Αρχική

Το εγχείρημα του «ειρηνικού δρόμου». Όψεις του αριστερού κυβερνητισμού στον 20ό αιώνα…

Σχολιάστε

του Δημήτρη Μπελαντή

Από τον Ευρωκομμουνισμό στην Ευρωαριστερά: O «δημοκρατικός δρόμος» από στρατηγική κοινωνικής μετάβασης σε γενεαλογία ενός ηθικού credo1. Οι ήττες της εργατικής τάξης και ο ρόλος της Αριστεράς.

Οι περιπτώσεις της Βρετανίας και της Ιταλίας

Από τα τέλη του 1970 και εξής, η κυρίαρχη στρατηγική του αστισμού στη Δύση δεν είναι, πλέον, το κοινωνικό συμβόλαιο αλλά η καπιταλιστική αναδιάρθρωση.

Η κινητήρια δύναμη αυτής της διαδικασίας είναι η οξυμένη εκδήλωση της καπιταλιστικής κρίσης υπερσυσσώρευσης και της πτωτικής τάσης του ποσοστού κέρδους με επίκεντρο τις δυο πετρελαϊκές κρίσεις του 1973 και 1979.

Δεν θα σταθούμε εδώ στα αίτια της κρίσης, οι ερμηνείες για τα οποία ποικίλλουν ακόμη και εντός του μαρξιστικού στρατοπέδου. Σε κάθε περίπτωση, όμως, θα επισημάνουμε το σημαντικό ρόλο της ίδιας της επιθετικής ταξικής πάλης εκ μέρους της εργατικής τάξης και των συμμάχων της στα τέλη του ’60 και αρχές του ’70. Ένα μοντέλο ερμηνείας θεμελιωμένο αποκλειστικά στην άνοδο της τεχνικής σύνθεσης του κεφαλαίου (ο λόγος σ/μ) και στην αύξηση του σταθερού κεφαλαίου (σ) στη σχέση του προς το μεταβλητό κεφάλαιο (μ) δεν θα ήταν επαρκές: θα παρέβλεπε τελείως τις εκρηκτικές συνέπειες της αναταραχής του ’60, την ανατίναξη της ταιυλορικής οργάνωσης της εργασίας και τη σημαντική πτώση του ποσοστού εκμετάλλευσης (υ/μ) ακριβώς εξαιτίας της καμπής αυτής της ταξικής πάλης.1 Περισσότερα

Αγρίμια κι αγριμάκια μου

Σχολιάστε

Του Περικλή Κοροβέση

Κανένας γραφιάς δεν πρέπει να είναι ρατσιστής με τις λέξεις. Παλιότερα υπήρχαν καλές και κακές λέξεις που δεν έπρεπε να λέγονται και, πολύ περισσότερο, να γράφονται. Και αυτό ήταν ένας πανίσχυρος άγραφος νόμος που για κάποια έντυπα ισχύει ακόμα.

Π.χ., η πιο διαδεδομένη λέξη της ελληνικής γλώσσας, ο «μαλάκας», δεν γράφεται όπως προφέρεται, αλλά χρησιμοποιείται συνθηματικά: Ο μ….κας φαίνεται πως έτσι εξαγνίζεται και από κακή λέξη γίνεται καλή, άρα επιτρεπτή και έτσι μπορεί να τυπωθεί. Εντούτοις η γλώσσα, σαν ζωντανός οργανισμός, έχει τους δικούς της κανόνες που δεν τους θέτει υπό έγκριση σε καμιά Ακαδημία ή θεσμό. Ακόμα και το λάθος όταν καθιερωθεί, αυτό πια είναι το σωστό.

Οι γραμματικές και τα συντακτικά έρχονται μετά για εκπαιδευτικούς λόγους. Με τις λίγες γλωσσολογικές μου γνώσεις και την υποτιθέμενη αριστερή μου κουλτούρα θα έπρεπε όλες οι λέξεις να μου ήταν ουδέτερες. Παρ’ όλα αυτά πιάνω τον εαυτό μου να μισεί λέξεις και εκφράσεις που αισθάνομαι πως υποτιμούν τη νοημοσύνη μου. Περισσότερα

Η Αμερικάνικη Αυτοκρατορία και η Ανάπτυξη του Διεθνούς Νομισματικού Συστήματος (1/2)

1 σχόλιο

Μετάφραση Νίκος Χ, επιμέλεια ΠΚ – avantgarde

Όπως είδαμε, ο νόμος της ανισόμετρης ανάπτυξης στον καπιταλισμό βασίζεται στους θεμελιώδεις νόμους της καπιταλιστικής παραγωγής. (1)

Σύμφωνα με το νόμο της ανισόμετρης ανάπτυξης του καπιταλισμού, η καπιταλιστική παραγωγή κάποιων χωρών αναπτύσσεται με μεγαλύτερη δυναμική συγκριτικά με την ανάπτυξη άλλων χωρών που εμπλέκονται στην καπιταλιστική παραγωγή. Όμως κατά την μετάβαση στην επόμενη ιστορική περίοδο, οι χώρες που προηγουμένως ανέπτυσσαν δυναμικά την καπιταλιστική τους παραγωγή επιδεικνύουν σημάδια παρακμής, τη στιγμή που κάποια άλλη χώρα – ή ομάδα χωρών – εκδηλώνει εντυπωσιακή δυναμική στην καπιταλιστική της παραγωγή. Η μοίρα και αυτών των χωρών θα είναι βέβαια η παρακμή.

Στις απαρχές της καπιταλιστικής παραγωγής, η πρωτοπόρος καπιταλιστική δύναμη ήταν η ιταλική πόλη-κράτος της Βενετίας. Οι επόμενες ηγέτιδες δυνάμεις ήταν κατά σειρά, η Ολλανδία, στη συνέχεια η Βρετανία και τώρα οι Ηνωμένες Πολιτείες. Κατά τον 20ο αιώνα, οι Ηνωμένες Πολιτείες έγιναν μία παγκόσμια αυτοκρατορία που μπόρεσε να εγκαταστήσει στρατιωτικές βάσεις σε ολόκληρη την υφήλιο. Περισσότερα

Καρλ Μαρξ: «Εγώ ποτέ δεν είπα κάτι τέτοιο»

Σχολιάστε

INFOWAR

Του Άρη Χατζηστεφάνου

Η μανία με την οποία επιτίθεται ο φιλελεύθερος αγγλοσαξονικός Τύπος στα fake news, τις ψεύτικες ειδήσεις που υποτίθεται ότι κατακλύζουν το διαδίκτυο, είχε πρόσφατα ακόμη ένα θύμα. Αίφνης όλοι διαπίστωσαν ότι το Ιντερνετ είναι γεμάτο με ψεύτικα αποφθέγματα ιστορικών προσωπικοτήτων. Μόνο που το συγκεκριμένο πρόβλημα έχει ιστορία αρκετών αιώνων

Τα αποφθέγματα είναι το καραόκε των ιδεών

Τζον Ολιβερ

Tην ημέρα των 208ων γενεθλίων του Αβραάμ Λίνκολν ο Ντόναλντ Τραμπ αναπαρήγαγε στο Τwitter μια διάσημη φράση του 16ου προέδρου των ΗΠΑ: «Στο τέλος, σημασία δεν έχουν τα χρόνια που είχε η ζωή σου αλλά η ζωή που είχαν τα χρόνια σου». Το πρόβλημα, όπως σωστά έσπευσε να επισημάνει το BBC, ήταν ότι ο Λίνκολν ουδέποτε είπε κάτι τέτοιο. Περισσότερα

Οι προκλήσεις για την αριστερά στην ευρωζώνη

Σχολιάστε

Ιδού ένα κείμενο υπογραμμένο από πάνω από 70 άτομα σε πολλές χώρες της Ευρώπης (βλέπε τον πλήρη κατάλογο στο τέλος του άρθρου). Αυτό το συλλογικό κείμενο αναλύει ξεκάθαρα τους συσχετισμούς δύναμης μέσα στην Ευρωπαϊκή Ένωση και προτείνει μια σειρά ριζοσπαστικών αλλά και αναγκαίων προτάσεων για όποιον δηλώνει ότι παλεύει ενάντια στη λιτότητα υπέρ μιας Ευρώπης των λαών και υπέρ της οικολογικής μετάβασης.

Αυτό που κάνει αυτό το κείμενο να είναι σημαντικό είναι, πέρα από το περιεχόμενό του, ότι υπογράφεται από προσωπικότητες και αγωνιστές και αγωνίστριες από περισσότερες από 15 ευρωπαϊκές χώρες, που προέρχονται από διαφορετικούς ορίζοντες: από το Podemos και την Izquierda Unida (Ενωμένη Αριστερά) της Ισπανίας μέχρι το πορτογαλικό Bloco της Αριστεράς, το Parti de Gauche (Κόμμα της Αριστεράς), το NPA και το Ensemble! της Γαλλίας, τη Λαϊκή Ενότητα  και την Ανταρσύα στην Ελλάδα, από τη ριζοσπαστική αριστερά της Δανίας  μέχρι εκείνη της Κύπρου καθώς και εκείνες χωρών όπως η Βοσνία-Ερζεγοβίνη ή η Ουγγαρία. Υπογράφεται από ευρωβουλευτές και ευρωβουλεύτριες διαφόρων χωρών και διαφόρων κομμάτων, από τον υπεύθυνο οικονομικών της Μαδρίτης, την πρώην πρόεδρο του ελληνικού Κοινοβουλίου, και πολλά μέλη της Επιτροπής Αλήθειας για το ελληνικό χρέος… Περισσότερα

ΧΑΙΡΕ ΤΙΜΗΜΕΝΗ ΑΡΙΣΤΕΡΑ, ΟΙ ΛΟΒΟΤΗΜΕΝΟΙ ΣΕ ΧΑΙΡΕΤΟΥΝ…

Σχολιάστε

Μετά τον Φλαμπουράρη την σκυτάλη πήρε επάξια με το ίδιο θράσος, την ίδια προκλητικότητα, τον ίδιο κυνισμό ο υφυπουργός «κοινωνικών ασφαλίσεων» Πετρόπουλος, ο οποίος με απαράμιλλο ζήλο ισχυρίστηκε ότι «ελεύθεροι επαγγελματίες» τον σταματούν στον δρόμο, του λένε ότι «σωθήκαμε» και του ζητούν να αυξηθούν επί πλέον οι εισφορές για να λάβουν μεγαλύτερη σύνταξη!!!

Ο Πετρόπουλος το μόνο που δεν είπε, ίσως το άφησε για την επόμενη φορά, είναι ότι οι ενθουσιασμένοι «ελεύθεροι επαγγελματίες» τον σήκωσαν και στους ώμους τους για να κάνουν τον γύρο του θριάμβου ή του Μαξίμου, το ίδιο προφανώς είναι. Περισσότερα

Πολιτική ορθότητα: από το «South Park» στον Τραμπ

Σχολιάστε

INFOWAR

Του Άρη Χατζηστεφάνου

«Nομίζετε ότι ο κόσμος είναι σκληρός και άδικος μαζί σας; Συγχωρέστε μας. Δεν ζούμε στο αμφιθέατρο της Σχολής Καλών Τεχνών κάποιου φιλελεύθερου Πανεπιστημίου. […] Αντε γα*****ε – είστε όλοι μα****ς».

Η σειρά κινουμένων σχεδίων «South Park» δεν φημιζόταν ποτέ για την ευγένεια των χαρακτήρων της.

Στον 19ο κύκλο της όμως, που προβλήθηκε το 2015, βρέθηκε σε ανειρήνευτο πόλεμο με τον πολιτικά ορθό λόγο.

Το παραπάνω λογύδριο τόλμησε να εκστομίσει ένας ήρωας που ονομαζόταν Reality (πραγματικότητα) και το πλήρωσε με τη ζωή του, αφού οι (πολιτικά ορθοί) κάτοικοι του South Park τον εκτέλεσαν στην κεντρική πλατεία.

H πόλη είχε καταληφθεί από καλογυμνασμένους τραμπούκους, οι οποίοι έκαναν μπούλινγκ σε όποιον δεν χρησιμοποιούσε πολιτικά ορθό λόγο και προσέβαλλε εθνικές, φυλετικές και σεξουαλικές μειονότητες. Περισσότερα

Μια φιλόσοφος για τον ΣΥΡΙΖΑ

Σχολιάστε

INFOWAR

Του Άρη Χατζηστεφάνου

Μήπως ο ΣΥΡΙΖΑ ανακάτεψε πολύ Αλτουσέρ με Ζίζεκ, πρόσθεσε ισχυρές δόσεις Χέγκελ και καθόλου Μαρξ; Με αφορμή την κυκλοφορία του νέου βιβλίου της με τίτλο «Το κύμα του ΣΥΡΙΖΑ: Ανάβαση και συντριβή με την ελληνική Αριστερά» η φιλόσοφος Ελενα Σίχαν μοιράζεται μαζί μας διαφορετικές σκέψεις για τις φιλοσοφικές μεταπτώσεις και καταπτώσεις του κυβερνώντος κόμματος

[Στον ΣΥΡΙΖΑ] μιλούν αριστερά και περπατούν δεξιά. Οσοι βρίσκονται σε σύγχυση τους πιστεύουν και οι οπορτουνιστές τούς ακολουθούν

Ελενα Σίχαν 

Tην ημέρα της πρώτης εκλογικής νίκης του ΣΥΡΙΖΑ, τον Ιανουάριο του 2015, έβαλε τα κλάματα, όταν ο Αριστείδης Μπαλτάς τής έστειλε ένα e-mail που έγραφε: «Αυτή είναι η τελευταία ημέρα της παλιάς εποχής». Περισσότερα

Αριστερό Αλτσχάιμερ…

Σχολιάστε

Αριστερό Αλτσχάιμερ…

Του Στέλιου Ελληνιάδη

Κάναμε Χριστούγεννα και Πρωτοχρονιά σε σπίτια καλών φίλων, σε διαφορετικές περιοχές, από τα Ιλίσια μέχρι το Καστρί, με πολλούς καλεσμένους. Ξεκινούσαμε με φαγητό και κρασί για να καταλήξουμε σε συζητήσεις για την κατάσταση που βιώνουμε σήμερα. Η παλιά ομοιογένεια στις παρέες δεν υπάρχει πια. Από δέκα χωριά χωριάτες γίναμε. Οι παλιές διαφοροποιήσεις επαυξήθηκαν με τις νέες διασπάσεις και τους νέους προσανατολισμούς που εμφανίστηκαν ανάμεσα σε ανθρώπους προερχόμενους από την Αριστερά. Και δεν είναι μόνο ότι η Αριστερά μετά τη μετάλλαξη του ΣΥΡΙΖΑ διαλύθηκε στα εξ ων συνετέθη. Έχουν συμβάλλει σ’ αυτή την αποσύνθεση και παλιοί μας σύντροφοι που μέσα στα χρόνια απομακρύνθηκαν τόσο πολύ από την Αριστερά που μόλις άρχισε η χώρα να στριμώχνεται για τα καλά, αυτοί ήταν έτοιμοι να προσχωρήσουν όχι στον διευρυμένο ΣΥΡΙΖΑ, που λίγο ως πολύ χώραγε τους πάντες, αλλά στο Ποτάμι και τη ΔΗΜΑΡ! Όχι οργανωτικά∙ περισσότερο σαν ένα χώρο διαφοροποίησης από την Αριστερά και τη Δεξιά με πιο έντονο και σαφή τον ευρωπαϊσμό και μια αντίληψη για το τέλος των ιδεολογιών και των οραμάτων. Φιλοευρωπαϊστές, παλιάς και νέας κοπής, που ανακουφίστηκαν από την κατάπτωση του ριζοσπαστικού ΣΥΡΙΖΑ. Περισσότερα

Ένας κόσμος που δεν υπάρχει

1 σχόλιο

Ένας κόσμος που δεν υπάρχει

του Αποστόλη Αποστολόπουλου

Η Αριστερά που πάει κατά διαβόλου – Η λογοδιάρροια για την άνοδο του φασισμού – Η μάχη για την εξουσία στη μητρόπολη του Δυτικού Κόσμου

Η Αριστερά δεν αναρωτιέται πια για την τύχη «του κόσμου που δεν υπάρχει», για τον κόσμο των φτωχών και κατατρεγμένων, των πληβείων. Kι αν το κάνει, όποτε το θυμηθεί, είναι μια ακόμα κουβέντα μέσα σε πολλές, πίνοντας τσάι, μιλώντας για το ποδόσφαιρο, τον ΕΝΦΙΑ, τον καιρό. Αλλά επειδή αυτός ο κόσμος είναι εδώ, εντελώς υπαρκτός, ξεσηκωμένος ή σιωπηλός, η Αριστερά, είτε τον αγνοεί είτε δεν τον αγνοεί αλλά δεν ξέρει τι να του πει, αυτή η Αριστερά πάει κατά διαβόλου. Τον αγνοεί αυτή, την αγνοεί κι αυτός. Συχνά η Αριστερά τον πολεμάει κιόλας αυτόν τον κόσμο (θυμηθείτε τους Αγανακτισμένους), θα την πολεμήσει κι αυτός, δεν θα είναι δυο ξένοι στην ίδια πόλη, θα είναι δυο αντίπαλοι.

Δεν χρειάζεται παραπάνω ανάλυση για τους λόγους που η Αριστερά έχει πάρει την κατηφόρα τη μεγάλη, όπως λέει το τραγούδι. Το αποκορύφωμα είναι πως αφού στερούν το ψωμί από τον κόσμο, θέλουν – με τα Μνημόνια – να του στερήσουν και το μόνο «σπίτι» που του απόμεινε, την πατρίδα του. Τον κατηγορούν, κάποιοι σαν τον Φίλη και την κυρία Σία, ότι είναι εγωιστής, δεν αγαπά τον πλησίον του, είναι εθνικιστής, λαϊκιστής, κοπιάροντας τα Δυτικά ΜΜΕ, δούλοι και στη φαντασία. Περισσότερα

Αριστερά 2017: τι έγινε, τι χρειάζεται, τι κάνουμε!

Σχολιάστε

Αριστερά 2017: τι έγινε, τι χρειάζεται, τι κάνουμε!

Του Στέλιου Ελληνιάδη

Δίνω έμφαση σε τρεις υποχρεώσεις μας. Η πρώτη είναι να κατανοήσουμε όσο το δυνατόν καλύτερα τι συνέβη, ποιοι, πως και γιατί μας παγίδεψαν και αχρήστευσαν, τι μας διέφυγε, πού υστερήσαμε, γιατί την πατήσαμε. Η δεύτερη είναι να αποκτήσουμε μια πολύ καλοδουλεμένη, επιστημονικά και κοινωνικά, ανάλυση της κατάστασης στην οποία βρίσκεται η ελληνική κοινωνία ώστε να μπορούμε να χαράσσουμε μια πολιτική βασισμένη σε μια πραγματικότητα που δεν διαμορφώνεται από υποθέσεις αλλά αληθινά στοιχεία. Και η τρίτη είναι να αρχίσουμε να φανταζόμαστε και να συνθέτουμε τι θα κάνουμε από δω κι εμπρός.

Δεν είναι εύκολα, αλλά είναι τόσο απαραίτητα που χωρίς αυτά θα μείνουμε κολλημένοι στη λάσπη που βρεθήκαμε όχι τόσο ανύποπτοι, αλλά οπωσδήποτε εντελώς απροετοίμαστοι. Ή, στην εξίσου κακή περίπτωση, θα επαναλάβουμε τον κακό εαυτό μας με αντίστοιχα αποτελέσματα. Ας γίνει, λοιπόν, σαφές ότι δεν μας παίρνει ούτε στο βάλτο να μείνουμε ούτε τα ίδια λάθη, ίσως και χειρότερα, να κάνουμε. Εάν δεν κατανοήσουμε με ειλικρίνεια και επάρκεια τα συμβάντα του άμεσου παρελθόντος, εάν συνεχίσουμε να αυτοσχεδιάζουμε χωρίς μια τεκμηριωμένη ανάλυση της συγκεκριμένης κατάστασης στην οποία βρίσκεται η κοινωνία μας και των γεωπολιτικών τάσεων που επηρεάζουν την εσωτερική μας σύγκρουση και εάν δεν διορθώσουμε τις σοβαρότατες αδυναμίες και ελλείψεις μας, απαγορευτικές για ανάκαμψη και επαναδραστηριοποίηση με αξιώσεις, πώς θα μπορέσουμε να αναδιατάξουμε τις δυνάμεις μας, να ανακτήσουμε έδαφος, να αξιοποιήσουμε τις δυνατότητες που υπάρχουν, να ξαναδώσουμε νόημα στον αγώνα, να ενεργοποιήσουμε εκ νέου τις αδρανοποιημένες κοινωνικές στροφές, να αποκαταστήσουμε την κουρελιασμένη αξιοπιστία της Αριστεράς, να ανοίξουμε δρόμους για το μέλλον; Περισσότερα

Πρώτη φορά Αριστερά «Βατσιτσέλο βατσιτσό»*

Σχολιάστε

korovesis2

του Περικλή Κοροβέση

Τέτοιες μέρες πέρυσι βρέθηκε στο Νταβός, για τις εργασίες του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ, ο πρωθυπουργός της χώρας Αλ. Τσίπρας. Στο χλιδάτο κοσμοπολίτικο θέρετρο της Ελβετίας δεν υπάρχει φτώχεια. Δεν μπορούσε τώρα η Ελλάδα να πάει σαν την «Ψωραλέξαινα».

Επρεπε να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων. Και έτσι ο πρωθυπουργός μας δήλωσε υπερηφάνως: «Πιστεύω ότι το 2016 θα είναι η χρονιά που η Ελλάδα θα εκπλήξει την οικονομική κοινότητα… Είμαστε σε ένα κρίσιμο σημείο για την ανάκαμψη».

Και φυσικά όλοι όσοι ζούμε σε αυτή τη χώρα είδαμε τι σημαίνει ανάκαμψη. Μισθοί και συντάξεις να ληστεύονται νόμιμα, η φτώχεια να επελαύνει επιθετική και να διαλύει τον κοινωνικό ιστό της χώρας σκορπώντας απελπισία. Το νέο επιστημονικό δυναμικό της Ελλάδας μεταναστεύει μαζικά. Και αυτό σημαίνει πως εξάγουμε δωρεάν το πιο πολύτιμο κεφάλαιο που έχουμε, θυσιάζοντας το μέλλον μας. Περισσότερα

13 + 1 σίγουροι τρόποι για να διαλύσεις μια αριστερή συλλογικότητα

Σχολιάστε

13 + 1 σίγουροι τρόποι για να διαλύσεις μια αριστερή συλλογικότητα

Του Αντώνη Ανδρουλιδάκη

Εκτός των τόσων δεινών που επισώρευσε η τρέχουσα Κρίση, παρήγαγε και πολυάριθμα κοινωνικά αντισώματα αλληλεγγύης και ανθρωπιάς. Διαφόρων ειδών και τύπων συλλογικά εγχειρήματα, από παρέες, συντροφιές και εκδηλώσεις,  μέχρι και κοινωνικές επιχειρήσεις και κολεκτίβες ή δημιουργικές κοινότητες.

Ατυχώς, όμως, τα πιο πολλά από τα εγχειρήματα αυτά καταλήγουν, το πιο συχνά, σε απογοητευτική ματαίωση των προσδοκιών που είχαν καλλιεργήσει και μάλιστα για λόγους που μοιάζει να μην συναρτώνται άμεσα με την ίδια την αποτυχία της συλλογικότητας και την αστοχία των σκοπών της, όσο με δυσλειτουργικά στοιχεία που ανακύπτουν από την ατομική στάση ενός εκάστου των συστατικών της μελών. Λες και είναι αδύνατο να οικοδομηθούν οάσεις μέσα στην καπιταλιστική έρημο. Λες και είναι αδύνατον να απαλλαγεί κανείς από το ατομοκεντρικό-καπιταλιστικό  μπόλιασμα και τις ψυχικές συνέπειες του, παρά την όποια θεωρητική-διανοητική μαρξιστική του κατάρτιση. Περισσότερα

Ο πόλεμος των… άσπρων

Σχολιάστε

INFOWAR

Του Άρη Χατζηστεφάνου

Με αφορμή την κυκλοφορία του νέου Star Wars: Rogue One, ορισμένοι από τους πλέον «ψεκασμένους», ακροδεξιούς ψηφοφόρους του Ντόναλντ Τραμπ ξεκίνησαν μποϊκοτάζ της ταινίας υποστηρίζοντας ότι πρόκειται για φεμινιστική, πολυπολιτισμική προπαγάνδα που στρέφεται εναντίον του νέου προέδρου. Το πρόβλημα είναι ότι κατά μία έννοια δεν είχαν και απόλυτα άδικο

Ετσι λοιπόν πεθαίνει η ελευθερία. Με ένα θυελλώδες χειροκρότημα Star Wars Επεισόδιο III: Η εκδίκηση των Σιθ

Ολα ξεκίνησαν τον Νοέμβριο όταν ο Κρις Γουέιτζ, ένας εκ των σεναριογράφων της ταινίας, έστειλε στο twitter το παρακάτω μήνυμα: «Μην ξεχνάτε ότι η Αυτοκρατορία είναι μια οργάνωση της λευκής ανωτερότητας». «Η οποία» συμπλήρωσε αμέσως ο Βρετανός συγγραφέας Γκάρι Γουίτα «έχει απέναντί της μια πολυπολιτισμική ομάδα με επικεφαλής μια γενναία γυναίκα».

Οπως ήταν αναμενόμενο, μέσα στη μετεκλογική πολιτική πόλωση που ακολούθησε τη νίκη του Ντόναλντ Τραμπ αρκετοί υποστήριξαν ότι το νέο Star Wars εμπεριέχει νύξεις εναντίον του νέου προέδρου. Περισσότερα

Αποπολιτικοποίηση: Το χάι-τεκ όπλο του συστήματος

Σχολιάστε

Αποπολιτικοποίηση: Το χάι-τεκ όπλο του συστήματος

Του Στέλιου Ελληνιάδη

Ο νέος ΣΥΡΙΖΑ φέρνει σε πέρας τη σημαντικότερη αποστολή για να περάσουν ακέραια τα μνημονιακά προαπαιτούμενα: να διασφαλίσει τις προϋποθέσεις για την εφαρμογή των επαχθέστερων μέτρων αφαιρώντας από την κοινωνία τη δυνατότητα να αντιδράσει. Με βασικότερη όλων την προϋπόθεση που λέγεται αποπολιτικοποίηση. Δηλαδή, να εξασφαλίζει τη μεγάλη πολιτική απονεύρωση της κοινωνίας, που καμία Δεξιά δεν θα μπορούσε να πετύχει σε συνθήκες φτωχοποίησης και λεηλασίας. Γιατί η Δεξιά κατάφερνε να χειραγωγεί τον κόσμο είτε ασκώντας απροκάλυπτη βία, όπως επί χούντας, είτε, σε περίοδο ευημερίας, με πιο παχιές αγελάδες, να δημιουργεί εφησυχασμό, ανοχή και απάθεια, αλλά σε περίοδο κρίσης γινόταν ευάλωτη και έχανε τον έλεγχο.

Στη φάση που η Δεξιά φράκαρε, άρχισαν να δημιουργούνται πρόσφορες συνθήκες για πολιτικοποίηση. Πολιτικοποίηση που αποτελεί την κυριότερη προϋπόθεση για τη δημιουργία σθεναρής και αποτελεσματικής αντίστασης στην επίθεση των οργανωμένων συμφερόντων εσωτερικού και εξωτερικού που αποσκοπούν στη μετατροπή της χώρας σε ανοιχτό πεδίο λεηλασίας και σε χωματερή προϊόντων και ανθρώπων. Περισσότερα

Η παντοδυναμία των ηλιθίων

Σχολιάστε

korovesis2

Του Περικλή Κοροβέση

Κατά κανόνα οι άνθρωποι παίρνουν την πραγματικότητα ως δεδομένη. Σου λένε: «Ετσι είναι τα πράγματα, έτσι τα βρήκαμε και έτσι πάντοτε ήταν».

Και αφού λοιπόν τα πράγματα είναι ίδια και απαράλλαχτα, μήπως πρέπει να βρούμε έναν τρόπο να προσαρμοστούμε, όσο γίνεται καλύτερα, και να κοιτάξουμε να βελτιώσουμε τη θέση μας, όσο γίνεται καλύτερα;

Και αυτό σημαίνει, κατά κανόνα, κυνήγι χρημάτων, σπίτι, αυτοκίνητο, δάνειο και κατανάλωση μέχρις εσχάτων και πλήρης αδιαφορία για την κοινωνία και τον διπλανό μας.

Και δημιουργούνται ανεπαίσθητα τείχη γύρω μας για να μας προστατέψουν από τον ξένο και τον διαφορετικό, που δεν είναι σαν κι εμάς, άρα είναι μια εν δυνάμει απειλή, αφού η ύπαρξη του άλλου, με το «αλλιώτικο» που είναι, βάζει υπό αμφισβήτηση το κανονικό που είμαστε εμείς. Αυτοί οι άνθρωποι δημιουργούν και μια δικιά τους γλώσσα. Περισσότερα

Η αρρώστια της εξουσίας

Σχολιάστε

Περικλής Κοροβέσης - Εφημερίδα των Συντακτών

Του Περικλή Κοροβέση

Οποιος έχει δημόσιο αξίωμα ή δημόσιο λόγο πρέπει να είναι προετοιμασμένος να δεχτεί την κριτική ή τον αντίλογο.

Αλλιώτικα δεν κάνει γι’ αυτήν τη δουλειά. Στη θεωρία βέβαια. Στην ουσία είναι ένας δικτάτορας που, ανάλογα με την εξουσία του, επιβάλλει όχι μονάχα την άποψή του, αλλά και την ποινή στον βλάσφημο που αμφισβήτησε την αυθεντία της εξουσίας.

Είτε πολιτικής είτε θρησκευτικής είτε και τα δύο μαζί. Πότε όμως η εξουσία δέχτηκε κριτική ή αντίλογο και απάντησε με επιχειρήματα, στοιχεία, ντοκουμέντα, έτσι που να δημιουργηθεί ένας διάλογος, να προκύψει μια νέα σκέψη και να δούμε την υπάρχουσα πραγματικότητα όπως είναι, με τα σωστά της και με τα λάθη της, και από κει και πέρα ο καθένας να πάρει τις ευθύνες του; Περισσότερα

Ο Τραμπ, ο Ερντογά, ο Φάρατζ, οι «αμόρφωτοι» και η αριστερά της ελίτ

Σχολιάστε

131-300x144

Της Αιμιλίας Βουλβούλη

Γεγονός 1: Το BREXIT

Πριν από μερικές εβδομάδες είχα παρευρεθεί σ’ ένα διεθνές συνέδριο το οποίο διοργανώνεται κάθε χρόνο από μία ευρωπαϊκή ένωση κριτικής εγκληματολογίας. Για τους μη γνωρίζοντες το χώρο, η κριτική εγκληματολογία αποτελεί μία ριζοσπαστική οπτική που αφενός μεν αμφισβητεί τις κυρίαρχες θετικιστικές οπτικές του εγκλήματος μέσω ταξικής ανάλυσης του επίσημου κοινωνικού ελέγχου και αφετέρου δε αναδεικνύει κοινωνικές βλάβες από συμπεριφορές και πράξεις ατόμων υψηλών κοινωνικών στρωμάτων.

Ήταν δηλαδή ένα συνέδριο, οι σύνεδροι του οποίου ήταν συνάδελφοι με κριτική προοδευτική και αριστερή σκέψη. Σε ένα από τα πηγαδάκια που συνήθως δημιουργούνται στα διαλείμματα των συνεδρίων, η κουβέντα πήγε στο θέμα που απασχόλησε διεθνώς το δημόσιο λόγο, αρκετά, τους προηγούμενους μήνες και συνεχίζει να απασχολεί: Το βρετανικό δημοψήφισμα του Ιουνίου για την παραμονή ή έξοδο της Μ. Βρετανίας από την ΕΕ. Περισσότερα

Ξανά Αριστερά: από πού θα ξεκινήσουμε;

Σχολιάστε

Ξανά Αριστερά: από πού θα ξεκινήσουμε;

Του Στέλιου Ελληνιάδη

Κατ’ αρχήν από τα ίδια. Ναι, από τα ίδια. Όχι απ’ όλα, γιατί για μερικά έχουν εκλείψει οι προϋποθέσεις. Αλλά είναι αρκετά αυτά που εξακολουθούν να υπάρχουν και να αποτελούν στοιχεία της ανασύνθεσης, σε συνδυασμό, βέβαια, με τα νέα στοιχεία που πρέπει να βρεθούν, να εκμαιευτούν και να δημιουργηθούν.

Οι συνιστώσες κάηκαν ή τσουρουφλίστηκαν σοβαρά. Η πιο μεγάλη, ο Συνασπισμός διασπάστηκε. Το ένα τμήμα έγινε κυβερνητικό κόμμα και πέρασε στην αντίπερα όχθη. Τρώγεται με τα άλλα κόμματα για το ποιος είναι ο καλύτερος εφαρμοστής των Μνημονίων. Οκ. Το άλλο τμήμα έγινε αντικυβερνητικό κόμμα και συνέχισε να λειτουργεί, με υποτυπώδεις δημοκρατικές διαδικασίες, όπως λειτουργούσε σαν «τάση» του Συνασπισμού μέσα στον ΣΥΡΙΖΑ, με απώλειες κιόλας από τις πρόσκαιρες συμμαχίες με πρόσωπα εκτός της «τάσης», όπως ο Μανώλης Γλέζος, η Ζωή Κωνσταντοπούλου κ.ά. Περισσότερα

Αριστερά για όλα τα γούστα

Σχολιάστε

by To Skouliki Tom

Η Ελλάδα διανύει αισίως τον 7ο χρόνο χρεοκοπίας, το 4ο μνημόνιο είναι προ των πυλών και το μόνο που μένει να δούμε είναι αν ο ΣΥΡΙΖΑ θα γίνει η πρώτη μνημονιακή κυβέρνηση που θα υπογράψει και δεύτερο μνημόνιο στη θητεία της.

Υπάρχουν διάφοροι που λένε ότι βρισκόμαστε μια ανάσα από τις επόμενες εκλογές αλλά είναι οι ίδιοι διάφοροι που πέφτουν πάντα έξω, σε αντίθεση με μένα που πέφτω πάντα μέσα, αν και σημασία δεν έχει πόσες φορές πέφτεις αλλά πόσες φορές καταφέρνεις να σηκωθείς.

Επιστρέφοντας στο θέμα μας, η αλήθεια είναι ότι κανείς δε θέλει εκλογές. Ούτε η κυβέρνηση, ούτε η αντιπολίτευση, ούτε οι πολίτες. Περισσότερα

Από τον Κύρκο στη Μενεγάκη

Σχολιάστε

korovesis2

Του Περικλή Κοροβέση

Κάθισα εννιά ώρες μπροστά στην τηλεόραση για να παρακολουθήσω τη συζήτηση στη Βουλή. Και αυτό που διαπίστωσα είναι πως είμαι βαριά άρρωστος. Μπορεί ένας άνθρωπος που είναι καλά στα μυαλά του να ξοδεύει μια ολόκληρη μέρα μόνο και μόνο για να απολαύσει τον μαζοχισμό του;

Γιατί περί αυτού πρόκειται. Καμιά σκέψη, κανένα επιχείρημα, καμιά σύγκρουση ή αντιπαράθεση ιδεών. Τα λεγόμενα κόμματα του ευρωπαϊκού τόξου διαφοροποιούνται μόνο στις βρισιές και στις εξυπνάδες.

Το δρομολόγιό τους είναι ίδιο και καθορισμένο από την Ε.Ε. Εξαίρεση αποτελεί το ΚΚΕ που κάνει τη σωστή ανάγνωση της πραγματικότητας, αλλά αδυνατεί να χαράξει πολιτική, με συνέπεια να συμπαρίσταται στο σύστημα σαν αριστερός ψάλτης. Περισσότερα

Πόσο αντίθετη στη ΦΟΡΟΛΟΓΙΑ είναι η ΑΡΙΣΤΕΡΑ;;;

Σχολιάστε

%ce%b1%cf%81%ce%b9%cf%83%cf%84%ce%b5%cf%81%ce%ac-%ce%ba%ce%b1%ce%b9-%cf%86%ce%bf%cf%81%ce%bf%ce%bb%ce%bf%ce%b3%ce%af%ce%b1

Ακόμη και αν κάποιος δεν επιθυμεί να εντρυφήσει στην πολιτική οικονομία, δεν μπορεί να αποφύγει την έστω επιδερμική ενασχόληση με την γνωριμία των οικονομικών όρων. Και αυτό δεν αφορά μονάχα το έντονα τεχνο-οικονομικό σήμερα, αλλά έρχεται από παλιά, από τότε που ο Μάρξ στόχευε περισσότερο στην οικονομία και στο κεφάλαιο. Και προοδευτικά όλο και περισσότερο η οικονομική λογική διεισδύει στη ζωή των ανθρώπων, περισσότερες σελίδες με οικονομικά θέματα στις εφημερίδες, ρεπορτάζ στη τηλεόραση με συχνό φόντο τα τελευταία χρόνια τις μηχανές που κόβουν χρήμα.

Οξύμωρο; Την χρονική περίοδο που όλο και περισσότερα κομμάτια του πληθυσμού φτωχοποιούνται, η τηλεόραση «ταΐζει» εκτυπωτικές μηχανές χρήματος. Από τους διαμορφωτές και χειραγωγούς της «κοινής γνώμης» τίποτα δεν αφήνεται στη τύχη, όλα σκηνοθετημένα με κάθε λεπτομέρεια. Βασικό μέρος της οικονομικής θεματολογίας καταλαμβάνει και στη παρούσα χρονική περίοδο η φορολογία. Και δεν θα μπορούσε να είναι διαφορετικά, αφού οι έκτακτες εισφορές των τελευταίων δύο χρόνων, τόσο στο μέγεθος τους όσο και στην ένταση τους αποτελούν μοναδικό παράδειγμα στην σύγχρονη ιστορία. Μόνο με τις έκτακτες εισφορές σε φεουδάρχες, αυτοκράτορες και αποικιοκράτες θα μπορούσε να συγκριθεί. Η φορολογία, εν τη γενέσει της, αποτελεί μια κρατική επιβολή. Περισσότερα

Η διάλυση μιας αγοραίας Ένωσης

1 σχόλιο

makridakis6

του Γιάννη Μακριδάκη

Κατάφερε να αντιστρέψει κάθε έννοια και να απαξιώσει κάθε ιδανικό και αξία, με αποτέλεσμα να εγκλωβιστεί μέσα στην αδιέξοδη πολιτική της απομύζησης των ανθρώπων της και των πατρίδων τους με γνώμονα το συμφέρον των Αγορών.

Μετατράπηκε έτσι σε απόλυτα συντηρητική και κυβερνήθηκε από τους πλέον διεφθαρμένους και χυδαίους πολιτικούς, αντάξιους φυσικά των πολιτικών που ακολούθησαν. Το αποτέλεσμα είναι να φαντάζει πλέον ως προοδευτική η αλλαγή πορείας του κάθε κράτους προς τα πίσω, δηλαδή ξανά προς την «ιδιώτευση», προς την αποχώρηση, προς το μέλλον εκτός αυτής της αποτυχημένης γερμανοκρατούμενης Ένωσης και συνέπεια αυτού η ενδυνάμωση για άλλη μια φορά στην σύντομη ιστορική πορεία του καπιταλισμού των κατά τόπους εθνικιστικών πολιτικών μορφωμάτων, με ό,τι δυσοίωνο σημαίνει αυτό για το μέλλον μας ως ανθρωπότητα. Περισσότερα

Και διαμοίρασαν τα ιμάτια αυτής…

Σχολιάστε

kartesios

Παναγιώτης Λαφαζάνης: Πρόεδρος «Λαϊκής Ενότητας»
Ζωή Κωνσταντοπούλου: Πρόεδρος «Πλεύση Ελευθερίας»
Γιάννης Βαρουφάκης: Δημιουργός του ««DiEM 25»
Κώστας Λαπαβίτσας: Δημιουργός «νέου φορέα, ούτε πολιτικού μόνο, ούτε και μόνο ακαδημαϊκού» Περισσότερα

Η παγίδα του δημοσιονομισμού

Σχολιάστε

Του Θέμη Τζήμα

Ας γυρίσουμε για λίγο στο όχι και τόσο μακρινό 2010: η κυβέρνηση Παπανδρέου ανακοινώνει ότι η Ελλάδα υπογράφει το πρώτο μνημόνιο με τη λεγόμενη τρόικα επειδή αποφαίνεται πως ονομαστικό επιτόκιο 6,2%- περίπου- στα 10ετή ομόλογα σημαίνει αποκλεισμό από τις διεθνείς αγορές, επειδή το δημόσιο χρέος είναι κοντά στο 120% και επειδή το έλλειμμα είναι πολύ πάνω από 10%.

Στο έδαφος μιας εγκληματικής υπερβολής- σε ό,τι είχε να κάνει με τα επιτόκια δανεισμού που σήμερα μετά από 6 χρόνια φαντάζουν ονειρικά– και μιας αυθαιρεσίας- την ίδια εποχή η Γερμανία είχε πολύ μεγαλύτερο μικτό δημόσιο και ιδιωτικό χρέος από την Ελλάδα και η Ιαπωνία πολύ μεγαλύτερο δημόσιο χρέος, ωστόσο  κανείς δεν τις θεωρούσε χρεοκοπημένες– όλη η οικονομία και κατά συνέπεια η κοινωνία και η πολιτική ζωή της χώρας ξεκίνησαν να τρέχουν πίσω από δημοσιονομικούς στόχους και μεγέθη. Από όταν μάλιστα το κοινό μυστικό της αναδιάρθρωσης του χρέους ήρθε στην επιφάνεια με το πρώτο PSI, στα 7 χρόνια που ακολούθησαν, κάθε κυβέρνηση ανεξαιρέτως, λέει με διαφορετικά λόγια το ίδιο ακριβώς πράγμα: θα εφαρμόσει μέτρα περιοριστικής πολιτικής- δηλαδή φτώχειας και ανεργίας- για να μείνει η χώρα στη ζώνη του Ευρώ και να πετύχει κάποιου είδους αναδιάρθρωση χρέους, που με κάποιο ανεξήγητο τρόπο θα αποκαταστήσει την εμπιστοσύνη των επενδυτών στην ελληνική οικονομία και άρα θα φέρει ανάπτυξη. Περισσότερα

Older Entries