Home

Φουλ αντιδραστική επίθεση, με καταλύτη τον φόβο

1 Comment

Του Γιώργου Μουρμούρη

Μια «φυγή προς τα μπρος» προς ένα ασφυκτικό, για τους εργαζόμενους και τα λαϊκά στρώματα, μέλ­λον, επιχειρεί η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας, πατώντας κυριολεκτικά πάνω στις εκατόμβες των νεκρών που προκάλεσαν οι δικοί της χειρισμοί στη διαχείριση της πανδημίας.

Έχοντας ως οδηγό το «δόγμα» που διατύπωσε ρητά, με τον γνωστό του κυνισμό, ο υπουργός Ανάπτυξης και Επενδύσεων Άδωνις Γεωργιάδης, «αν δεν υπάρχει ο φόβος δεν υπάρχει και η τήρηση των μέτρων», και αφού η κατάσταση στα της πανδημίας είναι πλέον μη αναστρέψιμη, η κυβέρνη­ση αξιοποιεί ακριβώς αυτόν τον φόβο και την αίσθηση αποπροσανατολισμού και απώλειας κάθε σταθερού σημείου ανα­φοράς που δημιουργεί η πανδημία για να περάσει ένα εμπροσθοβαρές πολιτικό πρόγραμμα που περιλαμβάνει το μάξιμουμ των νεοφιλελεύθερων προταγμάτων και ιδεολογημάτων, σε συνδυασμό με απροσχημάτιστη κρατική καταστολή. More

Το κουρέλιασμα του Συντάγματος δεν μπορεί να κρύψει τις εγκληματικές ευθύνες για τους 71 νεκρούς σε μία ημέρα

Leave a comment

Η απαγόρευση των συναθροίσεων από την Αστυνομία ενόψει Πολυτεχνείου, κατά παράβαση του Συντάγματος, υπαγορεύεται από την απόπειρα της κυβέρνησης Μητσοτάκη να κρύψει τις εγκληματικές της ευθύνες για το δεύτερο φονικό κύμα της πανδημίας, να φορτώσει τους δεκάδες νέους καθημερινούς θανάτους στη συμπεριφορά της ίδιας της κοινωνίας, να ενοχοποιήσει την Αριστερά και τους αγωνιζόμενους υγειονομικούς.

Πρόκειται για μια κυνική απόσειση ευθυνών που δεν διστάζει να πετσοκόψει το Σύνταγμα και να επιβάλει κράτος έκτακτης ανάγκης για τις ιδιοτελείς σκοπιμότητες του πολιτικού προσωπικού της άρχουσας τάξης. More

Φασισμός και παρακράτος ως ανοιξιάτικη κολεξιόν

Leave a comment

Του Θάνου Καμήλαλη

Όταν ένας Πρωθυπουργός κι ένας πάντα πρόθυμος Υπουργός κάνουν λόγο για «κόκκινη Χρυσή Αυγή», ή «φασισμό που αλλάζει χρώματα» αφενός ξεπλένουν τους ναζιστές χρυσαυγίτες, σχετικοποιώντας τα εγκλήματα και το ιδεολογικό τους κίνητρο πίσω από αυτά, αφετέρου προσπαθούν να μεταφέρουν τη συζητηση σε κάτι βολικό αλλά ανιστόρητο και ανύπαρκτο. Σε ένα πολιτικό «κυνήγι μαγισσών» με απόπειρα αλλαγής ατζέντας. Όταν μας λένε ότι «ξεμπερδέψαμε με τη Χρυσή Αυγή» ξεχνούν, βολικά πάλι, ότι δύο εκ των ηγετών της είναι ακόμα ελεύθερα και ένας φυλακισμένος έχει ακόμα κόμμα, ενώ ο χρυσαυγιτισμός στα σώματα «ασφαλείας» δεν πολεμήθηκε ποτέ, όπως καταλαβαίνουμε πολύ καλά στις εικόνες ξύλου, καταστολής και ασυδοσίας.

Αρχικά να ευχαριστήσουμε τον πρωθυπουργό, Κυριάκο Μητσοτάκη, για την έμμεση παραδοχή του ότι και υπάρχει παρακράτος και υπάρχει παρακράτος «που φορά δεξιό προσωπείο» (εγώ θα το έλεγα ακροδεξιό αλλά όπως πιστεύει ο καθένας). «Μετα την τιμωρία της Χρυσής Αυγής έχει έρθει και η ώρα να αντιμετωπίσουμε την άλλη όψη του παρακράτους, αυτού που αυτή τη φορά φορά αριστερό προσωπείο. Και ο φασισμός μπορεί να αλλάζει χρώματα αλλά έχει την ίδια ουσία» δήλωσε ο Μητσοτάκης, κατά την σύσκεψη που είχε με τους πρυτάνεις των Πανεπιστημίων. Λίγες ώρες νωρίτερα, ο υπουργός του Άδωνις Γεωργιάδης, έκανε λόγο για «κόκκινη Χρυσή Αυγή», όχι μόνο στρεφόμενος «στο άλλο άκρο» αλλά βάζοντας του και χρώμα, λες και ο φασισμός είναι ανοιξιάτικη κολεξιόν. More

Κουλτούρα αυταρχισμού και υποταγής

Leave a comment

1381698_440530566067392_1344697071_n-300x183

Του Γιώργου Κ. Καββαδία*

Άλλο ένα επεισόδιο στην επιχείρηση «τρόμος και αθλιότητα» στα σχολεία με τη νέα, δεύτερη μέσα σε λίγες μέρες, εγκύκλιο του Υπουργείου Παιδείας μέσω της οποίας επιχειρεί να υποχρεώσει τους διευθυντές των σχολείων να ορίσουν οι ίδιοι τη συγκρότηση ομάδων εργασίας για την αυτοαξιολόγηση. Μια αυθαίρετη ερμηνεία του ΦΕΚ 1340/2002 επιβάλλει στα σχολεία τη λογική του «αποφασίζομεν και διατάσσομεν» και αποκαλύπτει ότι οι διακηρύξεις για την «κουλτούρα αξιολόγησης» προωθούν στην ουσία κουλτούρα «αυταρχισμού και υποταγής». Έτσι κονιορτοποιεί τα όποια απομεινάρια δημοκρατικής λειτουργίας του Συλλόγου Διδασκόντων και του Σχολείου εγκαθιδρύοντας ένα καθεστώς διοικητικού αυταρχισμού που τροφοδοτεί κλίμα τρόμου, απειλών, έντασης της εργασιακής ανασφάλειας και μολύνει την παιδαγωγική ατμόσφαιρα. More

Άλλα λόγια

1 Comment

kites-bondi-beach-011390207238 (1)

Του Χριστόφορου Κάσδαγλη

Αν θέλουμε να δραπετεύσουμε από τους κοινούς μας εφιάλτες, καλό είναι να ξανασχεδιάσουμε συλλογικά τη μοίρα μας με καινούρια υλικά, να βάλουμε σε καινούρια σειρά όνειρα και αξίες και να μην ξανακοιτάξουμε ποτέ πάλι πίσω.

Τέσσερις μήνες τώρα γράφω αυτή τη στήλη, και ξαφνικά χθες το βράδυ συνειδητοποιώ πως ολοένα λέω τα ίδια και τα ίδια. Ύφεση, ανεργία, σκάνδαλα, διαπλοκή, μνημόνια, τρόικα, νεοφιλελευθερισμός, αυταρχισμός, κι ένα πολιτικό σύστημα που καταρρέει βρυχώμενο και απειλώντας να συμπαρασύρει στην πτώση του ό,τι έχει απομείνει όρθιο.

Πάντα η ίδια ιστορία, γραμμένη σε διάφορες παραλλαγές, ένας φαύλος κύκλος, πότε από τη μία και πότε από την άλλη οπτική γωνία αλλά εντέλει με τον ίδιο πάντοτε αριθμητή και τον ίδιο πάντα άθλιο παρονομαστή. Η ίδια εξίσωση, το ίδιο κλάσμα, το ίδιο σκοτεινό τοπίο. More

ΑΠΟ ΤΗ ΧΡΕΟΚΟΠΙΑ ΣΤΟΝ ΑΥΤΑΡΧΙΣΜΟ : Η γέννηση του «βαθέος κράτους»

Leave a comment

ios1011

ΦΟΡΕΙΣ ΤΟΥ ΙΟΥ:

Τάσος Κωστόπουλος, Αντα Ψαρρά, Δημήτρης Ψαρράς

Η πάταξη της κοινωνικής αντιπολίτευσης με δυναμικές μεθόδους που παρακάμπτουν τη δημοκρατική νομιμότητα δεν είναι καθόλου πρόσφατη υπόθεση.

Με τον όρο «βαθύ κράτος» υποδηλώνεται ένα άτυπο πλέγμα το οποίο συγκροτείται διαχρονικά στο εσωτερικό του κρατικού μηχανισμού, σε στενή επαφή με εξωθεσμικούς παράγοντες και μερίδα του πολιτικού προσωπικού, διαπερνάται από την αντίληψη ότι τα εθνικά συμφέροντα παρεμποδίζονται από τη λειτουργία των δημοκρατικών κανόνων και τις «υπερβολικές» ελευθερίες που έχουν «παραχωρηθεί» σ’ έναν «ανώριμο» πληθυσμό, αναλαμβάνει δε εν κρυπτώ να εφαρμόσει την «εθνικά ορθή» πολιτική με δραστηριότητες που κινούνται στο μεταίχμιο κρατικής δραστηριότητας και «ιδιωτικής» κινητοποίηση More

Απ’ το Λάσκαρη στο Βρούτση και απ’ τη Θάτσερ στο Σαμαρά…

1 Comment

eth-ski-12-2-13Τη δεκαετία του ’70 ο υπουργός εργασίας της κυβέρνησης Καραμανλή ο περιβόητος Κ. Λάσκαρης έμεινε στην ιστορία γιατί θέλησε να καταργήσει την πάλη των τάξεων. Μάλιστα το πιο αστείο είναι ότι πίστεψε πως μπορούσε να το κάνει. Έμεινε στην ιστορία επίσης ως ο υπουργός που το 1976 νομοθέτησε την ανταπεργία των εργοδοτών (lock out) ως απάντηση στις απεργίες των εργατών. Με απλά λόγια το αφεντικό μπορούσε να κλείσει την επιχείρησή του αν οι εργάτες αποφάσιζαν να απεργήσουν! Πρόκειται για το πλέον εκβιαστικό μέτρο που καταδεικνύει ότι το κράτος δεν είναι ουδέτερο στην αέναη πάλη μεταξύ καταπιεστών και καταπιεζόμενων. More

Δυόμισι χρόνια καταβύθισης

2 Comments

Παγωμένη σιγή απλώνεται στη χώρα. Αναμονή με σφιγμένα δόντια. Αρχισε τον Φεβρουάριο, μετά την ψήφιση στη Βουλή του δεύτερου Μνημονίου, συνεχίστηκε κατά τη διάρκεια των δύο αλλεπάλληλων εκλογικών αναμετρήσεων και διατηρήθηκε σε όλη τη διάρκεια του καλοκαιριού. Φυσιολογικά: οι άνθρωποι κουράστηκαν να διαμαρτύρονται, να αμύνονται, συχνά να συγκρούονται, να ανησυχούν διαρκώς, να βυθίζονται στην κατάθλιψη. Το καλοκαίρι πρόσφερε την αναγκαία ανάπαυλα για ξεκούραση και ανασύνταξη, για σκέψη και οργάνωση στρατηγικών επιβίωσης σε ένα μέλλον που διαγράφεται ζοφερό μετά βεβαιότητος. More