Αρχική

Η χαμηλή ανταγωνιστικότητα οδηγεί σε ανεργία και φτώχεια

Σχολιάστε

Αποτέλεσμα εικόνας για οικονομία

Του Γρηγόρη Νικολόπουλου

Δώστε βάση στο γεγονός οτί το άρθρο γράφτηκε το 2002!

Η αύξηση της ανταγωνιστικότητας είναι μόνιμη επωδός σε όλες τις πρωθυπουργικές ομιλίες, στις ομιλίες του υπουργού Οικονομίας, στις δηλώσεις των τραπεζιτών και των εκπροσώπων των επιχειρηματιών και των εργαζομένων. Ολοι τη θέλουν, αλλά δεν μπορούμε να την πετύχουμε. Δεν μπορούμε διότι όποτε καταφέραμε να αυξήσουμε την ανταγωνιστικότητά μας, αυτό έγινε μέσω της υποτίμησης της δραχμής – ποτέ δεν έγινε μέσω κάποιου άλλου τρόπου. Τώρα πια όμως με το ευρώ η δυνατότητα υποτίμησης δεν υπάρχει. Το ευρώ όχι μόνο είναι σταθερό και ισχυρό, αλλά ανατιμάται κιόλας έναντι του δολαρίου και των άλλων νομισμάτων. Συνεπώς το μόνο που μπορεί να συμβεί είναι να μειωθεί η ανταγωνιστικότητά μας λόγω ανατίμησης παρά να αυξηθεί. Περισσότερα

Advertisements

Λάνθασμένα δεδομένα, λανθασμένα συμπεράσματα

Σχολιάστε

Η Τουρκία έχει εξελιχθεί τα τελευταία χρόνια στο εγγύτερο «εργοστάσιο” της Ασίας στη Δύση. Αν ο τουρκικός παραγωγικός ιστός χάσει την πρόσβαση στις αγορές της Δύσης θα καταστραφεί καθώς η δυνατότητα καταναλωτικής απορρόφησης της Ρωσίας είναι αστεία. Η Ρωσία έχει κατά κεφαλήν εισόδημα χαμηλότερο και από αυτό της Τουρκίας. To AΕΠ της Ρωσίας το 2016 ήταν περί τα 3,3 τρισ. δολ. και της Τουρκίας περί 2 τρισ. δολ. Η πρώτη έχει διπλάσιο πληθυσμό από τη δεύτερη. Το ΑΕΠ της Ε.Ε. υπολογίζεται πάνω από 20 τρισ. δολ. και των ΗΠΑ άλλο τόσο.

Τις προάλλες διάβαζα τα παραπάνω σε άρθρο τού -προσφάτως βραβευμένου- οικονομικού -πλην άνευ πανεπιστημιακών σπουδών- δημοσιογράφου Κώστα Στούπα και ομολογώ ότι μου κόπηκε η ανάσα. Αν η Τουρκία έχει φτάσει να παράγει 2 τρισ. ετησίως, η κατάσταση είναι πολύ πιο επικίνδυνη απ’ όσο φανταζόμαστε. Ευτυχώς, η μανία που έχω να διασταυρώνω τα πάντα (σε συνδυασμό, βεβαίως, με την άποψή μου περί του τι εστί Στούπας) με ηρέμησε μέσα σε λιγώτερο από πέντε λεπτά. Ιδού τι ανακάλυψα, με ελάχιστο ψάξιμο, σε μορφή διαγράμματος Περισσότερα

Ζοφερό το μέλλον για τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις

1 σχόλιο

Του Λεωνίδα Βατικιώτη

Δε δικαιολογούν το κλίμα ευφορίας και υψηλών προσδοκιών που δημιουργεί η κυβέρνηση για την πολιτική της τα συμπεράσματα της ετήσιας έρευνας «εισοδήματος και δαπανών νοικοκυριών» του Ινστιτούτου Μικρών Επιχειρήσεων της Γενικής Συνομοσπονδίας Επαγγελματιών, Βιοτεχνών, Εμπόρων Ελλάδας (ΙΜΕ ΓΣΕΒΕΕ), που δόθηκε πρόσφατα στη δημοσιότητα. (εδώ η πλήρης έκθεση)

Η έρευνα της τριτοβάθμιας συνδικαλιστικής οργάνωσης των μικρομεσαίων επιχειρήσεων πραγματοποιήθηκε σε συνεργασία με την εταιρεία Marc, σε ένα πανελλαδικό δείγμα 1.006 νοικοκυριών το Νοέμβριο του 2017, και διακρίνεται για την αξιοπιστία των ευρημάτων της. Τα δε συμπεράσματα που συνοδεύουν τη δημοσίευσή της, κάθε φορά, αποτελούν μια εύστοχη και εμβριθή επισκόπηση των κυρίαρχων τάσεων που διέπουν την οικονομική συγκυρία. Κανείς επομένως δε δικαιούται να τα προσπερνά χωρίς να δίνει τη δέουσα προσοχή. Περισσότερα

Η επανάσταση εναντίον των τραπεζών

Σχολιάστε

https://analyst.gr/wp-content/uploads/2018/03/406.jpg

Του Βασίλη Βιλιάρδου

Είναι τεράστια η ευθύνη του χρηματοπιστωτικού κλάδου διεθνώς, στις κρίσεις των τελευταίων δεκαετιών που εντείνονται συνεχώς, ενώ γίνονται όλο και πιο συχνές – οπότε είναι αναγκαία η ρύθμιση του, η οποία δεν πρόκειται να συμβεί εάν δεν αφαιρεθεί το βασιλικό προνόμιο που παραδόθηκε ανεύθυνα από τους πολιτικούς στις τράπεζες: η δημιουργία χρημάτων από το πουθενά.

Σε θέματα που αφορούν τις εμπορικές τράπεζες, τις κεντρικές τράπεζες και γενικότερα το χρήμα χωρίς αντίκρισμα έχουμε αναφερθεί πολλές φορές – επειδή θεωρούμε πως οι συνεχείς κρίσεις που βιώνουμε είναι το αποτέλεσμα του σύγχρονου χρηματοπιστωτικού συστήματος, έτσι όπως αυτό δημιουργήθηκε μετά την έξοδο από τον κανόνα του χρυσού το 1971, ειδικά μετά την απελευθέρωση της λειτουργίας των τραπεζών, οπότε την πλήρη ασυδοσία τους.

Είναι βέβαια πολύ δύσκολο να κατανοήσει κανείς τη λειτουργία του τραπεζικού συστήματος, τα τοκογλυφικά του χαρακτηριστικά και τη δημιουργία χρημάτων από το πουθενά – αφού έρχεται σε αντίθεση τόσο με τη λογική, όσο και με την παιδεία που μας έχει επιβληθεί. Εν τούτοις, εάν δεν το καταλάβουμε και δεν πάψουμε να πιστεύουμε στους μύθους που το ίδιο το σύστημα έχει θέσει σε κυκλοφορία, όπως για παράδειγμα το ότι οι τράπεζες είναι οι διαμεσολαβητές μεταξύ των αποταμιευτών και των δανειζομένων, πως δανείζουν δηλαδή μόνο τις καταθέσεις τους, θα συνεχίσουμε να είμαστε σκλάβοι των τραπεζών και των τόκων – με πολύ οδυνηρά αποτελέσματα για το βιοτικό μας επίπεδο, τη δημοκρατία και την ελευθερία μας. Περισσότερα

Το κόστος του χρήματος αυξάνεται, το πάρτι στα χρηματιστήρια τερματίζεται

Σχολιάστε

stock

του Λεωνίδα Βατικιώτη

Διόρθωση με ημερομηνία λήξης ή αρχή μιας νέας κρίσης με άγνωστο τέλος; Αυτό είναι το ερώτημα που προκύπτει από την πτώση των τιμών των μετοχών τις τελευταίες εβδομάδες σε όλα σχεδόν τα μεγάλα χρηματιστήρια του κόσμου.

Οι ρυθμοί της πτώσης είναι καταιγιστικοί: Ο αμερικανικός δείκτης Dow Jones από 26.617 μονάδες στις 26 Ιανουαρίου κατρακύλησε στις 23.857 στις 27 Μαρτίου (πτώση 11%), ο αμερικανικός δείκτης υψηλής τεχνολογίας Nasdaq από τις 7.467 στις 29 Ιανουαρίου έπεσε στις 27 Μαρτίου στις 7.009 (-6%), ο γερμανικός Daxx από 13.464 στις 22 Ιανουαρίου μειώθηκε στις 11.971 στις 27 Μαρτίου (-11%), ο γαλλικός CAC από 5.535 στις 23 Ιανουαρίου έφτασε στις 5.132 στις 27 Μαρτίου (-8%) και ο ιαπωνικός Nikkei από 23.816 στις 22 Ιανουαρίου «προσγειώθηκε» …απότομα στις 21.317 μονάδες στις 26 Μαρτίου (-11%). Περισσότερα

ETF: Ιαπωνικά και… ελληνικά

Σχολιάστε

Εξέλιξη του δημόσιου χρέους της Ιαπωνίας, ως ποσοστού του ΑΕΠ (1980-2017)

Αφού μιλάμε για ETF, δεν μπορούμε να μη κάνουμε ειδική μνεία στην Ιαπωνία, την χώρα με το μεγαλύτερο δημόσιο χρέος στον πλανήτη. Εμείς φωνάξαμε για βοήθεια το ΔΝΤ με το δημόσιο χρέος μας να φτάνει το 130% του ΑΕΠ αλλά η Ιαπωνία εξακολουθεί να πορεύεται με το δικό της χρέος να έχει ξεπεράσει το 250% του ΑΕΠ της. Έτσι, η χώρα του ανατέλλοντος ηλίου έχει γίνει πεδίο δοκιμής διαφόρων οικονομικών και νομισματικών πειραμάτων, με χαρακτηριστικώτερο εξ αυτών την διαρκή ποσοτική χαλάρωση.

Στο πλαίσιο αυτών των πειραμάτων, η κεντρική τράπεζα της χώρας (Bank of Japan -BoJ) έχει αποδυθεί τα τελευταία χρόνια σε μια κολοσσιαία αγορά μετοχών μέσω ETF, σε μια προσπάθεια να ελέγξει το χρηματιστήριο ώστε να μη καταρρεύσει. Ενώ το 2010 η BoJ δεν είχε καθόλου ETF στο χαρτοφυλάκιό της, σήμερα κατέχει το 77% των ιαπωνικών ETF και, μέσω αυτών, τα τρία τέταρτα των μετοχών που διαπραγματεύονται στην ιαπωνική χρηματαγορά. Για να τα καταφέρει αυτά, η BoJ ξόδεψε σε εφτά και κάτι χρόνια κάπου 25 τρισ. γιεν (230 δισ. δολλάρια). Περισσότερα

ETF: Επενδυτικές ευκαιρίες ή «όπλα μαζικής καταστροφής»;

Σχολιάστε

Διαχρονική εξέλιξη των ETF στις Ηνωμένες Πολιτείες. Επταπλασιασμός στα χρόνια τής κρίσης.

Kάναμε μια επιγραμματική αναφορά στο ξέσπασμα της τελευταίας καπιταλιστικής κρίσης και επιμείναμε στον ηθικό κίνδυνο και στην διαδικασία με την οποία το κόστος αυτού του κινδύνου αναλαμβάνεται από τα κράτη και μεταφέρεται στους φορολογούμενους πολίτες.

Φαίνεται, όμως, ότι στον καπιταλισμό η δίψα για κέρδος είναι τόσο μεγάλη ώστε τα παθήματα δεν γίνονται μαθήματα. Τι κι αν ο εκτραχηλισμός των δομημένων ομολόγων (εξασφαλισμένα ομόλογα χρέους ή εγγυημένες δανειακές υποχρεώσεις ή, απλούστερα CDO – Collateralized Debt Obligation) κόντεψε να σωριάσει την παγκόσμια οικονομία; Τι κι αν τα κράτη κλήθηκαν να σώσουν το σύστημα, εκτινάσσοντας τα δικά τους χρέη; Κανείς δεν δείχνει να έχει βάλει μυαλό. Μπορεί τα CDO να βγήκαν από το παιχνίδι αλλά το κενό που άφησαν καταλήφθηκε (και με το παραπάνω) από τα χρηματιστηριακά συναλλασσόμενα κεφάλαια, γνωστά ως ETF (Exchange traded Fund). Περισσότερα

Παγκόσμια οικονομική αναταραχή και παγκοσμιοποίηση

Σχολιάστε

παγκοσμιοποίηση

Του Καλλίνικου Νικολακόπουλου

Κατά το διάστημα των τελευταίων τεσσάρων δεκαετιών, το φάντασμα της καπιταλιστικής παγκοσμιοποίησης έχει στοιχειώσει το πνεύμα των πολιτικών και οικονομικών ‘ηγετών’ παγκόσμια. Η σημερινή αίσθηση ματαίωσης, εξαιτίας της διαρκώς μετατιθέμενης, στο απροσδιόριστο μέλλον, ολοκλήρωσης της  προσδοκίας, την καθιστά αβέβαιη ενεργοποιώντας την πιθανότητα επίτευξης του αντίθετου ενδεχόμενου. Πανηγυρίζοντες ‘ηγέτες’ και ‘διαμορφωτές’ της διεθνούς κοινής γνώμης, είχαν προετοιμάσει τα πάντα στην εντέλεια για την αναμενόμενη επίτευξη και ενθουσιώδη υποδοχή του ‘θαυμαστού νέου κόσμου’, που θα είχε επιτύχει τα ακόλουθα :

  • Ισχυρά νομίσματα, με σταθερές συναλλαγματικές ισοτιμίες, για την αδιατάρακτη διεθνή κυκλοφορία χρήματος και κεφαλαίων
  • Αυστηρή επιτήρηση των δημόσιων δαπανών και δημοσιονομικών ελλειμμάτων, για την εξάλειψη των μη δασμολογικών εμποδίων
  • Σαρωτικές απορρυθμίσεις στις διεθνείς συναλλαγές και τη διεξαγωγή του διεθνούς εμπορίου, με επιβολή κυρώσεων στους παραβάτες
  • Απόλυτο συγχρονισμό των διεθνών χρηματοπιστωτικών ροών και αγορών και ενοποίηση του διεθνούς χρηματοπιστωτικού κεφαλαίου, με τίμημα τον κατακερματισμό και την πολυδιάσπαση των διάφορων εθνικών οικονομιών

Περισσότερα

Ποιον εξυπηρετεί τελικά το πλαστικό χρήμα;

Σχολιάστε

Του Κάρλο Φορμέντι

Εδώ και μερικά χρόνια, σε όλες τις Δυτικές χώρες είναι σε εξέλιξη μια καμπάνια ενάντια στη χρήση μετρητών, ακόμη και για πληρωμές μικροποσών. Σε ορισμένες περιπτώσεις μάλιστα, δεν θυμάμαι λεπτομέρειες, έφτασαν στο σημείο να θεωρείται υποχρεωτική η χρήση της ηλεκτρονικής κάρτας. Τα επιχειρήματα που χρησιμοποιούν οι διεθνείς ελίτ για να δικαιολογήσουν αυτήν την πολιτική είναι βασικά δύο: το ρευστό χρήμα χρησιμοποιείται συστηματικά για παράνομους σκοπούς (διαφθορά, ξέπλυμα βρώμικου χρήματος, κ.λπ.) και/ή για φοροδιαφυγή (εμπορικές μεταβιβάσεις και πληρωμές «μαύρων» επαγγελματικών δανείων, για τα οποία δεν καταβάλλεται ο ΦΠΑ, και δεν υπολογίζονται στο φορολογητέο εισόδημα).

Έχω εκφράσει ήδη την απορία μου γιατί ορισμένα ιταλικά κόμματα της «Αριστεράς» έχουν υιοθετήσει τα επιχειρήματα αυτά, αποσιωπώντας τα κέρδη που αυτή η «μεταρρύθμιση» θα επέφερε στις τράπεζες που μας έχουν ήδη λεηλατήσει, απομυζώντας τις κρατικές επιδοτήσεις (δηλαδή δημόσιο χρήμα) για να γλυτώσουν τις συνέπειες της κρίσης που οι ίδιες προκάλεσαν. Ένα εκτενές άρθρο που δημοσιεύτηκε στην ιταλική εφημερίδα Κορριέρε ντέλα Σέρα στις 29 του περασμένου Γενάρη, με την υπογραφή της Μιλένα Γκαμπανέλλι (γνωστής από τηλεοπτικές εκπομπές, και με την ταμπέλα μιας γυναίκας «της Αριστεράς») με ώθησε να ασχοληθώ πάλι με αυτό το θέμα, προκειμένου να αντιληφθούμε ποια είναι τα πραγματικά αίτια αυτού του κυνηγιού μαγισσών που στρέφεται ενάντια σε όποιον πληρώνει με μετρητά. Περισσότερα

Αποτυχημένα κράτη δημιουργεί ο φορολογικός ανταγωνισμός

Σχολιάστε

european-union-corporate-tax-rate

του Λεωνίδα Βατικιώτη

Αντιμέτωποι με το άγνωστο είναι δεκάδες χιλιάδες τελειόφοιτοι της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης στην αμερικανική πολιτεία της Λουιζιάνας καθώς δεν ξέρουν αν τον Σεπτέμβριο θα μπορέσουν να φοιτήσουν στα τριτοβάθμια ιδρύματα της Πολιτείας τους.

Το ερώτημα γίνεται εξαιρετικά πιεστικό για τους πιο φτωχούς μαθητές, που δεν μπορούν να χρηματοδοτήσουν μόνοι τους τις σπουδές τους, καθώς αφορά τις υποτροφίες που θα χορηγήσει η Πολιτεία, με όλα τα ενδεχόμενα να είναι ανοιχτά. Ακόμη κι η πλήρης κατάργηση των υποτροφιών που θα απαλλάξει τα πολιτειακά οικονομικά από ένα κόστος ύψους 233 εκ. δολ. Άλλες επιλογές που είναι στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων (ακόμη και στην οθόνη των υπολογιστών με τη βοήθεια δημοφιλών παιχνιδιών στο ίντερνετ όπου οι επισκέπτες καλούνται να λύσουν το παζλ της κάλυψης του δημοσιονομικού ελλείμματος, πχ solvethebudget.com) περιλαμβάνουν την μείωση των επιχορηγήσεων στα πανεπιστήμια, την μείωση ακόμη και την κατάργηση των επιδοτήσεων στην υγεία και τους μισθούς των δημοσίων υπαλλήλων, ακόμη και των εισαγγελέων! Περισσότερα

Αποχωρούν οι κινέζοι από την Deutche Bank;

Σχολιάστε

Διακύμανση τής μετοχής τής Ντώυτσε Μπανκ 3/2006 – 3/2017 [πηγή: StochCharts.com]

Στην Ντώυτσε Μπανκ έχουμε αναφερθεί πολλές φορές σε τούτο το ιστολόγιο. Όχι άδικα, μιας και δεν είναι λίγοι εκείνοι που ισχυρίζονται ότι αυτή η γερμανική τράπεζα μπορεί να γίνει η θρυαλλίδα για να τιναχτεί στον αέρα το καπιταλιστικό οικοδόμημα όπως το ξέρουμε. Για παράδειγμα, λέγαμε στις 18/11/2014 («Stress test: μυστικά και ψέμματα …και κάποιες αλήθειες«):

Σύμφωνα με έκθεση που ετοίμασε η ίδια η Ντώυτσε Μπανκ (σελ. 20), την 30/06/2014 η τράπεζα είχε συνολικές τοποθετήσεις ύψους 1.665.410 εκατομμύρια (διαβάστε σωστά το νούμερο: ένα τρισεκατομμύριο εξακόσια εξήντα πέντε δισεκατομμύρια τετρακόσια δέκα εκατομμύρια!) ευρώ, από τα οποία μόλις τα 387.901 εκατομμύρια αφορούσαν δάνεια. Τα υπόλοιπα αφορούσαν τοποθετήσεις σε διάφορα παράγωγα προϊόντα, ομόλογα κλπ, δηλαδή σε ρισκαδόρικα προϊόντα, άσχετα αν ο κίνδυνος ήταν μικρός ή μεγάλος. Πάντοτε σύμφωνα με την εν λόγω έκθεση (σελ. 75), τα ίδια κεφάλαια της τράπεζας ανέρχονταν εκείνη την ημέρα σε 68.401 εκατομμύρια.

Με απλά λόγια: την 30/06/2014, η Ντώυτσε Μπανκ βρέθηκε να έχει τοποθετήσεις πάνω από ενάμισυ τρισεκατομμύριο ενώ τα ίδια κεφάλαιά της μόλις που ξεπερνούσαν τα 68 δισεκατομμύρια. Αν ψάχνετε τον δείκτη κεφαλαιακής επάρκειάς της, πάρτε κομπιουτεράκι: 68.401 / 1.665.410 = 0,041. Δηλαδή, στις 30/06/2014, η «μεγάλη» και «πανίσχυρη» Ντώυτσε Μπανκ είχε δείκτη κεφαλαιακής επάρκειας μόλις 4,01% ενώ το αποδεκτό ποσοστό είναι 10% και το ποσοστό ασφαλείας 8%

Περισσότερα

Γερμανική σκιά στην «ειδική» επιτήρηση

Σχολιάστε

Του Γιάννη Κιμπουρόπουλου

Τον Απρίλιο, με το ντεμπούτο της νέας κυβέρνησης στο Βερολίνο, θα κριθούν το χρέος, το σχήμα της μεταμνημονιακής επιτροπεία, αλλά και το μέλλον της Ευρωζώνης

Το «κουτί της Πανδώρας» για το οποίο κάναμε λόγο στο προηγούμενο φύλλο του Δρόμου απελευθέρωσε περισσότερες ανεξέλεγκτες δυνάμεις απ’ όσες υπολογίζαμε. Στο συντριπτικό για τα «συστημικά» κόμματα αποτέλεσμα των ιταλικών εκλογών και στον εμπορικό πόλεμο που κήρυξε ο Τραμπ προστέθηκαν η οριστικοποίηση της συμφωνίας για μεγάλο συνασπισμό στη Γερμανία, η αρχή του τέλους της «έκτακτης» πολιτικής της ΕΚΤ και η δημόσια εμφάνιση της «συμμαχίας των Βορείων», οκτώ χωρών της Ε.Ε., κατά των προτάσεων Μακρόν για μεταρρύθμιση της Ευρωζώνης. Τα τρία τελευταία είναι απολύτως αλληλένδετα, μιας και καταδεικνύουν ότι η γερμανική ελίτ, με την από κοινού στήριξη χριστιανοδημοκρατών και σοσιαλδημοκρατών, έπειτα από πολύμηνη αδράνεια, επανενεργοποιείται στα κεντρικά ζητήματα της ευρωπαϊκής πολιτικής και επανέρχεται στις πάγιες θέσεις της. Δεν θέλει πολύ φαντασία για να υποθέσει κανείς ότι αυτή η εξέλιξη, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, θα επηρεάσει την «καθαρή» ή «βρόμικη» έξοδο από το τρίτο μνημόνιο.

Ο επόμενος μήνας επιφυλάσσει πυκνότερες εξελίξεις και αποκαλύψεις αληθινών προθέσεων. Όχι μόνο για το θέμα του ελληνικού χρέους, αλλά και για το «ειδικό» σχήμα μεταμνημονιακής επιτήρησης και για τη συνολική «μεταρρύθμιση» της Ευρωζώνης. Μέχρι να αποσαφηνιστεί το τοπίο, η κυβέρνηση οφείλει απλώς να «μπαζώνει» προαπαιτούμενα, ώστε να εκπληρώσει και τα 88 της τέταρτης αξιολόγησης, και ρευστότητα για το περίφημο μαξιλάρι ασφαλείας των 19-20 δισ. ευρώ

Περισσότερα

Στο μονοπάτι του εμπορικού πολέμου βαδίζουν οι ΗΠΑ

Σχολιάστε

Του Παύλου Δερμενάκη

Διεθνείς αντιδράσεις και ανησυχία για επιπτώσεις στην παγκόσμια οικονομία

Τα τελευταία 2 και πλέον χρόνια υπάρχει μια διαδικασία αμφισβήτησης της παγκοσμιοποίησης με τη μορφή που εδραιώθηκε τα τελευταία 25 χρόνια. Οι δυνάμεις αμφισβήτησης της πορείας της παγκοσμιοποίησης δεν είναι ομοειδείς ούτε έχουν τις ίδιες αφετηρίες και σκοπούς. Πλατιά λαϊκά στρώματα στον αναπτυγμένο κόσμο βλέπουν το επίπεδο ζωής τους να χειροτερεύει διαρκώς κάτω από την ανταγωνιστική λογική του χαμηλού κόστους παραγωγής. Αντίστοιχα μεγάλη μερίδα από τα μεσαία στρώματα είτε ακόμα και από τμήματα του κεφαλαίου διαπιστώνουν ότι σταδιακά περιθωριοποιούνται. Αυτή η κοινωνική αντίδραση που εκφράζεται με διαφορετικό τρόπο στις διάφορες χώρες έχει γίνει αντικείμενο «αξιοποίησης», για τους δικούς τους λόγους και σκοπούς, από συντηρητικούς πολιτικούς και κόμματα, ιδιαίτερα όταν η επίσημη αριστερά και η κεντροαριστερά κινούνται στον αστερισμό της παγκοσμιοποίησης.

Μια κραυγαλέα τέτοια έκφραση αποτελεί η περίπτωση του Ντόναλντ Τραμπ. Εξέφρασε προεκλογικά μια λογική προστατευτισμού για την οικονομία των ΗΠΑ και στηρίχτηκε από τα κοινωνικά στρώματα που έχουν πληγεί από την παγκοσμιοποίηση. Στην περίοδο της προεδρίας του, αν και πολλοί θεωρούσαν ότι «αυτά τα έλεγε προεκλογικά» και περίμεναν την εγκατάλειψη αυτής της λογικής, διαπιστώνουμε ότι σταδιακά προχωρά βήμα-βήμα, με την αναγκαία προετοιμασία της κοινής γνώμης, στην υλοποίηση αυτής της πολιτικής. Να αλλάξουν οι όροι στην διαδικασία της παγκοσμιοποίησης. Να αξιοποιηθεί η παγκοσμιοποίηση για να αποκομίσουν μεγαλύτερα οφέλη, οικονομικά και όχι μόνο, οι ΗΠΑ. Να μπει «φρένο», περιορισμοί στη διαδικασία υπέρ-ανάπτυξης χωρών όπως η Κίνα και οι άλλες χώρες χαμηλού κόστους που αμφισβητούν πλέον ευθέως την παγκόσμια οικονομική κυριαρχία της Αμερικής. Όλα αυτά συνοψίζονται στο σύνθημά του Ντ. Τραμπ «Πρώτα η Αμερική». Και από τα λόγια εδώ και ένα χρόνο έχει αρχίσει και περνά στα έργα. Περισσότερα

Το κόστος της άλωσης της Ελλάδας

Σχολιάστε

Του Βασίλη Βιλιάρδου

 

Είναι αδύνατον να υπολογίσει κανείς το κόστος της απώλειας της εθνικής μας κυριαρχίας, των μελλοντικών προοπτικών της χώρας ή της δολοφονίας της τελευταίας ελπίδας των Ελλήνων – ούτε φυσικά της μεταφοράς της δημόσιας περιουσίας στο Υπερταμείο για τα επόμενα 99 χρόνια ή των κινδύνων για την εδαφική μας ακεραιότητα.

«Αναρωτιέμαι αν έχουμε ή δεν έχουμε Σύνταγμα. Εάν έχουμε, τότε τι νόημα έχουν όλα όσα γίνονται εναντίον του Συντάγματος; Αν πάλι δεν έχουμε, τότε τι μας χρειάζονται η Βουλή και η Γερουσία που για αυτά ξοδεύονται τόσα χρήματα από τα λιγοστά που έχουμε; Οι τρεις προστάτιδες δυνάμεις μας προμηθεύουν καινούργιο Βασιλιά (=καθαιρούν ή διορίζουν τον εκάστοτε πρωθυπουργό σήμερα). Βασικά όμως δεν έχει σχεδόν τίποτα αλλάξει. Η ίδια κακοδαιμονία και η ίδια καταπιεστική ξενοκρατία. Δεν είναι τα πρόσωπα αυτά που φταίνε, αλλά οι Θεσμοί» (Κ. Κανάρης).

Όπως συμπεραίνεται από τα παραπάνω, η ελληνική ιστορία επαναλαμβάνεται ανά τακτά χρονικά διαστήματα, από τότε που οι ξένες δυνάμεις μας βοήθησαν να απελευθερωθούμε από τους Τούρκους για να μας μετατρέψουν σε δική τους αποικία – υπενθυμίζοντας τη δεκαετία του 1890, κατά την οποία τεθήκαμε ξανά υπό έναν Διεθνή Οικονομικό Έλεγχο, όπως συμβαίνει σήμερα (άρθρο). Περισσότερα

Η σύγκρουση των Η.Π.Α. με τη Γερμανία

Σχολιάστε

Του Βασίλη Βιλιάρδου

Η υπερδύναμη είναι η μοναδική δυτική χώρα που μπορεί να βάλει στη θέση της την πρωσική κυβέρνηση του αχόρταγου κράτους, το οποίο κερδίζει συνήθως όλες τις μάχες, αλλά χάνει τον πόλεμο – ενώ συμπεριφέρεται με θράσος ως ο μοναδικός ηγεμόνας της Ευρώπης, οδηγώντας την ξανά στην καταστροφή.  

Όποιος κατηγορεί τις Η.Π.Α. για προστατευτισμό, όταν αναφέρουν την επιβολή δασμών στις εισαγωγές τους, χωρίς ταυτόχρονα να κατηγορεί την Κίνα ή τη Γερμανία για μερκαντιλισμό που επιτυγχάνεται συνήθως με το μισθολογικό dumping, κάνει μεγάλο λάθος – αφού αδυνατεί να καταλάβει ότι, τα πλεονάσματα του ισοζυγίου όλων των χωρών είναι ίσα με τα ελλείμματα των υπολοίπων, οπότε το κράτος που έχει πλεονάσματα ζει κυριολεκτικά εις βάρος των ελλειμματικών εμπορικών εταίρων του.

Την εποχή δε που τα πάντα στηρίζονταν στην ανταλλαγή εμπορευμάτων, πριν το 1971 δηλαδή όπου επικρατούσε ακόμη ο κανόνας του χρυσού, όταν ένα κράτος είχε ελλείμματα  αναγκαζόταν να δώσει χρυσό για να καλύψει τη διαφορά – με αποτέλεσμα να μειώνονται τα συναλλαγματικά του αποθέματα και να χρεοκοπεί. Περισσότερα

Η ανατομία του χρέους και τα 740 δις € του προϋπολογισμού

Σχολιάστε

Του Βασίλη Βιλιάρδου

 

Από το 1995 έως το 2016 η Ελλάδα ανακύκλωσε χρέη ύψους 390,69 δις €, ενώ επιβαρύνθηκε με τόκους 207,89 δις € και με παράπλευρες δαπάνες 3,49 δις € – οπότε ουσιαστικά το κόστος του δημοσίου χρέους της για αυτά τα έτη ήταν συνολικά 211,38 δις €.

Επειδή κυκλοφορούν αρκετές θεωρίες σε σχέση με τα οικονομικά μεγέθη της χώρας, μεταξύ άλλων στην προσπάθεια να ερμηνευθεί πού οφείλεται η υπερχρέωση και τελικά η χρεοκοπία της (αν και η τελευταία είναι ξεκάθαρα το αποτέλεσμα των σκόπιμων ή μη λαθών των κυβερνήσεων μας μετά το 2010, ειδικά του PSI και του ξεπουλήματος της Ελλάδας στη συνέχεια), θεωρούμε σκόπιμη την παρουσίαση ορισμένων πινάκων – από τους οποίους μπορεί κανείς να εξάγει μόνος του τα συμπεράσματα του, χωρίς να επαφίεται στις κρίσεις άλλων ή σε θεωρίες συνωμοσίας.

Στα πλαίσια αυτά ο πίνακας που ακολουθεί αφορά (α) την εξέλιξη των δημοσίων εσόδων ως ποσοστό επί του ΑΕΠ από το 1970 έως το 2011 που υπεγράφη το PSI, (β) των δημοσίων δαπανών και των ελλειμμάτων του προϋπολογισμού από το 1990 και μετά (=έσοδα – έξοδα, οι ετήσιες ζημίες του κράτους δηλαδή ως προς το ΑΕΠ που χρηματοδοτούνται μέσω του νέου δανεισμού και οι οποίες ήταν ανέκαθεν πολύ υψηλές), (γ) του ποσοστού του πληθωρισμού, (δ) του δημοσίου χρέους (αυξάνεται από τα ελλείμματα μείον τις πωλήσεις παγίων και τις ιδιωτικοποιήσεις), (ε) του ονομαστικού ΑΕΠ και (στ) της σχέσης χρέους ως προς το ΑΕΠ. Περισσότερα

Εθνικό Συμβούλιο Χρέους

Σχολιάστε

Αποτελεί πρώτη προτεραιότητα της Ελλάδας η ίδρυση ενός τέτοιου υπερκομματικού οργανισμού, πριν ακόμη οι ιθαγενείς εξαθλιωθούν εντελώς, χάνοντας όσα έχουν και δεν έχουν – με τελική κατάληξη να μετατραπούν σε φθηνούς σκλάβους χρέους των νέων ιδιοκτητών της πατρίδας τους ή σε οικονομικούς μετανάστες.

Όπως ακούγεται η Ελλάδα αποφάσισε επιτέλους, κυρίως λόγω των τουρκικών εξελίξεων, να ιδρύσει ένα διακομματικό Συμβούλιο Ασφαλείας για τα εθνικά της θέματα, με τη συμμετοχή στρατιωτικών και λοιπών εξειδικευμένων Ελλήνων – κάτι που έχουν κάνει πάρα πολλές άλλες χώρες στο παρελθόν. Το γεγονός αυτό είναι ασφαλώς εξαιρετικά θετικό, αφού τα εθνικά θέματα πρέπει να εξαιρούνται από τις (ανόητες κατά την άποψη μας) εσωτερικές συγκρούσεις των κομμάτων – τα οποία δυστυχώς δεν έχουν ξεφύγει καθόλου από τις μικροπολιτικές αντιπαραθέσεις των τελευταίων δεκαετιών, παρά τα τεράστια οικονομικά προβλήματα της Ελλάδας.

Εν τούτοις δεν αρκεί μόνο η δημιουργία ενός στρατιωτικού συμβουλίου ασφαλείας, αφού η διατήρηση της εδαφικής μας ακεραιότητας εξαρτάται σε πολύ μεγάλο βαθμό από την οικονομική μας κατάσταση – μεταξύ άλλων επειδή μία χρεοκοπημένη χώρα δεν είναι σε θέση να προμηθεύεται τον απαιτούμενο στρατιωτικό εξοπλισμό, ενώ οι γείτονες της αποθρασύνονται επαληθεύοντας το ρητό «Δρυός πεσούσης πας ανήρ ξυλεύεται». Περισσότερα

Επιπλέον λιτότητα στην ΕΕ φέρνει το Brexit

Σχολιάστε

eubudget

Του Λεωνίδα Βατικιώτη

Μπορεί οι κρίσιμες αποφάσεις να ληφθούν σε τέσσερις μήνες, τον Μάιο, αλλά οι υπόγειες διαβουλεύσεις και κυρίως οι αριθμητικοί υπολογισμοί για τον επόμενο προϋπολογισμό της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ή το Πολυετές Χρηματοδοτικό Πλαίσιο για να είμαστε πιο ακριβείς, ξεκίνησαν κι επισήμως την Παρασκευή 23 Φεβρουαρίου στις Βρυξέλλες.

Στο επίκεντρο των προσθαφαιρέσεων βρέθηκε η μαύρη τρύπα που θα αφήσει στα ταμεία των Βρυξελλών η αποχώρηση της Αγγλίας από την ΕΕ, η οποία τυπικά θα ολοκληρωθεί τον Μάρτιο του 2019. Ανέρχεται δε, σε 12-14 δισ. ευρώ ετησίως.

Η ΕΕ και γι’ αυτό το θέμα έχει χωριστεί στα δύο, μεταξύ ανατολικής και δυτικής Ευρώπης. Το αίτημα των χωρών της ανατολικής Ευρώπης είναι να μείνει ο προϋπολογισμός της ΕΕ ως έχει. Με άλλα λόγια, το βρετανικό κενό να καλυφθεί από τις άλλες χώρες της Δύσης, ώστε οι ανατολικοευρωπαίοι να μη χάσουν τις ταμειακές εισροές. Εύκολα καταλαβαίνουμε τη δυσφορία των δυτικοευρωπαϊκών κρατών δεδομένου ότι αν αναλάβουν να καλύψουν το κενό που αφήνει πίσω του το Brexit, τότε, μια ήδη ετεροβαρής σχέση στο επίπεδο των δημόσιων οικονομικών θα ενταθεί παραπέρα. Περισσότερα

Target2: παραλογισμοί και τρομοκρατία

Σχολιάστε

Ας ρίξουμε άλλη μια ματιά στην τελευταία φράση τής απάντησης του Ντράγκι προς τους δυο ιταλούς ευρωβουλευτές, η οποία αναπαράχθηκε σε όλα σχεδόν τα «μενουμευρωπαϊκά» μέσα ενημέρωσης και προβλήθηκε ως τράβηγμα αφτιού από τον επί κεφαλής τής ΕΚΤ προς όσους κάνουν σκέψεις περί αποχώρησης από το ευρώ: «Αν μια χώρα ήθελε να εγκαταλείψει την ευρωζώνη, τότε οι απαιτήσεις ή οι υποχρεώσεις τής κεντρικής της τράπεζας προς την ΕΚΤ θα έπρεπε να εξοφληθούν πλήρως».

Προσέξτε την αοριστία στην διατύπωση: «οι υποχρεώσεις τής κεντρικής της τράπεζας προς την ΕΚΤ θα έπρεπε να εξοφληθούν πλήρως». Σάμπως αυτές οι υποχρεώσεις θα εξοφλούνταν από μόνες τους ή, εν πάση περιπτώσει, από κάποιον τρίτο και δεν μας νοιάζει ποιος μπορεί να είναι αυτός. Το απλό και σαφές «η κεντρική της τράπεζα θα έπρεπε να εξοφλήσει πλήρως τις υποχρεώσεις της προς την ΕΚΤ» αποφεύγεται με θαυμαστή επιμέλεια. Γιατί άραγε; Περισσότερα

Το Target2 ως μέσο πίεσης

Σχολιάστε

Target2: Αξιοθαύμαστη συμμετρία στην εξέλιξη γερμανικών απαιτήσεων και ιταλικών υποχρεώσεων.

Με αφορμή μια απορία αναγνώστη, επιτρέψτε μου να συνεχίσω την κουβέντα που κάναμε χτες για το σύστημα Target2. Όχι, βέβαια, για να σας παραδώσω μαθήματα οικονομίας αλλά για να δούμε μαζί πώς αυτό το σύστημα μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως μέσο πίεσης αλλά και πώς η ημιμάθεια και η παραπληροφόρηση, με την συνεργασία μερικών κατάλληλων προθύμων «εγκύρων», μπορούν να γίνουν εργαλεία τρομοκράτησης ολόκληρων λαών. Αλλά ας αφήσουμε τους προλόγους.

Στι 8 Δεκεμβρίου 2016, οι ιταλοί ευρωβουλευτές Μάρκο Βάλλι και Μάρκο Τσάννι (του «Κινήματος Πέντε Αστέρων», του Πέπε Γκρίλλο) έστειλαν μια επιστολή στον διοικητή τής Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας Μάριο Ντάγκι, ρωτώντας αφ’ ενός μεν τι θα συνέβαινε με τα υπόλοιπα του συστήματος Target2 σε περίπτωση διάλυσης της ευρωζώνης, αφ’ ετέρου δε σε ποιον θα πήγαιναν τα λεφτά σε περίπτωση που πράγματι οι κεντρικές τράπεζες όφειλαν να πληρώσουν τα υπόλοιπά τους. Περισσότερα

Ελληνική «λύση» στο ευρωπαϊκό χρέος

Σχολιάστε

του Γιάννη Κιμπουρόπουλου

Πώς διασταυρώνονται τα τεχνικά σενάρια του ESM για την Ελλάδα με τον επιζητούμενο γαλλογερμανικό συμβιβασμό για την τραπεζική ένωση της Ευρωζώνης

Η μία από τις δυο εκκρεμότητες που επεσήμανε το Eurogroup στη συνεδρίαση της προηγούμενης Δευτέρας για την εκταμίευση της δόσης των 5,7 δισ. έκλεισε. Το ΣτΕ απέρριψε και τις τελευταίες δειλές ενστάσεις της υπουργού Πολιτισμού και έκρινε νόμιμο το Προεδρικό Διάταγμα για το Ελληνικό. Η δεύτερη εκκρεμότητα, αυτή της προόδου στους ηλεκτρονικούς πλειστηριασμούς, που έγινε και αφορμή φραστικής έντασης μεταξύ Ντράγκι και Ε. Τσακαλώτου, δεν μπορεί να κριθεί από τη μια μέρα στην άλλη. Έτσι κι αλλιώς, η δέσμευση για 10.000 πλειστηριασμούς ακινήτων φέτος δεν μπορεί να αξιολογηθεί πριν το τέλος του έτους. Εκτός απροόπτου, στη συνεδρίαση του Eurogroup στις 12 Μαρτίου θα δοθεί το τελικό «οκ» για την εκταμίευση, εφόσον επιδειχθεί ένα έστω συμβολικό αποτέλεσμα και από τους πλειστηριασμούς, από τις 28 Φεβρουαρίου και μετά που θα γίνει γενικευμένη εφαρμογή τους, υπό αστυνομική φρούρηση και μακριά από τα ενοχλητικά βλέμματα των κινημάτων. Περισσότερα

Το σύστημα Target2

Σχολιάστε

Πλεονάσματα και ελλείμματα χωρών-μελών στο σύστημα Target2 σε σχέση με το ΑΕΠ τους

Στο κλείσιμο του χτεσινού σημειώματος είπαμε πως τα πλεονάσματα της Γερμανίας συνιστούν λόγο ανησυχίας για τις χρηματαγορές. Επίσης, είπαμε πως για να κατανοήσουμε το πώς και το γιατί αυτής της αποστροφής, πρέπει να κατανοήσουμε πρώτα το σύστημα Target2. Πληροφορίες για το Target2 μπορεί να βρει κάθε ενδιαφερόμενος σε πολλούς ιστοτόπους, όπως π.χ. της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της Τράπεζας της Ελλάδος κλπ. Όμως, επειδή πολύ αμφιβάλλω ως προς το αν και πόσα θα καταλάβουν οι μη μυημένοι, ας επιχειρήσουμε εδώ να προσεγγίσουμε το θέμα χρησιμοποιώντας όσο το δυνατόν πιο απλή γλώσσα.

Κατ’ αρχάς, να πούμε ότι Τarget σημαίνει Transeuropean Automated Realtime Gross settlement Express Transfer system. Δεν ξέρω πόσο κατανοητό είναι αυτό αλλά ας πούμε ότι μιλάμε για ένα σύστημα αυτόματου συμψηφισμού των πληρωμών μεταξύ των χωρών τής ευρωζώνης. Το Target2 αποτελεί εξέλιξη του πρώτου Target, το οποίο αντικατέστησε σταδιακά από το 2007, ενώ σ’ αυτό συμμετέχουν και χώρες εκτός της ευρωζώνης, όπως η Βουλγαρία, η Δανία, η Λιθουανία, η Πολωνία και η Ρουμανία. Κι επειδή δεν έχω πειστεί ότι καταλάβατε, ας χρησιμοποιήσω καλύτερα ένα παράδειγμα Περισσότερα

Οι χρηματιστηριακές αναταράξεις του Φεβρουαρίου

Σχολιάστε

Ουάσιγκτον, 22/12/2017: Ο πρόεδρος Τραμπ δείχνει με καμάρι την σελίδα με την υπογραφή του στον νέο φορολογικό νόμο. Δεν θα μπορούσε να κρατάει όλον τον νόμο, που απλώνεται σε 74.608 σελίδες.

Χτες είπαμε δυο λόγια για τις αναταράξεις που επικρατούν στα χρηματιστήρια όλου του κόσμου, οι οποίες είναι τόσο έντονες ώστε μερικοί να ισχυρίζονται πως βρισκόμαστε εν όψει εκδηλώσεως μιας νέας κρίσης. Δεν περίμενα ότι το εν λόγω κείμενο θα προκαλούσε τόσο έντονο ενδιαφέρον, οπότε εκτιμώ πως θα μπορούσαμε να εμβαθύνουμε λίγο στο εν λόγω θέμα. Ας προσπαθήσουμε, λοιπόν, να διερευνήσουμε τις διάφορες αιτίες που αναστατώνουν τα χρηματιστήρια τούτες τις μέρες.

Η αλήθεια είναι ότι οι άνοδοι και οι πτώσεις των χρηματιστηρίων συνιστούν κατά ένα μεγάλο μέρος τους προβλέψιμα γεγονότα. Για παράδειγμα, ο Δεκέμβριος είναι σχεδόν πάντοτε πτωτικός, μιας και οι επενδυτές επιδίδονται σε πωλήσεις, προκειμένου είτε να καλύψουν τις ανοιχτές θέσεις τους είτε να γράψουν κέρδη στους ισολογισμούς τους. Κατά την ίδια έννοια, ο Ιανουάριος είναι ανοδικός επειδή στην διάρκειά του υπερτερούν οι αγορές, με τις επενδυτές να σπεύδουν να τοποθετήσουν τα κέρδη που έγραψαν τον προηγούμενο μήνα. Όσο κι αν ακούγεται παράδοξο στ’ αφτιά των μη μυημένων, η μέση απόδοση των μετοχών κατά τον Ιανουάριο είναι πέντε φορές μεγαλύτερη από τους υπόλοιπους έντεκα μήνες. Έτσι, λοιπόν, είναι λογικό ο Φεβρουάριος να είναι πτωτικός, αφού ο ξέφρενος ρυθμός τού Ιανουαρίου δεν μπορεί να διατηρηθεί. Η διαφορά με τον εφετινό Φεβρουάριο, σε σύγκριση με τους παλιότερους, είναι ότι ούτε ο Δεκέμβριος ήταν έντονα πτωτικός ούτε ο Ιανουάριος έντονα ανοδικός, οπότε η τρέχουσα έντονη ανισορροπία συνιστά μάλλον μεγάλη έκπληξη. Περισσότερα

Έξοδος από το ευρώ ή και απελευθέρωση από την ΕΕ;

Σχολιάστε

Του Δημήτρη Καλτσώνη

Έχει νόημα να επιδιώκεται η έξοδος από το ευρώ χωρίς αποδέσμευση από τη φυλακή της ΕΕ; Αυτό είναι ένα ερώτημα που συχνά ανακύπτει σε όσους προβληματίζονται για την ανάγκη φιλολαϊκής εξόδου από την κρίση.

Η αλήθεια είναι ότι η έξοδος από το ευρώ σπάει ένα κρίκο της αλυσίδας των δεσμών της ΕΕ αλλά δεν απελευθερώνει την εθνική οικονομία και τους εργαζόμενους από τα δεσμά. Γιατί η έξοδος από το ευρώ δίνει μεν κάποια εργαλεία για την άσκηση εθνικής οικονομικής πολιτικής που όμως δεν αρκούν. Το εθνικό νόμισμα δίνει κάποια στοιχειώδη εργαλεία για την άσκηση οικονομικής πολιτικής, δεν καταργεί όμως τις θανατηφόρες δεσμεύσεις και την υποταγή της οικονομίας μας στις πολυεθνικές της ΕΕ. Για τη χάραξη αναπτυξιακής πολιτικής σε όφελος των εργαζομένων είναι ανάγκη να σπάσουν οι περιορισμοί, δεσμεύεις και απαγορεύσεις της ΕΕ.

Η έξοδος από το ευρώ θα είναι μια ανάσα αλλά όχι η επαναφορά της ζωής. Η έξοδος από το ευρώ είναι ένα σημαντικό πρώτο βήμα που πρέπει να συνοδευτεί από το δεύτερο γιατί διαφορετικά θα μείνει μετέωρο και κανείς δεν μπορεί να μείνει αιωρούμενος. Ας το δούμε λίγο πιο συγκεκριμένα. Περισσότερα

«Κόκκινα» δάνεια και δημόσια περιουσία: Τι πρέπει να γίνει

Σχολιάστε

Γιάνης Βαρουφάκης

Του Γιάνη Βαρουφάκη

Η ανυπακοή «εις τας υποδείξεις» δεν αρκεί. Το «όχι» στον παραλογισμό των «λύσεων», που η τρόικα υπαγορεύει και η κυβέρνηση εφαρμόζει, δεν αρκεί. Παράλληλα με την απαραίτητη ανυπακοή απαιτούνται υπεύθυνες προτάσεις που να καταδεικνύουν τις εναλλακτικές, πραγματικές λύσεις.

Ας δούμε δύο παραδείγματα εναλλακτικών σε τομείς στους οποίους τρόικα και κυβέρνηση επιδίδονται συστηματικά με επικίνδυνο ανορθολογισμό: «κόκκινα» δάνεια και εκποίηση της δημόσιας περιουσίας – περιπτώσεις όπου το ξεπούλημα βαθαίνει την κρίση στο όνομα της καταπολέμησής της! Περισσότερα

Older Entries