Αρχική

Παγκόσμιος εμπορικός πόλεμος: Η συνέχεια της όξυνσης

Σχολιάστε

Του Παύλου Δερμενάκη

Γαϊτανάκι μέτρων και αντίμετρων ανάμεσα σε ΗΠΑ και Κίνα – Ισχυρές οι εσωτερικές αντιδράσεις εναντίον του Τραμπ

Ο σχεδιασμός της προεδρίας Τραμπ για να αλλάξουν οι συσχετισμοί στη διαδικασία της παγκοσμιοποίησης προς όφελος των ΗΠΑ, ώστε να αποφευχθεί η σταδιακή υποβάθμιση της οικονομικής τους βαρύτητας παγκόσμια, συνεχίζεται με επιταχυνόμενο ρυθμό. Μετά τους δασμούς τον Ιούνιο στα προϊόντα χάλυβα και αλουμινίου που αφορούν τις παγκόσμιες εισαγωγές των ΗΠΑ, από την 6/7/2018 επιβλήθηκαν νέοι δασμοί. Αυτοί αφορούσαν εισαγωγές κινεζικών προϊόντων στις ΗΠΑ αξίας 34 δισ. δολαρίων. Η κινεζική πλευρά απάντησε με ισοδύναμα μέτρα λίγες ώρες μετά. Η αντίδραση Τραμπ ήταν η έναρξη επεξεργασίας για την επιβολή νέων δασμών σε εισαγωγές από την Κίνα αξίας 200 δισ. δολαρίων… και το «γαϊτανάκι» επιβάλω μέτρα, επιβάλλουν αντίμετρα, ξανά-επιβάλω νέα μέτρα συνεχίζεται ωθώντας την κατάσταση σε ένα γενικευμένο παγκόσμιο εμπορικό πόλεμο. Περισσότερα

Advertisements

Η γερμανική αποταμίευση

Σχολιάστε

Το παραμύθι είναι παλιό αλλά πάντα υπάρχουν χείλη πρόθυμα να το αναπαράγουν, ώτα ευήκοα να το αποδεχτούν και κεφάλια έτοιμα να κουνηθούν συγκαταβατικά στο άκουσμά του: είμαστε ένας λαός τεμπέληδων και καλοπερασάκηδων, που έχουμε μάθει να τρώμε όχι μόνο όσα βγάζουμε αλλά να παίρνουμε και δανεικά από πάνω και που δεν πρόκειται ποτέ να βρούμε στον ήλιο μοίρα αν δεν αλλάξουμε μυαλά. Κι επειδή κάθε καθώς πρέπει παραμύθι πρέπει να έχει κι ένα ηθικό δίδαγμα, το εν λόγω προβάλλει ως παράδειγμα προς μίμηση τον γερμανικό λαό, ο οποίος καταναλώνει ελάχιστα και αποταμιεύει πολλά, συντείνοντας έτσι στο να γίνει η χώρα του μεγάλη και τρανή. Περισσότερα

Η μεγάλη απάτη των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας

Σχολιάστε

Δημοσιεύουμε το παρακάτω άρθρο για δύο λόγους: Πρώτον γιατί δείχνει ότι αντιδράσεις κατά των ΑΠΕ  για το κόστος που προκαλούν στους καταναλωτές δεν υπάρχουν μόνο στην Ελλάδα (μάλιστα στη χώρα μας εμφανίστηκαν και με μεγάλη καθυστέρηση) και δεύτερον γιατί εξηγεί με πολύ κατανοητό τρόπο τους λόγους που η παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας από ΑΠΕ είναι οικονομικά ασύμφορη. Επισημαίνουμε ότι οι αναφορές του άρθρου στην πυρηνική ενέργεια αφορούν  τη Γαλλία  και  συνεπώς, αν θέλουμε να κάνουμε αναγωγή στην ελληνική πραγματικότητα,  θα πρέπει να λάβουμε υπ’ όψη μας ότι το αντίστοιχο φθηνό καύσιμο για εμάς είναι ο εγχώριος λιγνίτης.

Το άρθρο το βρήκαμε στον ιστότοπο « Le blog de descartes» και η μετάφρασή του στα ελληνικά έγινε για τη σελίδα μας από τη φίλη Σόνια.

Η μεγάλη απάτη των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας Περισσότερα

Τι είναι τα NOME και τι προσφέρουν στους καταναλωτές ηλεκτρικής ενέργειας

Σχολιάστε

Είναι «παζάρια» ή πιο κομψά «δημοπρασίες», ηλεκτρικού ρεύματος και αποτελούν το γαλλικό μοντέλο υλοποίησης του τρίτου ενεργειακού πακέτου της Ε.Ε. που άρχισε να εφαρμόζεται από τις 3.9.2009 για την απελευθέρωση της αγοράς ηλεκτρικής ενέργειας. Το μοντέλο αυτό (Nouvelle Organisation du Marché de l’Electricité) επιβάλλει σε κάθε επιχείρηση παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας την υποχρέωση να πουλάει ορισμένη ποσότητα της ενέργειας που παράγει στους ενδιαφερόμενους προμηθευτές για ορισμένο χρονικό διάστημα.

Στην Ελλάδα τα NOME υιοθετήθηκαν με το τρίτο Μνημόνιο και επιβάλλουν στη ΔΕΗ την υποχρέωση να πουλάει φθηνά (με τιμή εκκίνησης που ορίζεται από τη Ρυθμιστική Αρχή Ενέργειας – ΡΑΕ στο κόστος παραγωγής ) συγκεκριμένη ποσότητα ηλεκτρικού ρεύματος που προέρχεται από τη λιγνιτική και υδροηλεκτρική παραγωγή της, με στόχο την ανακατανομή μεριδίων στη λιανική αγορά ηλεκτρικής ενέργειας και τη σταδιακή μείωση των μεριδίων της ΔΕΗ κάτω του 50% μέχρι το έτος 2020 (Ν. 4336/2015). Περισσότερα

Η ηλιθιότητα του bitcoin

Σχολιάστε

Ελάχιστες φορές στην ζωή μου απέφυγα να εμπλακώ σε κάποια συζήτηση. Κι αυτές αφορούσαν μόνο περιπτώσεις όπου ήξερα πως η άποψη που θα διατύπωνα θα στενοχωρούσε κάποιον στην παρέα, τον οποίο δεν ήθελα να στενοχωρήσω. Όμως, πολλές φορές το αντικείμενο της συζήτησης με εκπλήσσει, καθώς υποδηλώνει ένα επίπεδο άγνοιας που ενδόμυχα πιστεύω πως δεν ταιριάζει σε μια εποχή όπου κατακλυζόμαστε καθημερινά από έναν τεράστιο όγκο πληροφοριών. Τέτοιας μορφής ήταν η έκπληξη που ένοιωσα χτες το απόγευμα, όταν ο συνάδελφος με ρώτησε με απολύτως σοβαρό ύφος: «Θοδωρή, τι γνώμη έχεις για το bitcoin;».

Προσέξτε ότι η ερώτηση δείχνει πεντακάθαρα πως ο συνάδελφος γνώριζε το bitcoin. Ήξερε ότι πρόκειται για ένα ψηφιακό νόμισμα (κρυπτονόμισμα, όπως αποκαλείται), το οποίο γεννιέται από το πουθενά και δεν αντιπροσωπεύει κάτι χειροπιαστό. Για την γνώμη μου ενδιαφερόταν. Του την είπα. Και λέω να την γράψω κιόλας, ώστε να μπορώ να παραπέμπω εδώ όποιον άλλο με ρωτήσει το ίδιο πράγμα στο μέλλον, επειδή πάντα θα βαριέμαι να απαντώ σε κουτές ερωτήσεις.

Διαχρονική εξέλιξη της τιμής του bitcoin

Περισσότερα

Συνεργατική Κύπρου – Μοντέλο Υφαρπαγής Εθνικών Τραπεζών

Σχολιάστε

Συνεργατική Κύπρου

Τα όσα διαδραματίστηκαν στη Κύπρο τις τελευταίες ημέρες με επίκεντρο την Συνεταιριστική Τράπεζα είναι η επιτομή του εγχειρήματος να περάσουν όλα τα τραπεζικά ιδρύματα, από εθνικές διοικήσεις σε πολυεθνικά χέρια, σύμφωνα με το Λεωνίδα Βατικιώτη. Περισσότερα

Η γερμανική ομηρεία της Ευρωζώνης

Σχολιάστε

Του Γιάννη Κιμπουρόπουλου

Μια αποκρυπτογράφηση των αποφάσεων της τελευταίας συνόδου που εξαφάνισαν το σχέδιο Μακρόν και μετέθεσαν σχεδόν τα πάντα για το απώτατο μέλλον

Κατά το γνωστό ανέκδοτο «το ποδόσφαιρο είναι ένα απλό άθλημα στο οποίο 22 παίκτες επί 90 λεπτά κυνηγούν μια μπάλα και στο τέλος κερδίζουν οι Γερμανοί». Το Μουντιάλ της Ρωσίας διέψευσε το στερεότυπο, αν και ο Γκάρι Λίνεκερ, στον οποίο ανήκει η ατάκα, είχε φροντίσει να την παραλλάξει από το 2016, έπειτα από μια ήττα της Γερμανίας από την Αγγλία, με τη φράση «…και στο τέλος οι Γερμανοί χαρίζουν προβάδισμα 2 γκολ». Το υπονοούμενο ότι μόνο χαριστικά η Γερμανία χάνει σε μια αναμέτρηση, δεν επιβεβαιώνεται στην πρόσφατη ιστορία της Ε.Ε., που αποτελεί μια αδιάλειπτη διαδοχή από γερμανικές νίκες. Επιβεβαιώθηκε και στην τελευταία σύνοδο κορυφής της Ε.Ε. στην οποία η συμβιβαστική «λύση» που επινοήθηκε για το προσφυγικό είχε ως βασικό στόχο τη διασφάλιση μιας ακόμη γερμανικής νίκης σε μια… ενδογερμανική αναμέτρηση – μεταξύ Μέρκελ και Ζεερχόφερ. Αν και στο βάθος αυτή η «γερμανική νίκη» είναι ένας γνήσιος θρίαμβος της Ακροδεξιάς του Όρμπαν και άλλων. Περισσότερα

Ένα βήμα πιο κοντά στην τιμωρία των ενόχων για το σκάνδαλο των παραποιημένων στοιχείων της ΕΛΣΤΑΤ

Σχολιάστε

Του Λεωνίδα Βατικιώτη

Αποσπάσματα από την έκθεση αναιρέσεως κατά του αθωωτικού βουλεύματος για τον Γεωργίου

Σπουδαία στοιχεία κι ένα σκεπτικό επίσης που δείχνει βαθιά γνώση των δραματικών εξελίξεων που βύθισαν την Ελλάδα στη δίνη των Μνημονίων περιλαμβάνει η έκθεση αναιρέσεως την οποία άσκησε η Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου, Ξένη Δημητρίου – Βασιλοπούλου, εναντίον του βουλεύματος υπ. Αρ. 969/2017, του Συμβουλίου Εφετών Αθηνών, με το οποίο απαλλάχθηκαν των βαρύτατων κατηγοριών για ψευδή βεβαίωση κατά συναυτουργία σε βάρος του Δημοσίου, υπό την ιδιαζόντως επιβαρυντική περίσταση της ιδιαιτέρως μεγάλης αξίας του αντικειμένου, οι Ανδρέας Γεωργίου, Κωνσταντίνος Μολφέτας και Αθανασία Ξενάκη. Η έκθεση αναιρέσεως υπ. Αρ. 47/2017, που περιήλθε στη διάθεση των Επικαίρων από δικαστικές πηγές, έγινε τελικά δεκτή από το αρμόδιο ποινικό τμήμα του Αρείου Πάγου στις 14 Μαΐου 2018.

Στις τελευταίες σελίδες της εκθέσεως, αναφέρεται κατά λέξη από την εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, Ξένη Δημητρίου – Βασιλοπούλου: «Το ανωτέρω βεβαιωθέν από τους ως άνω συγκατηγορούμενους δημοσιονομικό έλλειμμα, ως πραγματικό περιστατικό, ήταν ψευδές (το έντονο γράμμα προέρχεται από το πρωτότυπο κείμενο) αφού τεχνηέντως διογκώθηκε με: Περισσότερα

Η περιοδικότητα των κρίσεων (και μια εξήγηση)

Σχολιάστε

Στο προηγούμενο σημείωμα αναφέρθηκα στην περιοδικότητα των κρίσεων, αναφέροντας μάλιστα ότι αυτό το φαινόμενο το είχε εντοπίσει και καταγράψει ο Μαρξ. Επειδή έχουμε μιλήσει αρκετές φορές γι’ αυτό το θέμα, δεν θεώρησα αναγκαίο να γίνω αναλυτικώτερος. Όμως, μια συζήτηση στο γραφείο με πείθει ότι πρέπει να επανέλθω.

Μέχρι που εμφανίστηκε ο καπιταλισμός (δηλαδή, μέχρι και τον 18ο αιώνα), ως «οικονομική κρίση» εννοείτο η απρόβλεπτη μείωση της αγροτικής παραγωγής λόγω δυσμενών καιρικών συνθηκών (κυρίως), ασθενειών κλπ. Από κει και μετά, χάρη στην κεντρική ιδέα που έφερε ο καπιταλισμός, η οποία δεν είναι άλλη από την μεγιστοποίηση του κέρδους, η έννοια «κρίση» άλλαξε περιεχόμενο και χαρακτηριστικά: υπερπαραγωγή και υπερσυσσώρευση αδρανών κεφαλαίων, απότομη μείωση παραγόμενου προϊόντος, αύξηση ανεργίας, χρεωκοπία οικονομικών μονάδων κλπ. Περισσότερα

Απαισιοδοξία ή ρεαλισμός;

Σχολιάστε

Οι αναγνώστες αυτού του ιστολογίου έχουν διαπιστώσει ότι διατυπώνω συχνά την απαισιοδοξία μου για το μέλλον τής οικονομίας, τόσο σε εγχώριο όσο και σε διεθνές επίπεδο. Προσωπικά, δεν νομίζω ότι πρόκειται περί απαισιοδοξίας αλλά περί ρεαλισμού. Η περιοδικότητα των καπιταλιστικών κρίσεων όχι μόνο έχει διαπιστωθεί και καταγραφεί με ακρίβεια από τον Καρλ Μαρξ εδώ και ενάμισυ αιώνα αλλά και επαληθεύεται στην πράξη συνεχώς από τότε. Το κακό με την σημερινή κατάσταση είναι ότι η τελευταία κρίση, που ξέσπασε το 2008, κράτησε πολύ περισσότερο από όλες τις προηγούμενες και τα απόνερά της δεν έχουν αποσυρθεί ακόμη, οπότε είναι πολύ πιθανό το ενδεχόμενο να μας βρει το πρώτο κύμα τής επόμενης πριν προλάβουμε να στεγνώσουμε από τούτη.

Όλα αυτά τα όχι και τόσο ευχάριστα μου ήρθαν στον νου καθώς κοίταζα το παραπάνω διάγραμμα, το οποίο δημοσιεύθηκε στην Wall Street Journal στις 18 Ιουνίου

Τί λέει αυτό το διάγραμμα; Λέει ότι οι κάθε λογής χρηματοπιστωτικοί τίτλοι που κυκλοφορούν στον πλανήτη (μετοχές, ομολογίες κλπ) έφτασαν πλέον αντιστοιχούν στο 226% του παγκόσμιου ΑΕΠ, σημειώνοντας νέο ρεκόρ με ογδόντα τρισ. δολλαρίων μετοχές (λίγο πάνω από ένα παγκόσμιο ΑΕΠ) και εκατό τρισ. ομολογίες πάσης φύσεως. Περισσότερα

20 χρόνια Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα – Να πούμε «χρόνια πολλά»;…

Σχολιάστε

Στις 30 Ιούνη 1998 εγκαινιάζεται η λειτουργία της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (ΕΚΤ) με μια εντυπωσιακή τελετή στο κτίριο της παλιάς Οπερας της Φρανκφούρτης, της πόλης όπου έχει την έδρα της.

Θυμηθήκαμε το παλιότερο σκίτσο του Soloup (στη φωτογραφία) με αφορμή την… όμορφη αυτή επέτειο. Αν ισχύουν άλλωστε αυτά που περιγράφονται στο σκίτσο για τις τράπεζες, τότε σίγουρα ισχύουν και για την «αγία» Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα. Περισσότερα

Προς μετωπική σύγκρουση ΗΠΑ και Γερμανίας

Σχολιάστε

p-merkel

Του Λεωνίδα Βατικιώτη

Όσο κι αν κανείς δεν πρόκειται να διαφωνήσει με τη διαπίστωση του πρώην βέλγου πρωθυπουργού και επικεφαλής των Φιλελεύθερων στην Ευρωβουλή Γκι Βέρχοφσταντ[1] ότι οι πολιτικές του Τραμπ αντιπροσωπεύουν μια «επιστροφή στον ωμό εθνικισμό και προστατευτισμό μιας περασμένης εποχής», το συμπέρασμά του ότι το σύνθημα «Η Αμερική πρώτα» σημαίνει «Ευρώπη ενωμένη» είναι εξαιρετικά αμφισβητήσιμο… Αν δεν έρχεται να συγκαλύψει μια εντελώς διαφορετική αλλά εξ ίσου ωμή πραγματικότητα.

Μέχρι στιγμής οι επιλογές του Τραμπ επιφέρουν πρωτοφανή και αδιανόητα πλήγματα στα μεγαλύτερα γερμανικά μεγαθήρια, ακόμη και στην ίδια τη γερμανική ασφάλεια!

Η ευχή του Τραμπ, που παραπέμπει σε πολεμική περίοδο, να μην ξαναδεί γερμανικό αυτοκίνητο στην 5η Λεωφόρο συμπληρώνεται από τα 20 δισ. δολάρια που συμφώνησε να πληρώσει η Volkswagen για το σκάνδαλο με το μαϊμού λογισμικό στα ντιζελοκίνητα αυτοκίνητά της. Περισσότερα

Υπερκέρδη 2,9 δισ. ευρώ για τη Γερμανία από τους τόκους των ελληνικών ομολόγων

Σχολιάστε

Το 2010 το Βερολίνο μαζί με τις Βρυξέλλες και το ΔΝΤ απειλούσαν τον Ελληνικό λαό με χρεωκοπία. Επέβαλαν τελικά τα μνημονία με την συγκατάθεση και την συνδρομή των ελληνικών κυβερνήσεων και εδώ και οκτώ χρόνια ο ελληνικό λαός φτωχοποιείται για να αποπληρώνει τα δάνεια και τα τοκοχρεωλύσια των δανειστών.

Η επιβολή των μνημονίων που επέφερε την εξαθλίωση του ελληνικού λαού, ήταν η αναγκαία συνθήκη για να διασωθούν οι Γαλλικές και Γερμανικές τράπεζες. Η έκθεση των γαλλικών τραπεζών στην Ελλάδα ήταν 60 δις. ευρώ και των γερμανικών 35 δις. ευρώ το 2010. Αν υποχρεώνονταν να αναλάβουν υπερβολικές απώλειες από τα ελληνικά ομόλογα στην περίπτωση που η χώρα δήλωνε αδυναμία πληρωμής, τότε θα δεχόντουσαν ένα ανεπανόρθωτο πλήγμα που σε συνδυασμό με τις αλυσιδωτές αντιδράσεις που θα είχε και στα ομόλογα άλλων κρατών της Ευρώπης που διακρατούσαν, θα έθετε σε κίνδυνο συνολικά τη βιωσιμότητα του χρηματοπιστωτικού συστήματος της ευρωζώνης. Περισσότερα

Μέσα Μαζικής Μεταφοράς: καθημερινά δρομολόγια στην απαξίωση με τερματικό σταθμό τους ιδιώτες

Σχολιάστε

Του Λεωνίδα Βατικιώτη

Μείωση δρομολογίων, ατελείωτες ουρές στις στάσεις, γερασμένος στόλος, υπερεντατικοποίηση της εργασίας, ακριβό εισιτήριο, εκρήξεις στις μηχανές εν κινήσει λεωφορείων γεμάτων κόσμο, όπως αυτή που συνέβη την 1η Δεκεμβρίου στη γραμμή 608[1], και στο βάθος ιδιωτικοποίηση… Αυτή είναι σε αδρές γραμμές η …εκρηκτική κατάσταση που επικρατεί στις δημόσιες συγκοινωνίες του λεκανοπεδίου.

Η απαξίωση αποκαλύπτεται από ορισμένα αντιπροσωπευτικά μεγέθη που περιλαμβάνονται στον συνημμένο πίνακα. Εν συντομία από το 2010 μέχρι και το 2015, που είναι η τελευταία χρονιά για την οποία έχει δημοσιευθεί Έκθεση Πεπραγμένων της διοίκησης στην ιστοσελίδα του Οργανισμού Αστικών Συγκοινωνιών Αθήνας[2], όλα πάνε από το κακό στο χειρότερο: Λεωφορεία, τρόλεϊ, οχηματοχιλιόμετρα, επιβάτες, χιλιομετρικό δίκτυο, αριθμός γραμμών, μέχρι και ο αριθμός των στάσεων μειώθηκε!

Η υποβάθμιση του συγκοινωνιακού έργου δεν θα είχε τόσο έντονο αρνητικό κοινωνικό αντίκτυπο αν συνέβαινε σε μια εποχή ανόδου των λαϊκών εισοδημάτων, όταν αυξάνονται οι πωλήσεις αυτοκινήτων ιδιωτικής χρήσης και μοτοσυκλετών. Τα χρόνια των μνημονίων όμως οι πωλήσεις νέων ΙΧ σημείωσαν μεγάλη κάμψη, οι οικογένειες πούλησαν το επιπλέον αυτοκίνητο με το οποίο εξυπηρετούταν το δεύτερο εργαζόμενο μέλος της οικογένειας, μείωσαν τη χρήση του αυτοκινήτου για λόγους οικονομίας κι έτσι η ανάγκη για αξιόπιστη δημόσια συγκοινωνία αυξήθηκε κατακόρυφα. Μαζί και το αίτημα καλύτερης γεωγραφικής κάλυψης και συχνότητας των Μέσων Μαζικής Μεταφοράς[3]. Και αυτήν ακριβώς την περίοδο το «μικρότερο κράτος» των μνημονίων ήρθε να συρρικνώσει το συγκοινωνιακό έργο και να αυξήσει την 1η Φεβρουαρίου 2016 την τιμή του εισιτηρίου από 1,20 ευρώ στο 1,40! Περισσότερα

Παγκόσμιος εμπορικός πόλεμος;

Σχολιάστε

Του Πέτρο Αβραμίδη

Κλιμακώνονται οι διεθνείς αντιδράσεις για την επιβολή δασμών από τις ΗΠΑ

Τον περασμένο Μάρτιο ο πρόεδρος Τραμπ ανακοίνωσε την πρόθεσή του να προχωρήσει στην επιβολή δασμών 25% για τα προϊόντα χάλυβα και 10% για τα προϊόντα αλουμινίου που εισάγονται στις ΗΠΑ. Όταν εκδόθηκε, λίγες μέρες μετά, η σχετική νομοθετική ρύθμιση εξαιρέθηκαν προσωρινά (μέχρι 1/6/2018) η Ε.Ε., ο Καναδάς και το Μεξικό. Επίσης εξαιρέθηκαν η Αυστραλία, η Βραζιλία και η Αργεντινή. Πολλοί τότε μίλησαν για «φιάσκο» στην επιβολή των δασμών, ισχυριζόμενοι ότι ο Τραμπ δεν εννοεί αυτά που λέει. Όμως ήρθε το πλήρωμα του χρόνου: η «περίοδος χάριτος» τελείωσε και από 1/6/2018 οι δασμοί εφαρμόζονται για όλους. Βασικό επιχείρημα της επιβολής των δασμών η «προστασία της εθνικής ασφάλειας των ΗΠΑ»! Περισσότερα

Ή δημοκρατία ή δανεικά

Σχολιάστε

Εξέλιξη του δημόσιου χρέους της Ιταλίας, ως ποσοστού επί του ΑΕΠ (2008-2017)

Πριν λίγες μέρες ζήσαμε ένα από τα πολλά παράδοξα που εμφανίζονται κατά καιρούς σ’ αυτό το «καλύτερο καθεστώς του κόσμου», το οποίο αποκαλείται δημοκρατία. Αυτή την φορά το παράδοξο μας ήρθε από την Ιταλία, όπου ο πρόεδρος της χώρας δεν έκανε δεκτή την κυβέρνηση συνεργασίας που σχημάτισαν το πρώτο και το τρίτο κόμμα (βάσει των τελευταίων εκλογών), επειδή δεν του άρεσαν οι «αντιευρωπαϊκές ιδέες» του ορισθέντος ως υπουργού οικονομικών Πάολο Σαβόνα. Έτσι, ο πρόεδρος Σέρτζιο Ματταρέλλα, αφού δήλωσε ότι «η παραμονή της Ιταλίας στη ζώνη του ευρώ είναι θεμελιώδους  ουσίας για τη χώρα», έδωσε εντολή σχηματισμού κυβέρνησης στον οικονομολόγο τεχνοκράτη Κάρλο Κοτταρέλλι, πρώην υψηλόβαθμου στελέχους του ΔΝΤ.

Άσχετα με το τι επακολούθησε, η ενέργεια του Ματταρέλλα χαρακτηρίστηκε από πολλούς, εντός και εκτός ιταλικών συνόρων, ως πραξικοπηματική. Το αστείο τού πράγματος είναι ότι ο ιταλός πρόεδρος ενήργησε μέσα στα πλαίσια των αρμοδιοτήτων και των εξουσιών που του παρέχει το σύνταγμα της χώρας, οπότε δεν είναι λογικό να χαρακτηρίζεται ως πραξικοπηματίας όσο κι αν οι αποφάσεις του δεν συνάδουν με την θέληση του ιταλικού λαού, όπως αυτή εκφράστηκε στις κάλπες. Προφανώς, αυτοί που έσπευσαν να κατηγορήσουν τον Ματταρέλλα, είτε δεν γνωρίζουν είτε κάνουν πως δεν γνωρίζουν ότι δημοκρατία εν μέσω χρεών δεν υπάρχει. Υπ’ αυτό το πρίσμα, ας κάνουμε μερικές σκέψεις. Περισσότερα

Ναυάγιο της τουρκικής λίρας στις συμπληγάδες Ερντογάν και Τραμπ

Σχολιάστε

tl

Του Λεωνίδα Βατικιώτη

Απέδωσαν προσωρινά οι παρεμβάσεις της τουρκικής κεντρικής τράπεζας, όπως φάνηκε από την ανακοπή της ραγδαίας πτώσης της συναλλαγματικής ισοτιμίας της τουρκικής λίρας λίγο πριν το ψυχολογικό όριο των 5 τουρκικών λιρών ανά δολάριο.

Η υποτίμηση του τουρκικού εθνικού νομίσματος γίνεται καλύτερα αντιληπτή αν λάβουμε υπ’ όψη μας την πορεία του τα τελευταία χρόνια. Ενδεικτικά, πριν 10 χρόνια για την αγορά 1 δολαρίου απαιτούνταν 1,32 τουρκικές λίρες, πριν 5 χρόνια 1,81 λίρες, πριν 3 χρόνια 2,63 λίρες, ένα χρόνο πριν 3,55 λίρες. Τις τελευταίες δε ημέρες η τιμή του κυμαίνεται γύρω στις 4,70 λίρες. Μόνο το τρέχων έτος η μείωση της αξίας της τουρκικής λίρας έναντι του δολαρίου φτάνει το 23%.

Η ανακοπή της υποτίμησης της τουρκικής λίρας αποτελούσε ύψιστη προτεραιότητα για τον Ερντογάν, για λόγους κάθε άλλο παρά συμβολικούς. Εκτιμάται ότι ο επιχειρηματικός τομέας της γειτονικής χώρας είναι επιβαρυμένος με δάνεια σε ξένο νόμισμα, δηλαδή δολάρια, ύψους περίπου 400 δισ. δολ. Επομένως, κάθε πτώση της αξίας της λίρας έναντι του δολαρίου, δεδομένου ότι κατά βάση σε λίρες αποτιμώνται οι τιμές των προϊόντων και υπηρεσιών που πουλούν αυτές οι επιχειρήσεις, ισοδυναμεί με μια αναλογική άνοδο της αξίας εξυπηρέτησης του χρέους τους. Χρειάζονται δηλαδή όλο και περισσότερες λίρες για να εξυπηρετηθεί το ίδιο χρέος. Χώρια των επιπτώσεων στις τιμές των εισαγόμενων ειδών είτε είναι τελικά προς πώληση εμπορεύματα, είτε είναι πρώτες ύλες όπως για παράδειγμα καύσιμα, που ούτως ή άλλως αποτελούν αχίλλειο πτέρνα της τουρκικής οικονομίας λόγω της υψηλής εξάρτησής της από εισαγωγές. Περισσότερα

Πώς η ευρωζώνη μετατράπηκε σε χρηματοπιστωτική δικτατορία

Σχολιάστε

Πώς η ευρωζώνη μετατράπηκε σε χρηματοπιστωτική δικτατορία

Όλα άρχισαν με το σιωπηλό πραξικόπημα κατά της Ιρλανδίας

Το 2010, η Ιρλανδία θα βίωνε τον πολιτικό εκβιασμό της Φρανκφούρτης. Στις 18 Νοεμβρίου, διεξάγονταν το διοικητικό συμβούλιο της ΕΚΤ. Ο διν/της της Ιρλανδικής κεντρικής τράπεζας, που παρευρίσκονταν στο συμβούλιο, τηλεφώνησε στο «Morning Ireland», τη σημαντικότερη ραδιοφωνική εκπομπή στην Ιρλανδία, ισχυριζόμενος ότι η χώρα θα χρειαζόταν ένα δάνειο. Δεν προειδοποίησε σχετικά την κυβέρνηση και δημιουργήθηκε πανικός.

Την επόμενη μέρα στάλθηκε μια επιστολή από τον τότε πρόεδρο της ΕΚΤ, Jean-Claude Trichet, προς τον τότε υπουργό οικονομικών της Ιρλανδίας, Brian Lenihan. Η επιστολή έλεγε ότι αν ο υπουργός δεν ζητούσε πρόγραμμα διάσωσης, με το άνοιγμα των αγορών την ερχόμενη Δευτέρα, η ΕΚΤ θα σταματούσε την πρόσβαση στον ELA (τον γνωστό μας πια μηχανισμό επείγουσας παροχής ρευστότητας), κάτι το οποίο προφανώς θα οδηγούσε το Ιρλανδικό τραπεζικό σύστημα σε κατάρρευση.

Η ΕΚΤ χρησιμοποίησε το όπλο της ρευστότητας για να επιβάλλει τους όρους της στην κυβέρνηση της Ιρλανδίας: λιτότητα, ιδιωτικοποιήσεις, απορρύθμιση της αγοράς εργασίας. Η ΕΚΤ επιβάλλει δημοσιονομική πολιτική, κάτι που δεν είναι δουλειά της κεντρικής τράπεζας. Και το κάνει ελέγχοντας απόλυτα τη ροή χρήματος προς την εκβιαζόμενη χώρα. Έτσι, ανέλαβε ουσιαστικά τη διακυβέρνηση της Ιρλανδίας, αναγκάζοντας το κράτος να σώσει τις τράπεζες με τεράστιο κόστος για τον Ιρλανδικό λαό.

Έτσι λοιπόν, με την αρχή της κρίσης την Ευρώπη, που ήρθε σαν ωστικό κύμα από τις ΗΠΑ, η ΕΚΤ δοκίμασε τη δύναμή της επάνω σε ένα κράτος-μέλος της ευρωζώνης, μέσα από αυτό το σιωπηλό πραξικόπημα.

Ένα χρόνο αργότερα, ήταν η σειρά της Ιταλίας να βιώσει τη δικτατορία της ευρωζώνης. Λόγω του μεγέθους της όμως, δεν θα ήταν τόσο εύκολο αυτή τη φορά. Ακόμα και το δίδυμο Μέρκελ/Σαρκοζί επιστρατεύτηκε προκειμένου να ανατραπεί ουσιαστικά ο Μπερλουσκόνι, ο οποίος (για λόγους δημοφιλίας ασφαλώς) δεν ήθελε να εφαρμόσει το μοντέλο της λιτότητας. Η δύναμη των αγορών έπαιξε επίσης καθοριστικό ρόλο στο πραξικόπημα αυτό. Ο Ρομάνο Πρόντι ήξερε καλά το βρόμικο παιχνίδι που παιζόταν στο παρασκήνιο: είχε πει στον Μάριο Μόντι ότι ‘όταν τα Ιταλικά σπρεντ φτάσουν τις 300 μονάδες, θα κληθείς να κυβερνήσεις‘.

Παρόλα αυτά, η όλη διαδικασία ήταν κάπως άτσαλη και επικίνδυνη. Φανταστείτε τι θα είχε συμβεί αν ο Ιταλικός λαός μάθαινε ότι ξένοι ηγέτες, αλλά και η Ιταλική οικονομική ελίτ, είχαν άμεση ανάμειξη στην ανατροπή ενός δημοκρατικά εκλεγμένου πρωθυπουργού. Μια πιο κομψή, εξελιγμένη, μόνιμη και ευρέως αποδεκτή μέθοδος έπρεπε να ‘ανακαλυφθεί’, με την ταμπέλα ενός ‘μηχανισμού σταθερότητας’ για την ασφάλεια της ευρωζώνης. Ο μηχανισμός αυτός θα παρουσιάζονταν ως καθαρά τεχνοκρατικός που εφαρμόζεται εξίσου σε όλα τα κράτη-μέλη, ώστε να μη φαίνεται η τεράστια πολιτική επιρροή και οι παρελκόμενοι εκβιασμοί.

Και ο Μάριο Ντράγκι τη βρήκε. Ένα χρόνο αργότερα, το 2012, έκανε μια κίνηση που θα μετέτρεπε τη ευρωζώνη, επίσημα, οριστικά και αμετάκλητα, σε μια χρηματοπιστωτική δικτατορία, με την ΕΚΤ ως τον κεντρικό μηχανισμό της. Η ΕΚΤ ανακοίνωσε την απεριόριστη αγορά ‘προβληματικών’ κρατικών ομολόγων. Περισσότερα

Νέο μνημόνιο μετά τα μνημόνια

Σχολιάστε

Του Παύλου Δερμενάκη

Το 3ο μνημόνιο τελειώνει τυπικά στο τέλος Αυγούστου, όμως οι διαδικασίες για να γίνει αυτό έχουν ορίζοντα το Eurogroup της 21ης Ιουνίου. Έως τότε μεσολαβούν μια σειρά ημερομηνίες-ορόσημα για να «κλείνουν» οι εκκρεμότητες, αλλά και οι νέες που δημιουργούνται, είτε λόγω των διαφορετικών προσεγγίσεων θεσμών και Ε.Ε. (βλέπε Γερμανία), είτε λόγω των νέων συνθηκών που διαμορφώνονται στις αγορές, με χαρακτηριστικότερες τις εξελίξεις στην Ιταλία και τα προβλήματα στις αγορές ομολόγων.

Το γαϊτανάκι του χρέους και το αδιέξοδο της «ελάφρυνσης»

Στο μεγάλο θέμα της ελάφρυνσης του χρέους η κυβέρνηση για μια ακόμα φορά «έφαγε πόρτα». Όλα προδιαγράφηκαν στη συνεδρίαση του Washington Group που προηγήθηκε, όπου και διαπιστώθηκε ξανά το χάσμα μεταξύ Γερμανίας και ΔΝΤ. Με δεδομένη αυτήν την αποτυχία, το Eurogroup περιορίστηκε στην επικαιροποίηση του μνημονίου, δηλαδή στις νέες δεσμεύσεις που αναλαμβάνει η Ελλάδα και στην υλοποίηση των προαπαιτούμενων της 4ης αξιολόγησης που πρέπει να ολοκληρωθούν μέχρι τις 14/6 για να μπορεί να συζητηθεί το θέμα στις 21/6 μαζί με το θέμα του χρέους που παραπέμφθηκε αυτόματα.

Στο διάστημα που μεσολάβησε γίνονται προσπάθειες, κυρίως με πρωτοβουλία του ΔΝΤ, να βρεθεί κοινή προσέγγιση, πράγμα που μοιάζει αδύνατον. Η Γερμανία επιμένει ότι η Ελλάδα δεν χρειάζεται ελάφρυνση, αλλά πρέπει να εντείνει τις προσπάθειες επίτευξης των δημοσιονομικών στόχων που έχει συμφωνήσει. Το πώς θα επιτευχθούν, με τι κόστος στην κοινωνία και την οικονομία προφανώς τους είναι αδιάφορο. Περισσότερα

Νέα πηγή κερδοσκοπίας τα πράσινα ομόλογα

Σχολιάστε

Investm

Toυ Λεωνίδα Βατικιώτη

Σε ευκαιρία για μεγάλα χρηματιστηριακά κέρδη έχουν μετατραπεί εδώ και χρόνια στη γηραιά ήπειρο οι προσπάθειες για την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής και οι ευαισθησίες εκατομμυρίων πολιτών. Κράτη, κατασκευαστικές εταιρείες, δήμοι και ο σκιώδης χρηματοπιστωτικός τομέας που δεν παύει ποτέ να εκπλήσσει με την επινοητικότητά του, αξιοποιώντας το αυξημένο ενδιαφέρον του κόσμου έχουν πλασάρει στην αγορά εδώ και μια ολόκληρη δεκαετία τα πράσινα ομόλογα.

Εν συντομία, πρόκειται για μορφές επένδυσης που αφορούν έργα τα οποία σχετίζονται με την κλιματική αλλαγή και υπόσχονται, μεταξύ άλλων, να μειώσουν τους ρύπους που προκαλούν το φαινόμενο του θερμοκηπίου: από ενεργειακές εγκαταστάσεις, ανέγερση βιοκλιματικών κτιρίων, υποδομές ύδρευσης, μεταφορών, ανακύκλωσης και διαχείρισης απορριμμάτων μέχρι έξυπνες τεχνολογίες και πατέντες που υπόσχονται να μετασχηματίσουν την βιομηχανία στην κατεύθυνση κατανάλωσης λιγότερης ενέργειας. Περισσότερα

Που οδηγεί ο παγκόσμιος εμπορικός πόλεμος που κήρυξε ο Τραμπ

Σχολιάστε

Η τελευταία φορά που οι Ηνωμένες Πολιτείες ρίσκαραν την κήρυξη ενός παγκόσμιου, ολοκληρωτικού εμπορικού πολέμου ήταν τη δεκαετία του ’30 με τον περίφημο νόμο Smooth-Hawley. ‘Ηταν ο νόμος με τον οποίο επιβάλλονταν προστατευτικοί δασμοί σε περισσότερα από 20.000 εισαγώμενα προϊόντα – ένας νόμος, που πυροδότησε καταιγιστικά αντίμετρα από την Ευρώπη και τον Καναδά, που η ψήφισή του στην αμερικανική Γερουσία συνέπεσε με το κραχ της Wall Street, και που επί δεκαετίες δίχασε και προβλημάτισε τους οικονομολόγους για τον βαθμό στον οποίο συνέβαλε στη Μεγάλη Υφεση.

Από χθες το ερώτημα που πλανάται από το Τορόντο και τις Βρυξέλλες έως το Πεκίνο είναι εάν η ιστορία επαναλαμβάνεται – είτε ως φάρσα του «οικονομικού τραμπισμού», είτε ως σύγχρονη οικονομική τραγωδία. ‘Ητοι, το ερώτημα είναι εάν, η απόφαση Τραμπ να ενεργοποιήσει την απόφαση για επιβολή δασμών στα ευρωπαϊκά προϊόντα χάλυβα και αλουμινίου θα πυροδοτήσει τον νέο παγκόσμιο, εμπορικό πόλεμο. Περισσότερα

Σε Αργεντινή και Βραζιλία, η Λατινοαμερικανική Δεξιά στα καλύτερα της

Σχολιάστε

Του Λεωνίδα Βατικιώτη

Στο απόσπασμα του ΔΝΤ ξανά η Αργεντινή

Δύσκολα μπορεί να αμφισβητηθεί η δήλωση του νεοφιλελεύθερου δεξιού προέδρου της Αργεντινής, Μαουρίσιο Μάκρι, έστω κι αν ξεχείλιζε σκοπιμοτήτων καθώς με αυτήν επιχείρησε να χρυσώσει το χάπι της προσφυγής στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο και την έναρξη των συνομιλιών με τον μισητό διεθνή οργανισμό, το οποίο ειδικά στη χώρα που γέννησε το τάγκο και τον Τσε συναγωνίζεται σε δημοφιλία μόνο την …Αγγλία.

Είπε κατά λέξη: «Κατά τη διάρκεια των δύο τελευταίων χρόνων είχαμε ένα πολύ ευνοϊκό διεθνές πλαίσιο, αλλά σήμερα αυτό αλλάζει. Οι παγκόσμιες συνθήκες γίνονται ολοένα και πιο περίπλοκες λόγω πολλών παραγόντων: τα επιτόκια κι η τιμή του πετρελαίου αυξάνονται, τα νομίσματα των αναδυόμενων χωρών υποτιμούνται. Είναι μεταβλητές που δεν ελέγχουμε». Ισχύουν και με το παραπάνω οι αιτιάσεις του!!! Περισσότερα

Επιστροφή Αργεντινής στην πρέσα του ΔΝΤ

Σχολιάστε

Επιστροφή Αργεντινής στην πρέσα του ΔΝΤ - Media

Του Βασίλη Γαλούπη

Γιατί η οικονομία της βρίσκεται ξανά σε αδιέξοδο σαν να μην πέρασε μια μέρα.

Στις 8 Μαΐου κι ενώ το πέσο ήταν σε ελεύθερη πτώση, ο Πρόεδρος της Αργεντινής Μαουρίτσιο Μάκρι απευθύνθηκε μέσω τηλεοπτικού διαγγέλματος στους πολίτες της χώρας: Η κυβέρνηση ξεκίνησε επίσημα τη διαδικασία με το ΔΝΤ για άνοιγμα πιστοληπτικής γραμμής ώστε «να αποφευχθεί μια κρίση σαν αυτές που έχουμε αντιμετωπίσει στο παρελθόν».

Τα νέα για την είσοδο του ΔΝΤ σταθεροποίησαν το πέσο. Αλλά επανέφεραν επώδυνες μνήμες στον κόσμο και έβαλαν σε επισφαλή θέση το πολιτικό μέλλον του Προέδρου.

Η σχέση ΔΝΤ – Αργεντινής είναι ιδιαίτερα φορτισμένη. Πρακτικά η Αργεντινή φοβάται το ΔΝΤ και το ΔΝΤ την Αργεντινή. Η χώρα έχει μια ιστορία διαδοχικών οικονομικών κρίσεων. Η νυν κυβέρνηση επιχείρησε να εφαρμόσει οικονομικές «μεταρρυθμίσεις», αλλά δεν έλυσε κανένα πρόβλημα. Ελλείμματα ακατέβατα, πληθωρισμός που επιμένει, το εθνικό νόμισμα κατρακυλάει, συρρίκνωση αποθεματικών – όλα αυτά οδήγησαν επειγόντως στο ΔΝΤ. Περισσότερα

Η εκτόξευση του δημόσιου χρέους

Σχολιάστε

Tων Κώστα Λαπαβίτσα & Γιώργου Διαγουρτά

Ποσοτικό άλμα

Η σημαντικότερη οικονομική εξέλιξη των τελευταίων μηνών είναι ότι το δημόσιο χρέος της Ελλάδας εκτοξεύτηκε. Συγκεκριμένα, το χρέος της Κεντρικής Διοίκησης από 328,7 δις ευρώ στο τέλος του 2017, έφτασε στα 343,7 δις στο τέλος του πρώτου τριμήνου του 2018.

Το άλμα του χρέους οφείλεται σε δύο λόγους. Ο πρώτος είναι η πληρωμή  από τον ESM της δόσης των 5,5 δις του δανείου του Τρίτου Μνημονίου ως αποτέλεσμα της ολοκλήρωσης της τρίτης αξιολόγησης. Ο δεύτερος είναι η αύξηση του βραχυπρόθεσμου δανεισμού μέσω επαναγοράς έντοκων γραμματίων (repos).

Σκοπός της κυβέρνησης είναι να σχηματίσει ταμειακά διαθέσιμα που θα πλησιάζουν τα 20δις (το περιβόητο «μαξιλάρι») ελπίζοντας ότι έτσι θα μπορεί να δανειστεί με χαμηλότερα επιτόκια από τις αγορές, όταν ολοκληρωθεί το πρόγραμμα τον Αύγουστο του 2018.  Περισσότερα

Υπουργός Οικονομικών, όροι διάσωσης και ένωση κεφαλαιαγορών διχάζουν την ΕΕ

Σχολιάστε

Του Λεωνίδα Βατικιώτη

Μένοντας στις επίσημες ανακοινώσεις, συνεντεύξεις Τύπου και δηλώσεις που ακολούθησαν την σύνοδο κορυφής της ΕΕ στις 22 Μαρτίου, οι «εχθροί» είναι εκτός των πυλών. Ολίγον οι ΗΠΑ, μετά τις διαβεβαιώσεις της Ουάσινγκτον ότι δεν θα ισχύουν για την από δω μεριά του Ατλαντικού οι νέοι δασμοί στα προϊόντα αλουμινίου και χάλυβα, πολύ η Ρωσία, με τη Δυτική Ευρώπη να υποκύπτει στο μίσος των ανατολικοευρωπαϊκών πολιτικών ηγεσιών εκμεταλλευόμενη τη δηλητηρίαση του διπλού πράκτορα στην Αγγλία, κι εναλλάξ η Αγγλία, ακολουθώντας κατά γράμμα το σαβουάρ βιβρ μέχρι να ολοκληρωθεί το Brexit, οι Βρυξέλλες εμφανίζονται να συγκροτούν ένα ενιαίο και αρραγές μέτωπο…

Η πραγματικότητα ωστόσο είναι ολότελα διαφορετική. Εντός της ΕΕ, οι αντιθέσεις οξύνονται και νέα μέτωπα δημιουργούνται με ένα κοινό χαρακτηριστικό: στο ένα άκρο βρίσκεται πάντα η Γερμανία. Το πλήθος και η σύνθεση του άλλου μπλοκ εναλλάσσεται. Αυτό που ωστόσο παραμένει στη θέση του, είναι το Βερολίνο! Περισσότερα

Older Entries