Αρχική

Ο νούμερο ένα εχθρός της Ελλάδας

Σχολιάστε

Του Βασίλη Βιλιάρδου

Η πρωσική πλευρά της γερμανικής κυβέρνησης, με εκτελεστή τον κ. Σόιμπλε, φοβάται τρία πράγματα όσον αφορά την Ελλάδα, εάν τυχόν αποκτήσει έναν ικανό, εθνικά υπερήφανο, αξιοπρεπή και θαρραλέο ηγέτη: (α) την ελεγχόμενη στάση πληρωμών εντός της Ευρωζώνης με δική της πρωτοβουλία, (β) την εκούσια έξοδο της από τη νομισματική ένωση μετά από νομικές διαδικασίες και συντεταγμένες διαπραγματεύσεις δύο ετών, καθώς επίσης (γ) τη βιώσιμη ανάπτυξη της οικονομίας της αφού εγκαταλείψει το ευρώ, γνωρίζοντας ότι η χώρα έχει τις προϋποθέσεις για να τα καταφέρει.

Σύμφωνα τώρα με την βαθειά ριζωμένη αντίληψη της, όταν φοβάται κανείς ένα πράγμα πρέπει να προσπαθήσει να το εμποδίσει με κάθε τρόπο – έχοντας ο ίδιος την πρωτοβουλία των κινήσεων. Αυτό σημαίνει ότι, θα ήταν σωστό να αντιστρέψει την παραπάνω σειρά – δηλαδή, να φύγει η Ελλάδα από την Ευρωζώνη, να χρεοκοπήσει ανεξέλεγκτα και να καταρρεύσει εντελώς η οικονομία της, οπότε να λειτουργήσει ως παράδειγμα προς αποφυγή για όλες τις υπόλοιπες χώρες. Περισσότερα

Πρεκαριάτο: Η βάση της γερμανικής ανάπτυξης

Σχολιάστε

Μπέρτολντ Χούμπερ, πρόεδρος μεταλλεργατών: «Για τον Θεό, πέρυσι είχαμε από τα μεγαλύτερα κέρδη στην ιστορία. Υπό συνθήκες όπως αυτές, θα πρέπει να αντιμετωπίζουμε τους ανθρώπους αξιοπρεπώς και δίκαια.»

Το ότι η μεταπολεμική ανοικοδόμηση της -τότε Δυτικής- Γερμανίας οφείλεται στην αμέριστη υλική βοήθεια της Δύσης είναι γνωστό. Εκείνο για το οποίο δεν γίνεται πολύς λόγος είναι το πού οφείλεται η εξαιρετική αντοχή τής -ενιαίας πλέον- Γερμανίας στην σοβούσα καπιταλιστική κρίση, κατά την διάρκεια της οποίας μάλιστα έχει να παρουσιάσει μερικά αξιοθαύμαστα επιτεύγματα όπως π.χ. η μείωση του επίσημου ποσοστού ανεργίας στο ιστορικά χαμηλό 3,9% τον Δεκέμβριο του 2016. Είναι όντως παράδοξο το γεγονός ότι όλοι μιλούν για ένα σύγχρονο γερμανικό οικονομικό θαύμα αλλά κανείς δεν τολμάει να πει ότι θαύματα δεν γίνονται και να δώσει κάποια λογική εξήγηση.

Γνωρίζοντας ότι ξύνομαι στην γκλίτσα τού τσοπάνη, θα τολμήσω να πω ότι ακρογωνιαίος λίθος τού γερμανικού «θαύματος» είναι η αύξηση της φτώχειας και της ανισότητας. Δεν είναι τυχαίο ότι ακόμη και ο Spiegel διαπιστώνει: «Χώρες από όλον τον κόσμο ζηλεύουν την οικονομική επιτυχία της Γερμανίας και την βλέπουν ως πρότυπο. Όμως, μια πιο προσεκτική ματιά αποκαλύπτει μια πολύ πιο ζοφερή πραγματικότητα. Μόνο λίγοι επωφελούνται από την οικονομική έκρηξη, την ώρα που οι μισθοί μένουν στάσιμοι και οι επισφαλείς συνθήκες εργασίας δυσκολεύουν εκατομμύρια ανθρώπων να τα βγάλουν πέρα (…) Ο κόσμος της εργασίας είναι αποδιοργανωμένος. Από την μια, υπάρχουν διευθυντικά στελέχη, ειδικοί και μέλη του βασικού εργατικού δυναμικού, οι οποίοι επωφελούνται από το ότι σπανίζουν οι καλά εκπαιδευμέοι εργαζόμενοι. Από την άλλη, είναι μια δεξαμενή εργαζομένων που μπορούν να χρησιμοποιηθούν ανάλογα με τις ανάγκες και μετά να απολυθούν, μέσω ειδικών συμβάσεων μερικής ή προσωρινής απασχόλησης. Πολλοί απ’ αυτούς εργάζονται εκτός των διατάξεων των συλλογικών διαπραγματεύσεων». (*) Περισσότερα

Οδοστρωτήρας το 4ο μνημόνιο, με μέτρα ύψους 4,9 δισ. ως το 2021!

Σχολιάστε

Του Λεωνίδα Βατικιώτη

Με ένα νέο υπερμνημόνιο, που εκτείνεται ως το 2021 δηλαδή τρία χρόνια μετά τη λήξη του τρέχοντος τρίτου προγράμματος, βαθαίνοντας τη φτώχεια ισοδυναμούν τα προαπαιτούμενα που ψήφισε στη Βουλή η κυβέρνηση την Πέμπτη 18 Μαΐου, για να κλείσει η δεύτερη αξιολόγηση, με 153 ψήφους.

Το νέο Μνημόνιο (3ο στη σειρά που ψηφίζουν οι βουλευτές ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ, μετά τη συμφωνία του Αυγούστου του 2015 και τα προαπαιτούμενα μέτρα του Μαΐου του 2016) θα θυσιάσει στο βωμό των δημοσιονομικών πλεονασμάτων όποια δυναμική αύξησης του ΑΕΠ υπήρχε. Ήδη, η συρρίκνωση του ΑΕΠ κατά 0,5% το πρώτο τρίμηνο του 2017 ακυρώνει τις αισιόδοξες προβλέψεις για τη μείωση της ανεργίας που είχαν ενσωματωθεί στον προϋπολογισμό του τρέχοντος έτους. Καθόλου τυχαία η προοπτική αύξησης του ΑΕΠ για το 2017 που περιλαμβάνεται στο Μεσοπρόθεσμο περιορίζεται στο 1,8%, πολύ πιο χαμηλά από το 2,7% που προέβλεπε ο κρατικός προϋπολογισμός.

Τα μέτρα που περιλαμβάνονται στο 4ο Μνημόνιο κι έχουν ποσοτικοποιηθεί στο Μεσοπρόθεσμο Πρόγραμμα Δημοσιονομικών Στόχων 2018-2021 ισοδυναμούν με λαίλαπα και μπορούν να διακριθούν σε τέσσερις γενικές κατηγορίες. Περισσότερα

Ευρώ, το νόμισμα των σκλάβων

Σχολιάστε

Κάποια στιγμή η Γερμανία θα εγκατελείψει το πλοίο που βυθίζεται, την Ευρωζώνη, έχοντας απομυζήσει τους πάντες και επιθυμώντας να διαφοροποιήσει το δικό της νόμισμα, από το νόμισμα των σκλάβων – παραμένοντας όμως ο αδιαφιλονίκητος ηγέτης και κατακτητής της ηπείρου μας.

Όπως έχουμε ήδη αναφέρει, το 42% του πληθυσμού της Ιταλίας είναι πλέον εναντίον του ευρώ, ενώ μόλις το 32% έχει εμπιστοσύνη στην Ευρωζώνη – κυρίως λόγω του ότι έχουν συνδέσει τα προβλήματα που αντιμετωπίζει η οικονομία τους (μεγάλο δημόσιο χρέος, πολύ υψηλά κόκκινα δάνεια, κίνδυνοι κατάρρευσης του τραπεζικού συστήματος, μεγάλη μείωση της βιομηχανικής παραγωγής), με το κοινό νόμισμα. Η αυξανόμενη αρνητική τοποθέτηση εναντίον του ευρώ και της νομισματικής ένωσης δεν αφορά μόνο τις ακροδεξιές παρατάξεις, αλλά διευρύνεται σε όλα τα κόμματα – ενώ συνοψίζεται στην εξής έκφραση: Περισσότερα

Η λεηλατημένη Αριστερά νικήθηκε από τη φθαρμένη Δεξιά

Σχολιάστε

Του Στέλιου Ελληνιάδη

Η υπενθύμιση της εκτέλεσης του Νίκου Μπελογιάννη στις 30 Μαρτίου 1952 έχει πολλαπλή αξία. Η πιο προφανής είναι η μνημόνευση ενός ήρωα, ενός γενναίου ανθρώπου, ενός ιδεολόγου, που έβαζε τα ιδανικά του και την αγάπη για τους συνανθρώπους του πάνω από την ίδια του τη ζωή. Τι άλλο από το υπέρτερο αγαθό τους καθενός μας;

Το λιγότερο προφανές είναι ότι μας επισημαίνει τι επακολούθησε. Τη βαθύτερη προέκταση της ήττας, της αποτυχίας του εγχειρήματος για ένα κόσμο διαφορετικό. Της ισότητας, της ελευθερίας, της δικαιοσύνης, της ειρήνης, της ανθρωπιάς. Μια διάσταση που θέλει μεγαλύτερη εμβάθυνση. Η διάσταση της ήττας στο επίπεδο των ιδεών και των ιδανικών. Η διάσταση της ήττας στο επίπεδο του πολιτισμού.

Η νίκη των μπολσεβίκων το 1917 και η στερέωση της πρώτης σοσιαλιστικής επικράτειας αναμφίβολα αμφισβήτησε μέχρι το μεδούλι και ταρακούνησε τη μονοκρατορία του ανταγωνιστικού, εκμεταλλευτικού και φιλοπόλεμου καπιταλισμού, δίνοντας μια τεράστια ώθηση στις σοσιαλιστικές ιδέες και στις δυνατότητες υλοποίησης του ονείρου. Παράλληλα, η οξυμένη κρίση του καπιταλισμού στις αναπτυγμένες χώρες, τουλάχιστον μέχρι το 1950, και η βαρβαρότητα της αποικιοκρατίας σε όλο τον κόσμο, έκαναν απολύτως αναγκαίο τον εναλλακτικό δρόμο του σοσιαλισμού. Περισσότερα

Η Αμερικάνικη Αυτοκρατορία και η Ανάπτυξη του Διεθνούς Νομισματικού Συστήματος (1/2)

1 σχόλιο

Μετάφραση Νίκος Χ, επιμέλεια ΠΚ – avantgarde

Όπως είδαμε, ο νόμος της ανισόμετρης ανάπτυξης στον καπιταλισμό βασίζεται στους θεμελιώδεις νόμους της καπιταλιστικής παραγωγής. (1)

Σύμφωνα με το νόμο της ανισόμετρης ανάπτυξης του καπιταλισμού, η καπιταλιστική παραγωγή κάποιων χωρών αναπτύσσεται με μεγαλύτερη δυναμική συγκριτικά με την ανάπτυξη άλλων χωρών που εμπλέκονται στην καπιταλιστική παραγωγή. Όμως κατά την μετάβαση στην επόμενη ιστορική περίοδο, οι χώρες που προηγουμένως ανέπτυσσαν δυναμικά την καπιταλιστική τους παραγωγή επιδεικνύουν σημάδια παρακμής, τη στιγμή που κάποια άλλη χώρα – ή ομάδα χωρών – εκδηλώνει εντυπωσιακή δυναμική στην καπιταλιστική της παραγωγή. Η μοίρα και αυτών των χωρών θα είναι βέβαια η παρακμή.

Στις απαρχές της καπιταλιστικής παραγωγής, η πρωτοπόρος καπιταλιστική δύναμη ήταν η ιταλική πόλη-κράτος της Βενετίας. Οι επόμενες ηγέτιδες δυνάμεις ήταν κατά σειρά, η Ολλανδία, στη συνέχεια η Βρετανία και τώρα οι Ηνωμένες Πολιτείες. Κατά τον 20ο αιώνα, οι Ηνωμένες Πολιτείες έγιναν μία παγκόσμια αυτοκρατορία που μπόρεσε να εγκαταστήσει στρατιωτικές βάσεις σε ολόκληρη την υφήλιο. Περισσότερα

Η ελληνική γεωργία στο μνημονιακό ναρκοπέδιο

Σχολιάστε

του Δημήτρη Κοδέλα

Στην αποεπένδυση και την απαξίωση βουλιάζει ο πρωτογενής τομέας παρόλο που θα μπορούσε να επανατοποθετηθεί με διαφορετικούς όρους στο αναπτυξιακό μοντέλο της χώρας και να προσελκύσει νέους ανθρώπους στην παραγωγή

Η ελληνική γεωργία βρίσκεται σε κρίση αρκετά πριν το ξέσπασμα της οικονομικής κρίσης. Οι δείκτες για το γεωργικό εισόδημα, την αγροτική απασχόληση, τις καλλιεργούμενες εκτάσεις βαίνουν μειούμενοι για πολλά χρόνια. Οι αιτίες μπορούν να αναζητηθούν σε ένα στρεβλό αναπτυξιακό και παραγωγικό μοντέλο που υιοθετήθηκε, στην κομματική/πελατειακή διαχείριση του αγροτικού κόσμου και των συνεταιριστικών προσπαθειών, στις επιταγές της ΚΑΠ όπου ταυτόχρονα με τις ενισχύσεις είχαμε μια αποδιάρθρωση κλάδων, διόγκωση των εισαγωγών και του αρνητικού εμπορικού ισοζυγίου.

Τη μνημονιακή περίοδο, ο πρωτογενής τομέας παρόλο που θα μπορούσε να επανατοποθετηθεί με διαφορετικούς όρους στο αναπτυξιακό μοντέλο της χώρας και να προσελκύσει νέους ανθρώπους στην παραγωγή φαίνεται να βουλιάζει στην αποεπένδυση και την απαξίωση. Όσοι θέλησαν να ασχοληθούν, τις περισσότερες φορές κόλλησαν στην ανυπαρξία υποστήριξης και σχεδιασμού, το ξανασκέφτηκαν όταν είδαν τα βάρη που επωμίζεται ο αγροτικός χώρος να είναι υπέρμετρα και η παραγωγή σε αβεβαιότητα, απογοητεύτηκαν όταν αντιλήφθηκαν την αδύναμη διαπραγματευτική θέση του παραγωγού στην εμπορική αλυσίδα. Περισσότερα

Το δόγμα της αφαίρεσης

Σχολιάστε

του Αντώνη Ανδρουλιδάκη

Με τον τρόπο αυτό, γεγονότα φυσικά, κοινωνικά, ιστορικά και ψυχολογικά, εκπίπτουν σε θεωρητικές αρχές υποστηρικτικές των κυρίαρχων ελίτ

Ίσως χρειαζόμαστε μια κάπως διαφορετική αριθμητική για να καταλάβουμε καλύτερα τον χαοτικό κόσμο μας. Για παράδειγμα, ο αριθμός –ας πούμε– τέσσερα, μπορεί να προκύπτει ως το αποτέλεσμα της αφαίρεσης του αριθμού ένα από τον αριθμό πέντε. Σιγά το πρωτότυπο, θα πει κανείς, και σωστά. Αν όμως φανταστούμε το τέσσερα ως ένα αφαιρεμένο πέντε, το τέσσερα δηλαδή ως ολίγον από πέντε, ή αντίστοιχα βέβαια, το πέντε ως αφαιρεμένο δέκα ή το χίλια ως αφαιρεμένο δέκα χιλιάδες κ.ο.κ., τότε πιθανόν διανοίγεται μια κάπως διαφορετική «αριθμητική» οπτική.

Μπορεί να συμβαίνει κάτι ανάλογο στην κοινωνία; Να πρόκειται δηλαδή για μια κοινωνία αφαίρεσης; Και δεν μιλώ απλά για ένα «σύστημα αδιαφορίας και αποξένωσης στην καθημερινή ζωή», όπως το όρισε ο κοινωνιολόγος Φίλιππο Βιόλα, ήδη από το 1980. Δεν πρόκειται δηλαδή «απλά» για μια αφηρημένη κοινωνία, θεμελιωμένη πάνω σε ένα σύστημα αδιαφορίας για την ίδια την ύπαρξή μας. Δεν πρόκειται «απλά» για μια κοινωνία «αφηρημένη, με την έννοια ότι αυτή η κοινωνία κάνει αφαίρεση από την κοινωνική πραγματικότητα και δεν λαμβάνει υπόψη το πώς ζουν πραγματικά τα συγκεκριμένα πρόσωπα». Πρόκειται για μια κοινωνία στην οποία η αφαίρεση είναι συστημικό προαπαιτούμενο. Είναι προϋπόθεση της συστημικής λειτουργίας της. Η αναγκαία συνθήκη του. Γιατί χωρίς την «αφαίρεση», το Σύστημα δεν λειτουργεί. Και αυτό, αν είναι αληθές, είναι ένα ενδιαφέρον στοιχείο, αν μη τι άλλο, για όσους επιθυμούν την ανατροπή του. Περισσότερα

Η «Ομάδα των Τριάντα»

Σχολιάστε

Από το «Διεθνές Τραπεζικό Σεμινάριο 2013» του G30: Ομιλητής ο διοικητής της Κεντρικής Τράπεζας της Ινδίας Ρατζάν Ραγκουράμ. Δίπλα του ο ιδρυτής τού G30 Τζέφφρυ Μπελ. Άκρη δεξιά ο Ζαν Κλωντ Τρισέ.

Μιας και τούτες τις μέρες πιάσαμε στο στόμα μας τις τράπεζες, ας αφήσουμε την κουβέντα να ανοίξει λίγο περισσότερο. Για παράδειγμα, σήμερα μπορούμε να μιλήσουμε για την «Ομάδα των Τριάντα» ή «Group of Thirty», πιο γνωστό ως G30. Ναι, ξέρω ότι από Gx ο περισσότερος κόσμος έχει ακούσει κυρίως το G7 αλλά πιστέψτε με ότι και το G30 έχει πολύ ενδιαφέρον.

Πρώτα-πρώτα, ας δούμε τι πράγμα είναι αυτή η «Ομάδα των Τριάντα». Σύμφωνα με τον επίσημο ιστότοπό της, είναι «ένας ιδιωτικός, μη κερδοσκοπικός, διεθνής οργανισμός που αποτελείται από διακεκριμένους εκπροσώπους τού ιδιωτικού και του δημόσιου τομέα και της ακαδημαϊκής κοινότητας», ο οποίος «αποσκοπεί στο να εμβαθύνει στην κατανόηση των διεθνών οικονομικών και χρηματοπιστωτικών θεμάτων και να διερευνά τις διεθνείς επιπτώσεις των αποφάσεων οι οποίες λαμβάνονται στον δημόσιο και τον ιδιωτικό τομέα». Όπως καμαρώνουν οι ίδιοι, τα χαρακτηριστικά τής Ομάδας είναι «η γνώση του παρελθόντος και η ανοιχτόμυαλη, προοδευτική σκέψη». Περισσότερα

Φουσκωμάτων συνέχεια

Σχολιάστε

Εξέλιξη του επιπέδου τιμών βασικών αγαθών από το 1900 ως σήμερα (βάση: 1/1/2000 = 100). Όλη η πρόοδος του 20ου αιώνα εξανεμίστηκε κατά την τρέχουσα κρίση.

Δεν είχα σκοπό να συνεχίσω το χτεσινό θέμα αλλά οφείλω να ανασκευάσω την αρχική μου άποψη μιας και φαίνεται ότι το κείμενο δημιούργησε απορίες και ερωτηματικά, τα οποία δεν πρέπει να μείνουν αναπάντητα.

Λέγαμε χτες ότι το επενδυτικό κεφάλαιο της SNB φτάνει τα 700 δισ. ελβετικών φράγκων, οπότε το πρώτο ερώτημα είναι φυσιολογικό: πού βρέθηκαν αυτά τα λεφτά σε περίοδο κρίσης. Ας αποφύγουμε την εύκολη απάντηση ότι εδώ μιλάμε για λογιστικό χρήμα κι ας θυμηθούμε τι κάνει εδώ και χρόνια η κεντρική τράπεζα της Ιαπωνίας, η BoJ: τυπώνει χρήμα, στα πλαίσια μιας διαδικασίας ποσοτικής χαλάρωσης. Αναφέρω την BoJ, επειδή η τακτική της είναι μακρόχρονη κι έχει γίνει γνωστή σε όλους αλλά το ίδιο κάνουν πλέον όλες οι μεγάλες κεντρικές τράπεζες. Περισσότερα

με Σπαστό διαφορικό…Η ιστορία στην εξέλιξή της…

Σχολιάστε

Η δήλωση της Μέρκελ (σε δημοσιογράφους) μετά την σύνοδο των 27 + 1 (ο+1 μόνος του είναι το υπ’ ατμόν Λονδίνο) της ε.ε. στη Μάλτα ότι …Μάθαμε απ’ την ιστορία των τελευταίων ετών ότι μπορεί κάλιστα να υπάρξει μια ευρωπαϊκή ένωση διαφορετικών ταχυτήτων, όπου δεν θα συμμετέχουν όλοι κάθε φορά σε όλα τα βήματα της ολοκλήρωσης… δεν έτυχε ιδιαίτερης προσοχής στα μέρη μας. Λογικό. Τα φλέγοντα ελληνικά θέματα δεν μπορούν να υποστούν την ταπείνωση του χαρακτηρισμού “βήματα”. Ικανοποιούνται μόνο με τους όρους “κουτσό”, “κρυφτό”, “τυφλόμυγα” – ίσως και “μακρυά γαϊδούρα”.

Κατ’ αρχήν η διατύπωση της γερμανίδας πρωθ. μοιάζει να παραπέμπει σε κάτι ήδη πραγματοποιημένο, αν και από θεσμική άποψη υπάρχουν μόνο δύο ταχύτητες: η ε.ε. και η ευρωζώνη. Αν λάβει όμως κανείς υπ’ όψη του τόσο το “πλαίσιο αναφοράς” των συγκεκριμένων δηλώσεων, όσο την ιστορική συγκυρία και την δυναμική του παγκόσμιου ενδο-καπιταλιστικού ανταγωνισμού, αυτά που είπε η Μέρκελ αφορούν όχι την αποτίμηση του παρελθόντος αλλά τον σχεδιασμό του μέλλοντος της ευρωπαϊκής ένωσης.Δεν το έκρυψε: …θα υπάρχει μια διακήρυξη στη Ρώμη επ’ αυτού συμπλήρωσε.

Στη Ρώμη, τον Μάρτη, πρόκειται να γιορταστούν τα 60 χρόνια απ’ την υπογραφή των δύο διεθνών “Συνθηκών της Ρώμης” (συνθήκη για την ίδρυση της ευρωπαϊκής οικονομικής κοινότητας / εοκ, και συνθήκη για την ίδρυση της ευρωπαϊκής κοινότητας ατομικής ενέργειας). Είναι οι γενέθλιες πράξεις της ευρωπαϊκής ένωσης. Που μετά από 60 χρόνια διαδρομής (60 χρόνια προφητειών, επίσης, ότι θα διαλυθεί…) καλείται τώρα να κάνει (ή να επιχειρήσει) ένα ακόμα αποφασιστικό βήμα εμπρός. Τα σκυλιά γαυγίζουν αλλά το καραβάνι προχωρά που θα έλεγε και ο καϋμένος ο έλληνας πρωθυπουργός; Θα δείξει. Περισσότερα

Τα άκρα και οι προστάτες της Δημοκρατίας

Σχολιάστε

Σε ένα πράγμα οφείλουμε να συμφωνήσουμε.Πως σήμερα δέν υπάρχει δεξιά και αριστερά με την σημασία που είχε παλιότερα αυτός ο διαχωρισμός.Στην κρεατομηχανή του καπιταλισμού έχουνε μπεί όλοι τους,και προσφέρουνε τις υπηρεσίες τους με το αζημίωτο.

Ή μάλλον καλύτερα να πούμε πως η λεγόμενη δεξιά κάνει πάντα αυτό που ξέρει καλύτερα.Να δίνει την ευκαιρία στα κάθε λογής λαμόγια να πλουτίσουν,εις βάρος του Δημοσίου και εις βάρος των φτωχών πουλώντας στο ηττημένο πόπολο πατριδολαγνεία, νομιμότητα,δημοκρατία,καθώς και άλλες έννοιες περιτυλιγμένες με μπόλικες φανφάρες και ψέματα εναρμονισμένα πλήρως στο πνεύμα της κάθε εποχής.Για την δεξιά δεν χρειάζεται να πούμε πολλά.Για την αριστερά ναί.

Η  Αριστερά του ΣΥΡΙΖΑ,αυτή που υποτίθεται θα αγωνιζόταν για τον φτωχό λαό,που θα έδινε ένα πλήγμα στον θριαμβευτή καπιταλισμό,παρέδωσε πνεύμα και σώμα πρίν κάν μπεί στο γήπεδο.Όλα ήταν κανονισμένα από πρίν και πλέον θεωρώ άσκοπο αλλά και κουραστικό να ασχοληθούμε με υποτιθέμενες αιτίες ή ακόμη να δώσουμε κάποιο συγχωροχάρτι λόγω ανωτέρας βίας κλπ. Περισσότερα

Η ΙΔΕΟΛΟΓΙΑ ΤΗΣ ΠΕΙΝΑΣ

Σχολιάστε

«Αυτός που έχει τα όπλα έχει και το ψωμί»

Louis Auguste Blanqui

Άσχημο πράγμα η πείνα.Κι όταν πεινάς δύο πράγματα μπορούν να συμβούν.Ή θα ξυπνήσεις και θα δείς ποιός ευθύνεται για την πείνα σου ή θα παραμείνεις στον λήθαργο που βρισκόσουν πρίν πεινάσεις.

Σωτήριον έτος 2017.Διανύουμε τον έβδομο χρόνο μνημονίων και καπιταλιστικής κρίσης.Όλες οι άμυνες που είχαν οι άνθρωποι απέναντι στην λαίλαπα του καπιταλισμού μετά το 2010,κατέρρευσαν σύντομα και οι επιπτώσεις και τα αποτελέσματα των μνημονίων έγιναν νόμοι του Κράτους και μία παγιωμένη πραγματικότητα,είναι εδώ για να μας υπενθυμίσει πόσο αναλώσιμοι είμαστε απέναντι σε αυτούς που κατέχουν τα μέσα και τον πλούτο αλλά και σε αυτούς που ψηφίζονται για να συντηρούν αυτή την αθλιότητα.

Δυστυχώς,μαζί με τις άμυνες δέν κατέρρευσαν και οι αυταπάτες της «εργατικής τάξης».Προσδοκούμε και αγωνιζόμαστε κάποια στιγμή να καταρρεύσουν κι αυτές.

Γιατί όπως έχουμε ξαναπεί,το να είσαι φτωχός και πεινασμένος δέν αρκεί να κάνεις επανάσταση.Η κρίση και τα μνημόνια δέν έφεραν μόνο την οικονομική καταστροφή των εργαζομένων.Έκαναν κάτι πολύ χειρότερο.Ταύτισαν το θύτη με το θύμα.Ξέπλυναν τις «αμαρτίες» των αφεντικών και έστρεψαν την κοινή γνώμη στους «κακούς» Γερμανούς. Περισσότερα

Ένα Φάντασμα Πλανιέται…

Σχολιάστε

sfyrodrepano

Του Κώστα Λουλουδάκη

Υπάρχουν μερικοί αρθογράφοι που η βέλτιστη ικανοποίηση τους είναι να καταστήσουν απρόσβλητη τη θέση της κυρίαρχης τάξης και να εμπνεύσουν στους αναγνώστες τους θετική στάση απέναντι στο πολιτικό αστικό σύστημα.

Προσπαθούν προπάντων να χειραγωγήσουν κοινωνικά μετατρέποντας το συλλογικό σε μια απλή παράσταση μεμονωμένου ατόμου που είναι ικανοποιημένο μόνο ως ισότιμος καταναλωτής.

Ο σύγχρονος μετασχηματισμός της κοινοβουλευτικής  δημοκρατίας σε ένα σύστημα διασφάλισης και ανατροφοδότησης της «ελεύθερης αγοράς»,  τα πολύμορφα καπιταλιστικά συμφέροντα που αναπτύσσονται συγκρουσιακά, οι αναρίθμητες κοινωνικές ομάδες που θέλουν να έχουν το μερίδιο τους στα παραγόμενα αγαθά, μα και οι ταξικές συγκρούσεις, απειλούν την «κοινωνική ειρήνη» τους. Περισσότερα

ΟΙ ΞΕΧΑΣΜΕΝΟΙ «ΑΝΘΡΩΠΙΝΟΙ» ΖΩΟΛΟΓΙΚΟΙ ΚΗΠΟΙ – ΧΘΕΣ ΚΑΙ ΣΗΜΕΡΑ –

Σχολιάστε

cebaceaecf80cebfceb91

ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΑΝΑΔΡΟΜΗ ΤΟΥ ΚΑΝΙΒΑΛΙΣΜΟΥ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ

Αποτελεί γενική ιστορική γνώση ότι ο αφρικανικός πολιτισμός προϋπήρχε των απαρχών της Καυκάσιας φυλής. Ωστόσο, οι Ευρωκεντρικοί ιστορικοί προσπαθούσαν πάντοτε να κάνουν την Αφρικανική και τις άλλες ανθρώπινες φυλές να φαίνονται κατώτερες από την Καυκάσια φυλή. Τα ιστορικά επιτεύγματα των πολιτισμών, όπως του Αιγυπτιακού, αλλά και του πολιτισμού των Νουβίων, παρέμεναν κρυμμένα μέχρι πρόσφατα, όπου ιστορικοί, όπως οι Cheikh Anta Diop, Ivan Sertima, Amiri Baraka, Molefi Kete Asante, Rashidi Runoko και άλλοι, τα αποκάλυψαν στον κόσμο.

Οι Αφρικανοί, καθώς και άλλες φυλές, συνέβαλαν τα μέγιστα στη λογοτεχνία, την επιστήμη, την αστρολογία, τη μουσική και άλλες μορφές τέχνης. Παρ’ όλα αυτά, με την κυριαρχία της Καυκάσιας φυλής πάνω στις υπόλοιπες ανθρώπινες φυλές κατά την πρόσφατη ιστορία, οι μελετητές μάλλον θεωρούσαν όλες τις άλλες φυλές, και ειδικά τους Αφρικανούς (μαύρους), ως πρωτόγονα όντα των οποίων η διανοητική ικανότητα είναι παρόμοια με εκείνη των γοριλών ή των πιθήκων.

Έτσι, προς λαθεμένη τέρψη της μυωπικής θεωρίας του Δαρβινισμού, χτίστηκαν ανθρώπινοι ζωολογικοί κήποι σε όλη την Ευρώπη για να χλευαστούν οι άλλες ανθρώπινες φυλές. Περισσότερα

Χίλιες «νίκες», δεν αξίζουν όσο μια ήττα…

Σχολιάστε

cebdceafcebaceb5cf82

«Είναι κακή επιλογή να αφεθείς να αποκλειστείς σε περικυκλωμένο στρατόπεδο […] Για να είναι έντιμη η παράδοση ενός φρουρίου οφείλει να προβλέπει δυσμενείς όρους για την φρουρά. Υπάρχει πάντα προκατάληψη σε βάρος της φρουράς, που εξέρχεται από μια θέση πάνω σε μια χρυσή βέργα»,

Εγχειρίδιο Πολέμου, Ναπολέων

Πολλοί θεωρούν λανθασμένα ότι η καταστολή είναι μια επίπεδη διαδικασία, που μοιάζει κάπως με την εκτέλεση της ίδιας και της ίδιας συνταγής, που πάνω κάτω θα επιφέρει και το ίδιο αποτέλεσμα.

Ας εστιάσουμε σε ορισμένα χαρακτηριστικά της, που όπως φαίνεται είτε σκοπίμως υποτιμούνται ή ακόμη χειρότερα αγνοούνται πανηγυρικά την περίοδο που διανύουμε.

Το «έδαφος», στο οποίο επιλέγουμε οι αναρχικοί να συγκρουστούμε με κάθε μέσο ενάντια σε κάθε μορφής εξουσία πρώτα απ’ όλα, όπως όλοι γνωρίζουν, οφείλουμε, όχι απλά να το γνωρίσουμε, αλλά να το μελετήσουμε βαθιά. Περισσότερα

ΠΙΣΩ… ΟΛΟΤΑΧΩΣ!!!

Σχολιάστε

compi

Η ζωή στο μέλλον κάποτε φάνταζε ονειρική, με αυτοματισμούς, γυαλιστερές επιφάνειες και… λαστέξ στολές. Τώρα, μοιάζει ολοένα και περισσότερο με απειλή. Όπως πολύ σωστά είπε ο Ray Bradbury (1920-2012),αμερικανός συγγραφέας επιστημονικής φαντασίας: «Οι άνθρωποι μού ζητούν να προβλέψω το μέλλον. Ενώ εγώ απλά προσπαθώ να το εμποδίσω.»

Μας προετοιμάζουν για μια μελλοντική ζωή μέσα σε τεχνητές συνθήκες. Η ζωή σε άλλους πλανήτες ή σε έρημα μέρη της γης μπορεί να έχει πολλά οφέλη για τους εξουσιαστές. Και μόνο η απομάκρυνση από τον φυσιολογικό τρόπο ζωής μάς μεταμορφώνει σιγά-σιγά σε ρομποτάκια. Έως ότου τα πραγματικά ρομποτάκια να πάρουν τη θέση μας…

Για του λόγου το αληθές, ακολουθούν οι παρακάτω ειδήσεις, που δημοσιεύτηκαν πρόσφατα και υπερτονίζουν τις «θετικές» πτυχές διάφορων αφύσικων νεωτερικών επιτευγμάτων.

Αρκεί να σκεφτούμε πόσα άλλα προετοιμάζουν, που δεν τα διαρρέουν στον τύπο. Στο χέρι μας είναι να διώξουμε τον φουτουριστικό εφιάλτη πριν μας μετατρέψει σε πίξελ, ολογράμματα ή ανθρώπους με βραχιολάκια και διακόπτη ον/οφ. Περισσότερα

Υψηλό αφορολόγητο (κι ανεβασμένα γράδα)

Σχολιάστε

Οπωσδήποτε θα έχετε ακούσει για τις απαιτήσεις τού «κακού» ΔΝΤ, προκειμένου να κλείσει αυτή η ρημάδα η δεύτερη αξιολόγηση που έχει τον άκλειστο. Τι ενίσχυση και παράταση του «κόφτη» ζητάει, τι περαιτέρω κλάδεμα των συντάξεων, τι επιτάχυνση και διεύρυνση των ιδιωτικοποιήσεων, τι το ένα, τι το άλλο… Πάλι καλά, να λέμε, που η αριστερή μας κυβέρνηση ανθίσταται με τις κόκκινες και μπλε μαραίν γραμμές της.

Πάντως, εκείνη η ΔΝΤικη απαίτηση που μου ανέβασε περισσότερο τα γράδα είναι η μείωση του αφορολόγητου. Αν σας παραξενεύει το πώς κόλλησα με τούτο, ανάμεσα σε τόσα και τόσα, πρέπει να σας εξηγήσω ότι κόλλησα στο σκεπτικό που υπάρχει πίσω απ’ αυτή την απαίτηση. Κάνανε έρευνα -λένε οι ΔΝΤιανοί- και διαπίστωσαν ότι, στην Ελλάδα, 55% των μισθωτών και των συνταξιούχων δηλώνουν εισοδήματα κάτω από το αφορολόγητο όριο των 8.636 ευρώ. Με δεδομένο, λοιπόν, ότι ο μέσος όρος μισθωτών και συνταξιούχων που δηλώνουν κάτω από το αφορολόγητο όριο στις χώρες τής ευρωζώνης είναι 8%, οι «φωστήρες» τού ταμείου κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι το δικό μας όριο πρέπει να μειωθεί είτε επειδή είναι πολύ ψηλά είτε επειδή οι έλληνες… φοροδιαφυγούν! Περισσότερα

Ζην επικινδύνως

Σχολιάστε

ceb6ceb7cebd-ceb5cf80ceb9cebaceb9cebdceb4cf8dcebdcf89cf82

Τίποτα από όλα αυτά που διαφημίζονται και πωλούνται κατά κόρον γύρω μας δεν είναι στ’ αλήθεια πράσινο και οικολογικό. Η ουσιαστική αλλαγή, δεν μπορεί να έρθει με μικρές βελτιώσεις, όπως, για παράδειγμα, οι βιοδιασπώμενες σακούλες σούπερ μάρκετ. Όταν ζεις σε μια άρρωστη πόλη κι όταν ο τρόπος ζωής σου επηρεάζει προς το αρνητικό τούς υπόλοιπους ανθρώπους, που δεν έχουν ακόμη χάσει την επαφή με τη φύση επιχειρώντας να ζουν εναρμονιζόμενοι με αυτήν, δεν προστατεύεις την φύση με λίγες εναλλακτικούρες.

Οι αριθμοί μιλούν από μόνοι τους. Ενώ το 1950 το 30% ζούσε σε αστικά κέντρα, σήμερα ζει το 54% του παγκόσμιου πληθυσμού, με προοπτική να ανέβει στα 66% το 20501.

Για τον σύγχρονο δυτικό άνθρωπο, κάθε τι άγριο πρέπει να εξημερωθεί. Σκοτώνει ή φυλακίζει τα άγρια ζώα και γελοιοποιεί τα εξημερωμένα (σκυλάκια με μπικουτί). Κάθε ίντσα γης πρέπει να κατακτηθεί, να μπει γκαζόν και να πουληθεί. Τα δάση κόβονται ή καίγονται, η ερημοποίηση επέρχεται.

Η «επιστροφή στη φύση» είναι μια συνολικότερη θεώρηση των πραγμάτων. Οι μνήμες των ανθρώπων που εμπεριέχουν σκηνές ελεύθερης ζωής, σιγά-σιγά σβήνουν. Περισσότερα

Χώρα σε πλήρες αδιέξοδο

Σχολιάστε

lapabitsasIMG_8970

του Κώστα Λαπαβίτσα

Πολιτική απαξίωση

Τον Σεπτέμβριο του 2015 ο Αλέξης Τσίπρας κέρδισε για δεύτερη φορά τις εκλογές υποσχόμενος «παράλληλο πρόγραμμα» και «ισοδύναμα», αλλά έχοντας στην πραγματικότητα παραδοθεί άνευ όρων στους δανειστές. Οι πανηγυρισμοί του μνημονιακού στρατοπέδου ήταν μεγάλοι. Η Ελλάδα συνέχιζε στην πορεία των μνημονίων και το πολιτικό σύστημα είχε πλέον απαλλαγεί από τα εντός του ΣΥΡΙΖΑ «βαρίδια». Κανένα από τα κόμματα της νέας Βουλής δεν αποτελούσε κίνδυνο για την πολιτική και κοινωνική εξουσία στην Ελλάδα.

Η σύγκριση με τον Ιανουάριο του 2017 είναι καταλυτική. Ο μεν ΣΥΡΙΖΑ δεν υφίσταται ως αριστερό πολιτικό κόμμα και αγωνίζεται να μετατραπεί σε μηχανισμό νομής της εξουσίας. Ο Τσίπρας, το «γελαστό παιδί», είναι πιο συχνά ένας συνοφρυωμένος άνδρας, αντιπαθής πλέον σε ευρύτατα στρώματα της ελληνικής κοινωνίας. Η δε ΝΔ ανακάμπτει, αλλά χωρίς ορμή. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης, όσο κι αν προσπαθούν να του φιλοτεχνήσουν την εικόνα οι επαγγελματίες της επικοινωνίας, είναι εμφανώς κάτω του μετρίου. Περισσότερα

Το παράδοξο με το Φόρο Προστιθέμενης Αξίας (Φ.Π.Α.)

Σχολιάστε

fpa

Του Δημήτρη Χαλυβόπουλου

Άπαντες αντιλαμβάνονται ότι η αύξηση του Φ.Π.Α. μειώνει την αγοραστική ικανότητα των καταναλωτών και των  νοικοκυριών, κάτι που έχει ως αποτέλεσμα  τη μείωση της «ρευστότητας» – ζήτησης στην πραγματική οικονομία. Η δικαιολογία που χρησιμοποιούν οι «κυβερνώντες»  για την αύξηση των συντελεστών του Φ.Π.Α., είναι η προσδοκία για αύξηση των φορολογικών εσόδων.

Σκοπός της παρούσας ανάλυσης, είναι να αποδειχθεί στο ευρύ κοινό ότι η αύξηση του Φ.Π.Α. δεν πλήττει μόνο τα νοικοκυριά και τους καταναλωτές, αλλά  και τα φορολογικά έσοδα του ίδιου του κράτους λόγο μειωμένων εσόδων από την άμεση φορολόγηση.

Ως γνωστόν, ο Φ.Π.Α. είναι ουδέτερος για τις επιχειρήσεις καθώς δεν επηρεάζει το λογιστικό τους αποτέλεσμα. Οι επιχειρήσεις συμψηφίζουν το Φ.Π.Α. που εισπράττουν από τις πωλήσεις τους, με το Φ.Π.Α. που πληρώνουν μέσω των αγορών τους και τη διαφορά την αποδίδουν στο κράτος. Γενικότερα όμως, ούτε οι επιχειρήσεις επιθυμούν αυξήσεις στους συντελεστές του Φ.Π.Α. διότι,  όσο μειώνεται η ζήτηση και το διαθέσιμο εισόδημα των καταναλωτών, τόσο μειώνεται ο τζίρος και τα καθαρά κέρδη των επιχειρήσεων.   Περισσότερα

Ας αντιμετωπίσουμε με αισιοδοξία το 2017

Σχολιάστε

Του Γιώργου Κολέμπα

Η Ελλάδα έγινε ο αδύνατος κρίκος στον παγκόσμιο καπιταλισμό, λόγω της μανίας της πολιτικής και οικονομικής ελίτ, για ανάπτυξη που δεν στηριζόταν στον πρωτογενή- δευτερογενή τομέα (γεωργία, μεταποίηση, καινοτομία κ.λπ.), αλλά στον τριτογενή (κατανάλωση, εμπόριο, τουριστικές υπηρεσίες, τράπεζες κ.λπ.) και στην Οικοδομή.

Ο τουρισμός αναδείχθηκε στη «μεγάλη βιομηχανία» της χώρας και ένα μεγάλο μέρος του πληθυσμού προσπάθησε να επιβιώσει προσφέροντας υπηρεσίες κατά τη «τουριστική σαιζόν», αφήνοντας κατά μέρος τις άλλες δραστηριότητες και τη γεωργία.

Και αυτή η κατεύθυνση -που υλοποιούταν από ένα πολιτικό προσωπικό κάθε άλλο παρά αξιόλογο-κατέρρευσε στα πλαίσια της παγκόσμιας χρηματοπιστωτικής κρίσης.

Λόγω της άρσης της «εμπιστοσύνης των πιστωτών», η δομική κατά βάση ελληνική κρίση μετατράπηκε σε κρίση των δημοσιονομικών χρεών. Αυτή έφερε και τις πολιτικές της τρόικας και των «μνημονίων». Περισσότερα

Τα κλειδιά του μαγαζιού, οι σκουληκότρυπες και ο ελληνικός καπιταλισμός

Σχολιάστε

image002-5-300x196

Του Αλέξανδρου Καπακτσή

Είναι σαφές ότι ευρισκόμεθα μπροστά στη σοβαρότερη οικονομική κρίση που αντιμετώπισε ποτέ η Ελλάδα. Εδώ και επτά χρόνια η χώρα δεν μπορεί να προχωρήσει παρά µόνο μέσα στις οικονομικές ατραπούς που µας ορίζουν ξένοι «δυνάστες»…

Ενώπιον αυτής της καταστάσεως η Ελλάδα πρέπει να αντισταθεί, να πολεμήσει, αλλά και να νικήσει. Δεν είναι δυνατόν να εκβιάζεται από έναν εσµό «τεχνοκρατών» οι οποίοι προτείνουν και επιβάλλουν μέτρα σαν αγροτικοί γιατροί που μοιράζουν ασπιρίνες!

…Είναι η ώρα να δείξει η Ελλάδα ότι έχει τη δύναμη και να ζητήσει και να πετύχει µια δίκαιη συμπεριφορά από τους συγγενείς λαούς της Ευρώπης. Άλλως η πολιτική ηγεσία της χώρας οφείλει ενωμένη να αντιμετωπίσει την κρίση που βυθίζει επτά χρόνια τώρα την Ελλάδα στη φτώχεια. 1 Περισσότερα

Ευρωζώνη : Οικονομικός παράδεισος ή νομισματική κόλαση ;

1 σχόλιο

eurozone_2140474b

του Καλλίνικου Νικολακόπουλου

Οι ‘αγορές’ θεώρησαν ότι η πρώτη δεκαετία λειτουργίας της ευρωζώνης ήταν γενικά επιτυχής και ότι η κυκλοφορία  κοινού νομίσματος πραγματοποιήθηκε χωρίς προβλήματα και η ΕΚΤ ανταποκρίθηκε θετικά στον  παράδοξο-στρεβλό ρόλο που επωμίσθηκε να διεκπεραιώσει. Στο εσωτερικό της ευρωζώνης υπήρξαν έντονη οικονομική ανάπτυξη και αυξανόμενη απασχόληση, βασιζόμενες και τροφοδοτούμενες όμως από έντονα αυξανόμενα σωρευτικά χρέη. Η  μεγάλη προσφορά αγαθών, από τις αναδυόμενες οικονομίες, διατήρησε τον πληθωρισμό σε χαμηλά επίπεδα συγκαλύπτοντας τα προβλήματα και τις προκαλούμενες, από την μεγάλη ανάπτυξη της παγκόσμιας οικονομίας, ανισορροπίες. Πληθωριστικές ‘φούσκες’ διαπιστώθηκαν σε διάφορες κατηγορίες περιουσιακών στοιχείων, όπως της αγοράς ακινήτων που έλαβε τρομακτικό μέγεθος, ιδιαίτερα στις Ιρλανδία και Ισπανία. Η ευρωζώνη, όντας ‘τυχερή’ στην έναρξη της ύπαρξής της, προκάλεσε  πολλαπλές δυνητικές κρίσεις στους κόλπους της. Περισσότερα

Η παθολογία του «κοινωνικο/πολιτικού» …

Σχολιάστε

noone1

1. Στην εποχή της post-truth θα ήταν μάταιο να περιμένει κανείς κάτι διαφορετικό απ’ την δημαγωγία. Είμαστε υποχρεωμένοι ωστόσο, σαν εργάτες, σαν αυτόνομοι και (αν επιτρέπεται ακόμα…) σα λογικά όντα να το δείξουμε: έχει φτάσει στο σημείο της ψύχωσης η προσπάθεια φερεφώνων και υποτελών να ανακαλύπτουν εδώ κι εκεί την αναγγελία της διάλυσης της ευρωζώνης (ή/και της ε.ε.). Τα πιο ετερόκλητα γεγονότα, μακρυά από στοιχειώδεις αναλύσεις που πριν 30 χρόνια θα ήταν αυτονόητες (στο όνομα, απλά, της κοινής λογικής), επιστρατεύονται σαν εντυπώσεις για να υπηρετήσουν, δίκην «αποδείξεων», αυτό: την διεστραμμένη απόλαυση της καταστροφής.

Να ένα πρόχειρο παράδειγμα. Στην «αλυσίδα» της ρητορικής που έβαλε εύκολα στο σακί το brexit και την εκλογή του ψόφιου κουναβιού, ΜΟΛΙΣ ΤΗΝ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΗ ΒΔΟΜΑΔΑ, ήταν σε αναμονή τα εξής: οι προεδρικές εκλογές στην αυστρία και το δημοψήφισμα στην ιταλία. «Να, κι εδώ έρχονται οι φασίστες!» έκραζαν οι καρακάξες της δημαγωγίας, «να, κι εκεί, αν βγει – το – όχι πάει η ευρώπη» συμπλήρωναν. Περισσότερα

Older Entries