Αρχική

Αριστερά: τα ζώα μου αργά

Σχολιάστε

Αριστερά: τα ζώα μου αργά

του Περικλή Κοροβέση

Τα τηλεφωνήματα πια μετά τα μεσάνυχτα δεν είναι για καλό σκοπό. Παλιότερα ήξερες πως θα ήταν για κάποιο καλό. ‘Η η παρέα είχε φτάσει στο τσακίρ κέφι και η απουσία σου γινόταν αισθητή ή κάποιος έρωτας ή φίλος είχε κακές σκέψεις μέσα στη νύχτα και ήθελε κουβέντα. Συνήθεια βέβαια που είχες κι εσύ. Εξάλλου ο χρόνος είναι σχετικός. Τι θα πει μέρα και τι θα πει νύχτα;

Ας μην ξεχνάμε πως το ρολόι είναι καπιταλιστική επινόηση. Μετράει και ζυγίζει αυθαίρετα τον χρόνο και αποστειρώνει την ποιητικότητά του. Το ξημέρωμα, το απομεσήμερο, το λιόγερμα, το δειλινό γίνονται άχρωμες ώρες, προ μεσημβρίας ή μετά, έτσι που να ανταποκρίνονται στα δρομολόγια και όχι στην ψυχική διάθεση. Δεν είναι καθόλου τυχαίο που οι Ισπανοί κονκισταδόρες σε κάθε καθεδρικό ναό που έχτιζαν τοποθετούσαν στο καμπαναριό ένα ρολόι, καταστρέφοντας τον παραδοσιακό τρόπο με τον οποίο μετρούσαν τον χρόνο οι Ινκας. Περισσότερα

Αναζητώντας την Αριστερά, μέρος Β

Σχολιάστε

Του Κώστα Λαπαβίτσα

Οι κοινωνικές και ταξικές επιπτώσεις των επιλογών πολιτικής του ΣΥΡΙΖΑ ήταν εντονότατες και ερμηνεύουν την ήττα του, αλλά και την ικανότητά του να διατηρήσει σημαντική εκλογική στήριξη. Αυτά τα ζητήματα αναλύονται στο Δεύτερο Μέρος του άρθρου.

Συνοπτικά μιλώντας για την κατάσταση της Ελλάδας, δεν αποτελεί έκπληξη ότι ο τομέας με τη γρηγορότερη ανάπτυξη τα τελευταία χρόνια ήταν ο τουρισμός, με την εκτίναξη του Airbnb. Η χώρα έχει βαλτώσει. Ο τουρισμός είναι βέβαια ευπρόσδεκτος σε μια οικονομία που έχει τσακιστεί από την κρίση, αλλά αντιπροσωπεύει πλήρες αναπτυξιακό αδιέξοδο. Αυτή είναι η σκληρή πραγματικότητα της Ελλάδας και αυτή θα καθορίσει σε μεγάλο βαθμό τις εξελίξεις.

Δεύτερο μέρος

Η εκλογική αντοχή του ΣΥΡΙΖΑ Περισσότερα

Σωτήρης Πέτρουλας: Για ό,τι έπεσες ήταν αλήθεια!

Σχολιάστε

Ήταν 21 Ιούλη 1965. Εκείνη την ημέρα ο Σωτήρης Πέτρουλας, στέλεχος της Δημοκρατικής Νεολαίας Λαμπράκη, άφηνε την τελευταία του πνοή, δολοφονημένος από τα κλομπ αστυνομικών δυνάμεων. Ήταν μόλις 23 χρονών. Στο σταυροδρόμι της Σταδίου και Χρήστου Λαδά, πότιζε με το αίμα του τα πιο ευγενικά ιδανικά της ανθρωπότητας και περνούσε στην ιστορία. 

Πέντε μέρες πριν, στις 15 Ιούλη, η κλίκα του παλατιού ανέτρεψε την εκλεγμένη κυβέρνηση της Ένωσης Κέντρου. Βέβαια, η κυβέρνηση της Ένωσης Κέντρου, υπό την ηγεσία του Γ. Παπανδρέου, ασκούσε μια αντιλαϊκή πολιτική, με αποτέλεσμα να προκαλείται η δυσαρέσκεια ευρύτερων λαϊκών μαζών. Ο αντικομμουνισμός ήταν βασικό της στοιχείο, το ίδιο και οι δεσμοί εξάρτησης με τους Αμερικανούς και το ΝΑΤΟ. Περισσότερα

Ο δρόμος θα είναι μακρύς: Αναζητώντας τη σύγχρονη Αριστερά

Σχολιάστε

του Κώστα Λαπαβίτσα

Η κυβέρνηση του Αλέξη Τσίπρα επέβαλε πολυετή λιτότητα στους Έλληνες, για να επαναφέρει τελικά την συντηρητική παράταξη στην εξουσία. Η αναθέρμανση του αγώνα εναντίον της λιτότητας ίσως χρειαστεί χρόνια – και θα είναι αδύνατη χωρίς μια ευθεία αντιπαράθεση με την Ευρωπαϊκή Ένωση. Επείγει η αναζήτηση της σύγχρονης Αριστεράς.

Μέρος Πρώτο

Τα αποτελέσματα των εκλογών στην Ελλάδα ήταν πρωτίστως μία νίκη για την κεντροδεξιά Νέα Δημοκρατία με ποσοστό που άγγιξε το 40% και της εξασφάλισε την αυτοδυναμία στη Βουλή. Πρώτη φορά μετά το 2009 – όταν το κεντροαριστερό ΠΑΣΟΚ κέρδισε για τελευταία φορά τις εκλογές- ένα κόμμα σχηματίζει αυτοδύναμη κυβέρνηση. Κατά το μεγαλύτερο διάστημα της κρίσης η Ελλάδα κυβερνήθηκε από συνασπισμούς κομμάτων, συμπεριλαμβανομένης και της συμμαχίας του ΣΥΡΙΖΑ με τους δεξιούς ΑΝΕΛΛ. Η νίκη της Νέας Δημοκρατίας έθεσε τέλος σε αυτήν την περίοδο. Επέστρεψε η πολιτική σταθερότητα στην Ελλάδα και οι παραδοσιακές κυβερνητικές δυνάμεις ανέκαμψαν στην εξουσία. Περισσότερα

Η φωνή ως αδυναμία

Σχολιάστε

“Το βλέμμα του Οδυσσέα” Θανάσης Βέγγος, του Θεόδωρου Αγγελόπουλου.

του Θανάση Σκαμνάκη

Είναι πολλοί εκείνοι που μάζεψαν γρήγορα-γρήγορα τις χρήσιμες και τις άχρηστες ψήφους, τα έγκυρα και τα άκυρα ψηφοδέλτια, τις επίκαιρες και τις άκαιρες εκτιμήσεις, μάζεψαν και μαγιό, πετσέτες, αντιηλιακά, βαριές διαθέσεις και κακά προμηνύματα, και τράβηξαν για παραλία αναζητώντας τη λυτρωτική χαύνωση του Ιουλίου. Κι από την άλλη, είναι πολλοί κι εκείνοι που θα μείνουν εντός άστεως, να ψήνονται στα σαραντάρια, που δεν έχουν χωριό να πάνε, δεν έχουν μοίρα να ορίσουν, δεν έχουν καν τόπο να σταθούν, λεφτά να ξοδέψουν, οι άνεργοι της μειωμένης από τον ΣΥΡΙΖΑ ανεργίας, για τους οποίους θα φροντίσει τώρα η νέα κυβέρνηση… Να βράζουν στην υπομονή τους και στην αδυναμία και να ξαναρωτάνε, χωρίς να παίρνουν πειστική απάντηση, τι πρέπει να γίνει;

Ο κόσμος έτσι κι αλλιώς διχασμένος, ή, ακόμα περισσότερο, κομματιασμένος, θα ομονοήσει το δεκαπενταύγουστο, όταν όλοι θα εγκαταλείψουν, όσο κρατάει μια ανάσα, τις πόλεις, να μυρίσουν λίγο, να αισθανθούν όσο μπορούνε το πως θα έπρεπε να είναι η ζωή. Περισσότερα

Τα αποτελέσματα των εκλογών και η αριστερά

Σχολιάστε

Ο ελληνικός καπιταλιστικός σχηματισμός βρίσκεται σε φάση αναδιάρθρωσης για το ξεπέρασμα της κρίσης του με κύρια χαρακτηριστικά την παραπέρα μείωση της υλικής παραγωγής και ενίσχυσης των υπηρεσιών, το βάθεμα της εκμετάλλευσης της εργατικής τάξης και την παράδοση θέσεων, εντός και εκτός της χώρας, της αστικής τάξης στους προστάτες συμμάχους της.

Μια αναιμική σταθεροποίηση που επήλθε και που έχει ως καύσιμο το αίμα και τον μόχθο της εργατικής τάξης είναι πολύ επισφαλής και έτοιμη να καταρρεύσει με το πρώτο κύμα της διεθνούς ύφεσης που αχνοφαίνεται στον ορίζοντα.

Η περίοδος των λαϊκών προσδοκιών, ελπίδων, αυταπατών και αγώνων που γέννησε η κρίση και η βάρβαρη αντεργατική και αντιλαϊκή επίθεση έκλεισε με το δημοψήφισμα του 2015 για να ακολουθηθεί από μια περίοδο εσωτερίκευσης, ενσωμάτωσης και αποδοχής της ήττας όπως έδειξαν οι εκλογές του Σεπτέμβρίου 2015, η κοινωνική νηνεμία με την απουσία εργατικών και λαϊκών αγώνων που ακολούθησε, η μακρόχρονη ανοχή από τη λαϊκή πλειοψηφία των εγκληματικών πολιτικών του ΣΥΡΙΖΑ σε βάρος της και εναγκαλισμού του με τους φονιάδες των λαών και των σχεδίων του στην ευρύτερη πολιτική. Περισσότερα

Η αθωότητα της Αριστεράς δεν είναι πια εδώ

Σχολιάστε

[Το τέλος των αριστερών μας ψευδαισθήσεων]

Του Αναγνώστη Λασκαράτου

Κάθε πραγματικός Δημοκράτης και Ουμανιστής εύχεται ο ΣΥΡΙΖΑ να συρρικνωθεί το ταχύτερο ή και να εξαφανιστεί, σαν ένας εφιάλτης που πέρασε, έχοντας τουλάχιστον προειδοποιήσει τις επερχόμενες γενιές για το κόστος του τυχοδιωκτισμού και για το τι κρύβεται πίσω από την επαγγελματική φραστική επαναστατικότητα της επηρμένης άγνοιας. Το εύχεται όχι γιατί θέλει να κυβερνήσει η ΝΔ, αυτό θα γίνει νομοτελειακά μη υπάρχοντος άλλου μεγάλου αποδέκτη των ψήφων της δυσαρέσκειας, ως κατόρθωμα Αλέξη Τσίπρα και των συν αυτώ, ερήμην των επιθυμιών, πεποιθήσεων και οραμάτων, ερήμην και της ψήφου αυτού του πολίτη, για τον οποίο μιλάω. Θα γίνει, τι τραγική ειρωνεία, με την ψήφο «των πολλών» (το τι φασισμός κρύβεται πίσω από τους «πολλούς» που επικαλούνται οι Τσίπρες, το έχουν νιώσει οι διάφορες αδύναμες κοινωνικές μειοψηφίες όπου Γης) πολιτών και την αποφασιστική ψήφο κάποιων (όχι του εν λόγω πολίτη πάντως), που είναι υποχρεωμένοι να βάλουν το ρεαλισμό πάνω από επιμέρους δισταγμούς και ιδεολογίες, επιλέγοντας με βάση αυτό που υπάρχει, πιεζόμενοι από την ανάγκη των πραγμάτων. Πολλοί έγραψαν πως είχαμε τη χειρότερη κυβέρνηση της μεταπολίτευσης και προσωπικά τείνω να συμφωνήσω με βάση κάποιες κρίσιμες σκέψεις. Περισσότερα

Η πραγματικότητα και οι προσομοιώσεις της

Σχολιάστε

του Κίμωνα Ρηγόπουλου

Κάθε προσπάθεια εξωραϊσμού είναι συντηρητική και κάθε συμπόρευση «ό, τι να ‘ναι» μέσα σε συνθήκες κοινωνικής καθίζησης είναι εκβιασμένος συντηρητισμός. Είναι η διασκευή του γνωστού γνωμικού στο: ο πνιγμένος απ’ τα μαλλιά του άλλου πιάνεται.

 Κι όσο μακριά και να κοιτάξω/ βλέπω γονατιστούς ανθρώπους.

Γ. Σεφέρης

Επιτρέπω στον εαυτό μου κάποιες διαπιστώσεις χωρίς περιττές εισαγωγές. ∆ιαπιστώσεις που πιστεύω ότι είναι εντός του θέματος. ∆ιαπιστώσεις που δεν υπεκφεύγουν και δεν κανιβαλίζουν. ∆ιαπιστώσεις εν ψυχρώ και εν θερμώ. Περισσότερα

Ριζοσπαστική Αριστερά: η ώρα της επανίδρυσης

Σχολιάστε

Των Στάθη Κουβελάκη & Κώστα Λαπαβίτσα

Το αποτέλεσμα των ευρωεκλογών ήταν φυσική απόρροια της ατιμωτικής συνθηκολόγησης του ΣΥΡΙΖΑ το καλοκαίρι του 2015. Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν αντιμετώπισε την άμεση κατακραυγή που γνώρισαν οι προηγούμενες μνημονιακές κυβερνήσεις. Αλλά το Τρίτο Μνημόνιο συνοδεύτηκε από κοινωνική παθητικότητα που τελικά έφερε στροφή προς τη Δεξιά, και μάλιστα σε σκληρή νεοφιλελεύθερη εκδοχή της, οδηγώντας ολόκληρη την Αριστερά σε δύσβατα μονοπάτια.

Στροφή προς την Δεξιά

Το αποτέλεσμα των ευρωεκλογών ήταν φυσική απόρροια της ατιμωτικής συνθηκολόγησης του ΣΥΡΙΖΑ το καλοκαίρι του 2015. Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν αντιμετώπισε την άμεση κατακραυγή που γνώρισαν οι προηγούμενες μνημονιακές κυβερνήσεις. Αλλά το Τρίτο Μνημόνιο συνοδεύτηκε από κοινωνική παθητικότητα που τελικά έφερε στροφή προς την Δεξιά, και μάλιστα σε σκληρή νεοφιλελεύθερη εκδοχή της, οδηγώντας ολόκληρη την Αριστερά σε δύσβατα μονοπάτια. Περισσότερα

Επιχείρηση λεηλασίας της αριστερής ψήφου

Σχολιάστε

Του Γεράσιμου Λιβιτσάνου

Χαρακτηριστική της προεκλογικής στρα­τηγικής του ΣΥΡΙΖΑ ήταν η τοπο­θέτηση που έκανε ο υπουργός Οικονομικών την Παρασκευή, όταν εισηγήθηκε στη Βουλή την τροπολογία για τη διατήρηση του αφορολόγητου.

Επιχειρηματολογώντας για τη ρύθμιση είπε ότι «είναι σε μια κατεύθυνση που διευρύνεται η ταξική μας μεροληψία και στα μεσαία στρώματα». Για να προσθέσει στην συνέχεια πως «το πολιτικό αντίστοιχο αυτής της διεύρυνσης είναι το κάλε­σμα των ανθρώπων που είναι πράσινοι, που είναι σοσιαλδη­μοκράτες, που είναι κομμουνι­στές, που είναι αριστεροί, να είμαστε μαζί». Περισσότερα

“Να λύσουμε το πάθος στην πράξη”

Σχολιάστε

https://www.kommon.gr/media/k2/items/cache/9656fa3efc512cc7d1146776c8ea9f23_XL.jpg

Του Θανάση Σκαμνάκη

Οι αρχαίοι Ρωμαίοι κατασκεύασαν μια θεά που ονόμασαν Μποναντέα, δηλαδή καλή θεά. Ήταν η θεά της αγνότητας, αλλά από μια περίεργη αντιστροφή των πραγμάτων ο ναός της έγινε κέντρο ακολασίας. Με αυτό το όνομα ο Ρόμπερτ Μούζιλ βάφτισε μια ηρωίδα του βιβλίου του “Ο άνθρωπος χωρίς ιδιότητες”, στο οποίο βάζει στο μικροσκόπιο τις πρώτες δεκαετίες του 20ου αιώνα, δίνοντας έμφαση στην αντιστροφή εννοιών και πραγμάτων.

Αν συμπληρώσουμε την επόπτευση του 20ου αιώνα ως το τέλος του, θα δούμε πως συνέβησαν πάμπολλες παρόμοιες αντιστροφές. Ας πούμε, ο σοσιαλισμός έγινε κρατική ιδιοκτησία, η ελευθερία έγινε σημαία του “δυτικού κόσμου”, ο φιλελευθερισμός ιδεολογία του άγριου καπιταλισμού κοκ.

Με παρόμοιες αντιστροφές διανύουμε και τις δυο πρώτες δεκαετίες του 21ου. Σχεδόν τις συνηθίσαμε. Σχεδόν μας φαίνονται ως το κανονικό. Περισσότερα

Για τη συντριβή της δεξιάς και ακροδεξιάς αστικής αντίδρασης

Σχολιάστε

Του Κ.Μαραγκού

Αντιδραστική δεξιά στροφή και φυγή από την πραγματικότητα

Διαβάζοντας κανείς τις ανακοινώσεις της πέραν του Συριζα αριστεράς για τα εκλογικά αποτελέσματα, διαπιστώνει μια τάσης φυγής από την πραγματικότητα. Σχεδόν όλες τονίζουν την ήττα του Σύριζα αποδίδοντάς της στην συνέχεια των μνημονιακών πολιτικών και επί κυβέρνησης Τσίπρα. Στην εμμονή της όμως αυτή η αριστερά να ξεκαθαρίσει τις  δικές της εκκρεμότητες με τον Σύριζα ξεχνάει να μιλήσει για την ταμπακιέρα. Και η ταμπακιέρα του εκλογικού αποτελέσματος δεν είναι ότι ο Σύριζα συνέχισε τις μνημονιακές πολιτικές, ούτε ότι δεν έκανε την επανάσταση όπως «όφειλε» το 2015. Αυτά τα ξέραμε ήδη από τον Σεπτέμβριο εκείνου του έτους. Η ταμπακιέρα είναι ότι το εκλογικό σώμα στράφηκε με τον πιο σαφή τρόπο στα δεξιά, μαυρίζοντας όχι μόνο τον Σύριζα αλλά ολόκληρη την αριστερά. Κι αυτό είναι το μοναδικό άξιο συζήτησης θέμα αυτών των εκλογών. Θα ήμασταν ευτυχισμένοι αν η αποδοκιμασία στο Σύριζα πήγαινε αριστερά. Ε λοιπόν τώρα δεν είμαστε. Ξεκινάμε λοιπόν από το προφανές μπας και μπορέσουμε να πάμε παρακάτω. Αλλά όχι αυτή η αριστερά θέλει να βλέπει από τη συνολική εικόνα ό,τι της κάνει κέφι. Έτσι απλά για να επιβεβαιώνεται έστω και λιγάκι για αυτά που έλεγε και έκανε για να συνεχίζει να τα λέει και να τα κάνει λες και δεν συμβαίνει τίποτα. Περισσότερα

Δεν ηττήθηκε η Αριστερά!

Σχολιάστε

του Λεωνίδα Βατικιώτη

Το αποτέλεσμα των ευρωεκλογών της 26ης Μαΐου ήταν μια δυσάρεστη έκπληξη για τον ΣΥΡΙΖΑ που στόχευε σε μια μικρή διαφορά με τη ΝΔ της τάξης των 3 ποσοστιαίων μονάδων ώστε να διεκδικήσει την πρωτιά στις εθνικές εκλογές.

Η ήττα του ΣΥΡΙΖΑ ωστόσο, που έφτασε τα όρια της συντριβής, δεν ισοδυναμούσε με ήττα της Αριστεράς! Αρκεί να ρίξουμε μια ματιά στις επιδόσεις του ΣΥΡΙΖΑ από το 2012 μέχρι φέτος για να διαπιστώσουμε ότι η άνοδος του ΣΥΡΙΖΑ, σε ποσοστό και ψήφους, συμπίπτει με την αριστερή του στροφή και την μετατροπή του σε φωνή του κινήματος κατά των Μνημονίων. Ο ΣΥΡΙΖΑ από το 17% του Μαΐου του 2012, φτάνει στο 27% του Ιουνίου του 2012 και του Μαΐου του 2014 και το 36% του Ιανουαρίου του 2015 όταν προβάλει το σύνθημα «καμιά θυσία για το ευρώ» και διαγραφή μέρους έστω του δημοσίου χρέους, με τη δημιουργία Επιτροπής Λογιστικού Ελέγχου.  Το υψηλότερο ποσοστό του ταυτίζεται με την αριστερή του στροφή. Έκτοτε, η εκλογική του συρρίκνωση είναι αποτέλεσμα της δεξιάς του στροφής, που ξεκινάει τον Φεβρουάριο του 2012 όταν υπογράφει δια χειρός Γ. Βαρουφάκη στο Γιούρογκρουπ την αναγνώριση του χρέους και τη αποπληρωμή του «πλήρως και εγκαίρως» και κορυφώνεται με προδοσία του «Όχι» και την υπογραφή του Τρίτου Μνημονίου τον Αύγουστο του 2015. Η δυσανάλογα μικρή, σε σχέση με την έκταση της μετάλλαξης, πτώση του τον Οκτώβρη του 2015 στο 35% ήταν αποτέλεσμα του μουδιάσματος των αριστερών ψηφοφόρων που εκείνο το καλοκαίρι υπέμεναν το ένα σοκ μετά το άλλο.Ας αναλογιστούμε έκτοτε τι ακολούθησε: Περισσότερα

Διλήμματα!..

Σχολιάστε

Διλήμματα!.., του Θανάση Σκαμνάκη

Του Θανάση Σκαμνάκη

Είναι ένας καιρός που δεν βολεύει.

Μεταφορά σκόνης, εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα, άνοδος της θερμοκρασίας του πλανήτη, φτωχοποίηση και συνεχής επιδείνωση της ζωής, δηλαδή του ουσιαστικού περιεχομένου της ζωής, ενώ απέναντι χαμογελούν άπειρες δυνατότητες, που μας καλούν αλλά δεν ξέρουμε πως να τις ερωτευθούμε, άγαρμποι και κακότροποι, κάτοχοι ιερής ιδιοκτησίας, τις καταδυναστεύουμε για να ικανοποιήσουμε  εγωισμούς. Κι έτσι καταστρέφουμε και τα χαμόγελα και τους εαυτούς μας.

Φυσικά τα πράγματα δεν είναι μόνο σκοτεινές ομίχλες. Ξανοίγει κάπου κάπου ο καιρός, ανοίγει ορίζοντας, κάτι βλέπουμε στο φως, κάτι αισθανόμαστε, κάτι πράττουμε “κι αρχίζουμε να ’χουμε θάρρος και καλές ελπίδες”, ξανοιγόμαστε σε πεποιθήσεις, αλλά σαν τους Τρώες του ποιητή, ξαναμαζευόμαστε καθώς έρχεται η επόμενη καταιγίδα. Περισσότερα

Το σοσιαλιστικό ιδανικό

Σχολιάστε

https://edromos.gr/wp-content/uploads/2019/04/capitalism-socialism.jpg

Του Γιώργου Λεονταρίτη

«Μετά 20 έτη» ήταν ο τίτλος του γνωστού μυθιστορήματος του Αλεξάνδρου Δουμά, που μας γοήτευσε στην παιδική μας ηλικία. Είκοσι χρόνια μετά τους βομβαρδισμούς στη Γιουγκοσλαβία, συνειδητοποιούμε ποιο είναι το πραγματικό πρόσωπο του ΝΑΤΟ που εναρμονίζεται πλήρως με τους στόχους του Δ’ Ράιχ της γερμανοευρωπαϊκής ένωσης. Στο πλάνο αυτών των σχεδίων, είναι και τα Βαλκάνια, που ξαναγίνονται μπαρουταποθήκη. Η τραγωδία που έζησε το 1999 η Γιουγκοσλαβία, είχε άμεση σχέση με την αλλαγή συνόρων. Κι όλα αυτά, προϋπέθεταν εξ αρχής την πλήρη αχρήστευση της Αριστεράς. Περισσότερα

21η Απριλίου 1967: (δεν) Ξεχνάμε…

Σχολιάστε

21η Απριλίου 1967: (δεν) Ξεχνάμε... - Media

Του Δημήτρη Μηλάκα

Ο χρόνος ξεθωριάζει τις αναμνήσεις και το παρελθόν, ακόμη και γι αυτούς που επιμένουν να μην ξεχνούν, διαστρεβλώνεται μέσα από το πρίσμα του παρόντος. Θα ήταν ωστόσο προτιμότερο και πιο ωφέλιμο αν ίσχυε το αντίστροφο. Αν δηλαδή μπορούσαμε να συνδέσουμε το παρόν μας και να το αναλύσουμε μέσα από τις εμπειρίες του παρελθόντος. Σε μια τέτοια περίπτωση η 21η Απριλίου θα ήταν κάτι περισσότερο από μια θλιβερή επέτειος που δεν λέει τίποτε στους νεότερους και απλώς κάτι θυμίζει στους μεγαλύτερους…

Ας δούμε λοιπόν κατ αρχήν το παρόν μας: Περισσότερα

Ε. Galeano : Ένας «ετερόδοξος» διανοούμενος της αριστεράς

Σχολιάστε

Από την εφηβεία του ήταν αριστερός, αυτή του η επιλογή τον συνόδευε σε όλη του τη ζωή. Ο τρόπος όμως με τον οποίο κατανοούσε το να είσαι αριστερός, αλλά πάνω από όλα ο τρόπος με τον οποίο τον εφάρμοζε, δεν ήταν εξαρτημένος από την ιδεολογία αλλά από την καθημερινή ζωή. Μακριά από κάθε είδους δογματισμό έστρεφε το βλέμμα του στους πιο ευάλωτους, σ’ εκείνους που θεωρούσε ότι αποτελούσαν τον σκοπό του. Με τα χρόνια, αγκάλιασε την υπεράσπιση της φύσης όπως και την προάσπιση των δικαιωμάτων των γυναικών.

Δεν υπήρξε επικεφαλής καμιάς πορείας, «ποιος είμαι εγώ που θα καπελώσω» μία πορεία; Αυτή η συγκέντρωση δεν είναι ενάντια στην κυβέρνηση, γιατί όπως (και κάθε συγκέντρωση), είναι στενά συνδεδεμένη με μία ελπίδα που επιλέξαμε, με μία ελπίδα που μοιραζόμαστε όλοι. Ο σκοπός είναι να ακούσει η κυβέρνηση κι άλλες φωνές, όχι μόνο αυτές που παίρνουν τις αποφάσεις. Άλλωστε δεν βλέπουμε και δεν βιώνουμε τα αποτελέσματά τους ανά τους αιώνες;» τόνιζε ο Γκαλεάνο, στις 27 Μαίου του 2005, στην πλατεία Ελευθερίας. Περισσότερα

Ευρω-αποικιοκρατικές εκλογές

Σχολιάστε

Ευρω-αποικιοκρατικές εκλογές

Του Περικλή Κοροβέση

Τον Μάη θα κληθούμε όλοι να ψηφίσουμε τους ευρωβουλευτές μας. Η μικρή Ελλάδα θα στείλει τους εκπροσώπους της στο Ευρωκοινοβούλιο και δίπλα με τους Γάλλους και Γερμανούς συναδέλφους τους θα αποφασίζουν για την τύχη των λαών της Ευρώπης.

Φυσικά όλοι αυτοί οι άνθρωποι έχουν έναν ευγενικό σκοπό, ασχέτως σε ποιο κόμμα ανήκουν. Και εκεί υπάρχουν «διεθνή» κόμματα: της Αριστεράς, του Κέντρου, της Δεξιάς, που το καθένα από τη σκοπιά του επιδιώκει την ευημερία και την ευτυχία μας. Και αυτό δηλώνουν στις προεκλογικές τoυς διακηρύξεις. Αλλά φυσικά ο καθένας με διαφορετική μέθοδο.

Περιττό να πούμε πως οι ευρωβουλευτές μας έχουν κάνει λαμπρές σπουδές στην Ευρώπη και στις ΗΠΑ, συχνά έχουν περισσότερα προσόντα από αυτά των Ευρωπαίων συναδέλφων τους. Και γι’ αυτό διαπρέπουν. Ο,τι πει Ελληνας ευρωβουλευτής, όχι σπάνια, γίνεται τσιτάτο. Και υπάρχουν περιπτώσεις που τους συγκρίνουν με τους αρχαίους κλασικούς. Περισσότερα

Κι όμως κινείται

Σχολιάστε

 Raoul Dufy, Le Concert Rouge (1946)

Του Θανάση Σκαμνάκη

Οι σχηματισμοί της Αριστεράς φθίνουν. Η στράτευση είναι περιορισμένη και ο ενθουσιασμός ελλιπής. Τα όσα συμβαίνουν λίγο πολύ τα έχουμε πει και θα τα ξαναπούμε με άλλη ευκαιρία, όχι τώρα. Γιατί τώρα αισθάνομαι την ανάγκη να μιλήσουμε για ό,τι κινείται, είτε πέφτει στην αντίληψή μας είτε όχι.

Εικόνα ακίνητου τοπίου, οι άνεμοι έχουν κοπάσει, οι φλόγες που ευεργετούσαν έχουν υποκύψει, οι άνθρωποι που εξεγείρονταν έχουν αποκάμει, ηρεμία επικρατεί, μια συνεχής μονότονη και πληκτική διαδοχή ημερών που σχεδόν μπορείς να προβλέψεις τι θα φέρουν.

Τα βουνά παραμένουν αμετακίνητα και οι κοινωνίες επίσης! Περισσότερα

Η «Αριστερή»… Μαντάμ Ορτάνς!

Σχολιάστε

https://www.e-dromos.gr/wp-content/uploads/2019/02/23_FOTO_1.jpg

Γράφει ο Γιώργος Α. Λεονταρίτης

Το κυβερνητικό τσίρκο του ανερμάτιστου ΣΥΡΙΖΑ, δεν υποψιάζεται τον ρόλο που διαδραμάτισε με την επονείδιστη Συμφωνία των Πρεσπών, τόσο για την Ελλάδα όσο και για τα Βαλκάνια. Ακόμη χειρότερα, μπορεί να γνωρίζει τη βαρύτητα της αποφάσεώς του και ενσυνείδητα προχώρησε με μια συμφωνία προδοτική, που προμηνύει εθνικές συμφορές. Έχει καταστεί οφθαλμοφανές το γεγονός, ότι οι δυνάμεις του άκρατου καπιταλισμού και της αισχρής παγκοσμιοποίησης, επιδιώκουν αλλαγή στον χάρτη των Βαλκανίων, με απόσπαση της Μακεδονίας από την Ελλάδα, και δημιουργία ανεξάρτητου ενιαίου «Μακεδονικού κράτους» με πρωτεύουσα τη Θεσσαλονίκη. Περισσότερα

Σοσιαλιστές εσωτερικού, ιμπεριαλιστές εξωτερικού

Σχολιάστε

Αμερικανική αριστερά

INFOWAR

Του Αρη Χατζηστεφάνου

Μια σουρεαλιστική σκηνή διαδραματίστηκε πριν από μερικές μέρες στο αμερικανικό Κογκρέσο. Ο δημοσιογράφος Μαξ Μπλούμενταλ κυνηγούσε κυριολεκτικά τη γερουσιαστή Αλεξάντρια Οκάσιο Κορτές στους διαδρόμους του κτιρίου για να τη ρωτήσει εάν θεωρεί ότι οι ΗΠΑ παρεμβαίνουν πραξικοπηματικά στις εσωτερικές υποθέσεις της Βενεζουέλας. Και αυτή έτρεχε να κρυφτεί στο γραφείο της για να αποφύγει την ερώτηση.

Για μια πολιτικό που παρουσιάζεται (και είναι πραγματικά) μια από τις πιο ριζοσπαστικές φωνές της αμερικανικής πολιτικής σκηνής των τελευταίων δεκαετιών, η άρνηση να καταδικάσει ένα πραξικόπημα φαντάζει τουλάχιστον περίεργη. Και η στάση του Μπέρνι Σάντερς όμως, ο οποίος στο παρελθόν είχε χαρακτηρίσει τον Ούγκο Τσάβες «νεκρό δικτάτορα», δεν διέφερε σημαντικά. Περισσότερα

Υπάρχουν Ευρωεκλογές για την αριστερά;

Σχολιάστε

Υπάρχουν Ευρωεκλογές για την αριστερά; Του Σπύρου Αλεξίου

Του Σπύρου Αλεξίου

Τον Μάη του 2019 διεξάγονται ευρωεκλογές! Αναγκαστικά ξεκινάμε με αυτό καθώς πολλοί μπορεί και να μην το γνωρίζουν και άλλοι να το έχουν ξεχάσει. Ευρωεκλογές που έχουν ιδιαίτερη σημασία ειδικά για την Ελλάδα και ειδικά για την αριστερά. Λογική είναι λοιπόν η απορία για τη σιωπή που επικρατεί γύρω από αυτές, ειδικά στην Ελλάδα και ειδικά στην αριστερά.

Μα είναι σημαντικές οι ευρωεκλογές;

Φυσικά και είναι, για πολλούς λόγους. Έχουν την αυταξία τους, ήταν και είναι μια πολύ σημαντική πολιτική μάχη. Ειδικά για την αριστερά το ζήτημα της ΕΕ είναι κομβικό, όλες οι δυνάμεις της θεωρούν πως η σχέση με την ΕΕ είναι καθοριστική για την πορεία της χώρας και κλειδί για κάθε μετασχηματισμό. Κατά συνέπεια η δυνατότητα συζήτησης και καταγραφής διαθέσεων ήταν πάντα κρίσιμη. Περισσότερα

Η διαλεκτική του κράτους και η Αριστερά

Σχολιάστε

Η διαλεκτική του κράτους και η Αριστερά, του Αλέκου Αναγνωστάκη

Του Αλέκου Αναγνωστάκη

Με αφορμή και τις επερχόμενες «αυτοδιοικητικές» εκλογές και τη συγκρότηση μάχιμων ψηφοδελτίων επανέρχεται στο προσκήνιο η συζήτηση περί της «συνδιαχείρισης».

Περί της πολιτικής δηλαδή που ελλοχεύει στη δράση των αυτοδιοικητικών σχημάτων εργατικής αναφοράς (πολύ περισσότερο δημάρχων) και οδηγεί, αντικειμενικά και τελικά, στην καλλιέργεια αυταπατών, στην διευκόλυνση και εντέλει στην προώθηση της αστικής πολιτικής μέσω των Δήμων και των Περιφερειών, με λίγα λόγια στην άρνηση του λόγου ύπαρξης και δράσης τους.

Το λογικό σχήμα, στο βάθος, είναι το εξής: Περισσότερα

ΜΜΣ (Μέσα Μαζικού Σκοταδισμού)

Σχολιάστε

Του Περικλή Κοροβέση

Ζούμε σε μια εποχή σκοταδισμού. Και αυτό συμβαίνει σε μια φάση που η ανθρωπότητα διαθέτει τόσο πολλά μέσα επικοινωνίας που θα ήταν θέμα επιστημονικής φαντασίας πριν από λίγες δεκαετίες. Ο καθένας μπορεί να βγάλει μια εφημερίδα -σε ηλεκτρονική μορφή- ή να στήσει το μπλογκ του, να γίνει φωτογράφος και κινηματογραφιστής μόνο με το κινητό του. Να μη μιλήσουμε για την πληθώρα των τηλεοπτικών ή ραδιοφωνικών σταθμών που εκπέμπουν πανελλαδικά ή τοπικά. Σε αυτήν την εντυπωσιακή επανάσταση των μέσων επικοινωνίας, φτωχός συγγενής παραμένουν αυτά που τυπώνονται στο χαρτί.

Οι εφημερίδες και τα περιοδικά έχουν πάρει την κατιούσα και όχι μόνο στη χώρα μας, παρ’ όλο που συχνά οι ιδιοκτήτες τους είναι μεγιστάνες και άσχετοι με τη δημοσιογραφία. Εντούτοις, αντί η γνώση και η σωστή πληροφόρηση να είναι κτήμα του καθενός, έχουμε την απόλυτη διάδοση του σκοταδισμού και της αποπληροφόρησης που διαμορφώνει τον ασήμαντο και υποτακτικό άνθρωπο, δημιουργώντας τη βάση του φασισμού. Περισσότερα

Σςςς, οι φιλελεύθεροι κοιμούνται

Σχολιάστε

«…τεμάχια σαπρών ξύλων από ξεχώματα, ήτοι ανακομιδάς ανθρωπίνων σκελετών, λείψανα από χρυσές γόβες ή χρυσοκέντητα υποκάμισα νεαρών γυναικών, συνταφέντα ποτέ μαζί των, βόστρυχοι από κόμας ξανθάς, και άλλα του θανάτου λάφυρα». Παπαδιαμάντης, Το Μοιρολόγι της φώκιας

Παγωμένος άνεμος φυσάει στο κοιμητήρι των φιλελευθέρων. Από τους «νουνεχείς» δεξιούς και τους κοσμοπολίτες συντηρητικούς μέχρι τις εκσυγχρονιστικές παρυφές της κεντροαριστεράς και της σοσιαλδημοκρατίας δεν ακούγεται τίποτα. Υπό κανονικές συνθήκες ο χώρος στοχάζεται, παράγει ιδέες, προωθεί τομές. Σήμερα τον τόνο δίνουν οι θιασώτες του ταλιμπανικού νεοφιλελευθερισμού. Στα social media (και κάποια παραδοσιακά) ακούγονται μόνο κάτι «φιλελεύθερα» attention whores. Κατάντησε ο χώρος αυτός μόνο συνεκτικό ιστό να έχει τον λυσσαλέο αντισυριζαϊσμό. Αλλά τι να το κάνεις; Σε αυτόν είναι καλύτερος ο Άδωνις Γεωργιάδης. Περισσότερα

Older Entries