Αρχική

Κοινωνικό μέρισμα: Η μεγάλη νεοφιλελεύθερη απάτη

Σχολιάστε

Διάγγελμα για το κοινωνικό μέρισμα

Του Αντώνη Νταβανέλλου

Με τυμπανοκρουσίες (έκτακτο πρωθυπουργικό διάγγελμα!) ανακοίνωσε ο Τσίπρας τη διανομή του «κοινωνικού μερίσματος». Ακολούθησε το μπαράζ του επικοινωνιακού μηχανισμού της κυβέρνησης στον Τύπο (όπου οι μεγαλοεκδότες λαμβάνουν το ένα «δωράκι» μετά το άλλο…) που έσπευσε να πανηγυρίσει για την «απόδειξη της κοινωνικής ευαισθησίας» της κυβέρνησης και προσωπικά του πρωθυπουργού.

Ο στό­χος είναι σαφής: να πε­ριο­ρι­στούν οι απώ­λειες στην εκλο­γι­κή επιρ­ροή του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ, να ανα­κο­πεί το κύμα των δη­μο­σκο­πή­σε­ων που προει­δο­ποιούν για βαριά πο­λι­τι­κή ήττα του κυ­βερ­νώ­ντος συ­να­σπι­σμού (με με­γά­λη μεί­ω­ση του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ και εξα­έ­ρω­ση των ΑΝΕΛ). Έχει ελ­πί­δες επι­τυ­χί­ας αυτός ο επι­κοι­νω­νια­κός ελιγ­μός; Πε­ριο­ρι­σμέ­νων δια­στά­σε­ων, αβέ­βαιες και εντε­λώς προ­σω­ρι­νές. Να θυ­μί­σου­με ότι ακρι­βώς το ίδιο «κόλπο» είχε χρη­σι­μο­ποι­ή­σει ο Αντ. Σα­μα­ράς το 2014 και δεν κα­τόρ­θω­σε ούτε να απο­φύ­γει την ήττα του ’15, ούτε να πε­ριο­ρί­σει τις δια­στά­σεις της…

Ας δούμε όμως την ουσία του «κοι­νω­νι­κού με­ρί­σμα­τος»: Περισσότερα

Advertisements

Ο ευρωστρατός εγγύηση της ευρω-ολοκλήρωσης

Σχολιάστε

Του Μιχάλη Ρίζου

Όπως έχουμε υπογραμμίσει «εντείνεται και δυναμώνει η πολεμική απειλή σε παγκόσμιο επίπεδο». Με νέα κούρσα εξοπλισμών (οι άμεσα πολεμικές δαπάνες ήταν 2,5% του παγκόσμιου ΑΕΠ πέρυσι), με όλες τις μεγάλες δυνάμεις να γιγαντώνουν τις πολεμικές τους μηχανές, με επέκταση των μετώπων αναμέτρησης και της εμπλοκής πολλών κρατών, με τη δρομολόγηση αλλαγών σε χάρτες και σύνορα. Βασική αιτία είναι η αντιδραστική απάντηση του καπιταλισμού για την υπέρβασή της χρονίζουσας δομικής κρίσης του. Αποτελεί δε μέρος μιας ενιαίας στρατηγικής από την πλευρά όλων των ιμπεριαλιστικών κέντρων και ολοκληρώσεων.

Μόλις προχτές, 23 χώρες της ΕΕ έκαναν πράξη την PESCO (Permanent Structured Cooperation), δηλαδή έναν σύγχρονο και ετοιμοπόλεμο ευρωστρατό, με ενισχυμένη συνεργασία, ανάπτυξη εξοπλισμών καθώς και διεξαγωγή εξωτερικών επιχειρήσεων, με δηλωμένη φιλοδοξία να επανεκκινήσουν την «Ευρώπη της Άμυνας». Πρόκειται για ένα πολεμικό «μνημόνιο», μια «ιστορική στιγμή για την ευρωπαϊκή άμυνα», όπως σχολίασε η επικεφαλής της διπλωματίας της ΕΕ, Μογκερίνι. Το σύμφωνο αυτό περιλαμβάνει 20 «δεσμεύσεις μόνιμης στρατιωτικής συνεργασίας στα πλαίσια της στρατηγικής αυτονομίας της ΕΕ». Συνολικά, συμμετέχουν Αυστρία, Βέλγιο, Βουλγαρία, Τσεχία, Κροατία, Κύπρος, Εσθονία, Φινλανδία, Γαλλία, Γερμανία, Ελλάδα, Ουγγαρία, Ιταλία, Λετονία, Λιθουανία, Λουξεμβούργο, Κάτω Χώρες, Πολωνία, Ρουμανία, Σλοβενία, Σλοβακία, Ισπανία και Σουηδία – ενώ άλλα κράτη μπορούν να συμμετάσχουν σε μεταγενέστερο στάδιο. Περισσότερα

Μεταξύ καταπράσινου και …λαχανί

Σχολιάστε

Του Γεράσιμου Λιβιτσάνου

Ποιό θα είναι το χρώμα της νέας ηγεσίας του φορέα της κεντροαριστεράς, βαθύ πράσινο ή λαχανί; Αυτό είναι το ερώτημα που θα κληθεί να απαντήσει η κάλπη του δεύτερου γύρου των παραταξιακών εκλογών, αφού ο πρώτος ανέδειξε ως διεκδικητές τη Φώφη Γεννηματά και τον Νίκο Ανδρουλάκη. Πρόκειται κατά κύριο λόγο, πάντως, για μάχη μηχανισμών χωρίς ουσιαστικό πολιτικό διακύβευμα, αφού τα πολιτικά δεδομένα (υποταγή στις μνημονιακές πολιτικές, πρόθεση συμπλήρωσης του αστικού σκηνικού) είναι δεδομένα και για τους δύο.

Η συμμετοχή στην εκλογική διαδικασία, σύμφωνα με όσα περιμένουν τα επιτελεία των δύο πόλων δεν θα είναι στα επίπεδα της προηγούμενης, που ούτως η άλλως με 210.000 επισήμως μετέχοντες δεν διεκδικεί και τις δάφνες μαζικότητας που προέβαλλαν τα κυρίαρχα ΜΜΕ. Αυτό κάνει σημαντικότερους τους μηχανισμούς των υποψηφίων, όπου έχει ένα προβάδισμα η Φώφη Γεννηματά.

Πάντως, ήδη φαίνεται πώς έχουν διαμορφωθεί οι βασικές συμμαχίες. Η Φώφη Γεννηματά που πήρε 41,2% στον πρώτο γύρο δηλώνει «κληρονόμος» που παλιού, καλού και παραδοσιακού ΠΑΣΟΚ, ενώ ο Νίκος Ανδρουλάκης με 24,7% φυσικός (λόγω ηλικίας) και πολιτικός αντιπρόσωπος του εκσυγχρονισμού, πλασάροντας μάλιστα και το ηλικιακό στοιχείο ως σημαντικό απέναντι στον Αλέξη Τσίπρα και τον ΣΥΡΙΖΑ. Με αυτές τις αντιστοιχίες κινούνται και οι συμμαχίες που έχουν «στηθεί» και αναμένεται να εκφραστούν στην κάλπη. Περισσότερα

Βαθιά ταξικό το νέο φορολογικό στις ΗΠΑ

Σχολιάστε

Tου Γιώργου Παυλόπουλου

Παρά το γεγονός ότι βραχυπρόθεσμα, όλες οι κοινωνικές κατηγορίες εμφανίζονται ωφελημένες, η αλήθεια είναι ότι σε βάθος δεκαετίας αυξάνεται ο φόρος για τους πιο φτωχούς και μειώνεται για τους πλούσιους. Επίσης, ο φορολογικός συντελεστής των επιχειρήσεων μειώνεται από το 35% στο 20%, ενώ καταργούνται σειρά φοροαπαλλαγών που ευνοούσαν τα χαμηλότερα και μεσαία εισοδήματα. Νέο πλήγμα στο δικαίωμα της περίθαλψης.

Ο Τραμπ ηγείται μιας σκληρά ταξικής κυβέρνησης και το απέδειξε για μια ακόμη φορά. Η έγκριση του νέου φορολογικού νομοσχεδίου από τη Βουλή, το οποίο συνιστά την πιο ευρεία μεταρρύθμιση στις ΗΠΑ μετά από εκείνη που είχε φέρει ο Ρίγκαν το 1986, χαιρετίστηκε από το κεφάλαιο, τους επενδυτές και το χρηματιστήριο, όμως γέμισε με ανησυχία και αγωνίες δεκάδες εκατομμύρια Αμερικανούς που ανήκουν στα χαμηλότερα εισοδηματικά στρώματα. Μάλιστα, η αντίθεση αναμένεται να γίνει πιο έντονη στην περίπτωση που περάσει και στη Γερουσία το σχέδιο των Ρεπουμπλικάνων, μιας και εκεί έχει παρουσιαστεί σε ακόμη χειρότερη εκδοχή. Περισσότερα

Πυλώνες και πύλες της κόλασης

1 σχόλιο

της Δήμητρας Μυρίλλα

Χρειάστηκαν εκατοντάδες χρόνια και πολύ αίμα μέχρι οι άνθρωποι να σπάσουν τις αλυσίδες της δουλείας, εκείνης δηλαδή της κατάστασης όπου το άτομο ήταν αντικείμενο, κτήμα, χωρίς κανένα δικαίωμα πάνω στη ζωή του, στο εαυτό του, στη ζωή. Και οι αλυσίδες έσπασαν όχι για να κατακτηθεί μία πλήρης, αληθινή ελευθερία, αλλά για να αντικατασταθεί η δουλεία από μία κατάσταση λιγότερης δουλείας, μέχρι να ‘ρθει η στιγμή που η «λιγότερο δουλεία» χρειαζόταν να δώσει τη θέση της σε μία κατ’ ευφημισμόν ελευθερία, δηλαδή την ελευθερία του ανθρώπου να πουλάει την εργασία του. Αλλά τίποτα από όλα αυτά δεν άλλαξε τον βασικό πυρήνα… ο άνθρωπος  ως αντικείμενο εκμετάλλευσης και πηγή αμύθητων κερδών. Πάντως ήρθαν κάποτε  μέρες και χρόνια όπου το αίμα «κάρπιζε» και έδινε δικαιώματα, ένα εργασιακό βίο, μια κάποια αξιοπρέπεια, μια κάποια ζωή. Κάπου σε ετούτο τον πλανήτη ήρθαν χρόνια, υπήρξαν τόποι όπου η ζωή δεν είχε προσφορά και ζήτηση, κέρδη και απώλειας, φυσικά ποσοστά ανεργίας, αυτορρυθμιζόμενη αγορά ως την ίδια όψη της ζούγκλας με ωραία λόγια… Περισσότερα

Αυξάνονται οι πλούσιοι, στα άκρα οι αντιθέσεις

Σχολιάστε

του Λεωνίδα Βατικιώτη

Ξεχάστε τις εικόνες ζόφου και μιζέριας που μεταδίδουν τα στοιχεία για την ανεργία και τα ρεπορτάζ για την μείωση των μισθών… Πολύ κοντά μας γίνεται ένα ξέφρενο πάρτι χωρίς τέλος!

Το περίγραμμά του το παρουσίασε η ετήσια έκθεση της ελβετικής τράπεζας Credit Suisse που κάθε χρόνο καταγράφει την εξέλιξη σε απόλυτα μεγέθη και κυρίως την κατανομή του παγκόσμιου πλούτου. Κι αυτή ακριβώς η μεταβλητή είναι που κάνει τη διαφορά, καθώς φέρνει στην επιφάνεια τα αβυσσαλέα κοινωνικά ρήγματα. Από τη μια λοιπόν είναι οι εκατομμυριούχοι που ανέρχονται σε 36 εκ. άτομα κι αυξήθηκαν κατά 2,3 εκατ. άτομα, με τους μισούς απ’ αυτούς να προέρχονται από τις ΗΠΑ και 620.000 από την Ευρώπη. Αυξάνονται και πληθύνονται λοιπόν οι εκατομμυριούχοι (που αισίως όπως θα έλεγε κι ο Σκάι τριπλασιάστηκαν από το 2000) μαζί με την περιουσία τους, καθώς αν και αποτελούν ένα ποσοστό μικρότερο του 1% του ενήλικου πληθυσμού κατέχουν το 46% του παγκόσμιου ιδιωτικού πλούτου. Σχεδόν ο μισός πλούτος δηλαδή είναι δικός τους, όπως φαίνεται και στο διπλανό σχήμα… Περισσότερα

Ο Βραδύβλαξ και ο Κυρμάλακας

Σχολιάστε

Τά Πρασσεινάλογα!... του Στάθη - Media

Του Στάθη στο Ποντίκι

Πες ότι δύο τύποι, ο Βραδύβλαξ και ο Κυρμάλακας, παρακολουθούν τα τεκταινόμενα από ένα καφενείο – έξω χιονίζει, μέσα καίει η σόμπα και πιο πολύ καίει η κόκκινη πιπεριά που μασουλάνε αργά και ηδονικά οι δυο τους. Πες επίσης ότι εσύ είσαι ο Αόρατος Άνθρωπος, έχεις χωθεί στο ζεστό επαρχιακό καφενείο, χαζεύεις τις φωτογραφίες από παλιές συνθέσεις ομάδων στους τοίχους και ακούς την κουβέντα του Βραδύβλακα με τον Κυρμάλακα. Αμέσως λύνεται στο μυαλό σου το μυστήριο των μετρήσεων, των ακροαματικοτήτων, της εκλογικής επιρροής των κομμάτων και το απλούστατο των προϋποθέσεων για την ύπαρξη νοήμονος ζωής στο σύμπαν.

Μια χαρά μπορεί να ζήσει ένα ζευγάρι με 1.200 ευρώ λέει ο κ. Τσακαλώτος – κι αν του πει κανείς να τσακιστεί να φέρει τα λεφτά του πίσω στην πατρίδα, θα είναι λαϊκιστής. Μια χαρά μπορεί να ζήσει κανείς με 600 ευρώ αποφαίνεται η κυρία Θεανώ Φωτίου – προφανώς τα λεφτά της στο εξωτερικό είναι λιγότερα από τα λεφτά του κ. Τσακαλώτου! Ευτυχώς

  που δεν ανοίγουν το στόμα τους για τέτοια θέματα ο κ. Παπαδημητρίου (υπουργός Οικονομίας, αν ενθυμείσθε) και η σύζυγός του, κυρία Αντωνοπούλου (κι αυτή υπουργός σε κάτι είναι). Με τα εκατομμύρια των δολαρίων που διαθέτουν σε καταθέσεις στις ΗΠΑ, θα πρότειναν στον Τσίπρα να μοιράσει μερίσματα άνω των 1.000 δολαρίων – όπα! Είπαμε να εξαγοράζουμε συνειδήσεις, αλλά να μη μας κοστίσει κι ο κούκος αηδόνι, πόσω μάλλον ο μπούφος. Άμα δώσεις Περισσότερα

Η Κομισιόν ξεπουλά τα «ασημικά» της Ευρώπης

Σχολιάστε

INFOWAR

Του Άρη Χατζηστεφάνου

Στο τέλος Νοεμβρίου η Ευρωπαϊκή Επιτροπή αναμένει τα πορίσματα ομάδων τεχνοκρατών για την αποδοτικότητα των δημόσιων επιχειρήσεων των 28 χωρών-μελών. Μόνο που σε αυτή την περίπτωση ό,τι είναι ανήθικο είναι και παράνομο.

Εβαλαν τον Δράκουλα υπεύθυνο στην τράπεζα αίματος

Τζάκι Ντέιβις, πρόεδρος της Επιτροπής για τη Διάσωση του NHS

Σε λίγες ημέρες ομάδα στελεχών της ελεγκτικής εταιρείας KPMG και του ιταλικού Πανεπιστημίου Bocconi θα περάσει τις πύλες του περίφημου Berlaymont – του αρχηγείου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής στις Βρυξέλλες. Στους χαρτοφύλακές τους θα κουβαλούν μια πολυσέλιδη έκθεση για την οικονομική κατάσταση των μεγαλύτερων δημόσιων υπηρεσιών στις 28 χώρες-μέλη της Ε.Ε.

Οι κοστουμαρισμένοι επισκέπτες της Επιτροπής θα λάβουν μια επιταγή 800.000 ευρώ για τις υπηρεσίες τους και αμέσως μετά (αν επιβεβαιωθούν οι φόβοι αρκετών ερευνητικών ιδρυμάτων και δημοσιογράφων στις Βρυξέλλες) ίσως ξεκινήσει μία από τις μεγαλύτερες «σφαγές» του δημόσιου τομέα που έχει γνωρίσει η Ευρώπη από τα χρόνια της Μάργκαρετ Θάτσερ. Περισσότερα

Επαναπροσδιορίζοντας την κυριαρχία στην Καταλονία και την Ισπανία: Ένα καθήκον της Αριστεράς

Σχολιάστε

Του Κώστα Λαπαβίτσα

Τα γεγονότα της Καταλονίας αποτελούν πρόκληση για την κυριαρχία του ισπανικού κράτους και ρίχνουν φως στο ζήτημα της κυριαρχίας στην ΕΕ. Αυτό που διακυβεύεται είναι ο επαναπροσδιορισμός της έννοιας και της πρακτικής της κυριαρχίας στην Ευρώπη και μεγάλο μέρος της ευθύνης γι’ αυτό πέφτει τόσο στην καταλανική όσο και στην ισπανική ριζοσπαστική Αριστερά.

Η πρόκληση για την ισπανική κυριαρχία

Ο αγώνας των Καταλανών για ανεξαρτησία μετατράπηκε σε μαζικό κίνημα κατά τη δεκαετία του 2010, εν μέρει ως αντίδραση στην εχθρότητα του ισπανικού κράτους. Η τρέχουσα πολιτική πραγματικότητα στην Ισπανία βασίζεται στον μετα-φρανκικό συνταγματικό συμβιβασμό του 1978, ο οποίος αναγνώρισε και χορήγησε σημαντική αυτονομία στους λαούς της Καταλονίας, της περιοχής των Βάσκων και της Γαλικίας. Το 2006, το Καταλανικό Καταστατικό Αυτονομίας ψηφίστηκε από το Κοινοβούλιο της Καταλονίας, επικυρώθηκε στη συνέχεια με μεγάλη πλειοψηφία σε ένα νόμιμο δημοψήφισμα, ενώ μια τροποποιημένη του μορφή έγινε επίσημα δεκτή από το ισπανικό κοινοβούλιο.

Αμέσως μετά τη ψήφιση του Καταστατικού, το δεξιό Λαϊκό Κόμμα (PP) προσέφυγε στο Συνταγματικό Δικαστήριο, το οποίο αποφάσισε, το 2010, ότι τα σημαντικά μέρη του ήταν αντισυνταγματικά, ειδικά εκείνα που αφορούσαν στην εθνική ταυτότητα και τα δικαιώματα της Καταλονίας. Το 2011 εξελέγη η κυβέρνηση του Λαϊκού Κόμματος του Μαριάνο Ραχόι, η οποία συνέχισε πεισματικά να υπονομεύει την καταλανική αυτονομία. Οι ενέργειές της προκάλεσαν περαιτέρω ταπείνωση στην Καταλονία, ενισχύοντας το κίνημα για ανεξαρτησία. Περισσότερα

Ευτυχώς που είναι «αριστεροί» και όχι «Μαυρογιαλούροι»!

Σχολιάστε

 του Γεράσιμου Χολεβα

Ευτυχώς που είναι και «αριστεροί» και δεν θέλουν να δείχνουν την προσφορά τους στο λαό στις δύσκολες στιγμές!

Ευτυχώς που είναι και «αριστεροί» κι έχουν και «στολές εργασίας» για καταστροφές και τραγωδίες, «στολές εργασίας» που έχει γίνει ένα με το πετσί τους και δεν μπορούν να τις βγάλουν και να φορέσουν κάτι άλλο όταν βγαίνουν στα κανάλια! 

Ευτυχώς που είναι και «αριστεροί» και δεν κυκλοφορούν με το φτυάρι, αλλά μόνο με τη «στολή εργασίας», γιατί είναι – ως «αριστεροί» – και σεμνοί!  Περισσότερα

Βδομάδα πένθους και πόνου (και ρεβάνς της πραγματικότητας)

Σχολιάστε

Βδομάδα πένθους και πόνου (και ρεβάνς της πραγματικότητας) – Το editorial του Δρόμου που κυκλοφορεί

Το editorial του Δρόμου της Αριστεράς

Βαριά η βδομάδα που πέρασε. 16 νεκροί και 6 αγνοούμενοι είναι τραγικός απολογισμός. Δεν ήταν σεισμός ή κυκλώνας, ήταν μια βροχή, κι όμως θρηνούμε τόσα θύματα και δοκιμάζονται χιλιάδες πολίτες (πάντα φτωχοί) μέσα στις λάσπες και τα νερά. Δοκιμάζονται από την ανικανότητα και την αναλγησία «υπευθύνων» και κρατικών φορέων. Γι αυτούς, ποτέ δεν είναι  η ώρα των ευθυνών, αφού πάντα κουκουλώνουν σκάνδαλα και εγκλήματα. Έτσι έγινε πρόσφατα με τον Σαρωνικό, έτσι γίνεται και με τη Δυτική Αττική. Περισσότερα

Η αφρόκρεμα της Βραζιλίας

Σχολιάστε

Η αφρόκρεμα της Βραζιλίας

Στο κέντρο της φωτογραφίας, κάτω, ποζάρει ο «επενδυτής και φιλάνθρωπος» (έτσι τον παρουσιάζει η λίστα Forbes) Ζορζ Πάουλο Λέμαν, ο πλουσιότερος άνθρωπος της Βραζιλίας. Με προσωπική περιουσία σχεδόν 30 δισεκατομμυρίων δολαρίων, διαθέτει τόσο πλούτο όσο και το φτωχότερο 48% των συμπατριωτών του – δηλαδή 100 εκατομμύρια άνθρωποι. Αριστερά του ο μεγαλοτραπεζίτης Γιόζεφ Ζάφρα, ο δεύτερος πλουσιότερος άνθρωπος στη Βραζιλία, με προσωπική περιουσία άνω των 20 δισεκατομμυρίων δολαρίων. Και δεξιά του ο τρίτος πλουσιότερος Βραζιλιάνος, ο μεγαλοεπιχειρηματίας Μαρσέλ Χέρμαν Τέλες, με κάτι λιγότερο από 15 δισεκατομμύρια δολάρια. Περισσότερα

Έγκλημα είναι η αρπαγή λαϊκής κατοικίας

Σχολιάστε

Του Παναγιώτη Ξοπλίδη

Σε μαζική, αγωνιστική συγκέντρωση μετατράπηκε η κατάθεση «απολογητικού υπομνήματος» από τους διωκόμενους για την δράση τους κατά των πλειστηριασμών λαϊκής κατοικίας. Δεκάδες αγωνιστές συμμετείχαν την Τετάρτη σε παρέμβαση στα Δικαστήρια της Θεσσαλονίκης, ενώ εκατοντάδες ήδη υπογράφουν το συλλογικό κείμενο «ανάληψης της ευθύνης». Μετά από μήνυση μεγαλοσυμβολαιογράφων της πόλης, ο δάσκαλος Ηλίας Σμήλιος και ο δικηγόρος Ζήσης Κλεισιάρης κατηγορούνται για μια σειρά από αδικήματα (διέγερση κατά των νόμων, παράνομη βία, παρακώλυση συναγωνισμού) απλά και μόνο γιατί, μαζί με εκατοντάδες πολίτες στη Θεσσαλονίκη και χιλιάδες πολίτες σε όλη την Ελλάδα, υπεράσπισαν και συνεχίζουν να υπερασπίζουν το δικαίωμα στη λαϊκή κατοικία, απέναντι στην λεηλασία που ασκούν κυβέρνηση, τράπεζες, funds, υπό την «αιγίδα» και καθοδήγηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των «θεσμών».

Όπως δήλωσε ο Ζήσης Κλεισιάρης, υποψήφιος με την Εναλλακτική Πρωτοβουλία Δικηγόρων για την προεδρεία του Δικηγορικού Συλλόγου Θεσσαλονίκης, «το αδίκημα της “διέγερσης κατά των νόμων” είναι εξαιρετικά σοβαρό, καταδεικνύοντας την ακόμα μεγαλύτερη ένταση της προσπάθειας καταστολής σε μια περίοδο που κυβέρνηση, ΕΕ και τραπεζίτες βρέθηκαν μπροστά σε ένα μαζικό κίνημα που έχει μέχρι τώρα καταφέρει να βάλει φραγμό στα σχέδια τους. Μέσα σε λίγες μόνο μέρες Ντράγκι, Ντάϊσελμπλουμ και ΔΝΤ εξέδωσαν ανακοινώσεις για την ανάγκη να προχωρήσουν άμεσα οι ηλεκτρονικοί πλειστηριασμοί και να λυθεί το “πρόβλημα”, δηλαδή η ανυποχώρητη δράση του κινήματος». Περισσότερα

Στα νερά της Στυγός

Σχολιάστε

Τά Πρασσεινάλογα!... του Στάθη - Media

Του Στάθη στο Ποντίκι

Θεομηνία λέει! – μπα, ανθρώπινη αχρειότης. Οδύνη, δέος, πένθος, τα συναισθήματα επιστρατεύουν τις λέξεις τους, αλλά μυαλό και ψυχή μένουν άφωνα. Ξέραμε τι θα συμβεί. Από προηγούμενες τραγωδίες. Έβγαιναν τότε οι Επιμηθείς και μας διαβεβαίωναν ότι την επόμενη φορά θα γίνουν Προμηθείς. Τρίχες! λίγο

μετά την κάθε καταστροφή οι δουλειές επέστρεφαν στα συνήθη, στους διαγωνισμούς, στις αναθέσεις, στο ποιος θα πάρει τη δουλειά, στις παραταξιακές ίντριγκες. Φωλιασμένο το κακό ακόνιζε τα νύχια του για να επέλθει ξανά – σιγά! έχουμε ώς τότε καιρό. Τώρα πνιγμός, τώρα οδυρμός, άλλοι αρμόδιοι κρύβονται κι άλλοι

σκάνε μύτη θρασείς. «Δεν προσφέρονται οι τραγωδίες για πολιτική εκμετάλλευση» λένε οι πολιτικοί που ετοιμάζουν την επόμενη τραγωδία. Στο μεταξύ σαν τις σταγόνες της βροχής που συνεχίζει να πέφτει φθάνουν η μία μετά την άλλη οι ειδήσεις για τον αριθμό των νεκρών, δύο, τρεις, τέσσερις, πέντε, στους Περισσότερα

Οι ριζοσπαστισμοί…

Σχολιάστε

Οι ριζοσπαστισμοί…

του Τάσου Βαρούνη

Νόθος, ανολοκλήρωτος, κολοβός, διαστρεβλωτικός, πολυτελείας, φαντεζί κόκ. Πολλά είναι τα επίθετα που θα μπορούσαν να χαρακτηρίσουν τους «ριζοσπαστισμούς» που εμφανίζονται αυτή την περίοδο. Δίχως την ορμητικότητα του περασμένου διαστήματος, την ενοποιητική τους έκφραση, απότοκοι όχι μόνο της ελπίδας αλλά και της απογοήτευσης που την ακολούθησε. Μερικές σκέψεις:

    1. Δεν είναι σήμερα ριζοσπαστικός ένας λόγος όταν ο χώρος που επιδιώκει να αναγνωριστεί είναι τα κοινοβουλευτικά έδρανα. Όταν η αξία χρήσης και η επιτυχία του εξαντλούνται στην προσέλκυση και καταμέτρηση ψηφοφόρων. Όταν το σχήμα που υπηρετεί είναι το «βάλτε μας στη βουλή» και η φαντασίωση του ορίζει αυτό ως «αντιπολίτευση». Κι επειδή η αθωότητα δεν επιτρέπεται το 2017, είναι κυρίως οι μικροφιλοδοξίες που τον συντηρούν και όχι κάποιου τύπου πολιτική αφέλεια.
    2. Υπάρχει ριζοσπαστική πράξη που να αδιαφορεί για τον τρόπο με τον οποίο οι «πολλοί» συμπεριφέρονται και πράττουν; Που να αρέσκεται στον μειοψηφικό της χαρακτήρα και να γίνεται αυτοσκοπός; Που δίχως κανένα έρεισμα να αρνείται να στοχαστεί πάνω στα αποτελέσματά της; Ο ηρωισμός και η αυταπάρνηση δεν είναι αμελητέες ποιότητες και η συνηθισμένη απουσία τους από την συνηθισμένη πολιτική διαδικασία ίσως προσδίδουν ένα κύρος σε αυτή τη δράση. Δύσκολο όμως να ανιχνευθεί κάτι ριζοσπαστικό όταν κανείς δεν ενοχλείται απ’ αυτήν. Και υπό συζήτηση το τι υποκείμενα και φορείς αυτή διαμορφώνει.

Περισσότερα

ΣΥΡΙΖΑ: Η πιο φιλοαμερικάνικη κυβέρνηση

Σχολιάστε

ΣΥΡΙΖΑ: Η πιο φιλοαμερικάνικη κυβέρνηση

Του Σπύρου Παναγιώτου

Όταν ο υποτακτικός κοσμοπολιτισμός συναντά τον κυνισμό

«America is back»
Τζέφρι Πάϊατ, πρέσβης ΗΠΑ στην Αθήνα

Είναι παροιμιώδης η αποστροφή της πλειοψηφίας των στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ για τα θέματα που αφορούν την εξωτερική πολιτική, τις ελληνοτουρκικές αντιθέσεις, τα θέματα της αμφισβήτησης των συνόρων και της εθνικής ανεξαρτησίας.
Ο «πατροπαράδοτος» κοσμοπολίτικος φιλοευρωπαϊσμός του πάλαι ποτέ ΣΥΝ συνδυάστηκε αρμονικά με όλο το οπλοστάσιο της ιμπεριαλιστικής παγκοσμιοποίησης για «υπεράσπιση των ατομικών δικαιωμάτων» ως τον αναγκαίο φερετζέ μιας κάλπικης Αριστεράς, πρόθυμης να κάνει και να δικαιολογήσει την πιο απίθανη κωλοτούμπα προκειμένου να παραμείνει στην εξουσία. Και όλα αυτά μαζί δυνάμωσαν υπό την επίδραση του ιστορικού αναθεωρητισμού, αγαπημένη ιστορική μεθοδολογία όσων αρνούνται την ίδια την ιστορία και τα συμπεράσματα της, για να παράξουν το πιο επικίνδυνο μείγμα άγνοιας, κυνισμού, φιλαρέσκειας, ψευδαίσθησης και λατρείας της εξουσίας.

Πρόκειται για το πιο επικίνδυνο μείγμα κυβερνητικής πολιτικής στις πιο κρίσιμες στιγμές που γνώρισε ο τόπος. Ο Αλ. Τσίπρας με την ίδια ευκολία που χαρακτήρισε τη Μέρκελ «ανοιχτόμυαλη με συναίσθηση της ευθύνης», τον Σόιμπλε «σοβαρό και συνετό πολιτικό» και τη Λαγκάρντ «φίλη της Ελλάδας», με την ίδια ευκολία είδε στο πρόσωπο του Τραμπ τον «συνεχιστή των αξιών της ελευθερίας και της δημοκρατίας», τον «υπέρμαχο της
σταθερότητας και της ειρήνης». Περισσότερα

Ο Ανδρέας Παπανδρέου και η γενιά του Πολυτεχνείου

Σχολιάστε

Πολυτεχνείο 1973

Μετά την χρεοκοπία της χώρας, είναι πολύ διαδεδομένη η άποψη πως για τη σημερινή κατάντια της Ελλάδας φταίει ο Ανδρέας Παπανδρέου (ο οποίος πέθανε το 1996). Πριν από την χρεοκοπία της χώρας, ήταν πολύ διαδεδομένη η άποψη πως για όλα τα άσχημα στην Ελλάδα έφταιγε η γενιά του Πολυτεχνείου.

Τα πράγματα μπερδεύονται λίγο όταν πλησιάζει η επέτειος του Πολυτεχνείου γιατί υπάρχουν πολλοί που δεν μπορούν να αποφασίσουν αν για όλα φταίει ο Ανδρέας Παπανδρέου ή η γενιά του Πολυτεχνείου. Περισσότερα

Υπήρχαν νεκροί στο Πολυτεχνείο;

Σχολιάστε

mpogiopoulosΤου Νίκου Μπογιόπουλου

Κάποτε ρώτησαν τον Γκέμπελς αν υπήρχαν κρεματόρια κι αν οι ναζί είχαν επιδοθεί στην εξολόθρευση των Εβραίων. Κι εκείνος απάντησε: «Αδύνατον, αν συνέβαινε κάτι τέτοιο θα το γνώριζα»! Η ιστορία του γκεμπελισμού είναι επομένως παλιότερη των αποβρασμάτων που την υπηρετούν. Η διαφορά πλέον είναι ότι ο γκεμπελισμός πέραν των παλιών μεθόδων, αξιοποιεί και νέες μορφές διάχυσής του, όπως για παράδειγμα αυτός ο παράλληλος και συχνά ανεξέλεγκτος κόσμος του διαδικτύου. Όποιος επιχειρήσει να σερφάρει τούτες τις μέρες της επετείου του Πολυτεχνείου στο διαδίκτυο θα διαπιστώσει ότι είναι αδύνατον να μείνει ανέγγιχτος από τα βρομόνερα του γκεμπελισμού. Η προσφιλής ενασχόληση των διαδικτυακών «ΕΣΑτζήδων» είναι  η διακίνηση της θεωρίας πως «δεν υπήρξαν νεκροί στο Πολυτεχνείο» και πως «οι νεκροί  του Πολυτεχνείου είναι μύθος»… Περισσότερα

«Πώς πετάει αυτό το ξεροκόμματο;» – «Όποιος υποτιμά το λαό από το λαό θα το βρει»

Σχολιάστε

Χωρίς να χρειάζονται ιδιαίτερες οικονομικές γνώσεις οι περισσότεροι αντιλαμβάνονται πως το κοινωνικό μέρισμα του 1,4 δισ. ευρώ είναι σαν να σου κλέβουν ολόκληρο το σπίτι, να το έχουν βγάλει σε πλειστηριασμό και ο κλέφτης να επιστρέφει χαμογελαστός και να σου προσφέρει μια …πόρτα για το χειμώνα!

Ας δούμε, όμως, ορισμένους αριθμούς:

Ο πρωθυπουργός ανακοίνωσε κοινωνικό μέρισμα 1,4 δισεκατομμύρια. Περίπου τα μισά είναι …διόρθωση αδικιών στις οποίες συμμετείχε και η κυβέρνηση του κ. Τσίπρα. Συγκεκριμένα, από το 1,4 δισεκατομμύρια τα 360 εκατομμύρια θα δοθούν στη ΔΕΗ, «ώστε να καλυφθεί το κόστος των Υπηρεσιών Κοινωνικής Ωφέλειας, που συμπεριλαμβάνονται στους λογαριασμούς της ΔΕΗ». Επίσης, ο κύριος Τσίπρας είχε το θράσος να συμπεριλάβει στο κοινωνικό μέρισμα και τα 315 εκατομμύρια που θα «δοθούν για την επιστροφή της παράνομης παρακράτησης των εισφορών υγείας των συνταξιούχων». Ο ίδιος ο Τσίπρας ομολόγησε στο διάγγελμα του, παρόλο που χρέωσε τα χρήματα μόνο στις προηγούμενες κυβερνήσεις, πως πρόκειται για μια αδικία που αφορά το διάστημα από 1 Ιουνίου 2012 έως και 30 Ιουνίου του 2016, άρα και στην δική του περίοδο διακυβέρνησης. Σύμφωνα με τον κ. Τσίπρα η επιστροφή θα υλοποιηθεί τη μέρα που θα καταβληθούν οι συντάξεις του Δεκεμβρίου. Περισσότερα

Θέλεις Παπαδόπουλο μαλάκα;

1 σχόλιο

Συγγραφή: Μιχάλης Θ., Efor., Χριστοφορος Π.

Πηγή : eagainst

Περισσότερα

Για να’ χεις τύχη, βάλε χαμηλά τον πήχη

Σχολιάστε

Πανηγυρίζουν; Μας δουλεύουν! (Για να’ χεις τύχη, βάλε χαμηλά τον πήχη), Του Διονύση Ελευθεράτου   

Του Διονύση Eλευθεράτου

Χαρές, πανηγύρια και θριαμβολογίες: «Έσπασε το φράγμα των 200.000 ψηφοφόρων, για την εκλογή αρχηγού στην κεντροαριστερά».  Θαύμα, θαύμα, έσπασε το φράγμα…

Λες και γύρισε ο χρόνος εβδομήντα χρόνια κι ένα μήνα πίσω (14/10/1947), τότε που ο αμερικανός αεροπόρος Τσακ Γιέγκερ έσπασε το φράγμα… του ήχου, αφήνοντας άναυδους τους πάντες…  Και δώσ’ του, από το βράδυ της Κυριακής, φοβερές και τρομερές  πολιτικές «αναλύσεις», βασισμένες στο αξίωμα πως η προσέλευση 210. 505 ανθρώπων στις «κεντροαριστερές» κάλπες συνιστά   πολιτικό «μεταρρυθμιστικό» σεισμό, ή τουλάχιστον τον προαναγγέλλει…

Εμείς ας υποθέσουμε ότι έχουμε την καλή θέληση να εκστασιαστούμε με τη συντριβή του «φράγματος» που επετεύχθη την Κυριακή. Όχι  – όπως το 1947- στον καλιφορνέζικο ουρανό, αλλά στο ημέτερο «κεντροαριστερό» απόλυτο νεφέλωμα (ούτε καταστατικό, ούτε συμφωνία επί βασικών πολιτικών αρχών, μόνο μάχη υποψηφίων αρχηγών). Θα μπορούσε όμως κάποιος  να μας βοηθήσει… να ενθουσιαστούμε; Αρκεί να απαντήσει πειστικά σε μερικές απλές ερωτήσεις.     Περισσότερα

Σαουδική Αραβία: Η οικονομική βάση ενός σιωπηρού πραξικοπήματος

Σχολιάστε

Του Λεωνίδα Βατικιώτη

Κορυφή του παγόβουνου βαθύτερων και σαρωτικών αλλαγών ήταν οι συλλήψεις για διαφθορά 4 υπουργών και δεκάδων άλλων αξιωματούχων, μεταξύ των οποίων και των ιδιοκτητών τριών ημι-ανεξάρτητων τηλεοπτικών σταθμών, που συγκλόνισαν το σαουδαραβικό βασίλειο και όχι μόνο.

Το ειδικό βάρος της Σαουδικής Αραβίας στην παγκόσμια οικονομία ως ο μεγαλύτερος εξαγωγέας αργού πετρελαίου και στρατηγικός σύμμαχος των ΗΠΑ στον αραβικό κόσμο ανέκαθεν προσέδιδε στις εξελίξεις στο εσωτερικό του Ριάντ διεθνή σημασία. Περισσότερα

Κοινωνικό μέρισμα, «ντροπή, καταισχύνη, ταπείνωση»

Σχολιάστε

https://i.ytimg.com/vi/S6xL7DzR0kQ/maxresdefault.jpg

Του Θάνου Καμήλαλη

«Θεωρούμε πράξη ντροπής, πράξη καταισχύνης, πράξη ταπείνωσης του κάθε πολίτη αυτής της χώρας: Από τη μια να αρπάζουν το ψωμί από το τραπέζι εκατομμυρίων ανθρώπων. Και από την άλλη να τους πετούν κάποια ψίχουλα, για να εξαγοράσουν όπως φαντάζονται τη στήριξή τους στην ίδια πολιτική που τους έκλεψε το ψωμί κι έχει σκοπό να τους κλέψει και το τραπέζι και τις καρέκλες και το σπίτι. Αν αυτό δεν είναι ο απόλυτος πολιτικός ξεπεσμός τότε οι λέξεις έχουν χάσει το νόημά τους. Πρόκειται για μια πράξη βαθιά ανήθικη, που δείχνει το φόβο τους μπροστά στις κάλπες».

Οι παραπάνω φράσεις είναι από ομιλία του Αλέξη Τσίπρα στα Ιωάννινα, το 2014, τότε που κατέκρινε το κοινωνικό μέρισμα που μοίρασε ο Αντώνης Σαμαράς. Κι αν όλα αυτά μοιάζουν με πανάρχαια ιστορία, δεδομένης της μεταστροφής (sic) του ΣΥΡΙΖΑ το 2015, η αναφορά στην «ίδια πολιτική που τους έκλεψε το ψωμί κι έχει σκοπό να τους κλέψει και το τραπέζι και τις καρέκλες και το σπίτι» αποδεικνύεται τραγικά ειρωνική, δεδομένου ότι την ίδια ώρα η κυβέρνηση προσπαθεί με κάθε τρόπο να προχωρήσουν οι ηλεκτρονικοί πλειστηριασμοί.

Καταρχάς, τι είναι το μνημονιακό υπερπλεόνασμα; Αντιγράφουμε από ένα άρθρο της «Αυγής», επίσης χαμένο στην αρχαία ιστορία της εφημερίδας. Αν αλλάξει κανείς το όνομα του πρωθυπουργού και το ποσό, το απόσπασμα ισχύει, λέξη προς λέξη:
Ξέρετε ποιο είναι το χειρότερο με το «πακέτο Σαμαρά», τα 500 εκατομμύρια ευρώ που έχει αρχίσει να μοιράζει; Περισσότερα

Μούφα μεν, Μπάφος δε

Σχολιάστε

Τά Πρασσεινάλογα!... του Στάθη - Media

Του Στάθη στο Ποντίκι

Πόσο κουτόχορτο μπορεί να καταναλώσει αυτή η χώρα; Άδηλον! Δεν υπάρχει ασφαλής μέθοδος μέτρησης. Ήγουν και δηλαδή, ο λαός περί τα τοιαύτα επιμερίζεται σε σύνολα που ούτε ο Θεός (παντογνώστης) ούτε η επιστήμη (προσπαθεί) μπορούν να κατανοήσουν. Ώστε κι εμάς να φωτίσουν! Όταν λόγου χάριν μεταξύ χαβαλέ και απελπισίας ευρισκόμενο ένα μέρος του λαού ψηφίζει Λεβέντη, τότε

άγνωστες μεν (αλλά μετρήσιμες πλέον) αι βουλαί της ευήθειας και μεγατόνοι μεγατόνων το κουτόχορτο ιαματικής χρήσεως. Τούτο και το αυτό κάνει και ο Τσίπρας: μοιράζει κουτόχορτο για μπάφους αφειδώς. Όλοι γνωρίζουμε τι εστί το μέρισμα και θα προσέβαλλα τη νοημοσύνη σας επιχειρηματολογώντας για τη ματωμένη προέλευσή του.

Όλοι γνωρίζουμε ότι αυτή η πολιτική επιδομάτων που προσιδιάζει σε χώρα επαιτών, ξεπατώνει απ’ τον κοινωνικό ιστό το αίσθημα της αξιοπρέπειας και πολύ περισσότερο την αίσθηση των δικαιωμάτων και των απαιτήσεων – πόσω μάλλον των αγώνων κι ακόμα περισσότερο της νίκης που αυτοί οι αγώνες μπορούν να επιφέρουν. Περισσότερα

Άντε και τον Τζήμερο

Σχολιάστε

Του Διονύση Ελευθεράτου

Ο Στέφανος Μάνος εξυμνεί την κεντροαριστερά κι εμείς θυμόμαστε και …προτείνουμε

Κυριακή κι η «κεντροαριστερά» ψηφίζε για την ανάδειξη αρχηγού και ένας, τουλάχιστον, πολίτης της χώρας βρίσκει την εν λόγω διαδικασία τόσο άψογη, ώριμη και ρηξικέλευθη, ώστε τη χαρακτηρίζει στο Facebook «απόδειξη λαού που ξυπνάει». Μπα, όχι, μη σας ξεγελάει η «παλιακιά» ορολογία. Δεν πρόκειται για κανέναν βετεράνο ΠΑΣΟΚτζή που, ελλείψει άλλων ευκαιριών και λόγων, συγκινείται επειδή βλέπει υποψήφια και επικρατέστερη για την αρχηγία την κόρη του Γιώργου Γεννηματά. Ο άνθρωπος που δήλωσε εκστασιασμένος με την όλη διαδικασία κι έτοιμος να ψηφίσει κι ο ίδιος είναι ο Στέφανος Μάνος.

Ναι, ο γνωστός. Ο «γκουρού» του αμόλυντου νεοφιλελευθερισμού, ο διατελέσας και «αρχιτέκτονας» της οικονομικής πολιτικής της κυβέρνησης Μητσοτάκη. Ο μετέπειτα αρχηγός του «μαινόμενου ταύρου» (αν θυμάστε το κόμμα που ίδρυσε), ο οποίος κατόπιν «ημέρεψε» όσο χρειαζόταν για να βρει πολιτική στέγη και στα δυο μεγάλα κόμματα της τότε εποχής. Όλα αυτά, βεβαίως, προτού ιδρύσει τη «Δράση», προτού ποντάρει τα πολιτικά του «ρέστα» στη συνεργασία με τον Θ. Τζήμερο. Περισσότερα

Older Entries