Αρχική

Αντιπαράθεση ΕΕ-ΔΝΤ: το γαρ πολύ της θλίψεως γεννά παραφροσύνη

Σχολιάστε

69ffb-europe2

Του Σταύρου Μαυρουδέα

Η ελληνική κρίση και τα Προγράμματα Οικονομικής Προσαρμογής της τρόικα (κατά κόσμον Μνημόνια) αποτελούν ένα από τα πεδία όπου εκδηλώνεται σήμερα η όξυνση της ενδο-ιμπεριαλιστικής αντιπαράθεσης μεταξύ ΗΠΑ και ΕΕ.

Η όψιμη επίσημη αμφισβήτηση της ρεαλιστικότητας των Προγραμμάτων από την πλευρά του ΔΝΤ – παρόλο ότι τα συνδιαμόρφωσε καθοριστικά έχοντας επίγνωση των τεχνικών προβλημάτων τους – απηχεί την επιλογή των ΗΠΑ να «στριμώξουν» την ΕΕ. Ως γνωστόν το ΔΝΤ ελέγχεται καθοριστικά από τις ΗΠΑ (τον «μεγαλομέτοχο» του).

Η αντιπαράθεση αυτή εκδηλώθηκε ήδη στα τέλη της κυβέρνησης Ομπάμα. Όμως με την νέα κυβέρνηση Τραμπ περνά σε νέα επίπεδα. Έτσι τα τεχνικά κλιμάκια αλλά και η πολιτική ηγεσία του ΔΝΤ – οσφραινόμενα τις διαθέσεις του νέου αμερικανικού αφεντικού – ανέβασαν τους τόνους της αντιπαράθεσης. Έτσι στην τελευταία τεχνική έκθεση, μεταξύ άλλων, το ελληνικό χρέος χαρακτηρίζεται ως «εξαιρετικά μη-βιώσιμο» (μία σαφής επιδείνωση σε σχέση με προηγούμενες διατυπώσεις) και προβάλλονται τα πιο δυσοίωνα (και ταυτόχρονα πιο ρεαλιστικά) σενάρια για την εξέλιξη του λόγου χρέους/ΑΕΠ (που μέχρι πρότινος κρυβόντουσαν). Με τον τρόπο αυτό επισείεται η απειλή της αποχώρησης του ΔΝΤ από το ελληνικό πρόγραμμα με όλα τα συνακόλουθα οικονομικά και πολιτικά προβλήματα που αυτή προκαλεί στην ΕΕ. Περισσότερα

Μαθήματα οικονομικού εθνικισμού από Γερμανία, Γαλλία, Ιταλία

Σχολιάστε

Του Λεωνίδα Βατικιώτη

Απρόθυμες να περιοριστούν στο ρόλο του απλού παρατηρητή της κινέζικης οικονομικής επέλασης εμφανίζονται οι τρεις μεγαλύτερες οικονομίες της Ευρώπης. Με επιστολή που έστειλαν στην επίτροπο Εμπορίου, Σεσίλια Μάλμστρομ, όπως ανακοίνωσε το γερμανικό υπουργείο Οικονομικών, ζητούν να ανοίξει ο διάλογος για τα νομικά εργαλεία που έχουν στη διάθεσή τους οι εθνικές κυβερνήσεις ώστε να παρεμβαίνουν σε περιπτώσεις άμεσων επενδύσεων εκ μέρους δημοσίων επιχειρήσεων.

Η ανησυχία των ευρωπαϊκών κυβερνήσεων κορυφώθηκε με αφορμή την εξαγορά της εταιρείας κατασκευής ρομπότ Kuka, έναντι του ιλιγγιώδους ποσού των 4,5 δισ. ευρώ. Και δεν ήταν το μοναδικό παράδειγμα. Ο κινέζικος πυρετός αποτυπώνεται στην έκρηξη που παρατηρήθηκε το 2016 στη συνολική αξία των εξαγορών γερμανικών επιχειρήσεων που από 530 εκ. ευρώ το 2015 το 2016 εκτινάχθηκαν σε 12,6 δις. με τη Γερμανία να αναδεικνύεται στον πλέον δημοφιλή προορισμό της πλημμυρίδας ρευστού που εκβάλλεται από την Κίνα. Οι εισροές άγγιξαν επίπεδα ρεκόρ παρότι δεν έλειψαν τα βέτο εκ μέρους του Βερολίνου όπως συνέβη τον Οκτώβριο του 2016 με αφορμή την προσπάθεια του Πεκίνου να εξαγοράσει την εταιρεία κατασκευής τσιπ Aixtron, που βρήκε όμως εμπόδιο σε αμερικανικές παρεμβάσεις λόγω της πιθανότητας να χρησιμοποιηθούν τα προϊόντα της Aixtron στο κινέζικο πυρηνικό πρόγραμμα. Περισσότερα

Υπόθεση Marfin Egnatia Bank (A’ μέρος)

Σχολιάστε

Toυ Antonio Giovetti

ΚΥΠΡΟΣ: ΤΟ ΧΡΟΝΙΚΟ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΚΑΙ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΣ ΧΡΕΟΚΟΠΙΑΣ

Η ΥΠΟΘΕΣΗ MARFIN EGNATIA BANK (MEB)

ΠΡΩΤΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ: Η ΔΑΝΕΙΟΔΟΤΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΤΟΥ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΥ ΥΠΕΡ ΤΩΝ ΜΕΓΑΛΩΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ ΚΑΙ Η ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΣΥΣΣΩΡΕΥΣΗΣ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΙΔΙΩΤΙΚΟΥ ΧΡΕΟΥΣ
ΠΡΟΛΟΓΟΣ

Στην κλασική αρχαιότητα ο άνθρωπος αποτελούσε τον ακρογωνιαίο λίθο του Kράτους του οποίου ο κυριότερος ρόλος έγκειτο στην κάλυψη των ζωτικών αναγκών των κατοίκων του. Η ανάπτυξη του εμπορίου και η υιοθέτηση όλο και πιο πολύπλοκων πιστωτικών τεχνικών συνέβαλαν στο μετασχηματισμό του αριστοτελικού «πολιτικού ζώου» σε ένα «οικονομικό ον» που ασχολούταν μόνο με την υλική ευημερία του. Αυτή η τάση έχει λάβει ακραίες διαστάσεις στην σημερινή εποχή όπου τα άτομα κρίνονται ως «τμήματα της αγοράς» και υποτάσσονται στην βούληση των ελίτ. Σε αυτό το πλαίσιο εντάσσεται η υπόθεση «ΜARFIN EGNATIA BANK» (MEB), η οποία δημιουργήθηκε το 2006 μετά τη συγχώνευση τριών μικρών τραπεζών («Marfin», «Εγνατία» και «Λαϊκή»). Το ίδρυμα που διοικήθηκε από τον διαχειριστή του ομίλου «MARFIN INVESTMENT GROUP» (MIG) κ. Ανδρέα Βγενόπουλο έγινε η ελληνική θυγατρική της Λαϊκής Τράπεζας Κύπρου (Marfin Popular Bank) και απορροφήθηκε από την μητρική επιχείρηση στο τέλος του Μαρτίου του 2011. Με αυτήν την σειρά κειμένων ο αρθρογράφος προτίθεται να διευκρινίσει την διαδικασία συσσώρευσης των μη εξυπηρετούμενων δανείων της MEB και την μεταβίβασή τους στο κυπριακό δημόσιο χρέος. Περισσότερα

Μνημείο υποτέλειας η αποικιακή «σύμβαση Fraport»

Σχολιάστε

Τις τελευταίες μέρες ήρθε ξανά στην επικαιρότητα η υπόθεση της σκανδαλώδους εκποίησης των 14 αεροδρομίων στην κοινοπραξία Fraport-Slentel. Αφορμή στάθηκε η αναβολή για τρίτη συνεχόμενη φορά της υλοποίησης της σύμβασης παραχώρησης που έχει υπογραφεί μεταξύ της εταιρείας και του ελληνικού Δημοσίου από τον Δεκέμβριο του 2015. Αιτία αυτών των διαδοχικών καθυστερήσεων είναι η αδυναμία της Fraport να καταβάλει το προβλεπόμενο από τη σύμβαση ποσό του 1,2 δισ. ευρώ προκειμένου να πάρει και τυπικά στα χέρια της τη διαχείριση των αεροδρομίων (τα υπόλοιπα 900 εκατομμύρια προβλέπεται να αποπληρωθούν σε βάθος 40ετίας). Περισσότερα

Τι είναι το ψηφιακό νόμισμα

Σχολιάστε

του Γιάννη Σπαθά

Τα τελευταία χρόνια, ακούμε και διαβάζουμε για τα ψηφιακά νομίσματα (Bitcoin, Litecoin κ.λπ.). Τι ακριβώς όμως είναι το ψηφιακό νόμισμα και πόσο ασφαλές είναι; Θα προσπαθήσουμε να προσεγγίσουμε το θέμα, παρουσιάζοντας τεχνικές πλευρές αλλά και σημαντικούς σταθμούς στην πορεία του την τελευταία δεκαετία.

Πώς ξεκίνησε;

Όλα ξεκίνησαν μετά την κρίση του 2008 στις ΗΠΑ. Τότε, και μετά την κατάρρευση της Lehman Brothers, αυξήθηκαν οι αναζητήσεις σε ακαδημαϊκούς κύκλους και τεχνολογικές κοινότητες για την δυνατότητα να υπάρξει το οικονομικό σύστημα χωρίς μια κεντρική αρχή, χωρίς δηλαδή το τραπεζικό σύστημα που θα εποπτεύει, θα πιστοποιεί και τελικά θα ελέγχει τις συναλλαγές.

Το 2009, πρωτοεμφανίστηκε στον χώρο του διαδικτύου ένα κείμενο-πρόταση για ένα καινούργιο νόμισμα, το Bitcoin, από ένα πρόσωπο που κανείς δεν γνωρίζει ποιο είναι στη πραγματικότητα, τον κατά το διαδίκτυο γνωστό ως Satoshi Nakamoto. Το βασικό σκεπτικό πίσω από την πρόταση ήταν πως οι ηλεκτρονικές συναλλαγές θα μπορούσαν να γίνονται απευθείας από τον έναν συναλλασσόμενο στον άλλο (Peer 2 Peer) χωρίς να υπάρχει ένας ενδιάμεσος που να πιστοποιεί τη συναλλαγή. Επίσης, ακριβώς επειδή δεν θα υπήρχε ενδιάμεσος πιστοποιητής, δεν θα υπήρχε και χρέωση επί της συναλλαγής. Αυτά τα χαρακτηριστικά, μαζί με την δυνατότητα για πλήρη ανωνυμία του κατόχου των νομισμάτων, στάθηκαν ικανά να αυξήσουν τη δημοφιλία του. Περισσότερα

Το σχέδιο Τραμπ: δημιουργία μιας βιομηχανίας που θα παράγει και φθηνά καταναλωτικά εμπορεύματα …

Σχολιάστε

Του Μιχάλη Γιαννόπουλου

Όσο και αν φαντάζει ακραίο ενδεχόμενο, η μόνη αντιπαράθεση που θα είχε πιθανότητες να ανατρέψει ριζικά τους συσχετισμούς προς όφελος της Αμερικής είναι στο πεδίο που την ανέδειξε στο παρελθόν σε παγκόσμια δύναμη, τη βιομηχανία. Δηλαδή η υλοποίηση ενός σχεδίου δημιουργίας μιας βιομηχανίας που θα παράγει και φθηνά καταναλωτικά εμπορεύματα, και η οποία θα έχει σαν πρώτη προϋπόθεση την επιβολή συνθηκών εργασίας και μισθών ασιατικού τύπου. Αν μάλιστα είναι αρκετά φθηνά θα μπορούν να πωλούνται και στη διεθνή αγορά.

Τους τελευταίους μήνες παρακολουθούμε μια σύγκρουση ανάμεσα στις μεγάλες δυνάμεις. Σύγκρουση που κλιμακώνεται σημαντικά μετά την επίσημη ανάληψη της προεδρίας από τον Ντόναλντ Τραμπ.

Με μια πρώτη ματιά φαίνεται ότι ο Κινέζος Πρόεδρος και από κοντά η Γερμανίδα Καγκελάριος υπερασπίζονται τα ιερά και τα όσια του σύγχρονου καπιταλισμού, απέναντι στον Αμερικανό Πρόεδρο που παρουσιάζεται ως αμφισβητίας. Μια προσεκτικότερη όμως παρατήρηση στα «στρατόπεδα» των αντιμαχομένων ανατρέπει την αρχική εικόνα. Περισσότερα

‘Παταφυσική εναντίον Άλγεβρας της Οικονομικής Ανάπτυξης στη Μελέτη του ΕΔΕΚΟΠ

Σχολιάστε

mariolis_2

Του Θεόδωρου Μαριόλη*

Εάν ήταν σε θέση να αναστοχαστεί κανείς τι – κατά συντριπτική πλειοψηφία – λέγεται και γράφεται, εδώ και έξι-επτά χρόνια, τότε θα κατέληγε στο συμπέρασμα ότι το ζήτημα της ανάπτυξης της ελληνικής οικονομίας συνιστά γρίφο Μεταφυσικής. Το σφάλμα του θα ήταν ότι λησμόνησε πως στον «αντεστραμμένο κόσμο» της Ευρωζώνης-ΕΕ το «αληθινό είναι μία στιγμή του ψεύτικου» (G. Hegel). Δεν αποτελεί ζήτημα Μεταφυσικής αλλά ’Παταφυσικής.

Σύμφωνα με τον ιδρυτή της Alfred Jarry (1873-1907), η «’Pataphysique» (γράφεται με ένα απόστροφο πριν από τη λέξη και προέρχεται από παραφθορά του: «τὰ ἐπὶ τὰ φυσικά») είναι: (i) η επιστήμη των φανταστικών λύσεων, η οποία αποδίδει συμβολικά στα χαρακτηριστικά γνωρίσματα των πραγμάτων και των εν εξελίξει διαδικασιών τις ιδιότητες που περιγράφονται από την «κατ’ αξίαν ιδιότητά τους» («virtualité»), κατ’ επέκτασιν (ii) η μελέτη των νόμων, οι οποίοι διέπουν τις εξαιρέσεις (και όχι τις συστηματικότητες) και, άρα, (iii) η περιγραφή και εξήγηση ενός σύμπαντος συμπληρωματικού ως προς το υπάρχον, το οποίο κανείς μπορεί ή, ίσως, πρέπει να δει. Περισσότερα

Μια φορά κι έναν καιρό στην Ιρλανδία… (1)

Σχολιάστε

Μέχρι το ξέσπασμα της καπιταλιστικής κρίσης τού 2008, η Ιρλανδία ήταν μια ευτυχισμένη χώρα εξίμισυ εκατομμυρίων κατοίκων. Από την μια, ο παραδοσιακά χαμηλός φορολογικός συντελεστής 12,5%, ο οποίος ισχύει αμετάβλητος ως σήμερα, λειτουργούσε ως κράχτης για πολλές μεγάλες ξένες επιχειρήσεις (Βουλγαρία και Κύπρος είχαν μεν 10% αλλά ήσαν στην άλλη άκρη τής Ευρώπης), κάτι που διατηρούσε την ανεργία στο παραδεισένιο επίπεδο του 4,2%. Από την άλλη, ο χαμηλός ρυθμός ανάπτυξης των ισχυρών οικονομιών τής Ευρώπης κρατούσε χαμηλά την εγχώρια ζήτηση δανείων, οπότε οι μεγάλες ευρωπαϊκές τράπεζες (κυρίως της Βρεττανίας και της Γερμανίας) στράφηκαν στην Ιρλανδία και την πλημμύρισαν με δάνεια. Ευτυχισμένα χρόνια.

Δυστυχώς, σ’ εκείνα τα χρόνια τής ευφορίας δεν βρέθηκε κανείς να χτυπήσει το καμπανάκι και να φωνάξει ότι αυτή η ευφορία ήταν επίπλαστη. Μέσα στην εξαετία 2003-2008 ο τιμάριθμος ξεπέρασε το 18% και τα αφειδώλευτα δάνεια εκτίναξαν την αξία των ακινήτων στα ύψη αλλά ουδείς «θεσμός» αισθάνθηκε την ανάγκη να επέμβει και να τραβήξει μερικά χαλινάρια. Ούτε καν η ΕΚΤ, η οποία εξακολουθούσε να τροφοδοτεί τις τράπεζες με φτηνό χρήμα, βοηθώντας ουσιαστικά στην μεγέθυνση της φούσκας. Προφανώς, οι αρχιτραπεζίτες τής Ευρώπης δεν θεώρησαν ανησυχητικό το εύρημα της Ντώυτσε Μπανκ ότι τα ξένα κεφάλαια που είχαν τοποθετηθεί στην Ιρλανδία άγγιζαν το δεκαπλάσιο του ΑΕΠ ούτε το εύρημα της Τράπεζας Διεθνών Συναλλαγών (BIS) αυτό το ποσό αναλογούσε σε κάτι λιγώτερο από 700.000 δολλάρια ανά νοικοκυριό (*). Περισσότερα

Γιατί είναι αδύνατο το πρωτογενές πλεόνασμα που ζητούν από την Ελλάδα…. σε γράφημα

Σχολιάστε

Καμία χώρα μέλος της Ευρωζώνης δεν πέτυχε, μετά την έναρξη της κρίσης το 2008, το πρωτογενές πλεόνασμα του 3.5% που ζητούν από την Ελλάδα, σημειώνει ο Ισπανός καθηγητής οικονομικών Nacho Álvarez.

Όλα τα στοιχεία επιβεβαιώνουν και τις εκτιμήσεις του ΔΝΤ ότι το ελληνικό χρέος δεν είναι βιώσιμο (όπως δεν ήταν και στην αρχή της κρίσης) και πως η συνέχιση της σημερινής πολιτικής θα οδήγησε σε μερικές δεκαετίες σε εκτίναξη του χρέους στο 275%. Περισσότερα

Ευρωζώνη εκτός νόμου

Σχολιάστε

kibour_300x200

Του Γιάννη Κιμπουρόπουλου

Ως σεσημασμένος «δραχμιστής», το αναμενόμενο σ’ αυτό το κείμενο θα ήταν να υπερθεματίσω τη συζήτηση που άνοιξε ο Νίκος Ξυδάκης για την ανάγκη να αποδαιμονοποιηθεί η κουβέντα για το ενδεχόμενο επιστροφής σε εθνικό νόμισμα. Βεβαιότατα. Αλλά η υστερική αντίδραση της αντιπολίτευσης και η απολογητική αναδίπλωση της κυβέρνησης θολώνουν αντί να αποσαφηνίζουν τους όρους μιας τέτοιας συζήτησης.

Δεν είναι θέμα ακαδημαϊκό, αλλά ανταπόκρισης στα επίκαιρα δεδομένα της πραγματικότητας, που είναι ολοκάθαρα ανοικτή σε τρία ενδεχόμενα: Πρώτο, στην ασύνταχτη, «πολεμική» διάλυση της Ευρωζώνης ως αποτέλεσμα και της επίδρασης του «τυφώνα Τραμπ» στην Ευρώπη. Δεύτερο, στην ολική επαναφορά του κατά Σόιμπλε Grexit, με την εξώθηση της αξιολόγησης σε πλήρες αδιέξοδο, στο πλαίσιο του ευρύτερου γερμανικού σχεδίου για μικρότερη και συνεκτικότερη Ευρωζώνη. Τρίτο, σε μια ολοκλήρωση της αξιολόγησης και παραμονή στην Ευρωζώνη με εξοντωτικούς, κοινωνικά, οικονομικά και πολιτικά αφόρητους όρους. Περισσότερα

Φουσκωμάτων συνέχεια

Σχολιάστε

Εξέλιξη του επιπέδου τιμών βασικών αγαθών από το 1900 ως σήμερα (βάση: 1/1/2000 = 100). Όλη η πρόοδος του 20ου αιώνα εξανεμίστηκε κατά την τρέχουσα κρίση.

Δεν είχα σκοπό να συνεχίσω το χτεσινό θέμα αλλά οφείλω να ανασκευάσω την αρχική μου άποψη μιας και φαίνεται ότι το κείμενο δημιούργησε απορίες και ερωτηματικά, τα οποία δεν πρέπει να μείνουν αναπάντητα.

Λέγαμε χτες ότι το επενδυτικό κεφάλαιο της SNB φτάνει τα 700 δισ. ελβετικών φράγκων, οπότε το πρώτο ερώτημα είναι φυσιολογικό: πού βρέθηκαν αυτά τα λεφτά σε περίοδο κρίσης. Ας αποφύγουμε την εύκολη απάντηση ότι εδώ μιλάμε για λογιστικό χρήμα κι ας θυμηθούμε τι κάνει εδώ και χρόνια η κεντρική τράπεζα της Ιαπωνίας, η BoJ: τυπώνει χρήμα, στα πλαίσια μιας διαδικασίας ποσοτικής χαλάρωσης. Αναφέρω την BoJ, επειδή η τακτική της είναι μακρόχρονη κι έχει γίνει γνωστή σε όλους αλλά το ίδιο κάνουν πλέον όλες οι μεγάλες κεντρικές τράπεζες. Περισσότερα

Προς μια νέα φούσκα (;)

Σχολιάστε

Διάγραμμα 1: Εξέλιξη του ισολογισμού τής SNB (ποσά σε εκατομμύρια ελβετικών φράγκων)

Διάγραμμα 1: Εξέλιξη του ισολογισμού τής SNB (ποσά σε εκατομμύρια ελβετικών φράγκων)

Αλήθεια, πώς θα αντιδρούσατε αν ξαφνικά μαθαίνατε ότι σε τούτη την δύσκολη και μακρόχρονη περίοδο της κρίσης τα χρηματιστήρια βρίσκονται διεθνώς σε περίοδο ανόδου; Και πώς θα σας φαινόταν αν αμέσως μετά διαπιστώνατε ότι οδηγοί αυτής της ανόδου είναι οι τράπεζες; Απίστευτο; Και όμως! Κάνετε λίγη υπομονή και θα καταλάβετε.

Η Κεντρική Τράπεζα της Ελβετίας (Schweizerische Nationalbank – SNB) ανήκει στην μειοψηφία των κεντρικών τραπεζών που είναι εισηγμένες στο χρηματιστήριο, ακριβώς όπως και η Τράπεζα της Ελλάδος. Το 45% των μετοχών της ανήκει στις ελβετικές περιφέρειες (καντόνια), το 15% στις τράπεζες των καντονιών και το υπόλοιπο 40% σε ιδιώτες επενδυτές. Αξίζει να σημειώσουμε ότι ο μεγαλύτερος επενδυτής μεταξύ των ιδιωτών είναι ο καθηγητής τού πανεπιστημίου τού Μονάχου Τέο Ζήγκερτ, ο οποίος κατέχει το 6,6% των μετοχών τής SNB. Περισσότερα

Ξανά το χέρι στις τσέπες για τις χρεοκοπημένες τράπεζες

Σχολιάστε

του Λεωνίδα Βατικιώτη

Πανευρωπαϊκό σήμα κινδύνου έπρεπε να εκπέμψει η δήθεν τυχαία πρόταση του αντιπροέδρου της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, Βίτορ Κονστάντσιο, για την ανάγκη δημιουργίας μιας «προβληματικής τράπεζας» (bad bank), στην οποία να συγκεντρωθούν όλα τα μη εξυπηρετούμενα δάνεια των ευρωπαϊκών τραπεζών. Ο λόγος γίνεται για ένα ποσό που υπερβαίνει το 1 τρις. ευρώ (αντιστοιχώντας στο 9% του ΑΕΠ της ευρωζώνης) και κατά την κυρίαρχη ερμηνεία αποτελεί βαρίδι στα πόδια των τραπεζών καθώς πιέζει τα κέρδη των τραπεζών ενώ επίσης ευθύνεται για τον φαύλο κύκλο χαμηλών ευρωζώκερδών —μειωμένου δανεισμού— χαμηλής οικονομικής μεγέθυνσης. Εντελώς …τυχαία την ίδια επισήμανση έκανε με διαφορά λίγων ημερών και ο πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Τραπεζικής Αρχής, Ανδρέα Ένρια, για να συναντήσει την αποδοχή του επικεφαλής του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας, Κλάους Ρέγκλινγκ. Περισσότερα

Το νόμισμα

Σχολιάστε

Επί της ουσίας δεν είναι απρόβλεπτο. Έχει, όμως, ενδιαφέρον το timing· δείγμα σοβαρού σφιξίματος. «Με το καλημέρα» το επιτελείο του ψόφιου κουναβιού συμπλήρωσε το μικρό αλλά περιεκτικό κάδρο των εχθρών του αμερικανικού καπιταλισμού: μαζί με το γουάν το ευρώ. «Χονδροειδώς υποτιμημένο» το χαρακτηρίσε ένας κάποιος Peter Navarro (ε, όχι και «κάποιος»! Επικεφαλής του «εθνικού συμβουλίου εμπορίου» διορισμένος απ’ το ψόφιο κουνάβι είναι ο άνθρωπος!) τραβώντας το όπλο του: η γερμανία είπε χρησιμοποιεί αυτό το grossly undervalued ευρώ, για να έχει πλεονεκτήματα σε βάρος των ηπα, αλλά προσέθεσε και των εταίρων της στην ε.ε.

Άρα; Θα πρέπει να διαλυθεί το ευρώ (η ευρωζώνη), η γερμανία, ή και τα δύο· για να ξαναγίνει μεγάλη η αμερική… Μαζί, φυσικά, με την κίνα: κι αυτή θα πρέπει να διαλυθεί. Σε γενικές γραμμές και για να το πούμε απλά, όποιος πηγαίνει κόντρα στις ηπα (από καπιταλιστική άποψη), πρέπει να διαλυθεί. Αυτό εννοούσε ο κυρ Navarro. Απομένει να δούμε με ποιον ακριβώς τρόπο θα τα καταφέρει το ψοφιοκουναβιστάν να διαλύσει τους αντιπάλους του. Θα χρησιμοποιήσει πυρηνικά; Ή θα τα καταφέρει με «συμβατικά»; Ή δεν θα τα καταφέρει καθόλου; (Ωραία ερώτηση, αρκεί να βρίσκεται κανείς στο Δ του Κενταύρου!). Περισσότερα

Μπροστά στην Δραχμή ως μια νέα ΤΙΝΑ της αστικής τάξης.

Σχολιάστε

no-turning-back-sign-sky-4719357

Η τελική χειρότερη κατάληξη θα είναι η δραχμή με τους όρους Σόιμπλε/Ε.Ε./Eurogroup από ένα «απελπισμένο» συμβιβασμό από την αστική τάξη που θα κοιτάξει να αρπάξει και τότε μαζί με τους λακέδες της ότι μπορεί -όχι με τόσο κέφι βέβαια και με αρκετό αληθινό κλαψούρισμα μια και με Ε.Ε. σαφώς είναι better off που λένε οι Αμερικάνοι φιλελέδες.

Αλλά όταν η μόνη αναγκαστική «διέξοδος» θα είναι αυτή, τότε θα γίνει το νέο σχέδιο «σωτηρίας» της αστικής τάξης και θα την διαλαλούν οι κάθε Κούλης και Τσίπρας μαζί με τα κάθε λογής πολιτικάντικα λιμά, που απλώς έτυχε να περνάνε και είδαν φως, ΕΣΠΑ και βουλευτικά μισθά και μπήκαν. Πάρα πολλοί τέτοιοι τελευταίοι υπάρχουν σε συριζονουδούλα, απλώς υποταγμένοι και προσαρμοσμένοι στην «διαφορετική» ιδεολογία-ζόμπι που εκφράζει το κάθε κόμμα εξουσίας. Περισσότερα

Τι ετοιμάζει ο Κώστας Λαπαβίτσας;

Σχολιάστε

lapavitsa2

Καλά κρυμμένη στις τελευταίες γραμμές μιας πολύ ενδιαφέρουσας ανάλυσης στην Καθημερινή για την κατάσταση της ελληνικής οικονομίας βρισκόταν μια είδηση.

Ο Κώστας Λαπαβίτσας, καθηγητής της σχολής SOAS του πανεπιστημίου του Λονδίνου, προανήγγειλε ότι τις επόμενες εβδομάδες θα παρουσιαστεί στην Αθήνα μια «επιστημονική δουλειά που θα τεκμηριώνει… ότι μια αλλαγή πορείας είναι απολύτως εφικτή».

Στο κείμενό του κάνει λόγο για «ανάκτηση βασικών εργαλείων οικονομικής πολιτικής που θα συμβαδίζει με ανάκτηση της κυριαρχίας».

Όσοι έχουν διαβάσει αποσπάσματα της νέας δουλειάς κάνουν λόγο για την πληρέστερη επιστημονική πρόταση που έχει υπάρξει μέχρι σήμερα για την έξοδο από την κρίση και την ευρωζώνη. Περισσότερα

Ατελέσφορα μονεταριστικά παιχνίδια

Σχολιάστε

Υπάρχουν φορές που αμφιβάλλω για την νοητική μου ικανότητα, καθώς παρατηρώ να βιάζονται βάναυσα μερικές από τις βασικές αρχές τής οικονομικής επιστήμης, έτσι όπως την διδάχτηκα τόσο στα χρόνια που καθόμουν στα θρανία όσο και αργότερα (κυρίως τότε). Όμως, είμαι σίγουρος πως ούτε τόσο πολύ έχω φυράνει λόγω ηλικίας ώστε να μου διαφεύγουν κάποια θέσφατα ούτε όλοι αυτοί που διαγουμίζουν τις ζωές μας είναι τόσο ηλίθιοι. Τί συμβαίνει λοιπόν;

Πάρτε, για παράδειγμα, το πρόβλημα της ρευστότητας. Παρ’ ότι οι εμπορικές τράπεζες έχουν απορροφήσει άφθονο χρήμα (μέσω ανακεφαλαιοποιήσεων κλπ) και η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα εξακολουθεί να αγοράζει κρατικά ομόλογα, η ρευστότητα στην αγορά είναι σχεδόν ανύπαρκτη και η δέσμευση των εκάστοτε κυβερνήσεων περί «διοχέτευσης ρευστότητας στην πραγματική οικονομία» έχει καταντήσει ανέκδοτο. Γιατί άραγε; Ας δούμε τι λέει η θεωρία πάνω σ’ αυτό. Περισσότερα

Τέλος στις ψευδαισθήσεις!

Σχολιάστε

138

Tου Βασίλη Βιλιάρδου

Η εξυπηρέτηση των παλαιών δανείων με νέα, καθώς επίσης με συνεχώς μεγαλύτερες επιβαρύνσεις, οδηγεί στην καταστροφή και στο χάος – μέσα από κοινωνικές αναταραχές και εξεγέρσεις, οι οποίες θα ξεσπάσουν νομοτελειακά όταν οι Έλληνες χάσουν τα πάντα, αδυνατώντας πλέον ακόμη και να επιβιώσουν.

«Η τεχνική του να αντικαθιστάς την εξέγερση με την ενοχή, συνίσταται στο να κάνεις ένα άτομο να πιστεύει ότι, είναι το μόνο υπεύθυνο για τα δεινά του – λόγω της έμφυτης διαφθοράς του, της εγγενούς οκνηρίας του, της διανοητικής ανεπάρκειάς του, των μειωμένων ικανοτήτων του ή των προσπαθειών του.

Έτσι, αντί να εξεγείρεται εναντίον του συστήματος, απαξιώνει τον ίδιο του τον εαυτό, αυτοενοχοποιείται και υποτάσσεται – κατάσταση που εμπεριέχει τα σπέρματα της νευρικής κατάπτωσης η οποία έχει, μεταξύ άλλων, το αποτέλεσμα της αποχής από οποιασδήποτε δράση. Έως εκείνο το σημείο βέβαια που το άτομο χάνει τα πάντα – οπότε μετατρέπεται σε δολοφονικό θηρίο, αδιαφορώντας για τις συνέπειες των πράξεων του«.

Περισσότερα

Ελλάδα: Οι τράπεζες προκάλεσαν την κρίση

Σχολιάστε

toussaint

του Eric Τoussaint

contra-xreos.gr

Η μελέτη αυτή αποδεικνύει ότι η ελληνική κρίση που ξέσπασε το 2010 προήλθε από τον ιδιωτικό τραπεζικό τομέα. Δεν είναι αποτέλεσμα υπέρμετρων δημόσιων δαπανών. Το υποτιθέμενο πρόγραμμα διάσωσης της Ελλάδας σχεδιάστηκε για να υπηρετήσει τα συμφέροντα των ιδιωτών τραπεζιτών καθώς και των χωρών που κυριαρχούν στην ευρωζώνη. Η υιοθέτηση του ευρώ από την Ελλάδα έπαιξε καίριο ρόλο μεταξύ των παραγόντων που συνέβαλαν στην κρίση. Η ανάλυση που περιέχεται σε αυτό το κείμενο παρουσιάστηκε στην Αθήνα, την 6η Δεκεμβρίου 2016, κατά την συνάντηση της Ελληνικής Επιτροπής Αλήθειας Δημόσιου Χρέους.

Για την περίοδο 1996-2008, εκ πρώτης όψεως, η εξέλιξη της ελληνικής οικονομίας μοιάζει με σαξές στόρυ! Η ενσωμάτωση της Ελλάδας στην Ευρωπαϊκή Ένωση και, από το 2001, στην ευρωζώνη μοιάζει να πετυχαίνει. Το ποσοστό οικονομικής ανάπτυξης είναι υψηλό, υψηλότερο από αυτό των πιο ισχυρών οικονομιών της Ευρώπης.

Στην πραγματικότητα, η φαινομενική αυτή επιτυχία έκρυβε ένα ελάττωμα, όπως συνέβη σε πολλές άλλες χώρες: όχι μόνο στην Ισπανία, Πορτογαλία, Ιρλανδία, Κύπρο, στις δημοκρατίες της Βαλτικής, στην Σλοβενία αλλά και στο Βέλγιο, στις Κάτω Χώρες, στο Ηνωμένο Βασίλειο, στην Αυστρία,… τις οποίες η τραπεζική κρίση επηρέασε πολύ από το 2008[1]. Και δεν πρέπει να ξεχνάμε Και δεν πρέπει να ξεχάσουμε την Ιταλία την οποία η τραπεζική κρίση πρόλαβε μερικά χρόνια αργότερα από τις άλλες οικονομίες. Περισσότερα

Οι οίκοι πιστοληπτικής αξιολόγησης, ο παγκοσμιοποιημένος καπιταλισμός και η προπαγάνδα της μετριοπάθειας …

Σχολιάστε

sortari-1

Γράφει ο Θανάσης Μπαντές

Αναφορικά με τη φούσκα των στεγαστικών δανείων, που οδήγησε στην κατάρρευση του 2008, ο Paul Jorion στο βιβλίο του «Όταν η οικονομική σκέψη δεν αρκεί» είναι καταγγελτικός: «Από τη στιγμή που είχε καταστεί φανερό ότι ο τομέας της τιτλοποίησης των επισφαλών ενυπόθηκων στεγαστικών δανείων κατέρρεε, η Goldman Sachs, που ήταν ακόμη τότε μια τράπεζα που συναλλασσόταν με επιχειρήσεις, κανόνισε να οργανώσει στοιχήματα ποντάροντας στην κατάρρευση αυτού του τομέα του χρηματοπιστωτικού συστήματος· και ρίχτηκε στην αναζήτηση πελατών της που θα επιδείκνυαν περισσότερη αισιοδοξία από την ίδια, θεωρώντας ότι η κατάσταση δεν ήταν δα και τόσο απελπιστική, και θα ποντάριζαν στη μη κατάρρευσή του». (σελ. 306).

Με άλλα λόγια, ενώ ήταν βέβαιο ότι τα τιτλοποιημένα ομόλογα των στεγαστικών στην Αμερική θα έχαναν κάθε αξία, η Goldman Sachs μυρίστηκε το κέρδος και επιδόθηκε στην ανίχνευση των «αισιόδοξων» προκειμένου να πουλήσει τέτοια ομόλογα και μετά να στοιχηματίσει εναντίον τους. Κι εδώ βέβαια δε μιλάμε για απλούς επενδυτές που είχαν τη διάθεση να ρισκάρουν τις οικονομίες τους, αλλά για διαχειριστές εκατομμυρίων, που πιστεύοντας τα περί σταθερότητας και ανοδικής πορείας των αγορών στο στεγαστικό τομέα, αγόραζαν αυτά τα ομόλογα ρισκάροντας τραπεζικά κεφάλαια και συνταξιοδοτικά ταμεία. Ο Jorion θα γίνει πιο διαφωτιστικός: «Οι υπάλληλοι της Goldman Sachs είχαν […] κατασκευάσει χρηματοπιστωτικά προϊόντα για στοιχήματα, κατά τρόπον που, ποντάροντας στην απώλεια αξίας αυτών των προϊόντων, να βγάλουν κέρδος. Και δεν αρκούνταν στο να το κάνουν αυτό παθητικά: τα κανόνιζαν, με τη συνενοχή ορισμένων hedge funds, ώστε αυτά τα προϊόντα να είναι τα χειρότερα που θα μπορούσαν να υπάρξουν, επιλέγοντας δάνεια που είχαν τις περισσότερες πιθανότητες να μην αποπληρωθούν, και πολλαπλασίαζαν, έτσι, το ρίσκο». (σελ. 306 – 307). Περισσότερα

Οι μισθωτοί με «μπλοκάκια» και οι αυτοαπασχολούμενοι, θύματα του νέου ασφαλιστικού

Σχολιάστε

https://ioannou.files.wordpress.com/2017/01/efsyn-12-1-17.jpg?w=494&h=322

του Δημήτρη Τζαμουράνη

Ο νόμος για το ασφαλιστικό που ψήφισε πριν λίγους μήνες η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ μπήκε σε εφαρμογή από 1/1/2017. Ο νόμος οδηγεί σε μεγάλες επιβαρύνσεις εκατοντάδες χιλιάδες αυτοαπασχολούμενους και εργαζόμενους με μπλοκάκι με βάση το νέο τρόπο υπολογισμού των εισφορών. Συγκεκριμένα θεσπίζεται η μηνιαία καταβολή αναλογικών εισφορών, επί του φορολογητέου εισοδήματος (για τους πρώτους μήνες θα αφορά στο οικονομικό έτος 2015 και στην συνέχεια το 2016). Tα ποσοστά για την κύρια σύνταξη είναι 20%, για την υγεία 6,9%, ενώ για όσους έχουν επικουρικό και εφάπαξ είναι αντίστοιχα 4% και 7%. Το σύνολο για όλους αυτούς τους κλάδους είναι 37,9%. Βέβαια, η κυβερνητική προπαγάνδα κάνει λόγο για εισφορές στο 20%. Μαζί με τους φόρους που ξεκινάνε από το 23%, οι συνολικές υποχρεώσεις διαμορφώνονται στα 2/3 του εισοδήματος και καθιστούν αδύνατη την παραμονή στο επάγγελμα για χιλιάδες αυτοαπασχολούμενους.

Ακόμα και για τους ανέργους προβλέπεται κατώτερο μηνιαίο εισόδημα επί του οποίου θα υπολογίζονται εισφορές τα 586 ευρώ ακόμη και για όσους έχουν ζημιές ή μηδενικό εισόδημα ή δεν υποβάλλουν καν φορολογική δήλωση. Για παράδειγμα, ένας άνεργος μηχανικός καλείται να πληρώσει 2.665 ευρώ ετησίως προκειμένου να έχει υγειονομική κάλυψη. Περισσότερα

Θα συνεχίζουν να αυξάνονται οι στρατιές των ανέργων το 2017

Σχολιάστε

sel-24-basi

Tου Λεωνίδα Βατικιώτη

Τουλάχιστον 3,4 εκ. εργαζόμενοι θα προστεθούν στις στρατιές του παγκόσμιου εφεδρικού στρατού το 2017, σύμφωνα με πρόσφατη ετήσια έκθεση του Διεθνούς Γραφείου Εργασίας. (Εδώ το πλήρες κείμενο). Η παγκόσμια ανεργία θα φθάσει στο 5,8% το τρέχον έτος, που αντιστοιχεί σε 201 εκ. ανέργους, παρότι οι ρυθμοί ανάπτυξης της παγκόσμιας οικονομίας προβλέπεται να φτάσουν το 3,4%. Υποδεέστεροι μεν των αναμενόμενων, αλλά υψηλοί σε σχέση με όσα έχουμε συνηθίσει πλέον στην ευρωζώνη.

Εξ ίσου σημαντική με την αύξηση της ανεργίας ωστόσο είναι η επιδείνωση των συνθηκών στην αγορά εργασίας. Υπολογίζεται ότι σε παγκόσμιο επίπεδο, παραπάνω από το 42% του συνόλου των απασχολουμένων, δηλαδή 1,4 δισ. εργαζόμενοι, δουλεύουν σε επισφαλείς θέσεις εργασίας. «Στην πραγματικότητα, σχεδόν ο 1 στους 2 εργάτες στις αναδυόμενες χώρες βρίσκεται σε επισφαλείς μορφές απασχόλησης, ενώ στις αναπτυσσόμενες οι 4 στους 5. Ως αποτέλεσμα, ο αριθμός των εργατών σε επισφαλείς μορφές απασχόλησης προβλέπεται να αυξηθεί παγκοσμίως κατά 11 εκ. ετησίως», παρατηρεί η έκθεση του Διεθνούς Γραφείου Εργασίας. Στα ύψη βρίσκεται και ο αριθμός των εργαζόμενων φτωχών, όπως ορίζονται όσοι αμείβονται με ημερομίσθιο μικρότερο των 3,10 δολ. Περισσότερα

Η τέταρτη βιομηχανική επανάσταση

Σχολιάστε

Η τέταρτη βιομηχανική επανάσταση

του Αλέκου Αναγνωστάκη

Η τελική απάντηση στο ερώτημα αν η τεχνολογία, που αναπτύσσεται αντικειμενικά, θα ωφελήσει ή όχι την ανθρωπότητα, μπορεί να δοθεί μόνο από τους συσχετισμούς –και τη δυναμική τους ανάμεσα στην εργατική και την αστική πολιτική. Εκεί, στη διεκδίκηση πρωτίστως όχι μόνο του χρόνου που απελευθερώνει η σύγχρονη επιστήμη αλλά και του χρόνου που απελευθερώνει την ίδια την εργασία.

Από τους νομάδες μέχρι τα ρομπότ

Το χθες και το αύριο

Η αγροτική επανάσταση οδήγησε στο τέλος της νομαδικής ζωής. Η ανακάλυψη του ατμού, η δεύτερη τεχνολογική επανάσταση, σημάδεψε τη βιομηχανική επανάσταση, καθόρισε το πέρασμα από τον εμβρυακό στον ώριμο-βιομηχανικό καπιταλισμό.

Η τρίτη επιστημονική και τεχνολογική επανάσταση, η ανακάλυψη του ηλεκτρισμού, οι ηλεκτρικές μηχανές και ο μαζικός εξηλεκτρισμός, αποτέλεσαν τα θεμέλια της μετάβασης του καπιταλισμού στο μονοπωλιακό του στάδιο. Συνέβαλαν καθοριστικά σε ένα άλμα στην ποιότητα της ζωής και της δουλειάς του  ανθρώπου. Η νύχτα έπαψε να είναι όπως παλιά. Οι ατμομηχανές και οι ηλεκτρικές μηχανές έσπασαν τα μέχρι τότε όρια που έθετε στην εργασία η μυϊκή δύναμη του ανθρώπου. Πολλαπλασίασαν τις ασκούμενες  δυνάμεις και ροπές. Περισσότερα

Πώς πραγματικά γεννήθηκε η κρίση; Οι έξι μήνες που άλλαξαν τη ζωή μας

Σχολιάστε

unnam345ed

του Γιάκομπο Μπρότζι

(Άρθρο που εκδόθηκε στην Ιταλία από την scenarieconomici.it το Νοέμβριο του 2016 και από άλλες ανεξάρτητες ιστοσελίδες)

Η 4η Οκτωβρίου 2009, φαίνεται μια μέρα όπως όλες οι άλλες, μία νίκη όπως πολλές άλλες: ο νιοστός Παπανδρέου, διαδέχεται τον νιοστό Καραμανλή. Δύο οικογένειες, πολλαπλές δεκαετίες ενός έθνους: Ελλάδα. Και η ήπειρος στα Βόρεια της Κρήτης, δε θα είναι ποτέ πια η ίδια: Ευρώπη, η Φοινίκη πριγκίπισσα, αγαπημένη και λατρεμένη από τον Δία.

Πάνω από 2.555 μέρες «κρίσης», από το «κρίνω». «Διαχωρίζοντας» την ήρα από το στάρι.«Διαλέγοντας», «αποφασίζοντας». Και στις 8 Οκτωβρίου, η κυβέρνηση Παπανδρέου καταγγέλλει ότι ο προϋπολογισμός έχει παραποιηθεί: το δημοσιονομικό έλλειμμα είναι, στην πραγματικότητα, το διπλάσιο από αυτό που είχε προβλεφθεί από την κυβέρνηση Καραμανλή: το 12,7% ως ποσοστό του ΑΕΠ, όταν το Ευρωπαϊκό όριο είναι στο 3%. Στο τέλος του έτους, αναθεωρείται προς τα πάνω: 15,7% βρίσκοντας την εθνική οικονομία ήδη σε ύφεση. Η βόμβα έχει πυροδοτηθεί. Το λίκνο της Σκέψης, της Γλώσσας και της Δημοκρατίας και καθρέφτης της Δύσης καταλήγει στο στόχαστρο των οίκων αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας, πλέον όμηρος των μεγάλων διεθνών τραπεζών. Περισσότερα

Ιστορίες χρηματιστηρίου 1999

Σχολιάστε

Κάπου διάβαζα τις προάλλες ότι εντός των ημερών και λίγο πριν την οριστική παραγραφή της υπόθεσης, αρχίζει η νέα δίκη των κατηγορουμένων για το σκάνδαλο «Χρηματιστήριο-1999». Πρόκειται για τους 36 που αθωώθηκαν το 2013 αλλά θα ξανακαθήσουν στο εδώλιο, μετά την αναίρεση που άσκησε κατά της αθωωτικής απόφασης ο αντιεισαγγελέας τού Αρείου Πάγου Χαράλαμπος Βουρλιώτης.

Ο φίλος είναι γιατρός. Τον συνάντησα πρωί-πρωί, τυχαία, στον δρόμο. Μόλις με είδε, πλησίασε κάνοντας τον σταυρό του. «Γιατί σ’ έπιασαν τα θρησκευτικά σου, ρε Γιώργη;» ρώτησα. Με κοίταξε σαν χαμένος. «Τώρα που έβγαινα από την πολυκατοικία, άκουσα ψιθύρους από την σκάλα που πάει στο υπόγειο. Πάω να δω τι συμβαίνει και βλέπω την κυρα-Κούλα την καθαρίστρια να μιλάει στο κινητό για κάτι μετοχές που ήθελε να αγοράσει επειδή έμαθε ότι θα ανέβαιναν». Έκανε πάλι τον σταυρό του σηκώνοντας το βλέμμα στον ουρανό. «Μέχρι και η κυρα-Κούλα έχει πληροφορίες, ρε συ. Εμείς τι διάβολο κάνουμε;», συμπλήρωσε με απόγνωση.

Περισσότερα

Older Entries