Home

Συριζαϊσμός Ή Γλείφοντας το πέος της Νίκης Γουλανδρή

Leave a comment

Σχετική εικόνα

του Αντώνη Αντωνάκου

Ετούτοι εδώ οι αριστερόφωνοι της χθαμαλής
παρτούζας, τακτικισταί και μοιρολάτραι
-αφοδεύοντας γιασεμάκια ούζο βουλιμία-
των κάπιταλ κοντρόλς πασίγνωστοι μούτοι

ως το νεκροκρέβατο την πήγαν τη σολιασμένη
ψωλή παλαιών πασόκων χιονοδρόμων, της
μιας στιγμής λάφυρα με Τσουκάτους
ασώματους και γυρολόγους της κουλτούρας More

Τσοβόλα δώστα όλα

Leave a comment

Cicciolina-

Του Αντώνη Αντωνάκου

Η Τσιτσιολίνα ήταν η πρώτη γυναίκα και ο πρώτος άνθρωπος που ώθησε την επίδειξη ως την μιντιακή της συνέπεια, προτείνοντας στο Σαντάμ Χουσεΐν να τη βιάσει με αντάλλαγμα την απελευθέρωση των Αμερικανών τους οποίους αυτός κρατούσε ομήρους.

Μέσα στην άκρως πορνογραφική ζωή της Ιταλίας, τω καιρώ εκείνο, το ιταλικό κοινοβούλιο πετώντας κάθε φύλλο συνταγματικής συκής κραύγαζε πως οι αστοί εσκεμμένα και μεθοδικά το είχαν μετατρέψει σε μπουρδέλο.

Η Τσιτσιολίνα ήταν η πρώτη βουλευτής που έκοψε την κορδέρλα σε όλα τα κοινοβουλευτικά μπουρδέλα της Ευρώπης. More

Φράχτες, παλούκια και καραμπίνες

1 Comment

aoustria

Του Αντώνη Αντωνάκου

Κάθε εθνική επέτειος είναι μια ημέρα ντροπής για το ανθρώπινο είδος. Και οι μέρες της ντροπής είναι πολλές για το ανθρώπινο είδος.

Μέσα στο βόθρο των εθνικών συμβόλων κάθε έθνος ζει το μελιχρό του σκοτάδι. Την αλλόκοτη λαχτάρα για μια ψυχόρμητη σύνδεση με το παρελθόν.

Μούμιες του άρρητου και αινιγματικού παρελθόντος βάζουν τα νυφικά τους και μας υποδέχονται στην εκκλησία της μνησικακίας.

Στο βάθρο της αυθάδειας και της σκευωρίας κατά της ζωής. Στο θεατρινίστικο πένθος που το διακωμωδούμε σπαραχτικά μέσα στις καθαγιασμένες εκδηλώσεις. More

Οικογενειακές αξίες

Leave a comment

oik papandre

Του Αντώνη Αντωνάκου

(με αφορμή την εργατική πρωτομαγιά που τη μαγάρισαν οι ΑΞΙΕΣ και οι ΘΕΣΜΟΙ)

Οι οικογενειακές αξίες είναι ο σκελετός που βγάζει η εξουσία απ’ το μπαούλο της.

Είναι ο μπαμπούλας ενός λαού που πάει να ορθοποδήσει, όχι με τα κλασμένα μαρούλια της ορθοδοξίας, της πατρίδας και της οικογένειας αλλά με την εργασία.

Τη δημιουργία ενός κήπου που θα βγάζει φαΐ κι όχι χαρτονομίσματα.

Τη δημιουργία ενός κήπου όπου θα ανθίζουν όλα τα λουλούδια.Κι όχι οι μεταλλαγμένες πολιτικές οικογένειες εξ Αμερικής. Απ’ τα εργαστήρια του ντόκτορ μάρκετινκγ. Από εκεί που σερβίρουν σοσιαλισμό με τη σέσουλα αλλά κατά βάθος υποκρισία και αμοραλισμό. More

Ζε σουί σαϊλοί

Leave a comment

charlmaho1_0

Του Αντώνη Αντωνάκου

Σκέφτομαι να τριφτώ στην άμμο και να σηκωθώ ξαναμμένος σαν πρωινό ρόδο. Κι απ’ το μονοπάτι που οδηγεί στην καρδιά να οδηγηθώ στο Παρίσι του πολιτισμένου χριστιανικού όχλου. Εκεί που ξεσπλάχνισαν το Μωάμεθ οι φωνούλες της αγάπης. Εκεί που έπεσαν απ’ τα σύννεφα οι κορδωμένοι εγωισμοί. Εκεί που η ψύχρα της Δύσης στάζει πλακατζίδικο φαρμάκι στα κωλομέρια του μουσουλμάνου. Εκεί που η κοινή γνώμη μοιάζει με όργανο που κουρδίζεται από υποκρισία.

Κι εγώ ο ανόητος μοιάζω σαν κάποιο ζώο σε οργασμό, πεταμένο στους σκουπιδότοπους της Ευρώπης. Εκεί που τρυπώνω σα μοσχαράκι κολλημένο στο μαστάρι, περιμένοντας την αγελάδα του διαφωτισμού να με ταΐσει το γάλα του πολιτισμού που άρμεξε τις αποικίες. Εκεί που ανάμεσα σε σουβλισμένες καρδιές μαγείρεψε μες την κουζίνα της τα δάκρυα κάποιου ξένου. Με όση σαμπάνια χρειάστηκε για να γραδάρει τη ματαιοδοξία μια φυλής που κάνει πικ νικ στους βρυώδεις τόπους. More

Λίγη βία ακόμη

Leave a comment

lig

Του Αντώνη Αντωνάκου

Να ξέρετε πως όσοι καταδικάζουν τη βία απ’ όπου κι αν προέρχεται δεν καταδικάζουν τη βία που προέρχεται απ’ αυτούς.

Η βία είναι ο βαρύς χειμώνας.

Η βία είναι τα βαμπίρ της εξωφρενικής φρονιμάδας.

Η ντροπαλοσύνη του Διονυσίου Σολωμού. Ο κόντε κοιμόταν στο μικρό εκκλησάκι των στεναγμών. Με όλο το επτανησιακό του φλέγμα αφομοίωσε την απειλή των τραγωδιών του Μοριά. Λίγο σαν τους αμερικανούς κρουαζιερίστες που χόρευαν φοξ τροτ μυρίζοντας τέφρα Σμυρναίικη. Και λίγο σαν απεσταλμένος του ΟΗΕ στα χασάπικα. More

Crematorium

Leave a comment

krem

του Αντώνη Αντωνάκου

Το αίμα είναι το πετρέλαιο της ιστορίας. Οι αγορές δουλεύουν με αίμα. Οι τράπεζες δουλεύουν με αίμα. Απ’ τα πεδία των μαχών το αίμα κυλάει στα ποιήματα και στα τραγούδια. Παιδικές φωνούλες με όλο το λυρισμό της άγουρης νεότητας τραγουδούν το αίμα. Θέλει νεκροί χιλιάδες να’ ναι στους τροχούς. Θέλει κι οι ζωντανοί να δίνουν το αίμα τους. Να δίνουν το συκώτι τους. Τα νεφρά τους.

Μέσα σ’ αυτό το σιωπηλό τρένο της ατέλειωτης σφαγής ύμνοι ακούγονται από κοριτσίστικα χείλη. Από δροσερά νιάτα που θα οδηγηθούν λίαν συντόμως στο κρεματόριο της καριέρας ή στο καρτοσυμβόλαιο της ανεργίας. Εκεί που κανένας επίσημος δε θα μιλήσει για την χλεύη του πένθιμου κωμικού κόσμου. Εκεί που θα παρελάσουν τα τρυφερά μειράκια με όση κούφια υπερηφάνεια τους έχει μεταδώσει ο μισαλλόδοξος εθνοφασισμός. More

Γιατί οι φτωχοί ψηφίζουν δεξιά

Leave a comment

22

Του Αντώνη Αντωνάκου

Αν κάνουμε μια σούμα των απόψεων που απαντούν στο ακανθώδες ερώτημα: γιατί οι φτωχοί ψηφίζουν δεξιά, θα διαπιστώσουμε πως νεωτερικοί κρυπτοπασόκ φιλόσοφοι που υπήρξαν λάγνοι στα νιάτα τους και ζεμάτισαν κότα σε νεροχύτη μαδώντας τη τελετουργικά για ν’ αποκτήσουν εμπειρία, δίνουν απαντήσεις περί θηλαστικών που σκιάζονται από άλλα και μια βιβλιογραφία θεά για να’ χει το παρδαλό κατσίκι στις ραχούλες λόγο να γελά. Βεβαίως οι σκληρόπετσοι που υπάρχουν ως μοναχικοί παρίες στο σκάμμα λιλιπούτειας πολίχνης με άποψη για τη ντεκαντάνς κουλτούρα νεολαίων που κόβουν με σιδηροπρίονο την εξάτμιση αποθεώνοντας τα μανιφέστα του Μαρινέτι, ομιλούν περί ανακατανομής πλούτου. More

Ζώα στο κλουβί

Leave a comment

Felt Suit 1970 by Joseph Beuys 1921-1986

Του Αντώνη Αντωνάκου

Οι θεολόγοι της εργασίας χειρονομούν όταν η ύπαρξη τούς βγάζει τη γλώσσα. Με όση τεχνογνωσία τούς έχει εφοδιάσει ο μεταφυσικός οίστρος της αέναης παραγωγής και της αχαλίνωτης ανάπτυξης, στραγγαλίζουν την ελεύθερη βούληση και βάζουν την ιδιότροπη ανθρώπινη φύση σε κλουβί. Εκεί όπου πριν υπήρχε χώμα, αέρας και νερό, δηλαδή ρυθμός και αίσθηση, τώρα υπάρχουν ντουβάρια, καναπέδες και αναμνηστικά κουφάρια παρελθούσης ένδοξης ύλης.

Το πέρασμα του ανθρώπου απ’ την ισόγεια κατοικία στον κατακόρυφο στρατώνα ήταν μια σπουδαία νίκη της θεολογίας της εργασίας. Οι εργάτες δεν πρέπει να πιάνουν χώρο διότι ο χώρος και η οριζόντια ανάπτυξη βρωμάει ανυπακοή και συλλογική δράση. Το ζώο στο κλουβί του με όλα τα κομφόρ και τα πλαστικά του παιχνίδια είναι ένα χαριτωμένο τίποτε που τρώει, κοιμάται, σκέφτεται με το ρολόι. Που έχει την ελεύθερη βούληση να αλλάξει κανάλι αλλά όχι ζωή. More

Μηχανική των ρευστών ψυχών

Leave a comment

mix

Του Αντώνη Αντωνάκου

Αρχίζεις να μαθαίνεις τη ζωή όταν δέχεσαι τα πρώτα πλήγματα χαράς. Όταν αρχίζουν να σε δονούν οι σκιές απ’ τα παραμύθια. Όταν η διαλεκτική του κακού λύκου σε γειώνει στο φόβο και την εκδίκηση, εκεί που η απονομή δικαιοσύνης είναι αποτέλεσμα πονηριάς. Εκεί που η μηχανική βιολογία της επιβίωσης ταΐζει το κακό κοτρώνες. Αρχίζεις να μαθαίνεις τη ζωή με την πρώτη φανταστική ιστορία που είναι βγαλμένη απ’ τη ζωή. Για να μην τρομάξεις απ’ τους ανθρώπους, τις κακίες και τις καλοσύνες τους, βλέπεις και ακούς τις πράξεις τους προσαρμοσμένες στο τομάρι των ζώων. More

Σκόρπια ύλη

Leave a comment

nek

Tου Αντώνη Αντωνάκου

Μέσα μας δε λιώνουν οι νεκροί ποτέ. Βαστούν με τα δόντια το μερίδιο της σιωπής. Μας ομιλούν, ασφαλείς μες την κρυψώνα του χρόνου. Είναι οι αγαπημένοι μας που δε φθείρονται πια μπροστά στα μάτια μας, αλλά γεύονται χαδιάρικα τη δικής μας φθορά. Εμείς τρώμε τη σοκολάτα μα αυτοί απολαμβάνουν τη γεύση της. Γιατί ένας ένας οι νεκροί στριφώνουν το μέσα μας. Μας ελευθερώνουν σιγά και βασανιστικά απ’ τη γητειά της ευκολίας.

Απ’ την ξεγνοιασιά και την αδιαφορία. Σκηνογραφούν τη μνήμη και φωτίζουν τη φαντασία. Οι νεκροί μάς κάνουν δημιουργικούς. Μάς απευθύνουν το λόγο συνωμοτικά, με όλη την έπαρση αιωνιότητας που τους έχει κληροδοτήσει ο θάνατος. Είναι μες την κοιλιά μας οι νεκροί. Μέσα στο κάδρο της μονίμως βουρκωμένης κρίσης μας. Σκόρπια ύλη που κλιμακώνει το λογοτεχνικό συναίσθημα και τον ποιητικό βερμπαλισμό του ανεόρταστου βίου.

Οι νεκροί δεν βασιλεύουν και δεν ανταγωνίζονται. Τρώνε το φαγάκι τους στον κάτω κόσμο της σαδιστικής μας φαντασίας. Πίνουν τον καφέ τους υπό το φως κάποιου ξένου ήλιου. Είναι αυτοί που δεν έχουν πια εξουσία και γι’ αυτό μας εξουσιάζουν. Αυτοί που έγιναν σκόνη μέσα στην αρμονία των ουράνιων αριθμών. Αυτοί που στα δύσκολα, γίνονται δροσεροί επίδεσμοι, πάνω στη χαίνουσα πληγή της ζωής.

More

Όμορφος κόσμος ηθικός, ιδιωτικά πλασμένος!

Leave a comment

omorfo

Του Αντώνη Αντωνάκου

Για να καταλάβεις τι φασιστολόι κρύβει κάποιος πρέπει να του αναστατώσεις λίγο τις ιδέες και τον τρόπο που βιοπορίζεται. Ο λεγόμενος ιδιώτης βγάζει αγκάθια. Κρατά εσόδων εξόδων κι έχει μίσος για το υπαλληλίκι. Η ύπαρξή του συνοψίζεται στα πλήκτρα της ταμειακής μηχανής. Θεωρεί πως είναι ο μαστός που δίνει γαλατάκι στην κοινωνία. Η κιτσαρία της σεμνότητάς του έχει υψηλό βαθμό πολλαπλότητας. More

Σκατά στους τάφους σας, ευεργέτες!

Leave a comment

The controversial work by Attila Csorgo that caused a previous complaint.

Του Αντώνη Αντωνάκου

Θυμάμαι στα παλαιά λεωφορεία διάφορα αναρτημένα ταμπελάκια με εξυπνάδες. Πιασμένα συνήθως πάνω απ’ τα κεφάλια των επιβατών με δυο αλυσιδίτσες. Μια τρελή γκάμα από καλογερίστικα τσιτάτα και θεϊκές προτροπές μέχρι εκλεπτυσμένο μισανθρωπισμό. Μια απ’ αυτές τις σπουδαίες σοφίες που κυκλοφορούσε ήταν το: ουδείς πιο αχάριστος εκ του ευεργετηθέντος. Ένα γελοίο φασιστικό γνωμικό που διαιωνίζουν συνήθως βλάκες οικογενειάρχες υποτελείς. Βεβαίως από τη μια διότι δέχονται τα καλούδια του καθάρματος που λέγεται ευεργέτης κι από την άλλη γιατί υπερτονίζουν την κατωτερότητα και το ποταπό ηθικό ανάστημα του ευεργετηθέντος. Δηλαδή του ζώου που δέχτηκε την ευεργεσία. Σήμερα, που ο καπιταλισμός κάνει το μεγάλο ξεπάτωμα, οι προς αξιολόγηση φωτισμένοι δάσκαλοι των παιδιών τοποθετούν με άκρα προσοχή τα πρόβατα στο αρμεκτήριο. Με αφορμή την ημέρα μνήμης και τιμής των εθνικών ευεργετών δόθηκε στους μαθητές το παρακάτω κείμενο: More