Αρχική

Β. Ραφαηλίδης: «Κύριε, θέλεις να γίνεις πλούσιος; Σκότωσε, ρήμαξε, κλέψε, εξαπάτησε…»

Σχολιάστε

«…Η πιο μεγάλη εφεύρεση του καπιταλισμού είναι το κολοσσιαίας σημασίας γεγονός πως παραμέρισε όλα τα άλλα ιδανικά και στη θέση τους έβαλε το χρήμα, όπως γινόταν πάντα στην ιστορία χωρίς να το ομολογούν καθαρά οι πολιτικάντηδες, και οι καθηγητές της ιστορίας που τους βοηθούν αποτελεσματικά. Κύριε, θέλεις να γίνεις πλούσιος; Σκότωσε, ρήμαξε, κλέψε, εξαπάτησε, κι όταν έρθει η ώρα σου εξομολογήσου και άντε στο καλό. Ο Άγιος Πέτρος σε περιμένει στον Παράδεισο.

Ο καπιταλισμός, λοιπόν, έκανε καταμερισμό έργου και στην ηθική. Τοποθέτησε το «κακό» σε τούτο τον κόσμο και το «καλό» στον άλλο, ώστε οι κακοί να μπορούν να κάνουν τη δουλειά τους σε τούτο τον κόσμο και οι καλοί να παίζουν το κομποσκοίνι τους (ίσως και κάτι άλλο) όσο οι κακοί κάνουν «καλές δουλειές». Έτσι γινόταν πάντα στην ιστορία, αλλά ο καπιταλισμός επιτέλους είπε τα πράγματα με τ ’ όνομά τους. Δηλαδή, δεν το βροντοφώναξε τ ’ όνομα. Το είπε από μέσα του για να μην τ ’ ακούσουν οι χαχόλοι και σταματήσουν να σκοτώνονται, για το βασιλιά (κοίτα να δεις πλάκα) και την πατρίδα. Περισσότερα

Advertisements

Η ψυχολογία του φασίστα

Σχολιάστε

Του Βασίλη Ραφαηλίδη

Ας μάθουμε επιτέλους να λέμε τα πράγματα με τ’ όνομά τους και να μην παραποιούμε την ιστορία μας. Ο ελληνικός λαός, στην πλειοψηφία του, αγάπησε το Μεταξά. Όπως και οι Ιταλοί που αγάπησαν το Μουσολίνι, όπως και ο Γερμανοί που αγάπησαν το Χίτλερ, όπως και οι Ισπανοί που αγάπησαν το Φράνκο. Ο φασισμός είναι λαϊκισμός- και κάθε λαϊκισμός είναι φασισμός κατά βάσιν και κατ’ ουσίαν.

Ο φασισμός δεν αγαπά το μεγάλο κεφάλαιο (εκτός από το πάρα πολύ μεγάλο που τον γεννάει) και λατρεύει το μικρομεσαίο. Ο φασισμός είναι κοινωνικό καθεστώς σπέσιαλ για μικροαστούς. Όχι για αστούς, ούτε για προλετάριους. Οι αστοί και οι προλετάριοι βρέθηκαν αντίπαλοί του εξ αρχής. Και δεδομένου ότι στη λεγόμενη αστική κοινωνία δεν κυριαρχούν οι αστοί αλλά οι μικροαστοί, δεν είναι δύσκολο να καταλάβει κανείς την απήχηση που είχαν στο λαό τα φασιστικά καθεστώτα. Περισσότερα

Ραφαηλίδης: Στο Μεσαίωνα ο Σαββόπουλος θα ήταν ιεροεξεταστής

Σχολιάστε

O Έλληνας διανοητής Βασίλης Ραφαηλίδης αποστομώνει περίτρανα τον υπερασπιστή ενός χυδαίου πουριτανισμού, στην γνωστή υπόθεση των αρχων της δεκαετίας του ’90 που αφορούσε σεξουαλικες σκηνές σε ταινία της Φρίντα Λιάππα. Περισσότερα

Β. Ραφαηλίδης – Το διάβασμα, η ανάγνωση και ο περιπλανώμενος αναγνώστης…

Σχολιάστε

Αν από το αρχαιοελληνικό ρήμα “διαβιβάζω” διαγράψετε σαν πλεονάζουσα τη μεσαία συλλαβή “βι”, θα πάρετε το νεοελληνικό ρήμα “διαβάζω” που σημαίνει, ακριβώς, διαβιβάζω, δηλαδή μεταφέρω απ’ το ένα μέρος στο άλλο. Μ’ άλλα λόγια, το διάβασμα είναι μια πράξη μεταφοράς της γνώσης από εκείνον που την έχει στον άλλο που δεν την έχει και που θα επιθυμούσε να την αποχτήσει.

Κατά κάποιον τρόπο, όλοι εμείς οι αναγνώστες ανήκουμε στο… σώμα των Διαβιβάσεων, με μια διαφορά ωστόσο απ’ τους στρατιώτες διαβιβαστές: Η γνώση μας διαβιβάζεται από άλλους και η επικοινωνία σταματάει σε μας. Για να διαβιβάσουμε, με τη σειρά-μας, τη γνώση που αποκτήσαμε, μαζί με τις δικές-μας ενδεχομένως προσθήκες, πρέπει από αναγνώστες να γίνουμε συγγραφείς, καλλιτέχνες, ρήτορες, ή απλώς συζητητές.

Αυτό σημαίνει πως η διαδικασία του διαβάσματος που σταματάει στο διάβασμα χάνει το νόημά-της, δηλαδή δεν είναι πια διαβίβαση της γνώσης, αφού το μήνυμα ή η πληροφορία θα χαθεί μαζί με μας αν δεν φροντίσουμε να διαβιβαστεί εμπλουτισμένη σε άλλους. Περισσότερα

Εδώ Πολυτεχνείο – Του Βασίλη Ραφαηλίδη

1 σχόλιο

Δεν θα ξεχάσω ποτέ τον Γιώργο, έναν καλοκάγαθο αστυφύλακα μιας κάποιας ηλικίας που έπαιρνε σύνταξη σε λίγο. Απ’ αυτόν μαθαίναμε στο κρατητήριο, όπου οι εφημερίδες απαγορεύονταν αυστηρά, τα σημαντικά διεθνή γεγονότα. Αυτός ήταν που μας πληροφόρησε για το θάνατο του Γκεβάρα, για τον οποίο, άλλωστε, με δυσκολία έκρυβε το θαυμασμό του. Φυσικά, όλα αυτά μας τα’λεγε εμπιστευτικά, σχεδόν συνωμοτικά.

Ωστόσο, δεν έκανε ποτέ κουβέντα για τη χούντα και τα σχετικά με τον πάνω κόσμο, των ζώντων ελλήνων. Αυτών που ακόμα δεν ήξεραν τίποτα για τη μεγάλη ευκαιρία που θα τους προσέφερε το Πολυτεχνείο αργότερα, ώστε να νοιώσουν κι αυτοί λιγάκι αντιφασίστες, χαμένοι μέσα στη μεγάλη μάζα των δημοκρατών που πολιορκούσαν το Πολυτεχνείο. Το μεγάλο πλήθος παρέχει ασφάλεια. Όσους κι αν συλλάβουν, όσους κι αν σκοτώσουν, ξέρεις πως οι πιθανότητες να σου συμβεί κακό είναι περίπου ίσες με τις πιθανότητες να κερδίσεις τον πρώτο λαχνό του λαχείου. Ρισκάρεις λοιπόν, σχεδόν εκ του ασφαλούς κι έτσι ανέξοδα αποχτάς το δικαίωμα να παριστάνεις τον αντιστασιακό. Πού ήταν όλοι αυτοί οι καλοί άνθρωποι όταν τους είχαμε ανάγκη; Μα, περίμεναν να ξεθυμάνει η χολέρα που λέγεται χούντα για να βγουν από το καβούκι, αυτοί οι καλοί νοικοκυραίοι. Περισσότερα

Η δημιουργία της τράπεζας

Σχολιάστε

romanreliefbank

Του Βασίλη Ραφαηλίδη

Τράπεζα σημαίνει τραπέζι. Αυτό το ξέρουμε όλοι. Εκείνο που ίσως δεν ξέρουμε όλοι είναι γιατί η νέα ελληνική λέξη τραπέζι διαχώρισε το νόημά της από την αρχαία ελληνική λέξη τράπεζα. Κι ακόμα, γιατί η αρχαία τράπεζα ύψωσε σε κεφαλαίο το πρώτο γράμμα και έγινε Τράπεζα.

Βέβαια, όλοι ξέρουμε πως το κτίριο μιας τράπεζας δεν έχει τραπεζαρία για τους πελάτες. Έχει όμως και τώρα τραπέζια, δηλαδή μπάνκους, όπως θα έλεγαν οι Ιταλοί, οι δημιουργοί της πρώτης σύγχρονης Μπάνκας. Πάνω σ’ αυτά τα τραπέζια οι τραπεζικοί υπάλληλοι συνεχίζουν τη δουλειά που έκαμναν και οι αρχαίοι έλληνες τραπεζίτες, γνωστοί τον καιρό εκείνο σαν κερματισταί, διότι ασχολούνταν με κέρματα, δηλαδή κοψίδια, τεμάχια του ακέραιου νομίσματος.

Βέβαια, οι κερματισταί ήταν τραπεζίτες της πλάκας και έκαμναν περίπου τη δουλειά που κάνουν σήμερα τα αυτόματα μηχανήματα που μετατρέπουν σε λιανά τα πιο χοντρά νομίσματα. Όμως, δεν πρέπει να ξεχνάμε πως όλα σε τούτο τον κόσμο είναι απλά στο ξεκίνημά τους. Οι παλιοί κερματισταί και οι σημερινοί τραπεζίτες, παρόλο που έχουν σαν κοινή αφετηρία το τραπέζι πάνω στο οποίο ξαπλώνουν τα νομίσματά τους δεν είναι βέβαια, το ίδιο πράγμα. Περισσότερα

Η ελευθερη τηλεόραση για τον Β.Ραφαηλίδη(βιντεο)

Σχολιάστε

Ραφαηλίδης

Ο Χρήστος Αβραμίδης παρουσιάζει ένα αφίερωμα για τον Βασίλη Ραφαηλίδη – όπως θα έπρεπε να είναι σε μια δημόσια τηλεόραση…

Στην επιμέλεια του θέματος είναι επίσης ο Βασίλης Κρίτσας Περισσότερα

Πως έγιναν τα μεγάλα τζάκια

Σχολιάστε

Ο Άνταμ Σμιθ, ο πρόγονος όλων των οικονομολόγων κάθε θεωρητικής απόκλισης κι ένας από τους πιο σημαντικούς δασκάλους του Μαρξ, λέει στο περιλάλητο σύγγραμμά του Ο πλούτος των εθνών (1779), όπου προσπαθεί να εξηγήσει το μηχανισμό συσσώρευσης του πλούτου: Λίγοι θα είχαν ενδοιασμούς για το λαθρεμπόριο, αν μπορούσαν να βρουν έναν εύκολο και ασφαλή τρόπο να το κάνουν. Είναι ο πρώτος που τολμά να πει πως η προσήλωση στη νομιμότητα δεν βοηθάει τη συσσώρευση του κεφαλαίου και πως η αυθαιρεσία, η αίρεση και η εξαίρεση αποτελούν προϋποθέσεις για την αύξηση του πλούτου των ατόμων, συνεπώς και των εθνών στα οποία ανήκουν τα άτομα. Περισσότερα

15 χρόνια από τον θάνατο ενός μεγάλου διανοούμενου και «αιρετικού» αριστερού του Βασίλη Ραφαηλίδη

Σχολιάστε

Σήμερα συμπληρώνονται 15 χρόνια από τον θάνατο ενός μεγάλου ανθρώπου, διανοούμενου και «αιρετικού» αριστερού του Βασίλη Ραφαηλίδη.

Εδωσε αγώνες, όχι μόνο μέσα απ’ τα γραπτά του που προσπαθούσε εκτός των άλλων να αναλύσει τη μαρξιστική και κομμουνιστική θεωρία με τρόπο απλό αλλά όχι απλουστευτικό (είχε μια φιλοτροτσκιστική προσέγγιση αλλά αυτό είναι άλλο ζήτημα) με αποτέλεσμα η καθημερινή του δράση να τον οδηγήσει εκτοπισμένο στην Αίγινα και βασανισμένο από τα όργανα της Απριλιανής δικτατορίας, την εποχή της χούντας.

Θα μπορούσαμε να γράψουμε πάρα πολλά γι’ αυτόν τον διανοούμενο κομμουνιστή. Αρκούμαστε όμως να παραθέσουμε κάποια αποσπάσματα απ’ το αυτοβιογραφικό βιβλίο του «Μνημόσυνο για έναν ημιτελή θάνατο. Η ζωή ενός ταλαίπωρου Ελληνα» Περισσότερα

Η δημιουργία της τράπεζας

Σχολιάστε

Romanreliefbank

Του Βασίλη Ραφαηλίδη

Τράπεζα σημαίνει τραπέζι. Αυτό το ξέρουμε όλοι. Εκείνο που ίσως δεν ξέρουμε όλοι είναι γιατί η νέα ελληνική λέξη τραπέζι διαχώρισε το νόημά της από την αρχαία ελληνική λέξη τράπεζα. Κι ακόμα, γιατί η αρχαία τράπεζα ύψωσε σε κεφαλαίο το πρώτο γράμμα και έγινε Τράπεζα.

Βέβαια, όλοι ξέρουμε πως το κτίριο μιας τράπεζας δεν έχει τραπεζαρία για τους πελάτες. Έχει όμως και τώρα τραπέζια, δηλαδή μπάνκους, όπως θα έλεγαν οι Ιταλοί, οι δημιουργοί της πρώτης σύγχρονης Μπάνκας. Πάνω σ’ αυτά τα τραπέζια οι τραπεζικοί υπάλληλοι συνεχίζουν τη δουλειά που έκαμναν και οι αρχαίοι έλληνες τραπεζίτες, γνωστοί τον καιρό εκείνο σαν κερματισταί, διότι ασχολούνταν με κέρματα, δηλαδή κοψίδια, τεμάχια του ακέραιου νομίσματος. Περισσότερα

Βασίλης Ραφαηλίδης: Περί φτώχειας

Σχολιάστε

Φτώχεια λέγεται η κατάσταση εκείνη κατά την οποία η επιβίωση αποτελεί την πρώτη και σχεδόν τη μοναδική φροντίδα του ανθρώπου. Ο φτωχός δεν ζει, επιβιώνει όταν μπορεί να επιβιώσει. Το σύνθημα «ζωή, όχι επιβίωση» παραπέμπει στη σταθερή απαίτηση του ανθρώπου, από τότε που έγινε sapiens (σκεπτόμενος), να αποδεσμευτεί κάποτε από τον αγώνα για την επιβίωση και να μπει στη ζωή χωρίς αγωνία.

Πέρασαν πολλοί αιώνες από τότε που ο άνθρωπος κατάλαβε πως σκοπός της ύπαρξής του δεν είναι η επιβίωση, όπως στα ζώα, αλλά η ζωή. Κι ωστόσο το σύνθημα «ζωή, όχι επιβίωση» διατηρεί πάντα τη σημασία που είχε την εποχή του ανθρώπου του Νεάντερταλ. Είναι λίγοι αυτοί που πράγματι ζουν. Οι περισσότεροι είτε -επιβιώνουν, είτε ψευτοζούν με το φόβο πως θα χάσουν ακόμα και τη δυνατότητα της επιβίωσης που εξασφάλισε στους περισσότερους ο καπιταλισμός. Περισσότερα

Ραφαηλίδης: Η ομάδα αίματος των καθαρόαιμων Ελλήνων

Σχολιάστε

Blood_Red_Tree_by_arcipello

Το κράτος σε καμιά περίπτωση δεν είναι συνώνυμο του έθνους…

Όλες οι συγχύσεις στην Ελλάδα ξεκινούν από την αδυναμία μας να ξεχωρίσουμε τις έννοιες «έθνος» και «κράτος», που σε καμία περίπτωση δεν είναι συνώνυμα. Η λέξη έθνος είναι σανσκριτικής καταγωγής και, στην κυριολεξία, σημαίνει «ομαιμοσύνη», δηλαδή ομοιότητα του αίματος των ανθρώπων που ανήκουν στην ίδια φυλετική ομάδα.

Είναι φανερό, όμως, πως για να διατηρήσει» την «καθαρότητα» του αίματός της μια φυλή, και συνεπώς να λειτουργήσει σαν μια ευρεία οικογένεια, όπου όλα τα μέλη της θα είναι στενοί ή μακρινοί συγγενείς, πρέπει αυτή η φυλή να είναι καταρχήν ενδογαμική, δηλαδή τα μέλη της να παντρεύονται μεταξύ τους και οι επιμειξίες με αλλόφυλους να απαγορεύονται αυστηρά. Αλλά κάτι τέτοιο θα μπορούσε να συμβεί μόνο σε πολύ κλειστές και πολύ πρωτόγονες κοινωνίες. Περισσότερα

Ραφαηλίδης – Η δημιουργία της τράπεζας

Σχολιάστε

Romanreliefbank

Τράπεζα σημαίνει τραπέζι. Αυτό το ξέρουμε όλοι. Εκείνο που ίσως δεν ξέρουμε όλοι είναι γιατί η νέα ελληνική λέξη τραπέζι διαχώρισε το νόημά της από την αρχαία ελληνική λέξη τράπεζα. Κι ακόμα, γιατί η αρχαία τράπεζα ύψωσε σε κεφαλαίο το πρώτο γράμμα και έγινε Τράπεζα.

Βέβαια, όλοι ξέρουμε πως το κτίριο μιας τράπεζας δεν έχει τραπεζαρία για τους πελάτες. Έχει όμως και τώρα τραπέζια, δηλαδή μπάνκους, όπως θα έλεγαν οι Ιταλοί, οι δημιουργοί της πρώτης σύγχρονης Μπάνκας. Πάνω σ’ αυτά τα τραπέζια οι τραπεζικοί υπάλληλοι συνεχίζουν τη δουλειά που έκαμναν και οι αρχαίοι έλληνες τραπεζίτες, γνωστοί τον καιρό εκείνο σαν κερματισταί, διότι ασχολούνταν με κέρματα, δηλαδή κοψίδια, τεμάχια του ακέραιου νομίσματος.

Βέβαια, οι κερματισταί ήταν τραπεζίτες της πλάκας και έκαμναν περίπου τη δουλειά που κάνουν σήμερα τα αυτόματα μηχανήματα που μετατρέπουν σε λιανά τα πιο χοντρά νομίσματα. Όμως, δεν πρέπει να ξεχνάμε πως όλα σε τούτο τον κόσμο είναι απλά στο ξεκίνημά τους. Οι παλιοί κερματισταί και οι σημερινοί τραπεζίτες, παρόλο που έχουν σαν κοινή αφετηρία το τραπέζι πάνω στο οποίο ξαπλώνουν τα νομίσματά τους δεν είναι βέβαια, το ίδιο πράγμα. Περισσότερα

Ραφαηλίδης – Η Ασυμπίεστη φτώχεια

Σχολιάστε

most-smokers-are-poor

Φτώχεια λέγεται η κατάσταση εκείνη κατά την οποία η επιβίωση αποτελεί την πρώτη και σχεδόν τη μοναδική φροντίδα του ανθρώπου. Ο φτωχός δεν ζει, επιβιώνει όταν μπορεί να επιβιώσει. Το σύνθημα «ζωή, όχι επιβίωση- παραπέμπει στη σταθερή  απαίτηση του ανθρώπου, από τότε που έγινε sapiens (σκεπτόμενος), να αποδεσμευτεί κάποτε από τον αγώνα για την επιβίωση και να μπει στη ζωή χωρίς αγωνία.

Πέρασαν πολλοί αιώνες από τότε που ο άνθρωπος κατάλαβε πως σκοπός της ύπαρξής του δεν είναι η επιβίωση, όπως στα ζώα, αλλά η ζωή. Κι ωστόσο το σύνθημα «ζωή, όχι επιβίωση» διατηρεί πάντα τη σημασία που είχε την εποχή του ανθρώπου του Νεάντερταλ. Είναι λίγοι αυτοί που πράγματι ζουν. Οι περισσότεροι είτε -επιβιώνουν, είτε ψευτοζούν με το φόβο πως θα χάσουν ακόμα και τη δυνατότητα της επιβίωσης που εξασφάλισε στους περισσότερους ο καπιταλισμός. Περισσότερα

Ραφαηλίδης: Αισθητική, η ηθική του μέλλοντος

Σχολιάστε

«Επειδή η πολιτική στερείται αισθητικής διότι στερείται ηθικής» διαβάζουμε αυτό… Περισσότερα

Η φύση της Χούντας

Σχολιάστε

7598

Στις 8 Σεπτεμβρίου συμπληρώθηκαν 14 χρόνια χωρίς τον Βασίλη Ραφαηλίδη. Δυστυχώς όταν ήταν εν ζωή δεν τον “πρόλαβα”, μιας και η ηλικία μου ήταν ιδιαιτέρως μικρή για να καταλάβω την λαμπρότητα της προσωπικότητας και να την παρακολουθήσω κιόλας.

Συνειδητοποιώντας ωστόσο με το χρόνο και το έργο του πως η κληρονομιά που μας άφησε αποδεικνύεται, τουλάχιστον στην δική μου εξέλιξη, ανεκτίμητη, αποφάσισα να μεταφέρω στο 2014 το τελευταίο υποκεφάλαιο της κωμικοτραγικής του “Ιστορίας του Νεοελληνικού Κράτους 1830-1974″, όπου ο συγγραφέας επιφύλασσε για τον επίλογο την αναγνώριση των στηριγμάτων του φασισμού, συγκρίνοντάς τα με αυτά της χούντας των συνταγματαρχών, που λίγα χρόνια πριν είχε απολαύσει μία ωραιότατη επταετή ανοχή. Περισσότερα

Ραφαηλίδης: Η ομάδα αίματος των καθαρόαιμων Ελλήνων

Σχολιάστε

Το κράτος σε καμιά περίπτωση δεν είναι συνώνυμο του έθνους…

ΟΛΕΣ οι συγχύσεις στην Ελλάδα ξεκινούν από την αδυναμία μας να ξεχωρίσουμε τις έννοιες «έθνος» και «κράτος», που σε καμία περίπτωση δεν είναι συνώνυμα. Η λέξη έθνος είναι σανσκριτικής καταγωγής και, στην κυριολεξία, σημαίνει «ομαιμοσύνη», δηλαδή ομοιότητα του αίματος των ανθρώπων που ανήκουν στην ίδια φυλετική ομάδα.

Είναι φανερό, όμως, πως για να διατηρήσει» την «καθαρότητα» του αίματός της μια φυλή, και συνεπώς να λειτουργήσει σαν μια ευρεία οικογένεια, όπου όλα τα μέλη της θα είναι στενοί ή μακρινοί συγγενείς, πρέπει αυτή η φυλή να είναι καταρχήν ενδογαμική, δηλαδή τα μέλη της να παντρεύονται μεταξύ τους και οι επιμειξίες με αλλόφυλους να απαγορεύονται αυστηρά. Αλλά κάτι τέτοιο θα μπορούσε να συμβεί μόνο σε πολύ κλειστές και πολύ πρωτόγονες κοινωνίες. Περισσότερα

Η ομάδα αίματος των καθαρόαιμων Ελλήνων – (Βασίλης Ραφαηλίδης* 1987)

3 Σχόλια

Του Βασίλη Ραφαηλίδη

ΟΛΕΣ οι συγχύσεις στην Ελλάδα ξεκινούν από την αδυναμία μας να ξεχωρίσουμε τις έννοιες «έθνος» και «κράτος», που σε καμία περίπτωση δεν είναι συνώνυμα. Η λέξη έθνος είναι σανσκριτικής καταγωγής και, στην κυριολεξία, σημαίνει «ομαιμοσύνη», δηλαδή ομοιότητα του αίματος των ανθρώπων που ανήκουν στην ίδια φυλετική ομάδα.

Είναι φανερό, όμως, πως για να διατηρήσει» την «καθαρότητα» του αίματός της μια φυλή, και συνεπώς να λειτουργήσει σαν μια ευρεία οικογένεια, όπου όλα τα μέλη της θα είναι στενοί ή μακρινοί συγγενείς, πρέπει αυτή η φυλή να είναι καταρχήν ενδογαμική, δηλαδή τα μέλη της να παντρεύονται μεταξύ τους και οι επιμειξίες με αλλόφυλους να απαγορεύονται αυστηρά. Αλλά κάτι τέτοιο θα μπορούσε να συμβεί μόνο σε πολύ κλειστές και πολύ πρωτόγονες κοινωνίες. Σήμερα, πουθενά στον κόσμο δεν υπάρχουν «καθαρές» εθνότητες, διότι δεν υπάρχουν κλειστές κοινωνίες. Περισσότερα

Ήταν όλοι τους κεντρώοι, οι άθλιοι

Σχολιάστε

Ναι αλλά η κυβέρνηση πρέπει να πάρει ψήφο εμπιστοσύνης. Α, όλα κι όλα, το θέατρο πρέπει να παιχτεί όπως προβλέπει το Σύνταγμα. Ή έχουμε δημοκρατία ή έχουμε τρίχες. Σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να φανεί πως “η ανεξάρτητη και υπερήφανη Ελλάδα” είναι ένα ξέφραγο αμπέλι, όπου μπαινοβγαίνουν κοπρόσκυλα.”

Όχι καλοί μου αναγνώστες και καλές αναγνώστριες, κανένας δεν μιλάει για την κυβέρνηση Σαμαρά. Με τις παραπάνω αράδες περιγράφει ο Βασίλης Ραφαηλίδης* την αποστασία του 1965. Ή μάλλον “τις” αποστασίες της Ιστορίας μιας χώρας που παραμένει κωμικοτραγική. Περισσότερα

Η ΕΛΛΑΔΑ ΑΝΗΚΕΙ ΣΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ.ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΑΝΗΚΟΥΝ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ;;

Σχολιάστε

ΠΩΣ ΝΑ ΦΤΙΑΞΟΥΜΕ ΜΙΑ ΕΛΛΑΔΑ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ.

(Σειρα αναρτησεων βασισμενων σε κειμενα του Β.Ραφαηλιδη που δημοσιευτηκαν την δεκαετια του 1980 στο «εθνος της Κυριακης»,και βασιστηκαν στο βιβλιο του Επτανησιου Διανοητη Γερασιμου Κακλαμανη με τιτλο, «Επι της δομης του Νεοελληνικου κρατους».

«Η Ελλαδα ανηκει στους Ελληνες»συμφωνοι. Ομως οι Ελληνες ανηκουν στην Ελλαδα;;

Ιδου η απορια διατυπωμενη με μορφη παραδοξου ερωτηματος.

Απο οσο ξερουμε,κανεις πριν απο τον Γερασιμο Κακλαμανη δεν τολμησε να διατυπωσει αυτο το επικινδυνο ερωτημα. Η επικινδυνοτητα του οποιου συνισταται στο γεγονος οτι καταργει την Ελλαδα ως γεωγραφικη εννοια,οχι πως δεν υπαρχει Γεωγραφικη Ελλαδα,αλλα δινει πιο ουσιαστικο περιεχομενο στην Ελλαδα ως ευρυτερη πολιτιστικη εννοια πολυ πιο σημαντικη απο την γεωγραφια.Στο εντελως εκπληκτικο βιβλιο του «επι της δομης του Νεοελληνικου κρατους», που αν διαβαστει απο αυτους που θα επρεπε να διαβαστει,θα προκαλεσει ταραχη μεγαλη,η Ελλαδα ουτε ηταν ποτε, ουτε ειναι και τωρα εννοια με αυστηρο γεωγραφικο περιεχομενο. Περισσότερα

ΑΛΛΟ ΕΛΛΗΝΑΣ ΚΑΙ ΑΛΛΟ ΝΕΟΕΛΛΗΝΑΣ

Σχολιάστε

 0

του Βασίλη Ραφαηλίδη

(Σειρα αναρτησεων βασισμενων σε κειμενα του Β.Ραφαηλιδη που δημοσιευτηκαν την δεκαετια του 1980 στο <<εθνος>> της Κυριακης,και βασιστηκαν στο βιβλιο του Επτανησιου Διανοητη Γερασιμου Κακλαμανη με τιτλο, <<Επι της δομης του Νεοελληνικου κρατους>>.Θα γινεται αναρτηση ολων αυτων των ιστορικων κειμενων,ανα τριημερο καθ ολη την διαρκεια και του Σεπτεμβριου.

Να δουμε ΤΙΣ ΡΙΖΕΣ ΤΟΥ ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΟΣ,να παμε πισω,εκει,οταν αυτο το κρατος συσταθηκε απο την ανυπαρξια.Και συσταθηκε τελειως λανθασμενα.Να δουμε την βαση της Ελληνικης κακοδαιμονιας που υπαρχει εδω και 190 χρονια.Ετσι θα καταλαβουμε πως φτασαμε εως εδω,και ετσι θα μπορεσουμε να ΣΚΕΦΤΟΥΜΕ,οσοι μπορουμε,να βρουμε τροπους για να αλλαξουμε την μοιρα αυτου του τοπου,αν μπορει να αλλαξει πλεον.Ξεκιναμε με την δημοσιευση κειμενων του .Β.Ραφαηλιδης Αθηνα Νοεμβριος 1987.

Περισσότερα

Ραφαηλίδης: Περί αναρχίας

Σχολιάστε

«Στη φύση δεν υπάρχει εξουσία, υπάρχει ηγεσία», «Η διαφορά μεταξύ αναρχίας και αναρχοαυτονομίας» και άλλα, σ’ ένα διαχρονικό κείμενο του Βασίλη Ραφαηλίδη

Η αναρχία είναι μια κατάσταση φυσική. Κάθε φυσιολογικός άνθρωπος δε μπορεί παρά να νιώθει άσχημα όταν κάποιος ή κάποιοι προσπαθούν να περιορίσουν τη φυσική για κάθε άνθρωπο τάση να φέρεται φυσικά. Η εξουσία είναι κάτι το παρά φύση. Στη φύση δεν υπάρχει εξουσία, υπάρχει ηγεσία. Ηγέτης είναι αυτός που ηγείται, που προηγείται και δείχνει το δρόμο στους άλλους για να μη χαθούν. Το κριάρι δεν ασκεί εξουσία στο κοπάδι, απλώς ηγείται του κοπαδιού.

Μια μικρή ή μεγάλη ομάδα ανθρώπων εύκολα δέχεται ως φυσικό ηγέτη αυτόν που αναδεικνύεται φυσικά, μέσα από φυσικές, μη καταναγκαστικές, αυτόματες διαδικασίες. Οι άνθρωποι, ακόμα κι όταν δεν το δείχνουν, πάντα δυσφορούν όταν ο ηγέτης έρχεται έτοιμος απέξω ή πέφτει με αλεξίπτωτο από πάνω.
Περισσότερα

Ραφαηλίδης : Ποιός μπορεί στ’ αλήθεια να πλουτίσει;

Σχολιάστε

french-bourgeoisie

Εκμετάλλευση ετυμολογικά σημαίνει «βγάλσιμο του μετάλλου» (απ’ το μετάλλευμα που το περιέχει και που υπάρχει σε φυσική κατάσταση). Η συναρπαστική λογική της γλώσσας αποκαλύπτει όλο το εύρος και όλο το βάθος αυτής της τρομερής λέξης, γύρω από την οποία περιστρέφονται όλοι οι κοινωνικοί αγώνες από την αρχαιότητα μέχρι τις μέρες μας. Αν μάλιστα πάρουμε υπόψη πως το πιο σπάνιο και συνεπώς πολύτιμο μέταλλο που υπάρχει στη φύση είναι ο χρυσός, τότε ο εκμεταλλευόμενος θα μπορούσε να είναι κάτι σαν… χρυσωρυχείο. Πράγματι, για να ‘χεις χρυσό σε ράβδους ή σε νόμισμα δεν είναι ανάγκη να ‘σαι χρυσορύχος, αρκεί να ’σαι εκμεταλλευτής. Περισσότερα

Φασίστας

Σχολιάστε

Πηγή:  tetragonal-leaves-universe.tumblr.com/image/63948037436

Ο νόμος της ζούγκλας!

Σχολιάστε

MV5BMTIxNTU0MjQ1Nl5BMl5BanBnXkFtZTcwODkwMzcxMQ@@._V1_SY317_CR4,0,214,317_Η φτώχεια και ο πλούτος είναι δυο σημαδιακές για την ανθρώπινη συμπεριφορά λέξεις. Ποτέ κανείς δεν διάλεξε με τη θέληση του τη φτώχεια (εξαιρούνται οι συνεπείς προς τις ασκητικές ιδέες τους ασκητές). Ποτέ κανείς πλούσιος δεν είπε: τι ωραία που θα ’ταν αν ήμουν φτωχός!

Από τότε που υπάρχει πείνα, δηλαδή από της εμφανίσεως του ανθρώπου στη Γη, ο νηστικός καρβέλια ονειρεύεται. Κι ο πλούσιος, είτε δεν ονειρεύεται τίποτα, όταν έχει αποβλακωθεί πάρα πολύ είτε ονειρεύεται διαμάντια, κότερα κι άλλα τέτοια πολυτελή, τουτέστιν αρμόζοντα σε αυτόν που έχει «πολύ τέλος», δηλαδή μεγάλη περιουσία (τέλος ονόμαζαν οι αρχαίοι Έλληνες την ατομική περιουσία) ή σε αυτόν που πληρώνει «πολλά τέλη» (πολλούς φόρους) σύμφωνα με μια αυθαίρετη «ετυμολογία της λέξης, αν και όπως έδειξαν τα πράγματα αυτοί που έχουν «πολύ τέλος» δεν πληρώνουν κατ’ ανάγκην και πολλά τέλη. Περισσότερα

Older Entries