Αρχική

Στην κόλαση του Δάντη

Σχολιάστε

https://www.e-dromos.gr/wp-content/uploads/2018/03/123-2-7.jpg

[…] Όσοι απλώς πιαστήκαμε κορόιδα από την τεράστια απάτη του Σύριζα πιαστήκαμε, είναι πια ένα τετελεσμένο γεγονός. Εγώ συγγνώμη ζητάω άνετα και από την κοινωνία αλλά και από τον εαυτό μου. Περισσότερα

Advertisements

Η αφαίμαξη των ανθρώπων, επιδίωξη των τυραννικών καθεστώτων!

Σχολιάστε

«… Μία μέθοδος των τυράννων είναι να φτωχαίνουν τους αρχόμενους επιβάλλοντας φόρους, ώστε οι φρουροί τους να συντηρούνται με δικά τους έξοδα, και για να μην διαθέτουν χρόνο για συνωμοσίες εναντίον τους, αφού για να συντηρήσουν την οικογένειά τους πρέπει να δουλέψουν…»  Αριστοτέλης, Πολιτικά.

Η οικονομική αφαίμαξη, που υφίσταντο οι άνθρωποι ανεξαρτήτως πολιτικοοικονομικού φορέα, ήταν η αφορμή για μεταβολές της κρατικής διαχείρισης. Κατά την αρχαϊκή εποχή, οι ευγενείς εκμεταλλεύονταν δούλους για την αγροτική εργασία, οι οποίοι θεωρούνταν και χρησιμοποιούνταν ως αντικείμενο τους. Κατά τον 7ο αιώνα π.χ., ο Δράκων παρεχώρησε πολιτικά δικαιώματα στους μεσαίους γαιοκτήμονες, οι οποίοι είχαν την οικονομική άνεση να αγοράζουν όπλα και πανοπλία. Επίσης, δημιούργησε μια πρώιμη έννοια του όρου πολίτης-οπλίτης, με τη σύνδεση των ιδιοτήτων του πολίτη με αυτές του οπλίτη. Η ιδιότητα του ελεύθερου πολίτη προερχόταν από την καταγωγή των δύο γονέων, που έπρεπε να είναι Αθηναίοι πολίτες. Περισσότερα

Χαραμίζεται η νεότητα; (Ι)

Σχολιάστε

https://www.e-dromos.gr/wp-content/uploads/2018/01/21_%CE%9D%CE%95%CE%9F%CE%9B%CE%91%CE%99%CE%91_2-1.jpg

Το να μη χαραμιστεί η νεότητα δεν είναι μικρό ζήτημα. Ούτε για έναν τόπο ούτε για τη μοναδική ζωή του καθενός. Η αίσθηση ότι αυτό συμβαίνει στη χώρα τα τελευταία χρόνια είναι πνιγηρή. Και είναι πολλοί οι τρόποι που αυτό το συνονθύλευμα αναγκών και δυνατοτήτων, δοκιμών και ονείρων τραυματίζεται, ακυρώνεται, διαστρέφεται. Μισό εκατομμύριο νέοι ξενιτεύτηκαν για να βρουν την τύχη τους, πολλοί περισσότεροι την αναζητούν εδώ. Συνθήκες δύσκολες, κυρίως χωρίς την προσδοκία για καλύτερες ημέρες. Η τελευταία καλομαθημένη γενιά μεγάλωσε, η τωρινή δεν πρόλαβε τις «καλές εποχές» για να συγκρίνει και να «πέσει από τα σύννεφα», τα «έτοιμα» λιγοστεύουν. Τα όρια των ηλικιών και τα περάσματα σε μετέπειτα φάσεις ανακατεύτηκαν. Σχολεία, σπουδές, δουλειά, ταξίδια και λιμάνια, οικογένειες παλιές και νέες, σαν να έχασαν την παλιά τους σειρά και τα προηγούμενα κάδρα. Ενίοτε καμιά σειρά δεν είναι εφικτή. Απλά κάπως επιβιώνεις. Η αλλαγή είναι συντριπτική, θα γράψουν κάποτε οι ιστορικοί. Μα ο καθένας σήμερα τη ζει με το δικό του τρόπο. Κι αυτό δεν είναι λεπτομέρεια. Περισσότερα

Fake News, ένας χρόνος μετά (η σοβιετία τώρα δικαιώνεται μέρος 1ο)

Σχολιάστε

https://img.thedailybeast.com/image/upload/c_crop,d_placeholder_euli9k,h_1439,w_2560,x_0,y_0/dpr_2.0/c_limit,w_740/fl_lossy,q_auto/v1491846632/articles/2017/01/22/can-the-michelin-model-fix-fake-news/170122-watts-weisburd-Michelin-Model-Fake-News-tease_u4wj5h

Ζούμε σε ενδιαφέροντες καιρούς το δίχως άλλο, αλλά πόση πλάκα έχουν αν δεν μπορούμε να ακολουθήσουμε την πλοκή? Αν το παγκόσμιο κοσμοσύστημα ήταν σεναριογράφος σε αμερικάνικη σειρά, από αυτές που καβλαντίζετε στο νέτφλιξ, θα έπρεπε να έχει απολυθεί εδώ και αρκετό καιρό.

Μερικές φορές νιώθω λίγο σαν τον Σίσυφο προσπαθώντας να αποκρυπτογραφήσω μία ακόμα υπο-πλοκή ενός σεναρίου που δεν βγάζει νόημα, αλλά καθώς δεν διαθέτω την μαζωχιστική του επιμονή, συχνά πυκνά το παρατάω και πάω για ψάρεμα· ή κάτι αντίστοιχο. Το irc κάθε δευτέρα για εμένα έχει αυτό το νόημα· να πιάνεις μικρά ξεύτια αυτής της πλοκής και να τα αναλύεις χωρίς να χρειάζεται να σπαταλήσεις όλο αυτό το χρόνο που χρειάζεται ένα κανονικό κείμενο.

Αυτό το κείμενο λοιπόν έχει ως στόχο να ψηλαφίσει μερικούς από τους λόγους που ο σεναριογράφος δεν βγάζει νόημα και να ελπίσει πως αναγνωρίζοντας μερικούς από αυτούς, δεν θα χρειάζεται να πεταγόμαστε κάθε φορά που τα “νέα” προσπαθούν να μας επιστήσουν την προσοχή σε ένα “καινούργιο” γεγονός. Και παρεμπιπτόντως αυτός είναι ένας από τους βασικούς λόγους που ο κόσμος δεν βγάζει νόημα. Περισσότερα

Η σφραγίδα

Σχολιάστε

Της Κατερίνας Γκαράνη

Όταν λαμβάνεις το πρώτο χαρτί απειλή κατάσχεσης ή πλειστηριασμού από το Κράτος το συναίσθημα είναι σαν την πρώτη φορά που μηδενίστηκε το γραπτό σου στο σχολείο από τον κύριο καθηγητή. Στο επόμενο δευτερόλεπτο αντιλαμβάνεσαι ότι για πρώτη φορά στην ζωή σου, αν και σε όλες τις εξετάσεις που σου δόθηκαν ήσουν πάνω από τον μέσο όρο, χάνεις την τάξη. Την επόμενη ακριβώς στιγμή ψάχνεις να βρεις γιατί ο εξεταστής μηδένισε την γεμάτη ιδρώτα κόλλα σου. Γνωρίζεις ότι το μηδέν ως αποτέλεσμα ήταν απαγορευτικό από την ώρα που γεννήθηκες γι’ αυτό άλλωστε τώρα με το χαρτί στο χέρι έχεις παγώσει αντίθετα με τον διπλανό που ίσως να αντιμετώπισε τον μηδενισμό γελώντας, έχοντας συνηθίσει “το κάτω από την βάση”.

Όταν παίρνεις εκείνο το χαρτί με τον ξύλινο δημοσιοϋπαλληλικό λόγο και την απειλή με σκούρα γράμματα καταλαβαίνεις ρεαλιστικά και όχι θεωρητικά (για όσους δεν το έχουν λάβει ποτέ) ότι ήσουν άριστος στις εξετάσεις της ζωής έχοντας όμως εξεταστές που θα σε “έκοβαν” λόγω φάτσας. Περισσότερα

Μία ευχή για το 2018

Σχολιάστε

https://www.e-dromos.gr/wp-content/uploads/2017/12/123-14.jpg

του Μιχάλη Μούστου

Πάρε λίγο φως από τον ήλιο που ανατέλλει
Κι όταν πάλι δύσει, αυτό το φως θα σε ζεσταίνει
FF.C

Το έγκλημα στους Αγίους Αναργύρους, όπου 46χρονος αστυνομικός σκότωσε την οικογένεια του (μεταξύ των οποίων και το 3,5 ετών κοριτσάκι του) και ύστερα αυτοκτόνησε, κλείνει με αδιανόητο τρόπο τη χρονιά. Όταν συμβαίνουν τέτοια, ασύλληπτης αγριότητας, περιστατικά το τελευταίο που χρειάζεται είναι οι εύκολες ερμηνείες και αναλύσεις του συρμού. Οφείλουμε να κάνουμε ένα μικρό διάλειμμα από την καθημερινή ακατάσχετη δημοσιολογία των ΜΜΕ και των social media και να συλλογιζόμαστε λίγο περισσότερο για εμάς και για τους γύρω μας. Περισσότερα

Το σπίτι μας να ναι καλά, και τα’ άλλα ας πάνε να κουρεύονται…

Σχολιάστε

REALNEWS171217

Του Γιωργου Παπαδοπουλου Τετραδη

Οι άνθρωποι δεν ζητούσαν να προστατευτούν τα σπίτια των δανειοληπτών. Μια ευκαιρία ζητούσαν για να συνεχίσουν να παίρνουν τη βουλευτική τους αποζημίωση. Και ο υπουργός τους την έδωσε στο παρά πέντε. Για να συνεχίσει κι αυτός να παίρνει τη βουλευτική του αποζημίωση. Η ίδια η έμπρακτη στάση τους στο θέμα προδίνει ότι άλλος ήταν ο πόνος τους.

Πιο απλά: Οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ που δήθεν δεν άντεχαν τις διώξεις όσων διαμαρτύρονται για τους πλειστηριασμούς και απειλούσαν να μην ψηφίσουν τη σχετική τροπολογία, έχουν ξεχάσει δύο σημαντικά πράγματα:

Πρώτον, ότι είναι εκείνοι που ψήφισαν τη σχετική διάταξη του μνημονίου που προβλέπει τους πλειστηριασμούς και δεύτερον ότι δεν έχουν δώσει ίχνος ενδιαφέροντος για τη διαδικασία της έξωσης των δανειοληπτών! Κουβέντα! Περισσότερα

ΧΥΔΑΙΟΙ

Σχολιάστε

της Μαρίας Δεναξά

Ποσό χυδαίες φαντάζουν οι φορολοταρίες σας;

Τη στιγμή που ψηφίστηκε δίχτυ προστασίας για τους πλειστηριασμούς πρώτης κατοικίας με ποινικοποίηση κι οχι για όσους τις χάνουν

Την ώρα που αυξάνονται οι άνεργοι, οι άστεγοι, οι πεινασμένοι, οι απελπισμένοι, οι ξενιτεμένοι. Περισσότερα

Για μια αντι-νομική Εγκληματολογία της αντίστασης

Σχολιάστε

Του Παναγιώτη Χαλκιά

Αν κάποιος αναφερόταν στην επιστήμη της Εγκληματολογίας, η πρώτη λέξη που θα χρησιμοποιούσε για να την περιγράψει θα ήταν η ηθική. Η Εγκληματολογία είναι μια αφόρητα ηθική επιστήμη. Θα μπορούσαμε να πούμε ότι η εγκληματολογία συγκροτήθηκε μέσα από ένα είδος δυαδικότητας, η οποία από τη μια αφορά την καθαρή ποινικότητα, που αναγνωρίζει μόνο τον ρητό χαρακτήρα και την καθολικότητα του νόμου, χωρίς να εμπίπτει στο πεδίο της ηθικής και από την άλλη βρίσκεται η πρακτική της διόρθωσης, της αναμόρφωσης. Στο σημείο της σύζευξης αυτών των δυο στοιχείων θα θεμελιωθεί ένας ψυχο-νομικός λόγος, ο ρόλος του οποίου θα είναι να μεταφέρει σε όρους σωφρονισμού τα νομικά στοιχεία της ποινικότητας αλλά και να επανακωδικοποιήσει τις ποινικές έννοιες σε ηθικές κατηγορίες. Η παραβατικότητα, η ροπή ορισμένων ατόμων προς το έγκλημα, η ψυχική ασθένεια ως προδιάθεση εγκληματικών συμπεριφορών, είναι ένας κεκαλυμένος τρόπος να επανακωδικοποιείται με ποινικούς όρους ένα είδος ψυχολογικής κατηγορίας που δεν εμπίπτει στη δικαιοδοσία και στις αρμοδιότητες των δικαστηρίων.

Πίσω από το ιδεολόγημα του σωφρονισμού όμως, αυτό που προσπαθεί τόσο περίτεχνα να κρυφτεί, είναι το γεγονός ότι η φυλακή δεν πήρε το σωφρονιστικό χρίσμα από τις επιστήμες του ανθρώπου, αντιθέτως ήταν απαραίτητο στοιχείο για να μπορέσει να δικαιολογήσει και να τεκμηριώσει τον εαυτό της. Επίσης ο σωφρονισμός δεν είναι ένα φαινόμενο που παραπέμπει μόνο στη λειτουργία της φυλακής, αλλά είναι συστατικό στοιχείο των σύγχρονων κοινωνιών και η φυλακή είναι μια από τις εκφάνσεις του. Θα μπορούσε να πει κάποιος, ότι όταν μιλάμε για σωφρονισμό, θα πρέπει να αναφερόμαστε σε τεχνικές και μηχανισμούς κανονικοποίησης. Kατά αρχήν, μόλις εισέλθει κάποιος στη φυλακή, τίθεται σε λειτουργία ένα σύνολο μηχανισμών που τον απογυμνώνουν απ’ την ιδιότητα του ως πολίτη. Συνδυάζοντας τη γνώση με την κανονικοποίηση, ο εγκληματολογικός λόγος έχει καταφέρει να εισάγει την ενσωμάτωση μιας βιογραφίας των ατόμων στο ποινικό σύστημα. Αυτή η ύπουλη ενσωμάτωση της βιογραφίας στην αστυνομική γνώση, αντιμετωπίζει τους ανθρώπους μέσα από τα πολιτικά στίγματα που τους έχουν επιβληθεί για να χαρακτηρίσουν τη μη κανονικότητα τους[1] Περισσότερα

Καμιά θεομηνία. Είναι έγκλημα διαρκείας

Σχολιάστε

Αποτέλεσμα εικόνας για μάνδρα

Του Γιώργου Τετράδη – Παπαδόπουλου

Στις 13 Οκτωβρίου του 2015 ο Μανώλης Γλέζος με τους 2 καθηγητές Υδρογεωλογίας παρουσίασε σε ημερίδα της Περιφέρειας Αττικής χαρτογραφημένα σχέδια με φράγματα και ταμιευτήρες πρόληψης πλημμυρών «για να μη θαλασσώνουν τα νερά», όπως ήταν ο τίτλος της ημερίδας. Ο κ. Σπίρτζης εμφανίστηκε μετά το τέλος της ομιλίας για να φωτογραφηθεί με τον ομιλητή. Η κ. Δούρου ήταν σε ραντεβού με τον κ. Μελισσανίδη!

Η καταστροφή που βρήκε τη Μάντρα δεν οφείλεται σε θεομηνία. Θεομηνία είναι η εγκληματική νοοτροπία που μαστίζει την Ελλάδα εδώ και χρόνια.

Τον Νοέμβριο του 1961 «θεομηνία» πλήττει την Αττική. Νεκροί 43.

Τον Νοέμβριο του 1977 «θεομηνία» πλήττει την Αττική. Νεκροί 37.

Τον Νοέμβριο του 2017 «θεομηνία» πλήττει την Αττική. Νεκροί 15 μέχρι στιγμής. Περισσότερα

Η επέτειος του νόχι!

1 σχόλιο

Τι πραγματικά συνέβη στην οικία του Ιωάννη Μεταξά τα ξημερώματα της 28ης Οκτωβρίου 1940; Ο πιτσιρίκος ανοίγει τα αρχεία του Φόρεϊν Όφις και αποκαθιστά την ιστορική αλήθεια.

Η Ελλάδα είναι η μόνη χώρα που γιορτάζει την είσοδό της στο Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο – οι υπόλοιπες χώρες γιορτάζουν το τέλος του πολέμου. Βέβαια, αυτό έχει μια λογική εξήγηση: μιας και λέμε σε όλους «ΝΑΙ», γιορτάζουμε τη μια φορά που είπαμε «ΟΧΙ».

Από το ’40 και μετά, κανείς δεν μπαίνει στον κόπο να μας ρωτήσει – θεωρούν την καταφατική μας απάντηση δεδομένη και κάνουν όλοι ό,τι γουστάρουν. Περισσότερα

Ο καταγγέλων

1 σχόλιο

Του Γιάννη Μακριδάκη

Μόλις είδε τους μπάτσους η Μαρία και συνειδητοποίησε γιατί είχαν έρθει, πήδηξε από τ’ παράθυρο έξαλλη. Στο ακριανό τραπέζι καθόμασταν, στη βιτρίνα του εστιατόριου και ήτανε η τζαμαρία ορθάνοιχτη, τέλη Οκτώβρη, αλλά η ζέστη ακόμη μεγάλη, σαν καλοκαιρινή ήταν η Κυριακή. Οι μπάτσοι κατάφτασαν με τρεις μηχανές, η μια πίσω απ’ την άλλη και σταμάτησαν μες στη μέση του στενού δρόμου, ακριβώς εμπρός στο τραπέζι μας. Κοιτούσαν κιόλας κατά το μέρος μας. Δεν είχαμε καταλάβει τι συνέβαινε, ψαχνόμασταν απορημένοι, ώσπου ο ένας ξεκαβάλησε και βάδισε προς την είσοδο της διπλανής πολυκατοικίας, αριστερά μας. Έσκυψε η Μαρία και έβγαλε το κεφάλι της από τη τζαμαρία. Τον είδε τότε να συνομιλεί με έναν άστεγο, που καθόταν εκεί στα σκαλιά της εισόδου, τον άκουσε κιόλας που του έλεγε με ύφος αυστηρό να φύγει από κει διότι ενοχλεί τους ενοίκους η παρουσία του και εμποδίζει την πρόσβαση στην οικοδομή. Τότε ήταν που πήδηξε η Μαρία φουντωμένη στο πεζοδρόμιο. Περισσότερα

Κάποιες σκέψεις για τα συσσίτια…

Σχολιάστε

Αυτό που οι εξουσιαστές ονομάζουν «οικονομική κρίση» –και το οποίο δίνει αφορμή για την εξαθλίωση μεγάλων τμημάτων του πληθυσμού– γίνεται μια πραγματικότητα με βάση τους οικονομικούς όρους που αυτοί έχουν θέσει σε κίνηση εδώ και εκατονταετίες και τους οποίους έχουν επιβάλει. Η «κρίση», όμως, είναι μια απάτη σύμφωνα με κοινωνικούς και πραγματικούς όρους και μια αφορμή για την ενίσχυση της κρατικής επιβολής στα κομμάτια του πληθυσμού που ωθούνται στην εξαθλίωση.

Αν ανατρέξουμε στο παρελθόν, θα διαπιστώσουμε ότι οι επισιτιστικές κρίσεις ήταν πάντα απόρροια είτε καθαρά οικονομικών συνθηκών που επιδεινώνονται σε βάρος των εξουσιαζόμενων, είτε πολεμικών επιχειρήσεων. Ένα παράδειγμα είναι η μεγάλη ύφεση στον ελλαδικό χώρο τη δεκαετία του 1930, αποτέλεσμα της μείωσης των εξαγωγών των κυριότερων αγροτικών αγαθών που παρήγαγε τότε, τη σταφίδα και τον καπνό, λόγω του οικονομικού κραχ του 1929.

Σε κάθε, λοιπόν, περίπτωση αναδιοργάνωσης του οικονομικού μοντέλου εκμετάλλευσης, μπορούμε να διαπιστώσουμε ότι προκαλείται μια τεχνητή κρίση που αγγίζει τις διατροφικές συνήθειες του πληθυσμού και είναι κάτι εντελώς διαφορετικό από τις κρίσεις έλλειψης γεωργικών αγαθών ή και κτηνοτροφικών προϊόντων λόγω κακών καιρικών συνθηκών, που συναντιούνταν σε προηγούμενες εποχές. Παρατηρείται επίσης ότι οι τεχνητές οικονομικές κρίσεις επηρεάζουν τις διατροφικές συνήθειες και την ποιότητα διατροφής μεγάλων πληθυσμιακά κομματιών, τόσο αγροτικών όσο και αστικών. Περισσότερα

HELL-IOS (14-8-2005)

Σχολιάστε

Καθώς συμπληρώθηκαν 12 χρόνια (στις 14 Αυγούστου του 2005 ) από την συντριβή του αεροπλάνου της πτήσης HCY 522 των Κυπριακών αερογραμμών Helios Airways, στο Γραμματικό, το αρχικό σκοτάδι γύρω από τους λόγους αυτής της συντριβής δεν έχει φωτισθεί! Αυτό συμβαίνει παρά τα πορίσματα ειδικών και παρά τις εκ των υστέρων έρευνες. Ίσως να μην φωτισθεί ποτέ. Στην προσπάθεια να υπομνησθούν κάποιες από τις πτυχές που ανεδείχθησαν εκείνες τις ημέρες και με τις οποίες φαίνεται πως σχετιζόταν άμεσα ή έμμεσα η «πτώση» του αεροπλάνου, αναδημοσιεύουμε το άρθρο που δημοσιεύθηκε στην αναρχική εφημερίδα ΔΙΑΔΡΟΜΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ, φ. 42, Σεπτέμβριος 2005. Πάντως, για την ιστορία, το πόρισμα των ειδικών (το οποίο εκδόθηκε 16 μήνες μετά το συμβάν!) επιρρίπτει τις ευθύνες στην λάθος θέση ενός διακόπτη(!) και στην επιπολαιότητα των ελεγκτών τεχνικών.

Η «ΜΟΙ­ΡΑΙΑ» ΚΑ­ΤΑΡ­ΡΙ­ΨΗ, ΟΙ ΜΥ­ΣΤΙ­ΚΕΣ Υ­ΠΗ­ΡΕ­ΣΙΕΣ, Ο ΠΟ­ΛΕ­ΜΟΣ ΚΑ­ΤΑ ΤΗΣ «ΤΡΟ­ΜΟ­ΚΡΑ­ΤΙΑΣ» ΚΑΙ ΤΟ ΔΙΑΡ­ΚΕΣ «RENEGADE»

Κα­τ’ αρ­χήν πρέ­πει να το­νί­σου­με ό­τι η συ­ντρι­βή του α­ε­ρο­πλά­νου της ε­ται­ρεί­ας Ή­λιος (η ο­ποί­α συν­δέ­ε­ται ε­κτός των άλ­λων με πο­λι­τι­κά και εκ­κλη­σια­στι­κά συμ­φέ­ρο­ντα της Κυ­πρια­κής δη­μο­κρα­τί­ας), συ­νέ­βη λί­γο με­τά α­πό τις βομ­βι­στι­κές ε­πι­θέ­σεις στο Λον­δί­νο, και λί­γο πριν α­πό μια α­κό­μη ε­πέ­τειο των ε­πι­θέ­σε­ων της 11ης Σε­πτεμ­βρί­ου το 2001 στην Ν. Υόρ­κη, ε­νώ οι ε­ξα­φα­νί­σεις και οι βα­σα­νι­σμοί κρα­του­μέ­νων στα πλαί­σια του πο­λέ­μου ε­νά­ντια στην «τρομο­κρα­τί­α» ε­ντεί­νο­νται με ρα­γδαί­ους ρυθ­μούς, κα­θώς ό­μως και το αντάρτικο στο Ιράκ. Ταυτόχρονα, πρέπει να σημειώσουμε, βρίσκονταν και βρίσκονται σε εξέλιξη ακόμη, οι πρό-σφατες παρεμβάσεις όπως αυτή του Γάλλου πρωθυπουργού, που εντάσσονται στο διεθνές αλισβερίσι, φανερό ή παρασκηνιακό για τη διαδικασία … «ένταξης – μη ένταξης» της Τουρκίας στην Ε.Ε. και τη «λύση» του λεγόμενου «κυπριακού». Περισσότερα

Ποντίκια στο τρόλει αρ. 12

Σχολιάστε

Σαν σήμερα, πριν 4 χρόνια, επί μνημονιακής διακυβέρνησης Σαμαρά ένο νέο παιδί χάνει τη ζωή του εξαιτίας ενός εισητηρίου ΜΜΜ αξίας 1.20 Ευρώ.

Οι λόγοι που έστειλαν μια φαμίλια στο πένθος, οι αδικίες που συνέβησαν , 4 χρόνια μετά είναι ακόμα εδώ, τα μνημόνια είναι ακόμα εδώ.

Του Γιάννη Μακριδάκη

Μια ολόκληρη μέρα ανεβοκατέβαινα σε λεωφορεία και τρόλει. Δίχως εισιτήριο. Γιατί να βγάλω εισιτήριο; Αφού έκανα βόλτες φαινομενικά άσκοπες, έτσι θα λεγε κάποιος νοικοκυραίος, “συγγραφέας” ίσως, αν ήταν σε θέση να με παρακολουθεί ολημερίς αλλά ποιος νοικοκυραίος, “συγγραφέας” ίσως, θα το κανε αυτό, να παρακολουθεί δηλαδή όλη μέρα άσκοπα έναν που μπαινοβγαίνει άσκοπα μες στα λεωφορεία.

Εγώ είχα όμως τον σκοπό μου. Μόνο που δεν ήτανε σκοπός οικονομικός. Γι αυτό ήτανε άσκοπος για τον κάθε νοικοκυραίο, “συγγραφέα” ίσως. Διότι, δεν έφτανε που κάνοντας άσκοπες βόλτες όλη μέρα, κατεβαίνοντας από το ένα λεωφορείο και ανεβαίνοντας στο επόμενο, δεν κέρδιζα χρήματα, ούτε είχα ως σκοπό μου να κερδίσω, δεν έφτανε λέω αυτό αλλά ξόδευα κι από πάνω ασκόπως και τον χρόνο μου, και όπως είναι πασίγνωστο εδώ και πολλά χρόνια σε κάθε νοικοκυραίο, “συγγραφέα” ίσως, ο χρόνος είναι χρήμα, άρα με τις άσκοπες βόλτες μου όχι μόνο δεν κέρδιζα ή δεν στόχευα να κερδίσω χρήμα αλλά έχανα κιόλας. Σπαταλούσα τη μέρα μου διπλά άσκοπα δηλαδή, δίχως κέρδος κέρατα, κι ας μην είχα φαινομενικά οικονομική χασούρα αφού δεν είχα πληρώσει κανένα εισιτήριο όλη μέρα, ούτε και σκόπευα να πληρώσω. Περισσότερα

Μεταπολιτική κουλτούρα & μετα-ιδεολογία

Σχολιάστε

Του Αλέξανδρου Λιτσαρδάκη

Το δόγμα του νεοφιλελευθερισμού και η πρακτική του εφαρμογή έχουν διαμορφώσει μια νέα πραγματικότητα χτίζοντας μια νέα κοινωνία βασισμένη στο κέρδος, την κυρίαρχη ιδεολογία και τον κοινωνικό αυτοματισμό.

Τα παραπάνω έχουν φέρει στο προσκήνιο την κατασκευή εννοιών από πολλούς που αντιτίθενται σε αυτήν την λαίλαπα. Προσθέτουμε ένα “μετά-…” για να διασώσουμε τη σημασία της λέξης και να τη διαφοροποιήσουμε από την υπάρχουσα μορφή της. Μεταδημοκρατία, Μεταπολιτική & Μετα-ιδεολογία.

Αστείοι, σε ένα βαθμό, νεολογισμοί, καθώς τη στιγμή που το 22% στην Ελλάδα ζει κάτω από το όριο της φτώχειας, εμείς προσπαθούμε να σώσουμε τις λέξεις. Περισσότερα

Όταν ένας πολιτισμός βρίσκεται στα τελευταία του, φωνάζουν τους παπάδες.

Σχολιάστε

Του Αντώνη Αντωνάκου

Οι άγιοι πατέρες μοιράζονται στα κρυφά τα δώρα της φύσης. Τις υγρασίες που λυμαίνονται τους ιερούς τόπους κάτω απ’ τα ράσα και τις τούρλες που λαμβάνουν χώρα κατά τη διάρκεια της φαρσοκωμωδίας των μυστηρίων.

Η αχίλλειος πτέρνα των δεσποτάδων ήταν και είναι ο κρυφός έρωτας για τα αγοράκια. Απ’ τα αρχαία χρόνια μέχρι σήμερα οι ιερείς έκρυβαν κάτω από κελεμπίες και ράσα την τραγίσια τους στύση.

Απ’ την παιδεραστία και το βιασμό της αρχαίας Ελλάδας που αποτελούσαν πολιτισμικές σταθερές περάσαμε στη βυζαντινή λατρεία της παράβασης που ελάμβανε χώρα στις αυτοκρατορικές αυλές. Περισσότερα

Είμαστε οι απόκληροι αυτού του κόσμου

Σχολιάστε

Δέν ξέρω τί πεθαίνει πρώτα.Η καρδιά ενός ανθρώπου ή το μυαλό του.Ξέρω πως τα πτώματα παραμένουν ακίνητα,ενώ γύρω τους καίγονται τα πάντα.Ξέρω πως το να μένεις στάσιμος,ενώ όλα γύρω σου αλλάζουν ισοδυναμεί με το θάνατό σου.Ποτέ κανείς δεν φαντάζεται στην αυγή της νεότητάς του,πως ακόμη και τα όνειρα πεθαίνουν κάποτε.Τίποτε δεν είναι αιώνιο.Ίσως τα πάθη μας και οι επιθυμίες μας να επαναλαμβάνονται διαρκώς σε μιά χωροχρονική σπείρα που το μυαλό του ανθρώπου αδυνατεί να κατανοήσει κι αυτό να μας οδηγεί συνέχεια μπροστά στα ίδια αδιέξοδα,στις ίδιες δυστυχίες που κι αυτές επαναλαμβάνονται παράλληλα με τις ζωτικές μας ανάγκες.

Σε αυτό τον κόσμο δέν είμαστε ούτε ποιητές,ούτε φιλόσοφοι.Κι άν γινόμαστε καμιά φορά ποιητές και φιλόσοφοι είναι γιατί προσπαθούμε να κατανοήσουμε τον ανθρώπινο πόνο και να τον μοιραστούμε.Αυτό όμως που είμαστε ή αυτό που θέλουμε να είμαστε δέν είναι μία ακόμη τέχνη που θα χρωματίσει την ασπρόμαυρη ζωή μας.Που θα μας χαρίσει μία προσωρινή χαρά και μία επούλωση απο τα συνεχή χτυπήματα.Που θα μας σταματήσει στη μέση μιάς καταιγίδας να μας δείξει μία πιθανή ηλιαχτίδα ενός απροσδιόριστου μέλλοντος. Περισσότερα

Μια άλλη άποψη για το χρέος

Σχολιάστε

Αγιοπετρούπολη (πριν γίνει Λένινγκραντ), 7/8/1920: Οι αντιπρόσωποι στο δεύτερο συνέδριο της Κομιντέρν. Διακρίνονται: Λιεβ Κάραγιαν (2ος από αριστερά), Καρλ Ράντεκ (3ος, με το τσιγάρο), Νικολάι Μπουχάριν (5ος), Μιχαήλ Λασιέβιτς (7ος, με την στολή), Μαξίμ Γκόρκι (9ος, με το παχύ μουστάκι), Λένιν (10ος, μπροστά από τον Γκόρκι), Σεργκέυ Ζόριν (11ος, με το καπέλλο), Γκριγκόρι Ζινόβιεφ (13ος, με τα χέρια δεμένα πίσω), Μαρία Ουλυάνοβα (19η) και Άμπραμ Μπελένκυ (δεξιά, με το ανοιχτόχρωμο καπέλλο).

Άνθρακες ο θησαυρός στο Γιούρογκρουπ. Πολύ μέλι αλλά από τηγανίτα τίποτα και πάνε για Ιούνιο τα σπουδαία, μαζί με τον αναπόφευκτο ετεροχρονισμό τής εικόνας τού πρωθυπουργού μας με γραβάτα. Εμείς δεχτήκαμε κατακέφαλα το τέταρτο μνημόνιο αλλά εκείνοι ούτε κουβέντα δεν λένε να κάνουν για το χρέος.

Καθώς, λοιπόν, συνεχίζουμε να τελούμε εν αναμονή και μιας κι εφέτος συμπληρώνεται ακριβώς ένας αιώνας από την Οκτωβριανή Επανάσταση, ας γυρίσουμε πίσω στον χρόνο κι ας πάμε στο 1917 να ακούσουμε τον θείο Βλαδίμηρο, που έχει μερικά ενδιαφέροντα πράγματα να μας πει περί χρέους. Περισσότερα

Once upon a time in Mexico

Σχολιάστε

Του Βαγγέλη Δ. Μαρινάκη

Δεν χρειάζεται να είσαι πολιτικός αναλυτής ή ιστορικός για να καταλάβεις πως η Κεντρική και Λατινική Αμερική θεωρείται η «πίσω αυλή» της Αυτοκρατορίας, ο προνομιακός χώρος άσκησης της πολιτικής και οικονομικής επιρροής των Η.Π.Α.. Κούβα, Γουατεμάλα, Βολιβία, Χιλή, Νικαράγουα, Σαν Σαλβαδόρ, Πουέρτο Ρίκο, η λίστα των επεμβάσεων (έμμεσων και άμεσων) είναι μακρά και αιματηρή κατά τη διάρκεια του περασμένου αιώνα και συνεχίζει ως σήμερα. Πέρυσι τέτοιες μέρες είχαμε θίξει την περίπτωση της Βραζιλίας και το ευρύτερο σχέδιο για αποσταθεροποίηση των BRICS, που στη συγκεκριμένη περίπτωση περνούσε μέσα από την ανατροπή της προέδρου Dilma Rousseff, με πολύτιμους συμμάχους ασφαλώς την εγχώρια Δεξιά. Στο περιθώριο της εκλογής Trump και της όξυνσης των σχέσεων μεταξύ Η.Π.Α.-Μεξικό ως προς το ζήτημα της μετανάστευσης, αλλά και των εξελίξεων που προμηνύονται το 2018 ελέω εκλογών και με φαβορί τον αριστερό Andres Manuel Lopez Obrador (ή AMLO εν συντομία) καταπιαστήκαμε με την περίπτωση του Μεξικό, σαν μια ακόμη πιθανή εστία ανάφλεξης, αλλά συνάμα επειδή αποτελεί ένα εξαίσιο παράδειγμα σχετικά με την ικανότητα της Ουάσινγκτον να δρομολογεί (ποικιλοτρόπως) τις εξελίξεις στον Νέο Κόσμο. Περισσότερα

Κάποιες σκέψεις με αφορμή τα 50 χρόνια από την 21η Απριλίου 1967

Σχολιάστε

Μισό αιώνα μετά και η αλήθεια δεν έχει αποκατασταθεί. Από τη μία πλευρά οι υμνητές και από την άλλη οι επικριτές. Ο διαχωρισμός –και η επιμονή στην διατήρησή του– υποκρύπτει, ή τουλάχιστον προσπαθεί  προς αυτήν την κατεύθυνση, την συνάφεια μεταξύ της δικτατορίας και της δημοκρατίας, των ονομαζομένων απολυταρχικών συστημάτων διακυβέρνησης και των αποκαλουμένων ως δημοκρατικών. Χρησιμοποιούμε την λέξη  αποκαλουμένων, όχι εκ του λόγου ότι αναζητούμε κάποια πραγματική δημοκρατία, αλλά επειδή στην πραγματικότητα η ονομασία της δημοκρατίας είναι ψευδεπίγραφος. Πρόκειται για μία άλλη μορφή διακυβερνήσεως, με την οποίαν επιβάλλονται και υλοποιούνται οι θελήσεις των κρατούντων.

Άλλωστε, κυριολεκτούντες, η λέξη δημοκρατία ανάγεται εις την υποτιθέμενη κυριαρχία του δήμου, η οποία κυριαρχία σημαίνει λήψη αποφάσεων, οι οποίες επιβάλλονται και συνεπώς δεν αποτελούν προϊόν της κοινής θελήσεως όλων των ανθρωπίνων ομάδων και ατόμων. Διότι η κοινή θέλησις, δεν επιβάλλεται αλλά συνδιαμορφώνεται, κάτι το οποίο δεν μπορεί να υπάρξει και να αναδειχθεί εντός του πλαισίου μιας κοινωνίας. Μπορεί, όμως, να υπάρξει και να μεγαλουργήσει μέσα από την κοινοτική ζωή των ανθρώπων,  ο αντίλαλος της οποίας δεν είναι εύκολο να σβησθεί. Περισσότερα

ΣΥΡΙΖΑ : η απάτη ως σχέδιο απόσπασης της εμπιστοσύνης

Σχολιάστε

Του Αθανάσιου

φίλες και φίλοι, καλή σας μέρα

ΟΤΑΝ ήμουν είκοσι χρονών είχα γνωρίσει ένα συνομήλικό μου, από εργατική οικογένεια κι αυτός, που κυκλοφορούσε με φράγκα ενώ δεν δούλευε, δεν του έδιναν οι γονείς του, δεν έκλεβε. Μου κίνησε την περιέργεια και μια μέρα τον ρώτησα να μου πει πώς τα κατάφερνε. Τα παίρνω από τις γυναίκες, μου λέει. Καλά, πώς σου τα δίνουν; Είναι πολύ απλό. Γνωρίζω μια κοπέλα που δουλεύει ή έχει φράγκα από το σπίτι της, την κερνάω, της δείχνω ότι έχω λεφτά, μετά από λίγες μέρες της ζητάω να μου δανείσει ένα χιλιάρικο, 30 ευρά, ας πούμε, με κάποια δικαιολογία (ξέχασα το πορτοφόλι, είναι κλειστές οι Τράπεζες και άλλα) και της υπόσχομαι ότι αύριο θα της δώσω. Δεν τα χαλάω και την άλλη μέρα της τα δίνω. Μετά από λίγες μέρες, δανείζομαι εκατό ευρά. Της τα επιστρέφω. Μετά, δανείζομαι πεντακόσια. Της τα επιστρέφω. Μετά δανείζομαι χίλια και εξαφανίζομαι. Με αυτό το ποσό γνωρίζω άλλη με πιο πολλά φράγκα και εξαφανίζομαι με δύο χιλιάρικα. Η Αθήνα είναι μεγάλη.

ΑΥΤΟ ακριβώς το μοντελάκι απόσπασης της εμπιστοσύνης εφάρμοσε, φίλες και φίλοι, το ηγετικό επιτελείο του ΣΥΡΙΖΑ. Όσοι και όσες παραμένουν στον ΣΥΡΙΖΑ, με οποιονδήποτε τρόπο, ή είναι αφελείς ή παραμένουν γοητευμένοι από την εξαπατητική δεινότητά του, θα ήθελαν δηλαδή να είναι κι αυτοί απατεώνες περιωπής ή είναι ήδη απατεώνες. Αυτό που έχει σημασία είναι ότι γίνονται ολοένα και λιγότεροι. Περισσότερα

Δεν είναι πολύ ξύπνιο να υποκρίνεσαι πως δεν καίγεται το σπίτι σου

Σχολιάστε

Κομπανιέρο Πιτσιρίκο,
Δεν θέλω να πω κάτι ιδιαίτερο για τις παρελάσεις της 25ης Μαρτίου.
Το μόνο άξιο αναφοράς είναι πως παρέλασαν όλα τα πρόσωπα της χρεοκοπίας.
‘Οπως συμβαίνει άλλωστε τα τελευταία 7 χρόνια.

 Και Ελλάδα μου έχεις ταλέντο στην υποκρισία, γιατί όσο περνούν τα χρόνια τόσο πιο καλά μου υποκρίνεσαι.

Και δεν έχεις αλλάξει ούτε σπιθαμή.

Βασικά, τον τελευταίο χρόνο, το μόνο που άλλαξε είναι πως η Ελλάδα και οι ‘Ελληνες προσπαθούν να ξεχάσουν τα προηγούμενα 6 χρόνια μετά την χρεοκοπία. Περισσότερα

«Ιστορίες για αγρίους»

Σχολιάστε

by To Skouliki Tom

Μια φορά και έναν καιρό, ένα τσούρμο σκλάβοι μιας μικρής και φτωχής χώρας του Νότου, που δεν είχαν ούτε δεύτερο βρακί να αλλάξουν, αποφάσισαν ότι ήγγικεν η ώρα να επαναστατήσουν κατά των κατακτητών τους.

Οι τζογαδόροι μιας μεγάλης και πλούσιας χώρας του Βορρά, που πολύ τους άρεσε να ποντάρουν τα λεφτά τους σε τέτοια σκηνικά, ενθουσιάστηκαν με την ιδέα των σκλάβων και τους πρότειναν να χρηματοδοτήσουν τον αγώνα τους με επαναστατικά ομόλογα, τα οποία θα πληρώνονταν με τόκο, εάν και εφόσον πετύχαινε η Επανάσταση.

Οι σκλάβοι ενθουσιάστηκαν με την ιδέα των τζογαδόρων και τους ελκυστικούς όρους της δανειοδότησης, οπότε ντύθηκαν οπλαργηχοί και πήραν με χαρά τα δανεικά, τα οποία άρχισαν να ξοδεύουν αβέρτα σε τουφέκια και καριοφίλια, ενώ εξακολουθούσαν να φοράνε αυτό το ένα και μοναδικό βρακί που είχαν πάντα. Περισσότερα

Ποιο είναι πραγματικά το πρόβλημα μας;

Σχολιάστε

Του Πέτρου Βουρλή

Το κράτος μας έχει σαπίσει και πρέπει να το καταλάβουμε. Χρειαζόμαστε νέο πολίτευμα, χρειαζόμαστε μελέτη. Κάνω έκκληση στον Πρόεδρο του Δικηγορικού Συλλόγου να συγκεντρώσουμε ανθρώπους που έχουν γνώση και να γίνει μία προετοιμασία για ένα υγιές πολίτευμα. Το πολίτευμα αυτό, της φαυλοκρατίας, επιτέλους πρέπει να ανατραπεί.[1]

Πριν από κάθε προσπάθεια ξεπεράσματος μίας δύσκολης κατάστασης, το σημαντικότερο όλων είναι να κατανοήσουμε πιο πραγματικά είναι το πρόβλημα. Δυστυχώς συχνά συγχέουμε το σύμπτωμα με την πραγματική ασθένεια. Αν το θερμόμετρο δείχνει υψηλό πυρετό δεν έχει νόημα να τα ‘βάλουμε΄ με αυτό και όταν νοσούμε το πρόβλημα (όσο και αν αυτά δεν είναι ευχάριστα) δεν είναι ο πονοκέφαλος ή ο πυρετός. Πρέπει πρώτα από όλα να βρούμε την αιτία, την ίδια την ασθένεια, να προσπαθήσουμε να θεραπευτούμε και στην συνέχεια να προστατευτούμε από αυτή. Περισσότερα

Older Entries