περισσότερα

Η Γερμανία σε κλίμα… Νότου

Σχολιάστε

Η Γερμανία σε κλίμα… Νότου

Του Ερρίκου Φινάλη

Συνεχίζεται η πολιτική αστάθεια, με τη Μέρκελ να αγκομαχά

Όσοι εξεπλάγησαν με την «πρωτοφανή» πολιτική αστάθεια στο κράτος που φιλοδοξεί να παραμείνει Επικυρίαρχος μιας Ευρώπης αλληλοσπαρασσόμενης και σε βαθιά, διαρκή κρίση, μάλλον είχαν ξεχάσει μια λεπτομέρεια. Κι αυτή είναι η δίχως προηγούμενο εκλογική κατρακύλα των δύο πάλαι ποτέ κραταιών κομμάτων της Γερμανίας: οι Χριστιανοδημοκράτες δεν πήραν ούτε μία στις τρεις έγκυρες ψήφους, ενώ οι Σοσιαλδημοκράτες «πέτυχαν» το χαμηλότερο ποσοστό τους εδώ κι έναν… αιώνα. Εξαιτίας αυτής της αποτυχίας, καταρχήν της ίδιας της παιδονόμου της Ε.Ε. Μέρκελ, φτάσαμε στο «πρωτοφανές» που στην πραγματικότητα ήταν πασιφανές αλλά ξορκιζόταν. Δηλαδή την επιβεβαίωση της δυσαρέσκειας και της αστάθειας ακόμη και στα κέντρα του ιμπεριαλισμού (η Γερμανία δεν είναι η μόνη περίπτωση) και την πιθανότητα επανάληψης των εκλογών στο κράτος που κουνούσε δασκαλίστικα το δάχτυλο στον «ανεύθυνο» Νότο.

Κι όλα αυτά σε μια Γερμανία που, υπό το στιβαρό δίδυμο Μέρκελ-Σόιμπλε (και με την πλήρη στήριξη των Σοσιαλδημοκρατών), ήταν η μόνη κερδισμένη από την κρίση των τελευταίων χρόνων και την καταλήστευση του Νότου, με υψηλούς ρυθμούς ανάπτυξης και ελάχιστη ανεργία. Από εκεί ορμώμενη όλο και πιο ακομπλεξάριστα διεκδικεί το «ιστορικό δικαίωμα» του γερμανικού εθνικισμού να έχει το πάνω χέρι. Η εντυπωσιακή εισβολή της ακροδεξιάς AfD στην Μπούντεσταγκ δεν είναι, εξάλλου, η μοναδική έκφραση αυτής της πεποίθησης. Αυτή η… ειδυλλιακή εικόνα κρύβει, βέβαια, μια άλλη πραγματικότητα: τη διαρκή φτωχοποίηση των «κατώτερων» στρωμάτων και την πλήρη ανατίναξη του όποιου κοινωνικού συμβολαίου. Μια πλούσια χώρα που ταυτόχρονα έχει παράξει 1 εκατομμύριο άστεγους και 13 εκατομμύρια νεόπτωχους, ενώ δίνει σε κάθε δεύτερο συνταξιούχο μια σύνταξη κάτω των 800 ευρώ, δεν μπορεί να τη διαχειρίζεται απρόσκοπτα ούτε μια παιδονόμος της κλάσης της Μέρκελ. Εξ ου και ο τωρινός πανικός των ευρωπαϊκών ελίτ που θεωρούσαν ότι η Μέρκελ καταφέρνει να τακτοποιεί τα πάντα, εντός και εκτός συνόρων. Ενώ τώρα έφτασε να παλεύει για την πολιτική της επιβίωση… Περισσότερα

Η Ευρώπη του κεφαλαίου τιμά τα δικά της παιδιά

Σχολιάστε

Μοιάζει ειρωνία, αλλά είναι αληθινό. Ο πρωθυπουργός «μας», μπροστά στη δυσκολία που αντιμετωπίζουν τα κόμματα της Γερμανίας να σχηματίσουν κυβέρνηση, έσπευσε να τους δώσει χείρα βοηθείας. Επικοινώνησε, έτσι, με τον επικεφαλής των σοσιαλδημοκρατών Σουλτς και του συνέστησε να ξεχάσει ό,τι έλεγε μέχρι προχθές και να συμμετάσχει σε μια νέα κυβέρνηση «μεγάλου συνασπισμού» με τη Μέρκελ και τους χριστιανοδημοκράτες — έστω κι αν αυτό ισοδυναμεί με πολιτική αυτοκτονία. Περισσότερα

Γερμανία: Η κρίση λυγίζει και τη «σιδηρά καγκελάριο»

Σχολιάστε

του Γιώργου Παυλόπουλου

Οι περισσότεροι πιθανότατα θα θυμούνται ότι ο Ομπάμα, λίγο πριν παραδώσει τα ηνία της αμερικανικής υπερδύναμης στον Τραμπ, είχε ουσιαστικά χρίσει τη Μέρκελ διάδοχό του στην ηγεσία του «δυτικού κόσμου». Τότε, δηλαδή στα τέλη του 2016, όλα έμοιαζαν να δικαιολογούν την επιλογή του, αφού κανείς δεν τολμούσε να αμφισβητήσει ανοιχτά τον τίτλο που έφερε, της «σιδηράς καγκελαρίου», ενώ παράλληλα υπήρχε η βεβαιότητα ότι θα παραμείνει καγκελάριος τουλάχιστον για μία ακόμη τετραετία, έως το τέλος του 2021. Ελάχιστοι προέβαλαν σοβαρές ενστάσεις σε αυτό, ούτε καν εκείνοι που είχαν διαπιστώσει τις ρωγμές οι οποίες είχαν δημιουργηθεί στα δεξιά του πολιτικού σκηνικού και της κοινωνίας της Γερμανίας, εξαιτίας της διαχείρισης του προσφυγικού, από όσους τη θεωρούσαν πολύ …ήπια και χαλαρή. Περισσότερα

Older Entries