Home

Ο Μάνος Χατζιδάκις κατά του αυριανισμού (3)

Leave a comment

Λέγαμε χτες ότι η καταγγελία του Μάνου κατά της “Αυριανής” έγινε το βράδυ της Δευτέρας 7 Σεπτεμβρίου 1987 και ότι η εφημερίδα δεν προλάβαινε να τον “περιποιηθεί” κανονικά στο φύλλο τής Δευτέρας. Την Τρίτη, όμως, η φυλλάδα του Κουρή κυκλοφορεί με το παραπάνω πρωτοσέλιδο

Όταν η “Αυριανή” λέει “όλοι”, εννοεί “όλοι οι πασόκοι και οι φίλα προσκείμενοι”. Την ίδια μέρα, ο “Ριζοσπάστης” δημοσιεύει δυο σχόλια, τα οποία ποτέ δεν χώνεψε ο Κουρής. Στο ένα, με τίτλο “Κάλυψη στην Αυριανή από την κυβέρνηση”, γράφει μεταξύ άλλων: “Την πλήρη κάλυψή της στη φαιά προπαγάνδα της Αυριανής πρόσφερε χτες η κυβέρνηση. Με δήλωση που έκανε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Γ. Ρουμπάτης -ύστερα από σχετική απαίτηση των Κουρήδων προς το Καστρί- η κυβέρνηση πήρε υπό την προστασία της την Αυριανή…”. Στο δεύτερο, με τίτλο “Ευαισθησία… μονόπλευρη”, σημειώνει δηκτικά: “Τη ζήτησαν και την πήραν – με το παραπάνω μάλιστα. Ο λόγος για την αβανταδόρικη κάλυψη που πρόσφερε χτες η κυβέρνηση στην απογευματινή εφημερίδα των Κουρήδων, μετά από απαίτηση των τελευταίων (…) Αλλά αυτή η «ευαισθησία» της κυβέρνησης, που έσπευσε αρωγός των Κουρήδων, προσφέρει καλές υπηρεσίες στη δημοκρατία; Ή αποθρασύνει τη φυλλάδα στο «έργο» της;”. More

Ο Μάνος Χατζιδάκις κατά του αυριανισμού (2)

Leave a comment

Σεπτέμβρος 1987. Στην πολιτική σκηνή, η οπισθοχώρηση του ΠαΣοΚ έχει αρχίσει και η Νέα Δημοκρατία οργανώνει την αντεπίθεσή της, υπό την ηγεσία τού Κωνσταντίνου Μητσοτάκη και με εφαλτήριο τις αυτοδιοικητικές εκλογές τού 1986, στις οποίες κέρδισε στους τρεις μεγαλύτερους δήμους της χώρας: στην Αθήνα με τον Μιλτιάδη Έβερτ, στην Θεσσαλονίκη με τον Σωτήρη Κούβελα και στον Πειραιά με τον Ανδρέα Ανδριανόπουλο. Με κεντρικό σχεδιασμό, οι τρεις δήμαρχοι κάνουν συνεννοημένες κινήσεις για να αμφισβητήσουν το κυβερνητικό μονοπώλιο στην ενημέρωση (ελέω κρατικής ΕΡΤ) ιδρύοντας δημοτικούς ραδιοφωνικούς σταθμούς. Οι πιέσεις τους έχουν αποτέλεσμα, αφού στην βουλή ψηφίζεται ο Ν.1730/1987, ο οποίος θεσμοθετεί την μη κρατική ραδιοφωνία. Πρώτος βγαίνει στον αέρα ο Αθήνα 9.84, στις 31 Μαΐου 1987. Στις 26 Ιουνίου έπεται το Κανάλι 1 στον Πειραιά και στις 3 Σεπτεμβρίου ακολούθησε ο FM-100 της Θεσσαλονίκης.

Βράδυ Δευτέρας 7 Σεπτεμβρίου 1987. Ο Δήμος Αθηναίων διοργανώνει στο Καλλιμάρμαρο Στάδιο μεγάλη φιλανθρωπική συναυλία (για τις ανάγκες των παιδιών με μεσογειακή αναιμία), με έργα Σταύρου Ξαρχάκου και Μάνου Χατζιδάκι, τα οποία ερμηνεύει η Νάνα Μούσχουρη. Η συναυλία μεταδίδεται ζωντανά από τον Αθήνα 9.84, ο οποίος λειτουργεί υπό την διεύθυνση του Γιάννη Τζανετάκου. Το στάδιο είναι κατάμεστο, η βραδιά είναι ονειρική και όλα κυλούν ήρεμα, ώσπου σε ένα διάλειμμα παίρνει το μικρόφωνο ο Μάνος και βάζει μπουρλότο: More

Το σαπρόφυτο

Leave a comment

Δεν ξέρω αν υπάρχει νοήμων άνθρωπος, ο οποίος να στενοχωρήθηκε στο άκουσμα της είδησης για τον θάνατο του Γιώργου Κουρή. Προσωπική μου άποψη είναι ότι ο Γιώργος Κουρής αποτελεί τυπικό παράδειγμα τυχοδιώκτη και χαρακτηριστικό δείγμα σαπρόφυτου που φύεται στις όχθες τής αστικής δημοκρατίας, η οποία δεν καταβάλλει την παραμικρή προσπάθεια να το ξεριζώσει. Σαράντα ολόκληρα χρόνια επιβίωσε αυτό το σαπρόφυτο, αφήνοντας τους αντιπάλους του να προσπαθούν μάταια να καταλάβουν αν οι πολιτικές του ρίζες βρίσκονταν στην δεξιά, στο κέντρο ή στην αριστερά. Μόνο όσοι γνωρίζουν από σαπρόφυτα ξέρουν ότι ο Κουρής δεν είχε ρίζες πουθενά. Δεν τις χρειαζόταν.

Ο Κουρής έφυγε στα 81 του χρόνια αλλά, δυστυχώς, άφησε πίσω του το αποτύπωμά του. Αυτό που έχει καταγραφεί ως “αυριανισμός”, μιας και χτίστηκε από την “Αυριανή”, την πρώτη πλατειάς κυκλοφορίας φυλλάδα που έβγαλε ο Κουρής. Κι αυτό το αποτύπωμα δεν είναι άλλα παρά ένας άκρατος λαϊκισμός, βασισμένος στο ψέμα και την κωλοτούμπα, στα οποία ο Κουρής επιδιδόταν με άνεση απείρως μεγαλύτερη από οποιονδήποτε πολιτικό. Βασικά εργαλεία του ήταν η κολακεία και η συκοφαντία, ανάλογα με το ποιο τον βόλευε κάθε φορά. More

Η μετάλλαξη του ΣΥΡΙΖΑ και ο νέος αυριανισμός

Leave a comment

image002

Των Μαρινίκη Αλεβιζοπούλου, Αυγουστίνου Ζενάκου

Ο ΣΥΡΙΖΑ κινδυνεύει από τη θέση που βρίσκεται τώρα, της βαθιάς πολιτικής κρίσης, να εξοκείλει στην ολοκληρωτική ανυποληψία – όχι μόνο λόγω της ανακολουθίας της κυβερνητικής πολιτικής, αλλά κυρίως για τον τρόπο-υπεράσπισής της. Αν η αποδοχή και η εφαρμογή του μνημονίου είναι καθαυτή μια αξιοκατάκριτη αλλά πάντως πολιτική στρατηγική στροφή, οι μέθοδοι με τις οποίες γίνεται προσπάθεια να εμφανιστεί η στροφή αυτή ως υπερασπίσιμη αποκαλύπτουν έναν αναδυόμενο κόσμο απολιτικής χαμέρπειας και κατακίτρινης βαναυσότητας.

Δεν υπάρχει κανένα επιχείρημα που να μπορεί να υποστηρίξει ότι ο ΣΥΡΙΖΑ δεν έχει μεταλλαχθεί. Αν η μετάλλαξη είναι «καλή» ή «κακή», προς όφελος ή προς ζημία της κοινωνίας, είναι ενδεχομένως ζήτημα πολιτικών απόψεων, πάντως έχει συντελεστεί: τίποτε δεν θυμίζει αυτήν τη στιγμή το κόμμα που κατακεραύνωνε τα μνημόνια και τη λιτότητα, που αντιδρούσε σθεναρά σε κάθε νομοθέτημα που οι προηγούμενες κυβερνήσεις έφερναν προς ψήφιση, που αποδομούσε το θέσφατο της δημοσιονομικής πειθαρχίας, που θα ακύρωνε κάθε ιδιωτικοποίηση -ξεπούλημα, έλεγε- της δημόσιας περιουσίας, που εξάγγελλε λογιστικό έλεγχο του χρέους, διαγραφή του μεγαλύτερου μέρους του και ρήτρα ανάπτυξης για το υπόλοιπο, που παιάνιζε την οργή των «Αγανακτισμένων», που συμπαραστεκόταν στο κίνημα των Σκουριών, που μιλούσε για «αποικιοκρατία» κι έλεγε στην κυρία Μέρκελ να γυρίσει πίσω. Ακόμη περισσότερο, τίποτε δεν θυμίζει πως αυτό το κόμμα κάποτε είχε στο κέντρο της αντίληψής του ότι «το ευρώ δεν είναι φετίχ», πως δηλαδή έστω κι αν η πρώτη επιλογή του ήταν η παραμονή της χώρας στην ευρωζώνη, κάτι τέτοιο δεν θα γινόταν ανεξαρτήτως κοινωνικού κόστους, διότι προτεραιότητα δεν θα μπορούσε ποτέ να είναι ένα νόμισμα, αλλά οι συγκεκριμένες ασκούμενες πολιτικές και ο κοινωνικός αντίκτυπος τους. More

Ο θαυμαστός καινούργιος κόσμος του αυριανισμού

Leave a comment

Tου Αλέξανδρου Ζέρβα

Ομολογώ πως αντιλαμβάνομαι πλέον ότι υπάρχουν δεδομένα στη νέα πραγματικότητα που ζούμε, τα οποία διαμορφώνουν συνθήκες  πολύ χειρότερες ακόμη κι απ’ αυτή την επιβολή στον ελληνικό λαό από τους δανειστές ενός νέου πολύ σκληρού μνημόνιο, το οποίο μάλιστα  εισηγείται αυτή τη φορά μια κυβέρνηση με βασικό κορμό ένα κόμμα της Αριστεράς. Κι αυτό γιατί διαμορφώνουν μια κουλτούρα, η οποία από τη μια είναι πολύ ξένη προς τις αξίες της Αριστεράς, ενώ από την άλλη για ένα μεγάλο κομμάτι της ελληνικής κοινωνίας, ιδιαίτερα τη σημερινή εποχή, μοιάζει εντελώς απεχθής.

Οι εκπρόσωποι του Αυριανισμού πάντως δεν εμφανίστηκαν χθες στον αντιμνημονιακό αγώνα και στο πλευρό του ΣΥΡΙΖΑ. Εδώ κι 4-5 χρόνια είχαν διαβλέψει πως οι μνημονιακές πολιτικές λιτότητας θα είχαν άμεσες επιπτώσεις στην πολιτική ζωή της χώρας και φρόντισαν να προσεταιριστούν εκείνες τις δυνάμεις, οι οποίες έδειχναν να αναδύονται από τις μεγάλες κοινωνικές διεργασίες. Όλο αυτό το διάστημα βέβαια πρέπει να παραδεχτούμε ότι οι περισσότεροι δε δείξαμε να ενοχλούμαστε ιδιαίτερα από την παρουσία τους. Αντίθετα, παρακολουθούσαμε με αίσθημα «πολιτικής αγαλλίασης» τις εκπομπές που προέβαλλαν τα κανάλια τους, κάποιοι μάλιστα αναπαρήγαγαν τον  συνομωσιολογικό και λαϊκίστικό λόγο τους. Ναι, είχαμε και αυτή την αυταπάτη, τους θεωρούσαμε και αυτούς «φυσικούς συμμάχους»… More