Αρχική

Μεγάλωσε η κερδοφορία των επιχειρήσεων

Σχολιάστε

https://edromos.gr/wp-content/uploads/2019/04/10_%CE%9F%CE%99%CE%9A%CE%9F%CE%9D%CE%9F%CE%9C%CE%99%CE%91.jpg

Του Παύλου Δερμενάκη

Κάποιοι συνεχίζουν να κερδίζουν από την κρίση και τα μνημόνια

Μία από τις βασικές «καραμέλες που πιπιλίζουν» στην περίοδο της κρίσης, μια σειρά πολιτικοί και κονδυλοφόροι του συστήματος, είναι η έκφραση: «να κάνουμε την κρίση ευκαιρία». Στη βάση αυτής της «λογικής» προπαγανδίστηκαν τα ευεργετικά αποτελέσματα που θα απέφεραν τα μνημόνια, που έτσι κι’ αλλιώς κατ’ αυτούς ήταν μονόδρομος. Μετά από οκτώ χρόνια μνημονίων τα αποτελέσματα είναι γνωστά. Το παιγνίδι της κρίσης παίχτηκε με «σημαδεμένη τράπουλα» από το πολιτικό σύστημα και την οικονομική ελίτ. Έτσι η «ευκαιρία» που προπαγάνδιζαν αποδείχθηκε, όπως πάντοτε σε ανάλογες περιπτώσεις, ευκαιρία για τους λίγους της οικονομικής ελίτ, Τα βασικά προβλήματα που επιχείρησαν να «λύσουν» τα μνημόνια επιδεινώθηκαν δραματικά, με κυριότερο το θέμα του δημόσιου χρέους. Η οικονομία έχασε το 25% της παραγωγής, γεγονός που δεν έχει συμβεί ξανά σε παγκόσμιο επίπεδο σε περίοδο ειρήνης. Τα λαϊκά στρώματα φτωχοποιήθηκαν. Έχασαν, συμπεριλαμβανομένης της έκτασης που πήρε η ανεργία και η μερική απασχόληση, το 40% και πλέον των εισοδημάτων του. Η μεσαία τάξη, κύρια οι αυτοαπασχολούμενοι και οι μικρές και πολύ μικρές επιχειρήσεις περιορίστηκαν δραματικά. Σε αυτές τις συνθήκες της τεράστιας αναδιανομής εισοδημάτων κάποιοι αποδεικνύεται στην πορεία ότι κέρδισαν και συνεχίζουν να κερδίζουν πολλά. Είναι οι επιχειρήσεις με τη μορφή των ανωνύμων εταιρειών. Μπορεί τα πρώτα χρόνια να χτυπήθηκαν και αυτές μερικώς από τα μνημόνια μέσα κάτω από την πίεση της απότομης δραματικής πτώσης του ΑΕΠ, όπως στην πορεία οι εξελίξεις ήταν στα μέτρα τους αφού το βάρος της ονομαζόμενης δημοσιονομικής προσαρμογής το σήκωσαν τα λαϊκά και τα μεσαία στρώματα. Περισσότερα

Απόλυτο τέλμα

Σχολιάστε

https://edromos.gr/wp-content/uploads/2017/05/Knowledge-Maps-e1494363243800.jpg

Της Λόλας Σκαλτσά

Πείτε το γκρίνια, πείτε το άλλα λόγια ν’ αγαπιόμαστε αλλά εκείνο που θα ήθελα να θίξω αυτή τη φορά, είναι η μιζέρια που βιώνουμε καθημερινά. Η αποδοχή της «κακής τύχης μας», η αναγωγή σε πολιτικές καταστάσεις του παρελθόντος που μας έχουν φέρει έως εδώ και ποικίλες δικαιολογίες που εφησυχάζουν τη σκέψη μας και έτσι γυρίζουμε από το άλλο πλευρό…

Έχω κουραστεί να ζω σε μια χώρα με ανύπαρκτο κοινωνικό κράτος που αντί να περιθάλπει τους πολίτες τους τιμωρεί με δεκάδες τρόπους: με την ατέλειωτη γραφειοκρατία, με τις κακοτεχνίες παντός είδους, με τους άδικους φόρους, με την ανεπαρκή Παιδεία που εσκεμμένα παραμένει σε χαμηλό επίπεδο, με την κακή διαχείριση του φυσικού πλούτου, με την ανισότητα που καλλιεργεί ανάμεσα σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα, με την καθήλωση της ποιότητας της ζωής μας στο μηδέν. Περισσότερα

Το μεγάλο μας ξεχαρβάλωμα

Σχολιάστε

https://edromos.gr/wp-content/uploads/2019/04/2_%CE%9A%CE%95%CE%9D%CE%A4%CE%A1%CE%99%CE%9A%CE%97-e1554153420963.jpg

του Νίκου Ταυρή

Ένα κράτος στα πρόθυρα της διάλυσης, μια κοινωνία στο όριο της επιβίωσης, μια χώρα κοντά στην ρευστοποίηση

Μόνο σαν αστείο –τόσο τραγικό που γίνεται στο τέλος κωμικό– μπορεί να χαρακτηριστούν η κυβερνητική και συνάμα προεκλογική προπαγάνδα ότι η πολιτική, κοινωνική και οικονομική κατάσταση της χώρας έχει καλυτερεύσει και αν ο ΣΥΡΙΖΑ επανεκλεγεί θα βελτιωθεί και άλλο. Το ίδιο αστείες μπορούν να χαρακτηριστούν και οι αντίστοιχες προεκλογικές εξαγγελίες της αξιωματικής αντιπολίτευσης και των υπόλοιπων πολιτικών κομμάτων.

Είναι κοινό μυστικό –ο κόσμος το έχει βούκινο και εμείς κρυφό καμάρι– ότι η χώρα βιώνει το απόλυτο ξεχαρβάλωμα σε όλα τα επίπεδα. Δεν περνάει ούτε μία μέρα που να μην φαίνεται αυτό, δεν γίνεται ούτε μια συζήτηση –από τα πάνελ της τηλεόρασης μέχρι τα καφενεία– που να μην διαπιστώνεται αυτό μεταξύ των συνομιλούντων. Περισσότερα

Όλοι οι θίασοι επί σκηνής

Σχολιάστε

https://edromos.gr/wp-content/uploads/2019/04/8-9_%CE%A6%CE%A9%CE%A4%CE%9F-e1554157294852.jpg

του Νίκου Ιγγλέση*

Οι ευρωεκλογές και οι δημοτικές-περιφερειακές εκλογές που θα διεξαχθούν στις 26 Μαΐου καθώς και οι εθνικές που θα γίνουν το αργότερο τον προσεχή Οκτώβριο έχουν κινητοποιήσει όλους τους «πολιτικούς θιάσους». Οι «ηθοποιοί», ύστερα από εντατικές πρόβες, έχουν φορέσει τα κοστούμια τους και υπό την αυστηρή καθοδήγηση έμπειρων σκηνοθετών, συχνά αλλοδαπών, υπόσχονται μοναδικές παραστάσεις που έχουν κρυφό στόχο να χειραγωγήσουν –εξαπατήσουν– τους πολίτες.

Όλα τα έργα υποτίθεται ότι έχουν ηθικοπλαστικό χαρακτήρα και αναδεικνύουν τη σύγκρουση του «καλού» με το «κακό». Τώρα ποιο είναι το «καλό» και το ποιο είναι το «κακό» εξαρτάται από την παράσταση που επιλέγει να παρακολουθήσει ο θεατής-πολίτης.

Ο πρώτος μεγάλος «θίασος» δίνει ήδη παραστάσεις με το έργο: «Προοδευτικό-δημοκρατικό μέτωπο εναντίον νεοφιλελεύθερης ακροδεξιάς». Σύμφωνα με το επιμελημένο σενάριο «προοδευτικοί» είναι: Περισσότερα

(My) Market(ing) συλλογής οδηγιών

Σχολιάστε

Του Δημήτρη Κούλαλη

«Όμως, πέραν των νεοφιλελεύθερων ονειρώξεων του “μητσοτακισμού”, τα όσα εξιστορούμε αποτελούν μια πραγματικότητα. Μια πραγματικότητα που θέλει τις μεγάλες αλυσίδες των σούπερ μάρκετ να επιβάλλουν με φωτιά και σίδηρο τους ρυθμούς τους στους προμηθευτές τους, οι οποίοι με τη σειρά τους- άλλο που δεν ήθελαν- προχωρούν σε κατάφωρες μορφές εκμετάλλευσης του εργατικού δυναμικού τους’»

«Η διευθύντρια των “My Market” – αυτή που ζητούσε από τους εργαζόμενους των 300 ευρώ να χαμογελάνε γιατί πληρώνονται – απολύθηκε. Περισσότερα

Η τραπεζική για αρχαρίους (υστερόγραφο)

1 σχόλιο

Για ευνόητους λόγους, τις τελευταίες δέκα ημέρες δεν είχα διάθεση να παρακολουθήσω την καθημερινή ειδησεογραφία. Έτσι, μόλις χτες και ενώ είχα ήδη δημοσιεύσει το προηγούμενο κείμενο, έπεσε στην αντίληψή μου η περίπτωση Πάσχα. Σχεδόν δεν πίστευα στα μάτια μου ότι βγήκε στην δημοσιότητα ένα πραγματικό γεγονός που πιστοποιούσε την ακρίβεια του «υποθετικού» σεναρίου που είχα αναπτύξει λίγη ώρα πριν. Για όσους δεν έχουν γνώση του θέματος ή δεν κατάλαβαν τι ακριβώς συμβαίνει, επιτρέψτε μου να κάνω μια σύντομη παρουσίαση.

Στις 28/6/2007, η Γενική Συνέλευση της Εθνικής Τράπεζας ενέκρινε την έκδοση 12.000.000 μετοχών με δικαίωμα προαίρεσης (stock option). Σύμφωνα με την απόφαση, «ως δικαιούχοι προβλέπονται τα εκτελεστικά μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου, τα διευθυντικά στελέχη, οι εργαζόμενοι στην Τράπεζα και τα αντίστοιχα πρόσωπα των συνδεδεμένων με αυτή εταιρειών». Η τιμή διάθεσης αυτών των μετοχών θα οριζόταν κάθε φορά από το Δ.Σ. της τράπεζας και θα κυμαινόταν από τουλάχιστον τα 5 ευρώ (ονομαστική τιμή εκείνης της εποχής) μέχρι το 85% της μέσης χρηματιστηριακής τιμής τού δεκαμήνου 01/01-31/10 της χρονιάς διάθεσης. Περισσότερα

Η τραπεζική για αρχαρίους (4)

Σχολιάστε

Η θλίψη των τελευταίων ημερών μάς υποχρέωσε σε ένα διάλειμμα αλλά η ζωή συνεχίζεται και πρέπει να ξαναβρούμε τους ρυθμούς μας. Άλλωστε, έχουμε μια τράπεζα να στήσουμε στα πόδια της και δεν επιτρέπεται να αφήσουμε την δουλειά μας στην μέση. Συνεπώς, ρίξτε μια ματιά στα προηγούμενα κι ελάτε να προχωρήσουμε λίγο παραπέρα από το σημείο όπου είχαμε σταματήσει.

Λέγαμε, λοιπόν, ότι οι περιορισμοί που επιβάλλει η «Συνθήκη της Βασιλείας», μας επιτρέπουν να χορηγήσουμε δάνεια ύψους μόλις 70-κάτι εκατομμυρίων, αντί των πεντακοσίων εκατομμυρίων που -θεωρητικά- έχουμε δικαίωμα. Όμως, είναι άλλο να τοκίζεις 500 καί άλλο 70. Με 4% επιτόκιο, από τα 500 βγάζεις κέρδη 20 και από τα 70 βγάζεις 2,8 μόνο. Κι αν αρχίσεις να αφαιρείς έξοδα, τόκους που πρέπει να πληρώσεις στους καταθέτες σου και προβλέψεις για επισφάλειες, μπορεί από τα 20 να μένει κάτι καλό αλλά από τα 2,8 μένουν πενταροδεκάρες. Δυστυχώς, όμως, η πραγματικότητα είναι σκληρή: αν θέλουμε να σπρώξουμε μισό δισ. δάνεια στην αγορά, πρέπει τα κεφάλαιά μας να φτάσουν το 7% αυτού του ποσού, δηλαδή τα 35 εκατομμύρια. Ήτοι, πρέπει να βρούμε μια τριαντάρα ακόμη. Περισσότερα

Του προδότη

Σχολιάστε

Του προδότη  - Media

Τα Πρασσεινάλογα του Στάθη

Τον φώναζαν ο «Kαλημέρας».

Ζούσε στα Μανιάτικα, κοντά στην Αγία Σοφία.

Στην Κατοχή.

Κάθε πρωί έβγαινε βόλτα στη γειτονιά. Με το χαμόγελο και την καλημέρα στο στόμα. Εξ ου και ο «Καλημέρας». Περισσότερα

Homo Emetus

Σχολιάστε

Του Διονύση Μαλαπέτσα

Σκεφτήκατε ποτέ τι αισθήματα σας προκαλεί αυτός ο θαυμαστός καινούριος κόσμος; Όχι εκείνα τα αισθήματα που σας υποβάλλουν τα αστικά προπαγανδιστικά παπαγαλάκια, μα τα δικά σας αυθόρμητα αισθήματα. Ξεχάστε τα αφηγήματα περί εξέλιξης της τεχνολογίας, περί προηγμένου πολιτισμού, περί προόδου και λοιπών παραμυθιών της οκάς. Σας θυμίζει μήπως  ο κόσμος μας αυτά που περιέγραφε ο Άλντους Χάξλεϋ στο ομότιτλο έργο του; Σας θυμίζει μήπως αυτά που προέβλεψαν ο Καρλ Μαρξ πριν 160 χρόνια ή ο Νικολάι Ουλιάνοφ πριν 100 χρόνια; Αναρωτιέστε και εσείς ‘‘πως έγινε με τούτο τον αιώνα και γύρισε καπάκι η ζωή, πως το ΄φεραν η μοίρα και τα χρόνια να μην ακούσουμε έναν ποιητή’’;

Ανοίξτε τα νοητικά σας παραθυρόφυλλα και ατενίστε νοερά για λίγο αυτή την πολύπαθη γαλαζοπράσινη σφαίρα που φιλοξενεί αδιαμαρτύρητα εδώ και 2,5 εκατομμύρια χρόνια, ως άλλος βαριόμοιρος ισοβίτης, το περίφημο γένος homo, την εξέλιξη των ανθρωπίδων στο ανθρώπινο είδος, από το homo habilis και το homo erectus μέχρι σήμερα και το homo emetus. Πείτε μου τώρα, τι βλέπετε; Δεν είναι ένας σιχαμερός πλανήτης γεμάτος οξυμωρία εριστικές αντιθέσεις και αντιφάσεις; Περισσότερα

Η Ελλάδα δεμένη «χειροπόδαρα» στο μεταμνημονιακό καθεστώς

Σχολιάστε

https://www.e-dromos.gr/wp-content/uploads/2019/03/21_%CE%A6%CE%A9%CE%A4%CE%9F-e1553033396351.jpg

του Παύλου Δερμενάκη

Η κυβέρνηση για να δικαιολογήσει τη μνημονιακή της μετάλλαξη προσπαθεί με κάθε τρόπο να μας πείσει ότι από τα μέσα Αυγούστου, που έληξε τυπικά το 3ο μνημόνιο, είμαστε εκτός μνημονίων. Αυτή βέβαια η ειδυλλιακή εικόνα δεν έχει καμία απολύτως σχέση με την πραγματικότητα.

Ο εκβιασμός της «δόσης» του 1 δισ. ευρώ

Οι εκθέσεις της Κομισιόν, από τη μια δίνουν συγχαρητήρια στη δουλικότητα της κυβέρνησης και από την άλλη επισημαίνουν τα, κατά τη γνώμη τους, προβλήματα της οικονομίας και απαιτούν την εφαρμογή νέων «προαπαιτούμενων» (βλέπε «“Μαύρα μαντάτα” οι εκθέσεις της Κομισιόν, Δρόμος, φύλλο 444). Και ακολουθεί το Eurogroup που αποφασίζει, με βάση την υλοποίηση ή μη των προαπαιτούμενων, την απελευθέρωση της «δόσης» που δεν είναι πλέον χρήματα των δανειστών αλλά μέρος από τα μέτρα ελάφρυνσης του δημοσίου χρέους που αποφασίστηκαν το 2018. Περισσότερα

Ένας αποδιοπομπαίος τράγος

Σχολιάστε

https://www.e-dromos.gr/wp-content/uploads/2019/03/tragos.jpg

Του Αποστόλη Αποστολόπουλου

Όταν η κυβέρνηση Σαμαρά-Βενιζέλου έπνεε τα λοίσθια είχαν ήδη βαλτώσει όλα τα άλλα, κλεπτοκρατικά και διεφθαρμένα, παραδοσιακά αποθέματα εναλλακτικών λύσεων. Αναδύθηκε ο ΣΥΡΙΖΑ ως φυσιολογική αλλά και μοναδική λύση διαδοχής. Ο διεθνής παράγων (ευφημισμός για τις ΗΠΑ) είχε ήδη πάρει τις απαραίτητες καθησυχαστικές διαβεβαιώσεις και από τον ίδιο τον (μελλοντικό τότε) πρωθυπουργό κ. Τσίπρα. Στην Ουάσιγκτον κοιμόντουσαν ήσυχοι και επομένως στην Αθήνα ήταν ελεύθεροι να παίζουν ο καθένας το παιχνιδάκι του. Οι πιο εντυπωσιακοί ήταν αυτοί που μιλούσαν τότε και συνεχίζουν τώρα να μιλούν για κομμουνιστές (!) που ήρθαν να αλώσουν τα ιερά και τα όσια της πατρίδας. Λες και οι άλλοι έχυναν το αίμα τους. Με τέτοια μυαλά βασιλεύει σήμερα ο «κανένας».

Οι «κομμουνιστές» της παλαιάς εποχής, ήθελαν, λέει, για χάρη της Σοβιετικής Ρωσίας και ιδεολογίας, να πουλήσουν κομμάτι της χώρας, το μακεδονικό. Για χάρη ποιανού πραγματοποίησε ο ΣΥΡΙΖΑ αυτό που δεν μπόρεσαν να κάνουν οι τότε κομμουνιστές; Και επομένως τι είναι πολιτικά ο ίδιος; Περισσότερα

Σίτι και Βρυξέλλες πανηγυρίζουν

Σχολιάστε

https://www.e-dromos.gr/wp-content/uploads/2019/03/16_17_Brexit-min.jpg

Του Ερρίκου Φινάλη

Αναβολή του Brexit, δούρειος ίππος της ευρωκρατίας ο Κόρμπιν

Κοντεύουν τρία χρόνια από τότε που οι Βρετανοί πολίτες υπερψήφισαν την πρόταση  για έξοδο της Βρετανίας από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Το Brexit συγκέντρωσε τον μεγαλύτερο αριθμό ψήφων που έχει πάρει ποτέ οποιαδήποτε πρόταση ή κόμμα στην ιστορία της Βρετανίας: 17.410.742 πολίτες ψήφισαν υπέρ του. Όμως, αντί για Brexit, αυτό που ακολούθησε ήταν μια διαρκής υπονόμευση της δημοκρατικά ειλημμένης απόφασης της πλειοψηφίας. Παρατείνοντας επ’ άπειρον τις διαπραγματεύσεις με την Ε.Ε., η κυβέρνηση της Τερέζα Μέι (που δεν ήταν οπαδός του Brexit) έδωσε την ευκαιρία στην ευρωκρατία να ανασυνταχθεί μετά το πρώτο σοκ. Και επέτρεψε στους υποστηρικτές της ευρωκρατίας (περιλαμβανομένων ισχυρών παραγόντων όπως το Σίτι του Λονδίνου και τα μεγάλα ΜΜΕ) να κλιμακώσουν μια πρωτοφανή εκφοβιστική προπαγάνδα. Σύμφωνα με όλους αυτούς, τυχόν εφαρμογή της απόφασης του δημοψηφίσματος θα επέφερε σεισμούς, λιμούς και καταποντισμούς . Περισσότερα

Από τους «χαλασοχώρηδες» στους «καπετανένας»;

Σχολιάστε

https://www.e-dromos.gr/wp-content/uploads/2018/01/5_%CE%9F%CE%9B%CE%9F%CE%A3%CE%95%CE%9B%CE%99%CE%94%CE%9F.jpg

του Νίκου Σταθόπουλου*

Είναι εποχή παρακμής δηλαδή οι πραγματικές αντιθέσεις «αγνοούνται» μέσα σε ένα ναυάγιο βαθιάς σύγχυσης (ιδεών, αξιών, προσανατολισμού) και οι αναγεννητικές δυνάμεις τελούν σε έλλειψη αυτογνωσίας και αμηχανία (αυτό)καθορισμού. Μια κρίσιμη ορίζουσα (αιτία και συνάμα ανακαθοριστής) της παρούσας συνείδησης είναι η αποστροφή για την κυρίαρχη πολιτική τάξη. Η «κρίση της αντιπροσώπευσης» υποσημαίνει μια ενδότατη επιφύλαξη έναντι καθαυτής της αντιπροσώπευσης.

Ο παραδοσιακός μας «χαλασοχωριτισμός», αναπαλαιωμένος από την οργανική αποικιοποίηση, εντείνει την απαξία του με όρους εκποιητικού γραικυλισμού και απεμπόλησης κάθε ηθικού προσδιορισμού. Η ακυρωμένη εθνική και λαϊκή κυριαρχία, συνεπάγεται, μοιραία, τη νομιμοποίηση του τυχοδιωκτισμού, την ηγεμονία της πολιτικής κουλτούρας του «φον Δημητράκη». Περισσότερα

Ανεγκέφαλη δημοκρατία

Σχολιάστε

https://www.e-dromos.gr/wp-content/uploads/2019/02/art22.jpg

του Ηλία Φιλιππίδη*

Σε ένα διάλειμμα της Συνόδου των χωρών του Ευρωπαϊκού Νότου στην Λευκωσία (29-30/1/2019) ο πρωθυπουργός μας συζητεί με τον Γάλλο πρόεδρο Εμ. Μακρόν, τον Κύπριο πρόεδρο Ν. Αναστασιάδη και τον Μαλτέζο ΥΠΕΞ.

Η στιχομυθία που ακολούθησε:

Μακρόν προς Αλέξη : Ψηφίσθηκε η Συμφωνία (των Πρεσπών).
Αλέξης: Ήταν δύσκολα. Υπήρξαν διαδηλώσεις στους δρόμους ακροδεξιών και λαϊκιστών κατά της Συμφωνίας.
Μακρόν: Πόσοι συμμετείχαν;
Αλέξης: Ε, ε, ε… στις τελευταίες διαδηλώσεις ήταν περίπου εβδομήντα χιλιάδες.
Μακρόν: (Προφανώς δεν κατάλαβε τα αγγλικά του Αλέξη): Δεκαεπτά χιλιάδες;
Αλέξης: Όχι δεκαεπτά, εβδομήντα χιλιάδες (seven, zero). Πάντως δεν ήταν τόσο ογκώδεις.
Μακρόν : Η πλειοψηφία ( του λαού) ήταν υπέρ;
Αλέξης: Ναι, νομίζω. Η πλειοψηφία των ανθρώπων που μπορούν να σκέπτονται (χαμογελάει) και να ασκούν κριτική με το μυαλό τους. (Φέρνει το δάκτυλο στον κρόταφο του, για να δείξει που είναι ο εγκέφαλος)!
Μετά πλησιάζει τον Τσίπρα ο πρωθυπουργός της Μάλτας Τζόζεφ Μουσκάτ.
Μουσκάτ: Χάι, φαινόταν (η Συμφωνία και η ψήφιση της) δύσκολο πράγμα από έξω.
Αλέξης: Ναι, που να φαντασθείς από μέσα. Για αυτό ήταν σημαντικό.
Μουσκάτ: Εξασφαλίσατε μία θέση στην ιστορία! Περισσότερα

Ιδιωτικά πανεπιστήμια: μια γενική αξιολόγηση

Σχολιάστε

Ας κάνουμε σήμερα μια προσπάθεια να προσεγγίσουμε το θέμα που εξετάζουμε, από μια άλλη οπτική γωνιά. Όλοι θέλουμε «καλά πανεπιστήμια», καμμιά αντίρρηση. Όμως, πώς καταφέρνει ένα πανεπιστήμιο να γίνει καλό; Τί έκανε, ας πούμε, το Χάρβαρντ κι απέκτησε τέτοια φήμη; Η απάντηση είναι απλή και μπορεί να δοθεί με ελάχιστες λέξεις: είχε λεφτά και τα διέθεσε σωστά. Αναλυτικώτερα:

Κατ’ αρχάς, πρόσφερε υψηλές αμοιβές για να εξασφαλίσει την συνεργασία διακεκριμμένων καθηγητών και μεγάλου κύρους επιστημόνων. Η ύπαρξη τέτοιας ποιότητας εκπαιδευτικού προσωπικού έγινε πόλος έλξης πλήθους φοιτητών. Έτσι, το πανεπιστήμιο απέκτησε την δυνατότητα να επιλέγει από τον σωρό τους καλύτερους. Καθώς οι υψηλών προσόντων φοιτητές αξιοποιούσαν τα χαρίσματά τους, πάντα σε συνεργασία με τους άξιους εκπαιδευτικούς τους, παρήγαγαν αξιόλογο επιστημονικό έργο. Φυσικά, καθώς το έργο αυτό γινόταν ευρύτερα γνωστό, η φήμη τού πανεπιστημίου διογκωνόταν και μαζί της διογκώνονταν τόσο οι δωρεές και οι συνδρομές προς το ταμείο του όσο και η δίψα των υποψηφίων φοιτητών να σπουδάσουν σ’ αυτό. Το πανεπιστήμιο φρόντιζε να βελτιώνεται διαθέτοντας σωστά τα διαθέσιμά του και ο κύκλος επαναλαμβανόταν, ωθώντας την φήμη του ακόμη παραπέρα. Περισσότερα

Έρπων φασισμός

Σχολιάστε

https://www.e-dromos.gr/wp-content/uploads/2017/04/fake1.png

Πόσοι ενδιαφέρονται πραγματικά για τα Κίτρινα Γιλέκα ή για τον Κωστόπουλο και τις κλωτσιές που έφαγε; Αν όντως ενδιαφερόντουσαν θα έπρεπε να καεί η Αθήνα όπως έγινε με τον Γρηγορόπουλο. Είναι η ίδια σφαγή· τότε έγινε σε ένα παιδάκι, και τώρα έγινε σ’ έναν άνθρωπο. Εμένα δεν με ενδιαφέρει αν αυτός είναι ντραγκ κουίν ή Στηβ ΜακΚουίν. Εμένα μ’ ενδιαφέρει το γιατί δεν κάηκε η Αθήνα ή γιατί κανείς δεν έπεσε πάνω τους μετά τη δεύτερη κλωτσιά.

Πια ο αντίκτυπος σε σχέση με το γεγονός δεν έχει καμία πυκνότητα. Υπάρχει ένας έρπων φασισμός σε όλες τις διαδικασίες ακόμη και στους εναλλακτικούς κι αυτό θα το καταλάβει κανείς στις διαπροσωπικές σχέσεις και όχι όταν μιλάμε για τα Κίτρινα Γιλέκα. Η απόσταση έχει σημασία. Όταν είσαι μακριά παίρνεις εύκολα θέση, από κοντά όλοι δυσκολεύονται. Περισσότερα

Η σήψη της μεταδημοκρατίας

Σχολιάστε

https://www.e-dromos.gr/wp-content/uploads/2019/01/art89.jpg

Του Γιάννη Δουλφή

Η Νεωτερική Δύση: Από τον κοινοβουλευτισμό στη νεοφιλελεύθερη αναίρεσή του

Ο κομματικός κοινοβουλευτισμός –που είναι η ενσάρκωση του ιδεότυπου της «δημοκρατίας» του νεωτερικού κόσμου– ουδέποτε υπήρξε αυθεντική εκπροσώπηση της λαϊκής βούλησης αλλά μέσω του δικαιώματος της ψήφου ήταν η επιλογή των κυβερνώντων και των νομοθετών, που αντικατέστησαν ή συμπλήρωσαν τον μονάρχη. Έλκει την καταγωγή της από το ρωμαϊκό πολίτευμα της Res publica και ουδεμία έχει σχέση με τη δημοκρατία, όπως πρωτοεμφανίστηκε στην Αρχαία Αθήνα.

Η ρουσσωϊκή (1) γενική βούληση δεν μπορεί να υποστηριχθεί ότι εκφράζεται από τον κοινοβουλευτισμό, ιδιαίτερα όταν γίνεται εμφανές ότι οι αποφάσεις της πολιτικής εξουσίας βρίσκονται σε κατάφωρη αντίθεση με τις εκδηλώσεις και τις διαθέσεις του κοινωνικού σώματος, όπως ανιχνεύονται πέραν του κοινοβουλίου, και της εκτελεστικής εξουσίας που νομιμοποιείται από την πλειοψηφία του και διαμορφώθηκε σε μια μόνο δεδομένη στιγμή, κάτω από πολύ συγκεκριμένες συνθήκες, που δεν μπορούν να χαρακτηρισθούν εκδηλώσεις ελεύθερης βούλησης. Περισσότερα

Νέα εποχή με τον ΣΥΡΙΖΑ

Σχολιάστε

https://www.e-dromos.gr/wp-content/uploads/2019/01/for-sale.jpg

Του Αποστόλη Αποστολόπουλου

Ο ΣΥΡΙΖΑ ανοίγει νέα εποχή για τη χώρα, για την ακρίβεια αυτό θέλει. Όχι επειδή διέλυσε τη «Μακεδονική» διαδήλωση. Αυτά τα κάνει και ο Μακρόν. Εδώ κατάλαβαν πως θα ήταν ηλίθιο να αποκαλέσουν φασίστες, όπως τις προηγούμενες φορές, όλους αυτούς τους συγκεντρωμένους ψηφοφόρους, παραμονές εκλογών. Αντί γι’ αυτό είπαν ότι, αορίστως, οι ακροδεξιοί, απέφυγαν να πουν οι Χρυσαυγίτες, ως κουκουλοφόροι εξοπλισμένοι με δακρυγόνα, βγαίνοντας από τη Βουλή, διέλυσαν την τεράστια συγκέντρωση. Το ψεύδος δεν φοβάται το γελοίο.

Ο ΣΥΡΙΖΑ ήταν το κομμάτι της Αριστεράς (ΚΚΕ εσωτ.) που πάντα ήθελε να γίνει σαρξ εκ της σαρκός της «Ευρώπης», όχι απλώς να ενταχθεί στην Ε.Ε. Το έκανε σε βάρος της χώρας, ευτελίζοντας αξίες και θεσμούς. Η ηγεσία του παραμερίζει τις λαϊκές αντιδράσεις σαν οδοστρωτήρας. Είναι η πρώτη φορά που Έλληνας πρωθυπουργός δεν είναι απλώς ένα «υπάκουο σκυλάκι» των ξένων, αλλά έχει ενσωματώσει τον τρόπο του σκέπτεσθαι του ευρωιερατείου. Δεν εκτελεί απλώς εντολές, βαρυγκωμώντας. Τις συμμερίζεται. Χαρακτηριστικό των ευρωπαϊκών κυβερνητικών ελίτ είναι η άμεση, απροκάλυπτη αντιπαράθεσή τους με τη θέληση της πλειοψηφίας για κρίσιμα θέματα(π.χ. το ευρωπαϊκό Σύνταγμα ή το ελληνικό δημοψήφισμα) και η συκοφάντηση των λαϊκών αντιδράσεων. Περισσότερα

Τέσσερα χρόνια διακυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ: Δεν απέτυχε, πέτυχε… μνημονιακά

Σχολιάστε

Του Γιάννη Ελαφρού

Τέσσερα χρόνια μετά την εκλογή του ΣΥΡΙΖΑ και καθώς κάποιοι μιλούν για επιστροφή στο «αριστερό πρόγραμμα», θυμίζουμε πως επιλογή της πρώτης κυβέρνησης Α. Τσίπρα ήταν από την αρχή να τα βρει με το κεφάλαιο και την ΕΕ. Σταθμός η 20η Φεβρουαρίου 2015, που σηματοδότησε την πορεία προς το 3ο μνημόνιο

Δεν ήταν (ούτε είναι) μονόδρομος η υποταγή

Τέσσερα χρόνια συμπληρώνονται από την εκλογική νίκη του ΣΥΡΙΖΑ στις 25 Ιανουαρίου 2015, με 2.245.978 ψήφους (36,34%) και 149 βουλευτές. Πολλοί, ακόμα και μέσα στην Αριστερά (προφανώς δεν περιλαμβάνουμε τον ΣΥΡΙΖΑ), εμφανίζουν πως ο ΣΥΡΙΖΑ «στην αρχή προσπάθησε αλλά δεν τα κατάφερε» ή πως «ο λαός δεν άντεχε τη ρήξη» (το 61,2% «Όχι» στο δημοψήφισμα δείχνει πως υπήρχαν δυνατότητες). Οι κυβερνητικοί ισχυρίζονται πλέον «πως ό,τι γίνει θα είναι εντός της ΕΕ και του συστήματος», ενώ κάποιοι διασπείρουν νέες αυταπάτες πως μετά το (βελούδινο) διαζύγιο με τους ΑΝΕΛ και την «έξοδο» από τα μνημόνια, ο ΣΥΡΙΖΑ θα επιστρέψει στο αριστερό του πρόγραμμα! Περισσότερα

Δημοκρατία, τεχνολογική επανάσταση και ιμπεριαλισμός

Σχολιάστε

1984

Του Γ. Παυλόπουλου

Φέτος το συνέδριο του Νταβός, που συγκεντρώνει την διεθνή πολιτική και οικονομική ελίτ, μπορεί να είχε σαν πρώτο θέμα το Περιβάλλον, όμως την παράσταση έκλεψε ένα άλλο ζήτημα. Η επίθεση που εξαπέλυσε ο γνωστός δισεκατομμυριούχος Σόρος ενάντια στην Κίνα, με πρόφαση τον κίνδυνο για τις ελευθερίες.

Όπως δήλωσε χαρακτηριστικά: «Ο Σι Τζινπίνγκ είναι ο πιο επικίνδυνος εχθρός όσων πιστεύουν στις ελεύθερες κοινωνίες» γιατί η Κίνα είναι το πλουσιότερο, το ισχυρότερο και το πιο ανεπτυγμένο κρατος ως προς την τεχνητή νοημοσύνη την οποία χρησιμοποιεί για έλεγχο των πολιτών της. Συνέχισε δε, κάνοντας έκκληση για την δημιουργία άξονα της Δύσης ενάντια στην Κίνα και την Ρωσία.

Όπως χαρακτηριστικά ανέφερε η Washington Post: Φέτος στο Νταβός η επίθεση στην «παγκοσμιοποίηση» δεν έγινε από τον Τραμπ αλλά από έναν επιφανή αντίπαλο του και υποστηρικτή των Δημοκρατικών, τον Σόρος. Περισσότερα

Πολιτικό σύστημα – κουρελού

Σχολιάστε

https://www.e-dromos.gr/wp-content/uploads/2019/01/kourelou.jpg

Του Νίκου Ταυρή

Πώς επηρεάζουν τα κόμματα οι πρόσφατες εξελίξεις

Πολλοί μίλησαν δικαιολογημένα για «κυβέρνηση-κουρελού». Ο χαρακτηρισμός ισχύει. Η κυβέρνηση έχασε τη δεδηλωμένη, αλλά αντί για προσφυγή σε εκλογές, βρίσκει 6 δανεικούς, μιας χρήσης βουλευτές και συνεχίζει τον βίο της. Κυβέρνηση μειοψηφίας στη Βουλή και ακόμα πιο μειοψηφική στην κοινωνία.

Όμως, η αρρώστια του πολιτικού συστήματος και η διαρκής του έκπτωση την τελευταία δεκαετία, είναι τέτοια που θυμίζει άλλες εποχές. Στο μυαλό, έρχονται καταστάσεις από τις αρχές της δεκαετίας του .50 ή από μέρες 1965, λίγο πριν τη χούντα. Περισσότερα

Θεσμοί ή δεσμοί;

Σχολιάστε

https://www.e-dromos.gr/wp-content/uploads/2019/01/art.jpg

Του Αντώνη Ανδρουλιδάκη

Να αποθεσμοποιήσουμε τον τ(ρ)όπο μας!

«Βαρέθηκα τα ίδια και τα ίδια, τα δάκρυα να κάνω μπιχλιμπίδια, τα λόγια μοναχά μας απομείναν κι οι θεωρίες, στην πράξη μας χαλάνε οι θεσμοί»

Και ενώ όλοι ψηλαφούμε, απτά, στην καθημερινότητα μας την ποικιλόμορφη κατάρρευση του «παντός», και ενώ όλοι σέρνουμε πίσω μας τα βαριά επώδυνα μαρτυρίκια του παρανοειδούς τρόπου με τον οποίο σχετιζόμαστε με τον Άλλο, και ενώ οι γιγάντιες ρουφήχτρες της ενσυναίθησης και της εμπιστοσύνης έχουν κατσικωθεί για τα καλά στον κοινωνικό μας σβέρκο –τρώγοντας το μεδούλι του κοινού μας «είναι»–, μένει κανείς έκπληκτος μπροστά στην ισχύ που διατηρούν –στο συλλογικό μας φαντασιακό– θεσμικοί μηχανισμοί όπως, οι ένοπλες δυνάμεις, η δικαιοσύνη, η εκκλησία, οι μπάτσοι, η προεδρία της δημοκρατίας ή ο πρωθυπουργός. Αυτοί, δηλαδή, που είναι πραγματικά υπεύθυνοι για το κοινωνικό αδιανόητο του τόπου μας. Σε ερώτηση έρευνας «πόσο εμπιστεύεστε τους παραπάνω θεσμούς;», η «οικογένεια» κατέχει τα πρωτεία, με το 99,9% να την εμπιστεύεται αρκετά έως πολύ. Οι «ένοπλες δυνάμεις» απολαμβάνουν την εμπιστοσύνη του 85% του δείγματος. Η «αστυνομία» του 71%. Η «δικαιοσύνη» του 67%. Η «εκκλησία» του 58%. Η «προεδρία της δημοκρατίας» και ο «πρωθυπουργός» του 55%! Περισσότερα

Οι προοπτικές της Ελληνικής Οικονομίας για το 2019

Σχολιάστε

https://www.e-dromos.gr/wp-content/uploads/2019/01/oikonomia-varka.jpeg

του Παύλου Δερμενάκη

«Η Ελλάδα του 2019 είναι μία άλλη χώρα» σε σχέση με την περίοδο 2010-2014 ισχυρίστηκε στις 15/1/2019 ο πρωθυπουργός κ. Τσίπρας κατά τη συζήτηση στη Βουλή για την ψήφο εμπιστοσύνης. Όμως, για μια ακόμα φορά, τόσο αυτός όσο και οι επιτελείς του, απέφυγαν να δώσουν αποδεικτικά στοιχεία για την γενική και αόριστη προπαγάνδα τους. Ακόμα όμως κι όταν δίνουν κάποια νούμερα είναι επιλεκτικά και δεν αποτυπώνουν την οικτρή κατάσταση στην οποία έχουν φέρει, τόσο οι ίδιοι όσο και οι προηγούμενες μνημονιακές κυβερνήσεις, την οικονομία και τον λαό. Περισσότερα

Υπάρχουν Ευρωεκλογές για την αριστερά;

Σχολιάστε

Υπάρχουν Ευρωεκλογές για την αριστερά; Του Σπύρου Αλεξίου

Του Σπύρου Αλεξίου

Τον Μάη του 2019 διεξάγονται ευρωεκλογές! Αναγκαστικά ξεκινάμε με αυτό καθώς πολλοί μπορεί και να μην το γνωρίζουν και άλλοι να το έχουν ξεχάσει. Ευρωεκλογές που έχουν ιδιαίτερη σημασία ειδικά για την Ελλάδα και ειδικά για την αριστερά. Λογική είναι λοιπόν η απορία για τη σιωπή που επικρατεί γύρω από αυτές, ειδικά στην Ελλάδα και ειδικά στην αριστερά.

Μα είναι σημαντικές οι ευρωεκλογές;

Φυσικά και είναι, για πολλούς λόγους. Έχουν την αυταξία τους, ήταν και είναι μια πολύ σημαντική πολιτική μάχη. Ειδικά για την αριστερά το ζήτημα της ΕΕ είναι κομβικό, όλες οι δυνάμεις της θεωρούν πως η σχέση με την ΕΕ είναι καθοριστική για την πορεία της χώρας και κλειδί για κάθε μετασχηματισμό. Κατά συνέπεια η δυνατότητα συζήτησης και καταγραφής διαθέσεων ήταν πάντα κρίσιμη. Περισσότερα

Ψευδεπίγραφοι ήρθαν, ψευδεπίγραφοι φεύγουν

Σχολιάστε

https://www.e-dromos.gr/wp-content/uploads/2019/01/6_%CE%91%CE%A0%CE%9F%CE%A3%CE%A4%CE%9F%CE%9B%CE%9F%CE%A0%CE%9F%CE%A5%CE%9B%CE%9F%CE%A31.jpg

Του Αποστόλη Αποστολόπουλου

Στην πολιτική, ιδίως στις μέρες μας, είναι σύνηθες να αγνοούνται αρχές και ηθικές αξίες εν ονόματι μιας υποτιθέμενης αποτελεσματικότητας. Στην πολιτική προέχει το αποτέλεσμα και ο κόσμος δικαιώνει την επιλογή αν υπάρχει θετική κατάληξη. Αλλά αν έπρεπε να αναζητήσουμε πρότυπο κυνισμού, πρότυπο αδιαφορίας για πολιτικές και ηθικές αξίες, τότε η συμμαχία του ΣΥΡΙΖΑ με τους ΑΝ.ΕΛ., θα ήταν υπόδειγμα. Αλλά θα κάναμε λάθος. Η ρίζα του κακού δεν βρίσκεται στο πολιτικά «ανήθικο» της σύμπραξης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝ.ΕΛ. επειδή ποδοπατούν τις ιδεολογίες τους χάριν της εξουσίας. Ούτε στο αντίστροφο, ότι ψευδώς υποστηρίζουν ο ΣΥΡΙΖΑ ότι είναι αριστερός και οι ΑΝ.ΕΛ. ότι είναι Δεξιοί, αλλά στην πράξη η ιδεολογία (τους) είναι προς έκπτωση και πώληση. Αυτά είναι αλήθεια. Αλλά από τότε που έπεσε η ΕΣΣΔ και διαλύθηκαν τα κομμουνιστικά κόμματα, η ιδεολογία ξέπεσε στα αζήτητα. Στο τέλος-τέλος οι άνθρωποι διαχωρίστηκαν σε «δημοκρατικούς» και «ολιγαρχικούς» πολύ πριν να γεννηθεί ο Μαρξ ή ο Γκράμσι. Άλλωστε, όταν ανακοινώθηκε η σύμπραξη ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝ.ΕΛ. κάποιοι «αριστεροί» του Τσίπρα διαμαρτυρήθηκαν αλλά γρήγορα λογικεύτηκαν και σώπασαν. Το άρωμα της εξουσίας σκέπασε τη μυρουδιά του Καμμένου. Ξέρουμε από την εποχή του Ρωμαίου αυτοκράτορα Βεσπασιανού ότι το χρήμα δεν μυρίζει, ούτε η εξουσία που το φέρνει. Περισσότερα

Older Entries