Home

Η επανάσταση εναντίον των τραπεζών

Leave a comment

https://analyst.gr/wp-content/uploads/2018/03/406.jpg

Του Βασίλη Βιλιάρδου

Είναι τεράστια η ευθύνη του χρηματοπιστωτικού κλάδου διεθνώς, στις κρίσεις των τελευταίων δεκαετιών που εντείνονται συνεχώς, ενώ γίνονται όλο και πιο συχνές – οπότε είναι αναγκαία η ρύθμιση του, η οποία δεν πρόκειται να συμβεί εάν δεν αφαιρεθεί το βασιλικό προνόμιο που παραδόθηκε ανεύθυνα από τους πολιτικούς στις τράπεζες: η δημιουργία χρημάτων από το πουθενά.

Σε θέματα που αφορούν τις εμπορικές τράπεζες, τις κεντρικές τράπεζες και γενικότερα το χρήμα χωρίς αντίκρισμα έχουμε αναφερθεί πολλές φορές – επειδή θεωρούμε πως οι συνεχείς κρίσεις που βιώνουμε είναι το αποτέλεσμα του σύγχρονου χρηματοπιστωτικού συστήματος, έτσι όπως αυτό δημιουργήθηκε μετά την έξοδο από τον κανόνα του χρυσού το 1971, ειδικά μετά την απελευθέρωση της λειτουργίας των τραπεζών, οπότε την πλήρη ασυδοσία τους.

Είναι βέβαια πολύ δύσκολο να κατανοήσει κανείς τη λειτουργία του τραπεζικού συστήματος, τα τοκογλυφικά του χαρακτηριστικά και τη δημιουργία χρημάτων από το πουθενά – αφού έρχεται σε αντίθεση τόσο με τη λογική, όσο και με την παιδεία που μας έχει επιβληθεί. Εν τούτοις, εάν δεν το καταλάβουμε και δεν πάψουμε να πιστεύουμε στους μύθους που το ίδιο το σύστημα έχει θέσει σε κυκλοφορία, όπως για παράδειγμα το ότι οι τράπεζες είναι οι διαμεσολαβητές μεταξύ των αποταμιευτών και των δανειζομένων, πως δανείζουν δηλαδή μόνο τις καταθέσεις τους, θα συνεχίσουμε να είμαστε σκλάβοι των τραπεζών και των τόκων – με πολύ οδυνηρά αποτελέσματα για το βιοτικό μας επίπεδο, τη δημοκρατία και την ελευθερία μας. More

Ο νούμερο ένα εχθρός της Ελλάδας

Leave a comment

Του Βασίλη Βιλιάρδου

Η πρωσική πλευρά της γερμανικής κυβέρνησης, με εκτελεστή τον κ. Σόιμπλε, φοβάται τρία πράγματα όσον αφορά την Ελλάδα, εάν τυχόν αποκτήσει έναν ικανό, εθνικά υπερήφανο, αξιοπρεπή και θαρραλέο ηγέτη: (α) την ελεγχόμενη στάση πληρωμών εντός της Ευρωζώνης με δική της πρωτοβουλία, (β) την εκούσια έξοδο της από τη νομισματική ένωση μετά από νομικές διαδικασίες και συντεταγμένες διαπραγματεύσεις δύο ετών, καθώς επίσης (γ) τη βιώσιμη ανάπτυξη της οικονομίας της αφού εγκαταλείψει το ευρώ, γνωρίζοντας ότι η χώρα έχει τις προϋποθέσεις για να τα καταφέρει.

Σύμφωνα τώρα με την βαθειά ριζωμένη αντίληψη της, όταν φοβάται κανείς ένα πράγμα πρέπει να προσπαθήσει να το εμποδίσει με κάθε τρόπο – έχοντας ο ίδιος την πρωτοβουλία των κινήσεων. Αυτό σημαίνει ότι, θα ήταν σωστό να αντιστρέψει την παραπάνω σειρά – δηλαδή, να φύγει η Ελλάδα από την Ευρωζώνη, να χρεοκοπήσει ανεξέλεγκτα και να καταρρεύσει εντελώς η οικονομία της, οπότε να λειτουργήσει ως παράδειγμα προς αποφυγή για όλες τις υπόλοιπες χώρες. More

Ο δεκάλογος του ελέγχου των μαζών

Leave a comment

Του Βασίλη Βιλιάρδου

Υπάρχουν συνήθως πολλά γιατί: παράδειγμα, γιατί ο πόλεμος του Ιράκ, γιατί της Λιβύης ή της Συρίας, γιατί κατέρρευσε η Βενεζουέλα ή γιατί η Ελλάδα χρεοκόπησε. Η απάντηση όμως είναι πάντοτε η ίδια: για την απόκτηση πλούτου και δύναμης από μία μικρή μειοψηφία, η οποία έχει πάρει τα ηνία.

«Οι ελίτ «αγοράζουν» τις εκλογές, χωρίς σχεδόν κανέναν περιορισμό – ενώ οι μάζες έχουν την ψευδαίσθηση πως επιλέγουν οι ίδιες τις κυβερνήσεις τους, παραπλανημένες από τις σκηνοθετημένες τηλεοπτικές ή άλλες ψεύτικες συγκρούσεις των πολιτικών.

Δυστυχώς δεν κατανοούν ότι, οι «πράξεις» των κομμάτων εξουσίας, από τις οποίες οφείλει να τα κρίνει κανείς και όχι από τα λόγια τους, διαφέρουν ελάχιστα μεταξύ τους – όπως στο παράδειγμα της Ελλάδας, όπου οι δύο μεγάλες παρατάξεις υποστηρίζουν τα μνημόνια, διαφωνώντας μόνο ως προς τις λεπτομέρειες της εφαρμογής τους, με κριτήριο την εκάστοτε κομματική τους πελατεία«.

Ο «λαϊκισμός», κυριότερος εκπρόσωπος του οποίου θεωρείται σήμερα ο πρόεδρος Trump με το γνωστό δόγμα του, αποτελεί μία σύγχρονη πολιτική και οικονομική τάση – ενώ αναφέρεται μεταξύ άλλων σε ηγέτες που τάσσονται εναντίον της παγκοσμιοποίησης και των υπερεθνικών συμφωνιών τύπου Ε.Ε. ή TTIP, καθώς επίσης υπέρ του οικονομικού εθνικισμού. More

Η θανατική καταδίκη των παιδιών της Ελλάδας

Leave a comment

Του Βασίλη Βιλιάρδου

Οι κυβερνήσεις πρέπει να κάνουν τα πάντα για να αποφεύγουν τις υφέσεις, αφού δεν καταστρέφουν μόνο τις ζωές των ανθρώπων που αναγκάζονται να υπομένουν δυσανάλογο κόστος – αλλά, πολύ χειρότερα, υπονομεύουν τη μελλοντική ευημερία των παιδιών τους, καθώς επίσης όλες τις επόμενες γενιές.

Σύμφωνα με την ευρωπαϊκή στατιστική υπηρεσία, η βιομηχανική παραγωγή στην Ελλάδα σημείωσε αύξηση τον Ιανουάριο του 2017 ύψους 2,5% σε σχέση με τον προηγούμενο μήνα (πηγή) – ενώ η αύξηση έφτασε στο 7,4% συγκριτικά με τον Ιανουάριο του 2016. Θα επρόκειτο λοιπόν για ένα πολύ ευχάριστο γεγονός, εάν στην εικόνα ταίριαζαν οι υπόλοιποι οικονομικοί δείκτες – κάτι που όμως δεν συμβαίνει, αφού ο ρυθμός ανάπτυξης το τέταρτο τρίμηνο του 2016 ήταν αρνητικός (-1,2%), ενώ το λιανικό εμπόριο συνεχίζει να έχει προβλήματα (πηγή).

Εκτός αυτού υπάρχει ο φόβος, στα πλαίσια των διαπραγματεύσεων της κυβέρνησης με τους «θεσμούς» για το κλείσιμο μία ακόμη αξιολόγησης, να επιβληθούν στην Ελλάδα νέα μέτρα λιτότητας – τα οποία θα επιβαρύνουν επί πλέον την οικονομική της εξέλιξη. Απορεί βέβαια κανείς σε σχέση με τις καθυστερήσεις που διαπιστώνονται και οι οποίες έχουν ως συνήθως αποτέλεσμα την επιβολή αυστηρότερων μέτρων – αφού οι δείκτες της οικονομίας επιβαρύνονται, οπότε απαιτείται μεγαλύτερη «αναπροσαρμογή». More

Τέλος στις ψευδαισθήσεις!

Leave a comment

138

Tου Βασίλη Βιλιάρδου

Η εξυπηρέτηση των παλαιών δανείων με νέα, καθώς επίσης με συνεχώς μεγαλύτερες επιβαρύνσεις, οδηγεί στην καταστροφή και στο χάος – μέσα από κοινωνικές αναταραχές και εξεγέρσεις, οι οποίες θα ξεσπάσουν νομοτελειακά όταν οι Έλληνες χάσουν τα πάντα, αδυνατώντας πλέον ακόμη και να επιβιώσουν.

«Η τεχνική του να αντικαθιστάς την εξέγερση με την ενοχή, συνίσταται στο να κάνεις ένα άτομο να πιστεύει ότι, είναι το μόνο υπεύθυνο για τα δεινά του – λόγω της έμφυτης διαφθοράς του, της εγγενούς οκνηρίας του, της διανοητικής ανεπάρκειάς του, των μειωμένων ικανοτήτων του ή των προσπαθειών του.

Έτσι, αντί να εξεγείρεται εναντίον του συστήματος, απαξιώνει τον ίδιο του τον εαυτό, αυτοενοχοποιείται και υποτάσσεται – κατάσταση που εμπεριέχει τα σπέρματα της νευρικής κατάπτωσης η οποία έχει, μεταξύ άλλων, το αποτέλεσμα της αποχής από οποιασδήποτε δράση. Έως εκείνο το σημείο βέβαια που το άτομο χάνει τα πάντα – οπότε μετατρέπεται σε δολοφονικό θηρίο, αδιαφορώντας για τις συνέπειες των πράξεων του«.

More

Προσδεθείτε!

Leave a comment

realnews30116

του Βασίλη Βιλιάρδου

«Στην πολιτική, οπότε και στην ιστορία, δεν υπάρχουν συμπτώσεις – ενώ οι μάζες είτε δεν κρίνουν καθόλου, είτε κρίνουν λανθασμένα» (G. le Bon)

Πολύ κακό το ξεκίνημα του 2016 – με ένα σμήνος μαύρων κύκνων στον ορίζοντα. Μετά την αιμοβόρα εκτέλεση των 47 ανθρώπων από τη Σαουδική Αραβία, κλιμακώθηκε η αντιπαράθεση Σιιτών (Ιράν) και Σουνιτών (Σ. Αραβία), την οποία επεδίωκαν άλλωστε οι Η.Π.Α. – οπότε εκτοξεύθηκε η τιμή του πετρελαίου, παρά το ότι όλες οι δεξαμενές του πλανήτη είναι γεμάτες.

Κατά πολλούς, ο απώτερος στόχος της μαζικής δολοφονίας ήταν η άνοδος της τιμής του πετρελαίου – χωρίς την οποία οι χώρες παραγωγής, μεταξύ των οποίων η Ρωσία και η Σαουδική Αραβία, κινδυνεύουν να υποστούν μεγάλες ζημίες. More

Το σύστημα ΙΚΕΑ

Leave a comment

IKEA 1

Του Βασίλη Βιλιάρδου

Η φοροαποφυγή των μεγάλων επιχειρήσεων αποτελεί μία σύγχρονη μάστιγα, αφού μειώνει τα φορολογικά έσοδα του Δημοσίου – οπότε αυξάνονται οι φόροι, με αποτέλεσμα να χρεοκοπούν οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις και να κλιμακώνεται η ανεργία

«Όταν τα κράτη υπερχρεώνονται ή πτωχεύουν, οι Πολίτες τους ενοχοποιούν συνήθως την εκάστοτε πολιτική ηγεσία, εγκαλώντας την για ανεπάρκεια, για ανικανότητα και για διαφθορά – ενώ οι διαμαρτυρίες τους μετατρέπονται σε όπλο της αντιπολίτευσης, η οποία προσπαθεί με τη βοήθεια του να ανέλθει στην εξουσία: για να «ηρεμήσουν τα πλήθη» και να επαναληφθεί το έργο, με άλλους ηθοποιούς.

More

Το μέλλον της αποικίας

Leave a comment

Το_μέλλον_της_αποικίας

Η Ελλάδα, μετά την εν ψυχρώ δολοφονία της από την ΕΚΤ, εναντίον της οποίας έχει κατατεθεί αγωγή, εισέρχεται στην τελική ευθεία – όπου το 2016 προβλέπεται ως το έτος της μεγάλης σφαγής, ενώ το 2017 ως η αφετηρία της ανάπτυξης

του Βασίλη Βιλιάρδου

«Κανένας δεν περίμενε ποτέ πως η αριστερά θα δολοφονούταν στην Ελλάδα, με τέτοιο αποτρόπαιο τρόπο, από έναν νεαρό άνδρα. Από έναν μητροκτόνο που θυσίασε στο βωμό των ανίερων φιλοδοξιών του, τους αγώνες εκατομμυρίων ανθρώπων σε ολόκληρη την Ευρώπη, χωρίς κανέναν ηθικό ενδοιασμό. Το έγκλημα αυτό είναι μεγαλύτερο από οτιδήποτε άλλο, ενώ θα συνοδεύει τον ίδιο και την Ελλάδα για πάντα» (πηγή).

Το τρίτο μνημόνιο υπογράφηκε από την κυβέρνηση τον Ιούλιο, εγκρίθηκε από τα περισσότερα κόμματα τον Αύγουστο, ψηφίσθηκε από την πλειοψηφία των εκλογέων το Σεπτέμβρη, ενώ νομοθετείται πλέον από τη Βουλή – όσον αφορά τη διαχείριση των κόκκινων δανείων, καθώς επίσης όλες τις υπόλοιπες λεπτομέρειες του.

Έτσι εισέρχεται στην τελική ευθεία η μεταβίβαση της δημόσιας και ιδιωτικής περιουσίας των Ελλήνων, με τη μέθοδο που έχουμε ήδη αναλύσει (άρθρο) – από μία αριστερή κυβέρνηση, αφού προηγουμένως εξοντώθηκαν μεθοδικά όλα τα άλλα πολιτικά κόμματα, έτσι ώστε οι Πολίτες να μην έχουν καμία άλλη επιλογή και καμία ελπίδα. More

Το βρώμικο πείραμα

1 Comment

ΕΙΚΟΝΑ---γενική,-πείραμα

Του Βασίλη Βιλιάρδου

Η Ελλάδα αποτελεί ίσως το δοκιμαστικό εργαστήριο που επιτρέπει την έρευνα των μεθόδων κάμψης της αντίστασης των Πολιτών – απέναντι στις επιθέσεις που δέχεται μαζικά τόσο το βιοτικό τους επίπεδο, όσο και οι δημοκρατικές τους ελευθερίες

«Η πλήρης υποταγή της κυβέρνησης στις εντολές των δανειστών, αφού προηγουμένως είχε η ίδια οργανώσει και κερδίσει ένα δημοψήφισμα αντίστασης, έσβησε, δολοφόνησε καλύτερα όλες τις ελπίδες των Ελλήνων – αποτελώντας ένα από τα μεγαλύτερα εγκλήματα της σκοτεινής εποχής των μνημονίων.

Εάν ήταν πλειοψηφικό το «ΝΑΙ», οπότε οι παρατάξεις που το στήριζαν, θα επρόκειτο επίσης για μία ήττα, αλλά για μία πολύ μικρότερη – αφού ασφαλώς θα σήμαινε ότι, θα συνεχιζόταν ο πόλεμος, ενδεχομένως με άλλα όπλα. More

Η απληστία των τραπεζών

Leave a comment

Κεντρικές-Τράπεζες1

Του Βασίλη Βιλιάρδου

Η ασύδοτη δημιουργία χρημάτων από το πουθενά, απειλεί τον πλανήτη με μία χρηματοπιστωτική έκρηξη τεραστίων διαστάσεων, η οποία ελπίζουμε να μη συνοδευθεί από έναν τρίτο παγκόσμιο πόλεμο – το χρηματιστηριακό κραχ του Κουβέιτ

“Ο τρόπος που βλέπουμε τα πράγματα δύσκολα μπορεί να διαφοροποιηθεί από τον τρόπο που θέλουμε να τα δούμε. Η καπιταλιστική ανάπτυξη δεν είναι σύμφυτη στον ίδιο τον καπιταλισμό – ενώ ο καπιταλισμός δεν είναι συνώνυμο της ελεύθερης αγοράς.

Είναι η δυναμική της κοινωνίας, στα χέρια μίας καπιταλιστικής ελίτ
μίας ομάδας δηλαδή, στην οποία ανήκουν οι άνθρωποι που χαρακτηρίζονται από τα προσόντα της διάνοιας και της θέλησης άνω του κανονικού. Έτσι η ιστορία, για την ακρίβεια, η ιστορία ως μέσο καταγραφής των αλλαγών και των εξελίξεων, είναι η ιστορία της επίδρασης των ελίτ, επάνω στην αδρανή μάζα της κοινωνίας” (J. Schumpeter).

More

Ανέκδοτο επτά λέξεων: ‘Αμοιβαία επωφελής συμφωνία για το κατοχικό χρέος’ (win-win-games are over)

1 Comment

varouf-signature

Ένα… ανέκδοτο 7 λέξεων:  «Αμοιβαία επωφελής συμφωνία για το κατοχικό χρέος»!

(το άλλο, με τον Τοτό, το ξέρετε;) 🙂

ΣΙΓΑ μην είναι «αμοιβαία επωφελής», η πληρωμή του γερμανικού κατοχικού δανείου (και άλλων αποζημιώσεων)! Ποτέ δεν θα πληρώσει η Γερμανία με τη δική της θέληση. Ακόμη κι αν (εξαναγκαστεί να) πληρώσει, δεν μπορεί αυτή η πληρωμή να είναι «αμοιβαία επωφελής». Θα είναι μονομερώς επιζήμια για τη Γερμανία, εξ ορισμού. Και ΑΝ κατορθωθεί, θα προκύψει μόνο μέσα από δικές μας μονομερείς ενέργειες.

Λυπάμαι, αλλά αν ο Αλέξης Τσίπρας ελπίζει να «φέρει στο φιλότιμο» τη Γερμανική κυβέρνηση, επικαλούμενος την «ηθική» (όπως ήδη έκανε, εξισώνοντας μάλιστα, «ηθικά», το δικό «μας» χρέος με το γερμανικό)… όχι μόνο πλανάται οικτρά, αλλά ακολουθεί μια τακτική που σύντομα, αναπόφευκτα, θα αποδειχτεί επιζήμια για τη δική μας πλευρά.

Κατ αρχάς, δεν μπορεί ποτέ να εξισωθεί το γερμανικό κατοχικό χρέος με το σημερινό χρέος «μας», δηλαδή το χρέος στους δανειστές «μας» (εισαγωγικά απαραίτητα στο «μας»), εκτός αν… υποκύψουμε στη λογική του απεχθούς Πάγκαλου, το «όλοι μαζί τα φάγαμε«!

  • Το γερμανικό κατοχικό χρέος είναι αποτέλεσμα βίαιου εξαναγκασμού και εγκλημάτων πολέμου που διέπραξε ένα πολύ μεγάλο μέρος του στρατευμένου (τότε) γερμανικού πληθυσμού, σε μία εποχή που… σύσσωμος ο γερμανικός λαός (πλην ελαχίστων εξαιρέσεων) στήριξε ολόψυχα τους ναζί-εγκληματίες και υπάκουσε επιμελώς στις εγκληματικές διαταγές τους.
  • Αντίθετα, το σημερινό ελληνικό χρέος δεν είναι καν χρέος του ελληνικού λαού (σαν σύνολο) αλλά λογιστικό κατασκεύασμα, που προέκυψε από ανεξέλεγκτες σπατάλες, μίζες, υπεξαιρέσεις, φοροδιαφυγή και ασύδοτο δανεισμό διαπλεκόμενων και κυρίαρχων κοινωνικών τάξεων. Σε μια παλιά μελέτη του, ο Γιάννης Μηλιός είχε καταδείξει ότι η διόγκωση του ελληνικού κρατικού χρέους (πριν το 2010) οφειλόταν πολύ περισσότερο σε έλλειμμα εισπράξεων, παρά σε υπερβολικές κρατικές δαπάνες. Και εκείνη η τεράστια μείωση κρατικών εισπράξεων οφειλόταν κυρίως σε μειώσεις φόρων για τους πλουσίους, σε συνδυασμό με την τεράστια φορο-διαφυγή μεγάλων εταιρειών και υπερβολικά πλούσιων συμπολιτών μας.

Επομένως, ειναι ηθικά και πολιτικά απαράδεκτο, το να εξισώνονται αυτά τα δύο χρέη. Δεν είναι σωστό να τσουβαλιάζονται εξίσου μέσα στο ετεροβαρές (=πάντα σε βάρος μας) σκληρό παζάρι των «διαπραγματεύσεων». Δυστυχώς, αυτό είναι το αποτέλεσμα της «εξίσωσης» (σε κάποιο blog):

«Οφείλουμε να πληρώσουμε*, όπως Οφείλετε να πληρώσετε*»

…όπου οι αστερίσκοι[*] οδηγούν στη λανθασμένη διευκρίνιση ότι και τα δύο αυτά χρέη «είναι διαπραγματεύσιμα».

Ε, όχι, δεν είναι διαπραγματεύσιμα, δεν είναι ίσα-κι-όμοια:

  • Ένα κρατικό χρέος σε τράπεζες είναι πάντα διαπραγματεύσιμο (όσο κι αν δεν δέχονται κουβέντα για τη μείωσή του,  αυτή τη στιγμή, οι «εταίροι» μας).
  • Αντίθετα, ένα χρέος εγκληματιών (ή κληρονόμων τους) σε αθώα θύματα δεν είναι διαπραγματεύσιμο! (υπό κανονικές συνθήκες, αποφασίζεται μονομερώς από κάποιο δικαστήριο).

Και αυτή η τεράστια ποιοτική και ηθική διαφορά, μεταξύ των δύο ειδών χρέους, δεν αναιρείται επειδή οι επιτήδειοι δανειστές μας κατάφεραν σιγά-σιγά να μετατρέψουν το ελληνικό χρέος-προς-ιδιωτικές-τράπεζες σε διακρατικό χρέος. Η ευθύνη γι αυτή την επιτήδεια μεταβίβαση βαραίνει εξ ολοκλήρου τους ίδιους τους δανειστές (σαν πολιτικές και οικονομικές ελίτ, όχι σαν λαούς, φυσικά…)

Πιο γενικά, θα το πω άλλη μια φορά:

ΔΕΝ υπάρχουν πια, «αμοιβαία επωφελείς συμφωνίες».

Τα Win-win games ΤΕΛΕΙΩΣΑΝ !

  • Η συμφωνία του Eurogroup (24-2-2015), αν και προβάλλεται σαν νίκη ή επιτυχία (ακόμη και από πολιτικούς αντιπάλους της κυβέρνησης) ειναι μια πολύ μεγάλη υποχώρηση (για να μην πω «ήττα») που θα οδηγήσει νομοτελειακά σε μια ακόμη χειρότερη συμφωνία.
  • Ας μας εξηγήσει κάποιος (που πιστεύει στις «διαπραγματεύσεις») γιατί οι δανειστές μας να δεχτούν κάτι καλύτερο για μας, το ερχόμενο καλοκαίρι, όταν θα υπογραφτεί η «τελική» συμφωνία (που ονειρεύεται ο Γιάνης Βαρουφάκης, ζώντας μέσα στο δικό του όνειρο, ως… Μέγας Αναμορφωτής της Ευρωζώνης).

Πηγή – omadeon

Ο θάνατος του κοινωνικού κράτους

Leave a comment

ΣΤΑΘΗΣ 30-11-07

 Tου Βασίλη Βιλιάρδου

Εάν δεν ελεγχθούν οι αγορές, θα ιδιωτικοποιηθούν τα κράτη, μετατρέποντας τους Πολίτες είτε σε θλιβερά, εξαθλιωμένα υποζύγια των αυτονομημένων κεφαλαίων τους, είτε σε υπηκόους απολυταρχικών καθεστώτων

Χωρίς να θέλω να υποστηρίξω τη Γερμανία, νομίζω ότι δεν αποτελεί τον αληθινό «τρομοκράτη» της Ελλάδας ή της Ευρώπης. Ο λόγος είναι πως, πίσω από την «τευτονική» πολιτική, τις τράπεζες και τη γερμανική οικονομία, κρύβεται ο «μεγάλος αδελφός» – το Καρτέλ. Δεν υπάρχει γερμανική οικονομία, ούτε γερμανικές τράπεζες – όλα, μα όλα, είναι «ξένων συμφερόντων». Ελάχιστοι είναι οι φορείς εξουσίας, οι οποίοι διοικούνται από «Γερμανούς».

More

Η επιστροφή του ολοκληρωτισμού

Leave a comment

 

Tου Βασίλη Βιλιάρδου

Η επιστροφή του ολοκληρωτισμού: Οι δικτατορίες εμφανίζονται ξανά, από έναν δρόμο που στην κυριολεξία εκπλήσσει – αφού δεν είναι το αποτέλεσμα στρατιωτικών πραξικοπημάτων, όπως συνέβαινε στο παρελθόν, αλλά της ελεύθερης βούλησης των λαών.

“Στο παρελθόν ένας πόλεμος, σχεδόν εξ ορισμού, ήταν κάτι που αργά ή γρήγορα τελείωνε – συνήθως με μία αποφασιστική νίκη ή ήττα. Επίσης, ο πόλεμος ήταν ένα μέσον, το κυριότερο, με το οποίο οι ανθρώπινες κοινωνίες διατηρούσαν την επαφή τους με τη φυσική πραγματικότητα.

Σήμερα, ο οικονομικός πόλεμος σπάνια τελειώνει – ενώ δεν υπάρχει καθαρή νίκη ή ήττα, αλλά μία κατάσταση που ερμηνεύεται «κατά το δοκούν», αφενός μεν από τους «εχθρούς», αφετέρου από την εκάστοτε εξουσία και τους αντίπαλους ή διεκδικητές της. Με τον τρόπο αυτό δεν διατηρείται η επαφή με τη φυσική πραγματικότητα, αλλά εκτρέφεται η ουτοπία.      More