Home

“Άλεξ”: μια μικρή ιστορία στην Ελλάδα της κρίσης

Leave a comment

1547CCA8B091FBD9245C9B3A8514F9ECΗ ομάδα του Omikronproject.gr, που αποτελείται από ανθρώπους που κουράστηκαν να βλέπουν να λοιδορούνται με κάθε αφορμή οι Έλληνες,προσπαθούν να δείξουν στον κόσμο την ανείπωτη πλευρά της ελληνικής κρίσης, και να συντρίψουν τα αρνητικά στερεότυπα της χώρας μας.

Το πρωτότυπο video με πρωταγωνιστή τον Άλεξ , δείχνει ότι η εικόνα του τεμπέλη διεφθαρμένου Έλληνα είναι τουλάχιστον στρεβλή.

Για ελληνικούς υπότιτλους ρυθμίστε το από το κόκκινο κουμπί “captions” στο youtube.

πηγή :Omikronproject.gr

αναδημοσίευση : το ραφείο

Ελληνικότητα: Μας λείπει ή μας περισσεύει;

Leave a comment

                                                                                                                                                                             

Το ερώτημα έχει επακριβώς τεθεί: “Πώς να πορευτούμε συλλογικά και υπεύθυνα ανάμεσα σε δύο ΄νοσηρότητες΄: αφενός του φανατικού ελληνοκεντρισμού με την ομφαλοσκοπική λογική που το διέπει και αφετέρου του εξίσου φανατικού και εθνικά επιβλαβούς αντιελληνοκεντρισμού που χαρακτηρίζει πολλούς από τους νεοφώτιστους πολιτικούς και διανοούμενους της εποχής μας.

Από την μια η ανέξοδη ΄υπέροχη εκδοχή του Έλληνα΄ και από την άλλη ο δήθεν εκσυγχρονισμός, που με την επίφαση κάποιας εξωστρέφειας μάς καθιστούν μετέωρους, πανομοιότυπα αντίτυπα ανθρωποειδή, περίπου σαν κλωσσόπουλα αναστημένα στην κλωσσομηχανή.

Ποιά είναι η ενδιάμεση συνθετική στρατηγική ικανή να εναρμονίσει δημιουργικά στοιχεία της παράδοσης  με τις νέες προκλήσεις  και δεδομένα, δίχως υποταγή και περιχαράκωση ούτε στο επείσακτο και καινοφανές αλλά ούτε και στο αυτόχθον και παλαιόθεν ισχύον”;

Πιστεύω ότι οι δέκα πέντε επισημάνσεις που ακολουθούν (κάποιες βιωματικής αφετηρίας, οι περισσότερες “λογοδοσία προσεκτικού αναγνώστη”) επιτείνουν το ερωτηματικό, σκιαγραφώντας, ένθεν κακείθεν, την εικόνα: More

Ο Ρωμηός – Γεώργιος Σουρής

Leave a comment

Στον καφενέ απ’ όξω σαν μπέης ξαπλωμένος,
του ήλιου τις ακτίνες αχόρταγα ρουφώ,
και στων εφημερίδων τα νέα βυθισμένος,
κανέναν δεν κοιτάζω, κανέναν δεν ψηφώ

Σε μία καρέκλα το’ να ποδάρι μου τεντώνω,
το άλλο σε μίαν άλλη, κι ολίγο παρεκεί
αφήνω το καπέλο, και αρχινώ με τόνο
τους υπουργούς να βρίζω και την πολιτική.

Ψυχή μου! τί λιακάδα! τί ουρανός ! τί φύσις !
Αχνίζει ομπροστά μου ο καϊμακλής καφές,
κι εγώ κατεμπνευσμένος για όλα φέρνω κρίσεις,
και μόνος μου τις βρίσκω μεγάλες και σοφές. More