Αρχική

Μεταλλευτική βιομηχανία, εργασία και συμμετοχή στο ΑΕΠ. Μα τόσα ψέμματα;

Σχολιάστε

Το ότι η μεταλλευτική βιομηχανία – Σύνδεσμος Μεταλλευτικών Επιχειρήσεων (ΣΜΕ), Ελληνικός Χρυσός κ.λπ – παραφουσκώνει τα μεγέθη της συνεισφοράς της στην εθνική οικονομία και την απασχόληση προκειμένου να βελτιώσει την εικόνα της το γνωρίζαμε. Αλλά ακόμα και εμείς δεν μπορούσαμε να φανταστούμε ΠΟΣΟ τα παραφουσκώνουν. Μέχρι που κάναμε μια μικρή έρευνα στα επίσημα στοιχεία της Ελληνικής Στατιστικής Υπηρεσίας… Που να φανταστούμε ότι οι αθεόφοβοι δεν αύξησαν απλά τον αριθμό των εργαζομένων στη μεταλλευτική βιομηχανία αλλά τον ΥΠΕΡΔΕΚΑΠΛΑΣΙΑΣΑΝ!

Λένε λοιπόν: Περισσότερα

Ενέργεια: ΕΕ και κυβερνήσεις «απελευθέρωσαν» αγορά ρεύματος και… τιμολόγια!

Σχολιάστε

https://i0.wp.com/prin.gr/wp-content/uploads/2019/04/33-1.jpg

του Δημήτρη Σταμούλη

Καθώς το 3ο μνημόνιο επιβάλλει τόσο τον περιορισμό του μεριδίου της Δημόσιας Επιχείρησης Ηλεκτρισμού (ΔΕΗ) στη λιανική, όσο και της ισχύος της στο Σύστημα σε 50% μέχρι το 2020, επί ποινή 5% ως 10% του ετήσιου τζίρου της, είναι φανερό ότι η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ προτίθεται να ολοκληρώσει τον κύκλο της «απελευθέρωσης», που ξεκίνησε πριν 15 χρόνια, με διάλυση της ΔΕΗ και μετατροπή της ηλεκτρικής ενέργειας από κοινωνικό αγαθό σε είδος πολυτελείας. Περισσότερα

Η διάβρωση των ισολογισμών των κυβερνήσεων της ΕΕ

Σχολιάστε

Των Jorge Nunez και Ferrer Roberto Musmeci

Έντεκα χρόνια μετά από το ξέσπασμα της χρηματοπιστωτικής κρίσης, αρκετές χώρες εξακολουθούν να μην μπορούν να ανακάμψουν πλήρως. Ενώ οι πολιτικές εντάσεις έχουν οδηγήσει σε μεγάλη συζήτηση αναφορικά με την αρχή της δημοσιονομικής σύνεσης και οι ανησυχίες για τον «ηθικό κίνδυνο” που περιλαμβάνεται στα κριτήρια χρέους και ελλείμματος της Συνθήκης του Μάαστριχτ, καθώς και η ρήτρα της «μη διάσωσης” στη Συνθήκη της Λισσαβόνας, δεν έχει δοθεί προσοχή στους λόγους για τους οποίους οι κυβερνήσεις ήταν τόσο απροετοίμαστες για να απαντήσουν.

Συγκεκριμένα, μία από θεμελιώδεις πηγές της τωρινής κατάστασης, απουσιάζει από τις συζητήσεις: η απουσία σε πολλά κράτη μιας κατάλληλης κουλτούρας δημόσιας χρηματοπιστωτικής διοίκησης. Πολλές οικονομίες της ΕΕ έχουν στην πραγματικότητα υποθηκεύσει τη μελλοντική κατανάλωση και την ανάπτυξη και έχουν μεταβιβάσει το φορτίο του χρέους στις μελλοντικές γενιές χωρίς να δημιουργούν την βάση για την βιώσιμη ανάπτυξη που είναι απαραίτητη για να φέρουν εις πέρας τέτοιου είδους υποχρεώσεις. Περισσότερα

Εφημερίδες στο έλεος αρπακτικών κεφαλαίων

Σχολιάστε

Του Λεωνίδα Βατικιώτη

Ως πρώτο θέμα στο ιδιαίτερης απήχησης ενημερωτικό σημείωμα του Ιανουαρίου που εκδίδουν το Ινστιτούτο Reuters και το Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης σκιαγραφώντας τις εξελίξεις στο χώρο της ενημέρωσης έχουν επιλεγεί «πέντε πράγματα που πρέπει ο καθένας να ξέρει για το μέλλον της δημοσιογραφίας».

Ανάμεσα σε εύστοχες παρατηρήσεις για τη δύναμη που διαθέτουν πλέον οι πλατφόρμες να ελέγχουν την πρόσβαση του κοινού στις ειδήσεις και την απώλεια της εμπιστοσύνης του κοινού προς τη δημοσιογραφία βρίσκεται ένα ακόμη συμπέρασμα για τις προκλήσεις που δέχονται τα επιχειρηματικά μοντέλα που χρηματοδοτούν την ειδησεογραφία «εξασθενώντας την επαγγελματική δημοσιογραφία, κι αφήνοντας τα μέσα Ενημέρωσης πιο ευάλωτα σε εμπορικές και πολιτικές πιέσεις». Περισσότερα

Πλεονάσματα εναντίον επενδύσεων

Σχολιάστε

https://www.kommon.gr/media/k2/items/cache/8f7f4be477c6dd1efb1cd19d7b6814e9_S.jpg

Του Λεωνίδα Βατικιώτη

Η δημιουργική λογιστική στα δημόσια οικονομικά είναι εδώ! Εν πλήρη γνώση μάλιστα των πιστωτών και δη του μηχανισμού που επιτηρεί την Ελλάδα στο πλαίσιο της ενισχυμένης μεταμνημονιακής εποπτείας, «νύχτα» μεταφέρονται κονδύλια ύψους δισεκατομμυρίων από τον ένα κωδικό στον άλλο, μόνο και μόνο ώστε η Ελλάδα να εμφανίζεται «καλός μαθητής» και συνεπής απέναντι στις υποχρεώσεις που ανέλαβε για να εμφανίζει ιλιγγιώδη πρωτογενή πλεονάσματα μέχρι το 2060. Περισσότερα

Λεωνίδας Βατικιώτης: «Τα μνημόνια ήταν επιλογή του ευρωπαϊκού χρηματοπιστωτικού τομέα»

Σχολιάστε

Συνέντευξη του Λεωνίδα Βατικιώτη στον Δημήτρη Κούλαλη

Οι συζητήσεις όπως αυτή που κάναμε με τον οικονομολόγο και αρθρογράφο Λεωνίδα Βατικιώτη είναι από εκείνες τις συζητήσεις, το τέλος των οποίων σε βρίσκει «περικυκλωμένο» από σκέψεις και στοιχεία που αναντίρρητα- παρά τις όποιες πολιτικές ενστάσεις που μπορεί να έχεις- σε βοηθούν να ενώσεις τα κομμάτια του σύγχρονου πολιτικού και κοινωνικού πάζλ.

Πώς οι Έλληνες φορτώθηκαν τα βάρη της διάσωσης γαλλογερμανικών τραπεζών; Πότε άλλαξε καπετάνιο το οικονομικό πηδάλιο της Ελλάδας; Η «κοινωνική Ευρώπη» που πνίγηκε στα κανάλια του Μάαστριχτ, τα «Κίτρινα Γιλέκα», η άνοδος της άκρας Δεξιάς, η ρήξη «από τα κάτω» και το ενδεχόμενο μιας γενικευμένης πολεμικής σύρραξης είναι μερικά μόνο απ’ όσα λέχθηκαν στην κουβέντα που έγινε μ’ αφορμή το βιβλίο «Έξοδος- Αδιέξοδος», το οποίο επιμελήθηκε ο ίδιος. Περισσότερα

ΗΠΑ: Τα δικαστήρια δικαιώνουν τα θύματα της «Monsanto» της «Bayer»

Σχολιάστε

Αμερικανικό δικαστήριο έκρινε χτες ότι το διαβόητο ζιζανιοκτόνο «Roundup» της «Monsanto», υπήρξε «ουσιαστικός παράγοντας» στην εμφάνιση καρκίνου σε έναν άνδρα από την Καλιφόρνια.

Αμερικανικό δικαστήριο έκρινε χτες ότι το διαβόητο ζιζανιοκτόνο «Roundup» της «Monsanto», υπήρξε «ουσιαστικός παράγοντας» στην εμφάνιση καρκίνου σε έναν άνδρα από την Καλιφόρνια.

Οι ένορκοι στο ομοσπονδιακό δικαστήριο του Σαν Φρανσίσκο έκριναν ομόφωνα ότι το «Roundup», ένα από τα ζιζανιοκτόνα που χρησιμοποιούνται ευρέως σε όλον τον κόσμο, ευθύνεται για το λέμφωνα non-Hodgkin από το οποίο ασθένησε ο Έντουιν Χάρντεμαν. Στη δεύτερη φάση της δίκης, αύριο, οι ίδιοι ένορκοι θα κληθούν να καθορίσουν την ευθύνη της εταιρείας και την πιθανή αποζημίωση που δικαιούται ο Χάρντεμαν. Οι δικηγόροι του θα μπορέσουν να παρουσιάσουν τυχόν αποδείξεις που έχουν στην κατοχή τους και οι οποίες δείχνουν αν η «Bayer» επιχείρησε να επηρεάσει επιστήμονες, τις ρυθμιστικές αρχές ή το κοινό σχετικά με την ασφάλεια των προϊόντων της. Περισσότερα

Η Ελλάδα δεμένη «χειροπόδαρα» στο μεταμνημονιακό καθεστώς

Σχολιάστε

https://www.e-dromos.gr/wp-content/uploads/2019/03/21_%CE%A6%CE%A9%CE%A4%CE%9F-e1553033396351.jpg

του Παύλου Δερμενάκη

Η κυβέρνηση για να δικαιολογήσει τη μνημονιακή της μετάλλαξη προσπαθεί με κάθε τρόπο να μας πείσει ότι από τα μέσα Αυγούστου, που έληξε τυπικά το 3ο μνημόνιο, είμαστε εκτός μνημονίων. Αυτή βέβαια η ειδυλλιακή εικόνα δεν έχει καμία απολύτως σχέση με την πραγματικότητα.

Ο εκβιασμός της «δόσης» του 1 δισ. ευρώ

Οι εκθέσεις της Κομισιόν, από τη μια δίνουν συγχαρητήρια στη δουλικότητα της κυβέρνησης και από την άλλη επισημαίνουν τα, κατά τη γνώμη τους, προβλήματα της οικονομίας και απαιτούν την εφαρμογή νέων «προαπαιτούμενων» (βλέπε «“Μαύρα μαντάτα” οι εκθέσεις της Κομισιόν, Δρόμος, φύλλο 444). Και ακολουθεί το Eurogroup που αποφασίζει, με βάση την υλοποίηση ή μη των προαπαιτούμενων, την απελευθέρωση της «δόσης» που δεν είναι πλέον χρήματα των δανειστών αλλά μέρος από τα μέτρα ελάφρυνσης του δημοσίου χρέους που αποφασίστηκαν το 2018. Περισσότερα

Η τραπεζική για αρχαρίους (3)

Σχολιάστε

Ωραία τα είπαμε χτες και ωραία κολυμπήσαμε σε πελάγη ευτυχίας με τις τρελές αποδόσεις των κεφαλαίων μας αλλά είναι πλέον ώρα να συνειδητοποιήσουμε ότι αυτά τα νερά έχουν και υφάλους και τσούχτρες, ενίοτε δε έχουν και σκυλόψαρα. Πάμε, λοιπόν, να τα χαρτογραφήσουμε με προσοχή.

Κατ’ αρχάς, αυτό που υποθέσαμε περί ενός μεγαλονταραβεριτζή, ο οποίος θα πάρει ως δανεικά τα πεντακόσια εκατομμύρια που φτιάξαμε, είναι καθαρά θεωρητικό. Κανένας εποπτικός οργανισμός, είτε σε εθνικό επίπεδο είτε σε ευρωπαϊκό, δεν πρόκειται να αποδεχτεί τόσο μεγάλη συγκέντρωση κινδύνου. Αν όλες σου οι απαιτήσεις προέρχονται από έναν πελάτη, σε περίπτωση που αυτός ο πελάτης βουλιάξει, σε τραβάει μαζί του στον βυθό. Η σωστή επιχειρηματική πρακτική διασπείρει τον κίνδυνο σε όσο το δυνατόν περισσότερους πελάτες, με όσο το δυνατόν μικρότερες απαιτήσεις από τον καθένα χώρια. Περισσότερα

Καταργήστε πλεονάσματα, ισοσκελισμένους προϋπολογισμούς!

Σχολιάστε

Του Λεωνίδα Βατικιώτη

Καθόλου τυχαία ή άσχετη με τη συζήτηση που διεξάγεται στην Ευρώπη δεν ήταν η αναφορά του ευρωπαίου επιτρόπου για την Οικονομία, Πιέρ Μοσκοβισί, από το βήμα μάλιστα της Ελληνικής Βουλής για μια πιθανή, μελλοντική αναθεώρηση των δυσθεώρητων πρωτογενών πλεονασμάτων που έχει αναλάβει η Ελλάδα.

Τα συγκεκριμένα πλεονάσματα ύψους 3,5% μέχρι το 2002 και 2,2% από το 2023 μέχρι το 2060, συμφωνήθηκαν στο πλαίσιο του Γιούρογκρουπ, τελευταία φορά τον Ιούνιο του 2018 κι αποτέλεσαν όρο για την εκταμίευση των δόσεων. (Εδώ αναλυτικά η απόφαση του Γιούρογκρουπ) Επιπλέον αυστηρή προϋπόθεση για την έξοδο από τα Μνημόνια τον Αύγουστο του 2018 και την μη ενεργοποίηση άλλων σχεδίων όπως η προληπτική γραμμή. Περισσότερα

Η τραπεζική για αρχαρίους (2)

Σχολιάστε

Πήραμε, λοιπόν, την άδεια για να λειτουργήσει η τράπεζά μας και είμαστε έτοιμοι να βγούμε στην αγορά. Βάζω στοίχημα ότι το -δυσεπίλυτο, αν όχι άλυτο- πρόβλημά σας είναι τι στα κομμάτια μπορούμε να κάνουμε εμείς στην αγορά, με μόλις πέντε εκατομμύρια κεφάλαιο. Ελάτε καλέ! Πού πήγαν τόσα μαθήματα που σας έχω κάνει; Αφού έχουμε τράπεζα, έχουμε και λεφτά. Κι αν δεν έχουμε, μπορούμε να φτιάξουμε. Σας φαίνονται λίγα τα πέντε; Ε, πάμε να βρούμε τον τρόπο να τα πολλαπλασιάσουμε!

Την ευκαιρία μάς την δίνει το ελληνικό κράτος. Τώρα που η αριστερή μας κυβέρνηση μας έβγαλε από τα μνημόνια, όποτε το κράτος χρειάζεται χρήμα πρέπει να προσφεύγει στις αγορές. Εκδίδει ομόλογα κάποιας διάρκειας και τα βγάζει στο σφυρί, για να τα πάρει όποιος ζητάει το χαμηλότερο επιτόκιο. Να, όπως τώρα, στα τέλη Γενάρη, που βγήκαμε να ζητήσουμε δυόμισυ δισ. και βρέθηκαν επενδυτές διατεθειμένοι να μας δώσουν δέκα δισ., με επιτόκιο 3,4%. Βέβαια, τα δικά μας πέντε εκατομμύρια είναι ψίχουλα μπροστά σ’ αυτά τα ποσά αλλά έχουμε μέλλον, δεν απογοητευόμαστε! Έτσι, την επόμενη φορά που ο Τσακαλώτος βγαίνει στην γύρα για δανεικά, εμείς είμαστε εκεί για να τον βοηθήσουμε. Του δίνουμε, λοιπόν, τα πέντε μας εκατομμυριάκια και παίρνουμε ίσης αξίας ομόλογα του ελληνικού δημοσίου, με επιτόκιο 3,4% και διάρκεια πέντε χρόνια. Περισσότερα

Η τραπεζική για αρχαρίους (1)

Σχολιάστε

Αν κάνετε μια δημοσκόπηση με το ερώτημα «κατά την γνώμη σας, ποιος ευθύνεται για τα δεινά που περνάμε ως τόπος εδώ και μια δεκαετία;», είμαι σίγουρος ότι θα ξεχωρίσουν δυο κατηγορίες απαντήσεων. Όσοι από τους ερωτώμενους έχουν ως κύρια πηγή ενημέρωσής τους την τηλεόραση και τις κυριακάτικες εφημερίδες, είναι φυσικό να διαθέτουν κριτική σκέψη επιπέδου καφενείου, οπότε θα σας πουν για σπάταλο κράτος, για υπερδανεισμό και υπερκατανάλωση και άλλα παρόμοια, χωρίς ενδεχομένως να αντιλαμβάνονται ότι αυτή η άποψη δικαιώνει λίγο-πολύ το περίφημο «όλοι μαζί τα φάγαμε». Οι περισσότερο «ψαγμένοι» θα καταδείξουν ως βασικό υπεύθυνο τις τράπεζες και το χρηματοπιστωτικό σύστημα γενικώτερα, το οποίο γεννά τις διάφορες «φούσκες» και ευνοεί την διόγκωσή τους. Βεβαίως, αν το δείγμα σας είναι αρκούντως ευρύ, θα ακούσετε και άλλες απόψεις, οι οποίες θα εξικνούνται από τα όρια της συνωμοσίας (π.χ.: νέα τάξη πραγμάτων, τέταρτο ράιχ κλπ) έως την θεωρητική καρδιά τού προβλήματος (π.χ.: οι κρίσεις είναι περιοδικό φαινόμενο σύμφυτο με τον καπιταλισμό κλπ).

Αν, όμως, αλλάζατε το δημοσκοπικό ερώτημα και το κάνατε «κατά την γνώμη σας, ευθύνονται οι τράπεζες για τα δεινά που περνάμε ως τόπος εδώ και μια δεκαετία;», θα στοιχημάτιζα ότι οι αρνητικές απαντήσεις θα έτειναν στο μηδέν. Το ανησυχητικό σ’ αυτή την διαπίστωση δεν είναι η θέση αυτή καθ’ εαυτήν (με την οποία, άλλωστε, συμφωνεί και ο γράφων) αλλά η άνεση με την οποία ρίχνουν στο τραπεζικό σύστημα τον λίθο τού αναθέματος ακόμη και εκείνοι που έχουν ελάχιστη ή και ανύπαρκτη γνώση για τον τρόπο λειτουργίας αυτού του συστήματος. Σκέφτηκα, λοιπόν, να ρίξουμε μαζί μια εμπεριστατωμένη ματιά στον θαυμαστό κόσμο των τραπεζών, ώστε οι απόψεις που διατυπώνουμε να είναι τεκμηριωμένες και να δομούνται μετά λόγου γνώσεως.

«Τι είναι η ληστεία μιας τράπεζας μπροστά στην ίδρυση μιας τράπεζας;» αναρωτιέται ευφυέστατα ο Μπέρτολντ Μπρεχτ στην τελευταία σκηνή τής «Όπερας της Πεντάρας». Κι είναι αυτός ο μπρεχτικός λόγος που μου έδωσε την ιδέα να ρίξουμε την ματιά μας από μέσα, ως πρωταγωνιστές και όχι ως παρατηρητές. Ελάτε, λοιπόν, να ιδρύσουμε μαζί μια τράπεζα! Μη φοβάστε, θα πάμε βήμα-βήμα και θα τα καταφέρουμε! Όλα όσα πρέπει να κάνουμε, βρίσκονται καταγεγραμμένα στον Ν.3601/2007 (ΦΕΚ Α’ 178/1-8-2007).

Πρώτη μας δουλειά είναι να φτιάξουμε μια ανώνυμη εταιρεία ή έναν πιστωτικό συνεταιρισμό. Όποια από τις δυο αυτές μορφές κι αν επιλέξουμε (άλλη δεν επιτρέπεται), η εταιρεία μας πρέπει να έχει αρχικό κεφάλαιο 18.000.000 ευρώ. Σας φαίνονται λίγα ή πολλά; Μεταξύ μας, για μπακάλικο είναι πολλά αλλά για τράπεζα είναι τρίχες. Κι όμως, ο ίδιος νόμος προβλέπει ότι αυτό το όριο μπορεί να αναπροσαρμοστεί με απόφαση της Τράπεζας της Ελλάδος, σε ποσό όχι μικρότερο των 5.000.000 ευρώ. Δηλαδή, αν βρούμε τα κατάλληλα σχοινιά και τραβήξουμε τις κατάλληλες άκρες, μπορούμε να στήσουμε την τράπεζά μας με πέντε εκατομμυριάκια μόνο. Πάνω-κάτω, δηλαδή, όσο κάνει η βίλλα τού Γιάννου Παπαντωνίου στην Σύρο.

Αν και τα πέντε εκατομμύρια σας φαίνονται πολλά, σας διαβεβαιώνω ότι μαζεύονται εύκολα. Αυτό το ιστολόγιο έχει πάνω από πέντε χιλιάδες αναγνώστες. Από ένα χιλιαρικάκι ο καθένας να βάλουμε… νάτο το κεφάλαιο. Αφήστε δε που η Τράπεζα της Ελλάδος έχει δικαίωμα να μας δώσει έγκριση ώστε ένα μέρος του κεφαλαίου να μη το έχουμε σε μετρητά. Οπότε, όποιος δε μπορεί να συνεισφέρει ζεστό ολόκληρο το χιλιάρικο, μπορεί να τσοντάρει και ένα γραφείο, μια καρέκλα, ένα τηλέφωνο, ένα σκαμπό ή ό,τι άλλο μπορεί. Σας το είπα, τα λεφτά δεν είναι πρόβλημα. Το πρόβλημα είναι αλλού.

Το πρόβλημα είναι ότι η Τράπεζα της Ελλάδος μπορεί να μη μας δώσει άδεια αν κρίνει ότι οι υπεύθυνοι για την λειτουργία τής τράπεζάς μας και τα λοιπά μέλη τού διοικητικού μας συμβουλίου «δεν διαθέτουν την απαιτούμενη για την αποτελεσματική άσκηση των καθηκόντων τους κατάρτιση και εμπειρία, όπως η εμπειρία αυτή  προκύπτει από προϋπηρεσία τους σε θέσεις ανάλογης ευθύνης, κατά προτίμηση σε πιστωτικά ή χρηματοδοτικά ιδρύματα». Για να σας το κάνω λιανά, εμείς δεν μπορούμε να φτιάξουμε τράπεζα, όσο καλά παιδιά κι αν είμαστε, όσα λεφτά κι αν έχουμε και όση καλή διάθεση κι αν διαθέτουμε, επειδή είμαστε άσχετοι με τα τραπεζικά πράγματα. Πρέπει να προσλάβουμε δύο τουλάχιστον καταξιωμένους τραπεζίτες, με βιογραφικά αρκετά βαρειά ώστε να συγκινήσουν την Τράπεζα της Ελλάδος.

Σωστό ακούγεται όλο αυτό, θα μου πείτε. Δεν διαφωνώ. Δεν μπορεί ο κάθε βλάχος που κερδίζει το Τζόκερ να γίνει τραπεζίτης σε μια νύχτα. Μπορείτε να μου πείτε, όμως, πού θα βρούμε αυτά τα δυο άτομα; Όσοι έχουν προσόντα για να κουμαντάρουν μια τράπεζα, δεν στέκονται στις ουρές τού ΟΑΕΔ. Έχουν γερά συμβόλαια με κάποια άλλη τράπεζα, τα οποία πρέπει να σπάσουμε. Κι ας πούμε ότι εμείς είμαστε διατεθειμένοι να πληρώσουμε όσο-όσο για να κλείσουμε δυο καλές μεταγραφές. Έχετε την εντύπωση ότι οι άλλες τράπεζες θα δουν με καλό μάτι όλο αυτό και θα μας δώσουν την ευχή τους ή θα μας βάλουν όσα εμπόδια μπορούν;

Μόνη μας ελπίδα είναι να πάμε με το καλό, ψάχνοντας και πάλι τις κατάλληλες άκρες των σχοινιών που θα τραβήξουμε. Όλο και κάποιος δυσαρεστημένος τραπεζίτης θα υπάρχει, όλο και για κάποιον θα κυκλοφορούν κακοί ψίθυροι και η τράπεζά του θα θέλει να τον ξεφορτωθεί, όλο και κάποια τραπεζική «δευτεράντζα» με υψηλές γνωριμίες θα υπάρχει. Η τελευταία περίπτωση, μάλιστα, είναι πολύ ελκυστική, αφού με δυο τέτοιες «δευτεράντζες» και την δουλειά μας κάνουμε και επαφή με τις υψηλές τους γνωριμίες επιτυγχάνουμε.

Στο σημείο αυτό επιβάλλεται να κάνουμε μια στάση για να καθησυχάσω όσους από σας ανησυχούν για την πορεία μιας τράπεζας που έχει στο πηδάλιο δυο τραπεζίτες β’ διαλογής. Να σας θυμίσω ότι κάποιος πρώην πρωθυπουργός μας έφτασε να γίνει μέχρι και υποδιοικητής της ΕΚΤ αν και είχε σπουδάσει φυσική και κάποιος άλλος υποψήφιος για πρωθυπουργός έγινε διευθύνων σύμβουλος επενδυτικής θυγατρικής τής Εθνικής Τράπεζας αν και είχε σπουδάσει κοινωνιολογία. Βλέπετε; Η δουλειά δεν είναι δύσκολη και μαθαίνεται εύκολα. Δεν υπάρχει λόγος ανησυχίας.

Ως εδώ, μαζέψαμε το κεφάλαιο και λύσαμε και το πρόβλημα με την απαιτούμενη εμπειρία περί τα τραπεζικά. Είμαστε σχεδόν έτοιμοι να ξεκινήσουμε, αφού όλοι οι άλλοι περιορισμοί δεν μας απασχολούν: κανένας μας δεν διώκεται για απάτη, κανένας μας δεν έχει σχέση με άλλες τράπεζες, κανένας μας δεν έχει εταιρείες στο εξωτερικό και κανένας μας δεν μπορεί να κατηγορηθεί ότι το χιλιάρικο που έβαλε στο κεφάλαιο προέρχεται από μαύρο χρήμα. Την άδεια την έχουμε σίγουρη, οπότε… καλές μας δουλειές!

Εδώ είναι που βλέπω κάποιον δύσπιστο από σας να πετιέται και να ρωτάει τι είδους «καλές δουλειές» μπορεί να κάνει μια τράπεζα με κεφάλαιο πέντε ψωροεκατομμύρια. Επιτρέψτε μου να γελάσω αλλά με πολλή κατανόηση. Σύντομα θα αντιληφθείτε ότι μ’ αυτά τα λεφτά μπορούν να γίνουν πολλές δουλειές. Πολλές και καλές δουλειές! Δείξτε λίγη υπομονή και θα καταλάβετε.

cogito ergo sum

Έκδοση 10ετούς ομολόγου: η κανονικότητα της υπερχρέωσης

Σχολιάστε

Έκδοση 10ετούς ομολόγου: η κανονικότητα της υπερχρέωσης, του Λεωνίδα Βατικιώτη

Του Λεωνίδα Βατικιώτη

Όσο επιτυχημένη κι αν ήταν η έκδοση του 10ετούς ομολόγου (για πρώτη φορά τέτοιας διάρκειας μάλιστα από τον Μάρτιο του 2010) που ολοκληρώθηκε την Τρίτη 5 Μαρτίου, με τον Οργανισμό Διαχείρισης Δημόσιου Χρέους να αντλεί κεφάλαια ύψους 2,5 δισ. ευρώ, αυτή η εξέλιξη δεν αλλάζει τρία άλλα γεγονότα, πολύ ευρύτερης μάλιστα σημασίας, που σχετικοποιούν το βήμα που συντελέστηκε.

Πρώτο, ότι το επιτόκιο που εξασφαλίσθηκε, στο ύψος περίπου του 3,9%, είναι σημαντικά υψηλότερο από το επιτόκιο με το οποίο δανείζονται όλες οι άλλες χώρες που υπέστησαν το μαρτύριο των Μνημονίων. Χαρακτηριστικά, η απόδοση του αντίστοιχου κυπριακού ομολόγου κυμαίνεται στο 1,88%, του πορτογαλικού στο 1,46% και του ισπανικού στο 1,20%. Η Ελλάδα επομένως δανείζεται με υψηλότερο κόστος! Περισσότερα

Το νόημα των καταθέσεων

Σχολιάστε

Ο φίλος με κοίταζε σκεφτικός, καθώς, δίχως να καταλάβουμε το πώς, η συζήτηση στην παρέα είχε στραφεί στο λογιστικό χρήμα που δημιουργούν οι τράπεζες από το πουθενά. Κι όταν ξεστόμισε το καταλυτικό «για μισό λεπτό, ρε Θοδωρή», καταράστηκα μέσα μου την στιγμή που επέτρεψα να μπει η κουβέντα σε τέτοια μονοπάτια. Ήταν σχεδόν σίγουρο ότι η απόλαυση του μεσημεριάτικου ούζου θα καταστρεφόταν από την ερώτηση που θα ακολουθούσε.

«Για μισό λεπτό», επέμεινε εκείνος. «Αφού, όπως λες, οι τράπεζες έχουν την δυνατότητα να φτιάχνουν όσο χρήμα θέλουν, τί στον διάβολο τις χρειάζονται τις καταθέσεις μας; Γιατί μπήκαμε στην περιπέτεια των κάπιταλ κοντρόλ; Αν η τράπεζα μπορεί να φτιάξει εκατομμύρια από το τίποτε, πώς γίνεται να έχει σημασία το αν ένας μισθωτός ή ένας συνταξιούχος κάνει ανάληψη τρία, πέντε ή δέκα κατοστάρικα σε μια βδομάδα;». Δεν ήταν η πρώτη φορά που άκουγα αυτή την απορία. Και οφείλω να παραδεχτώ ότι είναι μια απορία πολύ λογική και με αρκετό ενδιαφέρον. Βέβαια, εκείνη την στιγμή ξέφυγα απαντώντας όπως-όπως, καθ’ ότι δεν έχω χειρότερο να κουβεντιάζω για τράπεζες ενώ στο τραπέζι υπάρχει καραφάκι. Όμως, εδώ μπορώ να γίνω αναλυτικώτερος. Περισσότερα

Λιτότητα εναντίον εργασίας

Σχολιάστε

Του Λεωνίδα Βατικιώτη

Με βάση την κυρίαρχη φιλολογία, οι πολιτικές απαξίωσης της ανθρώπινης εργασίας (ελαστικοποίηση εργασιακών σχέσεων, μείωση μισθών, εντατικοποίηση, ιδιωτικοποίηση αναπαραγωγής της εργατικής δύναμης, κ.α.) είναι όρος εκ των ων ουκ άνευ για να αυξηθούν οι θέσεις εργασίας.

Κι ακόμη όταν δεν ερμηνεύονται κατ’ αυτόν τον τρόπο, η εφαρμογή αυτών των πολιτικών είναι τόσο γενικευμένη και σαρωτική σε όλο τον κόσμο, που δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία ότι η υποτίμηση της εργασίας αποτελεί ακρογωνιαίο λίθο της ακολουθούμενης οικονομικής πολιτικής. Περισσότερα

Η μείωση φόρου των μερισμάτων ευνοεί τις μεγάλες επιχειρήσεις

Σχολιάστε

Ευθεία παραδοχή του ότι η πρόσφατη τροπολογία για την μείωση της φορολογίας των μερισμάτων ωφελεί τις μεγάλες επιχειρήσεις από τον επικεφαλής του Γραφείου Προϋπολογισμού της Βουλής Φραγκίσκου Κουτεντάκη.

Ο Φρ.Κουτεντάκης αναφέρθηκε στο θέμα που πρόσφατα ανέδειξε ο Ημερόδρομος , απαντώντας στον βουλευτή του ΠΑΣΟΚ Γιάννη Κουτσούκο και στο ερώτημα «εάν σκοπεύει να μειώσει το φορολογικό βάρος μια κυβέρνηση, εάν είναι καλύτερα να το κάνει αυτό στα μερίσματα ή στο φόρο νομικών προσώπων, ας πούμε, των μικρομεσαίων επιχειρήσεων». Απαντώντας σημείωσε ότι  «ο φόρος των μερισμάτων είναι μια επιλογή που δείχνει να ευνοεί περισσότερο τις μεγάλες επιχειρήσεις, τις ανώνυμες εταιρείες, δηλαδή, που έχουν μετοχές και μοιράζουν μερίσματα και όχι τόσο τις μικρομεσαίες, που δε λειτουργούν έτσι». Περισσότερα

Πράσινο φως για Nord Stream 2

Σχολιάστε

Του Λεωνίδα Βατικιώτη

Στο κενό έπεσαν οι ασφυκτικές αμερικανικές πιέσεις ακύρωσης του γιγαντιαίου ρωσο-αμερικανικού σχεδίου κατασκευής του αγωγού Nord Stream 2, μεταφοράς φυσικού αερίου μέσω της Βαλτικής θάλασσας.

Η Ουάσιγκτον επικαλούταν την ενεργειακή ασφάλεια της Ευρώπης, που υποτίθεται ότι κινδύνευε από την άφιξη του ρωσικού αερίου, καθώς η Ρωσία ήδη προμηθεύει το 40% του αερίου που καταναλώνει η ήπειρος. (Δες αναλυτικά εδώ). Το ζητούμενο στην πραγματικότητα ήταν η προώθηση στην ευρωπαϊκή αγορά του αμερικανικού υγροποιημένου φυσικού αερίου και φυσικά η αποτροπή ενός ακόμη ισχυρότατου δεσμού μεταξύ Ευρώπης και Ρωσίας, ώστε να διευκολυνθούν τα δικά της σχέδια απομόνωσης της Μόσχας. Τις αμερικανικές αιτιάσεις τις διέψευσε η ίδια η γερμανίδα καγκελάριος όταν πριν λίγες εβδομάδες δήλωσε: «Θα εξαρτηθούμε από τη Ρωσία, λόγω αυτού του δεύτερου αγωγού; Δηλώνω “όχι” εφ’ όσον την ίδια ώρα θα διαφοροποιηθούμε». Περισσότερα

Παγκόσμια ή αμερικανική Τράπεζα;

Σχολιάστε

του Λεωνίδα Βατικιώτη

Ισχυρότατες αντιδράσεις προκαλεί η επιλογή του Ντόναλντ Τραμπ για την ηγεσία της Παγκόσμιας Τράπεζας, μετά την παραίτηση του Κιμ Γιονγκ Κιμ, τρία χρόνια μάλιστα πριν λήξει επίσημα η θητεία του. Ο Κιμ Γιονγκ Κιμ τοποθετήθηκε για πρώτη φορά το 2012 επί προεδρίας Μπαράκ Ομπάμα και κατόπιν υποδείξεως της Χίλαρι Κλίντον, και το 2016 για δεύτερη φορά, μέχρι που επέλεξε να συνεχίσει την καριέρα του σε ένα ιδιωτικό επενδυτικό κεφάλαιο. Προβλήματα ωστόσο υπήρχαν με τη θητεία του πολύ πριν δώσει τροφή σε σχόλια για τις περίφημες «περιστρεφόμενες πόρτες» όπως αποκαλείται το φαινόμενο της μεταπήδησης χρυσοπληρωμένων στελεχών του δημόσιου τομέα και διεθνών οργανισμών σε επιτελικές θέσεις του ιδιωτικού τομέα, μεταφέροντας στις αποσκευές τους ακριβοπληρωμένες πληροφορίες και στρατηγική γνώση… Περισσότερα

Η ιδιωτικοποίηση της λιγνιτικής παραγωγής της ΔΕΗ θα στείλει τα τιμολόγια στα ύψη

Σχολιάστε

Του Λεωνίδα Βατικιώτη

Σημείο τομής στα ενεργειακή πολιτική της Ελλάδας αποτελεί πλέον ο νόμος για την ιδιωτικοποίηση της λιγνιτικής παραγωγής, που ψηφίστηκε στη Βουλή στις 25 Απριλίου από μια οριακή πλειοψηφία 151 βουλευτών, με τον ανεξάρτητο από το Ποτάμι, αλλά σταθερά στρατευμένο στον νεοφιλελευθερισμό,  βουλευτή Χάρη Θεοχάρη, να προσφέρει στην κυβέρνηση  την κρίσιμη ψήφο.

Η μετεγγραφή της τελευταίας στιγμής, που απαιτήθηκε για να περάσει ο νόμος που ιδιωτικοποιεί τη ΔΕΗ, δεν είναι μόνο σύμβολο καιροσκοπισμού, αλλά και επιστέγασμα της πολιτικής εξαπάτησης εκ μέρους των στελεχών της σημερινής κυβέρνησης, τα οποία έχτισαν το πολιτικό τους κεφάλαιο, αντιδρώντας στο ξεπούλημα της μεγαλύτερης βιομηχανίας της χώρας για να αποδειχθούν ιδανικοί νεκροθάφτες της. Οι δηλώσεις του ίδιου του Αλ. Τσίπρα στον Ατμοηλεκτρικό Σταθμό του Αμυνταίου το 2014, «η ΔΕΗ θα είναι το κύκνειο άσμα μιας κυβέρνησης που ήδη ψυχορραγεί και σε λίγους μήνες δεν θα είναι παρούσα», θα αποτελούν κορυφαίο παράδειγμα πολιτικής κοροϊδίας, με στόχο την υφαρπαγή της ψήφου! Περισσότερα

Ψηφιακός καπιταλισμός και μετακαπιταλιστικές τεχνοουτοπίες

Σχολιάστε

https://www.e-dromos.gr/wp-content/uploads/2019/02/paul-robot-drawing.png

Τα κείμενα είναι προδημοσίευση από το υπό έκδοση βιβλίο του Δημήτρη Α. Τραυλού – Τζανετάτου με τίτλο «Το εργατικό δίκαιο στην τέταρτη βιομηχανική επανάσταση. Ψηφιοποίηση, ρομποτική και τεχνητή νοημοσύνη», κεφάλαιο Δ΄

Akzelerationismus: Ένα νέο τεχνοουτοπιστικό ρεύμα

 Στο πλαίσιο της συζήτησης για το μέλλον της εργασίας και του καπιταλισμού ανήκει και το, εκπορευόμενο από τη δεκαετία του ’70, αλλά αποκτήσαν ιδιαίτερο ενδιαφέρον και επικαιρότητα τα τελευταία χρόνια, κυρίως στους καλλιτεχνικούς και ακαδημαϊκούς κύκλους, πολιτικοφιλοσοφικό ρεύμα του Akzelerationalismus (Avanessian / Mackay (Hg.), #Akzeleration# 2, 2014). Αφετηρία του ρεύματος αυτού είναι η θέση ότι οι αντιφάσεις του καπιταλισμού πρέπει να αντιμετωπιστούν μέσω όξυνσης και επιτάχυνσής τους. Υπό το πρίσμα αυτό πρέπει να αξιοποιηθεί η τεχνολογική επανάσταση μέχρι των άκρων, έτσι ώστε να αντιστραφεί η κρατούσα εξέλιξή της προς όφελος των καπιταλιστικών σχέσεων παραγωγής και να οδηγήσει στην υπέρβασή τους, ενεργοποιώντας την λανθάνουσα χειραφετητική της δυναμική. Περισσότερα

Θηλιά τα φοιτητικά δάνεια στις ΗΠΑ

Σχολιάστε

Του Λεωνίδα Βατικιώτη

Χαστούκι στο πρόσωπο του Ντόναλντ Τραμπ ήταν η παραίτηση του Σεθ Φρότμαν, Συνηγόρου του Πολίτη στο Γραφείο Χρηματοπιστωτικής Προστασίας του Καταναλωτή, την Τρίτη 28 Αυγούστου.

Στη επιστολή που έστειλε στη διεύθυνση ανέφερε πώς «χρησιμοποιούν το Γραφείο», το οποίο σημειωτέων ιδρύθηκε μετά το ξέσπασμα της χρηματοπιστωτικής κρίσης του 2008, «για να εξυπηρετήσουν τις επιθυμίες των πιο ισχυρών χρηματοπιστωτικών επιχειρήσεων της Αμερικής». Πλήρης αντιστροφή εν ολίγοις του ρόλου του, που κατά την ίδρυσή του αφορούσε την συγκράτηση της τραπεζικής ασυδοσίας και των καταχρηστικών πρακτικών εναντίον των πολιτών. Για να φτάσουμε, ακριβώς δέκα χρόνια μετά το ξέσπασμα της κρίσης, από αμερόληπτος διώκτης να έχει μετατραπεί σε πειθήνιο όργανο των τραπεζών… Περισσότερα

Άβολες αλήθειες για τα «κόκκινα δάνεια»

Σχολιάστε

του Γιάννη Ελαφρού

Γιατί οι αστοί δεν κοκκινίζουν;

Θέτοντας ερωτήματα για το ποιος πληρώνει και ποιος ελέγχει τις τράπεζες, ποιος χρωστάει και ποιος αποπληρώνει τα κόκκινα δάνεια, ποιος είναι πραγματικά φτωχός και ποιος μπορεί να «πτωχεύσει» όντας πάμπλουτος, ανακαλύπτουμε τι κρύβεται πίσω από την κρίση των τραπεζών, τα μη εξυπηρετούμενα δάνεια και την πολιτική κυβέρνησης και ΕΕ.

Τραπεζικά ζόμπι κατά εργαζομένων και λαού

Η συμφωνία κυβέρνησης και τραπεζιτών για τα «κόκκινα δάνεια» δεν έχει σκοπό να περισώσει την εργατική και λαϊκή κατοικία, αλλά να αντιμετωπίσει από τη σκοπιά του συστήματος το πρόβλημα των τραπεζών στην Ελλάδα, που έχουν το 44% περίπου των δανείων τους μη εξυπηρετούμενα. Πρόκειται για ένα τεράστιο ποσοστό, λαμβάνοντας υπόψη πως σε ευρωπαϊκό επίπεδο το αντίστοιχο ποσοστό δεν ξεπερνά κατά μέσο όρο το 5%. Οι τράπεζες στην Ελλάδα είναι βαριά άρρωστες και αυτό θέλει να «τακτοποιήσει» η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ πριν ολοκληρώσει τη θητεία της.

Γι’ αυτό και η «λύση» στην οποία κατέληξαν κυβέρνηση και τραπεζίτες (βλέπε αναλυτικά στη σελίδα 5) έχει ως βασικό στόχο και περιεχόμενο ακριβώς το «μάζεμα» αυτού του ποσοστού, από τη σκοπιά των συμφερόντων των τραπεζικών ιδρυμάτων. Υπογραμμίζουμε πως η όποια συμφωνία τελικά καταληχτεί θα τεθεί στην κρίση του γιούρογκρουπ και θα περιληφθεί στην επικείμενη αξιολόγηση! Από την οποία θα κριθεί όχι μόνο η επιστροφή ποσού ενός δις. ευρώ από τα κέρδη των κεντρικών ευρωπαϊκών τραπεζών από τα ελληνικά ομόλογα (από την κερδοσκοπία τους δηλαδή), αλλά και το εάν θα δοθεί πράσινο φως στις «αγορές». Έτσι, για να καταλάβουμε πόσο έχουμε βγει από τα μνημόνια και την εποπτεία… Περισσότερα

Φορολογήστε τους πλούσιους!

1 σχόλιο

Του Λεωνίδα Βατικιώτη

Τα πάνω – κάτω έχει φέρει η πρόταση της αμερικανίδας βουλευτού Αλεξάνδρια Οκάσιο – Κόρτες, που σαν να πήρε τη σκυτάλη του ριζοσπαστισμού στο κόμμα των Δημοκρατικών στις ΗΠΑ από τον Μπέρνι Σάντερς, για γενναία αύξηση της φορολογίας των πλουσίων, στο 70% από 37% που είναι σήμερα. Η πρότασή της αφορά εισοδήματα που υπερβαίνουν τα 10 εκ. δολ. και θίγει συγκεκριμένα 16.000 οικογένειες που ζουν στις ΗΠΑ.

Οι αντιδράσεις που προκάλεσε η πρότασή της ξεπέρασαν το όριο του γελοίου με τη βαθιά αμερικανική Δεξιά να την χαρακτηρίζει κομμουνίστρια και τη δε πρότασή της ισοδύναμη τη δήμευσης των περιουσιών των «πιο σκληρά εργαζόμενων και πετυχημένων Αμερικάνων». Κι επειδή όλοι στην Αμερική είναι σκληρά εργαζόμενοι κι όλοι θέλουν να πετύχουν η πρόταση της Κόρτες εμφανίζεται να πλήττει …όλη την Αμερική. Η αλήθεια ωστόσο είναι ότι δεν πλήττει παρά το 0,1% του πληθυσμού, δηλαδή ακόμη λιγότερους κι από το 1% που έβαλε στο στόχαστρο του το κίνημα Occupy Wall Street, πριν σχεδόν μια δεκαετία. Περισσότερα

Ντόμινο εξελίξεων από τις κυρώσεις στο Ιράν

Σχολιάστε

Του Λεωνίδα Βατικιώτη

Παιχνίδι με τη φωτιά αποδεικνύονται οι κυρώσεις που επέβαλε ο Τραμπ στο Ιράν στις 5 Νοεμβρίου καθώς είναι ορατός ο κίνδυνος να πυροδοτήσουν μια απότομη αύξηση στις τιμές του πετρελαίου, οδηγώντας τις ακόμη και πάνω από 100 δολάρια, από το επίπεδο των 55 περίπου δολαρίων που πουλιέται σήμερα το βαρέλι (με βάση το δείκτη West Texas Intermediate).

Οι ΗΠΑ για να αποφύγουν ένα σοκ στην τροφοδοσία της αγοράς επέτρεψαν ή εμφανίστηκαν να επιτρέπουν σε 8 χώρες να συνεχίσουν να αγοράζουν πετρέλαιο από το Ιράν για 6 μήνες ακόμη. Με αυτό τον τρόπο, που το πιθανότερο είναι να έκανε την ανάγκη φιλοτιμία, η Ουάσιγκτον ήθελε να αποφύγει να επαναληφθεί ότι συνέβη το 2011 και 2012 όταν  ο Ομπάμα επέβαλε διεθνείς κυρώσεις στο Ιράν για να αναγκαστεί να προσέλθει στις διαπραγματεύσεις και να υπογράψει τη συμφωνία∙ αυτήν ακριβώς τη συμφωνία που τον Μάιο κατήγγειλε ο Τραμπ! Συγκεκριμένα, να οδηγηθούν οι τιμές του βαρελιού σε τριψήφια νούμερα, λόγω του κενού που άφησε πίσω του το ιρανικό πετρέλαιο.  Περισσότερα

Απολύει και ξεφουσκώνει η Tesla

Σχολιάστε

του Λεωνίδα Βατικιώτη

Μια πολύ δυσάρεστη έκπληξη περίμενε στα e-mail τους περισσότερους από 3.000 εργαζόμενους της αυτοκινητοβιομηχανίας Tesla, την Παρασκευή 18 Ιανουαρίου 2019: η αναγγελία της απόλυσής τους όπως τους την ανακοίνωσε ο διευθύνων σύμβουλος της εταιρείας Έλον Μασκ.

Η ανακοίνωση που αναρτήθηκε και στην ιστοσελίδα της εταιρείας ανέφερε ότι ένα ποσοστό της τάξης του 7% του προσωπικού της εταιρείας, που με βάση περυσινές ανακοινώσεις ανέρχεται σε 45.000 άτομα, μεταξύ αυτών που έχουν πλήρη εργασιακή σχέση θα μειωθεί. Ο ιδρυτής της Tesla, που εξειδικεύεται στην παραγωγή ηλεκτρικών αυτοκινήτων, αναζήτησε ελαφρυντικά στην αύξηση του προσωπικού το 2018 κατά 30%, που όπως είπε «είναι περισσότερο απ’ αυτό που μπορούμε να αντέξουμε». Περισσότερα

Older Entries