Γράφει ο Αλέξανδρος Πιστοφίδης

Πριν δυο αιώνες περίπου, ένας Γερμανός ποιητής, γεμάτος θαυμασμό για την Κλασσική Ελλάδα, είχε γράψει: «όπου κι αν διαβώ, σε οποιοδήποτε πεδίο γνώσης και πνεύματος κι αν ψάξω, πάντα, μα πάντα σκοντάφτω πάνω στην Ελλάδα».
Εδώ και δυο χρόνια περίπου, ένας ξένος που παρακολουθεί καθημερινά τον παγκόσμιο τύπο, ψηφιακό ή έντυπο, θα μπορούσε να πει ακριβώς το ίδιο, όχι όμως με θαυμασμό αλλά γεμάτος έκπληξη, μοχθηρία ή συμπόνια για την Ελλάδα και τους Ελληνες.
Πως, εμείς, οι κληρονόμοι δίχως γραπτή διαθήκη, μιας, παγκοσμίως μοναδικής κληρονομιάς, τα καταφέραμε, να γίνουμε, όχι απλώς……
περίγελως του κόσμου, όχι απλώς αντικείμενο παγκόσμιου χλευασμού, αλλά να τοποθετηθούμε στην αρένα του παγκόσμιου Κολοσσαίου με θεατές όλους τους διψασμένους του κόσμου για αίμα και χρήμα, που περιμένουν με αγωνία τη σφαγή μας; More