Home

Ο Μέγας Αναπροσανατολισμός: Ο Λίβανος κοιτάει ανατολικά

Leave a comment

του Νικόλα Κοσματόπουλου

Το κακόγουστο déjà vu που φέτος ζω στην Χώρα των Κέδρων κορυφώνεται αυτές τις μέρες.

Άρχισε δειλά-δειλά με τις τεράστιες διαδηλώσεις εν μέσω κρίσης χρέους τον περασμένο Οκτώβρη. Συνέχισε όταν επιβλήθηκαν άτυπα capital controls. Γιγαντώθηκε με τις ουρές στα ΑΤΜ και τις μολότοφ στις τράπεζες πριν τον κορονοϊό.

Κάποια στιγμή επεκτάθηκε και σε δημόσια πρόσωπα. Π.χ. ένας επιφανής αριστερός οικονομικός δημοσιογράφος, ο Μohammad Ζbeeb, θύμιζε μετεμψύχωση Βαρουφάκη. Ίδια καράφλα, ίδια καφρίλα εναντίον του. More

Εδώ Πολυτεχνείο! Των ελεύθερων αγωνιζόμενων ματατζήδων

Leave a comment

Αποτέλεσμα εικόνας για ματατζηδεσ ξυλοσ

Του Αντώνη Αντωνάκου

Το πολυτεχνείο δεν ζει. Ψόφησε. Το πολυτεχνείο πότε πότε βρικολακιάζει. Όλη η ρομαντική αστική διαμαρτυρία που εκφράζεται πάντα με εθνικό ύμνο και μαγνητοφωνημένο συναισθηματισμό του εβδομήντα τρία, καταλήγει σε ξεκωλιαστικό ξυλοδαρμό ανυποψίαστων παιδιών, που ο πολιτικός παρασιτισμός της γενιάς του πολυτεχνείου τα οδήγησε στο περιθώριο.

Παιδιά που τα έθρεψε η ωμή βαρβαρότητα του πολιτικού τεκτονισμού όσων εξαγόρασαν τους αγώνες με καρέκλα και φράγκα. Μια κοινωνία που ενσωμάτωσε την κουλτούρα του μίσους στη καθημερινή της ρητορική και αποδέχτηκε το φασισμό ως λαϊκό κίνημα τώρα δέρνει τα παιδιά της.

Η εξαχρείωση, ο εξευτελισμός, η απανθρωπιά, η μιζέρια, ανέκαθεν γεννούσαν την ανάγκη για ήρωες. Το ιλιγγιώδες υπαρξιακό κενό της ελληνικής κοινωνίας το μπουκώνει κάθε τόσο με αυταπάτες ο κούφιος μεγαλοϊδεατισμός της εθνικής υπερηφάνειας και η εθνικόφρονη ρητορεία περί σωτηρίας της πατρίδας. Όλοι χρειάζονται ήρωες και γιορτούλες. Άλλοθι για τις λάθος επιλογές και τις εγκληματικές πρακτικές. More

Ψάχνοντας αιτίες

Leave a comment

Ψάχνοντας αιτίες, του Θανάση Σκαμνάκη

Του Θα;νάση Σκαμνάκη

Τα Βίλια και η Νέα Ζηλανδία – πόσο κοντινές είναι οι αποστάσεις ανάμεσα σε μακρινά μέρη κι ανόμοια περιστατικά!..

Όσο απέχει η καταστροφή ζωών από την απώλειά τους. Πόσο;

Είναι υπερβολή μια ταύτιση, ακούω να λέτε. Ναι, ναι! Είναι η υπερβολή εκείνων που θέλουν να εξομοιώσουν το τέρας με το μωρό του, το οποίο εν τέλει μπορεί και να έχει προοπτικές μιας αναδιαπαιδαγώγησης.

Ασφαλώς. Έχετε δίκιο. Αρκεί να μη βρίσκεστε στην πλευρά εκείνων που τρομοκρατεί το τέρας δείχνοντάς τους το παιδί του, σαν να τους προειδοποιεί για το μέλλον τους. More

O Φουκουγιάμα σοσιαλιστής και η Φουκουσίμα της Ευρωπαϊκής Αριστεράς

Leave a comment

https://info-war.gr/wp-content/uploads/2018/10/communism.jpg

Επιμέλεια: Άρης Χατζηστεφάνου

Αν και ανήκει στην προηγούμενη εβδομάδα δεν θα μπορούσαμε να παραλείψουμε από τη στήλη ένα κείμενο το οποίο ενδεχομένως αποτελεί το mea culpa της δεκαετίας. Ο Φράνσις Φουκουγιάμα κάνει τα σαράντα (η ταφή είχε γίνει εδώ και χρόνια) της θεωρίας του για το τέλος της ιστορίας. Σημειώνει ότι ο Μαρξ είχε δίκιο σε πολλά ζητήματα (γεγονός που τον φέρνει σε ευθεία σύγκρουση με την Παπαγγελή και τον Τζήμερο) και επισημαίνει ότι ο σοσιαλισμός πρέπει να επανέλθει στο προσκήνιο.

Η αλήθεια είναι ότι τα τελευταία χρόνια μας έχει ξαφνιάσει αρκετές φορές θετικά (όταν παρατήρησε πρώτος ότι οι προεδρικές εκλογές των ΗΠΑ έγιναν με ταξικούς όρους ενώ η Χίλαρι Kλίντον έπαιζε για άλλη μια φορά το χαρτί των identity politics). Έχει, όμως, άλλη χάρη να ακούς από τον Φουκουγιάμα ότι όσοι φιλελεύθεροι τον λάτρεψαν τις τελευταίες δεκαετίες… δεν είχαν ιδέα τι συμβαίνει γύρω τους. More

Το ιστορικό συνεχές της ελληνικής Ακροδεξιάς

Leave a comment

του Σπύρου Μαρκέτου

Τον 20ό αιώνα η άκρα δεξιά συγκαθόρισε την εθνική ιδεολογία και, από το 1909 ως το 1974, συχνά κατεύθυνε τις τύχες της Ελλάδας. Από τον Εθνικό Διχασμό ως την πτώση της Χούντας (1915-1974), είτε πρωταγωνίστησε στην πολιτική ζωή είτε έδρασε στο προσκήνιό της. Ωστόσο ποτέ δεν εξασφάλισε πολιτική ή ιδεολογική ενότητα ούτε ευρύτερη νομιμοποίηση.

Ευρω-φασισμός, η αυταρχική κρυστάλλωση της ΕΕ

Στη διάρκεια του εικοστού αιώνα η άκρα δεξιά κάθε άλλο παρά περιθωριακή ή αντισυστημική ήταν σε όλη την Ευρώπη. Είναι μια από τις πολιτικές δυνάμεις οι οποίες έπλασαν τον καπιταλισμό που γνωρίζουμε σήμερα, και μάλιστα διαδραμάτισε πρωταγωνιστικό ρόλο. Θα επηρεάσει ακόμη ισχυρότερα τις δεκαετίες που έρχονται, αν ισχύει η ανάλυση του Ιμάνουελ Βαλερστάιν (η οποία μέχρι στιγμής επιβεβαιώνεται), ότι καταλύθηκε η ηγεμονία του φιλελευθερισμού. More

Ο κύκλος των κρίσεων

Leave a comment

Αριθμός χωρών με σοβαρή τραπεζική κρίση από το 1800 ως σήμερα (δείγμα 70 χωρών) (*).

Πριν ενάμισυ αιώνα, ο Κάρολος Μαρξ με τον Φρειδερίκο Ένγκελς κατέδειξαν με απόλυτη σαφήνεια την περιοδικότητα των κρίσεων στον καπιταλισμό, καταγράφοντας μια μεγάλη κρίση κάθε 25 χρόνια και μια μικρότερη στο ενδιάμεσο. Δεν επρόκειτο για θεωρία αλλά για διαπίστωση, την οποία η ιστορία βάλθηκε να επιβεβαιώνει από τότε μέχρι την δεκαετία του 1970. Από το 1971, όταν ο Νίξον αποσύνδεσε το πολιτειακό δολλάριο από τον “κανόνα του χρυσού”, βάζοντας ταφόπλακα στο Μπρέττον Γουντς, οι καπιταλιστικές κρίσεις εμφανίζονται όλο και συχνότερα.

Πράγματι, στα σαράντα χρόνια που ακολούθησαν, γίναμε μάρτυρες δυο μεγάλων πετρελαιικών κρίσεων κατά την δεκαετία του 1970, την χρεωκοπία πολλών χωρών τής Λατινικής Αμερικής κατά την δεκαετία του 1980, την κατάρρευση του χρηματιστηρίου του Τόκυο το 1990, την τραπεζική κρίση των σκανδιναβικών χωρών το 1991, την μεξικανική κρίση το 1994, την κρίση των “ασιατικών τίγρεων” το 1997, την ρωσσική χρεωκοπία του 1998, την κρίση από την πολιτειακή φούσκα τού διαδικτύου (φούσκα dot com) το 2000 και την παγκόσμια καπιταλιστική κρίση που προκλήθηκε από το σκάσιμο της φούσκας των στεγαστικών στις ΗΠΑ το 2007. More

Η βαρβαρότητα του σύγχρονου κόσμου

Leave a comment

https://www.e-dromos.gr/wp-content/uploads/2018/01/19_%CE%9F%CE%9B%CE%9F%CE%A3%CE%95%CE%9B%CE%99%CE%94%CE%9F_1.jpg

του Πέτρου Αβραμίδη

Κατά 1 τρισ. πιο πλούσιοι οι 500 παγκόσμιοι ολιγάρχες

Η ανθρωπότητα, χρόνο με τον χρόνο, ζει σε έναν παραλογισμό, έναν εφιάλτη για τους λαούς στον οικονομικό τομέα. Ο σύγχρονος «πολιτισμός» και η «επιστημονικοτεχνική επανάσταση» δείχνουν το πιο αποκρουστικό τους πρόσωπο. Η σύγχρονη βαρβαρότητα των μέσων ενημέρωσης δίνει καθημερινά μαθήματα απανθρωπιάς. Αναπαράγει μεγέθη δισεκατομμυρίων που προστίθενται στις περιουσίες ελαχίστων και χωρίς καμία κοινωνική ευαισθησία αναπαράγει επίσης το δράμα δισεκατομμυρίων ανθρώπων που ζουν ή πεθαίνουν με ελάχιστο ή χωρίς καθόλου εισόδημα. Για όλους αυτούς, τους ολιγάρχες και τους υπηρέτες τους, τα πάντα είναι στυγνοί αριθμοί. Στον σύγχρονο καπιταλισμό-καζίνο δεν υπάρχουν άνθρωποι, ζωές… μόνο οικονομικά μεγέθη. More

Φύση και Παράνοια (Μέρος Γ΄)

Leave a comment

Και έτσι ερχόμαστε στην εποχή μας. Τα ίδια ερωτήματα τίθενται: Σε ποιο βαθμό λειτουργεί η τεχνολογική/αστική κοινωνία εξαιτίας του γεγονότος ότι τα μέλη της έχουν οντογενετικά τελματώσει; Ποια είναι τα μέσα και οι επιπτώσεις αυτού του ψυχολογικού ακρωτηριασμού; Έχουμε κληρονομήσει το παρελθόν και τις μηχανορραφίες του. Οι λευκοί, λευκοί Αμερικανοί, Δυτικοί άνθρωποι διαχωρίζονται εδώ και πολλές γενιές από τη λήψη αποφάσεων συμβουλίων σε ολομέλεια, από τη νομαδική ζωή σε μικρές ομάδες με λίγα υπάρχοντα, από ιδιαίτερα αναπτυγμένες τελετές μύησης, από τη φυσική ιστορία ως προορισμό κάθε ατόμου, από ένα συνολικό περιβάλλον μη ανθρώπινα κατασκευασμένης (ή «άγριας») ετερότητας με πνευματική σημασία, και από το «φυσικό» δεσμό της μητέρας και του βρέφους. Όλα αυτά είναι παράξενα για μας, γιατί δεν είμαστε πλέον ικανοί να τα βιώσουμε –αν και η ικανότητα αυτή βρίσκεται δυνητικά μέσα σε κάθε έναν από εμάς.

Το ζήτημα της δικής μας αναπηρίας για οντογένεση δεν μπορεί να απαντηθεί ως η αθροιστική δυναμική του παρελθόντος που έρχεται να επιβαρύνει το παρόν. Η κουλτούρα της αστικής τεχνολογίας γεννά τις δικές της παραμορφώσεις στην οντογένεση. Μερικές από αυτές είναι οι κληρονομιές, ενώ άλλες είναι οι καινοτόμες αλλαγές στην επιλεκτική διαιώνιση του παιδικού και νεανικού άγχους. Πολλές πτυχές της αστικής κυψέλης διαμορφώνονται από τις βιομηχανίες του τομέα των μεταφορών, τη χρήση της ενέργειας και την πιο σύγχρονη σύνθεση υλικών και προϊόντων. Από την άλλη πλευρά, η πόλη έχει διαμορφωθεί, σχεδιαστεί συνειδητά και ασυνείδητα, με ανάπηρη ταυτότητα, που στερείται διάφορων κοινωνικών και οικολογικών διαστάσεων, αλλά και που ταυτόχρονα είναι αναπηρίες με την έννοια της δυνητικής ικανότητας, των δυνατοτήτων ατομικής συνειδητοποίησης στα αρχαϊκά και υπέροχα περιβάλλοντα του μακρινού παρελθόντος. More

Φύση και Παράνοια (Μέρος Β΄)

Leave a comment

Από την αρχή, η εμπειρία που αποκομίζει κάποιος από έναν τέτοιο κόσμο είναι η σταθερότητα. Μετά από έναν εύκολο τοκετό σε ένα ήσυχο μέρος, η μητέρα είναι πάντα εκεί, μια απτή παρουσία με τη ζεστασιά του σώματός της. Για το βρέφος είναι μια χαρούμενη άνετη ζωή να το νανουρίζει και να το χαϊδεύει συχνά, να το ταΐζει και να το καθαρίζει όπως απαιτεί το σώμα. Είναι ένας κόσμος με ποικιλία ρυθμών, με εναλλαγή του ζεστού και του κρύου, με την αίσθηση του ανέμου όπως η αίσθηση μιας ανάσας στο πρόσωπο, με τη μυρωδιά και την αίσθηση της βροχής και του χιονιού, με την αίσθηση του χώματος στην αφή και στις πατούσες. Το περιβάλλον του είναι ένας πολύχρωμος και φιλόξενος χώρος που σε καλεί «Έλα έξω, ξύπνησε, κοίτα, γεύσου, μύρισε. Τώρα αγκαλιάσου και να κοιμήσου!».

Είναι ένας κόσμος ταξιδιών και στάσεων. Στην αρχή το παιδί φοβάται την εγκατάλειψη και δένεται από φόβο με την μητέρα του και τους άλλους. Αυτή η εναλλασσόμενη κίνηση δίνει το ρυθμό στη ζωή του, λέγοντας του ευγενικά ότι είναι ένας ταξιδιώτης ή επισκέπτης του κόσμου αυτού. Η κίνηση του είναι σαν τη δική του ανάπτυξη: όσο μεγαλώνει και όσο ο κύκλος των ομαδικών μεταναστεύσεων επαναλαμβάνεται, βλέπει τόπους που είχε δει πριν και οι τόποι αυτοί φαίνονται λιγότερο απέραντοι και περίεργοι. Η ζωή της μετακίνησης και της στάσης είναι αυτή της επιστροφής, και οι τόποι είναι οι ίδιοι πάντα, κι όμως περισσότεροι. More

Πού πήγε ο πληθωρισμός;

Leave a comment

Επειδή τον τελευταίο καιρό το ρίξαμε πολύ στην ιστορία, λέω σήμερα να επιστρέψω σε οικονομικό θέμα. Κι επειδή έχω και μια κάπως παιχνιδιάρικη διάθεση, λέω να σας βάλω μια ασκησούλα, κάτι σαν… πρόχειρο διαγώνισμα. Καλά, το ξέρω ότι το χειρότερό μας ως μαθητές ήταν πρόχειρο διαγώνισμα δευτεριάτικα αλλά ακούστε πρώτα την εκφώνηση και κατόπιν γκρινιάζετε:

Κατ’ αρχάς, τα δεδομένα. Έχουμε πει ότι οι περισσότερες από τις μεγάλες κεντρικές τράπεζες του πλανήτη ακολουθούν κάποια πολιτική νομισματικής χαλάρωσης. Με απλά λόγια: εκδίδουν συνεχώς χρήμα, είτε με τον κλασσικό τρόπο (τυπώνοντας χαρτονομίσματα) είτε δημιουργώντας ηλεκτρονικό χρήμα (μέσω παροχής πιστώσεων). Στις ΗΠΑ η Fed κάνει χρόνια τώρα αυτή την δουλειά, στην Ιαπωνία η BoJ έχει πλημμυρίσει τον τόπο με γιεν, στην Αγγλία η -μετρημένη ως τώρα, λόγω Ευρωπαϊκής Ένωσης- ΒοΕ ετοιμάζεται να φορτσάρει… ακόμη και η ΕΚΤ σπρώχνει συνεχώς χρήμα κατά την τελευταία διετία στα πλαίσια της περίφημης ποσοτικής χαλάρωσης, αγοράζοντας τίτλους εμπορικών τραπεζών. Τα ίδια κάνουν και η Ελβετία και η Κίνα αλλά και μικρότερες χώρες, όπως η Αίγυπτος, το Πακιστάν ή η Αλβανία. More

Από το Δόγμα Τρούμαν στο Σχέδιο Containment

Leave a comment

Σύσκεψη στον Λευκό Οίκο υπό τον Χάρρυ Τρούμαν (αριστερά). Δεύτερος από δεξιά ο Τζωρτζ Κένναν (1947). (*)

Χτες, είδαμε αυτούσιο το διάγγελμα του Τρούμαν με το περίφημο Δόγμα του, δίχως σχόλια. Μόνη σημείωσή μας ήταν ότι, σύμφωνα με την πλειοψηφία των ιστορικών, αυτό το διάγγελμα απετέλεσε την απαρχή τού Ψυχρού Πολέμου. Νομίζω, όμως, πως η δουλειά μας θα μείνει μισή αν δεν προσθέσουμε μερικές ιστορικές πληροφορίες και δυο-τρία σχόλια.

Ας θυμηθούμε ότι το Δόγμα εξαγγέλθηκε στις 12 Μαρτίου 1947. Στις πολιτικές κουίντες των ΗΠΑ επικρατεί αναβρασμός και ανησυχία γιατί τα μηνύματα που έρχονται απ’ έξω δεν είναι καθόλου καλά. Η Ευρώπη έχει μόλις βγει από έναν ιδιαίτερα βαρύ χειμώνα, τον βαρύτερο από τις αρχές τού αιώνα, γεγονός που προμηνούσε αυξημένη πείνα σε μια καθημαγμένη ήπειρο, η οποία ήδη πεινούσε λόγω του καταστροφικού πολέμου που είχε βιώσει. Κι επειδή “το στομάχι είναι η φωνή των λαών”, η Ουάσιγκτον φοβάται ότι οι πεινασμένοι ευρωπαίοι θα κάνουν καμμιά κουτουράδα, την οποία και θα εκμεταλλευτούν αλλά και θα υποθάλψουν οι σοβιετικοί. Ήδη, οι πρώτες μεταπολεμικές εκλογές στις ευρωπαϊκές χώρες (κυρίως σε Γαλλία και Ιταλία) δείχνουν έντονη ενίσχυση των κομμουνιστικών κομμάτων. More

Η Ευρασία, το Βιετνάμ και οι μπίζνες

Leave a comment

Την ώρα που μεγάλοι διεθνείς ειδησεογραφικοί οργανισμοί μετακινούν το κέντρο βάρους τους από την Ευρώπη στην Ασία, μεταφέροντας εκεί τα γραφεία τους λόγω του γεωπολιτικού ενδιαφέροντος που μετατοπίζεται ανατολικότερα, μια σειρά γεγονότων έρχεται να επιβεβαιώσει αυτή την εξέλιξη των τελευταίων χρόνων, η οποία, σε πολλές περιπτώσεις, φέρει και την χαρακτηριστική ονομασία Ευρασία. Αυτή συναντάται όλο και συχνότερα στις αναλύσεις που διαβάζουμε καθημερινά από τα Μέσα. More

ΕΝΟΠΛΟΣ ΑΓΩΝΑΣ, ΛΕΝΙΝΙΣΤΙΚΕΣ ΑΓΚΥΛΩΣΕΙΣ ΣΤΑΛΙΝΙΚΟΥ ΤΥΠΟΥ ΚΑΙ «ΠΑΡΑΝΟΜΙΑ»…

Leave a comment

«Με μόνη την πρωτοπορία δεν μπορούμε να νικήσουμε. Θα ήταν όχι απλώς ανοησία, αλλά και έγκλημα να ρίξουμε μόνη την πρωτοπορία στην αποφασιστική μάχη, προτού όλη η τάξη, προτού οι πλατιές μάζες να έχουν πάρει θέση ανοικτής υποστήριξης της πρωτοπορίας, ή τουλάχιστον ευμενούς ουδετερότητας απέναντί της και να έχουν δείξει ότι είναι εντελώς ανίκανες να υποστηρίξουν τον αντίπαλό τους […]. Για να γίνει αυτό χρειάζεται η πολιτική πείρα των ίδιων των μαζών. Τέτοιος είναι ο βασικός νόμος όλων των μεγάλων επαναστάσεων, που τον επιβεβαίωσε τώρα με καταπληκτική δύναμη και παραστατικότητα όχι μόνο η Ρωσία, αλλά και η Γερμανία».

(Λένιν, Άπαντα)

Mια καθαρόαιμη λενινιστική πρωτοπορία, ένοπλη ή μη, αυτοπροσδιοριζόμενη ως τέτοια δεν υφίσταται, δεν νοείται έξω από την συγκρότηση και την λειτουργία ενός κόμματος.

«Το κόμμα [σύμφωνα με τον Λένιν] είναι η οργανωμένη πρωτοπορία της εργατικής τάξης, ο καθοδηγητικός-υποβοηθητικός μοχλός της σχέσης μάζες-επανάσταση. Ούτε υποκαθιστά την εργατική τάξη, ούτε την ακολουθεί, ούτε συγχέεται μ’ αυτήν. Ξεχωρίζει απ’ αυτήν και γιατί είναι αυτόνομη οργάνωση και γιατί πολιτικοϊδεολογικά είναι ο πιο συνειδητός εκφραστής των αντικειμενικών ταξικών συμφερόντων της τάξης αυτής. Είναι η οργανωμένη και συνειδητή πρωτοπορία της εργατικής τάξης».

Θα θεωρούσε κάποιος αυτονόητο ότι οι αναρχικές ιδέες και πρακτικές είναι αδύνατον να συγχέονται με τα παραπάνω. Όχι μόνο στα λόγια, αλλά και στην πράξη. Όχι με μισόλογα, αλλά με ειλικρινείς και καίριες τοποθετήσεις. Όχι βαπτίζοντας το κρέας ψάρι, αλλά με θάρρος και αποφασιστικότητα. More

Προς μια νέα φούσκα (;)

Leave a comment

Διάγραμμα 1: Εξέλιξη του ισολογισμού τής SNB (ποσά σε εκατομμύρια ελβετικών φράγκων)

Διάγραμμα 1: Εξέλιξη του ισολογισμού τής SNB (ποσά σε εκατομμύρια ελβετικών φράγκων)

Αλήθεια, πώς θα αντιδρούσατε αν ξαφνικά μαθαίνατε ότι σε τούτη την δύσκολη και μακρόχρονη περίοδο της κρίσης τα χρηματιστήρια βρίσκονται διεθνώς σε περίοδο ανόδου; Και πώς θα σας φαινόταν αν αμέσως μετά διαπιστώνατε ότι οδηγοί αυτής της ανόδου είναι οι τράπεζες; Απίστευτο; Και όμως! Κάνετε λίγη υπομονή και θα καταλάβετε.

Η Κεντρική Τράπεζα της Ελβετίας (Schweizerische Nationalbank – SNB) ανήκει στην μειοψηφία των κεντρικών τραπεζών που είναι εισηγμένες στο χρηματιστήριο, ακριβώς όπως και η Τράπεζα της Ελλάδος. Το 45% των μετοχών της ανήκει στις ελβετικές περιφέρειες (καντόνια), το 15% στις τράπεζες των καντονιών και το υπόλοιπο 40% σε ιδιώτες επενδυτές. Αξίζει να σημειώσουμε ότι ο μεγαλύτερος επενδυτής μεταξύ των ιδιωτών είναι ο καθηγητής τού πανεπιστημίου τού Μονάχου Τέο Ζήγκερτ, ο οποίος κατέχει το 6,6% των μετοχών τής SNB. More

Δομημένα ομόλογα, μαύρο χρήμα και κυβερνητικές ευλογίες

Leave a comment

Πάτρα, Φεβρουάριος 2009: Ο Νίκος Νικολόπουλος παραθέτει δείπνο προς τιμή του Σάββα Τσιτουρίδη, λίγο πριν ξεσπάσει το σκάνδαλο, που ανάγκασε τον Καραμανλή να αφήσει τον Τσιτουρίδη εκτός ψηφοδελτίων στις εκλογές του 2009.

Αν ρίξετε μια ματιά στο χτεσινό κείμενο, θα διαπιστώσετε ότι ενώ δικάστηκαν και τιμωρήθηκαν οι πρόεδροι των ταμείων ΤΕΑΔΥ (δημοσίων υπαλλήλων), ΤΕΑΥΦΕ (υπαλλήλων φαρμακευτικών εργασιών) και ΤΕΑΠΟΚΑ (οργανισμών κοινωνικής ασφάλισης), από πλευράς ΤΣΕΥΠ (εφημεριδοπωλών και υπαλλήλων πρακτορείων) την πλήρωσε ο αντιπρόεδρος του ταμείου Γεράσιμος Κονιδάρης. Οπωσδήποτε, προκαλεί περιέργεια το γιατί και το πώς την γλίτωσε ο πρόεδρος Δημήτρης Μυρογιάννης.

Στις 22 Ιουνίου 2010, μετά από πόρισμα που είχε συντάξει από τον Σεπτέμβριο του 2007 ο επί κεφαλής της αρχής για το ξέπλυμα βρόμικου χρήματος εισαγγελέας Γιώργος Ζορμπάς (*) και με πρόταση του ΠαΣοΚ, η βουλή συνέστησε εξεταστική επιτροπή με σκοπό την διερεύνηση τυχόν πολιτικών ευθυνών στην υπόθεση των ομολόγων. Τελευταίος μεταξύ των δεκάδων μαρτύρων που κλήθηκαν να καταθέσουν στην επιτροπή, ήταν ο πρώην πρόεδρος του ΤΣΕΥΠ Δημήτρης Μυρογιάννης. Η κατάθεση του Μυρογιάννη προκάλεσε σεισμό. More

Nightfall

Leave a comment

Στη ζωή, αντίθετα με το σκάκι, το παιχνίδι συνεχίζεται και μετά το ματ – Ασίμοφ

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Το 1941 το περιοδικό Astounding Science Fiction δημοσίευσε ένα διήγημα του Ισαάκ Ασίμοφ, το οποίο αργότερα ψηφίστηκε ως ένα από τα καλύτερα διηγήματα επιστημονικής φαντασίας.

Ο τίτλος του ήταν «Nightfall» και η ιδέα που αναπτυσσόταν σε αυτό ανατριχιαστικά μεγαλειώδης. More

Ολη η αντιπολίτευση στην Ιταλία υπέρ… εξόδου από το ευρώ!

Leave a comment

δελαστικ

Tου Γ.Δελαστίκ

Στα όρια της παράκρουσης έχει φέρει την Ευρώπη ολόκληρη η γερμανική επιβολή της λιτότητας σε όλα τα κράτη της Ευρωζώνης. Ολων τα μάτια είναι δικαιολογημένα στραμμένα προς τη Γαλλία, όπου οι Γερμανοί με την πολιτική τους εκτίναξαν στα ύψη της δημοσκοπικής δημοφιλίας τη Μαρίν Λεπέν, αναδεικνύοντας πρώτο κόμμα το Εθνικό Μέτωπο που έχει πλέον κάνει σημαία του το κάποτε αδιανόητο σύνθημα «Εξω η Γαλλία από την ΕΕ!». Ελάχιστοι ξένοι έχουν όμως αντιληφθεί τις κοσμογονικές αλλαγές που γίνονται στην πολιτική συνείδηση των πολιτών της Ιταλίας, της τέταρτης σημαντικότερης χώρας της ΕΕ μετά τη Γερμανία, τη Γαλλία, τη Βρετανία. Το ένα μετά το άλλο τα κόμματα της αντιπολίτευσης στην Ιταλία μεταλλάσσονται σε αντι-ΕΕ κόμματα και αμέσως βλέπουν το ποσοστό τους να αυξάνεται σε οποιαδήποτε εκλογική αναμέτρηση λάβει χώρα! More

“Ευθύνη Προστασίας” και “προστάτες”

1 Comment

κατάλοasdasdγος

Στις 12 Νοεμβρίου 1998, ο τότε γενικός γραμματέας του ΝΑΤΟ -και “σοσιαλιστής”- Χαβιέ Σολάνα εκφώνησε μια βαρυσήμαντη ομιλία με θέμα “Διασφαλίζοντας την ειρήνη στην Ευρώπη“. Η ομιλία αυτή έγινε στα πλαίσια ενός συμποσίου για την πολιτική αναθεώρηση της συνθήκης της Βεστφαλίας (1648).

Παρένθεση. Η συνθήκη της Βεστφαλίας είναι η συνθήκη με την οποία όχι μόνο τερματίστηκε ο σκληρός και πολυαίμακτος Τριακονταετής Πόλεμος αλλά μπήκαν και τα θεμέλια για την σύγχρονη Ευρώπη, μιας και σ’ αυτήν διατυπώθηκε για πρώτη φορά η έννοια της εθνικής κυριαρχίας. Η βασική βεστφαλιανή αρχή είναι απλή: όλα τα έθνη-κράτη έχουν απόλυτη κυριαρχία επί των εδαφών τους και δεν επιτρέπεται ανάμειξη ξένων δυνάμεων σε εσωτερικά θέματα. Κλείνει η παρένθεση. More

ΔΥΣΤΥΧΩΣ ΟΙ ΑΓΟΡΕΣ ΦΟΒΟΥΝΤΑΙ ΝΕΑ ΠΤΩΧΕΥΣΗ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ

1 Comment

Δυστυχώς οι αγορές φοβούνται νέα πτώχευση της Ελλάδας

Του Πάνου Παναγιώτου

Μία από τις πιο διαχρονικές αλήθειες είναι ότι οι ελληνικές κυβερνήσεις λένε αναλήθειες. Και αυτό γιατί ο στόχος τους δεν είναι να αναδείξουν την πραγματικότητα ως έχει αλλά να την παρουσιάσουν όπως τις συμφέρει.

«Με ρωτήσατε προηγουμένως, κ. Τσίπρα, αν το χρέος μας είναι βιώσιμο.
Ευτυχώς για την Ελλάδα είναι. Δυστυχώς για το ΣΥΡΙΖΑ είναι.
Εμένα ρωτάτε άλλωστε; Το λένε ήδη οι αγορές.»
Αντώνης Σαμαράς, Συζήτηση στη Βουλή,Οκτώβριος 2014

«Προκειμένου να διασφαλιστεί η βιωσιμότητα του χρέους απαιτείται …
η εφαρμογή δημοσιονομικής πολιτικής που θα οδηγήσει σε ικανά πρωτογενή πλεονάσματα»
Λουκάς Παπαδήμος, Ιούλιος 2014

Προκειμένου να δει κανείς μέσα από το προπέτασμα καπνού της κυβέρνησης, πρέπει να συγκεντρώσει και να συνθέσει τα κομμάτια του παζλ  που θα τον καθοδηγήσουν να εμφανίσει την εικόνα που κρύβεται και να είναι έτοιμος να την αντέξει όσο άσχημη και αν είναι. More

Μια μεγάλη, χαρούμενη Ένωση…

1 Comment

 Τράπεζες-και-ρίσκο-πραγματικό

Η προσπάθεια της ΕΚΤ να «χειραγωγήσει» τις αγορές, με τη βοήθεια ενός τεστ που, παρά την ονομασία του, δεν έλαβε καθόλου υπ’ όψιν τους ήδη υφιστάμενους κινδύνους που αφορούν το χρηματοπιστωτικό σύστημα, πόσο μάλλον τους ακραίους (άρθρο), δημιούργησε τελικά πολύ μεγαλύτερα προβλήματα, από αυτά που υπήρχαν.

Εκτός από όλα όσα έχουμε ήδη αναφέρει το γεγονός ότι, κάθε τράπεζα εξετάσθηκε χωριστά και όχι ως μέρος ενός συνόλου, όπου τυχόν πρόβλημα της μίας θα είχε λογικά συνέπειες για πολλές άλλες (για παράδειγμα, εάν τυχόν χρεοκοπούσε η Εθνική, δεν θα έμενε αλώβητη η Πειραιώς), αποτελεί μία ακόμη λανθασμένη «παραδοχή». Επίσης το ότι, η κάθε τράπεζα εκτίμησε μόνη της το ρίσκο των δανείων ή των άλλων τοποθετήσεων της, χωρίς να ελεγχθεί η «κατηγοριοποίηση» από την ΕΚΤ. More

Έξω από το Ευρώ ο Νότος

Leave a comment

Ελλάδα-ευρώ

Του Γιώργου Δελαστίκ

Σοκαριστική είναι η συνέντευξη στη γαλλική εφημερίδα «Λε Μοντ» του Χανς Βέρνερ Ζιν, του οικονομολόγου με τη μεγαλύτερη επιρροή στη Γερμανία. Πάντα ο δεξιός αυτός επιστήμονας είναι σκληρός στις θέσεις που εκφράζει, αλλά αυτή τη φορά ήταν ανελέητος: «Το ευρώ είναι καταστροφή. Εχει οδηγήσει τον Νότο της Ευρώπης σε ναυάγιο!» δήλωσε απερίφραστα, αφήνοντας άναυδη τη Γαλλίδα δημοσιογράφο που του έπαιρνε τη συνέντευξη. «Πώς να βγούμε από αυτή την παγίδα;» ρώτησε αμήχανα.

Να φύγουν από το ευρώ (!) οι αδύναμες χώρες, έστω προσωρινά, απάντησε ο Ζιν. «Πρέπει να προβλέψουμε άλλο δρόμο, συνδυάζοντας ένα σχέδιο ελάφρυνσης του δημόσιου χρέους και τη δυνατότητα για τις χώρες που βρίσκονται στη χειρότερη κατάσταση να βγουν προσωρινά από την Ευρωζώνη για να αποκαταστήσουν την ανταγωνιστικότητά τους» δήλωσε επί λέξει. «Αυτή η έξοδος θα είναι προσωρινή, κάτι σαν παραμονή σε νοσοκομείο!» πρόσθεσε σαρκαστικά. More

“Τελειώνοντας την δουλειά” στο Ιράκ

Leave a comment

2e1ax_omniatv_entry_08_20140821-164316_1

Του  Rοb Urie

 καλλιτέχνης και πολιτικός οικονομολόγος

(μετάφραση, επιμέλεια Sylvia – omniatv)

Υπάρχει μια αφελής παιδικότητα στην αμερικανική πολιτική ψυχή, που ενάντια σε όσα αποδεικνύει η ιστορία και η λογική, πιστεύει στα παραμύθια ενάντια στην άγρια ​​δυστυχία που δημιουργούν οι ΗΠΑ. Ακριβώς πόσο εύλογο είναι, ότι οι ίδιες βόμβες που χρησιμοποιούνται από το Ισραήλ για τη σφαγή αθώων ανθρώπων στη Γάζα, τώρα χρησιμοποιούνται για να προστατεύσουν δήθεν αθώους ανθρώπους στο Ιράκ; Με βάση την επίσημη λογική δεν θα έπρεπε οι ΗΠΑ να βομβαρδίζουν τις θέσεις του IDF, ώστε να τερματιστεί η σφαγή στη Γάζα;  Και ποιοί είναι αυτοί που απειλούν αθώους  στο Ιράκ; Βάση ενός δίκαιου υπολογισμού, είναι ακριβώς ο ίδιος στρατός που οπλίστηκε και εκπαιδεύτηκε ως «μαχητές της ελευθερίας» από τις ΗΠΑ στα σύνορα του Ιράκ στη Συρία. Η ικανότητα να συμβιβάσουν την εκ νέου «ανθρωπιστική» βομβιστική επίθεση στο Ιράκ, με τη μαζική σφαγή αθώων ανθρώπων στη Γάζα, αποτελεί πραγματικά μια παραλογία που φτάνει σε οριακό σημείο. More

Ουκρανία: Το ΔΝΤ κτυπά δύο φορές

Leave a comment

Του Μωυσή Λίτση

«Λίγες περιοχές στην Ευρώπη δέχθηκαν ένα τόσο σοβαρό κτύπημα από την παγκόσμια οικονομική κρίση όσο η καρδιά της βιομηχανίας στην ανατολική Ουκρανία, έδρα τεράστιων επιχειρήσεων στη βιομηχανία χάλυβα και μετάλλου, όπου οι παραγγελίες έχουν σχεδόν ολοκληρωτικά παγώσει και οι τιμές έχουν καταρρεύσει».

 Έτσι ξεκινούσε το ρεπορτάζ του δημοσιογράφου Ντέϊβιντ Στερν στους Νιού Γιορκ Τάϊμς με τίτλο «Η οικονομική κρίση εξαπλώνεται στην ανατολική Ουκρανία». Το ρεπορτάζ δεν αφορά τις πρόσφατες εξελίξεις. Είναι δημοσιευμένο στις 08/04/2009 και αφορά την «ξεχασμένη» κρίση του 2008, καθώς η Ουκρανία ήταν μία από τις πρώτες χώρες του πρώην ανατολικού μπλοκ και τις λεγόμενες αναδυόμενες οικονομίες, που επλήγη από τη διεθνή χρηματοπιστωτική κρίση που ξέσπασε με την κατάρρευση της Lehman Brothers το 2008. More

Το τέλος της Μεταπολίτευσης; Μια χαρτογράφηση του πεδίου σύγκλισης μεταξύ ακροδεξιάς και φιλελευθερισμού

1 Comment

protagma6-exwfyllo-web_3

Απόσπασμα άρθρου που δημοσιεύτηκε στο 6ο τεύχος του περιοδικού Πρόταγμα που κυκλοφορεί.

Η δαιμονοποίηση της Μεταπολίτευσης

«Ήρθε η ώρα η χώρα να κλείσει τους λογαριασμούς που μένουν ανοιχτοί από το 1974-1975 μέχρι σήμερα. Είτε αυτοί λέγονται ανομία, είτε αυτοί λέγονται καταλήψεις, είτε αυτοί λέγονται μεταναστευτικό, είτε μιλάμε για το άγος της Μαρφίν. Όλα αυτά πρέπει να βρουν το δρόμο τους». (Ν. Δένδιας)

«Υπάρχει ένα κυρίαρχο -αν και αδιαμόρφωτο ακόμη- ρεύμα που ζητάει ακριβώς αυτό: «Λευτεριά από τη μεταπολίτευση».» (Μ. Χρυσοχοΐδης) More

Πλεονάσματα κι ελλείμματα – 5. Ο φούρνος τού Χότζα

Leave a comment

ceb5ceb9cebacf8ccebdceb11601Φαίνεται ότι τα λογής-λογής δημοσιονομικά ισοζύγια μοιάζουν στον καπιταλισμό με τον φούρνο τού Χότζα: αν τα στρίψεις κατάλληλα, μπορούν να δείξουν είτε πλεονάσματα είτε ελλείμματα, των οποίων μάλιστα το μέγεθος ποικίλλει, ανάλογα με την γωνία θέασής τους.

Υποθέτω πως όλοι θυμόμαστε την περίφημη απογραφή, στην οποία προέβη το 2004 ο αλήστου μνήμης Αλογοσκούφης, υπουργός οικονομικών στην πρώτη κυβέρνηση του Καραμανλή Β’ του Μπουχέσα. Λες και ανακάλυψε τις λάσπες, ο φαιδρός υπουργός βάλθηκε να αποκαλύψει -και καλά!- τις λογιστικές λοβιτούρες με τις οποίες ο Σημίτης ο Νάνος κατάφερε -με την αγαστή συνεργασία τού αρχιτραπεζίτη Παπαδήμου- να βάλει την χώρα στην Ευρωζώνη. Ο κοντόμυαλος Αλογοσκούφης δεν μπορούσε να καταλάβει ότι, ξεμπροστιάζοντας τον Σημίτη, ουσιαστικά ξεμπρόστιαζε όλους τους ευρωσυνεταίρους μας, μιας και όλοι τα ίδια κόλπα είχαν κάνει. More

Older Entries