Αρχική

Ο πρώτος και ο τελευταίος

Σχολιάστε

Είτε πρόκειται για σύγχυση είτε πρόκειται για το θέατρο της σύγχυσης (σα να λέμε: η ευελιξία α λα αμερικέν!) η εκπρόσωπος τύπου του αμερικανικού υπ.εξ. Heather Nauert έβαλε υποψηφιότητα για το αντίστοιχο πόστο στην ελλάδα, όταν βγει στη σύνταξη.

…Το υπουργείο εξωτερικών των ηπα (δήλωσε) είναι έκπληκτο που τα κράτη του Κόλπου δεν έχουν γνωστοποιήσει λεπτομέρειες για τις κατηγορίες τους εναντίον του Κατάρ, αν και έχουν περάσει 2 βδομάδες από τότε που επέβαλαν αποκλεισμό. Περισσότερα

Καμιά πατρίδα για τους μελλοθάνατους (μια παραβολή)

Σχολιάστε

«Ξέρεις πώς γίνονται μυρμηγκομαχίες;»

Ήταν ο Τηλέμαχος που με ρωτούσε.

Σήκωσα τα μάτια απ’ το βιβλίο. Ζεστός ήλιος, ανοιξιάτικος, κι απέναντι η θάλασσα. Ήταν πολύ πιο λαμπερά εκεί έξω.

«Ξέρεις;» με ρώτησε ξανά.

Έκλεισα το βιβλίο και το άφησα στο παγκάκι. Του ζήτησα να μου πει. Ο Τηλέμαχος έτρεξε στο πάρκο και γύρισε κρατώντας κάτι ανάμεσα στον αντίχειρα και τον δείχτη. Περισσότερα

Υπάρχουν φιλελεύθεροι στην Ελλάδα;

Σχολιάστε

Του Κώστα Λαπαβίτσα

Το υπαρξιακό ερώτημα του τίτλου δεν αναφέρεται στους νεοφιλελεύθερους, δηλαδή τους φερόμενους ως λάτρεις της αγοράς, οι οποίοι κυριαρχούν παγκοσμίως. Το είδος αφθονεί και εν Ελλάδι. Στην πραγματικότητα οι νεοφιλελεύθεροι δεν είναι παρά μασκαρεμένοι κρατιστές που απλώς επιδιώκουν να χρησιμοποιήσουν το κράτος προς όφελός τους. Είναι στ’ αλήθεια φιλελεύθερες οι ελληνικές τράπεζες που επιβιώνουν (και αποσπούν μεγάλα κέρδη) καθαρά και μόνο χάρη στην κρατική στήριξη;

Ή μήπως είναι στ’ αλήθεια φιλελεύθερος ο κ. Μητσοτάκης; Από πότε; Δεν χρειάζεται καν να αναφερθούμε στον εδραιωμένο πελατειακό χαρακτήρα της ΝΔ και τις προσβάσεις της στο δημόσιο. Αρκεί να παρατηρήσουμε ότι ο κ. Μητσοτάκης ασπάζεται τις ίδιες μνημονιακές πολιτικές με τον κ. Τσίπρα. Προτείνει μόνο διαφορετική κατανομή των φορολογικών βαρών, μιλώντας κυρίως για απολύσεις μεγάλου αριθμού δημοσίων υπαλλήλων; Πέραν του ότι η πρόταση είναι πολιτικά αυτοκτονική, σε τι ακριβώς συνίσταται ο φιλελευθερισμός της; Παραδοσιακή ταξική πολιτική είναι που στοχεύει στη μετάθεση των βαρών των μνημονίων ανάμεσα στα κοινωνικά στρώματα. Περισσότερα

Γιώργος Κασιμάτης, συνταγματολόγος: Η μια δουλική κυβέρνηση διαδέχεται την άλλη

Σχολιάστε

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ στον Νίκο Ταυρή

Με γλώσσα που δεν χαρίζεται και δεν «στρογγυλεύει» τα ζητήματα αναφέρεται στα δεσμά που έχουν επιβληθεί στη χώρα ο ομότιμος καθηγητής Συνταγματικού Δικαίου, Γιώργος Κασιμάτης. Μιλώντας στον Δρόμο, σημειώνει ότι με τις μνημονιακές συμφωνίες, τις οποίες χαρακτηρίζει παράνομες και άκυρες, είναι δεσμευμένη ολόκληρη η Ελλάδα. Επίσης αναφέρεται στην ανάγκη αντίστασης, η οποία θα ξεπερνά τα όρια αριστερά-δεξιά, αλλά και στην κατάσταση που βρίσκεται ο λαϊκός παράγοντας. Τέλος, ειδική αναφορά κάνει και στην Κύπρο, χαρακτηρίζοντάς την ως το πρώτο εθνικό θέμα.

Το πολιτικό σύστημα της χώρας ετοιμάζεται να παραδώσει πλήρως τη χώρα στους δανειστές, συνυπογράφοντας μια συμφωνία που ουσιαστικά την δεσμεύει για βάθος δεκαετιών. Έχει φτάσει σε κατάσταση έσχατου ραγιαδισμού. Υπάρχει κάτι ανάλογο στην σύγχρονη ελληνική ιστορία; Περισσότερα

Τι περικόπτεται σήμερα;

Σχολιάστε

Του Στάθη στον eniko

Πριν από τις γερμανικές εκλογές. Μετά από τις γερμανικές εκλογές. Τι επιτρέπεται να συζητηθεί πριν από τις γερμανικές εκλογές – ποιο ευρωπαϊκό θέμα επιτρέπεται, ποιο απαγορεύεται; Τι

δεν μπορεί η κυρία Μέρκελ να πει τώρα, απ’ όσα θα κάνει μετά;

Αυτή είναι η δημοκρατία έτσι όπως εξελίσσεται στις χώρες της Ενωσης – τι κρύβουμε πριν από τις εκλογές, τι φανερώνεται μετά. Αυτό, βεβαίως, είναι ένα παλιό σύμπτωμα της αστικής δημοκρατίας σε εθνική βάση – τώρα όμως εμπλουτίζεται από τη Γερμανική Επικυριαρχία.

Η Γαλλία παραπατάει, η Ιταλία κλονίζεται, η Ελλάδα πνίγεται, αλλά όλα αυτά πρέπει να γίνονται στο τέμπο των γερμανικών εκλογών. Οσο για τον κοσμάκη; αυτός πρέπει να βαδίζει στην οδό της μετανοίας για τις αμαρτίες του – φέρ’ ειπείν για το κατηραμένο χρέος! Μπορεί το χρέος Περισσότερα

Τέλος εποχής…

Σχολιάστε

Μαδώντας τη μαργαρίτα, του Βαγγέλη Παπαβασιλείου

του Σπύρου Παναγιώτου

Το βάθεμα του μνημονιακού ημι-αποικιακού καθεστώτος

Ο κ. Μητσοτάκης αποχαιρετίστηκε από τον πολιτικό κόσμο με τιμές και επαίνους που ξεπερνούσαν κατά πολύ το έργο του. Η οικουμενική συγκίνηση έκρυβε κάτι περισσότερο από το θαυμασμό στην αποδοχή των νεοφιλελεύθερων μονόδρομων που και ο ίδιος υπηρέτησε πιστά και μερικές φορές πιο πρώιμα από τα μηνύματα της εποχής του. Έκρυβε μια αδιόρατη «ενοχή». Η σημερινή κρίση δεν έχει αναδείξει ηγέτες που κατάφεραν ή έστω επεδίωξαν να δώσουν το δικό τους χρώμα, τα δικά τους στοιχεία πολιτικής σε ένα δύσκολο διεθνές περιβάλλον. Ανεξάρτητα από το αν το ομολογούν ή όχι, όλοι κινήθηκαν στα όρια των προδιαγεγραμμένων και ασφυκτικών τροχιών που επέβαλαν οι δανειστές. Ο τελευταίος, μάλιστα, εξ αυτών, ο Αλ. Τσίπρας, θεώρησε ειλικρινές να περιγράψει σαν «αυταπάτη» τα όποια ψήγματα «αντίστασης» τόλμησε να εκφωνήσει προεκλογικά. Και να τα αντιστρέψει σε «μια από τα ίδια» μπροστά στις δυσκολίες που συνάντησε, παριστάνοντας έκτοτε τον μαχόμενο πρωθυπουργό που αποδέχεται πανηγυρίζοντας την μια ήττα πίσω από την άλλη.

Στην πραγματικότητα όλα αυτά δεν συνιστούν έλλειμμα ηγετικών προσωπικοτήτων. Το φωτοστέφανο των πολιτικών προηγούμενων εποχών είναι υπερτιμημένο. Περισσότερα

Από την Τζούλια στον Άγιο Δομίνικο,

Σχολιάστε

του Σπύρου Τριανταφύλλου

Στη μνημονιακή Ελλάδα του 2017 χιλιάδες τηλεθεατές σκοτώνουν καθημερινά το χρόνο τους (άραγε από τη μέρα της γέννησής μας, μας ανήκει πραγματικά κάτι άλλο εκτός από το χρόνο μας;) παρακολουθώντας μερικούς περίεργους τύπους, συμπτωματικά όλους όχι μόνο υγιείς αλλά καλογυμνασμένους, να μετρούν τους κοιλιακούς τους, να πηδάνε εμπόδια, να ρίχνουν μπαλάκια, να ρουφιανεύουν, με αντάλλαγμα χάρμπουγκερ, πίτσες, κόκα κόλες και σαμπουάν.

Θυμάμαι τον Γιώργο Παπανδρέου με μωβ γραβάτα και φόντο τις βαρκούλες στο εξωτικό Καστελόριζο να ανοίγει την πόρτα του φρενοκομείου, παραδίδοντας τη χώρα στη στοργική αγκαλιά του ΔΝΤ.

Ήταν παράξενη ημέρα. 23 Απριλίου 2010.

Λίγες ώρες πριν είχε χτυπήσει το σταθερό τηλέφωνο στο σπίτι μου. Ήταν 7.00 το πρωί και ο περιπτεράς μου γεμάτος αγωνία με καλούσε να πάω γρήγορα στο περίπτερο. Μόλις είχε κυκλοφορήσει το πρώτο DVD με τις «προσωπικές στιγμές» της Τζούλιας Αλεξανδράτου. Περισσότερα

Οργανωμένο έγκλημα και πολιτική – 3. Γαλλικό Δίκτυο

Σχολιάστε

Από αριστερά: Σιμόν Σαμπιανί, Πωλ Καρμπόν, Φρανσουά Σπιριτό

Στην σελίδα του ιστολογίου στο Facebook, δέχτηκα ένα μήνυμα αναγνώστη σχετικό με το χτεσινό κείμενο: «Είναι πολύ ενδιαφέρον το κομμάτι της σύγκρουσης μαφιόζων και Μουσσολίνι, αν θες πρόσθεσε κάτι ακόμα για να μην εμφανίζονται ως αντισυστημική δύναμη». Ας προσθέσω κάτι, λοιπόν, πριν συνεχίσουμε την αφήγησή μας:

Στις 20 Οκτωβρίου 1925, ο Μουσσολίνι στέλνει στο Παλέρμο ως νομάρχη τον έμπιστό του Τσέζαρε Μόρι, στον οποίο εκχωρεί αυξημένες αρμοδιότητες και απόλυτη δικαιοδοσία να κυνηγήσει την μαφία σε ολόκληρη την Σικελία. Το τηλεγράφημα του δικτάτορα είναι σαφές: «Η Εξοχότητά σας έχει λευκή εξουσιοδότηση, η εξουσία του κράτους πρέπει να αποκατασταθεί απολύτως, επαναλαμβάνω απολύτως, στην Σικελία. Εάν οι νόμοι που ισχύουν σήμερα εμποδίζουν κάτι τέτοιο, δεν υπάρχει πρόβλημα, θα κάνουμε νέους νόμους». Ο Μόρι εξαπολύει απηνές κυνηγητό κατά των μαφιόζων, με πολύ καλά αποτελέσματα. Όμως, όταν άρχισε να κυνηγάει και τους μαφιόζους που είχαν γίνει μέλη του φασιστικού κόμματος, ο Μουσσολίνι τον απομάκρυνε μετά πολλών επαίνων, δηλώνοντας ότι η εκκαθάριση είχε ολοκληρωθεί. Αργότερα αποκαλύφθηκε ότι ο ίδιος ο Μπενίτο είχε στηρίγματα μέσα στην μαφιόζικη ιεραρχία, μεταξύ των οποίων και ο πανίσχυρος Βίτο Τζενοβέζε.

Καλά ως εδώ; Προχωρούμε! Περισσότερα

Ποτέ μην λες ποτέ

Σχολιάστε

Ξαφνικά, ο κραταιός οίκος του «εθνικού εργολάβου» εμφανίζεται να είναι σε διωγμό: οι λογαριασμοί και τα ακίνητα (εντός ελλάδας) του ενός των υιών δεσμεύτηκαν, έναντι χρεών· ενώ γίνονται και εισαγγελικές έρευνες για «χαριστικά δάνεια» στον όμιλο, που συμπαρασύρουν και στελέχη τραπεζών. Ο μηντιακός όμιλος που κάποτε ήταν ναυαρχίδα βγαίνει στο σφυρί, εν μέρει σαν παλιοσίδερα. Αν συνυπολογίσει κανείς αυτήν την «αναταραχή με διακυμάνσεις» που μορφοποιήθηκε απ’ την «μεγάλη εκστρατεία κατά της διαπλοκής» που ξεκίνησε πέρυσι ο αντ’ αυτού (τότε επίσημα παρακοιμώμενος υπουργός) για να καταλήξει στο Βατερλώ του· αυτό το σούσουρο με τον asset 1, μισοϊδιοκτήτη ήδη ενός δημαγωγικού μπλοκ, τον asset 2 που έσκασε “απ’ το κρύο”, και κάτι άλλα ψιλά ακόμα, θα συμπέραινε ότι «κάτι σοβαρό κινείται» στο ελληνικό παρακράτος.

Οι περσόνες, φυσικά, κινδυνεύουν πολύ λιγότερο απ’ όσο υπονοεί ο θόρυβος της δημαγωγίας. Για παράδειγμα ο οίκος του «εθνικού εργολάβου» δεν είναι χαζός να έχει την περιουσία του εντός ελλάδας… Παραμένει ωστόσο αξιοσημείωτο το ότι οι παραδοσιακές βαρωνίες των media έχουν χρεωκοπήσει, ανοικτά και ομολογημένα. Περισσότερα

Παρένθεση (έως το 2060)!

Σχολιάστε

Του Στάθη στον eniko

Μόνον από την πρόσφατη σοδειά: Οι «στραβές» του κ. Μπαλάφα. Οι μπαλωθιές του κ. Πολάκη. Τα πέη επί ταν (τη γραβάτα) του κ. Καμμένου. Οι «πουτάνες του Νότου» (παλαιότερο αυτό, αλλά αιώνιο) της κυρίας Σίας Αναγνωστοπούλου. Οι μισανθρωπικές αρλούμπες της κυρίας Ραχήλ Μακρή για τον κ. Σταύρο Θεοδωράκη και την υγεία του. Το στεντόρειο retweet «στα αρχ…α μας» του κ. Νίκου Παππά για την παραίτηση Ταγματάρχη – έχουμε

ανεβεί στην Πνύκα κι αγορεύουν τα αηδόνια.
< b>Και στον Ολυμπο! Ο κ. Καμμένος φόρτωσε τις γραβάτες με τα πέη στο ανήλικο παιδί του. Γενναίος πατέρας! Αν όντως την έκανε την τζόλα το παιδάκι, ποιος το διαπαιδαγώγησε να κάνει τέτοιες τζόλες; Κι αν δεν την έκανε ο μικρός, πώς διαπαιδαγωγείται από έναν πατέρα που τον βλέπει να φορτώνει σε άλλους (εν προκειμένω στο ίδιο του το παιδί) τέτοια αίσχη;

Τι «σήμα» δίνει ο κ. Καμμένος, όχι μόνον στα παιδιά, όταν κάνει «κω…δάχτυλα» στα γήπεδα ή απειλεί με χειροπέδες; Περισσότερα

Οικουμενικοί πανηγυρισμοί

Σχολιάστε

Του Παύλου Δερμενάκη

Ό,τι προαιρείσθε… μας είναι αρκετό!

Η απόλυτη εξαχρείωση της κυβερνητικής πολιτικής, η απόλυτη επιβεβαίωση της αυταπάτης ή, πιο καλά της εξαπάτησης των πολιτών, είναι να αναζητάς, στις διφορούμενες δηλώσεις των Ευρωπαίων ιθυνόντων, στοιχεία αισιοδοξίας ή επιβεβαίωσης των όσων έχουν από καιρό αποφασιστεί. Όχι μόνο γιατί οι δανειστές για 7-8 χρόνια τώρα δεν αφήνουν κανένα περιθώριο παρερμηνείας όσα σχεδιάζουν. Όχι μόνο γιατί όσα αποφασίστηκαν δεν αλλάζουν σε τίποτα την αποικιακή πορεία του χρέους. Αλλά κυρίως, γιατί η υποτίμηση της νοημοσύνης όλων μας, η κατάφωρη κοροϊδία, η αξεπέραστη αλαζονεία είναι, μερικές φορές, πιο επώδυνη και από τα ίδια τα μέτρα. Περισσότερα

Το φιλότιμο είναι μια ηλίθια λέξη

Σχολιάστε

«Είναι θλιβεροί οι καιροί, όταν η εντιμότητα ονομάζεται αφέλεια και η ειλικρίνεια λέγεται ηλιθιότητα».
Πσέρβα-Τετμάιερ Κ.

«Σε μια παρέα μεθυσμένων όλοι απεχθάνονται εκείνον που δεν πίνει».
Κινεζική παροιμία

«Ο ἀναμάρτητος ὑμῶν πρῶτος βαλέτω λίθον ἐπ’ αὐτήν».
Κατά Ιωάννην Ευαγγέλιο, 8,7
Περισσότερα

«Και συ, τσούλα των δήμιων, Επιστήμη (…) και συ, πρόστυχη Πένα και ψοφίμι…»

Σχολιάστε

Του Νίκου Μπογιόπουλου

Από τη «δικαιολόγηση» των Ταγμάτων Ασφαλείας μέχρι το ξέπλυμα της χούντας, ένας Καλύβας «αναθεωρητικός» δρόμος. Μιλάμε για τον δρόμο της «αναθεώρησης» της Ιστορίας. Όχι επί τη βάσει στοιχείων, έρευνας, μαρτυριών, αξιόπιστων πηγών, διασταύρωσης. Όχι, δηλαδή, με όρους Επιστήμης.

 Αυτή η ανασκολόπιση, που η «αντικειμενικότητά της» εδράζεται στην τακτική να παίρνει ορισμένα πραγματικά γεγονότα και να τα ρίχνει στο μίξερ της διαστρέβλωσης σαν άλλοθι του εκκωφαντικού της ψεύδους, έχει μια αποστολή: Το ξαναγράψιμο της Ιστορίας με τρόπο που ό,τι αμφισβητεί το καθεστώς κυριαρχίας της αστικής τάξης θα συκοφαντείται και ό,τι ξεπλένει την δικτατορία του κεφαλαίου θα καθαγιάζεται.

Αλλά ας δούμε κατ’ αρχάς το ποιόν του συγκεκριμένου. Ονομάζεται Καλύβας Ευστάθιος. Τι εστί «Καλύβας»; Διαβάζουμε:  Περισσότερα

Project europe

Σχολιάστε

Το πιθανότερο είναι ότι «τέτοιες ιδέες είναι απόλυτα εχθρικές» για τον μέσο έλληνα πατριώτη, που στενάζει κάτω απ’ την γερμανική κατοχή… Θα ήταν κάπως πιο αποδεκτές μόνο υπό μία προϋπόθεση: ότι δισεκατομμύρια ευρώ θα έρρεαν στην φτωχή και τίμια ελλάδα χωρίς προϋποθέσεις και ελέγχους· όπως εκείνες τις ωραίες εποχές των ‘90s και των ‘00s.

Δεν ανήκουμε σ’ αυτήν την κατηγορία, έτσι κι αλλιώς. Ποτέ δεν λιμπιστήκαμε «ευρωπαϊκά κονδύλια», και φυσικά ποτέ δεν φάγαμε το παραμύθι ότι για τα βασικά χαρακτηριστικά του ελληνικού καπιταλιστικού συμπλέγματος (και των ιδεολογιών του) φταίνε…. οι «γερμανοί»… Συνεπώς οι δηλώσεις της γερμανίδας πρωθ. Μέρκελ στο ετήσιο συνέδριο του γερμανικού σεβ αξίζουν την προσοχή μας: Περισσότερα

Η εργασία απελευθερώνει(!)…

Σχολιάστε

Του Δημήτρη Κούλαλη

ΕΛΛΟΓΑ ΠΑΡΑΛΟΓΑ

Στον Τ.

Ήταν πρωτομαγιά του 1886, στο Σικάγο, ημέρα της μεγάλης απεργίας, όταν χιλιάδες κόσμου διαδήλωναν στους δρόμους με αίτημα την καθιέρωση της 8ωρης εργάσιμης μέρας. Εκείνη την εποχή, ο ημερήσιος εργάσιμος χρόνος στα εργοστάσια και τους άλλους παραγωγικούς τομείς ήταν 10, 11, ακόμη και 14 ώρες. Η απεργία συνεχίστηκε δυναμικά και τις επόμενες μέρες. Η κατάληξή της; Βάφτηκε στο αίμα. Η αστυνομία, έπειτα από αίτημα των εργοδοτών, κατέστειλε βίαια τις κινητοποιήσεις των εργατών. Οκτώ από τους πρωτεργάτες της απεργίας, συνελήφθησαν και δικάστηκαν σε δίκη- παρωδία με την κατηγορία της ευθύνης για τη συμμετοχή τους στην (προβοκατόρικη) βομβιστική επίθεση που σημειώθηκε σε μια από τις εργατικές συγκεντρώσεις. Οι Πάρσονς, Σπάις, Φίσερ και Έγκελ οδηγήθηκαν στην αγχόνη στις 11 Νοεμβρίου 1887. Ο Λιγκ βρέθηκε νεκρός στο κελί του, ενώ οι υπόλοιποι, Νιμπ, Σουάμπ και Φίλντεν, καταδικάστηκαν σε πολλά χρόνια καταναγκαστικά έργα…

Αυτή δεν είναι μια ιστορία βγαλμένη από τ’ ανήλιαγα υπόγεια της σκέψης μερικών δογματικών που αρνούνται να πιστέψουν ότι έχασαν. Δεν είναι μια προσπάθεια ηρωοποίησης και υποκριτικής θυματοποίησης. Είναι άλλη μια απόδειξη ότι το οκτάωρο και εν γένει όλα τα εργατικά κεκτημένα κατακτήθηκαν με αίμα. Κατακτήθηκαν με το αίμα ανθρώπων που διεκδίκησαν με κάθε μέσο, πληρώνοντας βαρύ τίμημα, το δικαίωμα σε μια αξιοπρεπή καθημερινότητα μακριά από το μυκηθμό απογοήτευσης που γεννά η φτώχεια, η η ανασφάλεια, η υποαπασχόληση, οι εξοντωτικοί ρυθμοί εργασίας με τους μισθούς πείνας, η ανεργία…

Όμως, σήμερα, 131 χρόνια από την Πρωτομαγιά του Σικάγου, ποια η θέση των εργατών, ποια η εργασιακή καθημερινότητα που βιώνει ο κόσμος του μεροκάματου; Περισσότερα

Is this a joke?

Σχολιάστε

Αν παρακολουθείτε το θέμα (έχουμε τις αμφιβολίες μας, με όλο το συμπάθειο…) σίγουρα θεωρείτε ότι το δντ είναι η Lagarde, και άμα αυτή πει κάτι, πάει τέλειωσε.

Ντάξει, βολικό. Αλλά δεν είναι έτσι ακριβώς. Η Lagarde είναι «εκτελεστική ceo» και οι ιδέες της πρέπει να εγκρίνονται από το δ.σ. Το οποίο (σύμφωνα με την καθεστωτική δημοσιογραφία)… έως τις 27 Ιουλίου αναμένεται να εγκρίνει την “επι της αρχής” νέα δανειακή συμφωνία – αυτήν με τον κωδικό “πήραμε αυτά που θέλαμε”. Περισσότερα

Νέες ενδοϊμπεριαλιστικές αντιθέσεις στη Μέση Ανατολή

Σχολιάστε

Του Αλέκου Αναγνωστάκη

Στον 21ο αιώνα στα «ευρασιατικά Βαλκάνια» (Λίβανος, Παλαιστίνη, Συρία, Ιράν, Ιράκ), στην περιοχή του Κόλπου και στην ευρύτερη Μέση Ανατολή, μια περιοχή-εθνοτικό μωσαϊκό, εμπλέκονται άμεσα δύο βασικοί άξονες: Από τη μία ο ευρωατλαντικός, με διακριτά συμφέροντα κυρίως μεταξύ ΗΠΑ και Βρετανίας και με διακριτά ενεργό συμμετοχή πρωτίστως της Γαλλίας αλλά και Γερμανίας. Από την άλλη, ο άξονας Ρωσίας-Κίνας-Συρίας-Λιβάνου-Ιράν, με υπαρκτές αντιθέσεις στο εσωτερικό του.

Πυριτιδαποθήκη

Μιλάμε για μια περιοχή στην οποία, μόνο τα τελευταία τριάντα χρόνια, έχουμε δύο εισβολές των ΗΠΑ, την καταστροφή δυο χωρών –του Ιράκ και της Συρίας– και τον διαρκή αγώνα των Παλαιστινίων. Στη διαπάλη που διεξάγεται όλα γίνονται και όλα επιτρέπονται. Κράτη, πολυεθνικά μονοπώλια, ομάδες επιχειρήσεων και επιχειρηματιών, σύμμαχοι, «φίλοι» και συνεργάτες από τη μια μέρα στην άλλη ονομάζονται εχθροί και τρομοκράτες –και αντιστρόφως– σε ένα σκληρό παιχνίδι χωρίς τέλος. Ο αιώνιος νόμος του καπιταλισμού, ο ανταγωνισμός και η ταξική πάλη, δρα –καθοριστικά πολλές φορές– στο εσωτερικό των διάφορων μερίδων της αστικής τάξης, σε διαφορετικούς μονοπωλιακούς κλάδους ή στο εσωτερικό του ίδιου κλάδου, εξίσου σκληρά ή και σκληρότερα από ό,τι ανάμεσα σε διαφορετικές τάξεις. Περισσότερα

Ο νούμερο ένα εχθρός της Ελλάδας

Σχολιάστε

Του Βασίλη Βιλιάρδου

Η πρωσική πλευρά της γερμανικής κυβέρνησης, με εκτελεστή τον κ. Σόιμπλε, φοβάται τρία πράγματα όσον αφορά την Ελλάδα, εάν τυχόν αποκτήσει έναν ικανό, εθνικά υπερήφανο, αξιοπρεπή και θαρραλέο ηγέτη: (α) την ελεγχόμενη στάση πληρωμών εντός της Ευρωζώνης με δική της πρωτοβουλία, (β) την εκούσια έξοδο της από τη νομισματική ένωση μετά από νομικές διαδικασίες και συντεταγμένες διαπραγματεύσεις δύο ετών, καθώς επίσης (γ) τη βιώσιμη ανάπτυξη της οικονομίας της αφού εγκαταλείψει το ευρώ, γνωρίζοντας ότι η χώρα έχει τις προϋποθέσεις για να τα καταφέρει.

Σύμφωνα τώρα με την βαθειά ριζωμένη αντίληψη της, όταν φοβάται κανείς ένα πράγμα πρέπει να προσπαθήσει να το εμποδίσει με κάθε τρόπο – έχοντας ο ίδιος την πρωτοβουλία των κινήσεων. Αυτό σημαίνει ότι, θα ήταν σωστό να αντιστρέψει την παραπάνω σειρά – δηλαδή, να φύγει η Ελλάδα από την Ευρωζώνη, να χρεοκοπήσει ανεξέλεγκτα και να καταρρεύσει εντελώς η οικονομία της, οπότε να λειτουργήσει ως παράδειγμα προς αποφυγή για όλες τις υπόλοιπες χώρες. Περισσότερα

Αγοραίος Πολιτισμός – Αναλώσιμοι Εργαζόμενοι. Μια διαλεκτική σχέση

Σχολιάστε

Tης Δήμητρας Μύριλλα

Το Νέο Μουσείο Ακρόπολης αποτελεί τη ναυαρχίδα της «νέας» τάσης (στην ουσία στρατηγικής πολιτικής απόφασης της Ε.Ε. και των ελληνικών κυβερνήσεων οποιασδήποτε κατεύθυνσης, κεντροδεξιάς, αριστεροκεντρώας, αριστεροδέξιας κλπ) στη διαχείριση των μουσείων και της Πολιτιστικής Κληρονομιάς, ως πρώτο παράδειγμα λειτουργίας με νομικό καθεστώς ιδιωτικοοικονομικών κριτηρίων και αποκομμένο από την μήτρα που γεννάει το περιεχόμενο ενός μουσείου, δηλαδή τον αρχαιολογικό χώρο και κατ’ επέκταση την αρμόδια και εποπτεύουσα Εφορεία Αρχαιοτήτων. Καθώς, όμως, έχει περιβληθεί αυτό το ίδιο την αίγλη του μνημείου εξ αντανακλάσεως από το μνημείο που έχει ως αναφορά, δηλαδή τον Ιερό Βράχο της Ακρόπολης, συχνά συμβαίνει κάθε απόπειρα κριτικής αξιολόγησης και πολιτικής ερμηνείας να αντιμετωπίζεται στην καλύτερη περίπτωση ως παρεκκλίνουσα, αν όχι αρτηριοσκληρωτική και αναχρονιστική.

Παράλληλα, η Ακρόπολη, θεωρούμενη συχνά από τις γραφίδες των συστημικών ΜΜΕ ως brand name (εμπορική ονομασία), δηλαδή ως προϊόν προς αγορά με τιμή, αποτελεί αντικείμενο συζήτησης μόνο όταν οι εργαζόμενοι  απεργούν και την κλείνουν και επομένως διαπράττουν «έγκλημα» καθοσιώσεως. Περισσότερα

Οργανωμένο έγκλημα και πολιτική – 2. Λάκυ Λουτσιάνο

Σχολιάστε

Όλα τα καλά παιδιά: Σιλβέστρο Αγκόλια, Λάκυ Λουτσιάνο, Μέγιερ Λάνσκυ, Τζων Σέννα (1932)

Πριν συνεχίσουμε την αφήγησή μας και με αφορμή ένα ενδιαφέρον σχόλιο που αναρτήθηκε στο χτεσινό κείμενο, ας ξεκαθαρίσουμε ότι εδώ αναφερόμαστε στο οργανωμένο έγκλημα. Βεβαίως και υπήρχαν εγκληματικές συμμορίες προ του 1920 και στις ΗΠΑ και στην Ευρώπη (στην Σικελία, μάλιστα, από τον 18ο αιώνα) και βεβαίως υπάρχουν ιστορικά δεδομένα συνεργασίας τους με την πολιτική, όπως πολύ σωστά σημείωσε ο σχολιογράφος. Εκείνο που αλλάζει στις ΗΠΑ από το 1920 είναι ότι αυτές οι συμμορίες μετατρέπονται σε κανονικές επιχειρήσεις, οι οποίες διαθέτουν πολυτελή γραφεία, αποκτούν και νόμιμες δραστηριότητες (κυρίως ως «πλυντήρια» του μαύρου χρήματος), απασχολούν νομικούς και οικονομικούς συμβούλους κλπ. Η μεγαλύτερη αλλαγή είναι ότι οι ηγέτες τους βγαίνουν από την αφάνεια, υποδύονται τους νομιμόφρονες πολίτες, εμφανίζονται ως πατριώτες και συχνά δεν διστάζουν να ασχοληθούν με τα κοινά. Κι επειδή θα πούμε περισσότερα στην συνέχεια, ας κλείσουμε εδώ τον σημερινό μας πρόλογο.

Περισσότερα

Πολεμικός προϋπολογισμός από Τραμπ!

Σχολιάστε

Η συρρίκνωση των μη πολεμικών δαπανών και η γενναία αύξηση των πολεμικών κονδυλίων δεν περιορίζεται στο επόμενο δημοσιονομικό έτος, που για τις ΗΠΑ ξεκινά τον Οκτώβριο. Δεν είναι επομένως μια εξαίρεση. Αντίθετα, όπως δείχνουν οι προβλέψεις που είναι ενσωματωμένες στον κρατικό προϋπολογισμό του 2018, ο υδροκεφαλισμός της πολεμικής βιομηχανίας και του κράτους Μεγάλου Αδελφού θα συνεχιστεί σε όλη τη διάρκεια της επόμενης δεκαετίας. Αυτή τουλάχιστον είναι η πρόθεση του Λευκού Οίκου υπό την ηγεσία του Τραμπ. Έτσι όμως ανοίγει μια ολόκληρη εποχή αναταράξεων και πολέμων καθώς η πείρα δείχνει ότι ποτέ οι πολεμικές παραγγελίες δεν εξυπηρετούσαν εκθεσιακούς λόγους…

Του Λεωνίδα Βατικιώτη

Την πλήρη αποδόμηση των προεκλογικών εξαγγελιών του Ντόναλντ Τραμπ σηματοδοτεί ο προϋπολογισμός που κατατέθηκε πριν λίγες εβδομάδες προς συζήτηση στα νομοθετικά σώματα των ΗΠΑ και πρόκειται να ισχύσει από τον Οκτώβριο, οπότε ξεκινάει το επόμενο δημοσιονομικό έτος.

Είναι ένας προϋπολογισμός που διαλύει και την πιο μικρή υποψία κοινωνικού κράτους που οικοδομήθηκε στις ΗΠΑ επί προέδρου Λίντον Τζόνσον κι έχει απομείνει μέχρι σήμερα. Είναι ένα κράτος πρόνοιας κατά κοινή ομολογία υποχρηματοδούμενο, απαρχαιωμένο και αναποτελεσματικό. Ακόμη κι αυτό ωστόσο καταστρέφεται για χάρη της πολεμικής βιομηχανίας που μετατρέπεται σε ελέφαντα στο δωμάτιο, απομυζώντας κάθε δολάριο, την ίδια ώρα που οι δαπάνες για το υπουργείο Άμυνας το νέο έτος θα καταγράψουν αύξηση ρεκόρ, που ξεπερνά το 10%! Περισσότερα

Τα λεφτά, τα μπικικίνια

Σχολιάστε

Δεν έχει πλάκα; Να κάθεται κανείς στον Δ του Κενταύρου, με ένα πανίσχυρο τηλεσκόπιο, και να παρατηρεί το ελληνικό παρακράτος (που εμφανίζεται κόσμια, ακόμα και χωρίς γραβάτες, σαν “κράτος”) να προσπαθεί να δαγκώσει την ουρά του, με φόντο κάτι τόνους ηρωΐνης! Περισσότερα

Παραιτηθείτε και πάλι

Σχολιάστε

Σκίτσο από τον John Antono

Του Χάρη Ζάβαλου

Και εκεί που όλες οι ελπίδες χάθηκαν μέσα στη λαίλαπα των μνημονίων, που η κυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ δεν θα υπέγραφε ποτέ, μια χαραμάδα άνοιξε και λάμψη ξεχύθηκε στη χώρα.

Στις 20 Ιουνίου του σωτήριου έτους 2017, θα λάβει χώρα η επανάληψη της υπέρ επιτυχημένης φιέστας των «Παραιτηθείτε» που φιλοδοξεί να μαζέψει στο Σύνταγμα όποιον έχει απηυδήσει από τη μνημονιακή κυβέρνηση του Αλέξη Τσίπρα, αλλά όχι από τα μνημόνια.

Με σκληρή αντιπολιτευτική γραμμή του τύπου ”πρέπει να τελειώνουμε με τον κομμουνιστικό ολοκληρωτισμό του Αλέκου Φλαμπουράρη”, όσο η Θοδώρα Τζάκρη προσπαθεί να κοινωνικοποιήσει τα μέσα παραγωγής μέσα από την ψήφιση 4 διαδοχικών μνημονίων, γραμμή που εμφανώς δεν δίνει περιθώρια στην ελληνική κυβέρνηση, οι διοργανωτές του «Παραιτηθείτε» μετρούν αντίστροφα πριν η βούληση χιλιάδων πολιτών ακουστεί μπροστά από την Βουλή. Περισσότερα

Ένα χάος και μια κανονικότητα. Εμείς

Σχολιάστε

Η φωτογραφία είναι σκηνή από την ταινία “Lucia y el sexo”

Των Πρόβατο όχι αρνί & Ma[t]ita Colorata

Δεν είπα ποτέ ότι θα ‘ναι εύκολο. Το νόμισες εσύ κάποια στιγμή; Πώς να ‘ναι εύκολο; Αχαρτογράφητα πηγαίνουμε. Αν στην αλλαγή δυο τρένων δεν είχαμε βρεθεί στον ίδιο σταθμό μάλλον ποτέ δε θα συναντιούνταν οι τόποι μας. Αν στο ξάνθισμα μιας μπύρας δεν κοιτιόμασταν πρασινοκάστανα ίσως να μην είχαν σμίξει ποτέ οι γεύσεις μας. Πριν απαντήσουμε με την ταυτόχρονη μπροστά κίνησή μας στην πρόκληση του “πάμε;”, ένα χάος και μια κανονικότητα ήμασταν∙ δεν υπήρχε παράγραφος που να είχε βρει τον τρόπο να γραφτεί και με τους δυο μας μέσα.

“Μεσάνυχτα και ταξιδεύεις δίχως πλευρικά!”

(Νίκος Καββαδίας)

Σου αρέσει διαρκώς να μιλάς για “συμβόλαια”. Όχι αυτά με τις υπογραφές και τα χαρτόσημα και τις επικυρώσεις. Συμβόλαια που γίνονται κάθε μέρα, κάθε στιγμή μεταξύ ανθρώπων που θέλουν με κάποιο τρόπο να πάρουν τις συμφωνίες τους και να τις εξελίξουν, να τις παν παρακάτω. Να σου πω ένα συμβόλαιο που μας δένει τους δυο μας; Είναι αυτό του protection. Δίνω και τη ζωή μου να είσαι καλά. Μπαίνω μπρος στο σώμα σου για να το προστατέψω από καθετί αλλά μπαίνω και μπρος σε κάθε φάντασμα που θα κυνηγήσει το μυαλό σου, σε κάθε ανασφάλεια που θα λυγίσει τα γόνατά σου, σε κάθε τρέμουλο που θα περάσει απ’ τα ακρόχειλά σου. Ανάλογα κι από εκεί. Είσαι τα πλευρικά μου. Ζω πάντα νύχτα, ψάχνω τον κόσμο στο σκοτάδι. Μην ξεχνιέσαι. Μη μ’ αφήνεις δίχως την ασφάλεια στο συναπάντημά μου με τους άλλους. Περισσότερα

Η θεραπεία της κατάθλιψης με ασπιρίνη

Σχολιάστε

Της Εύης Νικολοπούλου

Όταν ο αξέχαστος ηθοποιός Νικήτας Πλατής, στην ελληνική ταινία του 1960 “Ο φίλος μου ο Λευτεράκης ” ως ψυχασθενής που μέσα στο παραλήρημα του νόμιζε ότι ήταν ψυχίατρος, έλεγε στον Ντίνο Ηλιόπουλο  “θα σου κάνω μια εγχείρηση πάνω από τα ρούχα“, γελάγαμε όλοι, κατανοώντας την παραδοξότητα του πράγματος. Κάπως παρόμοιο ωστόσο είναι και το εγχείρημα της παρέμβασης των ειδικών ψυχικής υγείας σε χώρες με ανθρωπιστική κρίση. Φυσικά, όταν οι ψυχολόγοι και οι ψυχίατροι έχουμε αποστολή να δουλέψουμε με καταθλιπτικούς και αυτοκτονικούς ασθενείς, να αντιμετωπίσουμε αγχώδεις διαταραχές, με αποκλειστικά εργαλεία την ανάλυση, την γνωσιακή αναδόμηση των καταθλιπτικών σκέψεων και τα αντικαταθλιπτικά χάπια, το κωμικό-τραγικό στοιχείο είναι δυσδιάκριτο, αλλά βρίσκεται εκεί.

Σε μια κοινωνία που νοσεί σύμπασα, με βαθιά, συστημικά προβλήματα ανεργίας, οικονομικής δυσπραγίας, με ψευδεπίγραφη ισονομία, με έλλειμμα δημοκρατίας, σε μια κοινωνία με ταξική φορολόγηση και δικαιοσύνη, που αθωώνει συστηματικά και αποκλειστικά τους άρχοντες και καταρρακώνει τους φτωχούς, οι ειδικοί ψυχικής υγείας είμαστε  ουσιαστικά το άλλοθι του συστήματος στα εγκλήματα που διαπράττονται ενάντια στη δημόσια  υγεία. Είμαστε το άλλοθι, όταν αποσιωπείται αυτό ακριβώς το γενεσιουργό πλαίσιο. Είμαστε κυματοθραύστες της ανθρώπινης απελπισίας. Απορροφούμε τους κοινωνικούς κραδασμούς, ώστε η ενοχή και η βαρύτητα της ατομικής ευθύνης να εμποδίζει την απόδοση ευθυνών στους πραγματικούς υπαιτίους. Περισσότερα

Older Entries Newer Entries