Αρχική

Η Γερμανία κέρδισε 290 δισ. ευρώ λόγω της κρίσης

Σχολιάστε

Χάρη στα χαμηλά επιτόκια, η Γερμανία κατέβαλε τα τελευταία χρόνια πολύ λιγότερα χρήματα από τα προβλεπόμενα για την εξυπηρέτηση του χρέους της. Υπολογισμοί της κεντρικής Γερμανικής τράπεζας, Bundesbank, κάνουν λόγο για 290 δισ. ευρώ.

Από το 2008, το γερμανικό δημόσιο εξοικονόμησε συνολικά 290 δισ. ευρώ σε τόκους. Μόνον το 2017, η ομοσπονδία, τα κρατίδια, οι δήμοι και τα ασφαλιστικά ταμεία πλήρωσαν 50 δισ. ευρώ λιγότερα επιτόκια, σε σύγκριση με την εποχή προ κρίσης. Αυτό δείχνουν προσωρινοί υπολογισμοί της γερμανικής ομοσπονδιακής τράπεζας (Bundesbank) που επικαλείται η οικονομική εφημερίδα Handelsblatt.

Για την ανάλυσή της αυτή, η Ομοσπονδιακή Τράπεζα συνέκρινε το επίπεδο των επιτοκίων του 2007, τη χρονιά δηλαδή πριν ξεσπάσει η οικονομική κρίση, με τα εκάστοτε επίπεδα των χρόνων που ακολούθησαν. Ενώ η Γερμανία δανείζονταν το 2007 με επιτόκια μέσης απόδοσης 4,23%, έφτασε να δανείζεται το 2017 έναντι επιτοκίων μόλις 1,86%. Η συνεχής πτώση των επιτοκίων δανεισμού είχε φυσικά ως αποτέλεσμα το γερμανικό δημόσιο να καταβάλει όλο και λιγότερα χρήματα για την εξυπηρέτηση του χρέους. Ενώ για παράδειγμα η ομοσπονδία κατέβαλε το 2008 40,2 δις ευρώ σε τόκους, το 2016 πλήρωσε μόλις 17,5 δις ευρώ, λιγότερα δηλαδή από τα μισά.

Η τεράστια αυτή εξοικονόμηση ωφελεί φυσικά και τους Γερμανούς φορολογούμενους και αποταμιευτές, επισημαίνει η Handelsblatt. Διότι, τα χρήματα στους προϋπολογισμούς της κεντρικής κυβέρνησης, των κρατιδίων και των δήμων και κοινοτήτων που έπρεπε να καταβληθούν παλαιότερα για την αποπληρωμή επιτοκίων μπορούν να επενδύονται, για παράδειγμα, στην εκπαίδευση ή στις υποδομές. Ή και για τη μείωση της φορολογίας την οποία διαπραγματεύονται τα δυο μεγάλα κόμματα στις εν εξελίξει διερευνητικές.

Πολλοί οικονομολόγοι προειδοποιούν πάντως τους δυνητικούς εταίρους να μην εκμεταλλευτούν την ευνοϊκή συγκυρία για αύξηση των κοινωνικών δαπανών. Διότι όταν ανέβουν και πάλι τα επιτόκια -και αυτό σύμφωνα με τους ίδιους είναι απλά θέμα χρόνου- τότε θα αυξηθεί και το κόστος δανεισμού για τα δημόσια ταμεία. Εάν αυξανόταν το επιτόκιο δανεισμού της Γερμανίας κατά μόλις μια ποσοστιαία μονάδα, το δημόσιο θα έπρεπε να καταβάλλει κάθε χρόνο 20 δισ. ευρώ περισσότερα για την εξυπηρέτηση του χρέους.

Ημεροδρόμος

Advertisements

Απο το «κανένα σπιτι στα χέρια τραπεζίτη» στο «χωρίς πλειστηριασμούς δεν θα έρθει η ανάπτυξη»

Σχολιάστε

του Γιώργου Διαγουρτά

Το σημαντικότερο πολιτικό και κοινωνικό θέμα στη χώρα το αμέσως επόμενο διάστημα θα είναι το ζήτημα των πλειστηριασμών. Οι πιέσεις τις οποίες δέχεται η μνημονιακή συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ από τους δανειστές είναι ασφυκτικές. Δίχως επανεκκίνηση των πλειστηριασμών το επόμενο διάστημα και μάλιστα με γεωμετρικά αυξανόμενο ρυθμό δεν θα υπάρξει κλείσιμο της τρίτης αξιολόγησης και εκταμίευση της δόσης των 6 δις  τον Ιανουάριο όπως προβλέπει το 3ο μνημόνιο. Οι πλειστηριασμοί έχουν παγώσει την τελευταία διετία λόγω της κινηματικής δράσης ενάντια στους πλειστηριασμόυς σε όλη τη χώρα με αποτελέσμα την αναβολή τους στα περισσότερα ειρηνοδικεία.

Το ζήτημα των πλειστηριασμών ξεκίνησε το 2010 με την υπογράφη του 1ου μνημονίου απο την κυβέρνηση Παπανδρέου, την περικοπή μισθών και συντάξεων με αποτέλεσμα την καταστροφική πορεία της ελληνικής οικονομίας μέχρι και σήμερα και την αναγκαστική ψήφιση του νόμου Κατσέλη για την προστασία της πρώτης κατοικίας των «κόκκινων» δανειοληπτών που βρέθηκαν σε διάστημα μικρότερο από ένα έτος σε αδυναμία αποπληρωμής των στεγαστικών τους δανείων λόγω των μισθολογικών ή συνταξιοδοτικών  τους μειώσεων ή ακόμα και την απώλεια της εργασίας τους. Αν δεν ψηφιζοταν ο Ν. Κατσέλη εκτός από την οικονομική δυσχέρεια  λογω της κρίσης, ένα πολύ μεγάλο μέρος των δανειοληπτών θα έμενε άστεγο. Περισσότερα

Οι πολύ μεγάλες αντιθέσεις των μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων

Σχολιάστε

του Λεωνίδα Βατικιώτη

Λίγα, απελπιστικά λίγα, είναι τα καλά νέα για τις ελληνικές μικρομεσαίες επιχειρήσεις (ΜΜΕ) που περιλαμβάνονται στην ετήσια έκθεση για τις ΜΜΕ και τα οποία παρουσιάστηκαν στη γενική συνέλευση των Μικρομεσαίων, που διοργανώθηκε στο Τάλιν της Εσθονίας μεταξύ 22 και 24 Νοεμβρίου 2017.

Αφορούν, συγκεκριμένα, την αύξηση της απασχόλησης κατά 2,4% τη διετία 2015-2016. Η αύξηση μάλιστα, πρέπει να τονιστεί προς αποφυγή πολιτικών εντυπώσεων, ξεκίνησε το 2013. Εντοπίζεται δε στις μικρές επιχειρήσεις οι οποίες έχουν ανακάμψει από την κρίση καλύτερα σε σχέση με τις μεγαλύτερες. Συνολικά την περίοδο 2013-2016 η απασχόληση στις μικρές εταιρείες έχει αυξηθεί κατά 18,5%. Περισσότερα

Τράπεζες και Δημόσιο Χρέος – Μύθοι και πραγματικότητα

Σχολιάστε

χρέος

Του Νίκου Ιγγλέση

Το τελευταίο χρονικό διάστημα, στη δημόσια συζήτηση, εμφανίστηκε μια άποψη που υποστηρίζει ότι η ουσιαστική χρεοκοπία της Ελλάδας  το 2010 και η υπαγωγή της στις Δανειακές Συμβάσεις – Μνημόνια οφείλονται στις τεράστιες ζημίες (μαύρες τρύπες) των εγχώριων τραπεζών. Σύμφωνα με την άποψη αυτή τα χρέη των ελληνικών πιστωτικών ιδρυμάτων, από το 2008, ανήλθαν σε περίπου 250 δις. ευρώ και καλύφθηκαν από το Δημόσιο. Έτσι, το ιδιωτικό χρέος των τραπεζών μετατράπηκε σε δημόσιο χρέος και φορτώθηκε στον ελληνικό λαό, ο οποίος πρέπει να το ξεπληρώσει.    

Το τεράστιο αυτό τραπεζικό χρέος υποτίθεται ότι κατέστησε υποχρεωτική την υπογραφή, το 2010, του πρώτου Μνημονίου, ύψους 110 δις. ευρώ και στη συνέχεια, το 2012, του δεύτερου Μνημονίου, ύψους 141 δις. Κατά την άποψη αυτή, η χώρα μας δανείστηκε συνολικά  251 δις. για να καλύψει τραπεζικά χρέη 250 δις. Η αλήθεια είναι ότι με τις δύο πρώτες Δανειακές Συμβάσεις – Μνημόνια η Ελλάδα δανείστηκε 215,8 και όχι 251 δις., γιατί δεν εκταμιεύτηκαν όλα τα ποσά που είχαν εγκριθεί αρχικά, ενώ στις αρχές του 2015 επιστράφηκαν 10,9 δις. από τα 50 δις. που είχαν προβλεφθεί, με τη δεύτερη Δανειακή Σύμβαση, για την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών και δεν είχαν χρησιμοποιηθεί. Περισσότερα

Retour a la normale?

Σχολιάστε

του Γιάννη Κιμπουρόπουλου

Οι οπαδοί της οικονομικής «ορθοδοξίας» διαβεβαιώνουν ότι η παγκόσμια οικονομία επιστρέφει στην κανονικότητα, έχοντας αφήσει πίσω της μια δεκαετία κρίσης. Το πώς ορίζεται η «κανονικότητα» σηκώνει πολύ συζήτηση, αλλά η βασική ένδειξη στην οποία αγκυροβολούν την αισιοδοξία τους είναι ο παγκόσμιος ρυθμός ανάπτυξης, που υπολογίζεται στο 3,6% για το 2017, με μιαν αντίστοιχη εκτίμηση για το 2018 και για τα δύο επόμενα έτη.

Μια ακόμη βασική ένδειξη που υποδηλώνει το είδος «κανονικότητας» που επιθυμούν είναι η αύξηση του πλούτου των πολύ πλουσίων. Ο σχετικός δείκτης του Forbes που παρακολουθεί σταθερά τους 500 πλουσιότερους του κόσμου κατέγραψε αύξηση της περιουσίας τους το 2017 περίπου κατά 1 τρισ. δολάρια. Είναι μια αύξηση ιλιγγιώδης, περίπου 25%, πολλαπλάσια της αύξησης του παγκόσμιου πλούτου, που καταδεικνύει ότι ο βασικός μηχανισμός της κρίσης είναι η συγκεντροποίηση του πλούτου σε λιγότερα χέρια, περίπου ανεξάρτητα από τις αναπτυξιακές ή υφεσιακές επιδόσεις του καπιταλιστικού κόσμου και των ισχυρότερων πόλων του. Περισσότερα

Το 2018 με ερωτήματα από το 2008

Σχολιάστε

Του Βασίλη Μηνακάκη

Τέτοιες ημέρες, πριν από δέκα χρόνια, η Lehman Brothers, τέταρτη μεγαλύτερη επενδυτική τράπεζα των ΗΠΑ, παρουσίαζε ρεκόρ εσόδων και κερδών για τέταρτη συνεχόμενη χρονιά και τον υψηλότερο όγκο συναλλαγών στο χρηματιστήριο του Λονδίνου για τρίτη συνεχόμενη χρονιά. Η εξωφρενική αναλογία δανείων που είχε χορηγήσει προς ίδια κεφάλαια (30 προς 1) δεν φαινόταν να απασχολεί κανέναν. Ούτε τα πρώτα σύννεφα που φάνηκαν το 2007 στην έως τότε προελαύνουσα κερδοφορία κολοσσών όπως η HSBC και η Bear Srearns. Άλλωστε, ο Dow Jones, στις 19 Ιουλίου 2007, είχε εκτιναχτεί πάνω από τις 14.000 μονάδες, ο τότε πρόεδρος της FED Μπεν Μπερνάνκι διαβεβαίωνε ότι «πρόκειται για μεμονωμένα φαινόμενα» και ο τότε υπουργός Οικονομικών Χένρι Πόλσον δήλωνε ότι τα προβλήματα «αναχαιτίστηκαν σε μεγάλο βαθμό». Πώς να αμφισβητήσει κανείς τους «μάγους των αγορών»; Πώς να πάει κόντρα στον Ρόμπερτ Λούκας, Νόμπελ Οικονομίας και πρόεδρο της Αμερικανικής Οικονομικής Εταιρείας, ο οποίος αποφαινόταν ότι «το κεντρικό πρόβλημα της αποτροπής μιας βαθιάς και παρατεταμένης ύφεσης έχει πρακτικά λυθεί». Με την ίδια ή και μεγαλύτερη βεβαιότητα, μάλιστα, από εκείνη που χαρακτήριζε το …διορατικό μήνυμα του προέδρου των ΗΠΑ, Κάλβιν Κούλιτζ, στο Κογκρέσο στις 4 Δεκεμβρίου 1928: «Κανένα Κογκρέσο των Ηνωμένων Πολιτειών που συνήλθε για να επισκοπήσει την κατάσταση της Ένωσης δεν βρέθηκε μπροστά σε πιο μεγάλη και ευχάριστη προοπτική απ’ αυτή που φαίνεται σήμερα μπροστά μας»! Περισσότερα

Η χαμένη οκταετία : οι αδιέξοδοι δρόμοι της καταστροφής

Σχολιάστε

Toυ Καλλίνικου Νικολακόπουλου*

To τρίτο μνημονιακό πρόγραμμα, που επιβλήθηκε από τους ‘δανειστές’ με τη συναίνεση της προδοτικής ελληνικής κυβέρνησης, μεταθέτει στο μέλλον ότι θα έπρεπε να προηγείται, ανάγοντας τις συνέπειες ως αιτίες και υποβαθμίζοντας τις πραγματικές αιτίες της ελληνικής κρίσης και καταστροφής σε απλές συνέπειες. Οι μόνιμες παθογένειες της ελληνικής κοινωνίας και οικονομίας, δεν στάθηκαν εμπόδιο για την πραγματοποίηση υψηλών ρυθμών ανάπτυξης, επιτρέποντας τη διαιώνιση και αναπαραγωγή τους. Αυτές όμως μεγεθύνθηκαν, λαμβάνοντας πελώριες και μη ελέγξιμες διαστάσεις, λόγω των μνημονιακών πολιτικών που καθήλωσαν την ελληνική οικονομία σε έντονα αρνητικούς ρυθμούς. Η ‘θεραπευτική αγωγή’, από το 2010 ως και σήμερα, ήταν όχι μόνο ανώφελη αλλά και πολύ χειρότερη από την αρχική αρρώστια.

Κλασικό παράδειγμα μνημονιακής επιβολής, είναι η πρόταξη επίλυσης του ασφαλιστικού-συνταξιοδοτικού, που τίθεται ως προϋπόθεση της επιστροφής της Ελλάδας στην ανάπτυξη, της αξιολόγησης και της απαραίτητης επίλυσης του προβλήματος του ελληνικού δημόσιου χρέους. Η τωρινή κρίση του ασφαλιστικού-συνταξιοδοτικού δεν είναι βέβαια αιτία, αλλά προφανής συνέπεια της διεθνούς, ευρωπαϊκής και ελληνικής κρίσης και του υφεσιακού αέναου κύκλου που έχουν επιβάλει οι μνημονιακές πολιτικές. Η συρρίκνωση των συνταξιοδοτικών δαπανών και συντάξεων και η ‘εξυγίανση’ των συνταξιοδοτικών ταμείων, όχι μόνο δεν θα επιφέρουν την επιστροφή της οικονομικής ανάπτυξης, αλλά θα καταφέρουν να θέσουν την οικονομία σε έναν μόνιμο αέναο υφεσιακό κύκλο, χωρίς δυνατότητα επιστροφής. Οποιαδήποτε προσαρμογή πραγματοποιείται σε υφεσιακές συνθήκες, δυσχεραίνει, παρατείνει ή και ματαιώνει την οικονομική ανάκαμψη. Οι συνταξιοδοτικές μεταρρυθμίσεις που έχουν επιτύχει παγκόσμια, πχ Σουηδία, Νορβηγία κλπ, έχουν πραγματοποιηθεί σταδιακά με χρονικό βάθος και όχι εξ απήνης, λαμβάνοντας ταυτόχρονα μέριμνα για τη διατήρηση των αναπτυξιακών ρυθμών και την αποφυγή της οικονομικής επιβράδυνσης.  Περισσότερα

Μνημονιακό φάρμακο ή νεοφιλελεύθερη βαριά ασθένεια;

1 σχόλιο

του Καλλίνικου Νικολακόπουλου*

Ο εθελόδουλος μνημονιακός διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδας (ΤτΕ) Γιάννης Στουρνάρας, έχει επανειλημμένα δικαιώσει τους δανειστές ενοχοποιώντας την Ελλάδα. Κατά την άποψή του, τα μνημόνια 1, 2 και 3, που έχουν επιβληθεί στην Ελλάδα την τελευταία επταετία από τους ευρωπαίους ‘εταίρους’, δεν είναι υπεύθυνα για τη φοβερή και αέναη κατάρρευση της ελληνικής οικονομίας από το 2010 μέχρι και τώρα, ούτε για τη σημερινή μη ορατή στο άμεσο μέλλον σταθεροποίηση και ανάκαμψή της. Διατείνεται ότι τα επιβληθέντα μνημόνια και οι ακολουθούμενες μνημονιακές πολιτικές δεν ήταν ποτέ μέρος του προβλήματος, αλλά αποτελούν μέρος της λύσης του. Με την ίδια συλλογιστική, επιμένει ότι η πολιτική που έχει συρρικνώσει την οικονομία ήταν ‘δυσάρεστη’, αλλά ‘απαραίτητη’ για τη θεραπεία των παθογενειών που είχαν συσσωρευθεί από τις προηγούμενες ελληνικές κυβερνήσεις, αλλά και από την ελληνική κοινωνία που επέμενε να συντηρεί με δανεικά ένα βιοτικό επίπεδο που ήταν υπέρτερο των δυνάμεών της. Ο ίδιος θεωρεί ότι για την ελληνική κρίση δεν είναι υπεύθυνες οι ελληνικές τράπεζες, γιατί δεν την πυροδότησαν, αλλά ευθύνεται το δημοσιονομικό αδιέξοδο που οδήγησε σε πτώση όλη την ελληνική οικονομία, πλήττοντας τη χρηματοπιστωτική σταθερότητα και τις τράπεζες.

Η αυθαίρετη ερμηνεία του δημιουργεί με αφάνταστη ευκολία ενόχους και θύματα, που τιμωρούνται για ατασθαλίες στις οποίες δεν συμμετείχαν ποτέ και δεν γνώριζαν ούτε εξ αποστάσεως. Το 2013 ακόμη και ο τότε διευθυντής μελετών του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου (ΔΝΤ) Ολιβιέ Μπλανσάρ, απέδωσε σε γνωστή έκθεσή του τη βαθειά ύφεση της ελληνικής οικονομίας στην υποεκτίμηση των υφεσιακών επιπτώσεων από τα σκληρότατα μέτρα ακραίας λιτότητας των μνημονίων και όχι τόσο στην υπερχρέωσή της. Τα αντίστοιχα μνημονιακά προγράμματα που εφαρμόσθηκαν στις Ιρλανδία, Πορτογαλία και Κύπρο, δεν έφθασαν ποτέ την ακραία σκληρότητα, εκδικητικότητα και βιαιότητα των ελληνικών. Ενώ στην Ελλάδα οι επιβληθείσες περικοπές μισθών και συντάξεων άγγιξαν το 50%, σε αυτές τις χώρες δεν ξεπέρασαν το 10-15%. Η ελληνική ύφεση παραμένει μέχρι και τώρα βαθύτερη και η ανεργία η υψηλότερη στην ευρωζώνη κι αυτό δεν οφείλεται στο αρχικό ύψος του χρέους, αλλά στην αναποτελεσματικότατη κακοδιαχείρισή του από τα τρία μνημόνια και με την αδιαμφισβήτητη συνέργεια των ελληνικών κυβερνήσεων. Περισσότερα

Με τις πλάτες ΕΚΤ και ΔΝΤ…

Σχολιάστε

https://www.e-dromos.gr/wp-content/uploads/2017/12/stournaras-gragi.jpeg

του Γιάννη Κιμπουρόπουλου

Η «ρουκέτα» Στουρνάρα διασταυρώνεται με ρητούς και υπόρρητους σχεδιασμούς των δανειστών για τη μεταμνημονιακή επιτήρηση της χώρας

Η πορεία για την ολοκλήρωση της μνημονιακής οκταετίας, με κάποιας μορφής έξοδο από την μνημονιακή επιτήρηση, φαίνεται μη αναστρέψιμη. Με τον ένα ή τον άλλο τρόπο τον προσεχή Αύγουστο ο κύκλος της βίαιης προσαρμογής που επιβλήθηκε στην Ελλάδα –υπό ένα καθεστώς απόλυτης εξαίρεσης από κάθε θεσμικό, διεθνές ή ευρωπαϊκό, πλαίσιο– θα κλείσει. Το πώς ακριβώς θα κλείσει δεν είναι ακόμη σαφές. Η «καθαρή έξοδος» που ευαγγελίζεται η κυβέρνηση σημαίνει τη μετάβαση σε ένα καθεστώς επιτήρησης που δεν είναι ακόμη διαμορφωμένο. Η ευρωπαϊκή «κανονικότητα» στο σύνολό της είναι υπό διαπραγμάτευση, στο πλαίσιο της συζήτησης για τη μεταρρύθμιση της Ευρωζώνης που ήδη άνοιξε και, θεωρητικά θα ολοκληρωθεί μέχρι τον Ιούνιο του 2018. Ποιο πλέγμα εξουσίας και με ποιες ισορροπίες ανάμεσα στους επιμέρους πόλους του –την Κομισιόν, τον πιθανό υπουργό Οικονομικών της Ευρωζώνης, τον ESM στην εκδοχή του Ευρωπαϊκού Νομισματικού Ταμείου και την ΕΚΤ–  θα ασκεί την επιτήρηση στην ελληνική και κάθε «αποκλίνουσα» οικονομία δεν το γνωρίζουμε ακόμη. Περισσότερα

Πεντάστηλο πιλάφι, με μεσότιτλους μέσα

Σχολιάστε

Του Νίκου Στραβελάκη

Ακτινογραφώντας το Bitcoin με τις μαρξιστικές αναλυτικές κατηγορίες

Μια κριτική στο δημοσίευμα του Πριν (17/12/2017), To Bitcoin και ο ρόλος των κρυπτονομισμάτων  «από τη σκοπιά της κατανόησης των φαινομένων»

 Η αφορμή για αυτό το άρθρο είναι διπλή. Από τη μια έχει ενδιαφέρον να αναλυθούν από μαρξιστική σκοπιά περιουσιακά στοιχεία όπως το bitcoin, η αποτίμηση χρηματοπιστωτικών τίτλων γενικότερα, αλλά και το χρήμα αυτό καθαυτό. Από την άλλη, παρά τα περιορισμένα αποτελέσματα που έχουν τα τρισεκατομμύρια που έχουν ρίξει κεντρικές τράπεζες και κυβερνήσεις στην αποκατάσταση της καπιταλιστικής συσσώρευσης, συντηρείται ακόμη μια μυθολογία γύρω από τη δυνατότητα ανάταξης του συστήματος με νομισματικά μέσα. Η δυνατότητα αυτή περιλαμβάνει μάλιστα και απόψεις που συστήνονται ως αριστερές. Κάποιοι θεωρούν ότι ένας νέος καπιταλισμός θα γεννηθεί μέσα από την απελευθέρωση της προσφοράς χρήματος από το εκδοτικό προνόμιο του κράτους και των Κεντρικών Τραπεζών, άλλοι πιστεύουν ότι αυτό σε συνδυασμό με τη τεχνολογία μπορεί να αποτελέσει ένα μέσο εκδημοκρατισμού του χρηματοπιστωτικού συστήματος.

Μια άποψη που ερμηνεύει το bitcoin ως μέσο αποκατάστασης της καπιταλιστικής συσσώρευσης φιλοξενήθηκε στις στήλες του Πριν την περασμένη Κυριακή. Αναφέρθηκε πως το bitcoin «είναι η νέα κότα που γεννά χρυσά αυγά» , ότι «…αποτελεί μια καθαρή ανταλλακτική αξία χωρίς αντίκρισμα σε αξίες χρήσης..» για να καταλήξει ότι λόγω της τεχνολογικής καινοτομίας που το υποστηρίζει: «Το Bitcoin, όπως και κάθε άλλη καινοτομία, χρειάζονται αναγκαία την νοηματοδότησή τους από ένα συνολικό ρεύμα επαναστατικής αμφισβήτησης και ανατροπής του ολοκληρωτικού καπιταλισμού, έτσι ώστε να μπορέσουν να είναι ωφέλιμα για την πλατιά πληττόμενη πλειοψηφία…»

Περισσότερα

«Ζούμε πραγματικά σ’ έναν εφιάλτη της οικονομίας-καζίνο»

Σχολιάστε

Κάρι Πολάνιι Λέβιτ

Συνέντευξη στον Τάσο Τσακίρογλου

Η Κάρι Πολάνιι Λέβιτ, στην παράδοση του κοινωνικού κράτους και του ελέγχου της αχαλίνωτης παγκοσμιοποίησης, μιλά για την ευρωζώνη, για τον χρηματοπιστωτικό τομέα και τον αναπτυσσόμενο εθνικισμό στην Ευρώπη. Θεωρεί ότι ο καπιταλισμός-καζίνο υποθηκεύει το παρόν και το μέλλον των κοινωνιών και ευνοεί τα υψηλά εισοδήματα εις βάρος των φτωχών.

• Οπως έχετε πει, το κράτος πρόνοιας και τα συνδικάτα αναδύθηκαν σαν μιαν αυθόρμητη αντίδραση στο δόγμα laissez faire του 19ου αιώνα. Σήμερα που αυτό το κράτος πρόνοιας έχει σχεδόν αποδομηθεί παντού, ποια είναι η προοπτική για τη μεσαία και την εργατική τάξη;

Φυσικά οι προοπτικές δεν είναι καλές. Τι να πω; Βλέπουμε μια ισχυρή τάση για εκλογή δεξιών κυβερνήσεων στην Ευρώπη. Προ ημερών η Δεξιά στην Αυστρία αποφάσισε να συγκροτήσει κυβέρνηση με τους ακροδεξιούς -μια τέτοια κυβέρνηση σε μια χώρα στην οποία το κράτος πρόνοιας ήταν εξαιρετικά επιτυχημένο και η φτώχεια μειώθηκε σημαντικά. Ισως σε κάποιες από τις διχασμένες ευρωπαϊκές κοινωνίες το πρόβλημα να είναι πολιτισμικό και όχι οικονομικό. Τώρα πάντως οι προοπτικές δεν είναι καλές. Περισσότερα

Financial Times: Οι Γερμανοί τραπεζίτες έφταιγαν για την κρίση και όχι οι Έλληνες συνταξιούχοι

Σχολιάστε

FT: Οι Γερμανοί τραπεζίτες έφταιγαν για την κρίση και όχι οι Έλληνες συνταξιούχοι

«Πολλοί οικονομολόγοι στις ΗΠΑ και στη νότια Ευρώπη υποστήριξαν ότι η κρίση θα μπορούσε να επιλυθεί μόνο με μια επίσημη διαγραφή του ελληνικού χρέους –ενώ τάχθηκαν και υπέρ της άποψης πως οι Γερμανοί τραπεζίτες ήταν αυτοί που έφταιγαν για την κρίση και όχι οι Έλληνες συνταξιούχοι», γράφουν οι Financial Times και προσθέτουν: «Αλλά η κ. Μέρκελ γνώριζε πως εντός της Γερμανίας το επιχείρημα ότι οι σκληρά εργαζόμενοι Γερμανοί δεν έπρεπε να κληθούν να διαγράψουν τα χρέη των σπάταλων Ελλήνων ήταν πολύ ισχυρό για να ανατραπεί. Μπορούσε να επιτύχει πρόοδο στην αντιμετώπιση της κρίσης μόνο αν σεβόταν βασικές ιδέες για την προσπάθεια και την ανταμοιβή». Περισσότερα

Ζημιωθήκαμε από την ένταξη στο ευρώ, πιστεύουν οι περισσότεροι!

Σχολιάστε

Του Γιώργου Λαουτάρη

Δεν είναι «ευρωεσκεπτικισμός». Είναι απόρριψη του θεσμού της ΕΕ και του ευρώ ως κοινού νομίσματος που καταγράφεται πλέον όλο και πιο καθαρά, όλο και πιο μαζικά ως τάση στην ελληνική κοινωνία.

Αυτό έδειξε πέρα από κάθε αμφιβολία πρόσφατη (Σεπτέμβριος 2017) δημοσκόπηση που πραγματοποίησε η Κάπα Research και παρουσιάστηκε στις 9 Δεκεμβρίου στο πλαίσιο του τακτικού συνεδρίου της Ένωσης Περιφερειών Ελλάδος.

Στην ερώτηση για την εικόνα που οι συμμετέχοντες στην έρευνα έχουν σχηματίσει για την ΕΕ, «θετική» και «μάλλον θετική» απαντούν μόλις 55% και «αρνητική» και «μάλλον αρνητική» το 44,5%. Περισσότερα

Κάρλο Πόντσι: ο εφευρέτης των πυραμίδων

Σχολιάστε

Ο Τσαρλς Πόντσι στο γραφείο του στην Βοστώνη (1920)

 

Αναρωτιέμαι ποιος έχει διάθεση να διαβάζει βαρειά κείμενα και βαθυστόχαστες αναλύσεις μια τέτοια μέρα. Πολύ περισσότερο δε, αναρωτιέμαι ποιος έχει διάθεση να καθήσει να γράψει τέτοια κείμενα. Έτσι, λέω να αφήσουμε κατά μέρος όλα αυτά τα «βαρειά» (τα οποία είναι καλά και χρειαζούμενα αλλά συχνά προκαλούν δικαιολογημένη βαρεμάρα) και να διηγηθούμε μια ανάλαφρη ιστορία, η οποία και πολλά έχει να μας διδάξει και ως πρόλογος για κάτι που έχω κατά νου μπορεί να χρησιμεύσει. Κόκκινη κλωστή δεμένη, λοιπόν, το παραμύθι αρχίζει και γυρνάμε πίσω στον χρόνο…

3 Μαρτίου 1882. Σε μια μικρή ιταλική κωμόπολη ανάμεσα στην Ίμολα και την Ραβέννα, στο Λούγκο, γεννιέται ο Κάρλο Πιέτρο Τζοβάννι Γκουλιέλμο Τεμπάλντο Πόντσι. Ο Κάρλο μεγαλώνει σε μια φτωχή οικογένεια αλλά τα όνειρά του για μια μεγάλη και πλούσια ζωή είναι ανεξάντλητα. Πιάνει νωρίς δουλειά ως ταχυδρομικός υπάλληλος, με σκοπό να μαζέψει λεφτά για να σπουδάσει. Μόνο που, όταν μπαίνει στο πανεπιστήμιο, διαλέγει για παρέα του μερικά πλουσιόπαιδα, τα οποία ξημεροβραδιάζονται στα κλαμπ και τα μπαρ. Έτσι, καταφέρνει να φάει όλα του τα λεφτά σε λίγους μήνες, οπότε αναγκάζεται να παρατήσει το πανεπιστήμιο δίχως πάρει ποτέ πτυχίο και να ξαναβγεί για μεροκάματο. Περισσότερα

Τα παραφερνάλια της μείωσης του ΑΕΠ

Σχολιάστε

Την εποχή της χρηματιστηριακής έκρηξης, κάπου εκεί στα τέλη του προηγούμενου αιώνα, οι έλληνες έμαθαν ξαφνικά οικονομικά. Θέλοντας και μη δηλαδή, αφού στην καθημερινότητά τους εισέβαλαν ένα σωρό άγνωστα ως τότε πράγματα και όροι όπως μπλου τσιπ, λίμιτ απ, Ρ/Ε, υπεραπόδοση, έκδοση υπέρ το άρτιο κλπ. Σήμερα, κάπου μια εικοσαετία αργότερα, η σοβούσα καπιταλιστική κρίση έγινε αιτία οι έλληνες να εμπλουτίσουν τις οικονομικές τους γνώσεις και να μάθουν για ΑΕΠ, για εξωτερικά ισοζύγια, για μπέιλ άουτ και μπέιλ ιν, για δημοσιονομία, για πρωτογενή αποτελέσματα και λοιπά. Βεβαίως, όπως γίνεται συνήθως, η έλλειψη υπόβαθρου δεν αφήνει αυτή την γνώση να εισχωρήσει πολύ βαθύτερα από το επίπεδο της επιδερμίδας αλλά αυτό δεν είναι κουσούρι αποκλειστικά των ελλήνων.

Εν πάση περιπτώσει, ένα από τα πράγματα που μάθαμε είναι ότι στα χρόνια της κρίσης το ΑΕΠ μας καταποντίστηκε στα 170 δισ. (πάνω-κάτω) από τα 230 δισ. (πάνω-κάτω), που είχε βρεθεί το 2008.Αν και δεν καταλαβαίνουμε απόλυτα τι επιπτώσεις έχει κάτι τέτοιο, η αίσθησή μας ότι πρόκειται για κάτι πολύ άσχημο είναι σωστή. Όμως, ποιά ακριβώς είναι τα κακά που συνεπάγεται μια μείωση του ΑΕΠ; Περισσότερα

Μας ετοιμάζουν τον μποναμά

Σχολιάστε

Μας ετοιμάζουν τον μποναμά - Media

της Αντριάννας Βάσιλα

Χρονιάρες μέρες και σε δύο δόσεις έρχονται τα νέα μέτρα

«Fast track» αναμένεται να περάσει από τη Βουλή – σε δύο δόσεις – το νέο πακέτο μέτρων, ώστε να κλείσει η αξιολόγηση… Η πρώτη δόση θα έρθει γύρω στα Χριστούγεννα και η δεύτερη λίγο πριν από την Πρωτοχρονιά με το πολυνομοσχέδιο – σκούπα, το οποίο θα ρυθμίσει τα συμφωνηθέντα στο σύνολό τους! Όχι τίποτε άλλο, αλλά να μας πάνε καλά και οι χρονιάρες μέρες!!!

Κι όπως καλά καταλάβατε, ο μποναμάς της κυβέρνησης θα είναι ο περιορισμός των οικογενειακών επιδομάτων, η διευκόλυνση των ηλεκτρονικών πλειστηριασμών και η αυστηροποίηση της υπαγωγής στον νόμο Κατσέλη, τα ενεργειακά και η πώληση των τεσσάρων λιγνιτικών μονάδων.

Σε ό,τι αφορά τους πλειστηριασμούς, αναμένεται να κατατεθεί νομοθεσία για αυστηροποίηση του νόμου Κατσέλη και για τις αυτεπάγγελτες διώξεις του κινήματος κατά των πλειστηριασμών. Περισσότερα

Νέα εποχή για ΕΕ, με Ευρωπαϊκό Νομισματικό Ταμείο

Σχολιάστε

Του Λεωνίδα Βατικιώτη

Μια καινούργια αρχή στα εσωτερικά πράγματα της Ευρωπαϊκής Ένωσης και όχι μόνο της ευρωζώνης σηματοδοτεί ο «Οδικός Χάρτης» που έδωσε στη δημοσιότητα ο Ζαν Κλοντ Γιουνκέρ την Τετάρτη 6 Δεκεμβρίου.

Δύο είναι οι σημαντικότερες προτάσεις που συμπεριλαμβάνει, ως εξειδίκευση των όσων έχουν ήδη προταθεί (πχ. με την έκθεση των 5 προέδρων το 2015) και αποφασισθεί (πχ. για την εμβάθυνση της Οικονομικής και Νομισματικής Ένωσης τον Μάιο του 2017), με χρονικό ορίζοντα μόλις το 2018. Συγκεκριμένα, ο μετασχηματισμός του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας σε Ευρωπαϊκό Νομισματικό Ταμείο και ο διορισμός ευρωπαίου υπουργού Οικονομίας και Οικονομικών, ο οποίος θα συνδυάζει τα καθήκοντα του επιτρόπου Οικονομίας και του προέδρου του Συμβουλίου υπουργών Οικονομικών της ευρωζώνης (Γιούρογκρουπ). Περισσότερα

Κινέζικη στροφή στην ποιότητα

Σχολιάστε

Του Λεωνίδα Βατικιώτη

Ο όρος «στροφή στην ποιότητα» υποδηλώνει συνήθως τη φυγή των επενδυτικών κεφαλαίων από επισφαλείς και συνήθως κερδοφόρες τοποθετήσεις και τη στροφή τους σε σίγουρες αν και με μικρότερες αποδόσεις επιλογές∙ είτε αυτές είναι νομίσματα, είτε μετοχές, ομόλογα, κ.α. Ο ίδιος όρος, «στροφή στην ποιότητα» αποτελεί εδώ και λίγα χρόνια το σύνθημα πίσω από το οποίο στρατεύεται αλλά κυρίως μετασχηματίζεται η μεγαλύτερη παραγωγική μηχανή του κόσμου: η Κίνα!

Ο στόχος του Πεκίνου είναι εξαιρετικά απλός, όσο κι αν η κινητοποίηση την οποία συνεπάγεται είναι τόσο σαρωτική που δεν έχει προηγούμενο τουλάχιστον σε ειρηνικές περιόδους: Ο όρος «made in China» να πάψει να ταυτίζεται με φθηνά, ανώνυμα και χαμηλής ποιότητας προϊόντα, αμφίβολης ασφάλειας και μίας χρήσης, παραχθέντα υπό συνθήκες εργασιακού Μεσαίωνα και να ταυτιστεί με την  πολυτέλεια, την υψηλή ποιότητα, τον μοντέρνο σχεδιασμό και την ανώτερη τεχνολογία. Ο στόχος είναι μεγαλεπήβολος, αλλά με μια δεύτερη ματιά είναι υποδεέστερος του άθλου που κατάφερε η Κίνα από το 1979, όταν ξεκίνησαν οι μεταρρυθμίσεις, δηλαδή σε λιγότερο από 40 χρόνια να εξελιχθεί στην δεύτερη οικονομία του κόσμου. Περισσότερα

Πόλεμος στη Ryanair για τα ωράρια εργασίας

Σχολιάστε

Του Λεωνίδα Βατικιώτη

Μακό μπλούζες με το σύνθημα «Το  9-5 είναι για τους αδύναμους» είναι η τελευταία λέξη της μόδας στην Κοιλάδα της Σιλικόνης, στις ΗΠΑ, έγραφαν οι New York Times στις 31 Αυγούστου σε ένα εκτενές ρεπορτάζ.

Στο ίδιο άρθρο τα ατελείωτα ωράρια εργασίας εμφανίζονταν ως τρόπος ζωής για την κοιτίδα των υψηλών τεχνολογιών και η εκκίνηση μια νεοφυούς επιχείρησης σαν την συμμετοχή στις ειδικές δυνάμεις του αμερικανικού στρατού.

Η σύγκριση μόνο τυχαία δεν είναι. Πρόσφατη επιστημονική ανακοίνωση του αμερικανικού πανεπιστημίου Stanford (John Pencavel, discussion paper No. 8129, The productivity of working hours, Απρίλιος 2014) που εξέταζε την αποδοτικότητα των εξαντλητικών ωραρίων εργασίας θύμιζε ότι δεν είναι η πρώτη φορά που ο σύγχρονος καπιταλισμός βρίσκεται ενώπιον αυτού του φαινομένου: «Η απασχόληση των ανδρών για 70 ή 90 ώρες την εβδομάδα ήταν κάτι συνηθισμένο, για πάνω από 90 ώρες δεν ήταν κάτι ασυνήθιστο, ενώ υπήρχαν ακόμη περιπτώσεις που οι ώρες εργασίας υπερέβαιναν τις 100». Η δε κυριακάτικη αργία είχε προ καιρού ανασταλεί ενώ ακόμη και γυναίκες δούλευαν περισσότερες από 60 ώρες εβδομαδιαίως, ανέφερε η έκθεση της βρετανικής κυβέρνησης. Μόνο που αυτές οι περιγραφές αφορούσαν την περίοδο του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου, όταν τα εργοστάσια λειτουργούσαν νυχθημερόν για να παραδώσουν στα πεδία των μαχών φρέσκο πολεμικό υλικό… Έκτοτε μεσολάβησαν νόμοι που θεσμοθέτησαν το 8ωρο και το 40ωρο, όπως συνέβη το 1938 στις ΗΠΑ, και στην Ευρώπη ακόμη λιγότερες ώρες. Περισσότερα

Eurobank σε δανειολήπτη: Πουλάμε το δάνειο σου σε ξένο fund

Σχολιάστε

Τα δάνεια αλλάζουν χέρια μαζικά και η διαχείρισή τους περνά σε fund και εταιρείες απέναντι στις οποίες θα είναι πλέον υπόλογοι οι δανειολήπτες. Κατά τ’ άλλα, η κυβέρνηση θα προστάτευε τους δανειολήπτες, που αδυνατούν να πληρώσουν εξαιτίας των μνημονιακών πολιτικών που εφαρμόζει, με τις περικοπές μισθών και συντάξεων και τη φοροληστεία. Αυτό αναφέρεται σε ανακοίνωση του Μετώπου Ταξικής Ανατροπής (ΜΕΤΑ).

Μάλιστα το «ΜΕΤΑ», παρουσιάζει επιστολή, της Eurobank, προς δανειολήπτη με την οποία τον ενημερώνει ότι θα πουλήσει το δάνειο του, σε ξένο Fund. Περισσότερα

Κρατικός Προϋπολογισμός 2018

Σχολιάστε

Κρατικός Προϋπολογισμός 2018

του Παύλου Δερμενάκη

H Black Friday της ελληνικής οικονομίας

Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ κατέθεσε προχθές για πρωτοκόλληση από τη Βουλή, σύμφωνα με τις εντολές των δανειστών, έναν ακόμα αντιλαϊκό προϋπολογισμό. Αυτοί που εκλέχθηκαν με την υπόσχεση και την εντολή να τελειώσουν με τα μνημόνια, κάθε χρόνο κάνουν ένα ακόμα μεγαλύτερο βήμα, φέρνοντας ολοένα και μεγαλύτερη φτώχεια και δυστυχία για το λαό. Τα βασικά χαρακτηριστικά του νέου κρατικού προϋπολογισμού 2018:

1.Εκτιμήσεις στον «αέρα» για την αύξηση του ΑΕΠ, όπως και πέρσι. Για το 2017 αρχικά πρόβλεψαν αύξηση 2,7%, τον Ιούνιο το μείωσαν σε 1,8% τώρα σε 1,6%, και θα πάει πολύ παρακάτω ακόμα, αφού στο εξάμηνο ήταν μόλις 0,6%. Τώρα ξεκινούν το 2018 από 2,5% για να αρχίσουν πάλι να κατεβαίνουν, γιατί η όποια αύξηση στο ΑΕΠ δεν έρχεται με ευχές και με πολιτικές που στραγγαλίζουν το λαϊκό εισόδημα άρα και τη λαϊκή-ιδιωτική κατανάλωση.

2.Τα μέτρα που επιβάλλονται στον προϋπολογισμό του 2018 στο πλαίσιο του 3ου μνημονίου ανέρχονται σε 1,9 δισ. ευρώ, όπως αναφέρθηκε τον Ιούνιο 2017 στο μεσοπρόθεσμο. Για «άγνωστους» λόγους ο σχετικός πίνακας, που υπήρχε όλα τα προηγούμενα χρόνια (προϋπολογισμοί 2011-2017) απουσιάζει για το 2018 (!). Περισσότερα

Λιγότερες, αλλά όχι και καλύτερες τράπεζες

Σχολιάστε

του Λεωνίδα Βατικιώτη

Αποκαλυπτικά είναι τα στοιχεία για την κατάσταση του χρηματοπιστωτικού τομέα της ευρωζώνης που περιλαμβάνει έκθεση της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας για τις χρηματοπιστωτικές δομές που δόθηκε στη δημοσιότητα τον Οκτώβριο (εδώ το πλήρες κείμενο).

Ακόμη μεγαλύτερο ενδιαφέρον έχουν τα στοιχεία για την Ελλάδα καθώς αποτυπώνονται όλες οι σαρωτικές αλλαγές που συντελέστηκαν κατά τη διάρκεια της κρίσης.

Το πρώτο και σημαντικότερο στοιχείο είναι ότι ο χρηματοπιστωτικός τομέας στην ευρωζώνη γίνεται ολοένα μεγαλύτερος. Από 55 τρισ. ευρώ τον Δεκέμβριο του 2008 έφτασε τα 70,8 τρισ. τον Δεκέμβριο του 2015 και 76,2 τρισ. τον Μάρτιο του 2017, υπερβαίνοντας η μεγέθυνσή του κατά πολύ την αύξηση του ΑΕΠ. Παρά τις κριτικές που διατυπώθηκαν για τον υδροκεφαλισμό του και την ανάπτυξή του σε βάρος της λεγόμενης πραγματικής οικονομίας, παρά μάλιστα τις προσπάθειες που έγιναν με τη στροφή στην ανάπτυξη του δευτερογενούς τομέα και την εξαγγελία μιας σύγχρονης βιομηχανικής πολιτικής, ο χρηματοπιστωτικός τομέας, επίκεντρο της μεγαλύτερης κρίσης που σημειώθηκε την μεταπολεμική περίοδο, εξακολουθεί να αναπτύσσεται ανεξέλεγκτα. Η ανάλυση της ΕΚΤ δείχνει ότι από το 2008 ως το 2016 το μέγεθος του χρηματοπιστωτικού τομέα στην ευρωζώνη ως ποσοστό του ΑΕΠ αυξήθηκε από 5,3 σε 6,4 φορές το ΑΕΠ. Περισσότερα

Μνημόνια και πλεονάσματα

Σχολιάστε

Στις αρχές του μήνα, η Γενική Διεύθυνση Οικονομικών και Δημοσιονομικών Υποθέσεων (Directorate-General for Economic and Financial Affairs – DGEcFin) της Ευρωπαϊκής Επιτροπής (Commission), έδωσε στην δημοσιότητα μια έκθεση (*), στην οποία ανακεφαλαιώνει και συνοψίζει την μέχρι τώρα πορεία του προγράμματος στήριξης που υπογράψαμε τον Αύγουστο του 2015, του κοινώς γνωστού ως «Μνημόνιο 3».

Αν και η έκθεση παρουσιάζει αρκετό ενδιαφέρον, δεν είμαι σίγουρος για το πόσοι από σας θα μπουν στον κόπο να ξεφυλλίσσουν -έστω- ένα αγγλόγλωσσο κείμενο 192 σελίδων, γεμάτο πίνακες και διαγράμματα. Εκείνο που πρέπει να ξέρετε, όμως, είναι ότι αυτό το κείμενο αποτελεί την βάση πάνω στην οποία οικοδομείται αυτές τις μέρες το νέο (τρίτο στην σειρά) Συμπληρωματικό Μνημόνιο Κατανόησης, δηλαδή η νέα «επικαιροποίηση» (τι λέξη, θεέ μου!) του Μνημονίου 3, που πρόκειται να υπογραφεί τις αμέσως επόμενες ημέρες. Περισσότερα

Νωρίς ήρθε ο λογαριασμός του Brexit

Σχολιάστε

του Λεωνίδα Βατικιώτη

Για τα μακροπρόθεσμα οφέλη της εξόδου από την Ευρωπαϊκή Ένωση ήταν σίγουροι οι 17,4 εκ. Βρετανοί ψηφοφόροι που επέλεξαν το Brexit τον Ιούνιο του 2016. Αυτό που δεν μπορούσε κανείς εύκολα να προβλέψει ήταν το άμεσο κόστος που θα κατέβαλαν. Πολύ περισσότερο όταν η θέση του Λονδίνου αδυνάτισε θεαματικά έναντι των Βρυξελλών μετά την Πύρρεια νίκη για την Τερέζα Μέι και το στρατόπεδο της εξόδου που σηματοδότησαν τα αποτελέσματα των πρόωρων εκλογών του Ιουνίου, καθώς οι Συντηρητικοί διατήρησαν μεν την πρώτη θέση αλλά έχασαν 13 έδρες, ενώ οι Εργατικοί κέρδισαν 32 έδρες επιπλέον.

Έκτοτε το ένα πλήγμα διαδέχεται το άλλο και το Λονδίνο που προκάλεσε την μεγαλύτερη κρίση στην ΕΕ από την ίδρυσή της, μοιάζει με ζαλισμένο μποξέρ που δέχεται επάνω στο ρινγκ ανελέητα γρονθοκοπήματα. Έτσι, παραμένοντας ανήμπορο να διαχειριστεί από θέσεις ισχύος τις διαπραγματεύσεις με τη γραφειοκρατία των Βρυξελλών και να επιβάλει φυσικά τους όρους του η μια κακή είδηση διαδέχεται την άλλη. Περισσότερα

Ιστορία των δημόσιων χρεών και η αποκήρυξή (μονομερής διαγραφή) τους

Σχολιάστε

Συνέντευξη του Eric Toussaint από τον Erwan Manac’h για το γαλλικό εβδομαδιαίο περιοδικό Politis

Ολόκληρη η ανάλυσή σας βασίζεται στην ιδέα ότι το χρέος έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην ιστορία. Γιατί;

Σε μια σειρά μειζόνων ιστορικών γεγονότων, το δημόσιο χρέος αποτέλεσε κυρίαρχο στοιχείο. Αυτό αληθεύει, από τις αρχές του 19ου αιώνα, για τα Κράτη που μάχονταν για την ανεξαρτησία τους, στην Λατινική Αμερική από το Μεξικό ως την Αργεντινή, όπως και για την Ελλάδα. Για να χρηματοδοτήσουν τον πόλεμο ανεξαρτησίας τους, οι αναδυόμενες αυτές χώρες συνήψαν δάνεια με τραπεζίτες του Λονδίνου, με λεόντειους όρους, που τις οδήγησαν στην πραγματικότητα σε έναν νέο κύκλο υποταγής.

Κάποια άλλα Κράτη απώλεσαν με κάθε επισημότητα την κυριαρχία τους. Η Τυνησία είχε μια σχετική αυτονομία εντός της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, αλλά είχε χρεωθεί στους τραπεζίτες του Παρισιού. Είναι ξεκάθαρο πως, μέσω του όπλου του χρέους, η Γαλλία δικαιολόγησε την επιτροπεία της και την αποίκισή της. Δέκα χρόνια αργότερα, το 1882, η Αίγυπτος έχασε κι εκείνη την ανεξαρτησία της. Πρώτα με την κατοχή από την Μεγάλη Βρετανία που ήθελε να ανακτήσει τα χρέη που είχε συνάψει η χώρα με τις αγγλικές τράπεζες, πριν μετατραπεί σε αποικία. Περισσότερα

Older Entries