Home

Ε. Galeano : Ένας «ετερόδοξος» διανοούμενος της αριστεράς

Leave a comment

Από την εφηβεία του ήταν αριστερός, αυτή του η επιλογή τον συνόδευε σε όλη του τη ζωή. Ο τρόπος όμως με τον οποίο κατανοούσε το να είσαι αριστερός, αλλά πάνω από όλα ο τρόπος με τον οποίο τον εφάρμοζε, δεν ήταν εξαρτημένος από την ιδεολογία αλλά από την καθημερινή ζωή. Μακριά από κάθε είδους δογματισμό έστρεφε το βλέμμα του στους πιο ευάλωτους, σ’ εκείνους που θεωρούσε ότι αποτελούσαν τον σκοπό του. Με τα χρόνια, αγκάλιασε την υπεράσπιση της φύσης όπως και την προάσπιση των δικαιωμάτων των γυναικών.

Δεν υπήρξε επικεφαλής καμιάς πορείας, «ποιος είμαι εγώ που θα καπελώσω» μία πορεία; Αυτή η συγκέντρωση δεν είναι ενάντια στην κυβέρνηση, γιατί όπως (και κάθε συγκέντρωση), είναι στενά συνδεδεμένη με μία ελπίδα που επιλέξαμε, με μία ελπίδα που μοιραζόμαστε όλοι. Ο σκοπός είναι να ακούσει η κυβέρνηση κι άλλες φωνές, όχι μόνο αυτές που παίρνουν τις αποφάσεις. Άλλωστε δεν βλέπουμε και δεν βιώνουμε τα αποτελέσματά τους ανά τους αιώνες;» τόνιζε ο Γκαλεάνο, στις 27 Μαίου του 2005, στην πλατεία Ελευθερίας. More

Δεν είσαι ο αφέντης άλλο πια

Leave a comment

της Γιώτας Ιωαννίδου

Αυτός είναι ο φοβερός εφιάλτης των κυρίαρχων. Φοβούνται το κίνημα ανατροπής της κανονικότητας ανθρώπων παραιτημένων στην κοινωνική καταβύθιση.

Η μυρωδιά από την καύση των σκουπιδιών στο εργοστάσιο της ΑΓΕΤ- Lafarge, πάνω από την πόλη του Βό­λου, καλύφθηκε από τους καπνούς και την ασφυκτική οσμή χημικών και δακρυγόνων. ΜΑΤ και άγρια καταστολή επιχείρησαν να θρυμματίσουν την ανάσα ζωής που ξέφυγε μέσα από τα χαμόγελα των διαδηλωτών για αέρα και νερό, γη και ελευθερία. Ανεπίτρεπτο θεωρήθηκε στους καιρούς μας να αμφισβη­τείται η αποστολή της εταιρείας να τρέφεται από σκουπίδια και να μετατρέπει το περιβάλ­λον και τους ανθρώπους σε σκουπίδια. More

Οι τελευταίες μας εξετάσεις

2 Comments

_3

Η κυβέρνηση αποφάσισε. Το ίδιο κι εμείς. Η επιστράτευση των καθηγητών ετοιμάζεται. Αυτό πρέπει να κάνουμε κι εμείς.

Τι ωραίες σκέψεις που έχουν γραφτεί αυτές τις ώρες. 

Εδώ, εδώεδώ κι εδώ και αλλού που δεν έχω προλάβει ακόμη να διαβάσω, αλλά θα το κάνω σύντομα. More

Μια προσέγγιση στην κοινωνικοπολιτική διάσταση της σύγκρουσης στη Χαλκιδική

Leave a comment

cf83cebacebfcf85cf81ceb9ceb5cf82-cebaceb5cf81ceb1cf84ceb5ceb1

Στις 5/4/2013 έγινε μια πολύ ενδιαφέρουσα εκδήλωση στον αυτοδιαχειριζόμενο κοινωνικό χώρο  Μπερντές για τον αγώνα των κατοίκων της Χαλκιδικής ενάντια στα μεταλλεία χρυσού που αναπτύσσονται στην περιοχή τους έχοντας υποστήριξη από τα πιο επιθετικές καπιταλιστικές επιχειρήσεις παγκοσμίως αλλά και τις εγχώριες οικονομικές και πολιτικές ελίτ και φυσικά την αστυνομία και τις δικαστικές αρχές. Στη συζήτηση που ακολούθησε αναδείχθηκαν ορισμένες ενδιαφέρουσες πτυχές του θέματος που αγγίζουν τον πυρήνα της κοινωνικοπολιτικής σύνθεσης των πληθυσμών της περιοχής αλλά και τη σύγκρουση συμφερόντων που γίνεται ανάμεσα σε ντόπια συμφέροντα και τις ντόπιες-ξένες ελίτ. More

Η επέτειος του “ΟΧΙ” στην εποχή του “ναι” – Ποια είναι η πατρίδα μας;

1 Comment

του Χρήστου Κάτσικα

Γνωρίζω πολύ καλά, αναπνέοντας την κιμωλία μέσα στις σχολικές αίθουσες 27 χρόνια ως εκπαιδευτικός και άλλα 12 ως μαθητής, ότι πολλές φορές οι σχολικές γιορτές για αυτή ή την άλλη εθνική επέτειο μόνο χασμουρητά προκαλούν σε όσους, μαθητές και εκπαιδευτικούς, είναι υποχρεωμένοι να τις παρακολουθήσουν. Ίσως γιατί η κυρίαρχη πολιτική πριμοδοτεί την άγνοια του παρελθόντος καθώς γνωρίζει ότι με αυτόν τον τρόπο υπονομεύει κάθε δυνατότητα δράσης στο παρόν. Ίσως γιατί στο κλίμα της εποχής ευδοκιμεί η υποταγή σ΄ ένα παρόν που θεωρείται αυτονόητο και δεδομένο, ενώ συγχρόνως ξεριζώνονται ερωτήματα που μπορούν να αναποδογυρίσουν αυτή την εικόνα. Ίσως και γιατί οι περισσότεροι δεν αντέχουμε να μας μιλάνε σε κάθε επέτειο για πατρίδα, αγώνες, θυσίες και «εθνική υπερηφάνεια», για «εθνική ανεξαρτησία και λαϊκή κυριαρχία» αυτοί που εκποιούν κομμάτι κομμάτι την ελληνική γη και αφανίζουν το λαό. Ίσως δεν αντέχουμε πια να μας μιλάνε σε κάθε επέτειο για «τα περήφανα νιάτα και τα τιμημένα γηρατειά» οι ίδιοι που καταδικάζουν τη νεολαία στην ανεργία και στη μετανάστευση, σε ένα μέλλον σκοτεινό και αβέβαιο, ενώ την ίδια στιγμή υπογράφουν τον γρήγορο θάνατο των πατεράδων και των μανάδων μας που βγήκαν στη σύνταξη. More