Home

Έκδοση ομολόγου: Οι καλύτεροι «πελάτες» …επιστρέφουν και οι αγορές χορεύουν!

Leave a comment

Του Παναγιώτη Θεοδωρόπουλου

Η κυβέρνηση  γνωστοποίησε την απόφασή της να βγει στις αγορές για να καλύψει τις τρέχουσες ανάγκες του κράτους, με νέα δανεικά, προσφέροντας για πώληση στους υποψήφιους αγοραστές ομόλογο 5ετούς διάρκειας. Το βιβλίο προσφορών άνοιξε και ήδη οι πρώτοι ενδιαφερόμενοι …επενδυτές έτρεξαν.

Με το νέο ομόλογο που θα λήξει τον Απρίλιο του 2024 η κυβέρνηση δανείστηκε 2,5 δισ. ευρώ με επιτόκιο 3,6%. «Αυτό θα αποτελούσε μεν την υψηλότερη αξία πενταετούς ομόλογο στην ευρωζώνη, ωστόσο για τον Αλέξη Τσίπρα θα ήταν μια πολιτική επιτυχία». Αυτό αναφέρει η Γερμανική εφημερία «Handelsblatt», καταγράφοντας δύο μεγάλες αλήθειες:

Α) Η κυβέρνηση ετοιμάζεται να δανειστεί για μια ακόμα φορά με ληστρικά επιτόκια. Τα μεγαλύτερα που υπάρχουν στην ευρωζώνη προσφέροντας στους τοκογλύφους – δανειστές νέα μεγάλα κέρδη. 

Β) Η έκδοση του ομολόγου θα χρησιμοποιηθεί από τον Τσίπρα για να στηρίξει την προπαγάνδα της επιστροφής στην …«κανονικότητα» στο πλαίσιο του αφηγήματος της «μεταμνημονιακής» εποχής, φορτώνοντας ωστόσο το λογαριασμό για μια ακόμα φορά στις πλάτες του ελληνικού λαού. Για τον ίδιο μπορεί να βαφτιστεί «πολιτική επιτυχία» για τον εργαζόμενο λαό θα είναι όμως μια ακόμα δυσμενής εξέλιξη.  More

Καινοτόμες Αγορές…

Leave a comment

Του Κώστα Λουλουδάκη(Ιουλιανού)

κ προοιμίου και για την αποφυγή παρεξηγήσεων, είμαι υποχρεωμένος να αναφέρω πως το κείμενο δεν συνιστάται σε όσους από εσάς έχετε ως βασικό μέσο πρόσληψης της πραγματικότητας την τηλεόραση.

Αφού σας ξεκαθάρισα την θέση μου,ξεκινάω… More

Η ψευδαίσθηση της λαϊκής κυριαρχίας

Leave a comment

Η ψευδαίσθηση της λαϊκής κυριαρχίας - Media

Tου Δημήτρη Μηλάκα

Υπάρχουν δύο (τουλάχιστον) προσεγγίσεις για την εκλογική διαδικασία. Η μία υποστηρίζει ότι η αντιπροσωπευτική δημοκρατία (δυτικού τύπου) είναι το καλύτερο δυνατό πολίτευμα για την όσο το δυνατόν πιο πιστή έκφραση της λαϊκής βούλησης. Υπάρχει, ωστόσο, και η άλλη άποψη, η οποία συνοψίζεται στη γνωστή φράση: Αν οι εκλογές μπορούσαν να αλλάξουν τα πράγματα, θα ήταν παράνομες.

Οι τελευταίες εξελίξεις στην Ιταλία είναι μια καλή ευκαιρία για να ρίξουμε μια πιο προσεκτική ματιά σε αυτήν τη δεύτερη προσέγγιση. Στην ειδησεογραφία οι εξελίξεις στην Ιταλία καταγράφονται, λίγο – πολύ, ως εξής: «Τον ασκό του Αιόλου άνοιξε ο Ιταλός Πρόεδρος Σέρτζιο Ματαρέλα με την άρνησή του να αποδεχτεί ως υπουργό Οικονομικών τον καθηγητή Πάολο Σαβόνα, προκαλώντας την κατάθεση της εντολής σχηματισμού κυβέρνησης από τα κόμματα της πλειοψηφίας και την ανάθεσή της στον άνθρωπο του ΔΝΤ και των οίκων αξιολόγησης Κάρλο Κοταρέλι». More

Ο σουλτάνος και οι… αγορές – Ασφυκτική η οικονομική πίεση

Leave a comment

Ο σουλτάνος και οι… αγορές - Ασφυκτική η οικονομική πίεση - Media

του Δημήτρη Μηλάκα

Αν και έχει απέναντί του το σύνολο των πολιτικών δυνάμεων της Τουρκίας και πλάι του (εκτός από το κόμμα του) το εθνικιστικό κόμμα MHP, ο Ταγίπ Ερντογάν βαδίζει στις εκλογές του Ιουνίου με τη βεβαιότητα της νίκης. Μιας νίκης η οποία θα του δώσει και τυπικά, με βάση τις διατάξεις του συντάγματος, τις υπερεξουσίες που ήδη ασκεί. Παρ’ όλα αυτά, ο «σουλτάνος» γνωρίζει ότι, παρά την πολιτική του κυριαρχία στη δεδομένη στιγμή, δεν έχει νικήσει, γιατί ο πραγματικός του αντίπαλος είναι η οικονομία και ειδικότερα οι διεθνείς οικονομικοί μηχανισμοί, οι οποίοι είναι σε θέση να επηρεάσουν καταλυτικά το εσωτερικό πολιτικό παιχνίδι.

Μετά το αποτυχημένο πραξικόπημα εναντίον του, ο Ερντογάν, πέρα από την ευκαιρία που βρήκε για «κάθαρση» του κρατικού μηχανισμού από όσους δεν ήταν απόλυτα δικοί του, κατάφερε να ρυμουλκήσει στην ατζέντα του το σύνολο των πολιτικών δυνάμεων προβάλλοντας τον κίνδυνο ακρωτηριασμού της χώρας. Πίσω από τη σθεναρή στάση του κατά της δημιουργίας κουρδικού κράτους στη Συρία συντάχθηκαν υποχρεωτικά όλες οι πολιτικές δυνάμεις της χώρας.

Η συσπείρωση έναντι του εξωτερικού κινδύνου, που άρχισε να προσδιορίζεται ως δυτική επιθετικότητα κατά της Τουρκίας, πιστώθηκε θετικά στον πολιτικό λογαριασμό του Ερντογάν, ο οποίος εμφανίζεται κυρίαρχος του παιχνιδιού. More

Φαινομενικά υγιής η παγκόσμια οικονομία

Leave a comment

Φαινομενικά υγιής η παγκόσμια οικονομία

του Παύλου Δερμενάκη

Οικονομικές βόμβες η φούσκα του χρέους και η φούσκα των αγορών

Η παγκόσμια μεγέθυνση (και όχι η ανάπτυξη) επιταχύνεται, σύμφωνα με τα διάφορα στοιχεία που είδαν το φως της δημοσιότητας τον τελευταίο μήνα με αποκορύφωμα τις εκτιμήσεις του ΔΝΤ. Όμως αυτή η καλή σημερινή εικόνα και η συνδεδεμένη με αυτήν ικανοποίηση σε διάφορα επιτελεία παγκόσμια κρύβει πολλά δυσάρεστα σε σχέση με τον μέλλον. 

Σύμφωνα με τα αναθεωρημένα στοιχεία του ΔΝΤ το ΑΕΠ παγκόσμια θα αυξηθεί κατά 3,6% το 2017 και 3,7% το 2018. Η βελτίωση, συγκριτικά με προηγούμενες εκτιμήσεις, για το 2017 οφείλεται στις αναπτυγμένες χώρες ενώ για το 2018 στις αναπτυσσόμενες. Στις αναπτυγμένες χώρες οι ρυθμοί θα είναι 2,2% (2017) και 2,0% (2018). Από τις αναπτυσσόμενες χώρες «πρωταθλητές» θα είναι η Ινδία με 6,7% και 7,4% και η Κίνα με 6,8% και 6,5% αντίστοιχα.

Όμως η κατάσταση αυτή είναι πολύ εύθραυστη. Στην Ευρωζώνη, παρά τους πακτωλούς των δισεκατομμυρίων με τα οποία τροφοδοτεί την οικονομία η ΕΚΤ, η βελτίωση μεταξύ 2016 και 2017 ήταν μικρή (από 1,8% σε 2,1%) για να ξαναγυρίσει πίσω στο 1,9% το 2018.

Τα σύννεφα στον ορίζοντα εμφανίζονται από πολλές πλευρές και στέλνουν μηνύματα τα οποία, αν κρίνουμε από την πορεία των αγορών που συνεχίζουν να ανεβαίνουν με αδικαιολόγητους ρυθμούς, δεν λαμβάνονται υπόψη.

Η οικονομική μεγέθυνση δεν είναι φυσικά ισομερώς κατανεμημένη ούτε εντός των χωρών ούτε και παγκόσμια. Το ΔΝΤ επισημαίνει τρία θέματα ανισοτήτων. Πρώτο, στο εσωτερικό των αναπτυγμένων χωρών μπορεί να αυξάνεται το ΑΕΠ, όμως η ονομαστική και πραγματική αύξηση των μισθών παραμένει χαμηλή. Αποτελέσματα, περιορισμοί στην κατανάλωση και κατ’ επέκταση στην αύξηση του ΑΕΠ και δυσκολίες στην αποπληρωμή δανεισμού για τα υπερδανεισμένα, σε πολλές χώρες, νοικοκυριά. Δεύτερο, μεταξύ των χωρών. Αν και η ανάπτυξη στην παρούσα περίοδο έχει διαχυθεί παγκόσμια, γεγονός που έχει να συμβεί πάνω από μία δεκαετία, η ανισοκατανομή της είναι σημαντική. Υστερούν σε ανάπτυξη οι πλέον καθυστερημένες από τις αναδυόμενες χώρες, οι χώρες εξαγωγείς ενέργειας, και εκείνες που βρίσκονται στη δίνη πολέμων και αναταραχών, και αυτές δυστυχώς είναι πολλές. Άρα οι ανισότητες μεταξύ πλούσιων και φτωχών χωρών μεγαλώνουν παγκόσμια και περιφερειακά. Τρίτο, η ανάκαμψη δεν είναι συνεχώς ανοδική, αντίθετα, αν την εξετάσουμε σε μακροχρόνιες περιόδους διαπιστώνουμε ότι η τάση είναι πτωτική. Η αύξηση του κατά κεφαλή ΑΕΠ, στις αναπτυσσόμενες χώρες, από 2,2% ετησίως την περίοδο 1996-2005 θα φθάσει στο 1,4% την περίοδο 2017-2025.

Επιπλέον, στα θεμέλια της παγκόσμιας οικονομίας έχουν τοποθετηθεί δύο βόμβες οι οποίες συνεχώς και μεγαλώνουν με τη γνωστή μέθοδο της «φούσκας». Πρόκειται για τη φούσκα του παγκόσμιου χρέους και τη φούσκα της αποτίμησης των αγορών.

Η φούσκα του χρέους

Όπως έχουμε γράψει και άλλη φορά (βλέπε φ. 356 – 22/4) το παγκόσμιο χρέος ανήλθε σε 215 τρισ. δολάρια στο τέλος του 2016 και αντιστοιχούσε στο 325% του παγκόσμιου ΑΕΠ. Από αυτά τα 160 τρισ. δολάρια αφορούν τις αναπτυγμένες χώρες και αντιστοιχούν στο τετραπλάσιο σχεδόν (390%) του ΑΕΠ τους. Στις 20 πλέον αναπτυγμένες χώρες (G-20) το χρέος ήταν 135 τρισ. δολάρια και ήταν κατανεμημένο όσον αφορά τις πηγές του: 37% δημόσιο χρέος, 38,5% χρέος επιχειρήσεων και 24,5% χρέος ιδιωτών-νοικοκυριών. Το πλέον όμως ανησυχητικό για το G-20, που ουσιαστικά είναι η παγκόσμια οικονομία (80% του παγκόσμιου ΑΕΠ), είναι το γεγονός ότι το χρέος μεγαλώνει σταθερά με ρυθμό μεγαλύτερο από το ΑΕΠ. Αυτό το γεγονός από μόνο του αποτελεί ένα σημαντικό «καμπανάκι» για την παγκόσμια οικονομία.

Συνολικά το παγκόσμιο χρέος πλησιάζει με γοργούς ρυθμούς ένα πολύ κρίσιμο ύψος. Αναλυτές εκτιμούν ότι στο βαθμό που θα ξεπεράσει τις 3,5 φορές το παγκόσμιο ΑΕΠ θα έχει διαμορφωθεί μια κατάσταση που θα καθιστά ουσιαστικά αδύνατη την οικονομική ανάπτυξη. Σε αυτές τις συνθήκες οι δρόμοι θα είναι δύο αλλά εξίσου επικίνδυνοι. Ο ένας θα είναι ότι οι τόκοι στον βαθμό που θα αποπληρώνονται και δεν θα κεφαλαιοποιούνται θα στερούν τις οικονομίες από τους αναγκαίους πόρους για την ανάπτυξη. Στη δεύτερη περίπτωση, αν δεν αποπληρώνονται αλλά κεφαλαιοποιούνται, θα αυξάνουν ακόμα ταχύτερα το παγκόσμιο χρέος μεγεθύνοντας τη χρηματοπιστωτική φούσκα. Συνδυασμός δε και των δύο θα οδηγεί σε συνθήκες το χρέος να συνεχίζει αυξανόμενο, η ανάπτυξη να επιβραδύνεται και η φούσκα να μεγαλώνει. Με αυτά τα δεδομένα προβλέπεται από διάφορους αναλυτές «σημαντική επιβράδυνση των ρυθμών ανάπτυξης μετά το 2020» για την παγκόσμια οικονομία.

Το χρέος στην περίοδο 2007-2016, από τη χρηματοπιστωτική κρίση του 2008, έχει αυξηθεί κατά 52,5% ή 144 τρισ. δολάρια. Η άνοδος αυτή επιτεύχθηκε, μεταξύ άλλων, και λόγω των πολύ χαμηλών, ακόμα και μηδενικών ή και αρνητικών επιτοκίων σε διάφορες κατηγορίες χρηματοπιστωτικών προϊόντων παγκόσμια. Η τάση μηδενισμού των επιτοκίων ξεκίνησε από τις ΗΠΑ, ακολούθησε η Ευρωζώνη και στη συνέχεια η Ιαπωνία, με κύριο εργαλείο την «ποσοτική χαλάρωση». Την τροφοδοσία, δηλαδή, της αγοράς με φθηνό χρήμα για να αντιμετωπιστεί αρχικά η κρίση στις αγορές και στη συνέχεια στην οικονομία, με σκοπό την τόνωση της αύξησης του ΑΕΠ. Όμως, καθώς η παγκόσμια οικονομία οδεύει στο τέλος των χαμηλών επιτοκίων με την σταδιακή τους αύξηση, όπως συμβαίνει εδώ και ένα και πλέον χρόνο με τις ΗΠΑ, είναι φυσικό να φανούν οι άμεσες παρενέργειες λόγω του μεγέθους του χρέους και της αναντιστοιχίας του με τα πραγματικά εισοδήματα. Η αδυναμία εξυπηρέτησης αυτών των χρεών, είτε από κυβερνήσεις με κλασσικότερη την περίπτωση της Ελλάδας, είτε από επιχειρήσεις βλέπε π.χ. Ιταλία, είτε από ιδιώτες με τις Αυστραλία, Καναδά και Κίνα να βρίσκονται στην πλέον δύσκολη θέση, σύμφωνα με το ΔΝΤ.

Αστάθεια στο παγκόσμιο τραπεζικό σύστημα

Όπως είναι φυσικό η φούσκα του χρέους δημιουργεί ένα μεγάλο πρόβλημα στο τραπεζικό σύστημα, το οποίο έχει αποδειχθεί σε όλη την περίοδο, από το 2007 και μετά, ιδιαίτερα ασταθές, παρά τους πακτωλούς χρήματος που έχει λάβει για βοήθεια και τις διαβεβαιώσεις κυβερνήσεων και κεντρικών τραπεζών.

Οι 30 μεγαλύτερες τράπεζες παγκοσμίως έχουν ενεργητικό 47 τρισ. δολάρια ή πάνω από το 1/3 του παγκόσμιου τραπεζικού συστήματος. Οι μισές από αυτές, σύμφωνα με το ΔΝΤ, έχουν μία απόδοση ιδίων κεφαλαίων κάτω από 8% που είναι το όριο για τη βιωσιμότητά τους. Ειδικότερα δε εννιά από αυτές, τις οποίες κατονομάζει (Citigroup [ΗΠΑ], Deutsche Bank [Γερμανία], Barclays και Standard Chartered [Βρετανία], Société Générale [Γαλλία], UniCredit [Ιταλία], Sumitomo Mitsui Financial Group, Mizuho Financial Group και Mitsubishi UFJ Financial Group [Ιαπωνία]), είναι πολύ πιθανό να «καταγράψουν χαμηλή κερδοφορία»… όπως διατυπώνονται με κομψό τρόπο τα μεγάλα προβλήματα στα οποία δεν μπορείς να κλείνεις συνεχώς τα μάτια. Συνεπώς το παγκόσμιο τραπεζικό σύστημα κάθε άλλο παρά μπορεί να θεωρηθεί σταθερό και υγιές για να αντιμετωπίσει την επερχόμενη παγκόσμια αύξηση των επιτοκίων και την γενικότερη αναστροφή στην πολιτική των κεντρικών τραπεζών με τον περιορισμό της ρευστότητας.

Η φούσκα των αγορών

Τον τελευταίο ενάμιση περίπου χρόνο, οι αγορές σε παγκόσμιο επίπεδο καταγράφουν συνεχώς όλο και νέα υψηλά, το δε χρηματιστήριο των ΗΠΑ πηγαίνει από βδομάδα σε βδομάδα σε νέα ρεκόρ. Η όλη εξέλιξη σηματοδοτεί μια ακόμα φούσκα η οποία διογκώνεται καθημερινά. Συνολικά οι αποτιμήσεις των αγορών έχουν ξεφύγει-αποσυνδεθεί κατά πολύ από την πραγματική οικονομία την οποία υποτίθεται αντικατοπτρίζουν.

Ένα μόνο αριθμητικό δείγμα αρκεί για να γίνει κατανοητό το μέγεθος της φούσκας και ποιες μπορεί να είναι οι συνέπειες σε μια αντίστροφη (καθοδική) πορεία των αγορών. Τον Οκτώβριο 2007 ο Dow Jones ήταν στις 14.000 μονάδες και με την κορύφωση των συνεπειών της κρίσης μειώθηκε στις 6.600 (Μάρτιος 2009). Από εκεί άρχισε να ανεβαίνει και έφτασε ξανά στις 14.000 τον Φεβρουάριο 2013. Σήμερα (17/10) βρίσκεται ένα βήμα πριν τις 23.000 (22.997,44)! Δηλαδή από τον Οκτώβριο 2007 έως σήμερα (αγνοώντας την πτώση) έχει αυξηθεί κατά 64%. Την ίδια περίοδο το ΑΕΠ των ΗΠΑ έχει αυξηθεί στο μισό 31%.

Φυσικά κάτω από αυτά τα οικονομικά δεδομένα: α) την αναντιστοιχία-φούσκα των αγορών με την πραγματική οικονομία, β) τη φούσκα του ανεξέλεγκτου χρέους, γ) τους άμεσους κινδύνους λόγω δομικών προβλημάτων της οικονομικής μεγέθυνσης και δ) τη σταδιακή αύξηση των επιτοκίων, γίνεται κατανοητό ότι δεν υπάρχει οικονομική σταθερότητα στο «εγγύς» μέλλον. Μια σειρά αναλυτές των αγορών εκτιμούν ότι οι τιμές μετοχών, ομολόγων και γενικά των διάφορων χρηματοπιστωτικών περιουσιακών στοιχείων είναι πολύ υψηλές και σε αυτά τα επίπεδα δεν είναι βιώσιμες για μεγάλο χρονικό διάστημα στον παρόντα οικονομικό κύκλο. Για τον λόγο αυτό πολλοί προειδοποιούν εδώ και 14 μήνες ότι η κατάσταση είναι εύθραυστη και συνεπώς ανά πάσα στιγμή μπορεί να αντιστραφεί και οι αγορές να πάρουν την κατιούσα… με άγνωστο τέρμα. Στην κρίση του 2008 η πτώση για τον Dow Jones ήταν 53%. Συνεπώς, το ερώτημα είναι πότε και με ποια αφορμή. Δυστυχώς στην παρούσα περίοδο αν και υπάρχει μια γενική «ευφορία» στην εξέλιξη των οικονομικών, στον τομέα των γεωπολιτικών εντάσεων βρισκόμαστε σε μία έξαρση και μάλιστα με πυρηνικές προεκτάσεις (Β. Κορέα). Ας ελπίσουμε ότι ο ζητούμενος από τις αγορές καταλύτης (όπως λένε οι χρηματιστηριακοί αναλυτές) δεν θα είναι κάποιο τέτοιο γεωπολιτικό γεγονός που θα συσσωρεύσει περισσότερα δεινά (συνέπειες πολεμικών συγκρούσεων) επιπλέον των οικονομικών που θα αφορούν την παγκόσμια οικονομία.

Δρόμος της Αριστεράς

Στις αγορές αδέρφια, στις αγορές…

Leave a comment

Του Σωκράτη Μαντζουράνη

Από μικρός η «αγορά» ήταν για μένα κάτι γνωστό και πολύμορφο.
Κατ’ αρχήν, «αγορά» ήταν για μένα το «μπας φανάρι» στη Μυτιλήνη, εκεί που είχαμε το μπακάλικό μας.
Ό,τι μας τάιζε και μας συντηρούσε, δηλαδή.
Ό,τι κράταγε τον πατέρα μου ολημερίς μακριά από το σπίτι, εμένα τα Σάββατα μακριά από το νυφοπάζαρο στην προκυμαία και τη μάννα μου στη σκάφη να πλένει λαδωμένες ποδιές.

Μια άλλη «αγορά», ήταν αυτή με τις φωτεινές βιτρίνες, τα όμορφα ρούχα, τα ολοκαίνουργια παπούτσια, τα αστραφτερά παιχνίδια κι’ εκείνο το κατακόκκινο ποδήλατο που ποτέ μου δεν απόκτησα.
Η «αγορά» κάποιων άλλων δηλαδή κι ίσως γι’ αυτό τη λέγανε κεντρική.
Αργότερα σαν μεγάλωσα, έμαθα και μια άλλη «αγορά».
Απρόσωπη και παντοδύναμη, μοχθηρή και ανελέητη, που άλλους τους καταβρόχθιζε και άλλους τους γέμιζε λεφτά και δύναμη.
Χρόνια τώρα αυτή η δουλειά! More

Η έξοδος στις αγορές και τις παραλίες

Leave a comment

Γνωρίζω πως πολλές έχετε απογοητευτεί που δεν την πέφτω στον σύριζα και τις μαλακίες που κάνει, αλλά προσωπικά πιστεύω πως δεν χρειάζεται. Και για να αποδείξω του λόγου το αληθές δεν έχει παρά να πάρουμε την περίφημη έξοδο στις αγορές την οποία ξύπνησα το πρωί με όρεξη να σοδομίσω έτσι γιατί είχα μια ώρα κενό και δεν ήξερα τι να κάνω 🙂

Για το επικοινωνιακό κομμάτι δεν έχουμε να γράψουμε και πολλά. Η έξοδος στις αγορές είναι copy-paste σαν και αυτή του σαμαρά το 2014 και ο κακομοίρης ο σαμαράς δεν είχε το QE που έχει γονατίσει όλες τις αποδόσεις, να τα λέμε αυτά τα πράγματα. Το πόσο τον βοήθησε στις επόμενες εκλογές το είδαμε όλοι. Οι συριζαίοι ήθελαν να κάνουν την έξοδο το σεπτέμβρη μήπως και ασχοληθεί και κανείς, αλλά τελικά συνετότερες φωνές επικράτησαν και την έκαναν μέσα στο λιοπύρι. Οι συνετότερες φωνές είπαν ότι μια έξοδος στις αγορές όπου κανείς δεν θα ασχοληθεί είναι προτιμότερη από μια μη έξοδος στις αγορές (αν ο σεπτέμβρης αποδειχθεί οικονομικά προβληματικός όπως πολλοί φοβούνται στο τσίρκο που λέγεται παγκόσμια οικονομία). More

Το κουαρτέτο που έγινε… κουιντέτο

Leave a comment

του Γιάννη Κιμπουρόπουλου

Οι αγορές αναγορεύτηκαν επίσημα σε πέμπτο επιτηρητή του Μνημονίου – Οι παρενέργειες της συνέργειάς τους με το ΔΝΤ, τη γερμανική ηγεσία, την ΕΚΤ και το «μοντέλο ανάπτυξης»

Από μιαν άποψη η έκδοση του νέου πενταετούς ομολόγου με επιτόκιο αισθητά μικρότερο από αυτό του 2014 ήταν επίτευγμα. Όχι στο πλαίσιο μιας στενά τεχνικής σύγκρισης ανάμεσα στα δυο εγχειρήματα -απ’ αυτή τη σκοπιά μπορεί κανείς να αντιτείνει τις πολλαπλάσιες προσφορές που έγιναν για το ομόλογο Σαμαρά (περί τα 20 δισ.) ή τα καλύτερα spreads έναντι των επιτοκίων των γερμανικών ομολόγων προ του QE.

Περισσότερο ενδιαφέρον έχει το πολιτικό πλαίσιο της τωρινής εξόδου στις αγορές: είναι μάλλον πρωτοφανές σε συνθήκες capital controls οι «αγορές» να αναλαμβάνουν το ρίσκο αγοράς χρέους, κι ακόμη πιο πρωτοφανές είναι να αγνοούν επιδεικτικά την εκτίμηση του ΔΝΤ ότι αυτό είναι «εξαιρετικά μη βιώσιμο», αλλά και την αντίστοιχη αμφιβολία που εκφράζει η ΕΚΤ, διατηρώντας τα ελληνικά ομόλογα εκτός ποσοτικής χαλάρωσης. Τον Απρίλιο του 2014 τόσο η ΕΚΤ όσο και το ΔΝΤ χαρακτήριζαν ακόμη, τυπικά τουλάχιστον, «βιώσιμο» το ελληνικό χρέος. More

Η απάτη της εξόδου στις αγορές

Leave a comment

του Παύλου Δερμενάκη

600 εκατ. ευρώ «δωράκι» στους κερδοσκόπους από την κυβέρνηση

Στην αρχή της τρέχουσας εβδομάδας δόθηκε η κακοστημένη επικοινωνιακή παράσταση «βγαίνουμε στις αγορές». Πρωταγωνιστές, η κυβέρνηση, το κουαρτέτο των θεσμών-δανειστών και οι αγορές. Σκοπός τους, να ρίξουν στάχτη στα μάτια του ελληνικού λαού αλλά και να πετύχουν τους δικούς του ιδιαίτερους στόχους ο καθένας. Η πολυδιαφημισμένη έξοδος πραγματοποιήθηκε στο διήμερο 24-25/7/2017 και αντλήθηκαν τυπικά 3 δισ ευρώ για ένα ομόλογο 5ετούς διάρκειας.

 Στόχοι και αποτελέσματα της κυβέρνησης: Πυροβολούμε τα πόδια μας

Η κυβέρνηση εμφανίστηκε να πανηγυρίζει για την έξοδο στις αγορές θέλοντας να στείλει μήνυμα πως οι όροι της έκδοσης ήταν καλοί και τα μνημόνια τελειώνουν. Όμως δυστυχώς η πραγματικότητα είναι τελείως διαφορετική ακόμα και στα τεχνικά θέματα. More

Έξοδος στις Αγορές, όπως το νερό του Καματερού που «θεράπευε» τον καρκίνο και το ραντεβού στα γουναράδικα

Leave a comment

Του Κώστα Παπουλή

Κάποτε, αν δεν κάνω λάθος στα τέλη της δεκαετίας του 70, κυκλοφορούσαν βυτία στις γειτονιές και μοίραζαν, ένα «θαυματουργό» νερό που «θεράπευε» τον καρκίνο. Πλήθος κόσμου συνέρρεε, για να πάρει ένα μαγικό μπουκαλάκι. Όλη η υπόθεση- παρόλη την γελοιότητά της- κατάφερε να πάρει μορφή μαζικής υστερίας. Δεν θυμάμαι τελικά, αν ο Καματερός κατέληξε στα δικαστήρια.

Όμως ένα ανάλογο παραμύθι ζούμε σήμερα, η έξοδος στις αγορές λένε θα μας βγάλει από την κρίση και τα μνημόνια. Αυτή η διαπίστωση της κυβέρνησης, επιφανών στελεχών της, αλλά και του συνόλου σχεδόν της παρασιτικής, πολιτικής και οικονομικής ημί-ελίτ που κυβερνάει και ρημάζει τον τόπο, κάτω από την στυγνή μπότα του ξένου παράγοντα, έχει τόσο βάση, όσο και το ότι εκείνο το νεράκι του Καματερού, «θεράπευε» τον καρκίνο.

Δεν χρειάζεται για να ανασκευαστεί το «μύθευμα» αυτό, δηλαδή ότι στον πραγματικό κόσμο, δεν πρόκειται να βγούμε ούτε από την κρίση, ούτε από τα μνημόνια από το να ειπωθούν τρεις απλές αλήθειες: More

Άμα έχεις τέτοιους φίλους τις τους θέλεις τους εχθρούς;

Leave a comment

Του Λάμπρου Τόκα

Και το νέο ομολογιακό δάνειο των 3 δις ευρώ, κινείται στο «φαύλο κύκλο» των πολιτικών του «δανείζομαι για να ξεπληρώσω τα παλιά δάνεια», που οδήγησαν την Ελλάδα στην υπερχρέωση και τα Μνημόνια

Πολλά ακούστηκαν και γράφτηκαν, σχετικά με την απόφαση της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ- ΑΝΕΛ, να βγει την περασμένη βδομάδα (25/7/2017) στις «αγορές» και να ζητήσει δανεικά με την έκδοση ενός ομολόγου 5ετούς διάρκειας. Με απλά λόγια οι κυβερνώντες ζήτησαν, για μια ακόμη φορά, δανεικά από εκείνους που διαχειρίζονται τα χρήματα των λαών, κυρίως να πληρώσει το ελληνικό κράτος στην ώρα τους παλαιότερα δάνεια που είχε πάρει από κεφαλαιοκράτες (εντός και εκτός Ελλάδας). Με αφορμή αυτό το γεγονός, η κυβέρνηση άρχισε να «πιπιλάει» τη γνωστή καραμέλα για «πετυχημένη επιστροφή στις αγορές» και άλλα παρόμοια, επικαλούμενη και τα θετικά σχόλια που απέσπασε από εκπροσώπους της ΕΕ αλλά και μεγάλων ιδιωτικών επιχειρηματικών ομίλων, του Συνδέσμου Ελλήνων Βιομηχάνων κλπ. Δεν έλειψαν και οι προαναγγελίες, δια στόματος πρωθυπουργού, για αρχή τους τέλους των Μνημονίων και της Επιτροπείας της Ελλάδας από την ΕΕ! More

Οι διεθνείς τοκογλύφοι επιστρέφουν στον τόπο του εγκλήματος που λέγεται Ελλάδα!

1 Comment

Η παράνοια που ζούμε φαίνεται να μην έχει όρια. Οι διεθνείς τοκογλύφοι, δηλαδή μερικές από τις μεγαλύτερες τράπεζες-βαμπίρ που πίνουν το αίμα των κοινωνιών, ξαναγυρνάν στον τόπο του εγκλήματος που λέγεται Ελλάδα.

Η κατεστραμμένη από τα μνημόνια χώρα ‘παρακάλεσε’ τα τοκογλυφικά παράσιτα της διεθνούς χρηματοπιστωτικής μαφίας να της δανείσουν λεφτά με το τοκογλυφικό επιτόκιο 4.6%! Κι όμως, η χώρα θυσιάστηκε για να διασωθούν κάποια από αυτά τα παράσιτα, ενώ κάποια άλλα, έπαιξαν βρόμικο ρόλο στο να οδηγήσουν την Ελλάδα στη χρεοκοπία!

Έτσι, οι διεθνείς τοκογλύφοι θα βγάλουν ακόμα πιο πολλά λεφτά πάνω από το Ελληνικό πτώμα και η ‘Αριστερή’ κυβέρνηση το πανηγύρισε δεόντως, πιο πολύ και από το εγχώριο νεοφιλελεύθερο καθεστώς! More

Στις αγορές αδελφές μου, στις … αγορές*

Leave a comment

Η πολυθρύλητη έξοδος στις αγορές είναι πλέον γεγονός! Ο νέος κύκλος δανεισμού της χώρας, με επαχθή επιτόκια και νέες δεσμεύσεις στους παράγοντες της «αγοράς», για την πιστή εφαρμογή των μνημονιακών πολιτικών, εμφανίζεται από την κυβέρνηση, περίπου ως η αρχή του τέλους των μνημονίων….

Το υπουργείο Οικονομικών έδωσε εντολή στις 6 διεθνείς τράπεζες (BNP Paribas, Bank of America-Merrill Lynch, Citigroup, Deutsche Bank, Goldman Sachs και HSBC) να ξεκινήσουν τη διαδικασία έκδοσης 5ετούς ομολόγου ύψους έως 4 δισ. ευρώ.

Στην επίσημη ανακοίνωση για την έκδοση του ομολόγου αναφέρεται ότι το Ελληνικό δημόσιο απευθύνει πρόσκληση σε επενδυτές για αγορά τίτλων ενώ παράλληλα, απευθύνει πρόσκληση στους κατόχους των ομολόγων που ωριμάζουν το 2019, για ανταλλαγή των τίτλων, με νέους λήξης το 2022. Η τιμή εξαγοράς των προηγούμενων τίτλων, έχει οριστεί στο 102,6% της ονομαστικής αξίας του κάθε ομολόγου. More

Το μεγάλο «κόλπο» της εξόδου στις αγορές

Leave a comment

του Παύλου Δερμενάκη

Κομπίνες εκατομμυρίων και επικοινωνιακά τεχνάσματα από την κυβέρνηση και τους θεσμούς

 Ένα από τα επικοινωνιακά παιγνίδια, που αξιοποιεί η κυβέρνηση, για να πείσει τους «ιθαγενείς» ότι όλα πάνε καλά είναι και η περίφημη έξοδος στις αγορές. Σε αυτή την έξοδο συνωστίζονται πολλά συμφέροντα και φυσικά μεγάλες ποσά για μπίζνες. Σε αυτό το νέο παραμύθι, όπου συμπίπτουν οι προθέσεις της κυβέρνησης και των θεσμών συμπεριλαμβανομένου του κ. Σόϊμπλε, καλό είναι να εστιάσουμε την προσοχή μας σε κάποια θέματα, που αποκαλύπτουν και τα όρια του κυβερνητικού πανηγυριού.

Δίνεται οριστικό τέλος σε κάθε σενάριο διαγραφής χρέους

Έξοδος στις αγορές σημαίνει ότι η κυβέρνηση προσπαθεί να πείσει τις αγορές για τις καλές προοπτικές της ελληνικής οικονομίας, την βιωσιμότητα του χρέους και την τήρηση από πλευράς της στο ακέραιο όλων των συμφωνημένων με τους θεσμούς. Συνεπώς μετά την έξοδο και την έκδοση του πρώτου ομολόγου θα σταματήσει κάθε συζήτησης για διαγραφή χρέους καθώς η χώρα, υποτίθεται, θα μπορεί να εξασφαλίζει από τις αγορές τα αναγκαία κεφάλαια για την εξυπηρέτηση του. Αυτό το γνωρίζει πολύ καλά ο κ. Σόϊμπλε και οι λοιποί Ευρωπαίοι εταίροι και τους έρχεται «γάντι» στα σχέδιά τους. More

Όταν… πυροβολούσαμε τα πόδια μας

Leave a comment

Ο ΣΥΡΙΖΑ για την «έξοδο στις αγορές» του 2014

Όλες οι παρακάτω δηλώσεις έγιναν από στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ τον Απρίλιο του 2014, όταν η κυβέρνηση Σαμαρά «βγήκε στις αγορές» εκδίδοντας ομόλογο με επιτόκιο 4,95%. Μια σύγκριση με όσα υποστηρίζονται σήμερα αρκεί, κάθε σχολιασμός περιττεύει…

Αλ. Τσίπρας: «Πυροβολούμε τα πόδια μας, δεν προχωρούμε σε διαγραφή χρέους, κι αυτό είναι πολιτικό έγκλημα…»

«Είναι πασιφανές ότι όχι μόνο δε βγαίνουμε σε ξέφωτο, αλλά παραμένουμε εγκλωβισμένοι  στη παγίδα του χρέους»

«Πανηγυρίζουν κιόλας, που θα δανειστούν 2,5 δισ. με πενταετή ομόλογα που θα αποδώσουν εγγυημένα κέρδη στους «επενδυτές» πάνω από 600 εκατομμύρια ευρώ. Δηλαδή επιβαρύνουμε το χρέος, πριμοδοτούσε τους κερδοσκόπους με τοκογλυφικά επιτόκια. Και πανηγυρίζουμε από πάνω.» More

Αναζητείται εναγωνίως παράθυρο για τις αγορές

Leave a comment

Αναζητείται εναγωνίως παράθυρο για τις αγορές

 Tου Γιάννη Κιμπουρόπουλου

Αν και επικοινωνιακής αξίας, οι ευκαιρίες για το πείραμα εξόδου δεν είναι πολλές – Η Ελλάδα ως ιδεώδης και φθηνός –ελέω μνημονίων– προορισμός… επενδυτικού τουρισμού

Για λίγους μήνες το «ελληνικό ζήτημα» θα περιθωριοποιηθεί στις διεργασίες εντός της Ευρωζώνης. Τη Δευτέρα, για παράδειγμα, η συνεδρίαση του Eurogroup δεν έχει θέμα «Ελλάδα», έπειτα από πολλούς μήνες. Η ατζέντα της συνεδρίασης βουτάει στα βαθιά της ολοκλήρωσης της ΟΝΕ, αφού οι υπουργοί Οικονομικών της Ευρωζώνης καλούνται να συζητήσουν μεταξύ άλλων: α) το θέμα του νομικού πλαισίου για τα μη εξυπηρετούμενα δάνεια και για την εποπτεία των τραπεζών, υπό το φως και των εξελίξεων με την κρατική διάσωση τραπεζών στην Ιταλία, β) τα αποτελέσματα επιτήρησης της Ιρλανδίας, τέσσερα χρόνια μετά τη λήξη του μνημονίου τους, γ) ο δημοσιονομικός προσανατολισμός της Ευρωζώνης το 2018 και δ) η εμβάθυνση της ΟΝΕ με την ολοκλήρωση της χρηματοπιστωτικής, οικονομικής και δημοσιονομικής ένωσης και- υποτίθεται- με την ενίσχυση της «δημοκρατικής λογοδοσίας» των «άτυπων» θεσμικών οργάνων της. More

Αγορές και ηθική

Leave a comment

Σεούλ, 2/6/2012: Ο Μάικλ Σαντέλ δίνει διάλεξη για το “Τι δεν μπορεί να αγοράσει το χρήμα”.

Υπάρχουν μερικά πράγματα που δεν μπορεί να τα αγοράσει το χρήμα, αλλά στις μέρες μας δεν είναι και πολλά. Σήμερα, σχεδόν τα πάντα είναι προς πώληση. Μερικά παραδείγματα:

  • Αναβάθμιση κελιού: 82 δολάρια τη νύχτα. Στη Σάντα Άνα της Καλιφόρνιας, και σε μερικές ακόμη πόλεις, όσοι δεν έχουν καταδικαστεί για βίαια εγκλήματα μπορούν να πληρώσουν για μια καλύτερη διαμονή – ένα καθαρό και ήσυχο κελί, μακριά από τα κελιά των κρατουμένων που δεν πληρώνουν.
  • Πρόσβαση στη λωρίδα που προορίζεται για οχήματα υψηλής πληρότητας, παρόλο που οδηγείτε μόνος: 8 δολάρια τις ώρες αιχμής. Η Μινεάπολη και άλλες πόλεις προσπαθούν να μειώσουν την κυκλοφοριακή συμφόρηση επιτρέποντας σε όσους οδηγούν μόνοι να χρησιμοποιούν τη λωρίδα που προορίζεται για οχήματα υψηλής πληρότητας [car pool]. Το αντίτιμο εξαρτάται από την ώρα.

More

Η τραπεζική παγίδα

Leave a comment

vds21iiiidujd

Του Βασίλη Βιλιάρδου

Ο τρόπος με τον όποιο δημιουργούνται χρήματα από το πουθενά, αυξάνοντας την ποσότητα τους, ή καίγονται σε μία χώρα, οπότε υποφέρει από έλλειψη ρευστότητας, μοιάζει με μαύρη μαγεία – η οποία οδήγησε τελικά την Ελλάδα στην κόλαση  

«Το σύγχρονο τραπεζικό σύστημα παράγει χρήματα από το πουθενά. Η συγκεκριμένη λειτουργία είναι το εντυπωσιακότερο ταχυδακτυλουργικό τρικ που έχει ποτέ εφευρεθεί» (L. Angas, βρετανός οικονομολόγος, 1937). «Η διαδικασία της δημιουργίας χρήματος μοιάζει με μαύρη μαγεία» (Κεντρική Τράπεζα της Γερμανίας, 2007).

Ανάλυση 

Η διαδικασία της δημιουργίας χρημάτων στις σημερινές, σύγχρονες οικονομίες, μπορεί να περιγραφεί με μία και μόνο φράση: «Τα δάνεια δημιουργούν καταθέσεις» (Loans make deposits).

Με απλά λόγια, όταν μία τράπεζα αποφασίζει πως κάποιος πελάτης της είναι φερέγγυος, εγκρίνοντας του ένα δάνειο, τότε το συγκεκριμένο ποσόν εγγράφεται στο λογαριασμό καταθέσεων του δανειολήπτη – ενώ την ίδια στιγμή αυξάνεται η ποσότητα χρήματος, η οποία σήμερα καθορίζεται κυρίως από τις τραπεζικές καταθέσεις (καθαρά δάνεια συν αποταμιεύσεις) των ανθρώπων (ανάλυση). More

Τραπεζική απόγνωση

Leave a comment

ΕΙΚΟΝΑ-Ευρώπη-ευρώ-χρεοκοπία-μνημόνια

του Βασίλη Βιλιάρδου

«Οι άνθρωποι χαρακτηρίζονται από μία αγελαία συμπεριφορά – όπου η αγέλη χάνει ξαφνικά απρόβλεπτα και γρήγορα τη λογική της, όταν κανείς δεν το περιμένει, ενώ την ανακτά με αργό ρυθμό, σταδιακά και διαδοχικά, το ένα μέλος της μετά το άλλο» (C. Mackay).

Άποψη

Παρά τις διαβεβαιώσεις του πρωθυπουργού, τις οποίες επαναλαμβάνουν ορισμένα στελέχη της κυβέρνησης, αλλά με πολύ πιο χαμηλό, αβέβαιο τόνο, είναι προφανές πως η χρεοκοπία είναι πολύ πιθανότερη, από την επίτευξη συμφωνίας με τους πιστωτές – ενώ οι φόβοι να επιβληθούν έλεγχοι κεφαλαίων σε κάποιο τριήμερο, αναφέρονται πλέον και από τα διεθνή ΜΜΕ (πηγή). More

Το αυγό του Κολόμβου

Leave a comment

 

Του Κων/νου Τσουκαλά

Μια φορά και έναν καιρό υπήρχαν κοινωνίες, κράτη, επικράτειες, νόμοι και, προσχηματικές έστω, συλλογικές συνειδήσεις. Αρχοντες και αρχόμενοι, πλούσιοι και φτωχοί, εργαζόμενοι, άνεργοι και κεφαλαιούχοι μετείχαν σε ένα κοινό φαντασιακό γίγνεσθαι. Ολοι αποδέχονταν πως έπρεπε να αναλάβουν ένα μέρος του κόστους ενός κοινού ιστορικού πεπρωμένου. Τα αναπαλλοτρίωτα ατομικά τους δικαιώματα προστατεύονταν στους κόλπους μιας δεδομένης Πολιτείας όπου οι πολίτες είχαν «καθήκον» να υπακούουν στον νόμο, να στρατεύονται αμυνόμενοι «περί πάτρης» και να πληρώνουν φόρους ο καθένας «ανάλογα με τις δυνάμεις του». Στο συμβολικό τουλάχιστον επίπεδο, το έθνος, το κράτος και η κοινωνία συνόψιζαν την ύπατη συλλογική αξία. More

ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΙΚΗ ΕΥΡΩΠΑΙΚΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ !!!!

Leave a comment

image-372981-panov9free-utjp1413451273[1]

Από την Κατερίνα Παπαφωτίκα

Στον κυριακάτικο τύπο διαβάσαμε με έκπληξη τις φερόμενες δηλώσεις του κ.Ντράγκι, ότι σε περίπτωση που υπάρξει διαπραγματευτικό κενό στις συνομιλίες με την Τρόϊκα, τότε δεν θα υπάρξει άλλη λύση απο το να σταματήσει την πιστωτική διευκόλυνση της χώρας (δηλαδή όχι άλλη αγορά ομολόγων) Μέχρι πότε όμως ; (μα μέχρι να συμμορφωθούμε φυσικά….)

«Ποιό διαπραγματευτικό κενό ;» More

Παίκτες και σπεκουλαδόροι

Leave a comment

imag875es

Τις προηγούμενες ημέρες ασχοληθήκαμε με τράπεζες, χρηματοοικονομικά παράγωγα κλπ και ξέρω ότι τα σημειώματά μου ήσαν μάλλον κουραστικά. Επειδή, όμως, από την μια μού άνοιξε η όρεξη κι από την άλλη θέλω να ολοκληρώσω θεματικά το αντικείμενο με το οποίο ασχολήθηκα, λέω σήμερα να κάνουμε μια “ακτινογραφία” όσων “παίζουν” τα “θεάρεστα” και επικίνδυνα παιχνίδια, τα οποία καταδείξαμε συνοπτικά τις τελευταίες μέρες.

Κατ’ αρχάς, υπάρχουν οι συντηρητικοί παίκτες, οι οποίοι ενδιαφέρονται πρωτίστως να μετριάσουν τους κινδύνους μιας μελλοντικής καταστροφής παρά να ρισκάρουν προσδοκώντας υψηλά μεν αβέβαια δε κέρδη. Στην ορολογία τής αγοράς, αυτοί οι παίκτες αποκαλούνται διεθνώς hedgers (hedging = αντιστάθμιση κινδύνου). Για να καταλάβουμε τι σημαίνει “αντιστάθμιση κινδύνου”, ας δούμε ένα παράδειγμα: More

Το μήνυμα των αγορών για την Ελλάδα και η θέση του ΣΥΡΙΖΑ

Leave a comment

lapabitssoriz

Του Κώστα Λαπαβίτσα

Την τιμητική της είχε η Ελλάδα στην πρόσφατη έκρηξη χρηματοπιστωτικής αστάθειας. Το επιτόκιο του δεκαετούς ομολόγου πήρε ανοδική πορεία στις αρχές Σεπτεμβρίου, όταν ήταν περίπου 5,5%. Η άνοδος έγινε εκρηκτική την προηγούμενη εβδομάδα, καθώς ο σπασμός της αστάθειας διέτρεξε τις παγκόσμιες αγορές, φτάνοντας το 9%. Ταυτόχρονα κατέρρευσε και το Χρηματιστήριο Αθηνών. Όπως περίμεναν οι ψυχραιμότεροι – ακριβώς επειδή επρόκειτο για σπασμό και όχι για την ίδια την κρίση – η κατάσταση εξομαλύνθηκε παγκοσμίως την εβδομάδα αυτή και το ελληνικό επιτόκιο έπεσε ταχέως γύρω στο 7%. Αλλά το μήνυμα για την Ελλάδα ήταν αμείλικτο, ιδίως για το πολιτικό της προσωπικό, κυβέρνηση και αντιπολίτευση. More

Της πλάκας*

Leave a comment

Εικόνα Κογιότ

Η ελληνική Οικονομία είναι μια Οικονομία της πλάκας. Οι δυνατότητές της είναι τεράστιες, ναι. Η ίδια, όμως, είναι μια Οικονομία της πλάκας. Βρίσκεται σε στοχευμένη σχέση βαθειάς και μεγάλης εξάρτησης από πολύ ισχυρότερες Οικονομίες. (Εσχάτως κι ευθείας εξάρτησης.) Εννοείται, σε σχέση εξάρτησης όχι απλώς στο βαθμό, που γενικά οι Οικονομίες αλληλεξαρτώνται μεταξύ τους στη διεθνή οικονομική σφαίρα. Όχι, πολύ περισσότερο –πολύ, πολύ περισσότερο. Και τούτο ακριβώς είναι που την κάνει Οικονομία της πλάκας. Όλες αυτού του τύπου οι Οικονομίες είναι Οικονομίες της πλάκας. More

Το τέλος του κόσμου

Leave a comment

by To Skouliki Tom

«Αν το κλίμα ήταν τράπεζα, θα το είχατε ήδη σώσει.» Η φράση αυτή ειπώθηκε από τον μακαρίτη Ούγκο Τσάβεζ στη Σύνοδο της Κοπεγχάγης για την κλιματική αλλαγή το 2009. Αιωνία του η μνήμη.

Από τη φράση αυτή προέρχεται και το γνωστό σύνθημα στους τοίχους “Αν ο πλανήτης ήταν τράπεζα, θα τον είχαν σώσει.” Μην υποτιμάτε ποτέ τα συνθήματα στους τοίχους. Είναι σοφά.

Σήμερα, 6 χρόνια μετά το ξέσπασμα της χρηματοπιστωτικής κρίσης, είναι πια γνωστό ότι η κρίση δεν είναι μόνο οικονομική αλλά και πολιτική, κοινωνική και κυρίως περιβαλλοντική. Δεν είμαστε πια οι μοναδικοί μαλάκες που το λέμε. Το λένε όλοι. More

Older Entries