Αρχική

Ευρωπαϊκές ουρές

Σχολιάστε

Μπορεί η, ας πούμε, υπ.εξ. της ε.ε. Federica Mogherini να ήταν “αυστηρή” απέναντι στο ψόφιο κουνάβι σε ότι αφορά την συμφωνία 5+1 για το πυρηνικό πρόγραμμα του ιράν. Αλλά στα μέτωπα που ανοίγει η “νέα αμερικανική στρατηγική”, δηλαδή το πυραυλικό του πρόγραμμα, την “τρομοκρατία”, τις “υποστηριζόμενες απ’ την Τεχεράνη ένοπλες οργανώσεις” και “άλλες κακές συμπεριφορές”, τα ευρωπαϊκά αφεντικά φαίνεται ότι είναι μπόσικα. Το κουβεντιάζουν.

Πόσο θα πλησιάσουν τον αμερικανικό τσαμπουκά; Εξαρτιέται απ’ τις business που έχουν ανοίξει ή σκοπεύουν να ανοίξουν στο ιράν· και απ’ το είδος των εμπορικών / οικονομικών κυρώσεων που θα μηχανευτεί η Ουάσιγκτον. Για παράδειγμα το Παρίσι έχει πολλαπλασιάσει τα deal του μετά την συμφωνία 5+1· το Λονδίνο μάλλον έχει μείνει μακρυά. Και γερμανικές επιχειρήσεις υπέγραψαν πρόσφατα καλές συμφωνίες με την Τεχεράνη. Περισσότερα

Advertisements

Μετέωρο το στοίχημα Macron μετά τις γερμανικές εκλογές

Σχολιάστε

Του Κώστα Ράπτη

Ο ενδιαφερόμενος ξέρει καλύτερα. “Αν αυτή συμμαχήσει με τους Φιλελεύθερους, είμαι νεκρός” φερόταν να εκμυστηρεύεται τις προηγούμενες ημέρες στο περιβάλλον του ο Γάλλος πρόεδρος Emmanuel Macron, σύμφωνα με όσα υποστήριξε μέσω Twitter η καλά ενημερωμένη για τα τεκταινόμενα στο Μέγαρο των Ηλυσίων δημοσιογράφων Isabelle Ory. “Αυτή” είναι βέβαια η Γερμανίδα καγκελάριος Angela Merkel – και η συμμετοχή του FDP στην επόμενη κυβέρνηση είναι πλέον κάτι παραπάνω από βέβαιη.Ο Macron πρόκειται να παρουσιάσει σήμερα Τρίτη αναλυτικά τις προτάσεις του για την αναμόρφωση της ευρωζώνης. Η επιλογή του τόπου υπήρξε επιτυχής από την άποψη των συμβολισμών: ο Γάλλος πρόεδρος θα μιλήσει σε ακροατήριο Ευρωπαίων φοιτητών στη Σορβόννη, το αρχαιότερο και πιο προβεβλημένο πανεπιστήμιο της Γαλλίας. Όμως η επιλογή του χρόνου αποδεικνύεται εκ των υστέρων ολότελα άστοχη, αφού ο ένοικος των Ηλυσίων συμπεριλαμβάνεται κατά έναν τρόπο στους μεγάλους χαμένους των προχθεσινών γερμανικών ομοσπονδιακών βουλευτικών εκλογών.

Ο Γάλλος πρόεδρος παραπλανήθηκε από την διάχυτη πεποίθηση ότι η Angela Merkel όδευε προς εκλογικό περίπατο, αλλά και από την δική του βιασύνη να παρεμβληθεί στις γερμανικές μετεκλογικές διεργασίες, δίνοντας τον κατάλληλο ρυθμό σε μια μεταρρυθμιστική διαδικασία της οποίας θα ήταν ο συνανάδοχος από κοινού με την καγκελάριο.

Ευρύτερα, βέβαια, μπορεί κανείς να πεί ότι παραπλανήθηκε από την υπερτίμηση της οικονομικής και πολιτικής ευρωστίας της Γερμανίας, αλλά και της συνεργασιμότητας της, εκ πρώτης όψεως πάντοτε δεκτικής, Angela Merkel. Περισσότερα

Μην ξεπουλιέστε στους Κινέζους. Θα σας αγοράσουμε εμείς, λένε Γερμανία, Γαλλία, Ιταλία

Σχολιάστε

Του Άρη Χατζηστεφάνου

Η Γαλλία, η Γερμανία και η Ιταλία υποδέχθηκαν με ενθουσιασμό την πρόταση του προέδρου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ζαν Κλοντ Γιούνκερ, να περιοριστεί η δυνατότητα της Κίνας να αγοράζει ευρωπαϊκές επιχειρήσεις σε στρατηγικούς τομείς, όπως οι υποδομές, η υψηλή τεχνολογία και η ενέργεια, μεταδίδει το πρακτορείο Reuters.

Ο Γιούνκερ προτείνει να δοθούν στις ευρωπαϊκές κυβερνήσεις εργαλεία με τα οποία θα μπορούν να μπλοκάρουν τις άμεσες επενδύσεις στην Ευρώπη, ιδιαίτερα εάν αυτές πραγματοποιούνται από κρατικές ή κρατικά επιχορηγούμενες επιχειρήσεις. Περισσότερα

Αλοζανφάν, μόνο οι Γερμανοί θα φάν;

Σχολιάστε

Του Διονύση Ελευθεράτου

Ο Μακρόν «σύμμαχος», ο Μακρόν πλασιέ και το νερό που κυλάει αλλιώς…

Έλα μωρέ, μικροπράγματα… Εντά­ξει, απαγορεύθηκαν οι διαδηλώ­σεις κατά την επίσκεψη του προ­έδρου της χώρας, η οποία φημί­ζεται για την πίστη της στις αρ­χές του κράτους δικαίου (Γαλλία), στη χώρα που διαφημίζεται ως λίκνο της δημοκρατίας (Ελλάδα). Πάρετέ το απόφαση: Πολλές δε­καετίες κράτησε το λίκνισμα, λογικό είναι να πέσουν κάποια στιγμή από την κούνια και τα αστικοδημοκρατικά δικαιώματα. Να ’ταν Βε­νεζουέλα να γίνει θέμα, μέγα. Αλλά εδώ; Δεν τα είπαμε; Όταν λικνίζεται η δημοκρα­τία ζαλίζονται οι αγορές. Με δραμαμί­νες θα δουλεύουν;

Στο κάτω-κάτω αξίζει να διακοπεί για λίγο το λίκνισμα, προς τιμήν του Εμ. Μακρόν. Του «θαυματοποιού» που, ναι μεν στο εσωτερικό της χώ­ρας του βλέπει νωρίς-νωρίς τη δημο­τικότητά του να καταβαραθρώνεται και τη «μεταρρύθμισή» του στα εργασια­κά να απορρίπτεται με «σκορ» 58%- 42% (έρευνα του ινστιτούτου Harris Interactive), αλλά, όλα κι όλα, ένωσε το ελληνικό πολιτικό σύστημα! Περισσότερα

Στην Μέρκελ το είπατε;

Σχολιάστε

Αντιδράσεις έχει προκαλέσει η ομιλία του προέδρου της Γαλλίας, Εμανουέλ Μακρόν, στον λόφο της Πνύκας, αφού είναι ολοφάνερο πως πολύ την γυροφέρνουν την Ακρόπολη οι εταίροι μας -γύρω γύρω την πάνε- και δεν την βλέπω καλά.

Ο Εμανουέλ Μακρόν είπε πως είναι μεγάλο προνόμιο να παίρνει το λόγο στην Πνύκα αλλά κάποιος θα πρέπει να του πει πως αυτό δεν είναι προνόμιο αλλά ύβρις.

Αλλά ποιος να του το πει; Ο Τσίπρας; Ή οι Νεοέλληνες; Περισσότερα

Ο Μακρόν έρχεται…

Σχολιάστε

Του Νίκου Ταυρή

Οι επιδιώξεις του Γάλλου προέδρου για την Ευρώπη και η σημασία του ταξιδιού στην Ελλάδα

Οι προετοιμασίες για την επίσκεψη Μακρόν στην Ελλάδα στις 7, 8 Σεπτέμβρη, έχουν ήδη αρχίσει και σίγουρα το θέμα θα τύχει αρκετής προβολής από τα ΜΜΕ και τους διαμορφωτές της επικαιρότητας.

Η επίσκεψη Μακρόν γίνεται σε μια ιδιαίτερη στιγμή για τα ευρωπαϊκά και ελλαδικά δεδομένα. Καταρχάς, υπάρχει ένα μεσοδιάστημα αναμονής έως τις γερμανικές εκλογές που θα γίνουν στις 24 Σεπτεμβρίου. Όλοι περιμένουν το νέο κυβερνητικό σχήμα που θα προκύψει με απόλυτο φαβορί την Μέρκελ, αλλά αβέβαιη την σύνθεση της νέας κυβέρνησης. Έως τώρα, ο «μεγάλος συνασπισμός» χριστιανοδημοκρατών και σοσιαλιστών υπό την Γερμανίδα καγκελάριο αποτελούσε μια λύση, αλλά ίσως αυτά τροποποιηθούν σχετικά σύντομα.

Ο Μακρόν προσπάθησε τις τελευταίες εβδομάδες να πάρει ορισμένες πρωτοβουλίες και πραγματοποίησε σειρά ταξιδιών σε ευρωπαϊκές χώρες (συνομιλίες με ηγέτες Αυστρίας, Τσεχίας και Σλοβακίας στο Σάλτσμπουργκ, επισκέψεις στη Ρουμανία, τη Βουλγαρία και τώρα στην Ελλάδα). Εμφανίστηκε ως διαμορφωτής της νέας Ευρώπης που πρέπει να προκύψει σε σύντομο διάστημα, ήρθε σε αντιπαράθεση με την Πολωνία, προσπαθεί να αναβαθμίσει το ρόλο της Γαλλίας και να βρει ισορροπίες με την Γερμανία και τις ΗΠΑ. Περισσότερα

Τα πράγματα στην Ευρώπη γίνονται ολοένα και πιο επικίνδυνα

Σχολιάστε

Της Μαρίας Δεναξά

Μέσω της προσωπικής σελίδας της στο Facebook, η Μαρία Δεναξά σχολίασε τις αλλαγές που κυοφορούνται στα εργασικά στη Γαλλία, με φόντο τις ευρύτερες εξελίξεις στην Ευρώπη.

Η καλή δημοσιογράφος τόνισε χαρακτηριστικά τα εξής:

“Για να πάρει το ποτάμι της «ενημέρωσης» την πλήρη εργασιακή απορρύθμιση που οι «Βρυξέλλες» έχουν φιλοτεχνήσει και ο αντιδημοφιλής διαχειριστής Μακρόν θα θέσει σε εφαρμογή με διατάγματα, ανέλαβαν δράση τα ινστιτούτα δημοσκοπήσεων με αντιφατικές δημοσκοπήσεις, ανάλογα τα συμφέροντα και τις πολιτικές αποχρώσεις των ιδιοκτητών τους. Περισσότερα

Ο Μακρόν παρουσιάζει τις αντεργατικές αλλαγές

Σχολιάστε

Αποκαλυπτήρια

Παρά το γεγονός ότι η δημοτικότητά του βρίσκεται σε πτώση ο Εμανουέλ Μακρόν θέλει να κάνει βαθιές και «φιλόδοξες» μεταρρυθμίσεις τόσο στη Γαλλία όσο και την Ε.Ε., μεταξύ των οποίων βρίσκεται η κατάργηση των τελευταίων εργασιακών δικαιωμάτων προς όφελος της εργοδοσίας στη χώρα του μέσω της νέας αντεργατικής νομοθεσίας.

Σήμερα η γαλλική κυβέρνηση αναμένεται να παρουσιάσει τις αλλαγές, οι οποίες θα έρθουν προς ψήφιση στο κοινοβούλιο το Σεπτέμβριο και έχουν αποδοκιμαστεί έντονα τόσο από επιχειρηματικές ομάδες όσο και από τους αριστερούς αντιπάλους της.

Τα νέα μέτρα αναμένεται να περιορίσουν τη δύναμη των συνδικάτων, την αμοιβή αποχώρησης και να επιτρέψουν στα αφεντικά να διαπραγματευτούν όρους και συνθήκες εργασίας απευθείας με τους υπαλλήλους τους. Περισσότερα

Η υπόθεση στο δρόμο της

Σχολιάστε

Αφού «εξουδετερώθηκε» και ο τελευταίος «ύποπτος» (ακριβώς: ύποπτος…) για την σφαγή στη Βαρκελώνη, μπορεί ο κάθε φιλήσυχος πολίτης να ξανα-σιγουρευτεί για την αξιοπιστία του κράτους και των υπηρεσιών του…. Του ισπανικού σε πρώτο χρόνο· και κάθε άλλου παρόμοιου αμέσως μετά.

Για να καταλάβει κανείς το βάθος που πρέπει να έχει αυτή η σιγουριά οφείλουμε να θυμίσουμε κάτι. Στις 18 Μάρτη του 2016 «δέθηκε» στις Βρυξέλλες, στη γειτονιά που έμενε, ο «πιο καταζητούμενος τρομοκράτης» ever στην Eυρώπη, μετά τον “Carlos”…. Το γαλλικό κράτος τον είχε βαφτίσει «εγκέφαλο των επιθέσεων και των σφαγών στο Παρίσι», στις 13 Νοέμβρη του 2015 – και όλες οι αστυνομίες της ευρώπης τον κυνηγούσαν παντού. Ενώ δεν ήταν λίγοι εκείνοι τον έβλεπαν επίσης παντού: να περνάει πότε τα χ σύνορα και πότε τα ψ, να οδηγεί πότε στην μία οτοστράντα της «ζώνης Σέγκεν» και πότε στην άλλη… κλπ κλπ…. Περισσότερα

Κυρώσεις 1+2

Σχολιάστε

Τα «οικονομικά μέτρα» (ποινές, πρόστιμα, απαγορεύσεις, απειλές κλπ) είναι μια μορφή πολέμου. Δεν είμαστε καθόλου βέβαιοι ότι υπήρξαν ποτέ, απ’ το δεύτερο μισό του 20ου αιώνα και μετά, αποτελεσματικά σε σχέση με τους στόχους που έμπαιναν επίσημα. Πότε πότε οι εμπνευστές τους υποστηρίζουν ότι τέτοιου είδους «κυρώσεις» δεν είναι το κυρίως όπλο αλλά ο πυροκροτητής: θα δημιουργήσουν (έτσι πάει η λογική) με τον καιρό σοβαρά εσωτερικά οικονομικά / κοινωνικά προβλήματα, προκαλώντας μια εξέγερση εναντίον της εξουσίας που οι «κυρώσεις» έχουν στόχο· αντικαθιστώντας την, τελικά, με μια πιο «φιλική», «δεκτική», «υπάκουη», κλπ. Αυτό ήταν υποτίθεται το μοντέλο των κυρώσεων κατά του ιρανικού καθεστώτος. Δεν έπιασαν, αυτό είναι απόλυτα βέβαιο. Κι αφού δεν έπιασαν όταν το ιρανικό καθεστώς ήταν στριμωγμένο (το 2003, το 2004 ή το 2005) θα πιάσουν ακόμα λιγότερο τώρα πια. Το ίδιο ισχύει και με τις «κυρώσεις» κατά της ρωσίας. Δεν πέτυχαν κάτι, ούτε πρόκειται να πετύχουν. Γιατί, τότε, το αμερικανικό καθεστώς συνεχίζει να χρησιμοποιεί αυτό το «μέσο»; Περισσότερα

Ο ειρηνοποιός (;)

Σχολιάστε

H ροζ περιοχή είναι του Khalifa… Η μπλε είναι του Serraj… Η μωβ νομαδικών φυλών…

Ο Macron θα πουλήσει το αυξημένο βάρος του γαλλικού ιμπεριαλισμού, στην «ειρηνική» εκδοχή του· αλλά δεν είναι βέβαιο το πόσο θα κρατήσει το deal. Το γεγονός είναι ότι ο αναγνωρισμένος απ’ τον οηε (και σχεδόν μόνο απ’ αυτόν) και υποστηριζόμενος απ’ την Ουάσιγκτον και το Λονδίνο πρωθυπουργός της λιβύης Fayez Serraj και ο εχθρός του, υποστηριζόμενος απ’ την χούντα του Sisi, την Μόσχα, το Παρίσι και την Ντόχα στρατηγός Khalifa Hifter (του οποίου ο στρατός ελέγχει πλέον το μεγαλύτερο μέρος της λιβυκής επικράτειας) συναντήθηκαν χτες στο Παρίσι. Υπέγραψαν ανακωχή μεταξύ τους· και κάποια στιγμή (υποσχέθηκαν ο ένας στον άλλον) εκλογές. Του χρόνου – και βλέπουμε… Περισσότερα

Μαρία Δεναξά: Ο Μακρόν έχει αναλάβει την… ψυχαγωγία των Γάλλων

Σχολιάστε

Με μια αιχμηρή ανάρτηση στην προσωπική σελίδα της στο Facebook, η Μαρία Δεναξά καταγράφει τα επικοινωνιακά αντίβαρα που επιχειρεί να ορθώσει ο Γάλλος Πρόεδρος Εμανουέλ Μακρόν, για να καλύψει το έλλειμμα πραγματικής πολιτικής που τον χαρακτηρίζει.

Η καλή δημοσιογράφος επισημαίνει με νόημα τα εξής:

“Στη Γαλλία δεν θα πλήξουμε ποτέ, μιας και την ψυχαγωγία των πολιτών όπως και την αφαίμαξη, έχει αναλάβει ο πρώτος πολίτης της χώρας. Περισσότερα

Ο πραγματικός «μπαμπούλας» της Γαλλίας

Σχολιάστε

Του Ερρίκου Φινάλη

Το Γαλλικό Παρατηρητήριο Οικονομικών Συγκυριών (OFCE) είναι ένας κρατικός οργανισμός ερευνών που ιδρύθηκε το 1981 και έχει ως στόχο «να μελετά επιστημονικά και με πλήρη ανεξαρτησία τη συγκυρία της γαλλικής οικονομίας» κ.λπ. Υπεράνω υποψίας δηλαδή. Τι προβλέπει λοιπόν το OFCE για τη φορολογική «μεταρρύθμιση» που εξήγγειλε αυτήν την εβδομάδα ο Γάλλος πρόεδρος Εμανουέλ Μακρόν; Ότι θα κοστίσει στο δημόσιο ταμείο 7 δισεκατομμύρια ευρώ. Και ποιοι θα είναι κερδισμένοι από την ελάφρυνση της φορολογίας; Οι άνεργοι; Οι χαμηλόμισθοι; Οι συνταξιούχοι; Όχι ακριβώς…

«Μόνο το πλουσιότερο 1% θα δει αύξηση 3,1% του βιοτικού επιπέδου του λόγω της φορολογικής ελάφρυνσης, δηλαδή κατά μέσο όρο 4.225 ευρώ ανά νοικοκυριό», επισημαίνει η σχετική μελέτη του OFCE. Το περιοδικό Marianne, βασισμένο στα στοιχεία του OFCE, ανέλυσε περαιτέρω την κατανομή των ελαφρύνσεων εντός του πλουσιότερου 1%. Τα ευρήματα είναι συντριπτικά: οι 2.830 πλουσιότερες οικογένειες της Γαλλίας, δηλαδή το… 1 % του 1% (ή αλλιώς, το 0,01% του πληθυσμού), θα επωφεληθούν ούτε λίγο ούτε πολύ ελαφρύνσεων ύψους 3 δισεκατομμυρίων ευρώ (από τα συνολικά 7 δισεκατομμύρια) το χρόνο. Δηλαδή πάνω από 1 εκατομμύριο ευρώ μπόνους ετησίως σε καθένα από αυτά τα 2.830 «νοικοκυριά»! Περισσότερα

Αναζητώντας την Ε.Ε. μεταξύ Μακρόν και Μέρκελ

Σχολιάστε

του Παύλου Δερμενάκη

Η γαλλική προσέγγιση του προβλήματος

Η άρχουσα τάξη στη Γαλλία, για να αποφύγει ενδεχόμενα ενίσχυσης του «λαϊκισμού» και του αντι-Ε.Ε. ρεύματος, προχώρησε στην κατασκευή του δικού της λαϊκισμού. Με τη βοήθεια των ΜΜΕ δημιούργησε έγκαιρα τον Εμμανουέλ Μακρόν. Και, με το κατάλληλο πλασάρισμα, αξιοποιώντας και τα λάθη των αντιπάλων, πέτυχε να τον κάνει απόλυτο κυρίαρχο –επί του παρόντος– της πολιτικής ζωής στη Γαλλία. Κεντρικές επιδιώξεις της γαλλικής άρχουσας τάξης; Η ενίσχυση του ρόλου της στην Ε.Ε., η απρόσκοπτη συνέχιση της συμμετοχής της Γαλλίας στην τρέχουσα παγκοσμιοποίηση, με κάποιες «βελτιώσεις», και οι νεοφιλελεύθερες αντι-μεταρρυθμίσεις, με έμφαση στην αγορά εργασίας και τη δημοσιονομική «εξυγίανση». Αυτά καλείται να φέρει σε πέρας ένας «πολιτικός του σωλήνα», για τον οποίο αυτοί που τον έφτιαξαν πιστεύουν ότι δεν θα υπολογίζει το «πολιτικό κόστος» όπως κάνουν οι «κλασικοί» πολιτικοί. Περισσότερα

Ο βασιλιάς Μακρόν είναι γυμνός

Σχολιάστε

Του Ερρίκου Φινάλη

Δεν είναι Ντε Γκολ ή Λουδοβίκος 14ος, αλλά συμπεριφέρεται σαν να είναι!

Ο Μακρόν έχει μια άνετη, απόλυτη πλειοψηφία στη νέα γαλλική βουλή: χάρη σε έναν εκτρωματικό εκλογικό νόμο κι ενώ ο συνασπισμός του απέσπασε μόλις 15% του εκλογικού σώματος, διαθέτει μαζί με το σύμμαχό του Φρανσουά Μπαϊρού πάνω από το 60% των κοινοβουλευτικών εδρών*. Αυτό δεν του φτάνει, όμως. Μια σειρά κινήσεών του αυτήν την εβδομάδα επιβεβαιώνουν ότι σκοπεύει να φτάσει στα όριά τους τις έτσι κι αλλιώς τεράστιες εξουσίες που δίνει το καθεστώς της Πέμπτης Γαλλικής Δημοκρατίας στον πρόεδρο της χώρας. Αλλά και ότι, ταυτόχρονα, το περιφρονεί ανοιχτά – όπως αρμόζει εξάλλου σε έναν εκλεκτό εκπρόσωπο των ελίτ, ένα «χρυσό παιδί» που βγήκε μέσα από τα σπλάχνα της χρηματοπιστωτικής ολιγαρχίας. Περισσότερα

Λεφτά; Ποια λεφτά;

Σχολιάστε

Το εντόπιο «κοινωνικό υποκείμενο», δηλαδή η τάξη μας (άντε: μαζί και οι «απελευθερωτές» της) σφυρίζουν αδιάφορα στα βασικά ζητήματα της ανατίμησής μας. Είναι εύκολο άλλωστε. Οι 7ψχ είναι μια μικρή ομάδα, κι αυτά που λένε είναι «τρελά».

Τα αφεντικά απ’ την άλλη έχουν πολύ καλύτερη επίγνωση του τι σημαίνει μισθός (και ωράρια). Και δεν σφυρίζουν όταν πρόκειται για τέτοια βασικά (για την κερδοφορία τους).

Στην τελευταία σύνοδο των κρατών μελών της ε.ε. (την περασμένη Πέμπτη και Παρασκευή) το enfant terrible της γαλλικής πολιτικής σκηνής, ο Macron, είχε μια ιδέα ακριβώς στην «καρδιά» (αυτήν που επιμένει να προσπερνάει η τάξη μας…). Περισσότερα

Σκάνδαλα και παραιτήσεις με το …καλημέρα για Μακρόν

Σχολιάστε

της Δανάης Μαραγκουδάκη

Σε εκτεταμένο ανασχηματισμό της κυβέρνησής του προχώρησε ο Εμανουέλ Μακρόν σε μια προσπάθεια να απαλλαγεί από το στίγμα των σκανδάλων που του «φόρεσαν» τέσσερις υπουργοί του, εκ των οποίων οι τρεις ανήκουν στο συνεργαζόμενο Δημοκρατικό Κίνημα (MoDem) του Φρανσουά Μπαϊρού. Αν και ο ανασχηματισμός ήταν προγραμματισμένος, η έκταση των αλλαγών ήταν τελικά μεγαλύτερη, προκαλώντας τους πρώτους σοβαρούς τριγμούς στο κυβερνητικό σχήμα προτού καλά-καλά κοπάσουν οι πανηγυρισμοί για την ευρεία πλειοψηφία που διασφάλισε μετά και τον δεύτερο γύρο των βουλευτικών εκλογών (308 από τις 577 έδρες, που φτάνουν στις 350 με τους 42 του Μπαϊρού).

Συγκεκριμένα, μέσα στην εβδομάδα, οι υπουργοί Άμυνας και Περιφερειακού Σχεδιασμού, Σιλβί Γκουλάρ και Ρισάρ Φεράν παραιτήθηκαν πριν καν αναλάβουν τα νέα τους καθήκοντα. Για τον μεν Φεράν, επικεφαλής της προεκλογικής καμπάνιας του Μακρόν, κυκλοφόρησαν φήμες ότι βοήθησε τη σύζυγό του να κερδίσει διαγωνισμούς στον κλάδο των ακινήτων και πως τοποθέτησε τα παιδιά του σε θέσεις στη γαλλική βουλή. Για την δε Γκουλάρ, υπάρχουν στοιχεία ότι πλήρωνε υπαλλήλους του κόμματος με χρήματα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Το ίδιο συνέβη όμως και με τον ίδιο τον Μπαϊρού, καθώς και την στενή του συνεργάτιδα Μαριέλ ντε Σαρνέζ, που είχαν στην αρμοδιότητά τους τα υπουργεία Δικαιοσύνης και Ευρωπαϊκών Υποθέσεων αντιστοίχως. Περισσότερα

Οργανωμένο έγκλημα και πολιτική – 3. Γαλλικό Δίκτυο

Σχολιάστε

Από αριστερά: Σιμόν Σαμπιανί, Πωλ Καρμπόν, Φρανσουά Σπιριτό

Στην σελίδα του ιστολογίου στο Facebook, δέχτηκα ένα μήνυμα αναγνώστη σχετικό με το χτεσινό κείμενο: «Είναι πολύ ενδιαφέρον το κομμάτι της σύγκρουσης μαφιόζων και Μουσσολίνι, αν θες πρόσθεσε κάτι ακόμα για να μην εμφανίζονται ως αντισυστημική δύναμη». Ας προσθέσω κάτι, λοιπόν, πριν συνεχίσουμε την αφήγησή μας:

Στις 20 Οκτωβρίου 1925, ο Μουσσολίνι στέλνει στο Παλέρμο ως νομάρχη τον έμπιστό του Τσέζαρε Μόρι, στον οποίο εκχωρεί αυξημένες αρμοδιότητες και απόλυτη δικαιοδοσία να κυνηγήσει την μαφία σε ολόκληρη την Σικελία. Το τηλεγράφημα του δικτάτορα είναι σαφές: «Η Εξοχότητά σας έχει λευκή εξουσιοδότηση, η εξουσία του κράτους πρέπει να αποκατασταθεί απολύτως, επαναλαμβάνω απολύτως, στην Σικελία. Εάν οι νόμοι που ισχύουν σήμερα εμποδίζουν κάτι τέτοιο, δεν υπάρχει πρόβλημα, θα κάνουμε νέους νόμους». Ο Μόρι εξαπολύει απηνές κυνηγητό κατά των μαφιόζων, με πολύ καλά αποτελέσματα. Όμως, όταν άρχισε να κυνηγάει και τους μαφιόζους που είχαν γίνει μέλη του φασιστικού κόμματος, ο Μουσσολίνι τον απομάκρυνε μετά πολλών επαίνων, δηλώνοντας ότι η εκκαθάριση είχε ολοκληρωθεί. Αργότερα αποκαλύφθηκε ότι ο ίδιος ο Μπενίτο είχε στηρίγματα μέσα στην μαφιόζικη ιεραρχία, μεταξύ των οποίων και ο πανίσχυρος Βίτο Τζενοβέζε.

Καλά ως εδώ; Προχωρούμε! Περισσότερα

Εξωδικαστικές εκτελέσεις

Σχολιάστε

Το γεγονός ότι το Παρίσι (και, προφανώς, όχι μόνον αυτό) έχει στείλει στο ιράκ (κι όχι μόνον εκεί) ειδικούς φονιάδες για να «καθαρίζουν» τους «τζιχαντιστές γαλλικής υπηκοότητας» δεν πρόκειται να απασχολήσει. Σε τελευταία ανάλυση «πόλεμος γίνεται»…

Όμως και αυτό το γεγονός (όπως και όλα όσα σχετίζονται με την «τρομοκρατία» και την «αντι-τρομοκρατία») είναι ισχυρή απόδειξη μιας βαθιάς «θεσμικής μετάλλαξης» των πρωτοκοσμικών «δημοκρατιών» (κατά δήλωσή τους). Κι αυτή η μετάλλαξη, ή αναδιάρθρωση, ή όπως αλλιώς ονομαστεί, χρησιμοποιεί την «τρομοκρατία» σαν αφορμή και σα νομιμοποίηση· δεν πρόκειται να περιοριστεί εκεί. Το λέμε, το ξαναλέμε, ξέρουμε ότι συναντάει αδιαφορία, κι αυτό είναι τρομακτικό. Όπως και οι συνέπειες. Περισσότερα

Ε, όχι και θρίαμβος του Μακρόν

Σχολιάστε

Παρά τις αναφορές των μέσων ενημέρωσης για «τσουνάμι» και «θρίαμβο» του Εμανουέλ Μακρόν στον πρώτο γύρο των γαλλικών βουλευτικών εκλογών, μια ματιά στον αριθμό των εγγεγραμμένων ψηφοφόρων αρκεί για να καταλάβει κανείς τα πραγματικά αποτελέσματα.

Συγκεκριμένα, το κόμμα του Εμανουέλ Μακρόν (με κίτρινο χρώμα) συγκέντρωσε το 15,4% των εγγεγραμμένων ψηφοφόρων, δεδομένου ότι η αποχή (με πορτοκαλί χρώμα) άγγιξε το υψηλότερο ποσοστό (51,29%) που έχει καταγραφεί σε γαλλικές βουλευτικές εκλογές: Περισσότερα

Μέγας Ναπολέων reloaded

Σχολιάστε

Η συντηρητική / ψοφιοκουναβική απόφαση για την αμερικανική απόσυρση απ’ την συμφωνία του Παρισιού για το κλίμα έχει όλες τις προδιαγραφές να ταΐσει κάθε είδους σχόλιο και κοροϊδία όχι για τις επόμενες εβδομάδες ή μήνες αλλά για χρόνια. Η οικολογία προσφέρεται για σλόγκαν και τυποποιήσεις: οι σύμβουλοι του ψόφιου κουναβιού έχουν πάρει ένα ολοστρόγγυλο μηδενικό στις δημόσιες σχέσεις. (Το πόσα σήματα, κονκάρδες, κασκόλ και αφίσες θα κυκλοφορήσουν με θέμα το οικο-φοβικό ψόφιο κουνάβι δεν λέγεται). Περισσότερα

Ο θείος από το Παρίσι

Σχολιάστε

Ιστορικά, τα τελευταία 45 χρόνια, ο γαλλικός ιμπεριαλισμός «έπαιζε ελλάδα» σαν μια «μη γερμανική» (και αμερικανική μεν, αλλά “που τσινάει” δε) επιρροή μέσα στις διάφορες φάσεις της εξέλιξης του project europe. Πρώτα με την ένταξη στην εοκ· ύστερα – στα τέλη των ‘80s – με το «υπόγειο» δάνειο του Ντελόρ που γλύτωσε την Αθήνα από χρεωκοπία· στη συνέχεια με την ένταξη στην ευρωζώνη…

Όλη αυτή η «γαλλοελληνική φιλία» υπήρχε, φυσικά, χωρίς να χρειάζεται το Παρίσι να βάζει χοντρά το χέρι στην τσέπη. Γινόταν, σα να λέμε, με έξοδα της κεντρικής και βόρειας ευρώπης, και πάντα στο βαθμό που τα κεντρο-βορειο-ευρωπαϊκά κράτη (με πρώτη την Βόννη / Βερολίνο) έκριναν ότι θα ήταν προτιμότερο να δεχτούν τις γαλλικές ανατολικομεσογειακές φαντασιώσεις αντί να τα «σπάσουν» με το Παρίσι για ανθυποπεριπτώσεις σαν την ελληνική. Περισσότερα

Γαλλία: Επιστροφή του παλιού με νέα προβιά

Σχολιάστε

Του Ερρίκου Φινάλη

Προσπάθεια ελέγχου της δυσαρέσκειας και μέσω των βουλευτικών εκλογών

Στις 11 Ιουνίου πραγματοποιείται ο πρώτος γύρος των βουλευτικών εκλογών στη Γαλλία, και μία εβδομάδα αργότερα ο δεύτερος. Η συντριπτική πλειοψηφία των βουλευτών θα εκλεγεί στις 18 Ιουνίου, αφού στον πρώτο γύρο εκλέγονται οι ελάχιστοι υποψήφιοι που υπερβαίνουν το 50% στην (πάντα μονοεδρική) περιφέρειά τους. Στο δεύτερο γύρο περνούν, σε περίπτωση μη εκλογής από τον πρώτο, όσοι υποψήφιοι έχουν πάνω από 12,5%. Όμως αυτό το αντιδημοκρατικό εκλογικό σύστημα, κομμένο και ραμμένο στα μέτρα μιας παλιότερης εποχής κυριαρχίας της Κεντροδεξιάς και των «σοσιαλιστών», ίσως να αποδειχθεί και τώρα εξυπηρετικό. Σε κάθε περίπτωση, οι δημοσκόποι προβλέπουν ποσοστά για τον πρώτο γύρο, αλλά σηκώνουν τα χέρια ψηλά όσον αφορά τη σύνθεση της μελλοντικής βουλής, δεδομένου ότι παλιότερα περνούσαν στο δεύτερο γύρο 2 ή 3 το πολύ υποψήφιοι (παντού αυτοί των δύο τότε μεγάλων κομμάτων, σε αρκετές περιπτώσεις και αυτοί του Εθνικού Μετώπου, σπανιότερα και της Αριστεράς). Αντίθετα, τώρα αναμένεται να είναι πλειοψηφία οι «τριγωνικές» ή και «τετραγωνικές» αναμετρήσεις, δεδομένου ότι στην εξίσωση εισβάλλει δυναμικά η λίστα του νέου προέδρου Μακρόν (οι δημοσκοπήσεις δίνουν εθνικό μέσο όρο 26-32% στο συνασπισμό του με τον κεντρώο Μπαϊρού), αλλά και η Ανυπότακτη Γαλλία του Μελανσόν (12-16%). Περισσότερα

Μεσοδιάστημα ανάσας και μετά συνεχίζουν…

Σχολιάστε

Του Γιώργου Παπαϊωάννου

Συναντήσεις και διαβουλεύσεις για τους παγκόσμιους παίχτες που σχεδιάζουν τα επόμενα βήματά τους

Οι δύο βδομάδες που πέρασαν μοιάζουν με ένα σύντομο μεσοδιάστημα πολλών διεθνών συναντήσεων, ταξιδιών, διαβουλεύσεων, προετοιμασίας επόμενων βημάτων.

Παρόλα αυτά, υπάρχουν μερικά ζητήματα που πρέπει να εκτιμηθούν και να ειδωθούν στην εξέλιξή τους. Δεν θα παρατεθούν με ιεραρχημένη σειρά, σκόπιμα γιατί η αξιολόγησή τους μένει να γίνει το αμέσως επόμενο διάστημα.

Σχετική ηρεμία στη γερμανική Ευρώπη

Φαίνεται πως στο στρατόπεδο της ευρωπαϊκής παγκοσμιοποίησης επικρατεί μια ανακούφιση μετά τις πρόσφατες εκλογικές αναμετρήσεις σε Ολλανδία, κυρίως σε Γαλλία και βεβαίως στα διάφορα κρατίδια της Γερμανίας. Οι Μέρκελ – Σόιμπλε βλέπουν να περνούν έναν δύσκολο κάβο που έθετε ο απειλητικός ευρωσκεπτικισμός και μπορούν να επανασχεδιάσουν ή να συνεχίσουν την εφαρμογή των πολιτικών τους χωρίς μεγάλους πονοκεφάλους. Ο εκλεκτός τους Μακρόν επικράτησε στο δεύτερο γύρω και αμέσως πραγματοποίησε το πρώτο του ταξίδι συναντώντας την Μέρκελ. Ήδη έχει δεσμευτεί σε ένα πρόγραμμα νεοφιλελεύθερων μεταρρυθμίσεων και προετοιμάζεται για τις εκλογές του Ιουνίου. Το κυβερνητικό σχήμα που παρουσίασε, αντανακλά πλήρως τον προσανατολισμό του. Αυτό που φαίνεται να επιταχύνεται στην γερμανική Ευρώπη είναι η συγκεντροποίηση εξουσιών και διαδικασιών. Περισσότερα

Τα διδάγματα των γαλλικών εκλογών

Σχολιάστε

Του Ερρίκου Φινάλη

Οι ελίτ φοβήθηκαν, αλλά πέτυχαν μία έστω και προσωρινή διέξοδο

Οι ευρωπαϊκές ελίτ και συνολικά το στρατόπεδο της παγκοσμιοποίησης μπήκαν με φόβο στο 2017, μια χρονιά με σημαντικές αναμετρήσεις σε Γαλλία, Γερμανία κ.α. μετά την ταραχή που προκάλεσε η εκλογή του Τραμπ και η υπερψήφιση του Brexit πέρυσι. Έτσι, τα συστημικά επιτελεία ανασκουμπώθηκαν για να αντιμετωπίσουν την απειλή που δημιουργεί η συγκεχυμένη αλλά ισχυρή αμφισβήτησή τους από ευρέα τμήματα των λαών της Γηραιάς Ηπείρου. Σε αυτή την επιχείρηση χρησιμοποίησαν κάθε όπλο που είχαν στη διάθεσή τους – από τον κρατικό μηχανισμό ως τα ΜΜΕ, όλο το συστημικό πλέγμα δούλεψε για την αποτροπή ενός «ατυχήματος». Την επαύριο του 2ου γύρου των γαλλικών προεδρικών εκλογών, Βρυξέλλες και Βερολίνο μπορούν να κάνουν ένα γενικά θετικό γι’ αυτούς απολογισμό: δίχως να σημειώσουν κάποια τεράστια επιτυχία (είναι χαρακτηριστικό το πόσο γρήγορα μετριάστηκαν οι αρχικές θριαμβολογίες), σίγουρα απέφυγαν τα χειρότερα, έστω και προσωρινά. Αυτό είναι ένα πρώτο γενικό συμπέρασμα.

Φυσικά η μάχη αυτή είχε και απώλειες μεταξύ των παραδοσιακών συστημικών κομμάτων, και συνολικά για το δικομματισμό που επί δεκαετίες κυβερνούσε ανενόχλητος το μεγαλύτερο μέρος της Ευρώπης. Όπως συνέβη και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες, έτσι και στη Γαλλία πιο ευάλωτος αποδείχτηκε ο ένας από τους δύο πυλώνες του δικομματισμού, η Κεντροαριστερά: το Σοσιαλιστικό Κόμμα κατέρρευσε, και μάλλον όχι προσωρινά. Ήδη πολλοί μιλούν για «πασοκοποίηση». Η παραδοσιακή γαλλική Κεντροδεξιά, που σήμερα εκφράζεται από το σχηματισμό «Ρεπουμπλικάνοι», δείχνει ότι θα επιβιώσει, αν και αρκετά λαβωμένη. Είναι χαρακτηριστικό από αυτήν την άποψη ότι, για πρώτη φορά στη μεταπολεμική ιστορία της Γαλλίας, κανένα από τα δύο πάλαι ποτέ μεγάλα κόμματα δεν εκπροσωπούνταν στο 2ο γύρο των προεδρικών εκλογών. Ότι ο παραδοσιακός (και πλέον μάλλον «αντιπαραγωγικός») δικομματισμός υπέστη σοβαρό πλήγμα και στη Γαλλία, είναι ένα δεύτερο συμπέρασμα. Περισσότερα

Older Entries